- Alltaf nóg að gera -
Fjölskyldan horfði saman á Disney-myndina á föstudagskvöldið.

Á laugardagsmorguninn brunuðum við í Heiðmörk, nánar tiltekið í Furulund þar sem hitta átti kennara, skólasystkyni og foreldra. Strákarnir voru vel klæddir fyrir þetta íslenska slagveður og ég rétt slapp (hefði þó þurft að vera í pollabuxum líka) en Davíð forðaði sér fljótlega aftur inn í bíl því það var ekki einu sinni hægt að nota regnhlífina...

Eftir hádegi skildum við mæðginin Davíð eftir heima þar sem hann þurfti að vinna. Við fórum á síðasta leik Valsaranna í efstu deildinni í bili. Því miður fyrir Valsarana fundu Fylkismenn loksins "fjölina" sína aftur og voru hreint ótöðvandi í seinni hálfleik. Þetta gengur bara betur næst!

Að leiknum loknum lá leiðin til "tvíburahálfsystur" minnar og stoppuðum við þar í góðan klukkutíma...

Gærdagurinn fór að mestu í húsverk hjá mér og feðgarnir skruppu á Bakkann seinni partinn.

- Ýmislegt -
Jæja, það er bara kominn föstudagur. Viðburðarríkir dagar liðnir og allt útlit fyrir áframhaldandi annríki.

Gærdagurinn var þó mest ásetinn. Ég labbaði á móti strákunum um fjögur. Þeir voru að koma af kóræfingu. Við mættumst við Njálsgötuna og ákváðum að byrja á því að sækja Huldu. Ég vissi að það tók því ekki fyrir strákana að reyna að byrja á heimalestrinum. Engu að síður settist Davíð Steinn niður og las bókina Greppikló í annað sinn. Þegar Helga systir kom heim voru strákarnir búnir að gera sig klára fyrir fótboltaæfingu. Ég skutlaði þeim, (á bílnum hennar Helgu) beið eftir þeim þar og notaði tímann til að sauma út.

Systir mín var tilbúin með matinn þegar við komum til baka um sexleytið. Ég varð svo að semja við strákana um að ekki yrði kveikt á sjónvarpinu. Oddur Smári fór upp með Huldu og las fyrir hana á meðan Davíð Steinn las heimalesturinn fyrir mig og skrifaði niður tíu nafnorð úr textanum. Síðan skiptu þeir um hlutverk. Davíð kom úr vinnu á áttunda tímanum.

Ég dreif mig þá á fund upp í Hallgrímskirkju vegna kórsins sem strákarnir eru í. (Var reyndar ekki alveg með það á hreinu hvort fundurinn átti að hefjast klukkan 19:30 eða 20:00. Ákvað því að mæta annaðhvort alltof snemma eða á þessu akademíska korteri...). Ekki mættu allir boðaðir á fundinn en það var þó fundarfært og tók ég að mér ritarastöðuna. Kórstjórinn, Helga Vilborg, kynnti sig og það sem er framundan og leist öllum viðstöddum vel á.

Kom heim rétt fyrir hálftíu. Davíð var þá að byrja í æfingaskrimmi við leikfélagana í tölvunni. Ég sinnti fyrirliggjandi húsverkum og festist svo fyrir framan Skjá einn þar sem verið var að kynna nýjasta piparsveininn og þær 25 konur sem hann fær að velja úr. Ekki veit ég nú hvort ég nenni samt að fylgjast með öllu ferlinu...

- "Þúsund verkefni" -
Það er svo mikið að gerast í kringum mig (sem er gott) að ég er viss um að ef ég reyni að segja frá öllu þá fer allt í graut, eða þannig.

- Vikan hálfnuð - ...og mánuðurinn líka...
Það er ekki einleikið hvað dagarnir flýta sér mikið; "Þetta er bara allt farið áður en maður veit af!"

- Ég mæli með... -
þessari síðu! Ég þurfti nauðsynlega að komast á milli tveggja staða á sem skemmstum tíma í gær. Þá mundi ég eftir að strætó er kominn með heimasíðu. Þar er m.a. hægt er að skrá niður upplýsingar hvar maður er, hvert maður vill fara og hvenær maður þarf að vera kominn á staðinn... Þetta nýtti ég og er þrælánægð með þjónustuna fyrir vikið.

