Mér fannst ekki skemmtilegt að mælaborðið í bílnum fór að væla þegar ég settist upp í hann stuttu fyrir klukkan fimm í gær. Þá hafði ég ekki notað bílinn frá því ég kom heim úr fiskbúðinni í kringum hádegið daginn áður. Fór beint upp í Öskjuhlíð og þegar ég byrjaði að pumpa dekkið var það komið niður í 17. Fór í sund og hélt ég hefði misst af kalda potts vinkonu minni. Hún var þá sein fyrir, hafði sleppt leikfimitíma og kom rétt upp úr hálfsex. Þá var ég búin að fara þrjár ferðir í þann kalda. Fór aðrar þrjár með henni og synti svo 200 metra áður en ég fór upp úr og heim.
Davíð Steinn sá um kvöldmatinn í gær. Hann hafði skroppið gangandi upp í Kringlu fyrr um daginn bæði til að ná í eitthvað í pósthólf og einnig skreppa í Bónus og huga að nestismálum fyrir vinnuvaktadagana framundan. Hann keypti eitt og annað, m.a. botna í pizzur og hann útbjó eina pizzu í gærkvöldi með hakki, túnfisk, gulum baunum og mikið af osti.
Heyrði N1 soninn fara af stað í vinnu fyrir klukkan sjö í morgun. Klukkutíma síðar dreif ég mig á fætur, burstaði tennur, fékk mér lýsi vítamín, vatnsglas og harðsoðið egg og tók sunddótið og prjónana með mér út í bíl. Var mætt á dekkjaverkstæðið í Fellsmúla rétt rúmlega átta. Var ekki búin að panta tíma en ég þurfti samt ekki að bíða lengi eftir að komast að, kannski ca 7 mínútur. Keyrði bílinn inn um hurð númer 3, skildi bíllykilinn eftir í og áréttaði sömu beiðni og í afgreiðslunni um að ventillinn farþegameginn að framan yrði athugaður. Fékk mér kaffisopa en tók aldrei upp prjónana þótt það hefði alveg verið nægur tími til að prjóna nokkrar umferðir. Það var settur nýr ventill og sumardekkinn tekin inn á hótelið og með N1 afslætti Davíðs Steins (þurfti bara að gefa upp kennitöluna hans) kostaði þetta rúmlega þrettán þúsund. Ég hef aldrei látið setja nagladekkin svona snemma undir en ég held að ég hafi alveg verið að gera rétt.
Af Kvikk syninum er það að frétta að hann fékk uppsagnarbréf á miðvikudaginn var og mátti ráða því hvort hann myndi vinna uppsagnarfrestinn sem rennur út um áramótin. Kannski var þetta það sem hann þurfti til að fara að ákveða næstu skref í lífinu, hver veit. Hann var smá stund að melta þetta en sagði svo að sér væri alveg sama. Það var á honum að heyra að hann ætlaði að mæta á sínar föstu vaktir þangað til búið væri að leysa vaktamálin.