- Annríki framundan -
en það er nú ekkert nýtt

Ég hef bara ekki haft tíma til að setjast niður og láta hugann og fingurnar reika um lyklaborðið. Þessa stundina er ég á frænkuvaktinni. Stelpurnar eru sofnaðar og þá er um að gera að nýta sér það...

...eða ekki. Mágur minn kom heim rétt seinna svo ég fór fljótlega heim.

Það hefur mikið vatn runnið til sjávar síðan síðast:

- Á sunnudagsmorguninn var, söng drengjakórinn við fjölskyldumessu og tókst vel til. Davíð Steinn varð mjög glaður þegar Oddur Smári ákvað að fara frekar í messu heldur en á fótboltaæfingu.

- Á mánudaginn var ég mætt upp á Skólavörðuholt um hálfþrjú til að "feta" niður Skólavörðustíginn. Það var mikil stemming að vera þarna og mjög gaman að taka þátt í þessu. Ég komst samt ekki alla leið niður á Ingólfstorg, treysti mér ekki alveg í þá súpu, enda heyrði ég dagskrána mjög vel á Rás tvö. Ég var það uppgefin um kvöldið að ég afboðaði mig í Esperantotíma.

- Hitti tvær vinkonur mínar á þriðjudagskvöldið og tíminn leið þrisvar sinnum hraðar en venjulega, nógu hratt líður hann samt dags daglega!

- Á kóræfingu í gærkvöldi bættist liðstyrkur í sópran og alt raddirnar og undirbúningur undir jólatónleikana er kominn á fullt.

Þetta er svona það helsta. Það er foreldradagur í skólanum á morgun og hann Davíð minn Oddsson nær mér í aldri (loksins 37)(sáuð þið hann hjá Audda, Sveppa og Pétri í kvöld?). Hluti af afmælisgjöfinni frá mér til hans felst í frídegi sem ég tek mér. Hann veit ekki af því enn og tilkynnti mér í gær að það er smá vinnutörn hjá honum fram að mánaðamótum. Hmmm, það er búin að vera törn hjá honum sl. alveg frá síðustu mánaðamótum... sjáum bara til hvernig þetta púslast! :)

Farið vel með ykkur um helgina, sem og alla aðra daga!

- Kerti, kerti, (kerti), kerti, kerti, kerti -

Það er að bresta á hin árlega kertasala Drengjakórs Reykjavíkur. Um tíu í morgun vorum við (ég og tvíburarnir) mætt í kjallarann í Hallgrímskirkju ásamt fullt af fleirum drengjum og fullorðnum til að pakka kertum. Stemmingin var frábært og allir fengu verkefni við sitt hæfi. Allt var komið ofan í poka um hálfeitt en þá átti eftir að loka fyrir amk helminginn. Hver drengur er skyldugur að selja 50 pakka af kertum. Fimm söluhæstu drengirnir fara í óvissuferð og sá söluhæsti fær eignabikar. Kertin, Heimaeyjarkerti, eru búin til á vernduðum vinnustað í Eyjum og fást í sex litum, jólarauð, vínrauð, hvít, fílabeinshvít, blá og græn. Hver pakkning inniheldur 10 stykki kerti og selst á 600 kr. (sama verð og í fyrra). Við erum ekki alveg byrjuð á söluherferðinni en samt búin að selja 5 pakka, þannig að þetta fer vel af stað. Endilega látið mig vita ef ykkur vantar kerti!

- Að gleyma tímanum -

Ég sagði við manninn minn, rétt áður en ég skrapp út upp úr átta í gærkvöldi, að ég yrði komin heim í síðasta lagi hálftólf. Það fór á annan veg. Byrjaði á því að skreppa með smávegis til einnar vinkonu minnar og skoða hjá henni bók í leiðinni. Það var draugalegt út í þokunni. Ég stoppaði stutt á fyrri staðnum og var komin á næsta stað á slaginu níu. Næst þegar ég leit á klukkuna vantaði hana fimmtán mínútur í tólf... Davíð var ósköp rólegur heima og ég sé ekki eftir þessum tíma, síður en svo!

- Eitt og annað -

Í nokkurn tíma var eldhúsvaskurinn smám saman á stíflast. Við vorum búin að reyna ýmislegt til að laga málin en öll ráðin dugðu bara í smá tíma. Um síðustu helgi varð okkur ljóst að við yrðum að gefast upp og panta sérfræðing á staðinn. Það var ekki einu sinni orðið hægt að vaska upp. Hvorki í uppþvottavélinni né beint úr vaskinum og það sem verra var, vatnið úr vaskinum braut sér leið í gegnum uppþvottavélina og þaðan út á gólf, svo við lentum í óvæntum skúringum líka. En það kom maður í gær og kippti þessu í liðinn.

Þegar ég kom heim á fimmta tímanum í gær hitti ég Odd Smára fyrir utan og nafana báða inni. Bræðurnir fengust til að ljúka heimalestrinum af og svo var kominn tími til að skutlast með Davíð Stein á kóræfingu. Hann var ekki mjög viljugur af stað enda var sameiginlegur vinur þeirra Odds kominn í heimsókn. En það þurfti samt ekki að tala drenginn lengi til. Ég sagði honum líka að ég ætlaði að koma og hlusta á hann og hina drengina síðusta hálftímann.

En fyrst rak ég nokkur erindi. Skilaði bókum á safnið og fékk mér hálfa körfu í viðbót við eina sem ég framlengdi. Einnig fékk ég aðgangsorð á netið til að geta framlengt sjálf eða pantað bækur sem liggja kannski ekki oft á lausu. Nauðsynlegt! Eftir að hafa lokið nokkrum erindum í viðbót dreif ég mig á drengjakórsæfinguna og náði að hlusta á alveg síðasta hálftímann af æfingunni. Það var bara frábært.