- Frábær helgi! -
Það yrði alltof langt mál að rekja upp allt það sem gerðist um helgina en ég ætla samt að reyna...

Mamma tók tvíburana með sér austur seinni partinn á föstudag. Það var hálf tómlegt heima hjá mér og gerði ég heiðarlega tilraun til að sinna húsverkunum á meðan ég beið eftir að Davíð skilaði sér heim úr vinnu (sem var rétt fyrir sjö). Eftir að hafa fengið okkur bita drifum við okkur upp í Mosó til "tvíburahálfsystur" minnar með smá farangur með okkur. Kvöldið leið mjög hratt við grín, glens og aðstoð við undirbúning.

Laugardagurinn byrjaði á rólegu nótunum. Davíð þurfti að vinna og ég fann mér ýmislegt til dundurs. Horfði t.d. á tímatökurnar á Monza. Á fjórða tímanum klæddum við okkur upp á (ekki samt í kjól og hvítt...) og byrjuðum svo á því að heimsækja útskriftarbróður Davíðs (úr FSu.). Þar fékk ég að setjast beint fyrir framan skjáinn og náði að fylgjast með fyrri hálfleik í kvennalandsleiknum Ísland-Pólland (10:0).

Um sex vorum við mætt heim til hennar og var þá hluti af hópnum nýkominn eða að koma. Húsráðendur vísuðu fólkinu inn í stofu en voru svo að sýsla við matargerðina. Síðustu gestirnir mættu stuttu áður en sagt var: - "Gjörði þið svo vel að setjast við borðið!" Við vorum 12 í allt og komumst mjög vel fyrir. Gáfum okkur góðan tíma við matarborðið. Forrétturinn var dýrindis sjávarréttasúpa með hvítlauksbrauði og hvítvíni. Súpan var svo góð að maður borðaði sig næstum því saddan. (Maður fer bara að slefa við tilhugsunina, verður hálfsvangur svo ég sný mér frá matarborðinu...).

Kvöldið var fjörugt og skemmtilegt og makarnir gátu narrað okkur "kórsystkinin" til að taka lagið nokkrum sinnum. (3 sópran, 3 í alt og einn tenór-bassi). Það er merkilegt hvað raddirnar og textarnir rifjast upp þegar maður er kominn í gang. Ég viðurkenni samt að ég treysti oftast á hana svo ég færi nú ekki of oft útaf laginu. Það er allt útlit fyrir að þessi samkoma verði endurtekin að ári og þá á þannig stað allir geti gist ef þeir vilja. Ég er strax farin að hlakka til.

En helgin var ekki búinn. Ég svaf til hádegis í gær, horfði á formúluna, vakti nöfnu mína og frænku um hálftvö og skildi svo manninn eftir heima. Við nöfnurnar keyrðum Nesjavallaleið austur. Fengum okkur hressandi göngutúr ofan við Nesjavelli og stoppuðum svo í Nesbúð og fengum okkur sinn hvorn kaffibollann. Þar sem ég er í sykuraðhaldi þá lét ég það ekki eftir mér að kaupa mér af hlaðborðinu. En mikið rosalega var það girnilegt...!

Við komum á Hellu um fimm. Ég varð alveg dolfallin yfir pallinum sem pabbi er búinn að smíða. Þetta er algert listaverk hjá honum! Strákarnir voru úti að leika sér. Mamma hafði látið þá fara í hrein föt um morguninn og þvegið af þeim. Þeir fórum svo að drullumalla með vinum sínum og varð að setja Davíð Stein í sturtu á eftir...

- Nóg að gera, enda flýgur tíminn á ljóshraða -
Það er bara allt í einu kominn föstudagur. Var ekki örugglega mánudagur í fyrradag? (Eða þannig...!)

Anna frænka kom til mín seinni partinn á miðvikudaginn. Ég var ekki búin að hitta hana síðan hún fór heim til sín í vor og það var ósköp gott að sjá hana. Við gerðum áætlanir aðeins fram í tímann og munu þær koma í ljós síðar...

Dagurinn í gær var þungur og fremur erfiður. Skelfilegar fréttir frá Svíþjóð settu sitt mark á allt. Og svo var veðrið ekkert að leika við mann heldur.

