- Leitað að "gleymdum" hlutum -

Á föstudaginn, þegar ég ætlaði að setja karatebúninginn hans Odds í þvottavélina, greip ég í tómt. Pokinn hans fannst ekki. Samt var hann viss um hvar hann lagði pokann frá sér þegar hann kom heim af æfingu. Við leituðum um alla íbúð á öllum mögulegum og ómögulegum stöðum, en ekki fannst pokinn. Mig var farið að gruna ýmislegt og í gær bað ég strákinn um að rölta upp í Þórshamar. Hann "tók" bróður sinn með sér og þeir komu til baka með pokann með sér. Merkilegt hvað maður getur sannfært sjálfan sig um ákveðna hluti, við Oddur vorum svo viss um að við hefðum séð karatepokann eftir að hann kom heim af æfingu sl. miðvikudag.

- Eitthvað út í loftið -

þörfin fyrir að tjá sig
er til staðar

samt finnst mér
eins og
ég hafi ekkert
að segja

- Dagleg rútína á ný -

Já, þá er ég komin heim á ný. Við töpuðum aftur klukkutímunum sem við unnum á leið út. Þá græddum við sextíma. Fórum í loftið klukkan fimm og lentum aftur fimmtán mínútur yfir fimm að staðartíma. Í bakaleiðinni lögðum við upp rúmlega sjö að kvöldi og lentum um sjö að morgni næsta dags.

Dagarnir ytra voru fljótir að líða. Vorum allan föstudaginn í Albertville og borðuðum svo á Hard Rock um kvöldið (nokkuð sem við tvíburahálfsysturnar gerðum hér heima 17. mars fyrir átta árum). Á laugardeginum skoðuðum við okkur um í miðbænum. Fengum okkur að borða á kínverskum stað upp úr hádeginu og pöntuðum á japönskum stað um kvöldið. Á þeim síðarnefnda sátum við í hálfhring (átta í hóp) og fylgdumst með kokkinum elda handa okkur. Sá var í essinu sínu og lék sér skemmtilega að matnum. Borðhaldið tók amk einn og hálfan tíma en mér fannst það varla vera nema hálftími. Á sunnudeginum ókum við aðeins um í Saint Paul og þar prófuðum við ekta ameríska borgara. Já, ég bara varð að prófa þetta! Á eftir "kíktum" við í stóra mollið (Mall of America). Um kvöldið borðuðum við svo á steikhúsi þar sem við fengum að sjá matseðilinn í byrjun, alls konar kjöt af öllum stærðum og lifandi humar. Þjónninn okkar var extra hress og ég sagði henni að við værum tvær að halda upp á afmæli og við hjónin að halda upp á brúðkaupsafmæli. Í restina, þegar við vorum alveg að springa (gátum ekki klárað af diskunum) færði hún okkur tertusneið með þremur kertum á í sínu boði. Á mánudeginum vorum við búin að skrá okkur út af hótelinu fyrir ellefu og eyddum svo síðustu klukkutímunum í mollinu. Við Davíð skoðuðum ótrúlega stórt vatnasafn með alls konar fiskum og fleiru. Sáum ma tarantúllu, skjaldbökur af öllum stærðum og gerðum, hákarla, og fleira og fleira. Það var geggjað að ganga um í e-s konar glergöngum og sjá t.d. hákarlana synda rétt fyrir ofan okkur og til beggja handa. Þarna vorum við amk einn og hálfan tíma og hefðum geta verið lengur.

Þetta var semsagt mjög góð ferð og ég er ekki frá því að ég hefði helst viljað hafa haft fleiri daga til að keyra meira um og svona. Mamma sá um heimilið og strákana á meðan við vorum úti og útbjó handa okkur morgunmat þegar við komum heim sl þriðjudagsmorgun. Takk mamma mín fyrir þetta allt! Strákarnir voru mjög spenntir að fá okkur heim en við hittum þá ekki fyrr en þeir komu heim úr skólanum (heyrðum í þeim um morguninn rétt eftir að við vorum lent, áður en þeir fóru í skólann...)

- 2 x 38 -

Sma skilabod fra Best Western Normandy Inn i Minneapolis. Vid tviburahalfsysturnar erum her med mokum ad halda upp a 76 arin okkar saman (eigum badar 38 ara afmaeli i dag). Einnig erum vid David ad halda upp a 10 ara giftingarafmaeli. Framundan eru 4 dagar med fullt af skemmtilegheitum. Farid vel med ykkur!

- Fiðringur -
...ekki sá grái samt...

Það var kóræfing í gærkvöldi. Ég var frekar syfjuð, búin að vera á fótum frá því um hálfsex, en æfingin gekk samt mjög vel. Fórum yfir ferminga og páskamessur og æfðum svo nokkur önnur lög. Alveg í lokin á æfingunni var kórstjórinn að fara yfir tenórröddina í laginu: Hjá lygnri móðu.... Í miðju lagi stoppar hann og segið passið ykkur á þessum kafla. Einn tenórinn sagði strax: "Þetta var bara æfing!" Þetta var nóg til þess að allur hópurinn fékk nett hláturskast. Já, það er fjör á æfingum hjá okkur. Kórstjórinn bauð upp á ís og súkkulaði í kaffihléinu og einn tenórinn kom með heimabakaða tertu. Við vorum þrjú sem stóðumst þessar freistingar. Ég freistaðist til að fá mér einn kaffibolla (oftast fæ ég mér bara heitt vatn). Það merkilega við þetta allt saman var að mig langaði ekki einu sinni til að fá mér "pínu smakk", kannski vegna þess að ég veit að þá væri ég "dottin í það". Ég verð að hugsa dæmið þannig að ég er bara einfaldlega löngu búin með þennan kvóta.

En nú er best að koma einhverju í verk. Davíð er búinn að vinna nokkrar undan farnar nætur, var að leggja sig fyrir rétt um klukkutíma (um sjö), ég ætla að bretta upp ermar og þrífa ísskápinn snöggvast. Segi frá því næst hvers vegna ég er heima í fríi.

- Annasöm helgi að baki -

Þessa stundina ætti ég að vera að undirbúa kvöldmatinn. Ég ætla samt að skrá niður helstu viðburði helgarinnar. Laugardagurinn byrjaði snemma hjá mér. Ég varð að prófa tuskuvindingarnar aðeins og komst að því að ég var eiginlega handónýt, amk. kvað vindingar og nudd varðaði. (Ískápurinn öskraði á hreinsun og einnig var kominn tími á sameignina-en ég varð að loka augunum fyrir því). Tvíburarnir spurðu hvort þeir mættu fara og versla sér Pokemonspjöld. Ég sagði að þeir yrðu fyrst að sjá til þess að hægt yrði að ryksuga gólfið í herberginu þeirra. Þetta gerðu þeir samviskusamlega, drifu sig svo í leiðangurinn, komu heim rétt til þess að sína spjöldin og fóru svo í heimsókn til vinar síns. Þar voru þeir svo allan daginn.

Föðursystir mín hafði samband og spurði hvernig stæði á hjá mér. Ég sagðist vera heima og tæki alveg á móti gestum. Eiginlega var alveg ágætt að fá "truflun á heimilisverkunum", ég mátti hvort sem er ekki reyna of mikið á hendina. Við áttum notalega stund saman.

Um fjögur var ég svo kominn yfir í Norðurmýrina, með esperanto-námsbækurnar. Við vorum smá stund að komast í gang en svo var klukkan allt í einu farin að ganga sex.

Tvíburarnir voru ekki komnir heim þegar ég kom til baka. Davíð var í vinnunni. Ég var ósköp róleg yfir þessu. Settist niður með saumana og fór að íhuga hvernig ég ætlaði að hafa kvöldið. Sá líka brot úr leiknum milli Valsstúlkna og LC Bruhl frá því fyrr um daginn (frábært að Valssteplurnar séu komnar í undanúrslit). Korter yfir sex hringdi síminn. Það var Helga systir og um leið mundi ég eftir því að ég ætlaði að vera komin til hennar um hálfsjö og passa stelpurnar fyrir hana um kvöldið. Ég tók mig til á mettíma, lét Davíð vita og mætti á slaginu hálfsjö til Helgu. Passið gekk vel. Við byrjuðum á því að borða. Hulda fékk að leika sér stutta stund í tölvunni og Bríet var góðum gýr. Sú yngri var kominn í rúmið um átta en Hulda fékk að horfa með mér á Spaugstofuna. Hún var kominn upp í rúm fyrir níu og sofnuð stuttu seinna. Eftir að systurnar voru komnar í ró tók ég fram saumana mína og saumaði fyrir framan skjáinn. Foreldrarnir komu heim fyrir klukkan eitt.

Fékk Davíð Stein til að ryksuga yfir herbergisgólfið í þeirra herbergi og Odd Smára til að ryksuga yfir stofugólfið í gær. Það var æskulýðsmessa í Óháðu kirkjunni og svo kallað Bjargar-kaffi eftir messu. Kirkjan var troðfull. Messuhaldið fór vel fram en ég dreif mig beint heim á eftir og var búin að þrífa sameignina áður en leikur Arsenal og Liverpool 2:1, byrjaði. Sat með saumana mína fyrir framan skjáinn bæði á meðan leiknum stóð og svo aftur þegar Krónikan var sýnd.

Þetta var svona það helsta sem ég var að bauka um helgina.

- Vika -

Það er varla að ég viti hvað ég heiti lengur. Vikan er alveg að verða búin, leið á methraða. Varð að fara vel með þá hægri og er næstum því orðin vön á nota vinstri til að skrúfa. En nú er þetta allt að koma. Verst er að hafa ekki komist til að skrifa neitt, var of þreytt (eða að gera eitthvað annað) á kvöldin. Horfði á enska boltann á mánudagskvöldið, skrapp til vinkonu á þriðjudagskvöldið, fór á kóræfingu á miðvikudagskvöldið, sat heima að sauma í gærkvöldi en rétt í þessu var ég að koma heim af leik Vals og LC Bruhl 25:21. Staðan var 13:7 í hálfleik og þá var Berglind búin að verja 15 skot, þar af tvö víti. Seinni leikurinn er á morgun og er það heimaleikur LC Bruhl.

Skrapp annars á bókasafnið að skila af mér 16 bókum og tók bara 10 í staðinn. Spennandi lestur framundan og hver veit nema ég skrifi eitthvað að lestri loknum.

Framundan er helgin og þar sem sú hægri er orðin liðtæk ætti ég að geta undið nokkrar tuskur, saumað út og fleira og fleira.

Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Allt í áttina -

Ég er búin að vera dugleg að passa hægri þumalinn (enda er hann oftast í spelku og vafinn inn). Það kom ekkert út úr rannskóknunum sem getur skýrt út þessi eymsli. Andlitspirringurinn (roðinn og bólgan) var greinilega bara ofnæmisviðbrögð við volterin töflunum. Ég á að hvíla hendina vel yfir helgina og þarf svo greinilega bara að fylgjast með og passa mig. Mér finnst ég hafa misst úr eina viku en Davíð segir mér að horfa á þetta sem um óvænt húsmæðraorlof væri að ræða. Hann hefur staðið sig vel í eldhúsverkunum þrátt fyrir að vera að vinna mjög mikið og tvíburarnir hafa líka verið duglegir að hjálpa mér en ég þarf greinilega að kenna fleirum á heimilinu á þvottavélina (hætta að einoka hana svona...)!

Takk fyrir allar kveðjurnar og að hugsa til mín. Farið vel með ykkur og góða helgi!!! :)

- Handlama og hálfgert skrýmsli -

Ég er óvinnu- og varla "pikkfær". Hægri þumall í spelku, roði á handarbaki, hiti í kinnum og augun hálfsokkin. Var á slysó í gær vegna verkja á handarbaki rétt við þumalinn (þá var í lagi með andlitið á mér). Núna bíð ég eftir hringingu frá heimilislækni og reikna með því að þurfa að fara á heilsugæsluna seinna í dag. Sem betur fer er stutt að fara. Ég má bara ekki vera að þessu. Hugsið til mín allir ættingjar og bloggvinir. Líklega verður fátt um bloggfærslur á næstunni...