Í gærkvöldi dreif ég mig svo aftur yfir til vinkonu minnar í Norðurmýrinni. Kio estas Esperanto? Okkur gekk þokkalega, þannig séð. Mér skilst svo að hún hafi ætlað að hitta einhvern hjá Esperanto-félaginu í dag.... Spennandi!

Annars ætti ég líklega líka að dusta rykið af frönsku-kunnáttu minni. Je parle un peu France.... eða eitthvað í þá áttina.

- Aðeins af bókum -
og svo var ég klukkuð aftur

Það hefur ekki verið mikill tími til að lesa undanfarið, en þó... Mig langar til að mæla með einni sem ég hef nýlokið við: "Vængjuð spor." söguleg skáldsaga skráð af Oddný Sen um eina formóður hennar. Mér finnst hún setja efnið mjög skemmtilega fram. Lætur nútímakonu,sem er að glíma við eigin drauga í lífi sínu, grafa upp söguna af Sigríði Jóhannesdóttur Hansen sem var uppi snemma á 18. öldinni. Ég varð amk hugfangin af sögunum og átti oft bágt með að leggja frá mér bókina.

Davíð Steinn klukkaði mig:

1. Ég er uppalin í sveit til 12 ára.
2. Ég gekk allan minn grunnskóla í sama skóla: Grunnskólann á Hellu.
3. Ég byrjaði með manninum mínum eftir Þjóðhátíð í Eyjum 1989.
4. Við hófum búskap ári seinna.
5. Davíð bað mín svo í janúarlok 1996 eftir að við vorum orðin ófrísk...

...er þetta ekki bara ágætt?

- Hratt flýgur stund -

Hvað skyldi ég oft vera búin að tala um æðibunuganginn á tímanum? Tíminn lætur það samt ekkert stöðva sig! Klukkan núna er rúmur tveir og hálfur tími í helgi og bráðum er mánuðurinn hálfnaður. Dagarnir líða svo hratt að stundum stend ég mig að því að skrifa dagsetningar aftur í tímann. Er september örugglega búinn?

Í fyrrakvöld byrjuðum við að æfa jólalög á kóræfingunni. Við erum nú líka að æfa bara einu sinni í viku og stefnum að því að hafa jólatónleika 4. desember n.k. Þemað á þeim tónleikum eru "Ave Maríur", enda til meira en 100 útsetningar af þeim. Spennandi!

Á þriðjudagskvöldið var skrapp í á enn eina Friendtex fatakynninguna. Þar var margt freistandi á boðstólum og ég hefði vel getað verslað mér fullt af fötum. Ég lét það eftir mér að kaupa tvo langerma boli og pantaði svo nokkrar flíkur til mátunar (m.a. kjól, belti og jakkapeysu)
Næst á dagskrá er svo að finna fleiri buxur á drengina (ekki þó í Friendtex). Eftir að ég hafði gert upp huga minn lá leiðin til einnar vinkonu minnar og þar gleymdi ég mér alveg í tvo tíma, en það voru líka skemmtilegir tímar!

Ég hafði lifur í matinn í gærkvöldi. Sumir voru ekkert spenntir en þegar til kom fengu allir sér tvisvar á diskinn. Davíð sá um að gera sallatið og ég notaðist við uppskrift úr bók sem móðuramma mín heitin gaf mér. Svo bauð ég einnig upp á hýðisgrjón í stað kartafla... Ég fæ bara vatn í munninn við að hugsa um þetta!

Góða helgi!

geislandi gleði

það sást
langar leiðir
hvað hún var
ánægð með lífið

brosið
náði út að
eyrum

hárlokkarnir
dönsuðu glaðlega
kringum langleitt
andlit hennar

hreyfingarnar
voru kvikar

það geislaði
svo sannarlega
af henni

Þessi mynd er betri!

Það eru tæpir átta mánuðir síðan þessar myndir voru teknar af tvíburunum. Oddur Smári fyrir ofan og Davíð Steinn fyrir neðan, (báðir mjög hárprúðir) haldandi á Elísu Ásdísi dóttur "tvíburahálfsystur minnar". Elísa er bara tveggja vikna þarna.

- Annasöm helgi að baki -

Það hefði verið ágætt að geta skipt sér aðeins meira niður núna um helgina en ég komst nú samt yfir þónokkuð þótt ég kæmist ekki á neina Valsleiki, hvorki í hand- né fótboltanum. Var mætt í klippingu klukkan tíu á laugardagsmorguninn og verslaði smávegis á heimleiðinni. Fór samt ekki í IKEA eins og ég ætlaði mér, því er nú verr... Dagurinn fór svo að mestu í tiltekt, þvott og þrif. Strákarnir sáu um sitt herbergi og Davíð tók að sér stofuna áður en hann settist við tölvuna til að vinna (það er alltof mikið álag á manninum þessa dagana, er að vinna nótt eftir nótt...)

Tengdó kom í heimsókn seinni partinn, Oddur var búinn að lofast til að setja upp fyrir okkur innstungu frammi á gangi svo hægt væri að festa skóhitaratækið þar frammi og einnig stinga ryksugu í samband. Þetta varð eitthvað flóknara mál heldur en að tengja í rofann. Útkoman var bráðfyndin, ef skóhitaranum er stungið í samband kveiknar á ljósinu...

Í gærmorgun samdi ég við Davíð um að ég drifi mig á uppskeruhátíð Vals svo hann gæti sofið aðeins lengur eftir að hafa unnið fram á morgun. Eftir athöfnina á Hlíðarenda dreif ég mig heim en strákarnir voru lengur enda gos og kræsingar í boði, og andlitsmálun fyrir þá sem vildu. Ég var samt ekki lengi heima því stuttu fyrir eitt labbaði ég upp í kirkju til að hita upp fyrir Bjargarmessu.