Mætti upp í kirkju rétt áður en kóræfingin hjá strákunum var búin. Saman trítluðum við á Grettisgötuna og náði Davíð Steinn að lesa heimalesturinn og Oddur Smári aðeins að byrja á honum áður en ég þurfti að koma þeim á fótboltaæfingu. Helga lánaði mér bílinn sem betur fer en ég var samt of sein því umferðin fram hjá BSÍ var ótrúlega þung. Þar sem Helga var með matinn ákvað ég að bíða eftir stákunum, fylgjast með æfingunni og lesa blöðin sem ég var með í töskunni minn. Maturinn var tilbúinn ( og mæðgurnar búnar að borða) þegar við mæðginin komum til baka. Davíð var líka mættur. Strákarnir þurftu svo auðvitað að horfa á sjónvarpið fram að fréttum en þá drifum við okkur heim. Þar luku þeir bræður við heimanámið, fengu hressingu og voru komnir í rúmið um hálfníu. Ég las fyrir þá í Saltkráku II og þeir vildu líka að ég syngi og spilaði með þeim nýja lagið sem þeir lærðu í kórnum í gær...

Ætlaði mér svo að slaka á og sauma en það varð ekkert úr því heldur fylgdist ég með 70 mínútum á Popptíví þar sem Þórunn Lárusdóttir var gestastjórnandi með Auðunni Blöndal...

Annars er kominn tilhlökkunarfiðringur í magann vegna "hittingsins" annað kvöld!

- 11. september - (ægilegar minningar...)
Já, tvö ár eru liðin frá því að heimurinn breyttist. Það sem gerðist þennan dag er eitthvað svo óraunverulegt og hræðilegt að það er varla að maður vilji tjá sig um það, ég hreinlega get það ekki.

- Undirbúningsstörf -
Í gærkvöldi hitti ég "föðursystur" mína hjá "tvíburahálfsystur" minni og vorum við að undirbúa það sem koma skal n.k. laugardag. Um er að ræða hina árlegu grillveislu "Fjölbrautaskólakórsvinaklúbbsins" eins og lesa má á blogginu hennar. Nefndarstörf gengu mjög vel en við vorum ekkert að flýta okkur heldur sátum frameftir og rifjuðum upp grillveisluna síðan í fyrra...

- gleraugun -
Það er nokkuð ljóst að ég ætti að drífa mig til augnlæknis, láta mæla sjónina og skoða þykkildið á augnlokinu sem hefur verið að stækka. Ég er a.m.k. löngu hætt að geta notað linsurnar mínar vegna þessa þykkildis. Kannski munu þessi skrif mín verða til þess að ég láti verkin tala...???

Tvíburarnir mættu á sína fyrstu kóræfingu í Hallgrímskirkju rúmlega þrjú í dag. Þar hittu þeir m.a. Evu Þóru sem var með þeim á Barónsborg. Þeir voru sammála um að þetta hafi verið skemmtilegt og hlakka til næstu æfingar sem verður á sama tíma á fimmtudaginn.

- Strákapör -
þegar strákarnir voru búnir að læra máttu þeir skreppa út að hjóla. Ég fór með þeim til að opna skúrinn og kom þá að máli við mig afskaplega kurteis maður sem er einn af frumbyggjunum í götunni. Hann vildi segja mér frá strákapörum tvíburanna sem þeir frömdu í garðinum hans og bað mig svo um að ræða þetta við þá á rólegu nótunum en ákveðið. Oddur Smári, Davíð Steinn og Birta voru úti að leika sér í gærmorgun. Þau tóku sér það bessaleyfi að fara inn í garð í hinum enda götunnar og fundu þar tré til að klifra í (og löskuðust nokkrar greinar), tættu upp rabbarbarann (sem betur fer var búið að taka a.m.k. einu sinni af uppskerunni) og kláruðu öll berin af Brómberja-runna fólksins sem á þennan garð. Maðurinn sagðist ekki vilja neins konar bætur fyrir þessi spjöll er ég innti hann eftir því hvort það væri eitthvað sem við gætum gert til að bæta fyrir raskið og ónæðið. "Við viljum vera vinir barnanna en þau verða að skilja að trén eru fyrir fuglana," sagði hann. ...og þar að auki á ekki að fara í leyfisleysi inn í garða, hvað þá skemma og fá sér að borða það sem ætt er., bætti ég við með sjálfri mér.