- Sunnudagur framundan -

Fyrir sólarhring síðan lögðu tvíburarnir upp frá Valsheimilinu ásamt 26 öðrum drengjum úr 6. flokknum, 3 fararstjórum og þjálfaranum. Ákvörðunarstaður var Laugavatn þar sem áttu að vera eins konar æfingabúðir, tvær æfingar í gær og í þessum skrifuðum orðum eru drengirnir líklega á lokaæfingu helgarinnar. Þeir eiga svo eftir að skreppa í sund og fá sér eitthvað í svanginn áður en hugsað verður fyrir heimferð. Ég vona bara að tvíburarnir skrifi eitthvað sjálfir um þessa upplifun sína!

Gærdagurinn fór í heimilisstörf, esperantotíma og afmælisheimsókn. Davíð var að vinna hér heima en við áttum þó kvöldið saman, alveg þar til ég gafst upp fyrir Óla lokbrá löngu fyrir miðnætti.

Framundan er m.a. Liverpool - Man. City, jazzmessa, heimkoma tvíburanna og afmæliskaffið hennar Huldu frænku. Hún varð sex ára sl. miðvikudag. Þann morgun hringdi ég í hana fyrir hálfníu og fékk að syngja afmælissönginn...

- Smá sprettur og tónleikar -

Ég sótti Odd Smára í skólasund og fór með honum í Jóa útherja til að kaupa á hann nýja fótboltaskó. Útréttingarnar gengu eins og í sögu. Sótti svo Davíð Stein og annan dreng til og skutlaði þeim öllum þremur á æfingu. Davíð Steinn var búinn að læra og gera sig kláran í æfingaleik. Hann hafði einnig tekið til í tösku fyrir bróður sinn og smurt handa honum hrökkbrauð fyrir mín orð. 6. flokkur Vals tók á móti 6. flokki KR á Framvellinum og spiluðu saman nokkra æfingaleiki. Ég gaf mér smá tíma til að horfa á byrjunina. Mamma drengsins sem ég skutlaði ætlaði að sækja alla strákana. Hún hafði samband eftir að ég var komin heim og spurði hvort hún mætti bjóða tvíburunum að borða með þeim. Þegar ég sagði henni að við Davíð værum að fara á tónleika um kvöldið bauðst hún til að lofa strákunum að vera aðeins lengur. Ég þáði þetta allt með þökkum og slapp þar af leiðandi við að hugsa fyrir kvöldmat.

Tónleikarnir byrjuðu um hálfátta og stóðu yfir í einn og hálfan tíma. Ég skemmti mér alveg ágætlega. Sögumaður var Jóhann Sigurðarson og fór hann vel með það hlutverk (Davíð fannst hins vega íslenska þýðingin ekki alveg nógu góð), í sönghlutverkunum voru: Friðrik Ómar, Margrét Eir, Matti og Jónsi og komust þau öll mjög vel frá sýnum hlutverkum. Ég var mjög hrifin af tónlistarflutningnum nema mér fannst hann heldur hávær á kvöflum (fann til í hlustunum). Tvíburarnir voru háttaðir og komnir upp í rúm þegar við komum heim. Þeir voru ekki sofnaðir svo við náðum að knúsa þá aðeins fyrir dugnaðinn.

Spennandi helgi framundan.

- Í keilu með DKR -

Upp úr hálffimm í gær röltum við mæðgin út. Oddur Smári gekk af stað á karateæfingu en við Davíð Steinn skunduðum af stað ("á kóræfingu") í Keiluhöllina. Hátt í 40 drengir mættu og fengum við 6 brautir að spila á. Þegar leikirnir voru komnir í gang fékk ein mamman mig til að taka einn leik. Þar sem von var á öðrum hópi fengum við að spila á tveimur brautum (til að vera fljótari). Það þarf varla að taka það fram að ég vann minn leik og hún sinn. Þótt strákunum gengi þokkalega þá var klukkan langt gengin í sjö þegar hægt var að bera fram pizzur handa hópnum. Við mæðgin skiluðum okkur heim um hálfátta.

- Vinahópur númer "6" -

Á mánudaginn kom miði heim úr skólanum með Davíð Steini. Einn úr vinahópnum er fluttur til Svíþjóðar en er í stuttri heimsókn hér þessa dagana. Ég ákvað strax að tala við forráðendur allra í hópnum og finna dag sem hentaði öllum, þ.e. athuga hvort annaðhvort föstudagurinn eða þriðjudagurinn myndi ganga upp. Fyrst hringdi ég í forráðamann drengsins og hann sagði að báðir dagarnir myndu alveg henta. Við ákváðum að stinga upp á föstudegi. Sú dagsetning gekk hins vegar ekki upp en allir urðu sammála um þriðjudaginn. Oddi var boðið í afmæli einmitt á sama tíma, milli fimm og sjö. Um hálffimm í gær hringdi forráðamaður þess sem býr í Svíðþjóð og boðaði forföll. Það varð bara að vera svo. Stúlkurnar tvær í hópnum mættu báðar alveg á slaginu fimm. Rétt seinna skutumst við fjögur út í Sunnubúð til að kaupa það sem á vantaði. Er við komum til baka þvoðum við okkur um hendurnar og tókum svo til óspilltra málanna. Við notuðum þessa uppskrift (mínus glassúr) (tvöfölduðum hana) og allir höfðu nóg að gera og börnin unnu vel saman. Ég er viss um að ég hafi samt skemmt mér langbest. Skúffukakan fór inn í ofn um sex og þegar búið var að taka allt af borðinu og dúka það spiluðu krakkarnir ólsen-ólsen. Ég hellti upp á kaffi og setti bolla, diska og gaffla á borðið. Forráðamenn komu stundvíslega klukkan hálfsjö, nema Davíð hann var örlítið seinni. Kakan ku hafa smakkast ágætlega og áður en gestirnir kvöddu var henni skipt niður í þrjá hluta og fengu bekkjarsystur Davíðs Steins því hluta af bakstrinum með sér heim.

- Andvaka -

Það munaði engu að ég snéri mér á hina hliðina þegar vekjarinn hringdi rétt um hálfsex í morgun. En sem betur fer toguðu böndin í mig. Ég var sofnuð um ellefu í gærkvöldi en hrökk upp rúmlega eitt. Maðurinn var ekki kominn í rúmið og þegar ég fór fram á salerni fann ég hann inni í tölvuherbergi. Hann hafði aðeins gleymt sér. Aldrei þessu vant ætlaði ég aldrei að sofna aftur svo þegar vekjarinn hringdi fannst mér ég vera nýsofnuð. Jógað gekk samt vel gerðum allar kviðæfingarnar 16 sinnum. Okkur bauðst meira að segja að fá lóð á fæturnar en þetta er enn nógu erfitt samt, amk lak af mér svitinn. Svo gerðum við 5 æfingar af 9 fyrir fætur, bak, og hliðar, 12 sinnum hverja æfingu. Að lokum gerðum við fjórar fyrstu (af átta) flæðisæfingarnar sex sinnum, lærðum þá fimmtu og gerðum hana nokkrum sinnum. Núna eru bara 3 tímar eftir af þessu námskeiði.

Sl. föstudag bauð ég Davíð með mér í matarboð í Óháðu kirkjunni. Vorum mætt um hálfátta, fengum nóg að borða (og það var fullt á boðstólum fyrir svona "matargikk" eins og mig). Ómar Ragnarsson var með skemmtiatriði að venju og honum lá svo mikið á hjarta (var með skemmtilegt innleg) að það komust ekki aðrir að.

Annars var helgin svolítið köflótt. Davíð gerði það fyrir mig að taka sér frí frá vinnu á laugardag (vann sunnudaginn í staðinn) en ákvörðunin kom það seint að það varð frekar lítið úr deginum. Skapið á mér lét ekki að stjórn og það endaði með því að ég dreif mig út í þriggja tíma göngu. Yndislegt veður en alveg óþarfi að láta skapið hlaupa með sig í gönur (það gerist samt stundum á bestu bæjum).

Um ellefu á sunnudagsmorgun sóttum við mæðginin eina vinkonu mína sem ég var búin að lofa að fara með í ferðalag austur í sveitir. Mér fannst konudagurinn henta mjög vel til þess. Fyrsta stopp var við Litlu kaffistofuna þar sem sett var bensín á bílinn og keyptir drykkir í leiðinni, var að öðru leyti með smurt nesti og "nýja skó". Tókum hring um Selfoss. Rétt eftir að við komum í Rangárvallarsýsluna beygðum við útaf þjóðveginum til vinstri og keyrðum hring um holtin. Strákarnir fengu pissustopp rétt áður en við komum að Ketilstöðum. Næsta stopp var aðeins fyrir ofan Galtalæk. Þar röltum við aðeins um og fengum okkur af nestinu. Því næst fórum við yfir Ytri Rangá og vorum þá komin á Næfurholtsveg. Rétt er að koma því að að veðrið hefði varla geta verið betra, pínu svalt, bjart og logn. Næsta stopp var í pabba-landi, Freysteinsholtum á jörðinni Heiði. Þar var rölt um og klifrað í klettum. Síðan lá leiðin upp að Keldum, kirkjunni þar sem ég fermdist ein saman á hvítasunnu fyrir bráðum 24 árum. Bæði bærinn og kirkjan voru harðlæst en ég gaf mér tíma til að kíkja á legstaði ættingja minna. Næst lá leiðin framhjá Stokkalæk, Hofi og fleiri bæjum og þegar við komum aftur að þjóðvegi númer eitt beygðum við til hægri og brunuðum til Hellu. Tókum rúnt um svæðið en stoppuðum svo í nokkra tíma hjá pabba og mömmu. Þar var tekið vel á móti okkur. Þau vissu að okkar var von og var mamma búin að setja heilt læri í ofninn. Yndislegur dagur og skemmtum við okkur öll mjög vel!

- Hvert æðir tíminn? -

Þetta er færsla númer 800 og enn einn föstudagurinn runninn upp. Helga systir bað mig um að sækja Huldu á leikskólann í gær þar sem Bríet var með hita. Þannig að þegar ég var búin að skutla tvíburunum á fótboltaæfingu sótti ég frænku mína og stoppaði hjá Helgu þar til tími var kominn til að sækja strákana. Það var notaleg klukkustund.

- Á rómantísku nótunum -
....eða næstum því...

Tvíburarnir voru í afmælisboði milli fjögur og sex-hálfsjö í gær. Rétt fyrir fimm kom ég mér fyrir uppi í rúmi undir teppi með bók í hönd. Stillti símavekjarann á sex og las svo í nokkra stund, ekki mjög lengi þó. Lagði bókina fljótlega frá mér og svo vissi ég ekki meir af mér. Allt í einu fór ég að heyra torkennileg hljóð, sem þrengdu sér inn í drauminn sem mig var að dreyma. Ekki var þetta vekjarinn, því klukkan átti enn eftir rúmar fimm mínútur í sex, heldur var þetta heimasíminn. Systir mín var á línunni og við spjölluðum saman í um hálftíma.

Strákarnir komu heim um það leyti sem við systur kvöddumst, alveg pakksaddir eftir veisluna. Ég útbjó samt pastarétt handa okkur Davíð sem við borðuðum bara tvö saman. Fattaði það svo í morgun að ég gleymdi að kveikja á kerti. Fengum okkur gott kaffi eftir mat og drakk ég allavega einum ef ekki tveimur bollum of mikið. Svo horfðum við saman á enska boltann, Liverpool - Arsenal 1:0. Strákarnir fóru að sofa í hálfleik. Nafnarnir halda með Arsenal, Oddur Smári með Man. Utd. og ég er Púllari. Leikurinn var mjög skemmtilegur og ég var farin að halda að lýsendurnir heyrðu til mín. Þótt Púllari sé var ég ekki sammála vítaspyrnudómnum sem Arsenal fékk á sig og þegar Lehman varð spyrnuna frá Gerrard sagði ég strax: -"Réttlætinu fullnægt!" Rétt seinna heyrði ég Valtý Björn segja: "Nú segja örugglega einhverjir: réttlætinu fullnægt!" Arsenal-liðið lét aðeins bíða eftir sér eftir hlé og kom Ljungberg langsíðastur og var að girða sig í brók. -"Hann var örugglega á kamrinum" sagði ég og rétt seinna heyrði ég Valtý Björn segja: "-Það er engu líkara en hann hafi verið á klósettinu..."

