Letidagur

Fór á fætur um átta. Var þá búin að fá skilaboð frá hálfdönsku frænku minni og nöfnu að hún væri ekki nógu vel fyrir kölluð en planið hafði verið að ég sækti hana um hádegisbilið. Um níu leytið fékk ég mér harðsoðið egg, vítamínin og vatnsglas. Um klukkustund síðar var ég mætt á Sólvallagötuna til norsku esperanto vinkonu minnar. Ég var með eina bók með nokkrum þjóðsögum þýddum á esperanto af Þórbergi Þórðarsyni. Fyrsta sagan í röðinni var um Dalakútinn. Eftir espó-hittinginn renndi ég bílnum í gegnum Löður við Fiskislóð og verslaði síðan í Krónunni þar rétt hjá áður en ég fór heim. Einhvern veginn leið svo dagurinn, og það frekar hratt, við misgáfulegt dundur. 

Fyrsti maí

Ég var vöknuð fyrir klukkan sjö. Fór þó ekki á fætur fyrr en klukkutíma síðar. Tók lesefni, sudoku-blað og blýant með mér fram í stofu. Milli klukkan níu og tíu fékk ég mér gríska jógúrt með chiafræum og bláberjum. Helga systir bætti mér við í sauðburðarspjallhóp Árlands. Sauðburður er hafinn og það er m.a. búið að setja inn myndir af nýbornum lömbum. Rétt rúmlega ellefu var ég komin á stæði við Nauthólsvík. Það var  fjara og ég ákvað að synda/svamla/vaða út að kaðli. Svolítið fyndið að synda skiðsund og eiginlega "berja" botninn á köflum. Tók ekki tímann hversu lengi ég var út í en fór beint í gufu í ca korter, aftur í sjóinn í uþb tvær mínútur, korter í heita pottinn og svo upp úr og beint heim aftur. Það stóð til að fara aftur út seinna í dag en dagurinn leið við alls konar og ekki neitt. Tíminn virðist líða alveg jafn hratt hvort sem maður er að lesa, sinna skyldum, horfa á þætti, hugsa um allt og ekkert eða spjalla í síma. Og ég veit að þótt klukkan sé byrjuð að ganga tólf þá mun ég lesa aðeins meira áður en ég fer að sofa.

Síðasti fundur vetrarins

Mætti í vinnu rétt rúmlega hálfátta. Sótti kaffikönnuna/brúsann inn á kaffistofu, skolaði hann vel áður en ég hellti upp á kaffi. Kaffið var einmitt tilbúið þegar afleysingaskoðunarmaðurinn mætti. Fullmannað var á stöðinn sem hann leysti af í gær. Þótt dagurinn byrjaði rólega var samt gott að þeir voru tveir því á endanum voru skoðaðir næstum því 70 bílar. Það var mikil traffík á leiðinni heim úr vinnu og klukkan var rétt orðin fimm þegar ég kom heim. Um sex leytið var ég búin að hafa mig til og lagði af stað á fund. Lenti líka í umferðasultu á leiðinni þangað en var komin fyrir klukkan hálf. Fundurinn var í lengri kantinum og að venju var sest niður í kaffi á eftir svo klukkan var langt gengin í ellefu þegar ég kom aftur heim. Þá tók ég eftir því að í póstkassanum beið mín bréf frá ensku pennavinkonu minni, sem er farin að nota google translate og svara mér jólabréfunum á íslensku. En mikið er ég fegin að það er frídagur á morgun.