Strákarnir gleyptu í sig kvöldmatinn um sex og fóru beint út að hjóla aftur og voru að leika sér með ellefu ára stúlku úr hverfinu sem þeir hafa þekkt allt sitt líf. Sú hin sama var frekar smeik við mig tveim dögum áður en strákarnir fæddust. Hún var þá fjögurra ára og þar sem að henni hafði verið sagt að ég væri með tvö börn í maganum hlaut ég að borða þau...

Hulda og Helga fóru heim til sín um hálfsjö (við frænkurnar komum labbandi frá leikskólanum hennar og hluta af leiðinni bar ég hana á háhesti).

- Hreinir gluggar -
Nú sést vel út um alla glugga hjá mér (nema baðherbergisgluggann...). Ég fékk Davíð til að fara út og þvo gluggana seinni partinn í gær, eftir að við komum heim úr sundi. Maðurinn minn var nú ekki hrifinn af því að fara út eftir sundið en hann dreif sig samt og var mjög ánægður þegar þessu verki var lokið. Hann var alls ekki lengi að þessu þrátt fyrir sundþreytuna. (Hann synti reyndar ekki neitt en það fór slatti af orku í að leika við strákana, fara með þeim nokkrar ferðir í stóru rennibrautina og svo fórum við fjögur í boltaleik þar sem einn var alltaf í miðjunni)

- Sunnudagsmorgunn -

Haustið er að banka upp á og ég spyr mig daglega: "Hvað verður eiginlega af öllum dögunum?" Þeir þjóta áfram eins og þeim sé borgað fyrir það og maður á fullt í fangi með að púsla saman hlutunum í annríki hversdagsins og jafnframt að reyna að bremsa af stressið og hraðann sem er allt í kring.

Við mæðginin vorum nýlega vöknuð þegar Davíð kom heim um hálfníu í morgun. Hann fór út rétt fyrir miðnætti til að hitta net-spilafélaga sína augliti til auglitis á Ground Zero og þar spiluðu þeir uns klukkan var að verða átta í morgun. Þetta er nú hálfbilað finnst mér en hans áhugamál svo ég læt gott heita (sérstaklega ef ég fæ sjálf minn svefn...).

Erill gærdagsins kostaði mig bólginn ökkla (bjúg) svo nú hef ég ástæðu til að taka því mjög rólega! Hversu lengi ég man eftir því verður að koma í ljós. Húsbóndinn sefur og strákarnir eru að horfa á morgunsjónvarpið svo ég hef góðan tíma til að sinna sjálfri mér. Mig langar til að fá bræðurna með mér í messu á eftir en ætla samt ekki að ganga hart á eftir því. Það koma aðrir sunnudagar...

- Viðburðarríkur laugardagur -
Morgunhaninn, Oddur Smári vaknaði vel fyrir klukkan átta í morgun og skömmu síðar vaknaði bróðir hans. Ég sem hélt að þeir myndu sofa til hálfníu eftir annríka viku. Ég notaði tækifærið og hlustaði á þá lesa heimalesturinn eftir morgunmatinn.

Á tíunda tímanum klæddu bræður sig upp í Vals-dressið (hvítar stuttbuxur, legghlífar, rauða og hvíta hnésokka og takkaskóna, einnig fóru þeir í sína Valsboli en þeir fá svo alltaf númeraða treyju á keppnum). Davíð tókst að rífa sig upp þrátt fyrir að hafa verið í vinnupartýi fram á nótt og við vorum komin upp í Egilshöll á slaginu tíu. Sáum B-liðið spila sinn síðasta leik sem virtist vera þeim nokkuð erfiður.

7. flokkur Vals var þarna með A, B og C lið og voru tvíburarnir í C-liði (spiluðu reyndar í D-liði á Lottómótinu en þarna mátti það þar eð ekki voru fjögur lið...) Hvert lið spilaði þrjá leiki. Hver leikur var 12 mínútur og var svo hvílt í einn leik á milli. Þetta gekk vonum framar en við vissum að þeir myndu lenda á móti fremur stærri og leikreyndari strákum enda tapaðist fyrsti leikurinn mjög stórt. Sá leikur var spilaður við Fjölni. Næst var spilað við KR og þar voru strákarnir að standa sig mjög vel og endaði leikurinn 0:0. Loka leikurinn var gegn Fylki og sigruðu þeir "okkur" 3:0 en strákarnir voru að berjast allan tímann og áttu sín færi.