- Febrúar hálfnaður -

Og æskuvinkona mín árinu eldri í dag. Er búin að senda henni SMS (lesist eins og Spaugstofumenn segja það) og vefkort og mun hugsa til hennar í allan dag.

Laugardagurinn var helgaður heimilinu að mestu eins og ég ráðgerði. Skrapp að vísu yfir í Norðurmýrina í tæpa tvo tíma til að bjóða nýjan frænda velkominn í heiminn.

Það er vel hægt að kalla sunnudaginn kirkjudag, því ég fór í tvær messur. Fyrst í Hallgrímskirkju um morguninn. Drengjakórinn leiddi messuna og Hulda og Bella vinkona hennar fóru fyrir sunnudagaskólabörnunum með kerti undir síðasta sálmi fyrir prédikun. Rúmlega eitt var ég svo mætt í upphitun fyrir messu í Óháðu kirkjunni. Messan þar hófst klukkan tvö og það kom okkur kórfélögunum verulega á óvart hversu margir komu inn eftir að messan var byrjuð. Einhver taldi 10 manns sem komu á tímabilinu 14:05-14:20. En messan gekk vel og var séra Pétur með mjög góða ræðu.

Seinni partinn í gær hafði ég hálftíma til að kíkja yfir heimaverkefni strákanna. Skutlaði þeim svo á æfingar og fór sjálf á stjórnarfund í foreldrafélagi DKR. Sá fundur stóð yfir á meðan drengirnir voru á æfingu. Kórstjóri og undirleikari kíktu á fundinn í restina og sagði sá fyrrnefndi að blaðamaður Moggans hefði komið í heimsókn, mjög áhugasamur um starfsemi kórsins.

Í gærkvöldi rölti ég yfir í Norðurmýrina í smá esperanto-kennslustund. Vorum heldur þreyttar framan af en okkur óx ásmeginn er leið á tímann. Passaði mig á að vera komin heim fyrir hálfellefu svo ég færi snemma að sofa.

Mætti svo eldhress í rope-yoga rúmlega sex í morgun.

- Morgunstund -

Klukkan er rétt að slá hálftíu. Við mæðginin erum búin að fá okkur morgunmat og þeir sitja límdir fyrir framan morgunsjónvarpið. Framundan er helgin. Dagurinn í dag verður helgaður heimilinu.

Á fimmtudagskvöldið skrapp ég til einnar vinkonu minnar en við vorum ekki búnar að hittast síðan fyrir jól. Það var ljúft og gott kvöld. Hún var að sýnar mér allar ósaumuðu myndirnar sínar og þær eru margar, fylla tvær skúffur. Ég var alveg komin að því að bjóða henni fram aðstoð mína við að klára þessi verkefni. En kannski er bara langbest að skreppa til hennar öðru hvoru með mína sauma.

Í gærkvöldi fékk ég óvænt góða heimsókn. Æskuvinkona mín og bekkjarsystir úr grunnskóla var stödd í bænum. Rúmir tveir tímar voru augnablik að líða.

ég faðma

sjálfa mig

loka

augunum

og

hugsa knús

til allra

- Ég fékk aukaorku í morgun -

Já, ég verð alltaf sannfærðari og sannfærðari um að rope yoga er að gera mér mjög gott. Í morgun fórum við létt yfir kviðæfingarnar en einbeittum okkur svo að fóta(hliðar)æfingunum. Náðum svo að gera eina flæðiæfingu í restina.

Þegar ég kom heim í gærdag voru tvíburarnir og einn vinur þeirra að gera tilraunir með heitt og kalt vatn úti í garði. Veit ekki alveg að hvaða niðurstöðum þeir komust en fannst þetta skondið tiltæki hjá þeim. Rétt fyrir fimm kvöddu þeir vininn og ég skutlaði þeim á kór- og karateæfingar. Þar sem ég þurfti að bera svolítið undir kórstjórann ákvað ég að fresta matargerð þar til við kæmum heim eftir æfingar. Svo það var borðað í seinna lagi í gærkvöldi. Hafði nú samt tíma til að fá mér örlítinn kaffidreitil með Davíð áður en ég fór á kóræfingu.

Við vorum að æfa fyrir messu (reyndar eins og drengjakórinn svo það verður tvöföld messa hjá mér n.k. sunnudag.) En einnig gafst tími til að renna yfir nokkur "gömul" og " ný" lög.

- Smá strengir -

Ég er með strengi á ólíklegustu stöðum og samt teygði ég vel eftir allar æfingarnar í gær. Held helst að ég hafi tekið svona vel á því í flæðiæfingunum hafi því strengirnir eru einmitt á því svæði. Skrýtið samt, að mér fannst þessar æfingar aðeins minna mál heldur en sumar kviðæfingarnar. En þetta er bara gott mál. Næ þessu örugglega úr mér í tímanum í fyrramálið.

Rölti upp í Perluna rétt fyrir átta í gærkvöldi á fund með foreldrum barnanna í bekknum hans Davíðs Steins. Það mættu aðeins um tíu en fundurinn var bæði fróðlegur og skemmtilegur. Það voru stofnaðir vinahópar innan bekkjarins. Fjórir í hóp sem verður skipt strax upp eftir að búið er að hittast. Ætlunin er að ná 3 "fundum" á næstu þremur mánuðum. Og reglurnar eru einfaldar; Það má ekki nota myndbönd, tölvur eða tölvuleiki og þetta á ekki að kosta neitt! Ég bauð mig fram sem hópstjóra amk í fyrstu umferðina og held að þetta geti orðið virkilega skemmtilegt. Meira um þetta seinna.

Ég er að lesa Ævinlega eftir Guðberg Bergson og er stórhrifin þótt ég sé ekki komin langt með bókina.

- Vikan komin á skrið -

Það má varla blikka augunum og það er kominn nýr dagur. Á sunnudagsmorguninn (klukkan níu) mættum við öll með Oddi Smára í Fylkishöllina til að fylgjast með honum í karatekeppni. Keppt var í kata í fjórum aldursflokkum, 1994-1997. Oddur fékk heldur hærri einkunnir heldur en á fyrstu keppninni sinni í nóvember sl. en hann var samt ekki ánægður. Hann kann þetta allt saman en við sögðum honum að hann þyrfti bara að vera duglegur að æfa sig í annan tíma heldur en í karatetímunum og þá myndi hann örugglega fá betri einkunnir.

Í gærkvöldi fór ég til norsku vinkunu minnar og setti upp hjá henni esperantokúrsinn sem ég er nýbúin að finna á netinu. Esperanto-tíminn okkar var extra langur en við erum alltaf að finna okkur betur og betur.

Á rope-yoga námskeiðinu í morgun gerðum við allar 10 kviðæfingarnar ca. 20 sinnum og lærðum svo 3 flæðiæfingar af átta. Strax í annarri kviðæfingu var farinn að leka af mér svitinn. Ég er búin að ná þokkalegum tökum á önduninni og mörgum af æfingunum 10 en á svolítið í land með amk tvær æfingar. Önnur þeirra er svokölluð skíðaganga og kviðurinn minn virðist ekki vera nægilega sterkur til að gera þá æfingu 100%. En þetta kemur vonandi. Hreinsunin er farin að skila sér í auknum salernisferðum og þá get ég verið sátt. Ef ég verð dugleg að passa mig á kaffinu (hámark 2 bollar á dag, stundum minna og stundum kannski 1-2 auka)er ég viss um að ég get haldið bjúgnum í góðum skefjum.

Tvíburarnir skráðu sig í orkuátakið á netinu í gær. Það var reyndar svokallað tölvubann í gær og þeir ætluðu ekki að láta vita að þeir væru búnir að skrá sig. Sögðust hafa leyft vini sínum að nota tölvuna þeirra til að skrá árangur og báðu mig um leyfi til að skrá sig í átakið á morgun (í dag)! Ég eyðilagði þetta plat þeirra með því að bjóða þeim að skrá sig á átakið í gærkvöldi með aðstoð pabba síns. Ég var svo sem ekkert að skamma þá fyrir þetta hliðarspor, benti þeim bara á að "upp komast svik um síðir" svo það væri betra að segja alltaf satt og rétt frá.

- Föstudagskvöld -


Í gær hlóð ég niður esperantonámskeiði sem ég fann link á á þessari síðu. Á þessu námskeiði getur maður æft framburðinn og réttritunina ásamt mörgum öðrum þáttum. Fínt hjálpartæki!

Við mæðginin drifum okkur í sund seinni partinn í dag. Ég synti svo sem ekki mikið (fyrst 200 metra og svo 100 metra í samfloti með strákunum). Já, þeir syntu eina ferð fram og til baka. Davíð Steinn er mun hraðsyndari en Oddur Smári kemst yfir þótt hægt fari. Ég mátti ekki skipta mér af sundtækninni hans, en mér fannst hann nota hálfgerða kafsundstækni þótt hann kæmi alltaf uppúr kafi eftir hvert sundtak. En hann er amk hættur að synda alveg meðfram bakkanum.

Góða helgi!

- Rope yoga námskeið hálfnað -

Þrátt fyrir rétt rúmlega fimm stunda svefn í morgun dreif ég mig í yoga. Hef tekið eftir því að þá daga sem ég byrja á yoga er ég í stuði allan daginn og mjög létt yfir mér og fíflast stundum hægri og vinstri, he he (ekki það að ég sé neitt þung alla hina dagana þótt það komi fyrir). Í morgun gerðum við allar 10 kviðæfingarnar og allar 9 hliðaræfingarnar á hvorri hlið. Mér tókst að telja og anda rétt í þeim flestum (gerðum hverja æfingu 12 sinnum) það var samt tími til að teygja aðeins og slaka pínu alveg í restina.

Gærdagurinn var vægast sagt annasamur en ég notaði þessar fáu "milli mínútur" skynsamlega. Það var foreldrafundur í drengjakórnum á meðan að þeir voru á æfingu. Verið var að segja frá því sem er framundan og ræða tilvonandi utanlandsferð. Rétt í restina undir dagskrárliðnum önnur mál rétti ein móðir upp hönd. Hún fékk orðið: "Íslendingar töpuðu með einu marki 28:29!" Þetta hefur greinilega verið mikill baráttuleikur, en slæmt var að missa Einar Hólmgerisson, ég fer ekki ofan af því að sum handboltaliðin hreinlega æfa "alveg óvart gróf brot" og virðast oft komast upp með það.

Oddur Smári var kominn fyrstur heim eftir karateæfingu, Davíð kom rétt fyrir átta og ég var mætt á kóræfingu á slaginu hálfníu. Það var létt yfir mannskapnum og við fengum að spreyta okkur á mörgum lögum. Rúmir tveir tímar, með 15 mín kaffipásu inn á milli, voru ótrúlega fljótir að líða.

- Ísland - Rússland 34:32 -

Loksins tókst "stákunum okkar" að leggja Rússana af velli á stórmóti. Þótt leikurinn væri svona snemma á dagskrá gat ég horft á hann allan. Fékk frí eftir hádegi til að hitta kennara tvíburanna að máli. Það var foreldradagur í skólanum í dag. Í gær komu þeir heim með vitnisburð fyrir haustmisserið. Þeir stóðu sig báðir vel í langflestu. Eitthvað þurfa þeir samt báðir að vanda betur fráganginn oftar. Ég er stolt af strákunum bæði mínum og handboltaköppunum.

Í gær fékk ég tilkynningu frá Margaretha að sumt af því sem ég pantaði væri tilbúið til afhendingar. Myndin sem ég hélt að ég hefði sett efst á pöntunar og óskalistann reyndist ekki vera með, hvorki á listanum sem var yfir komnar vörur né á listanum yfir þær vörur sem væru á leiðinni. Ég er búin að bæta úr því, ég bara verð að eignast þetta munstur og sauma þessa mynd. Þessa mynd sótti ég 17. mars í fyrra. Þegar jólakortaundirbúningur fór á fullt í haust tók ég mér hlé á saumunum, en ég byrjaði aftur milli jóla og nýjárs og er langt komin. Ég keypti rammann í leiðinni og veit nákvæmlega hvar myndin verður sett þegar hún veður útsaumuð og innrömmuð! Hmm, og ég er að fara í saumaklúbb í kvöld...