Það var full kirkja af fólki að þessu sinni enda ekki nema einu sinni á ári sem kvenfélagið selur kræsingar. Messan tókst með ágætum og fór sr. Pétur á kostum. Í stað prédikunar söng hann nokkur sunnudagaskólalög með krökkunum og sýndi töfrabrögð með aðstoð tveggja þeirra. Við kórinn sungum tvo af sálmunum raddað og svo söng Níels Bjarnason tvo negrasálma. En ég gaf mér ekki tíma í kaffið (enda má ég hvort eð er ekki borða sætar kökur og þannig).

Davíð og strákarnir sóttu mig og leið okkar lá fyrst í Hafnarfjörðinn, þangað sem ég sótti slátrið mitt, og síðan héldum við rakleitt áfram á Hellu til pabba sem ætlar að geyma fyrir okkur matinn. Maður kemst/fer þá kannski oftar austur...?!?! Ég náði bæði að hitta æskuvinkonu mína og föðurbróður minn í þessari ferð en það var bara í mýflugumynd.

Haldið þið svo ekki að ég hafi unnið Kjarvalsbók í síðasta útdrætti í happdrætti SÍBS!!! Bara frábært!.

- Sláturgerð -

Ég sá til þess að tvíburarnir væru mættir á knattspyrnuæfingu í Safamýrina á slaginu fjögur í gær. Þaðan fór ég svo beint til tvíburahálfsystur minnar. Var með inniskó og svuntu í farteskinu. Við snérum okkur beint að sláturgerðinni; byrjuðum á því að brytja mörin, svo var lifrin hökkuð (12 stk. takk fyrir, fengum fullt af auka lifrum því það gleymdist að setja lifrar með í annan kassann (tókum 5 slátur hvor og fengum samtals 15 auka lifrar v/mistakanna, en lifur er líka góð ein og sér...) og svo var blandað í stóran bala. Kössunum fylgdu saumaðar gervivambir og við lentum í mesta basli þegar kom að því að fylla á þær, opið var alltof þröngt. Við reyndum ýmislegt og hlógum mikið að sumum hugmyndunum sem við prófuðum. Endirinn var samt sá að við klipptum aðeins stærra gat. Svo var verið að segja mér það seinni partinn í dag að við klikkuðum á því að leggja "vambirnar" í bleyti. Ég spáði ekkert í það þar sem þetta voru gervivambir... Þetta hafðist nú allt saman. Notuðum alla 7 lítrana af blóði sem fylgdi með kössunum og settum rúsínur út í hluta af því. Og nú er einmitt kominn tími til að smakka...

Góða helgi!

- Strákarnir einir í bankann -

Frá hádegi á föstudag, og fyrstu þrjá virku dagana í þessari viku, var skólafrí hjá tvíburunum. Strákarnir notuðu hluta af föstudeginum til að heimsækja "gamla skólann" sinn en hina þrjá dagana fengu þeir að vera hjá Helgu. Systir mín var bara fegin að fá þá því þeir voru duglegir að leika við Bríet. Á þriðjudaginn tóku þeir baukana og bankabækurnar með sér yfir á Grettisgötuna og drifu sig svo í bankann eftir að hann opnaði. Þeir fengu sér báðir afgreiðslunúmer og voru afgreiddir hvor í sínu lagi. Ég hafði beðið þá um að velja sér seðlaveski og það gerðu þeir báðir. Síðan héldu þeir áfram að spjalla við bankafólkið og það endaði með því að þeim voru gefnar vekjaraklukkur líka.

- Patro kaj infanoj - (Faðir og börn)

Jamm, mig langar aðeins að geta þess að ég ætla loksins á láta verða af því að læra Esperanto. Ég var aðeins byrjuð að dunda mér við þetta fyrir nokkrum árum en nú er ég búin að finna "sálufélaga" með mér í þessu og það ýtir betur við manni. Ég tölti yfir í Norðurmýrina í gærkvöldi og notaði ferðina einnig til að fara með fernur og pappír í gáma. Mér finnst þetta ótrúlega spennandi...

- Afmælishátíðin -

Síðast liðinn sunnudag fagnaði Drengjakór Reykjavíkur 15 ára afmæli sínu, en hann var stofnaður 6. október 1990. Hátíðin var haldin milli fjögur og sex í Hallgrímskirkju þar sem kórinn hefur haft æfingaaðstöðu síðan í fyrrahaust. Við Davíð Steinn vorum mætt um tvö því ég hafði tekið að mér að vera í kaffinu ásamt nokkrum öðrum, hann átti að vísu ekki að mæta fyrr en um þrjú en byrjaði bara á því að hjálpa til við að dúka borð og fleira.

Um þrjú mátuðu strákarnir nýju kórbúningana og hituðu svo upp fyrir skemmtunina. Þeir sungu 3 lög, og svo voru veitta orður. Fjórir drengir fengu bronsmerki þar sem þeir voru að hefja sitt þriðja ár, aðeins einn drengur fékk silfurmerki, var að hefja sitt fjórða ár með kórnum, og fjórir drengir fengu gullorðu. Þar að auki fengu Ísak Ríkharðsson, Friðrik kórstjóri og Lenka undirleikari gullorður. Ísak er hættur með drengjakórnum en hann söng eitt lag á sunnudaginn. Auk þess söng einn ungur maður, fyrrum kórfélagi, "Nobody knows the trouble..." og annar félagi hans söng tvísöng, "Hallelúja", með stúlku sem ég held að sé dóttir kórstjórans.

Eftir rúmlega hálftíma athöfn í kirkjunni var boðið upp á kaffi og ýmsar kræsingar. Það var nóg að gera í eldhúsinum og sumar af okkur fóru inn í sal til að fylgjast með og bæta á ef eitthvað kláraðist. Tveir kórdrengir komu fljótlega inn í eldhúsið og spurðu hvort þeir gætu ekki hjálpað og þeir voru virkjaðir við að taka úr og þurrka úr uppþvottavélinni. Ein "kórdrengssystirin" var líka ótrúlega hjálpsöm. Og ég varð vör við að fleiri vildu leggja lið og fengu það, en hin þrjú fyrstnefndu voru að allan tímann.

