Þriðjudagskvöld

Ég var komin á fætur korter fyrir sjö en var vöknuð mun fyrr. Stimplaði mig inn í vinnu um hálfátta og náði að græja, undibúa og gera helling á fyrsta hálftímanum. Það var lítið að gerast í skoðunum fyrsta klukkutímann en það átti eftir að rætast úr og þegar upp var staðið voru skoðaðir nokkuð yfir þrjátíu bílar í dag. Aðeins einn af þeim var með bókaðan tíma. Skráður eigandi þess bíls er bekkjarbróðir systur minnar úr grunnskóla og frændi Ellu vinkonu. Það var hins vegar sonurinn sem bókaði skoðunina og kom með farartækið. Sá er reyndar sláandi líkur pabba sínum. Stimplaði mig út á slaginu hálffimm og fór og hitti kaldapotts vinkonu mína í Nauthólsvík. Við fórum tvisvar í 6,8°C sjóinn, einu sinni í lónið, tvisvar í gufuna og sátum einnig dágóða stund í heita pottinum. Ég verð illa svikin ef ég sef ekki extra vel í nótt. 

Helga systir 57 ára í dag

Svefninn síðast liðna nótt var eitthvað köflóttur og ákvað ég því að sleppa morgunsundi í morgun. Mætti í vinnu upp úr klukkan hálfátta. Rólegt var til að byrja með en í heildina voru samt skoðaðir hátt í fjörutíu bílar í dag. Fór í esperanto hitting beint eftir vinnu og hafði bílinn í hleðslu þennan klukkutíma sem ég stoppaði. Kom heim stuttu fyrir klukkan hálfsjö og ákvað að hlaða bílinn aðeins meira. Allt virtist í lagi til að byrja með en þegar ég var búin að vera inni í tæpan hálftíma tilkynnti forritið í símanum um villu. Ég fór út og það endaði með því að ég ákvað að taka úr sambandi og færa bílinn á annað stæði. Bíllinn er í 70% og það nægir næstu dagana. 

Skrepp á Hellu með Oddi í dag

Það eru bæði kostir og gallar við að skrásetja ekki endilega niður dagana daglega. Hluti af göllunum getur verið að eitthvað gleymist sem mætti alveg minnast á. Kostir eru þá m.a. að ég hef kannski frá meiru að segja, amk stundum. Þessa stundina er ég á Hellu. Við Oddur komum hérna fyrir klukkan tvö, þá var pabbi í miðri pönnukökugerð. Þeir tveir eru núna að spjalla saman inni í stofu og ég ákvað að nota tækifærið og skrásetja hluta af því sem ég er búin að vera að bralla síðan á föstudaginn. Það er nefnilega ekkert víst að ég nenni að taka fram fartölvuna þegar ég kem heim. Ég var annars vöknuð um átta í morgun og morguninn sem og gærmorguninn fóru að hluta til í það sem ekki má skrifa um. Um hálftólf lagði ég af stað austur. Þegar ég hringdi Odd upp um tvö leytið í gær var hann opinn fyrir því að koma með mér í smá skrepp á Hellu í dag. Hann svaraði þó ekki símanum þegar ég hringdi um það leyti sem ég lagði í hann en hringdi til baka þegar ég var að keyra framhjá Bláfjallaafleggjara.

Um tvöleytið í gær setti ég mig í samband við frænku mína og jafnöldru sem býr í Seljahverfinu. Hún var heima og sagði að ég væri velkomin. Ég var rétt lögð af stað, gangandi, til hennar þegar kom haglél og svo einnig hellidemba. Þrátt fyrir að vera í strigaskóm hélt ég för áfram. Var tæpan hálftíma á leiðinni. Rétt áður en ég kom til hennar sá ég tvöfalda heila regnboga, sá innri mjög litsterkur og flottur. Stoppaði hjá frænku minni í næstum tvo tíma, og svo rúmlega það því þegar ég var tilbúin að fara, komin í og búin að kveðja kom hellidemba. Þá dembu beið ég af mér, ca tíu mínútur, og komst svo heim án þess að rigndi. Þurfti þó að fara úr blautum sokkum þegar ég kom heim.