- Helgin liðin - alltof fljótt að vanda

Það var á dagskránni að fara í sund á laugardaginn með 6. flokknum. Ég klikkaði bara á tímasetningunni. Við strákarnir mættum í Breiðholtslaugina rúmlega hálfþrjú en áttum víst að mæta um tólf. Ég veit því ekkert hverjir eða hversu margir mættu það voru allir farnir. Við létum það ekki á okkur fá og héldum okkar striki, vorum úti til að byrja með í laugum, pottum og rennibrautum (ég var aðallega í heitapottinum), svo færðum við okkur inn í innilaugina.

Eftir sundið skruppum við í heimsókn til Jónasar ömmubróður míns. Tvíburarnir sungu heilmikið fyrir hann, aðallega lög úr söngleiknum sem bekkirnir þeirra settu upp í nóvember og hafði hann mjög gaman að því.

Í gær skruppum við í bíltúr og heimsóttum vinafólk okkar í Grindavík. Það fjölgaði í fjölskyldunni hjá þeim í byrjun desember sl. og mér fannst alveg tímabært að kíkja á litlu dömuna. Stóra systirin, nýlega orðin 4 ára var í afmælisboði hjá jafnöldru sinni og sú stutta svaf næstum heimsóknina af sér. Tvíburarnir fengu að horfa á "boomerang" í góðum ruggustólum. Held að það hafi fallið mjög í kramið hjá þeim. Við rétt "hittum" yngstu dömuna síðustu mínúturnar, hún var sett inn í vöggu og fimm mínútum seinna vaknaði hún. Þetta var notaleg samverustund!

- Á Esperantofundi -

Um miðjan fyrrihálfleik Íslendinga og Dana gekk ég yfir til vinkonu minnar sem er að læra Esperanto með mér (leitt að geta ekki horft á allan leikinn beint, en samt var ég pínu spennt fyrir kvöldinu) . Þangað vorum við sóttar af einum félaga úr Esperanto-samtökum Íslands til að sækja með honum fund í félaginu. Þetta var mjög fróðlegt kvöld en ég er hrædd um að ég hafi ekki skilið allt sem mælt var á þessari tilbúnu tungu, en eitthvað þó og svei mér ef þetta hvetur okkur stöllurnar ekki áfram á sömu braut. Hittum m.a. mann sem hefur verið að kenna Esperanto í MH og hann ætlar að senda okkur efni. Við fengum líka gefins bæklinga á tungumálinu og það sem vakti athygli mína að það er búið að gefa út Njálssögu á Esperanto og ég er jafnvel að spá í að kaupa mér hana þegar ég er komin aðeins lengra í sjálfsnáminu, og verðlauna mig þegar ég get farið að tjá mig eitthvað.

- Nýklippt - aftur

Þessi mynd er tekin í október sl. þá lét ég klippa mig stutt eftir að hafa verið með missítt hár í nokkur ár. Rétt fyrir klippingu var ég með hár niður á mitt bak, þykkt og mikið. Ég ákvað að kúvenda og bað klipparann minn um að klippa mig stutt. Fyrst hélt hann að ég væri að biðja um axlarsídd eða rétt niður fyrir eyrun. Þegar hann náði því loks að ég vildi fá hárið alveg stutt bauð hann mér upp á þessa nýju línu. Ég varð virkilega ánægð með árangurinn og sveif út og hef varla snert jörðina síðan, eða þannig. Í morgun fór ég til að klippa þessar línu aftur.

- Síðasti föstudagur mánaðarins -

Þessi mánuður er víst alveg að verða búinn. Vikan hefur verið annasöm á köflum en ég fékk óvænt frí á miðvikudagskvöldið því kórstjórinn var veikur. Var óvenju þreytt þetta kvöld annars hefði ég alls ekki fagnað fríinu. Við notuðum tækifærið og spiluðum teiknispilið með tvíburunum til hálfníu. Þeir voru komnir í háttinn hálftíma síðar og ég skreið inn í rúm áður en klukkan sló tíu. Davíð var í tímafreka leiknum. Ég rumskaði um miðnætti, í spreng eins og ég væri búin að sofa alla nóttina. Sá þá að Davíð var að byrja að vinna (var í verki sem varð að vinnast um nóttina). Hann vann í næstum fjóra tíma. Ég dreif mig á fætur um hálfsex, hress, endurnærð og útsofin!

Yogatíminn var mjög góður. Gerðum allar tíu kviðæfingarnar, sjö æfingar á hvorri hlið og teygðum vel á eftir. Allan daginn var ég svo í ótrúlega góðu stuði, bananastuði. Skutlaði Davíð Steini á fótboltaæfingu en Oddur Smári fór í afmæli til bekkjarbróður síns. Náði að horfa á næstum allan 1. leik "okkar manna" á EM í Sviss. Það sem á vantaði heyrði ég í útvarpinu þegar ég var að sækja Davíð Stein.

Framundan er öll helgin og það er víst að hún verður notuð til margs! Davíð sem vann reyndar alla sl. nótt þarf að vinna á morgun svo líklega verður maðurinn að nota sunnudaginn til að sofa...

- Ein úr jólamyndasafninu -

Þessi mynd er tekin síðast liðið aðfangadagskvöld fyrir rúmum mánuði síðan. Við erum komin heim úr messunum og létt yfir Davíð Steini þar sem hann var kominn í jólafrí frá söngnum.

- Smá þeytingur -

Þegar fór að líða á gærdaginn fann ég heldur betur fyrir koffínskorti, datt semsagt í kaffið um helgina. Hafði engan tíma til að hella mér upp á eftir að ég kom heim. Fór yfir heimalærdóm tvíburanna og skutlaði þeim svo á æfingar, annar fór í kórinn og hinn í karate. Svo þurfti ég að reka nokkur erindi og ákvað að reka þau í Kringlunni. (Ég fer frekar sjaldan í Kringluna þótt hún sé svona "nálægt" mér) Keypti mér nýja ecco inniskó, nokkur afmæliskort og kúmenspeltbrauð. Sótti svo strákana "í öfugri röð", karatedrenginn fyrst og kórdrenginn svo. Við komum heim rétt fyrir sjö og var ég langt komin með að setja kvöldmatinn á borðið þegar Davíð kom heim rúmum hálftíma á eftir okkur. Hann náði því að leggja á borð. Svo var vinkonu-Esperanto tími milli hálfníu og tíu.

Ég er að lesa Á lífsins leið I sem gefin var út af Stoð og styrk 1998 til styrktar Barnaspítala Hringsins. Það eru komnar nokkrar svona bækur út og er ég með 4 af safninu. Í þessari 1. bók segja 33 þekktir einstaklingar frá minnisstæðum atburðum. Ég hef ótrúlega gaman af minningum annarra sérstaklega ef það er um skondin atvik eða horfna lifnaðarhætti. Kannski er ég bara svona gömul í mér!?

- Messa -

Söng við messu í gær. Hluti af sálmunum var sunginn raddað, þar af einn sem við byrjuðum að æfa sl. miðvikudagskvöld. Þetta gekk allt saman vel og var stundin notaleg. Maður úr trúboðastarfinu predikaði og sagði hann frá góðum og slæmum málum í Kenýa og Eþíópíu. Hann hélt athygli minni allan tímann og fékk mig til að spá meira í þessa hluti.

Davíð Steinn fór í óvissuferð í gær með 4 öðrum drengjum. Þeir 5 voru sölhæstir eftir kertasöluna miklu fyrir áramót. Farið var í klifurhúsið og Hróa hött á eftir. Minn strákur kom mjög ánægður heim, skrifaði um þetta á blogginu sínu og er strax farinn að velta því fyrir sér hvert verði farið næst.

- Lestur og leikhús -

Oddur Smári var svo heppinn að vinna þrjá miða á sérstaka sýningu á Annie á vegum Landsbankans. (Þeir bræður þurftu að leggja inn 500 inn á reikningana sína fyrir miðjan mánuðinn og sá ég til þess að það var gert.) Sýningin var í gær og bauð Oddur mér og Davíð Steini með sér. Þetta var hin besta skemmtun og eftir sýninguna fengu allir sem vildu áritað plakat með sér heim.

Eins og ég hef áður minnst á þá er ég með margar bækur í takinu, 21 af safninu og svo þær sem ég fékk í jólagjöf. Ég hef nýlokið við Stund þín á jörðu skáldsögu eftir Vilhelm Moberg. Hún fjallar um sænskan mann sem fluttist ungur Vestur um haf. Hann er kominn á sjötugsaldur, á tvö hjónabönd og margbrotinn starfsferil að baki. Einstæðingur sem finnst hann hvergi eiga heima né passa inn í veröldina. Hann býr á hótelherbergi og hugsar um hið liðna, gerir upp ævi sína lið, og spáir í hvað liggi svo sem eftir hann. "Eftir skamma stund flæðir að og sjórinn máir út spor mín í sandinum". Sagan á að gerast í kringum 1961 en teygir sig aftur fyrir aldamótin 1900.

- Vetrarfærið að skána -

Dagarnir þjóta áfram en mér finnst sem ég njóti þeirra betur og betur. Kemst yfir alveg helling en er ekkert að stressa mig yfir því sem ég get ekki gert. Forgangsraða hlutunum þannig að ég kemst yfir meira án þess að það bitni á skyldustörfunum.

En það er annars best að deila með ykkur nokkru sem ég og maðurinn minn eigum í vændum. Eftir tvo mánuði (22.3.) eigum við hjónin 10 ára brúðkaupsafmæli. Í því tilefni ætlum við að skella okkur í helgarferð til Minneappolis 16.-21. mars. (Held sem sagt upp á 38 árin mín úti). Nokkru fyrir jól fengum við að vita að vildarpunktastaðan okkar væri verulega góð (enda höfum við aldrei notað okkur þessa punkta) og að um áramótin mundu fyrnast frekar margir punktar ef við nýttum þá ekki sem fyrst. Ég setti mig í samband við tvíburahálfsystur mína að fá hjá henni ráð þar sem ég vissi að hún hefði reynsluna. Hjá henni fékk ég þær fréttir að hún og maðurinn hennar væru búin að panta sér ferð til Minneappolis fyrir sína punkta, því svona punktar nýtast víst best í Ameríkuflug. Það varð úr að við pöntuðum ferð til sömu borgar á sama tíma og höfum við fjögur ákveðið að leigja bíl saman. Einnig ætlum við að reyna að skipuleggja dagana þannig að þeir nýtist okkur sem best. Þetta getur bara orðið gaman!

- Rope-yoga tími númer 3 -

Það var ekkert erfitt að vakna í morgun enda passaði ég upp á það að vera komin í rúmið um tíu í gærkvöldi. (Tvíburarnir fundu það upp hjá sjálfum sér að fara í háttinn strax um átta en yfirleitt þarf ég að ýta á eftir þeim eftir að klukkan er orðin hálfníu). Ég kveikti ekkert á sjónvarpinu, las bara í tæpa tvo tíma og þá voru auglokin orðin mjög þung. Það var Davíð einn sem hélt sig við að vinna og leika sér fram á nótt.

Ég var búin að stilla af dýnuna og festa fæturnar í böndin rétt áður en yoga tíminn hófst. Fórum í gegnum sömu tíu æfingarnar og bættum þremur hliðaræfingum við. Þetta er allt að koma en tekur vel í á sumum stöðum. Mikilvægt er að anda rétt og ég er alveg að ná því. Það er bara í tveimur æfingum sem ég ruglast og þarf að einbeita mér af krafti til að komast aftur á sporið. Hendurnar nota ég meira og meira til stuðnings en ég á það til að herpa kjálkavöðvana og gnýsta tönnum þegar ég er að passa mig að gera alla hluti rétt. En mér finnst þetta samt alger snilld og hlakka til næsta tíma!

Kveð ykkur að sinni hress, teygð og með smá sperrur.