Við vorum að ganga frá til klukkan sjö. Ég hafði aðeins sest niður í stutta stund (fyrir utan athöfnina í kirkjunni) en ég fann samt ekki fyrir þreytu, gleðin var svo mikil yfir hve vel tókst til. Það er hugsanlegt að ég smelli inn mynd eða myndum frá sunnudeginum fljótlega.

- Góður "langur"laugardagur -

Davíð Steinn vaknaði fyrstur af okkur öllum, hann var sestur fyrir framan morgunsjónvarpið þegar ég kom fram á níunda tímanum. Oddur Smári vaknaði ekkert löngu seinna. Davíð ætlaði sér að vinna við ákveðið tölvuverkefni hér heima, nafna hans hafði verið boðið (eftir hádegi) í kveðjupartí til eins úr bekknum, sem var að skipta um skóla og ég var á leið í föndur heim til einnar vinkonu minnar. Það varð úr að Oddur Smári kom með mér en nafnarnir urðu eftir heima.

Hjá vinkonunni undirbjó ég jólakortagerð og var Oddur Smári mjög hjálpsamur. Hún á svona tæki til að skera niður pappír og setja brot í til að léttara sé að brjóta saman. Ég skar niður slatta af nokkrum litum og á nú örugglega nóg í kortagerð fyrir næstu tvenn jól. Einnig klippti ég niður arkir og gerði tilraunir með verkfæri sem ég keypti mér um síðustu helgi. Eftir rúmlega þriggja tíma törn var kominn tími til að sækja Davíð Stein úr kveðjupartýinu.

Vinkonan kom svo til mín um kvöldið til að vera hjá tvíburunum á meðan við hjónin fórum í partý til mágs míns og kærustu hans. Við mættum fyrst og fórum síðust og varð þetta hið skemmtilegasta kvöld.

Hópmynd af elstu deild úr Barónsborg tekin fyrir ca. fjórum árum eða svo...
- Nýr mánuður -

Þrír hlutar af fjórum eru liðnir af árinu 2005. Tíminn er ekkert að láta bíða eftir sér, æðir bara áfram og gefur manni langt nef. Nú er það stundum orðið svo slæmt að ég kemst ekki einu sinni til þessa að pikka "nokkur orð" hérna og oftar en ekki þá verð ég að velja vandlega úr það sem mig langar til að geta lesið síðar.

Í gær var skertur dagur í skólanum hjá strákunum. Þeir voru komnir heim um hádegi og hringdu fljótlega í mig eins og þeir höfðu lofað. Þá voru þeir á leiðinni í heimsókn í "gamla skólann" sinn. Ég bað þá um að hringja aftur er þeir kæmu til baka en eitthvað skolaðist sú beiðni til því ég heyrði ekkert meir frá þeim. Engar fréttir eru góðar fréttir..., það átti amk. við í gær því þeir voru heima og í góðu jafnvægi er ég kom heim um fjögur. Þá áttu þeir von á fyrrum bekkjarfélaga í heimsókn. Sá var rétt ókominn þegar ég skutlaði Oddi Smára á karateæfingu. Eftir æfinguna trítlaði Oddur í afmælisboð á Flókagötunni og skilaði sér svo sjálfur heim um hálfátta.

Davíð Steinn tók á móti besta vininum úr Ísaksskóla og voru það fagnaðarfundir. Vinurinn spurði um Odd og það var svolítið skrýtið að eftir að Oddur kom heim dró Davíð Steinn sig aðeins í hlé, kannski var hann orðinn þreyttur. Seinna horfðu þeir á Latabæ allir saman og fóru svo að spila. Þegar fjörið fór að verða heldur mikið rétt fyrir tíu var kominn tími til að skutla vininum heim og fá tvíburana til að há-ta-pos (hátta tanna pissa og sofa - stundum sagt hátípos...).

Flottir feðgar. Þetta er rúmlega sjö ára gömul mynd. Vá hvað tíminn flýgur...

Sumarið 1999 fórum við fjölskyldan hringveginn. Við gistum tvær nætur hjá vinafólki okkar sem þá bjó á Höfn. F.v. Guðmar (9 ára), Davíð Steinn og Oddur Smári

- Gamlar og góðar -

Þarna eru þeir á Skuggabarnum í sínu fínasta pússi. Helga systir og Ingvi mágur höfðu gift sig fyrr um daginn. Myndin er tekin 20. júní 1998. F.v. Davíð, Oddur Smári og Davíð Steinn.
-

Þessi mynd af feðgunum er líklega sex ára gömul. Strákarnir fengu hjól og hjálma í afmælisgjöf en þarna eru þeir greinlega að horfa á eitthvað spennandi og Davíð Steinn fær greinilega að stjórna fjarstýringunni.

- Fundir og æfingar -

Það leit út fyrir það að við Davíð þyrftum að skipta okkur niður í amk þrennt í gær, en það slapp nú samt til.

Strákarnir voru næstum búnir að læra þegar ég kom heim þrátt fyrir að hafa gest hjá sér (skyldi það nokkuð vera vegna þess að ég hafði hringt og áminnt þá um þrjú?). Þeir fengust til að lesa heimalesturinn fljótlega eftir að ég kom heim. Um hálffimm kvaddi vinurinn. Oddur Smári labbaði svo rétt seinna á ekki æfingu (þ.e. knattspyrnuþjálfarinn mætti ekki) um svipað leiti og ég skutlaði Davíð Steini á kóræfingu. Fyrir utan kirkjuna hitti ég eina sem á heilt tvíburapar í kórnum og hún bauðst til að skutla mínum strák heim eftir æfingu (þá var hún með fjóra kórdrengi, eitt tvíburapar og tvo tvíburahelminga...).

