Komin á Hellu

Það má segja að ég hafi sofið út í morgun því klukkan var byrjuð að ganga átta þegar ég ákvað loks að opna augun og athuga hvað klukkan væri orðin. Hlandblaðran var líka farin að minna verulega á sig. Helga var búin að fara eina ferð í fjárhúsin. Fullt af skilaboðum frá unga bóndanum, Aroni, voru á sauðburðarspjallinu sem flest voru sett inn um hálffimm. Yngri bróðirinn, Anton, mátti vera slakur til amk átta. Ingvi og Helga fengu sér ketókaffi um hálfátta og við pabbi morgunmat. Rétt fyrir níu fór ég upp að pakka og kom með dótið niður í tveimur ferðum. Helga var farin aftur út í hús, tveir gemlingar að bera og annar lengra kominn en þurfti smá aðstoð. Sá bar tveimur lömbum og gaf sig alveg strax að þeim, með mikið gott móðureðli. Anton kom fljótlega þannig að Helga gat aðeins komið út til að kveðja okkur pabba. Óli, unnusti Huldu, var búinn að ferma bílinn og ég búin að knúsa þau og Ingva bless. Rúmlega hálftíu lögðum við pabbi í hann, hann undir stýri. Það var ekki stoppað fyrr en í Staðarskála. Þar byrjaði ég á því að nýta salernisaðstöðuna og svo fengum við okkur aftur kjötsúpu. Stoppið var ekki langt og ég tók við stýrinu. Næsta stopp var ekki fyrr en í Núpalind 6 um hálffjögur. Pabbi var að koma í heimsókn í fyrsta skipti og leist mjög vel á. Ég skildi eftir óhreina þvottinn, endurpakkaði dóti í minni tösku, fékk mér vítamínin mín og tók til eins dags skammt en skammtarnir sem ég tók með norður kláruðust í gær. Vissi svo sem alveg af því að ég var "tæp" á dögum en það átti ekki að gera neitt til. Síðan fór ég smá krókaleiðir í Smárann til að kjósa áður en við drifum okkur á Hellu. Klukkan var rétt að verða sex þegar við komum hingað. Bíllinn minn fær að vera auka nótt í skúrnum.

Föstudagur

Síðasta nóttin í Árlandi framundan, sauðburðarfrívikan mín liðin. Var komin á stjá um sex og fór fljótlega út í hús. Þar var yngri bróðirinn fyrir, um það bil að taka á móti lambi úr gemsa. Annars var þessi dagur rólegur þannig séð því það báru ekki nema þrjár fyrri partinn. Það var samt nóg að gera í að vatna fénu. Í dag var besti dagurinn veðurlega séð og það er búið að opna út í réttina fyrir kindur og lömb sem eru alveg að verða tilbúin í að fara út í frelsið. Mamma bræðranna kom í heimsókn um tvö leytið. Hún stoppaði alveg til klukkan að verða sjö en varð ekki að ósk sinni að sjá eina kind bera. Um það bil sem hún var að fara var einn gemsi rétt farinn að sýna merki, hann bar ekki fyrr en um níu leytið. Ég kvaddi annars fjárhúsin og hana Siggu mína og lömbin hennar, Sigga og Stínu ekkert löngur fyrir kvöldmat. Fór inn og í sturtu, búin að ákveða að vera ekkert að fara í fjárhúsin í fyrramálið. Mun þó örugglega kíkja aðeins í myndavélarnar. 

Uppstigningadagur

Vaknaði rétt rúmlega sex og var ekkert að drolla uppí rúmi. Eftir morgunverkin á baðherberginu kíkti ég aðeins á tölvuskjáinn í tölvunni inni í eldhúsi. Þessa dagana er bein útsending frá nokkrum myndavélum í fjárhúsinu. Það virtist allt vera með kyrrum kjörum, var þó ekki alveg viss í einu tilvikinu og ákvað að kíkja aðeins út. Það báru ein kind og tveir gemsar fyrir hádegi. Gemsarnir þurftu báðir aðstoð. Stuttu fyrir eitt fóru Helga systir og pabbi í heimsókn í Svartárkot, pabbi átti heimboð þangað. Þau komu aftur til baka um hálfsex leytið. Þá var ég að byrja að matreiða kjöt í karrí. Maturinn var tilbúinn um hálfátta og þótti góður. Ungi bóndinn hafði þurft að skreppa yfir í Hlíð og var boðinn í mat þar. 