Að þessu loknu ákváðum við fjölskyldan að það væri í lagi að skreppa nú á Pítuna í tilefni dagsins. Þegar heim kom tók Davíð hjólin út fyrir strákana. Ég fór í að sinna inniverkum og þegar ljóst var að Davíð var ekki í neinu vinnustuði fékk ég hann til að fara út og hreinsa það sem málaðist í gluggarúðurnar (svo á eftir að klifra upp einu sinni enn og þvo rúðurnar almennilega). Um fjögur leytið skrapp ég í BÓNUS og verslaði inn fyrir vikuna. Fljólega eftir að ég kom heim settist ég fyrir framan skjáinn...

Ísland - Þýskaland 0:0
Ég er mjög stolt af íslensku strákunum og reyndar hálf svekkt yfir að þeim tókst ekki að knýja fram sigur. Mér fannst allir í liðinu vera sem einn maður og ég hefði helst viljað vera á vellinum og upplifa stemminguna. Nú vona ég bara að "strákarnir okkar! nái öðrum svona stjörnu-leik á heimavelli Þjóðverja 11. okt. n.k.

- Spilamennska, stríðni og sitthvað fleira -
Það bólaði ekkert á feðgunum þegar ég kom heim seinni partinn í dag. Hélt kannski að Davíð hefði tafist og/eða tvíburarnir ekki verið tilbúnir en þeir eiga að vera í skólaskjólinu til klukkan fjögur á föstudögum. Í ljós kom að á meðan Oddur Smári og Davíð biðu eftir Davíð Steini fóru þeir að spila smá fótbolta á skólalóðinni og þegar sá síðast nefndi var loks tilbúinn vildi hann spila smá líka.

Strákarnir biðu svo úti í bíl á meðan Davíð hafði sig til fyrir vinnupartý (fór í hawai-skyrtu og setti upp bleikan kúrekahatt...hmmm!). Við mæðginin skutluðum honum svo á skrifstofuna og kíktum inn í smá stund. Þeir bræður hefðu helst viljað fá að fylgjast lengur með en það var kominn tími á heimferð og þar að auki átti að fara að bergja á göróttum miði. "Ég lofa að fá mér ekki bjór!" sagði Davíð Steinn og hélt að það nægði til að fá að vera lengur...

Upp úr klukkan átta settumst við mæðgin að spilamennsku. Fyrst var spilaður veiðimaður. Þegar ég var komin með tvo slagi og Oddur Smári þrjá tókst mér að lauma hans slögum saman við mína án þess að hann yrði þess var...:
- "Ég er að vinna!", sagði ég þegar ég fékk minn þriðja slag og var þá komin með sex.
- "Hvar eru mínir slagir? spurði Oddur.
-"Þeir hurfu", sagði ég.
-"Hvernig þá? spurði Oddur
Hann sagði þetta svo fullorðinslega með ekta áhyggjusvip á andlitinu að ég hreinlega sprakk úr hlátri og skilaði aftur slögunum hans. Davíð Steinn vann í þjóf og Oddur Smári í síðasta spilinu Ólsen-ólsen.

- Köttur á leið í skólann -
Í morgun sá ég nokkuð skondna sjón. Grá-bröndóttur köttur trítlaði ákveðið í áttina á Iðnskólanum í Reykjavík. Ég staldraði við og fylgdist með, athugaði hvort kisan væri nokkuð með tösku í eftirdragi. Tveir piltar voru spölkorn á undan og þegar þeir hurfu inn um skóladyrnar settist kisan niður nokkrum metrum frá og virtist vera að bíða eða hugsa málið. Líklega hefur kötturinn verið að fylgja piltunum (öðrum eða báðum) í skólann.

Skyldi Lafði Hermína fylgja Erlingi í vinnuna. A.m.k. er hún dugleg við að vekja hann og son hans á morgnana og notar til þess fjölbreyttar aðferðir las ég einhverntíman á blogginu hans...

- Rigningin, regnhlífin og "Mary Poppins" - (...og einnig sitthvað fleira...)
Það er greinilegt að haustið er komið og rigningin sem dynur á okkur er ekki lengur útlensk því íslenska rokið þeytir henni í allar áttir. Samt gat ég alveg notað regnhlifina í morgun en varð að passa mig á að hún fyki ekki upp og ég jafnvel með henni á köflum. Mér varð því hugsað til barnfóstrunnar frægu Mary Poppins á arkinu í morgun.