Oddur Smári kom fyrstur heim enda féll æfingin niður. Davíð kom stuttu fyrir sjö. Það féll niður fundur í foreldraráði 6. flokks í fótbolta svo hann samþykkti að fara á foreldrakaffi fund í Perlunni. Það voru foreldrar úr bekknum hans Odds sem ætluðu að hittast um átta.

Ég sjálf mætti á kóræfingu um hálfníu og í fyrsta skipti (svo mig minnir) voru strákarnir skildir eftir einir heima að kvöldi til. Það var samt ekki nema tæpur klukkutími og voru þeir búnir að hátta sig og að spila ólsen-ólsen þegar pabbi þeirra kom heim af fámennum fundi (það mættu ca. 20% foreldra).

- Á frænkuvaktinni -

Þegar ég hringdi heim í strákana rétt fyrir þrjú í dag svaraði Davíð í símann. Ég hélt fyrst að ég hefði hringt í skakkt númer en svo var víst ekki heldur hafði maðurinn ákveðið að prófa að vinna heima. Allt var í góðu gengi og strákarnir komnir heim svo ég sagðist líklega mundu koma við í verslun á heimleiðinni. Kom því þremur korterum seinna heim en ella. Fór ekki inn með innkaupapokana fyrr en ég hafði skutlað Oddi Smára á karateæfingu. Davíð tók að sér að ganga frá vörunum á meðan ég fór niður í þvottahús. Helga systir var í símanum þegar ég kom upp aftur og spurði hvort annað okkar gæti passað fyrir sig. Ég var til í tuskið og þurfti að fara nær strax af stað.

Helga setti mig inn í málin og var svo þotin. Hulda mátti horfa á barnaefnið en Bríet fékk strax að borða. Á eftir skruddaðist hún í kringum okkur Huldu í sófanum fyrir framan sjónvarpið. Hulda borðaði strax eftir barnaefnið. Það tók hana smá tíma að næra sig svo það var kominn tími til að hátta og tanna strax á eftir. Ég las fyrir báðar systurnar og svo lagðist Bríet þæg til svefns, hef ekki heyrt í henni síðan. Hulda fékk að koma niður með mér þar sem ég las aðra bók fyrir hana. Hún var samt komin í rúmið sitt rúmlega átta. Ætlaði aðeins að læra stafi og nú á ég eftir að fara upp og slökkva ljósið hjá henni...

- Aftur komin helgi -

Þetta er með ólíkindum. Dagarnir streyma áfram eins og ólgandi fljót. Mér finnst samt fokið í flest skjól ef það er aldrei tími til að skrifa eitthvað. Vonandi er þetta bara tímabundið ástand því mér finnst eitthvað vanta ef ég get ekki sett eitthvað á skjáinn, marga daga í röð. Svo þegar er loksins smá tími til að skrásetja þá er úr vöndu að ráða.

• Ætti ég að segja frá hvað strákarnir standa sig vel frá því þeir koma úr skólanum og þar til ég kem heim (bara smá ágreiningur stöku sinnum sem er eðlilegt).
• Eða ætti ég að segja frá nýju gleraugunum mínum. Loksins, lét ég verða að því að fara aftur til augnlæknis eftir að þykkildið á augnlokinu var fjarlægt (eru ekki að verða tvö ár síðan). Sjónin hefur ekki breyst, nema sjónskekkjan, sem augnlæknirinn taldi að gæti verið vegna þykkildisins, er enn til staðar. Gömlu gleraugun voru orðin mött og rispuð enda amk 15 ára. Ég fann svo þessar fínu umgjarðir í Gleraugnabúðinni í Hagkaup í Skeifunni (þ.e. maðurinn sem rekur búðina rétti mér strax umgjarðir sem smellpössuðu. Ég prófaði nokkrar aðrar til öryggis en þær voru ekki eins akkúrat og þær sem ég fékk fyrst.) Ég gat náð í gleraugun seinna um daginn og um leið og ég fékk þau á nefið á mér þá..... : -"VÁ! Vááááá!" Mikið sá ég allt skýrt og vel.
• Kannski ætti ég samt að segja frá því að eitt kvöldið í vikunni spiluðum við Davíð Pictonary (teiknispilið sem líka má nota sem "actonary") við strákana. Þeir höfðu aldrei spilað þetta áður en þetta var hin besta skemmtun. Ég var með Davíð Steini í liði og við byrjuðum betur en Oddur Smári og Davíð fóru fljótlega framúr okkur, þeir fóru hreinlega á kostum. Það vantaði ekki að liðsfélagi minn var (og er) mjög flinkur að teikna ég var bara ekki alltaf að grípa orðið. En þetta var samt gaman og verður endurtekið sem fyrst!
• Líklega ætti ég þó að segja frá vinkonukvöldinu í gærkvöldi. Við hittumst fjórar (þrjár úr bænum og ein að austan) á miðri leið og fengum okkur að borða á veitingastaðnum Rauða húsið. Þetta var hið besta kvöld, góður matur, mikið spjallað og hlegið og góð þjónusta.
• Svo ætti ég auðvitað líka að segja frá því að Davíð Steinn er í æfingabúðum með kórfélögum sínum. Það þarf að æfa vel fyrir afmælishátíðina sem verður haldin í
  Hallgrímskirkju n.k. sunnudag. Kórinn fagnar þá 15 ára afmæli sínu og mikið verður um að vera.
• Nú, og ætti ég ekki líka að taka það fram að úrslitin í VISA-bikarnum í knattspyrnu karla, ráðast í dag. Fram og Valur, þetta verður örugglega hörkuleikur og megi betra liðið vinna...

