Suma daga hef ég frá frekar litlu að segja og aðra daga ákveð ég að sleppa því að taka fram tölvuna eða þá að það er svo mikill erill í kringum mig að ég finn ekki hentungan tíma til að setjast niður og punkta eða skrá niður það sem er að gerast. Á fimmtudaginn var mætti ég í sund um leið og opnaði og í vinnu upp úr klukkan hálfátta. Það er heldur farið að róast í skoðunum en þó koma skorpur inn á milli. Í dagslok vék ég frá þeirri reglu minni að bíða eftir klukkunni og stimplaði mig út þremur mínútum áður en klukkan varð hálffimm. Fór beinustu leið heim, skipti um föt, tók til það sem var mitt framlag í kaffinu eftir fund og fór svo beint upp á Kirkjustétt til að undirbúa. Það eru alltaf tveir sem eru í þessu hlutverki og það er skipst á. Það má samt alltaf bjóða fram aðstoð og við þáðum þá aðstoð sem okkur bauðst bæði í undirbúningnum og í fráganginum á eftir.
Á föstudagsmorguninn var ég mætt í sund um leið og opnaði og í vinnu á svipuðum tíma og morguninn áður. Skömmu á eftir mér mætti nýrri skoðunarmaðurinn. Við tvö sáum alfarið um stöðina því stöðvarstjórinn tók sér langa helgi. Hann kíkti þó við einhvern tímann eftir hádegið en það var aðallega til að "skoða" bíl sem hann var kannski að spá í að kaupa. Vorum að ganga frá stuttu fyrir fjögur þegar kom að kona austan undan fjöllunum með bíl í skoðun ca þremur mínútum fyrir fjögur. Við ákváðum að opna kerfin aftur, skrá bílinn inn og hann að skoða. Samt var ég mætt í klippingu tíu mínútum áður en tíminn var. Nema sá sem átti tímann á undan mér var seinn fyrir og mætti rétt á eftir mér svo ég settist ekki í stólinn fyrr en korter fyrir fimm. En það var í góðu lagi því ég ákvað að þyggja kaffi og taka því aðeins rólegra. Þegar ég kom heim ákvað ég að nýta laust pláss á hleðslustaurnum. Hlóð bílinn upp í 100% á tæpum fimm tímum.
Í gærmorgun var ég komin á fætur upp úr klukkan átta. Notaði morguninn í alls konar meðal annars verkefni sem ekki skal skrifa um. Um hádegisbilið lagði ég af stað austur. Hringdi í strákana mína og spjallaði við þá hluta af leiðinni, fyrst Davíð Stein sem svaraði ekki en þá Odd og um það leyti sem við vorum að hætta að tala saman hringdi Davíð Steinn til baka. 23 m á sek mældust kviðurnar í Þrengslunum, rok og rigning. Hringdi í Huldu þegar ég var komin yfir fjallið og fékk það staðfest að teppið er búið að skila sér. Rétt austan við Selfoss tók í puttaferðaling upp, íslenskan tæplega 15 ára pilt sem var með gítar meðferðis. Hann reyndist vera á leiðinni á Hellu þar sem hann hefur búið með fjölskyldu sinni sl. 4 ár. Hann er alíslenskur en fæddist og ólst upp í Austurríki fyrstu tæpu tíu ár ævi sinnar. Það var mjög gaman að spjalla við þennan pilt, kurteis, opinn og áhugasamur. Skutlaði honum heim að dyrum upp í hæð og komst svo að því seinna um daginn að föðuramma hans og ég erum þremenningar. Ég var komin í Hólavanginn um hálftvö. Pabbi, Bríet og Itsell voru öll heima. Hálftíma eftir að ég mætti komu Jóna Mæja og Reynir. Þau voru að koma úr bústaðnum og ákváðu að kíkja við á pabba, daginn fyrir afmælið. Hann skellti í vöfflur og það vildi svo til að ég var með mér ostaköku, osta, frækex og vínber. Bríet spurði reyndar hvort hún mætti ekki bjóða fram vínber sem hún átti til, sem var í góðu lagi. Átttum mjög góða stund, öll sex, við kaffiborðið. Jóna og Bríet voru duglegar að þýða bæði fyrir Itsell og pabba. Itsell skilur orðið helling í íslensku en það er kannski erfiðara þegar talað er of hratt.
Bríet fann upphlutinn minn í gær og mátaði hann, skildi ekkert í sér afhverju hún vildi ekki að mamma hennar klæddist honum í fermingaveislunni á sínum tíma og langar helst að fá að klæðast honum þegar bumbulína verður skírð. Ég eldaði fisk í kvöldmatinn og Bríet gerði mjög gott sallat með.