Nóg að gera í fjárhúsunum í dag

Ég var komin á fætur um sex. Ungi bóndinn var nýlega farinn af vaktinn og yngri bróðir hans tekinn við. Allt var með kyrrum kjörum svo ég gat gefið mér tíma til að fá mér morgunmat og sest aðeins niður með systir minni og mági á meðan þau voru að klára ketókaffið sitt og taka sig saman. Þau kvöddu um hálfsjö. Annað þeirra var eiginlega í fyrra fallinu á leið í vinnu á meðan hitt ætlaði að fá inni hjá vinkonu til að undirbúa sig undir upptökupróf. Ég fór út í hús rétt eftir að þau voru farin. Þar var ein kindin byrjuð að bera. Anton kom fljótlega út, hafði verið að fylgjast með í tölvu inni. Það voru nefnilega settar upp nokkrar myndavélar í vor. Milli klukkan sjö og hádegis báru sex kindur og þurfti að hjálpa þeim öllum. Ýmist voru þær of þröngar, lömbin eitthvað skökk eða komu öfugt út. Ég fór einu sinni inn á þessu tímabili. Óli og Hulda komu niður á tíunda tímanum og lögðu svo af stað inn á Akureyri um hálftíu. Rétt eftir að þau fóru kom pabbi loksins fram, hafði eiginlega verið að bíða eftir að flest heimilisfólkið væri farið af svæðinu og notaði tækifærið til að skreppa í sturtu. Eftir hádegi báru tveir gemsar og þrjár kindur í viðbót. Fyrri gemsinn var með tvö lömb og sýndi strax mikla móðurumhyggju. Helga og Hulda komu heim um fimm leytið og skömmu síðar kom vikulega sending úr Krónunni. Ingvi mágur varð eftir inni á Akureyri, var að fara í einhvern hitting í wiský-hóp sem hann er í. Óli kom úr vinnu á sjöunda tímanum. Þá var Hulda búin að gefa nokkrum lömbum aukalega. Unga parið fór svo saman í Skógarböðin við Akureyri, ætlaði að kippa Ingva með heim í bakaleiðinni.

Skrepp til Akureyrar í morgun

Ég vaknaði upp úr klukkan hálfsex og fór fljótlega á fætur, sinnti morgunverkunum á baðherberginu og fór svo beint út í fjárhús. Þar var reyndar allt með kyrrum kjörum en ég gat þó nýtt tímann í að brynna. Lagði reyndar ekki í að klofast yfir allar grindurnar í norðan megin í hlöðunni. Kom inn stuttu fyrir sjö og dreif mig þá í snögga sturtu. Upp úr klukkan átta fengum við Hulda bílínn hans pabba lánaðan. Hún átti að vera mætt í blóðprufu hjá mæðravernd um níu. Hún átti reyndar líka að skila inn þvagprufu en prufan varð eftir í ísskápnum í Árlandi. Eftir blóðprufuna skruppum við aðeins í sund, Hulda flatmagaði í  35-37°C en ég byrjaði á því að synda í tæpt korter áður en ég fór til hennar. Ég skrapp svo aðeins eina ferð í þann kalda áður en við fórum upp úr. Notaði tækifærið og þvoði mér um hárið. Komum aðeins við í Krónunni áður en við brunuðum aftur í sveitina. Helga systir var komin út í fjárhús þar sem tvær voru að byrja að bera. Ég fékk mér smá hressingu áður en ég skipti um föt og fór út í hús til að leysa hana af. Yngri bróðirinn var farinn af vaktinni og ungi bóndinn var nýkomin eftir að hafa tekið sér pásu um kvöldmatarleytið í gær eftir eins og hálfssólarhrings törn. Það var nóg fyrir hann að græja og gera. Marka lömb, færa til í króm og fleira. Ég var aðeins að brynna en fylgdist svo með einni sem var byrjuð að bera og átti mjög erfitt með það. Grey kindin var svo þröng. Ungi bóndinn kom stöku sinnum og reyndi að hjálpa til við að víkka út opið. Á endanum varð hann svo að toga lambið út. Það var frekar lítið og svolítið eftir sig eftir átökin. Hresstist þó furðu fljótt. Talnin höfðu verið tvö í kindinni í fósturtaldningunni fyrir nokkrum vikum en það var ekkert annað lamb í henni. Það var því vaninn undir handa minnsti þrílembingurinn sem kom í heiminn daginn sem við pabbi komum norður.