En þetta er svo mikið og bara smá brot af öllu saman að ég sleppi því líklega að skrifa um allt og allt. Þangað til næst: Farið vel með ykkur!

- Úbs, ég var klukkuð! -

1. Þegar ég var sex ára ætlaði ég mér að verða skúringakona og ganga á milli húsa og þrífa fyrir fólk. Það var fljótt að breytast. Níu ára var ég ákveðin í að verða kennari og ég útskrifaðist úr Kennó vorið 1991 og kenndi einn vetur (93-94).
2. Ég spila á blokkflautu, orgel og píanó. Tók meira að segja 5. stigið á síðast nefnda hljóðfærið en hef ekki sama og ekkert spilað á það í 17 ár svo líklega er ég farin að ryðga all verulega.
3. Ég hef sungið með fimm kórum og syng enn með kirkjukór Óháða safnaðarins. Syng alt-rödd, nema þegar sungið er einraddað.
4. Ég er mikill lestrarhestur og hérumbil alæta á bækur.
5. Ef sagt er við mig: -"Þú átt að gera hlutina svona...", er ég vís með að hlýða því ekki og jafnvel fara Krýsuvíkurleiðina að hlutunum. (Semsagt get verið þver)!

Ég ætla að klukka: Önnu frænku, Lorýu, Tomma, Sigurrós og Ingu

- Í bláendann á helginni -

Föstudagur - seinni partur; Skutlaðist með Odd Smára á karateæfingu. Davíð Steinn kom með og fór með mér í fiskleiðangur á eftir. Er við komum heim áttum við saman góða spjallstund áður en við fórum í eldhúsverkin. Hann hjálpaði mér að skera niður í sallat og fékk svo að búa til kaffi. Gott að fá svona aðstoð, það gengur allt betur þannig.

Laugardagur - dagurinn tekinn fremur snemma; Lögðum af stað, mæðginin, út úr bænum um tíu og lá leiðin austur á Hellu. Við mamma notuðum bróðurpart dagsins í að hnoða í og steikja kleinufjall. Strákarnir skruppu með afa sínum upp að Heiði í gróðursetningu og fleira. Eftir kvöldmat gafst mér tími til að hitta æskuvinkonu og einnig smá stund til að knúsa föðurbróður minn. Við mæðginin komum heim um ellefu og fundum Davíð hálfslappan fyrir.

Dagurinn í dag var nokkuð drjúgur. Tvíburarnir fóru í vinaheimsókn milli ellefu og eitt og í millitíðinni var hringt og spurt eftir Oddi. Hann hringdi til baka er hann kom heim og það varð úr að ég skutlaði honum í aðra vinaheimsókn. Ég skaust í smá heimsókn stutt þar frá en stoppaði ekki lengi því Davíð hringdi fljótlega og sagði að von væri á gestum og spurði hvort ég gæti ekki reddað einhverju með kaffinu. Ég fór að versla og ákvað að gestunum yrði bara boðið í kvöldmat. Tengdó komu svo á slaginu sjö og þá var næstum allt klárt, læri, með öllu tilheyrandi, ís og ávextir í eftirrétt og svo bauð Davíð upp á koníak með kaffinu á eftir. Gestirnir voru svo ánægðir með veisluna að þeir töluðu um að koma á hverjum sunnudegi framvegis.... ;)

- Eitt og annað -

Einn bekkjarbróðir Odds bauð í afmælið sitt milli fimm og sjö í dag. Davíð Steinn hringdi "agút" í mig um hálfþrjú. Annar bekkjarbróðir Odds hafði komið með þeim heim og nú var spurt hvort þeir mættu bjóða honum upp á hressingu og leika svo í playstation tölvunni. Ég veitti leyfið. Á heimleiðinni rúmum klukkutíma síðar, tafðist ég smávegis svo ég var ekki komin heim fyrr en upp úr hálffimm. Þá voru Oddur Smári og bekkjarbróðir hans farnir, minn sonur í afmælið og hinn sennilega heim að skipta um föt eða eitthvað. Amk. var Oddur mættur mjög tímanlega, aðeins einn annar mættur og klukkan ekki orðin....

Davíð Steinn hafði fengið annan vin sinn í heimsókn. Sá er í þriðja bekknum. Þeir voru í tölvuleik, nema hvað. Sonur minn fékkst til að taka smá pásu og klára að læra. Um sexleytið fannst mér komið meira en nóg af tölvuleik og sagði STOPP LEIKUR. Ég var að undirbúa kvöldmatinn þegar Davíð Steinn kom og spurði hvort þeir mættu hringja í mömmu vinarins og spyrja hana að svolitlu.
-"Hvað þurfið þið að spyrja hana um"?
-"Hvort "sonur hennar" (mín orð innan gæsalappa) megi borða með okkur!
-"Hmm, er ekki betra að byrja að spyrja mig hvort við getir boðið vini þínum í mat"?
Það varð úr að vinurinn borðaði með okkur. Oddur kom úr afmælisboðinu stuttu seinna. Rétt fyrir átta kom enn einn bekkjarbróðir hans og spurði eftir honum. Sá fékk að koma inn í smá stund þar sem ég gaf ekki leyfi fyrir útivist.

- Í uppnámi -

Ég er þreytt, en get ekki sofnað alveg strax. Hugurinn er búinn að vera í uppnámi í allan dag, eða allt frá því á ég sá dánartilkynningu eins kórfélaga míns í Mogganum í morgun. Á kóræfingu í kvöld þurfti mikið að tala. Allir voru búnir að frétta þetta en engu að síður fannst mér gott að kórstjórinn byrjaði æfinguna á því að segja nokkur falleg orð um Óla heitinn og segja okkur frá aðdragandanum. Við vissum að Óli var veikur, í allt sumar beið hann eftir að komast í aðgerð og var duglegur að æfa sig og bjartsýnn á framhaldið. Nú verður maður bara að ylja sér við minningarnar, brosið hans, léttu lundina og faðmlögin sem hann var óspar á og biðja fyrir fjölskyldu hans.