Á heimleiðinni í gær skráði ég tvíburana í barnakór Hallgrímskirkju. Æfingar hefjast í næstu viku og er ég spennt að sjá hvort þeim líkar lífið í kórnum. Þeir hafa mjög gaman að því að syngja og það er mikið sungið í Ísaksskóla.

Annars voru þeir í afmæli hjá einum bekkjarbróður sínum í gær og var klukkan að verða hálfsex þegar Davíð kom þeim heim. Þá áttu þeir eftir að lesa og læra smá heima. Rétt áður en þeir komu var ég að tala við "tvíburahálfsystur mína á msn-inu. Og fengum við báðar þá frábæru hugmynd að ég fengi mér bíltúr til hennar upp úr klukkan átta. Davíð Steinn lauk við að lesa og læra fyrir mat en Oddur Smári átti smávegis eftir en hann var heldur ekki eins snöggur að koma sér að verki. Þeir voru heldur þreyttir eftir daginn þótt þeir fari að sofa um níu á kvöldin. Líklega tekur það fyrstu tvær vikurnar að komast í rútínuna...

- Innlegg eða illegg? -
Var mætt í Stoðtækni - GÍSLI FERDINANDSON ehf upp úr klukkan fjögur í gær. Var í nýju skónum og fékk innleggin beint í. Upphækkunin er föst við innleggin og ég athugaði ekki að kaupa aukapúða í inniskóna mína. Hefði átt að vera búin að því!

Því næst arkaði ég beint í Skaftahlíðina þar sem mamma var með fjórburagengið, Kolfinnu og köttinn. Mamma lánaði mér bílinn svo ég gæti skutlað mínum strákum á fótboltaæfingu áður en ég mætti á námsefniskynningu vetrarins í Ísaksskóla. (En hvoru tveggja átti að byrja klukkan fimm.) Kynningin stóð yfir í tæpa tvo tíma (eins gott að Davíð gat sótt strákana eftir æfingu) og leist mér mjög vel á það sem er framundan.

- Huldumál - (...og fleira)
Við frænkurnar löbbuðum saman frá leikskólanum hennar og heim til mín í gærdag. Helga systir er enn með lykilinn að útigeymslunni á lyklakippunni hjá sér svo við frænkurnar gátum ekki náð í kerruna. Á meðan við gengum heim sagði ég Huldu m.a. frá gulbröndóttu kisunni sem tókst að lauma sér inn til okkar á sunnudagskvöldið og faldi sig undir hjónarúmi. Við Davíð vissum ekkert af henni fyrr en hún kom fram (líklega vegna þess að hún fann harðfisklykt). Kisa náði að forða sér aftur undir rúm en eftir góða stund náði Davíð að narra hana til sín með því að bjóða henni upp á harðfiskbita. Kisa var svo send beinustu leið út en hún á heima í húsinu við hliðina á okkur.

Á einum stað á heimleiðinni benti ég Huldu svo á hvar lang-ömmu-bróðir hennar á heima. Þá barst í tal að langaamma væri dáin;
-"Ó, nei! Er langamma dáin? Ég verð að kaupa nýja!!!"

Gærdagurinn var nokkuð langur fyrir tvíburana. Kennslu lauk um tvöleytið en þeir voru í skólaskjólinu til hálffimm. Þá sótti Helga þá og keyrði beint á fótboltaæfingu sem var til klukkan sex svo klukkan var að verða hálfsjö er þeir komu heim, rennblautir og grösugir að auki. Sem betur fer var hvorki heimalestur né heimanám. Við leyfðum þeim að horfa á heimildamyndina um hellisbúana en það var rétt svo að þeir gátu haldið sér vakandi yfir henni.

- Nýr mánuður -
"Stóra systirin" uppi varð þriggja ára í gær!
Strákunum var skilað heim um níu í gærkvöld. Ég stóð mig að því að vera að bíða og bíða eftir þeim allan daginn. (En notaði hann þó nokkuð vel við ýmislegt dútl.)

Við Davíð fengum okkur sallat að borða rétt fyrir sex. Eftir það fór hann í tölvuna en ég var áfram inni í eldhúsi og hlustaði (og saumaði út) á lýsingu frá leik Vals og KA og einnig fyrri hálfleik í leik Fram og FH! Ég ætla ekkert að vera að tjá mig um þessa leiki...