- Helgaryfirlit -

Þrátt fyrir að helgi sé ekki alveg á enda runnin hef ég meira en nóg til að segja frá. Það æxlaðist þannig að rétt eftir síðustu færslu hringdi Helga systir í mig og spurði hvort hún mætti biðja mig um að taka stelpurnar í nokkra tíma. Það var auðsótt mál. Ingvi mágur kom með þær um hálftólf. Ég leyfði frændsystkynunum að horfa á eina stutta mynd. Bríet valsaði bara um og ýmist heilsaði eða kvaddi. Hún kom líka inn í eldhús til mín og bað um: "Meija" þótt ég væri ekkert búin að gefa henni. Þetta er bara hennar háttur á að segja að hún sé svöng svo kemur hún aftur þegar hún er búin með það sem hún fær og biður um "meija". Eftir hádegishressingu fóru eldri krakkarnir út í brekku að renna sér (það er ein mjög góð brekka rétt fyrir ofan skólann). Ingvi sótti Bríet um tvö og varð svo að gera sér ferð eftir Huldu þau voru enn að renna sér. Strákarnir komu inn rétt eftir það.

Þeir voru vaknaðir fyrir klukkan átta í morgun. Ég dreif mig framúr og bjó til byggmjöls- hirsigraut soðinn með kanelstöng. Hann smakkaðist mjög vel. Stuttu fyrir tíu drifu drengirnir sig á inni-fótboltaæfingu. Þeir komu heim rétt fyrir hádegi alveg ákveðnir í að drífa í sig hressingu og fara svo beint út í brekku. Hulda fékk að koma yfir til þess að komast aftur með þeim í rennslið. Krakkarnir voru úti í um tvo tíma og þegar þau komu heim kom einn vinur með. Lét Helgu vita og sagði að Hulda mætti alveg vera einhverja stund hjá okkur. Hún var sótt um fjögur og þá dreif ég mig á bókasafnið að skila bókum sem ekki er hægt að framlengja frestinn á. Fór í safnið með einn poka og kom heim með tvo. Fékk að vita að fjöldakvótinn er 30 bækur og ég er með rúmlega 20. Það er gaman framundan hjá mér.

Davíð hefur verið að vinna mest alla helgina, hér heima í gær, nótt og fram á miðjan dag. Hann var farinn þegar ég kom heim af safninu. Vonandi fer þessari törn að ljúka. Amk held ég að maðurinn þurfi að fara að fá meiri svefn fljótlega.

Mér tókst annars að framkvæma flest allt sem ég setti á helgarlistann; þvo, taka til, skipta á hjónarúminu, lesa, sauma í og horfa á einhverja leiki í enska boltanum. Næstu helgi ætla ég svo að muna eftir að bæta við gönguferð/um á listann.

- Morgunstund -

Ég held að klukkan hafi ekki verið orðin ellefu þegar ég sofnaði í gærkvöldi. Var komin undir sæng um tíu með bók í hönd. Hafði bara úthald í hálftíma lestur. Ég var viss um að það væri stutt í að Davíð kæmi upp í, því það sást á honum langar leiðir að hann var þreyttur, eftir miklar vökur og mjög lítinn svefn undanfarið. Það fór nú samt svo að klukkan var farin að nálgast eitt þegar maðurinn sá loks að sér. Mér er sagt að ég eigi ekki að hafa áhyggjur af þessu álagi á honum, og ég reyni að sleppa takinu, það er bara stundum svo erfitt. Þegar ég er sjálf að verða þreytt og veit að ég hef ekki verið að vaka og vinna alveg eins mikið og hann, þá verð ég helmingi þreyttari. Kannski ég verði bara þreytt fyrir okkur bæði, hmm?

Framundan er annars helgin og ég er staðráðin í að nota hana vel og skynsamlega á köflum. Farið vel með ykkur!

- Ýmislegt -

Davíð var að vinna í alla nótt og kom í rúmið stuttu áður en minn fótaferðatími var kominn, þriðju nóttina í röð. Strákarnir komu á fætur um svipað leyti og ég, um sjö. Þegar mér var litið út um eldhúsgluggann nokkru seinna sá ég að betra væri að leggja tímanlega af stað. Sópa varð af Fíatinum til að finna hann.

Um fjögur þurfti ég aftur að "finna" bílinn. Gaf mér góðan tíma og skilaði mér heim rúmlega hálffimm. Davíð kom heim á sama tíma, við náðum að verða samferða inn úr dyrunum. Helga systir hringdi og spurði hvort við værum heima. Hún kom svo með báðar stelpurnar og gaf sér góðan tíma. Eldri krakkarnir léku sér saman og Bríet valsaði á milli. Við systur byrjuðum á því að fá okkur kaffi/te en fljótlega færðum við okkur inn í eldhús. Ég bjó til hátt í fjörutíu kjötbollur úr tæpu kílói af hakki. Bauð mæðgunum í mat og það borðaðist mjög vel. Bríet smjattaði hástöfum og Hulda fékk sér aðra bollu í stað þess að ljúka við kartöfluna.

Á morgun líkur viðburðarríkri viku. Mér skylst að Davíð þurfi eitthvað að vinna um helgina. Tvíburarnir ættu að geta notað snjóinn eitthvað og ég finn mér eitthvað til dundurs; les, tel út, þvæ þvotta, skipti á rúmum, skúra gólf, horfi á enska boltann... af nógu er að taka.

- Þessi færsla er númer 777 -

Það var mjög notaleg stemming á kóræfingu í gærkvöldi. Við vorum samt bara 12 með kórstjóranum, einn bassi, tveir tenórar, fjórar í sópran og fjórar í alt. Pétur lét okkur hafa áætlun fram að sumarfríi og eftir smá vangaveltur og upphitun æfðum við nokkur ættjarðarlög.

Í morgun fór ég á fætur rétt fyrir hálfsex og var mætt í rope-yoga tímann klukkan 6:15. Það var allt annar kennari heldur en síðast. Hin var góð en þessi var miklu betri. Hin hafði t.d. ekki sagt okkur nógu skýrt að hendurnar væru bara til að styðja við en en ekki til að toga í og hjálpa til (eins og ég gerði síðast). Við gerðum allar tíu æfingarnar sem við lærðum síðast (ég þurfti smá upprifjun en gekk svo bara þokkalega) og svo gerðum við tvær góðar teygjuæfingar. Klukkutíminn var allt í einu liðinn og ég mætti fersk til vinnu rétt fyrir átta. Þetta er bara yndislegt jafnvel þótt það sé enn sárt að hlægja, hósta eða hnerra, he, he.

- Erfitt að hnerra og hlægja -

Jú, jú, mín er öll í strengjum. Ég veit þó að ég er til! Ég finn fyrir upphandleggjum, öxlum, bringu, maga, rófubeini og kálfum. Það verður spennandi að vita hvernig gengur í fyrramálið þá lærum við níu nýju æfingar.

Það er kóræfing í kvöld, sú fyrsta á árinu. Sleppti því að mæta í messu sl. sunnudag. Við vorum mjög róleg í tíðinni en tókum þó niður jólin saman.

Við strákarnir gáfum Davíð nýjustu bókina hans Arnals Indriðasonar: Vetrarborgin. Davíð las hana á örfáum dögum og nú er ég byrjuð á henni þrátt fyrir að vera með margar, margar aðrar bækur í takinu.

- Dagarnir þjóta -

Fimm dagar frá síðustu færslu og mikið vatn runnið til sjávar. Það er helst í fréttum að nýr
bæklingur er kominn út og þar fann ég loksins myndina sem ég er búin að bíða eftir í næstum tíu ár. Meira um það síðar.

Á þrettándanum buðu Tommi og Hugborg okkur í mat. Þau voru með tartalettur í forrétt, hamborgarahrygg í aðalrétt og ís í eftirrétt. Ég leyfði mér að svindla í þetta sinn og, merkilegt nokk þá hafði það engin eftirköst að ráði. Maturinn var mjög góður og kvöldið var notalegt þrátt fyrir rok og beljandi rigningu fyrir utan. Engum flugeldum var skotið upp. Tvíburarnir og Teddi ólmuðust í hvolpinum á heimilinu en fengu svo að horfa á eina mynd.

Í morgun, klukkan 06:15 byrjaði ég svo í rope-yoga námskeiði. Fyrsta skipti sem ég prófa yoga. Davíð kallar þetta "slopp jóga". Í raun og veru liggjum við á dýnum, festum fæturnar í kaðla og togum og teygjum eftir kúnstarinnar reglum. Mikilvægt er að anda rétt og gera æfingarnar rólega. Við þessar nýju lærðum tíu æfingar og eigum eftir að læra amk 16 æfingar í viðbót. Þetta er bara spennandi. Skyldi ég nú ekki vera með strengi á morgun?

- Vetur annan hvern dag -

Það voru hálfgerðir strandaglópar sem hringdu í mig upp úr klukkan hálfþrjú í dag. Tvíburarnir gleymdu húslyklunum heima og voru læstir úti. Þeir fengu að hringja úr íbúðinni á neðri hæðinni. Ég fékk að fara heim og það tók því ekki að fara aftur í vinnuna. Rétt fyrir fjögur skutlaði ég strákunum á knattspyrnuæfingu í Safamýrina. Notaði tímann til að útrétta smá og fleira.

Í gærkvöldi fór ég í fyrsta Esperanto-tíma ársins. Við stöllurnar vorum nokkuð fljótar að koma okkur í gang og erum farnar að sjá árangur, getum bæði skilið teksta og aðeins tjáð okkur (amk hvor við aðra).

Ég er líka byrjuð að undirbúa saumaskap á síðustu smájólakortamyndinni (jólakúlur á grein). Nú þarf ég fljótlega að útvega mér meiri jafa svo ég geti saumað myndirnar fjórar; kerti, jólatré, jólasveinn og jólakúlurnar aftur og aftur og aftur.

Myndin er tekin á aðfangadagskvöld. Davíð Steinn fékk möndluna þriðja árið í röð.

Gleðilegt nýtt ár!

Tveir og hálfur dagur búinn af nýju ári. Við fögnuðum áramótunum á Hellu og tvíburarnir fengu að vera eftir en koma heim seinni partinn í dag. Nokkrir dagar eftir enn áður en allt fer í gang! Ég er samt búin að sauma fyrsta jólakortið...

Mín bíða margar góðar bækur (þær fara svo sem ekkert), sumar af safninu, sumar fékk ég í jólagjöf (bæði frá sjálfri mér og fleirum) og enn aðrar er ég með í láni. Ég er nýbúin að lesa Brotasaga eftir Björn Th. Björnsson um ævi Önnu Guðrúnar Sveinsdóttur. Merkileg bók og heldur manni alveg við efnið. Fær mann til að hugsa hvað tímarnir voru allt allt öðru vísi fyrir tæpum tvö hundruð árum.

Ég las líka Myndin af pabba skráð af Gerði Kristný. Ég var búin að kaupa bókina í nóvember en las hana ekki fyrr en á dögunum.Thelma Ásdísardóttir er svo sannarlega vel að titlinum MAÐUR ÁRSINS komin.

- Síðasti dagur ársins 2005 -

Skrýtið, mér finnst svo stutt síðan árið byrjaði. En þegar ég hugsa til alls þess sem er búið að gerast þá þarf maður ekkert að vera svo hissa. Í heildina hefur árið verið alveg ágætt. Held að ég geti ekki annað en verið sátt við flest af því sem ég hef tekið mér fyrir hendur eða hefur verið að gerast í kringum mig. Mér tókst að snúa við og breyta mataræðinu eina ferðina enn. Var orðin mjög nálægt þriggja stafa þyngdartölu þegar ég snarsteig á bremsuna og tók í handbremsuna að auki. Fyrir utan að taka út allan sykur, gerbrauð og mikið unna matvöru ákvað ég að taka út alla mjólkurvöru líka, líka lífrænu AB-mjólkina. Ekki nóg með það heldur fannst mér tími til kominn að hætta á hormónunum, hormónum sem ég hef verið að taka síðan um tvítugt. Skipti reyndar um tegund fyrir ca þremur árum síðan og sl. tvö ár hefur bjúgmyndun aukist (sem var nokkur fyrir) það mikið að ég var farin að fá svimaköst í tíma og ótíma. Ég tengdi reyndar bjúgmyndunina líka við mataræðið (þetta hjálpast allt saman að) en í sumar fékk ég alveg nóg og hætti þessu öllu. Þetta var bæði gott og slæmt. Slæmt vegna þess að ég ákvað þetta ein og sjálf án þess að ræða við kvensann minn, slæmt vegna svitakastanna og einnig grátkastanna sem stundum byrjuðu upp úr þurru og af engu sérstöku tilefni. En þrátt fyrir þetta leið mér betur en áður svo ég er viss um að ég tók rétta ákvörðun og stend með henni (þarf bara að ræða þetta aðeins við lækninn minn). Núna um jólin hef ég alveg passað mig á flestum sætindum, látið konfekt og kökur eiga sig en ég leyfði mér að fá mér möndlugraut og pínu ís. Þyngdin er komin niður fyrir 80 þrátt fyrir að ég hafi ekki verið neitt dugleg við að hreyfa mig sl. mánuði þannig að þetta er allt á réttri leið. Að lokum vona ég bara að skrif mín og hugleiðingar á árinu hafi engan meitt. Sjálfri finnst mér mjög gott að geta gluggað í skrifin stöku sinnum og skoðað aðeins hvað ég hef verið að bralla og hugsa. Vona að áramótin verði ykkur ánægjuleg og að komandi ár færi öllum gleði og góðæri á öllum sviðum!