Dagaskriður

Æða áfram á fullri ferð

dagarnir

breytast í vikur

mánuði...

og bráðum koma jólin

Fljótlega eftir að ég kom heim í dag dreif ég mig út með tvíburunum. Það var ekki löng útivera, aðeins um fimmtán mínútur, en á þeim tíma unnum við hluta af heimaverkefni strákanna. Samkvæmt vinnubókinni með lestrarbókinni áttu þeir að fara út og tína rusl í umhverfinu. Meira aðhöfðumst við ekki í bili því Oddur Smári var að fara í karatetíma. Ég leyfði Davíð Steini að fara á msn-ið í PC (og þar "hitti" hann fyrrum bekkjarbróður sinn úr Ísaksskóla) á meðan ég dundaði mér í eldhúsinu.

Maturinn (Lasagna og sallat) var akkúrat til þegar feðgarnir komu heim úr vinnu og af æfingu. Gott að setjast niður svona saman. Það var spjallað og svo fuku nokkrir brandarar. En um leið og búið var að ganga frá eftir matinn átti að klára heimaverkefnið, vigta og flokka ruslið. Við vorum að koma okkur fyrir þegar spurt var eftir strákunum. Þar sem klukkan var aðeins hálfátta leyfði ég bræðrunum að skreppa út. Nú er spennandi að vita hvort tímasetningin hjá þeim stenst, hálftími er oft svo fljótur að líða...

- "Sunnudagur til sælu..." ...og svita -

Klukkan var farin að ganga tíu þegar ég fór loks framúr í morgun. Strákarnir voru sestir fyrir framan morgunsjónvarpið en þeir sögðust samt vera nývaknaðir. Framundan var allur dagurinn. Við hefðum getað valið um tvo Valsleiki; í Landsbankadeildinni, KR-Valur eða í handboltanum Valur gegn Tiblisi frá Georgíu. Það var samt aldrei spurning hvað ég myndi gera því það var messa á sama tíma (klukkan tvö). Strákarnir nenntu ekki að koma með mér (kannski afþví ég fór fótgangandi tæpum klukkutíma fyrir messu) en þegar ég kom heim aftur um hálffjögur komst ég að því að þeir höfðu hvorki reynt að draga pabba sinn á annan hvorn leikinn né einu sinni farið út. Mér féllust næstum hendur, (til hvers samt, var þetta nokkuð mitt mál?). Við höfðum talað um að fara í sund seinni partinn en ég var ekki stemmd til þess, sendi bara feðgana saman, og fór sjálf í langan göngutúr um Fossvogsdalinn og Öskjuhlíðina. Heimsótti leiði ömmu, afa, móðurbróður míns og ömmubróður í leiðinni. Það er yfirleitt mjög friðsælt í kirkjugarðinum en þó flýgur einstaka flugvél svo lágt yfir að manni finnst hún rétt fyrir ofan kollinn á sér. Ég kom heim eftir tveggja tíma göngu, mínus stopp við leiðin og stutt stopp fyrir ofan hermannagöngin.

Annars langar mig að nota tækifærið og mæla með einni bók sem ég hef verið að lesa: Litlar sögur eftir Sverri Pál Erlendsson, útgefin 1992. Bókin hefur að geyma 16 smásögur sem margar hverjar fá mann til að staldra við og hugsa aðeins. Sagan Gunnar er um unglingsstrák, sögð í fyrstu persónu. Ég vil ekki segja meira nema að ég hreyfst mjög með alveg frá byrjun og táraðist er leið á frásögnina. Sögurnar eru vel skrifaðar og ég var að vona að það væru til fleiri bækur eftir hann. Setti í gang leit um höfundinn. Þar kom fram að hann hefur mest verið að skrifa greinar svo líklega er þetta eina bókin hans...

- Af hverju er ég ekki enn í bælinu? -

Góð spurning, klukkan rúmlega sjö á laugardagsmorgni! Ég ætla nú samt ekki að svara henni.

Mig langar miklu frekar að segja frá því sem ég gerði í gærkvöldi. Mér var boðið á tvöfalda opnunarsýningu í litlu galleríi við Skólavörðustíg 5. Um var að ræða útgáfu á ljóðabók og málverkasýningu.

Í BLÓMA, heitir sýningin og það er Elín G. Jóhannsdóttir sem sýnir 12 skemmtileg verk. Hún útskrifaðist úr málaradeild MHÍ 1996 en hafði áður stundar nám við myndmenntadeild KHÍ. Hún hefur áður tekið þátt í fjölda samsýningum og einnig haldið sjö einkasýningar. Mér skilst að það hafi verið erfitt hjá henni að velja verkin sem hún ætlaði að sýna því plássið er takmarkað. En mér leist vel á þessi 12 sem hún valdi. Þau eru misstór en þemað er líklega blóm því það eru blóm í einhverri mynd á þeim öllum, ef ekki sem rammi þá hluti af myndefninu. Ég á í vandræðum með að tjá upplifun mína neitt frekar svo ég bara ráðlegg þeim sem hafa áhuga að kíkja í galleríið, sýningin er opin til 29. þessa mánaðar.

Á blágrænum fleti, nefnist nýútkomin ljóðabók eftir Önnu S. Björnsdóttur. Káputeikningin er eftir Elínu og tónar við sýninguna hennar. Anna hefur áður gefið út 9 ljóðabækur og ég á örugglega eftir að leita þær uppi og glugga í þær. Því miður láðist mér að biðja um leyfi til fá að senda sýnishorn úr nýjustu bókinni en mér finnst mörg ljóðin þar vera snilld!