Föstudagurinn var síðasti virki dagur októbermánaðar. Ég byrjaði daginn á sundferð um hálfsjö. Það var nóg að gera í vinnunni milli klukkan átta og rúmlega fjögur, yfir sextíu bílar. Stimplaði mig út sjö mínútum yfir fjögur. Kom aðeins við hjá N1 syninum í Borgartúni og svo hjá frændfólki sem býr í sundunum. Kom heim um sex og var með bílinn í hleðslu næstum til miðnættis.

Fimmtudagskvöld

Þegar ég kom heim eftir vinnu, osteostrong og bókasafnsferð í gær stakk ég bílnum í samband í tæpa tvo tíma, eða þar til tvíburahálfsystir mín lét mig vita að hún væri komin heim. Þá tók ég prjónadótið með og fór á bílnum yfir til hennar. Heimsóknartilefnið var líka að fá lánaða regnkápu til að taka með í ferðina til Lissabon fyrstu helgina í næsta mánuði. Sömu regnkápu fékk ég lánaða þegar ég fór með RB í helgarferð til Kaupmannahafnar í mars fyrir rúmum þremur árum. Stoppaði við í um einn og hálfan tíma og prjónaði smávegis en var meira að spjall við mæðgurnar, tvíburahálfsystur mína og dóttluna hennar.

Í morgun var ég mætt á braut 6 tuttugu mínútum fyrir sjö og synti 500 m á rétt tæpum tuttugu mínútum. Stimplaði mig inn í vinnu tuttugu mínútum fyrir átta. Í heildina voru bókaðar inn þrjátíuogfjórar skoðanir en þrír af bílunum voru bókaðir í aðalskoðun og breytingaskoðun, ýmist að breytast í eða úr leigubíl. Stimplaði mig út á slaginu hálffimm og fór beinustu leið heim. Upp úr klukkan hálfsex klæddi ég mig upp og var mætt á fund um sex leytið, tæpum klukkutíma áður en fundur hófst. Kom heim korter fyrir tíu og er að vinna í því að fara í háttinn.

Sundsprettur fyrir vinnu, osteostrong og bókasafn eftir vinnu

Var alveg tilbúin að vakna þegar vekjarinn ýtti við mér tíu mínútum fyrir klukkan sex. Fimmtíu mínútum síðar var ég komin á braut 7 og færði mig svo á braut 6 þegar ég var uþb hálfnuð með fimmhundruð metrana. Stimplaði mig inn í vinnu tuttugu mínútum fyrir átta. Ásgeir, skoðunarmaður mætti fimm mínútum síðar og stöðvarstjórinn mætti um átta leytið. Inn á milli var rólegt en það komu skorpur af alls kyns verkefnum og í heildina voru bókaðir inn yfir fjörutíu bílar í skoðun í dag. Sumir með bókaða tíma í noona en flestir komu inn af götunni. Stimplaði mig út á slaginu hálffimm og fór beinustu leið í Hátúnið. Þurfti ekki að bíða nema í fimm mínútur eftir að komast að. Eftir tímann lá leiðin í bókasafnið í Kringlunni. Í gærkvöldi kláraði ég næstsíðustu bókina sem ég var með í láni og byrjaði á þeirri síðustu og einhvern veginn fannst mér það góð hugmynd að skila inn fimm bókum af sex. Freistaðist svo auðvitað til að taka sex bækur með mér heim og tvær af þeim bókum eru nýjar og með tveggja vikna skilafrest; Birkilundur ÍBÚÐIR FYRIR 60+ eftir Margréti Sigríði Sölvadóttur og Hefnd Þórdísar eftir Öddu Sigurjóns. Hinar fjórar bækurnar eru Einfaldlega Emma og Birta, ljós og skuggar eftir Unni Lilju Aradóttur, Eyja eftir Ragnhildi Þrastardóttur og ALDREI ALDREI eftir Collen Hoover og Tarryn Fisher. Þetta verður smá áskorun og kostar eitthvað skipulag. Vonandi verður þetta til þess að ég dragi aðeins niður í imba/þátta glápinu því ég þarf að sinna fleiru en þessu og vinnunni. Kemur í ljós.