Lesendum mínum nær og fjær sendi ég bestu óskir um:

Gleðilega jólahátíð og farsælt komandi ár. Ég þakka fyrir lesninguna á síðunni minni og allar góðar kveðjur undanfarin 3 ár. Farið vel með ykkur!

- Ein fyrir tvo -

Helga systir bað mig um að passa Bríeti og bauð strákunum með sér og Huldu á jólaball í Smáranum milli 5 og 7 í gær. Strákarnir voru að koma úr leiðangri með pabba sínum rétt fyrir hálffimm þegar Helga sótti þá og skildi litlu skrudduna eftir hjá okkur Davið. Bríet var pínu ósátt fyrst en bara rétt fyrst og hún veifaði alveg mömmu sinn bless. Tveir næstu tímar voru mjög fljótir að líða. Telpukornið er mikill dundari, svolítið stríðin en hún hlýddi alveg. Pabbi hennar var kominn heim úr vinnu um hálfsjö og þá skutlaðist ég með stelpuna yfir. Tvíburarnir voru með frænkum sínum til átta, held að það hafi gengið jafn vel fyrir sig og passið á Bríet.

- Brosandi allan hringinn -

Um það bil sem sumarfríinu mínu lauk í haust var ég komin vel á veg með að taka allt í gegn og koma hlutunum fyrir. Ég var þó ekki alveg búin en mjög bjartsýn á að það væri bara smá verk eftir. Alveg fram í miðjan nóvember hélt ég hlutunum bara í horfinu en þá fór aðeins að síga á verri hliðina aftur, bara pínu þó.

Fyrir nokkrum dögum bauð Esperanto-vinkona mín mér það að fyrra bragði að koma og hjálpa mér að þrífa fyrir jólin. Ég þurfti ekki einu sinni að hugsa mig um og í gær var komið að því. Ég sótti hana um fjögur og saman vorum við tæpa tvo tíma að "svífa eins og stormsveipir um íbúðina". Það á aðeins eftir að taka smá til í stráka-, tölvu- og hjónaherbergjunum. Ég knúsaði vinkonuna fyrir hjálpina.

Strákarnir voru heima hjá einum vini sínum. Davíð kom heim af fundi um fimm og tók að sér að sjá um kvöldmatinn. Upp úr klukkan átta dreif ég mig af stað á kóræfingu. Við vorum að æfa fyrir jólamessurnar og gekk okkur bara þokkalega. Það var góður andi yfir mannskapnum. Á eftir skrapp ég með jólakort til eldri konu. Ég var búin að hafa samband við hana áður en ég fór á æfinguna og hún sagði að það væri alveg í lagi þótt klukkan væri orðin meira en hálfellefu þegar ég kæmi.

Náði heim fyrir miðnætti. Við Davíð litum þá yfir jólagjafalistann og athuguðum hvort við værum búin með innkaupin og hver væri þá eftir. Það eru ekki margir, bara tveir svo þetta er allt að sleppa. Ég sofnaði heldur seint en skælbrosandi.

- Margt í gangi -

Það vantar eitthvað mikið þegar ég gef mér ekki tíma í skriftirnar. Hugurinn er allur á fleygiferð og því fleiri dagar sem líða á milli skrifta þeim mun vandasamara er að koma orðum að hlutunum án þess að skrifa of mikið.

Síðasta helgi fór öll í tónleika og smá laufabrauðsútskurð. Karlakór Reykjavíkur var með þrenna tónleika í Hallgrímskirkju og bauð strákunum að syngja með sér. Við fórum á seinni tónleikana á laugardagskvöldið, klukkan tíu, og skemmtum okkur mjög vel. Sumir strákarnir voru orðnir frekar þreyttir en það bitnaði samt ekki á sönggæðunum.

Mörg, mörg undanfarin ár höfum við mæðgur og frænkur hist á aðventunni og gert konfekt saman. Núna vorum við sammála um að þar sem fáar okkar mega í raun borða þetta góðgæti væri ekkert vit í að halda þessu áfram. En eitthvað urðum við að finna upp á til að hittast og ákváðum við að prófa að skera út tilbúin laufabrauð og steikja. Við mæðginin sóttum laufabrauðssérfræðinginn um eittleytið á sunnudag og hittum Helgu og stelpurnar hjá frænku okkar í Garðabæ. Flestir skáru alla vega eitt laufabrauð. Við vorum nú ekki með mikið magn en ég held að þetta hafi slegið í gegn. Það er nauðsynlegt að hittast og gera eitthvað saman á þessum tíma!!!

Annars gengur allt þokkalega. Nema ég er heldur sein að skrifa á jólakortin, það hlýtur samt að bjargast enda er á ég ekki mörg kort eftir. Rétt á eftir skutlast ég með Davíð Stein á æfingu vegna aðfangadagskvölds. Annað kvöld er síðasta kóræfingin á árinu hjá mér, þá verður æft fyrir 3 jólamessur. Er árið virkilega alveg að verða búið?

- Smá kæruleysi -

Ég bara verð að segja ykkur frá bók sem ég var að enda við að lesa: Annað líf eftir Auði Jónsdóttur. Hún fjallar um rúmlega fimmtugan austfirðing sem er fluttur til Reykjavíkur, mann sem alin var upp af ömmu sinni, hefur aldrei verið við kvenmann kenndur og er sjálfum sér nógur. Vinnufélagi hans er kvæntur thaílenskri konu sem hann hafði kynnst á ferðalagi í Bankok. Konan á vinkonu þar úti sem er illa stödd og hættir ekki fyrr en hún fær manninn sinn til að sannfæra austfirðinginn um að "taka við" vinkonu sinni. Meira vil ég ekki segja nema að sagan er leiftrandi af kímni og tilfinningaþrungin á köflum. Hún heldur manni við efnið og kemur sífellt á óvart frá fyrstu blaðsíðu. Ég mæli með þessari!

Sjá

stjarnan

á toppi trésins

vísar okkur veginn

ljós og kúlur tindra skært

og í hjörtum okkar finnum við friðinn

sem er

bestur

Smá sýnishorn af myndatöku gærdagsins. Sem betur fer tók ég nokkuð margar myndir því þótt þessar séu skemmtilegar finnst okkur ekki hægt að fjöldaframleiða þær og senda með jólakortunum í ár! He, he...

-Stolin stund -

Þegar ég kom heim um fjögur í dag tók ég strax eftir því hversu snyrtilegt var frammi á gangi. Davíð Steinn hafði tekið sig til og raða upp öllu skótauinu. Þessa dagana er hjálpsemi hluti af heimanáminu og strákarnir hafa báðir verið hjálpsamir af fyrra bragði. Reyndar hafa þeir líka verið að prakkarast óvenju mikið undanfarið en þó ekki sl 2-3 daga... (segi hugsanlega frá prakkarastrikum þeirra seinna, en bara kannski....)

Oddur Smári náði gráðunni með sóma og getur nú borið beltið þótt hann sé bara hálfnaður með áfangann. Eftir að við Davíð Steinn komum heim af kóræfingu og fundi í kvöld, og við vorum búin að fá okkur að borða, bað ég strákana um að klæða sig upp fyrir mig (í kór- og karatebúning). Síðan myndaði ég þá í bak og fyrir, saman og sér og er að vona að ég geti notað eitthvað af þeim myndum í jólakortin í ár.

Síðast liðin helgi var hálf furðuleg á köflum. Davíð skutlaði nafna sínum á klukkutíma æfingu í Salnum upp úr hádegi á laugardag og beið eftir honum á meðan. Seinni partinn fórum við svo öll saman á sjá Harrý Potter.

Oddur Smári bauð bróður sínum með sér í Þórshamar milli eitt og þrjú í gær. Þar var boðið upp á videógláp, pizzu og gos. Klukkan fjögur var Davíð Steinn aftur mættur í Salinn til að syngja með Drengjakórnum og félögum úr Karlakór Reykjavíkur.

Sjálf mætti ég svo í "kirkjuna mína" klukkan hálfátta í gærkvöld til að hita upp fyrir aðventukvöld. Mjög svo notaleg stund og kirkjan næstum full.

Framundan er smá annríki en frekar skemmtilegt stúss.

- Sex dögum síðar -
...næstum því vika...

Jólatónleikarnir tókust bara nokkuð vel. Hálsinn minn var eitthvað að kvarta rétt fyrir síðustu helgi en ég meðhöndlaði hann sérstaklega vel dagana fyrir tónleika og tókst að hafa stjórn á raddböndunum. Tvíburarnir og tvö önnur börn voru fengin til að færa einsöngvurum, undirleikara og kórstjóra blómvendi eftir að dagskráin var tæmd og svo var gestum boðið upp á kaffi og smákökur í safnaðarheimilinu.

Á mánudagskvöldið var ég að vinna í því sem ég er dugleg að biðja aðra um að gera fyrir sig: Að fara vel með mig! Slakaði vel á.

Það var bingó á vegum foreldrafélags Odds bekkjar milli sex og átta á þriðjudagskvöldið. Systkyni voru boðin velkomin með. Tekist hafði að útvega hinu glæsilegustu vinninga, bækur, spil, kerti og fleira. Davíð var bingóstjóri og voru spilaðar nokkrar umferðir. Um sjö var gert smá hlé til að næra sig og svo haldið áfram. Ég varð að fara með Davíð Stein nauðuguna rétt fyrir lokaumferðina en hann átti að vera mættur á aukaæfingu í Ýmishúsinu á slaginu átta. Á leiðinni þangað yfir tókst mér að finna góða skapið hans.

"Minn kór" æfði fyrir fjórar messur á miðvikudagskvöldið og tókst bara vel upp. Við í altinum fengum liðsstyrk, eina þaulvana konu en stúlkurnar tvær sem sungu með okkur á jólatónleikunum eru hættar amk í bili.

En ég er hrædd um að nú verði ég að fara að bretta upp ermar og skrifa á öll jólakortin sem ég er búin að búa til. Sum þeirra eiga að skila sér með smá bréfkornum til Englands, Danmerkur og Noregs og það er stuttur tími eftir.

Oddur Smári er svo að fara í gráðun í dag og verður kominn með 1/2 appelsínugult belti í kvöld.

Farið vel með ykkur!

- Smá bakstur -

Það háttaði þannig til að ég var komin heim fyrir tvö í gær. Strákarnir voru nýkomnir og hafði Davíð Steinn boðið með sér tveimur bekkjarfélögum, beint úr skólanum þrátt fyrir að heimilsreglurnar séu þær að þeir bræður eigi að læra og fá sér hressingu áður en þeir bjóði vinum með sér inn (og þá bara einn vinur á hvorn). Það er líklega "erfiðast" að fara eftir þessu á föstudögum þar sem ekkert er að læra og "langt" í hressingartímann.

Davíð Steinn vissi að við ætluðum að baka og spurði hvort bekkjarfélagar hans mættu vera með í því. Það varð úr að ég blandaði í uppskriftirnar og strákarnir fjórir skiptu þeim niður á plötur og diska. Þeir voru svo duglegir að ég hafði ekki undan (og fékk ég þó smá forskot). Hrærði í tvær smákökusortir, engiferkökur og súkkulaðismákökur og eina konfektuppskrift sem ég setti reyndar beint inn í ísskáp í bili og kom ekki meira við sögu fyrr en miklu seinna. Þetta tók rúma tvo tíma og svo bauð ég öllum strákunum upp á mjólk, hrökkbrauðssneið með osti og nýbakaðar smákökur í hressingu.