Aftur í sjóinn eftir vinnu og osteostrongtíma

Mætti í vinnu rétt fyrir hálfátta. Stöðvarstjórinn kom uþb hálftíma seinna. Vorum bara tvö í dag. Það byrjaði frekar rólega en jókst jafnt og þétt og skoðaðir voru rétt yfir tuttugu bílar fyrir hádegi. Í heildina voru skoðaðir hátt í fimmtíu bílar, þegar mest var voru sex að bíða. Reyndar notuðu sumir tækifærið og skruppu frá en aðrir biðu þolinmóðir í mislangan tíma eftir skoðuninni. Það var líka smá annríki í annars konar verkefnum eins og að afhenda númeraplötur og skrá bíla í umferð eða öfugt; taka á móti plötum, rukka geymslugjald, skrá bíla úr umferð og setja plöturnar á réttan stað í rétta hillu. Það var líka svolítið um símsvörun og nú er ég alvarlega að spá í hvort ég eigi nokkuð að skrá niður nokkuð skondið eða jafnvel umhugsunarvert símtal, eða réttara skrifað tvö símtöl. Kannski bara ágætt að láta það flakka. Það var hringt beint í Skeifuna í morgun og ég gat svarað, engin önnur afgreiðsla akkúrat á þeim tímapunkti. Símtalið byrjaði nokkuð eðlilega, maður var að athuga með að lengja frest á endurskoðun bíls um mánuð. En svo kom svolítið á mig þegar viðkomandi sagðist hafa komið með bílinn í skoðun í Skeifuna fyrr á árinu og hefði litist svo vel á mig. Vildi fá að vita hvort ég væri ein og í kjölfarið hvort hann mætti bjóða mér í bíó. Ég sagðist vera ein og mjög sátt við það og vön því en það mætti alveg íhuga tilboðið. Ég vildi samt ekki gefa upp símann minn og sagðist vilja hugsa þetta. Innan við klukkutíma síðar hringdi maðurinn aftur, bað mig afsökunnar á framhleypninni en bað mig jafnframt um að skrifa niður símanúmerið sitt. Eigandi bílsins sem hann fékk frest á er 16 árum eldri en ég og eðlilega hélt ég að ég væri að tala við þann mann og sagði honum að það væri frekar mikill aldursmunur á okkur. Þá kom í ljós að hann var að sjá um bílamálin fyrir mun eldri bróður sinn. Ég fékk að vita nafn og fæðingarár og tók niður númerið. Vildi samt ekki lofa neinu. En mér fannst þetta frekar skrýtið og smá fyndið. Kannski varð þessi "truflun" til þess að ég gleymdi hluta af "ganga frá fyrir vinnulok" rútínunni, þ.e. að skola kaffibrúsann að innan og fylla hann af sjóðheitu vatni. Kaffibrúsinn mun örugglega bíða mín í biðrýminu í fyrramálið. Var mætt í osteostron rúmlega tíu mínútum fyrir fimm og komst beint að. Var því komin í Nauthólsvík fyrir klukkan hálfsex þar sem ég hitti fyrir kalda potts vinkonu mína. Við fórum þrjár ferðir í 6,5°C sjóinn, tvær seinni í lónið. Ég var komin heim milli hálfsjö og sjö. Bíllinn rétt kominn niður í 46% en af því að það var laust á staurnum ákvað ég að stinga honum í hleðslu. Nú á ég bara eftir að ákveða hvort ég hleð upp í 85 eða 95 prósent.

Í sjóinn eftir vinnu

Í morgun var ég vöknuð hálftíma á undan klukkunni þrátt fyrir að hafa verið að leysa sudoku og lesa til klukkan langt gengin í ellefu í gærkvöldi. Mætti í vinnu rétt fyrir hálf. Afleysingaskoðunarmaðurinn mætti korter í átta og fékk að vera með okkur til klukkan að verða þrjú en þá var hann sendur í Klettagarða til að klára daginn þar og mun verða þar allan dagin á morgun líka. Annars voru skoðaðir yfir sextíu bílar í dag. M.a. kom ungur maður á bíl pabba síns og ég kannaðist við það nafn. Fékk það staðfest á eigandinn væri jafnaldri minn og stúdenst-útskriftarbróðir frá Selfossi og móðir unga mannsins jafnaldra mín frá Eyrarbakka. Ungi maðurinn er fæddur 2004 og hann var ræðinn, kurteis og skemmtilegur. Eftir að bíllinn sem hann var á hafði verið skoðaður kom hann svo sérstaklega til mín, tók í hendina á mér, þakkaði fyrir spjallið og sagðist skyldu skila kveðju til foreldra sinna. Ég gekk frá afgreiðslunni og kaffinu og stimplaði mig út á slaginu hálffimm. Þá var stöðvarstjórinn að skoða síðasta bílinn. Var mætt í Nauthólsvík á háflóði rétt fyrir fimm og skellti mér tvisvar út í 7°C sjóinn og hoppaði og svamlaði aðeins um í ölduganginum. Kom heim um sex leytið og fékk mér helminginn af afganginum af plokkfiskinum kaldan um sjö. Tvíburahálfsystir mín hringdi í mig um hálfátta leytið. Við spjölluðum saman í rúman klukkutíma og hefðum spjallað lendur ef ég hefði ekki verið komin í spreng.