Um hálfsex sendi ég vinina heim. Eftir kvöldhressingu (um sjö) tók ég konfektdegið út úr ísskápnum og við strákarnir skiptum því niður og hnoðuðum í smákúlur upp úr kókósmjöli. Ég var ánægð með sjálfa mig eftir þessa törn, kom þessu af stað og lauk við það án þess að freistast í að smakka sjálf. Nú á ég bara eftir að baka eggjahvítukökur og svo set ég punktinn yfir baksturinn að þessu sinni.

Um átta kvaddi ég strákana þar sem annar þeirra var að ryksuga holið og eldhúsið en hinn að fara út með ruslið. Davíð var á leiðinni heim en ég varð að koma við á einum stað áður en ég mætti á kóræfingu svo ég hitti manninn minn ekki fyrr en um tíu.

- Hátíðleg kvöldstund -

Þrátt fyrir að kórstjórinn kæmist ekki og nokkra vantaði í kórinn sungum við á jólafundi Félags nýrnasúkra í Áskirkju í gærkvöldi. Við fengum Signý Sæmundsdóttur til að stjórna okkur og Þóra Fríða Sæmundsdóttir lék undir í tveimur af lögunum. Á undan okkur var séra Bragi Skúlason með smá hugvekju og rithöfundurinn Pétur Gunnarsson las fyrir okkur stutta en smellna jólasögu. Eftir að kórinn var búinn að troða upp sungu þrjár af nemendum Signýjar nokkur jólalög án undirleiks. Signý söng svo "Helga nótt" við undirleik Þóru Fríðu og svo sungu allir Heims um ból saman. Á eftir var gestum boðið upp á alls kyns kræsingar með kaffinu. Ég fékk mér 3 mandarínur og nokkur vínber en lét mér svo nægja að dást að hlaðborðinu. (Ein svaka stabíl, enda hefur það skilað sér, held að ég sé búin að léttast um rúmlega 15 kíló síðan í haust...)

- Nýr mánuður -

Ég er að æfast í að anda djúpt, slaka á og njóta augnabliksins. Til hvers líka að vera að stressa sig yfir hlutunum? Góð spurning! Önnur betri er samt sú: Hvers vegna leiðist maður oft ósjálfrátt út í hringiðuna?

Ég ætlaði mér líklega of mikið í gær. Komst yfir alveg helling en varð að fresta smákökubakstri með strákunum. Ég var miklu leiðari yfir því heldur en þeir. -"Við bökum bara á morgun eða hinn, mamma!" sögðu þeir. Við hjálpuðumst öll að við að hengja upp jóladagatalið. Að venju settum við "álpappírsslaufur" í alla 48 hringina en eftir að strákarnir voru sofnaðir "uppfærðum" við Davíð efstu röðina.

Guðrún Vala náði loksins sambandi við mig í gær og kom við og sótti kertin sín. Það er gaman að hitta bloggvini svona augliti til auglitis. Þótt um örstutt andartak væri að ræða þá var það nóg til að sannfæra mig um að hugmyndir mínar um hana voru réttar. Hún virkaði amk mjög vel á mig, kraftmikil og dugleg.

Esperanto-vinkona mín hringdi í gærkvöldi og sagði að okkur væri boðið að taka þátt í einhvers konar jólafundi hjá Esperantofélaginu n.k. föstudag. Því miður kemst ég ekki í þetta sinn. Það féll niður kóræfing í gærkvöldi og það verður æfing á föstudagskvöldið í staðinn. Enda stutt í tónleikana. Kannski kemst ég að ári og þá verð ég örugglega farin að babla eitthvað á þessu tilbúna tungumáli...

- Vika liðin -
eða hér um bil

Sl. föstudag leysti ég Davíð af um hádegi. Oddur Smári var með magapest og ég var svona með það á bak við eyrað að koma heimilinu í þokkalegt horf svo það væri ekki allt eftir um helgina. Reyndin varð sú að ég lagðist með tærnar upp í loft og las góða bók: "Nóttin hefur þúsund augu" eftir Árna Þórarinsson. Þetta var hin besta skemmtun og mæli ég eindregið með þessari bók!

Sama kvöld hringdi æskuvinkona mín í mig til að kanna hvort ég yrði vant við látin á laugardeginum. Ég hélt nú ekki. Ég hagræddi bara dagskránni hjá mér og var svo að "skottast" með henni fram eftir degi, eða til fjögur. Eftir það dreif ég mig í Esperanto-stund.

Á sunnudaginn urðum við Davíð að skipta okkur. Oddur Smári tók þátt í karatekeppni í Smáranum en Davíð Steinn söng með Drengjakórnum, undirbúningsdeildinni, unglingakórnum, skólakór Austurbæjarskóla og Módettukórnum í aðventumessu í Hallgrímskirkju. Davíð sá um karatemálin en ég var "að kirkjast" allan daginn því ég söng með kirkjukórnum mínum eftir hádegi. Þetta var mjög notalegur dagur og helgin alveg frábær!!!

- Hálfnuð -

Var með lifur í kvöldmatinn í gær og notaði aðra uppskrift heldur en síðast. Davíð er ekkert sérlega hrifin af svona mat en hann fékk sér samt tvisvar á diskinn svo þetta hlýtur að hafa heppnast vel.

Um kvöldið skrapp ég til þeirrar vinkonu minnar sem á allt af öllu til kortagerðar. Var þar fyrir viku líka. Að þessu sinni gerði ég einungis þrjú kort en ég var líka að prófa mig áfram með nýtt útlit. Kvöldið leið alltof fljótt en mér tókst að líta upp úr kortagerðinni um ellefu.

Fljótlega eftir að ég kom heim hlustaði ég á heimalestur tvíburanna. Þeir áttu svo að ganga frá skóladótinu en einhverra hluta vegna varð lestrarbók Odds Smára eftir á borðinu. Þegar ég bað hann um að ganga frá henni sagði hann orðrétt: -"Hvað er þetta kona, afhverju gleymdir þú að rétta mér þetta áðan?" Rétt fyrir fimm þurftum við svo að rjúka af stað. Annar var á leið á kóræfingu en hinn á knattspyrnuæfingu. Í bakaleiðinni kom ég við í fiskbúð.

Ég settist aðeins niður til að líta yfir bókhaldstölur og reikninga. Þetta er ákveðið verkefni sem ég tók að mér fyrir stuttu og það er best að vinna þetta jafnóðum og fylgjast vel með svo ekki safnist upp. Er eiginlega alger græningi í þessum málum en þetta lærist fljótt (hef svo sem ágætis reynslu þar sem heimilisbókhaldið er yfirleitt á mínum snærum). En nú er mér ekki lengur til setunnar boðið, það er margt sem bíður afgreiðslu hér heima (bókhaldsmálin eru þó frá í bili!)

-Smá stund hér -
...og smá stund þar...

Ef maður skrásetur ekki reglulega tínist sumt niður. Ég er samt ekki að "tala" um að það þurfi að skrá allt niður, en stundum er svo mikið að gera og margt af því langar mann til að segja frá eða bara eiga til að ylja sér við minningarnar seinna.

Á laugardagsmorguninn skruppum við strákarnir á Kjarvalsstaði til að hitta foreldra og bekkjarsystkyni annars tvíburans. Við mættum fjórar, allar með tvö börn, svo allt í allt vorum við 12. Eldri börnin byrjuðu á því að fara í skemmtilegan ratleik um safnið og svo var sest niður á kaffiteríuna. Þar gátu krakkarnir teiknað eða lesið ef þau vildu. Morguninn leið hratt og komið var fram yfir hádegi þegar hópurinn leystist upp. Áður var samt ákveðið að hittast þarna reglulega því staðurinn býður upp á svo margt.

Tvíburunum var boðið í afmæli til fyrrum bekkjarbróður síns úr Ísaksskóla eftir hádegi á sunnudag. Afmælið byrjaði um tvö og átti að vera til c.a. sex eða svo. Hluta af tímanum notuðum við Davíð til að versla inn og "rákumst í leiðinni á" nokkrar jólagjafir. Davíð hefur aldrei keypt jólagjafir svona snemma enda komst hann í jólaskap, rúmum mánuði fyrir jól, he, he.

Annars er allt í þokkalega góðum gír.

Fræðatröll

Þú ert vanafastur, tilfinningaríkur innipúki.
Fræðatröllið er forvitið að eðlisfari og er köllun þess í lífinu að komast að sannleikanum. Fræðatröll má gjarnan finna í dimmum skúmaskotum bókasafna þar sem þau rykfalla og sussa á aðra gesti safnsins. Fræðatröllið klæðist gjarnan flaueli - nema þegar það er í tísku. Hringitónninn í síma þess er stefið úr þættinum Nýjasta tækni og vísindi, sem það grætur stöðugt að sé ekki lengur á dagskrá.

Hvaða tröll ert þú?

Ljúfur morgunn líst mér á
langar til að kúra.
Samt ég ætla kaffi' að fá
og drífa mig að skúra.

Margar bækur bíða eftir
betri athygli að fá.
Stuttur tíminn heftir, heftir
honum ekki má lá.

Í mér einhver blundar þrá
ég verð að kryfja málið.
Öðruvísi mér áður brá
úúú, stórt er orðið bálið.

- Í vikulokin -

Þið eruð örugglega að gefast upp á mér þið sem hafið verið svo dugleg að heimsækja síðuna mína. Ég þori ekki að lofa neinu nema því að ég er svo sannarlega ekki hætt á þessum vettvangi.

Það var frábært á óperunni og skemmtum við mæðginin okkur vel. Við sátum efst uppi á svölum en sáum samt þokkalega. Óperan var flutt á ensku og fannst strákunum sniðugt að sjá að efst í loftinu var tjald þar sem lesa mátti íslenska þýðingu á því sem fram fór. Annar strákurinn sat grafkyrr á meðan verkið var flutt, hinn þurfti aðeins að spyrja og spá. Báðir fylgdust þeir samt vel með því sem fram fór á sviðinu. Eftir á voru þeir spurðir af einum óperugesta hvernig þeim hafði fundist óperan. Oddur Smári velti strax fram þeirri spurningu hversvegna drengurinn hefði dáið þegar hann hafði sagt til aðaldraugsins? Davíð Steini gafst kostur á því að hitta Ísak og hina óperusöngvarana eftir sýningu en hann var of feiminn til að þekkjast boðið.

Á sunnudag sá Davíð um að fara með strákunum í keilu sem var á vegum foreldrafélgas Þórshamars. Ég var að syngja með kórnum mínum við messu þar sem látinna var minnst og þar að auki einn drengur skírður. Kirkjan var alveg full og stundin mjög notaleg þrátt fyrir mistök í einu laginu (Tears in heaven sem var flutt í styttri íslenskri útgáfu).

Skutlaði Davíð Steini á kóræfingu seinni partinn á mánudag og fór sjálf á fund í foreldrafélaginu á meðan. Er við komum heim aftur hjálpuðumst við strákarnir að við að gera brauðtertu (sem við tókum með okkur á bekkjarskemmtun seinna í vikunni). Um kvöldið kom norska vinkona mín yfir til mín í Esperanto-stund. Davíð var að keppa í pílu með strákunum úr vinnunni sinni en við Inger héldum okkar striki hérna meginn. Bráðum getum við farið að tjá okkur betur á þessu skemmtilega tungumáli. (Esperanto estas lingvo).

Þriðjudagskvöldin eru yfirleitt föndurkvöld og að þessu sinni skrapp ég til annarar föndurvinkonu minnar sem er nýbúin að fá mest af sínu föndurdóti sent frá London þar sem hún bjó í nokkur ár. Hún á ýmislegt til og svo mikið. Spennandi! Hún bauð mér að nota það sem ég vildi og áður en ég vissi af var ég komin á kaf í jólakortagerð. Bjó til amk 8 jólakort og er ég sérstaklega ánægð með tvö þeirra; upphleypt tvö kerti og greinar á hvítu korti. Ég litaði kertin og greinarnar með einhvers konar krít.

Ég sótti Huldu frænku á leikskólann strax klukkan fjögur á miðvikudag og tók hana með mér, fyrst heim og svo á skólaleikrit 4HP. Davíð Steinn og bekkjarfélagar hans voru að sýna söngleikinn Mjallhvít og dvergarnir 12. Hann lék skógarálf og veiðimann vondu drottningarinnar. Þetta var hinn besta skemmtun og stóðu krakkarnir sig alveg frábærlega vel. Leiksýningin tók um klukkustund og svo var boðið upp á kaffi og alls konar góðgæti. Ég stoppaði stutt við heima eftir bekkjarkvöldið því það var kóræfing og við erum komin á fullt með jólatónleikaprógrammið sem verður að mestu leyti nokkrar Ave Maríur (bæði kór og einsöngur) og jólalög.

Á fimmtudagskvöldið bjuggum við strákarnir til aðra brauðtertu sem við tókum með okkur á bekkjarskemmtun 4BH í gærkvöldi. Odds bekkur sýndi líka söngleikinn Mjallhvít og dvergarnir 12. Hann lék dverginn Kát og prinsinn. Þetta var líka alveg frábær skemmtun og gaman að fá tækifæri til að sjá svona tvær útgáfur af sama leikritinu.

Þetta var það helsta og framundan er alveg nóg. Ætla samt að reyna að skrásetja reglulega það er mun betra heldur en að vera með langa, langa romsu!

- Aftur komin helgi -

Jæja, á ég nokkuð að vera að tjá mig um æðubunuganginn í tímanum, heldur bara reyna að njóta augnabliksins út í æsar. Og segja svona frá því helsta!?!?!

Á miðvikudaginn tók ég að mér smá frænkuvakt eftir að hafa skutlað Davíð Steini á kóræfingu. Strax eftir passið skutlaðist ég með Odd Smára á fótboltaæfingu og fór svo beint upp í kirkju til að aðstoða við auka kertapökkun (það selst greinilega vel). Davíð sótti Odd af æfingu og sá um matinn. Þeir feðgar þurftu að koma við í verslun á heimleiðinni þannig að við Davíð Steinn urðum aðeins á undan heim. Rúmum klukkutíma eftir að ég kom heim var ég farin aftur á kóræfingu. Það gekk vel. Verið var að æfa fyrir jólatónleika og næstu messu sem er víst á morgun.

Það sem er framundan er m.a. ferð í Óperuna í kvöld. Er búin að bjóða strákunum með mér á síðustu sýningu á: "Tökin hert".

Oddur Smári er svo búinn að bjóða bróður sínum með sér í keilu (sem er á vegum karatefélagsins) á morgun og hver veit nema við getum svo skroppið á handboltaleik seinni partinn sama dag...?!?!

- Jólakortagerð -
-yndislegt kvöld-

Ég var mætt til "tvíburahálfsystur" minnar upp úr klukkan hálfníu í gærkvöldi. Hafði sagt við Davíð, er ég fór að heiman, að ég ætlaði mér að vera komin heim um ellefuleytið. Í upphafi kortakvöldsins var ég ekki viss um að hugmyndaflugið væri með í för en ég hrökk fljótlega í gang. Við "tvíburahálfsysturnar" spjölluðum mikið allt kvöldið og tvisvar var ég búin að búa til hin glæsilegustu kort sem reyndust svo snúa öfugt. Það var auðvelt að bjarga því og við hlóum bara að þessu. Ég leit á klukkuna upp úr tíu og sá að ég hefði alveg nógan tíma í að halda smá stund áfram. Næst þegar ég leit á klukkuna var hún að verða hálftólf en þá var ég líka búin að búa til 12 kort og nú vantar mig bara rétt rúmlega 20 kort.

- Skottið farið -

Oddur Smári fór í klippingu í gær og lét m.a. klippa af sér skottið. Hann bað samt um að fá að eiga það til minningar.

Eftir kvöldmat skruppum við mæðginin í stutta kertasöluherferð og gekk bara þokkalega miðað við að við vorum aðeins tæpan klukkutíma og að Rauði Krossinn var nýbúinn að vera á ferðinni.

Þegar strákarnir voru farnir í rúmið og Davíð var sestur við tölvuna skrapp ég yfir til norsku vinkonu minnar í esperantotíma. Tók jólakortin sem ég er búin að gera með mér til að sýna henni. Mér telst til að ég sé búin að búa til 30 kort, rétt tæplega hálfnuð...

- Skemmtileg helgi að baki -

Örfréttir. Notaði laugardagsmorguninn nokkuð vel í ýmsan undirbúning. Komst samt ekki yfir allt. Ingvi skutlaði Huldu til okkar um leið og hún var búinn í ballettíma og þá brunuðum við af stað. Stoppuðum á einum stað á Selfossi til að skila af okkur kertapakka og "hvíla okkur".

Komum á Hellu seinni partinn og vorum ekki búin að vera lengi þegar við Davíð Steinn, ég og Hulda fórum í kertasöluleiðangur. Rak inn nefið til föðurbróður míns örstutta stund í leiðinni, ætlaði að gefa mér betri tíma daginn eftir. Það fór þó á allt annan veg. Komst samt í óvenju margar heimsóknir þessa helgi miðað við þann stutta tíma sem ég hafði.

Krakkarnir voru mjög góð saman og bar varla skugga á leikina allan tímann. Ég skrapp með þau í sund eftir hádegi á sunnudag. Helmingurinn af þeim tíma sem við vorum "í sundi" fór í hárgreiðslu og flókalosun hjá Huldu. Hún stóð sig mjög vel miðað við hvað hún er hársár og náði að greiða heilmikið sjálf. Slökuðum vel á hjá pabba og mömmu (afa og ömmu) eftir sundið.

Klukkan var fimm þegar ég skilaði Huldu heim til sín eftir skemmtilega og viðburðarríka helgi. Rétt eftir kvöldmat fórum við mæðginin í kertasöluherferð í götunni okkar. Höfðum c.a. einn og hálfan tíma og seldum nokkuð vel, bæði af kaffi og kertum.

- Föstudagskvöld -

Við Davíð Steinn erum nýkomin inn úr smá kertasölu-leiðangri. Salan gekk bara nokkuð vel en það er ljóst að vinsælusti liturinn er hvítur í ár. Við seldum samt nokkra pakka af jólarauðum, vínrauðum og fílabeinshvítum líka, og við erum bara rétt að byrja.

Fyrr í kvöld fór ég með Oddi Smára á karateæfingu, horfði á allan tímann og skemmti mér vel. Þetta þyrfti ég að gera reglulega en ég sé samt ekki að ég komist aftur alveg á næstunni. Ég mun þó örugglega fylgjast með þegar hann tekur næstu gráðu (1/2 appelsínugult belti) eftir c.a. mánuð eða svo.

Í gærkvöldi fórum við Davíð bæði á foreldrafund. Það var nokkuð vel mætt á fundinn og greinilega mikill kraftur og samstaða í hópnum. Eftir að ég kom heim settist ég niður með saumana mína (er langt komin með að sauma þriðja jólakortið, mynd af jólasveini með brúnan poka á bakinu og grenigrein í fanginu). Þetta var mjög afslappandi og notalegt en ég fór heldur seinna að sofa en ég ætlaði mér.

Á miðvikudaginn aðstoðaði ég við að pakka kaffi sem sumir strákarnir ætla að bjóða til sölu með eða í staðinn fyrir kerti. Við vorum að pakka alveg þangað til kóræfingin var búin. Það var svo kóræfing hjá mér seinna um kvöldið. Við æfðum m.a. jólalög fyrir tónleikana og eitt mjög fallegt lag sem syngja á í næstu messu (annan sunnudag).

Framundan er annasamur en mjög skemmtilegur tími sem ég hlakka til að takast á við. Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Það er kominn nóvember -

Helga systir er árinu eldri í dag. Til hamingju með daginn! Dagarnir láta ekki bíða eftir sér frekar en fyrri daginn og ég er með hálfgerð fráhvarfseinkenni, ég kemst svo sjaldan í að skrásetja og kíkja á bloggvini mína og ættingja. En það koma dagar, ég er viss um það.

Alltaf nóg að gera á öllum vígstöðvum og ég gæti alveg þegið fleiri klukkustundir í sólarhringinn eða jafnvel fleiri daga í vikuna, mánuðinn, árið.... En kannski er rétt að kvarta ekki of mikið yfir annríkinu því ég veit um fleiri sem hafa enn meira að gera heldur en ég og kvarta ekki.

Á laugardagskvöldið var kíkti bróðursonur hans pabba í heimsókn. Konan hans var í konuteiti (hann notaði reyndar annað orð, he he) og mér fannst það vel til fundið hjá honum að kíkja til okkar á meðan.

- Á ættarmóti -

Langafi og langamma, Friðrik Guðmundsson (f. 01.11.1875- d. 29.03.1960) og Guðbjörg Guðmundsdóttir (f. 15.04.1880 - d. 03.07.1960) bjuggu á Flateyri við Önundarfjörð. Þau eignuðust 13 börn og var móðurafi minn, Friðgeir Marías Magnús (f. 28.04.1919 - d. 26.04.1974) næstyngstur af þeim. Seinni partinn í júlí sl. lést sú eina sem eftir var af systkynunum Salóme Una (f. 04.08.1910). Hún var jarðsungin á fæðingardegi sínum og við það tækifæri ákváðu nokkrir úr næstu kynslóð að reyna að hóa saman eins mörgum af niðjum Friðriks og Guðbjargar og hægt væri. Dagsetning var fundin og haft samband við alla ættingjana.

Í gær rann stóri dagurinn upp. Það komust ekki allir og sumir gátu bara staðið stutt við en þetta er byrjunin. Ættartengslin skipta máli (sumar greinar eru stórar og aðrar mjög smáar en það skipta allar jafn miklu máli) og það á svo sannarlega ekki að láta staðar numið við þetta mót heldur reyna að gera enn betur næst, sem verður sennilega einhvern tímann á næsta ári.

- Af afmælisdeginum mikla -

Fyrsta verk okkar hjóna var að rölta yfir í skólann og hitta báða kennara tvíburanna, einn í einu þó. Það var sama sagan báðum megin, þær voru báðar mjög ánægðar með strákana. Ég er ánægð með það. Vissi svo sem alveg að Oddur Smári er að "fíla" þennan skóla vel, hef haft meiri áhyggjur af Davíð Steini, hann var svolítið vængbrotinn fyrst í stað. En það að vera settir í hvorn sinn bekkinn er sennilega það besta sem hægt var að gera fyrir þá.

Áður en Davíð fór í vinnuna fengum við okkur kaffi saman. Davíð Steinn var búinn að föndra handa honum afmælisgjafir (var að dunda við það í síðustu viku) og fela þær þannig að pabbinn varð að fylgja vísbendingum. Frá stráknum fékk hann fugl til að hengja í loftið og myndir. Afmælisgjöfina frá Oddi fékk hann svo seinni partinn, því stráksi bauð honum að koma og fylgjast með sér í karatetíma, lofaði að standa sig extra vel.

Eftir að Davíð var farinn dreif ég í að sinna ýmsum málum hér heima. Strákarnir hjálpuðu mér með sumt. Um tvöleytið fórum við í verslunarleiðangur og keyptum í afmælismatinn.

Við vorum búin að bjóða Tomma og og hinu afmælisbarni dagsins í mat. Þau komu rétt fyrir sjö. Ég hafði fengið leyfi hjá tvíbururnum að nota afganginn af aflanum (síðan í ágústlok) í forrétt og bauð upp á steikta bleikju með steiktum sætum kartöflum og rauðlauk. Í aðalrétt var nautasteik með kartöflum, kúlukáli, sallati og pipasósu og í eftirrétt var ég með e-s konar cappucino ís og vatnsmelónu.

Tvíburarnir fóru í háttinn um tíu en við hin spiluðum teiknispilið til miðnættis, náðum tveimur umferðum og hlóum oft mikið að teiknitilburðum og ágiskunum. Takk fyrir frábært kvöld Tommi og Hugborg.

bjart ljósið

allt í kring

gefur mér kraft

til að brosa

og knúsa allan heiminn