- Fleiri tíma í sólarhringinn takk -

Bara ef það væri nú hægt. Það er kannski hægt að nýta suma tíma eitthvað betur en ég held þó ekki. Stundum þarf að setjast niður og gefa sér tíma fyrir börnin, makann, bækur, föndur eða til að ná áttum sjálfum.

Ég er til dæmis með margar bækur í takinu núna (hef reyndar mjög lítinn tíma til lesturs í augnablikinu). Það er stutt síðan ég las smásögur Svövu Jakobsdóttur, í bókinni; Undir eldfjalli. Góðar sögur þar!!! Á náttkassanum mínum liggja svo m.a. svo bók um Guðmund frá Miðdal skráð af Illuga Jökulssyni, Ljóðasafn Steins Steinarrs gefið út af VÖKU-HELGAFELLI 1991 og saga um spæjarann Warshawski, Eiturbrask eftir Sara Paretsky. Er byrjuð á þeim öllum og ætla mér að lesa þær til agna og fleiri til...

Hef varla snert saumadótið mitt lengi en er samt með nál og tvinna uppi við núna að gera við klofgat á strákabuxum.

Oddur Smári byrjaði aftur í karate í dag. Hann var búinn að hlakka mikið til síðustu daga, svo mikið að hann var búinn að finna til æfingagallann, gulabeltið og handklæði næstum tveimur tímum fyrir æfingu. Hann kom líka mjög glaður heim.

Það tekur örugglega nokkra daga að koma öllu í réttan farveg. Ég er svolítið tætt og þreytt en "kallarnir mínir" sýna mér skilning og eru duglegir að hjálpa til þannig að ég get ekki kvartað.

Annars varð mér títt hugsað til eins frænda míns sem fyllti fjóra tugina í dag. Mamma hans og ég erum bræðradætur. Í mörg sumur var þessi frændi minn í sveit hjá afa sínum, í sömu sveit og ég ólst upp fyrstu árin. Og þær eru ófáar minningarnar. Í seinni tíð hitti ég ekki þennan frænda minn oft við hittumst þó aðeins á ættarmótinu sl. sumar...

- Sundsunnudagur -

Eftir að hafa horft á startið í formúlunni drifum við okkur öll í sund. Ég sá að það var nóg pláss á sundbrautinni og spreytti mig þar. Synti 400 metra bringusund og kalla það bara ágætt. Feðgarnir voru að leika sér með bolta og slöngur í grunnu lauginni og ég slóst í hópinn í smá stund. Eftir sundið fengum við okkur smá næringu áður en við versluðum. Það á nefnilega aldrei að versla svangur.

Þegar við vorum að stilla okkur upp við einn kassann með körfuna, sá ég að það voru skór á útsölu og ákvað að ná í strákana í videohornið til að máta. Oddur Smári rétti mér eina barnaframtönn sem hann hafði misst. Ég missti hana svo í gólfið við skóborðið og það var ekki viðlit að finna hana. Það sem ég var svekkt. Ég bað Odd afsökunar og þar sem hann sá hvað mér varð mikið um þetta sagði hann að þetta væri allt í lagi.

Við komum heim um fjögur og ég mátti ekki heyra á það minnst að strákarnir fengju að leika sér inni í tölvunni í svona góðu veðri. Og viti menn þeir fengust til að fara út og sáust ekki fyrr en kvöldmaturinn var að komast á borðið upp úr hálfsjö.

- Síðasti frídagurinn -

Ég tími ekki að sofa lengur. Strákarnir eru líka hvort sem er vaknaðir og farnir að horfa á morgunsjónvarpið. Síðustu tveir dagar hafa verið nokkuð skrautlegir. Föstudagurinn hófst snemma og endaði seint. Morguninn fór nær allur í tiltekt, gólfþrif og þvotta. Tvíburarnir léku sér úti eftir skóla, rétt komu inn um fjögur með einum vini sínum og fengu sér hressingu, og voru svo áfram úti til sex enda veðrið til þess. Norska vinkona mín kom til mín eftir hádegi og þreif fyrir mig þá glugga sem hún komst að. Við gáfum okkur samt góðan tíma til að sitja á svölunum og ná okkur í smá D-vítamín. Ég skolaði úr stofugardínunni og byrjaði á tiltekt og þrifum í tölvuherberginu (eitthvað sem ég vonaði að Davíð myndi gera með mér. En ég er svo sem ekki búin svo það er enn von...)

Davíð skutlaðist heim með bílinn rúmlega sex. Það var bjórkvöld í vinnunni hjá honum og svo skoruðu þeir á einhverja í pílukeppni. Tvíburarnir voru fastir fyrir framan sjónvarpsskjáinn svo ég skutlaðist vestur á stúdentagarða að huga að frænku minni og nöfnu. Hún var að losa herbergið sem hún hefur haft sl. ár. Hún átti hún flug út/heim til Osló snemma í gærmorgun og ég var búin að bjóða henni að gista síðustu nóttina hjá okkur og skutlast svo með hana. Við settum ferðatöskurnar hennar og handfarangurinn í jeppann. Meðleigjandi hennar og ein vinkona voru búin að aðstoða hana helling og svo átti hún bara eftir að þrífa. Klukkan var byrjuð að ganga níu þegar við sóttum tvíburana. Þeir tveir höfðu það bara fínt (höfðu farið að horfa á mynd í tölvunni) en voru orðnir nokkuð svangir. Ég bauð þeim öllum á Nings. Frænka mín átti nokkrum erindum ólokið og skildi ég við hana hjá móðurbróður okkar sem svo skutlaði henni vestur í bæ...

Davíð kom heim um tvö. Þeir vinnufélagarnir höfðu unnið pílukastkeppnina (spilaðar voru 10 mismunandi umferðir) og samt var einn Íslandsmeistari í hinum hópnum. Ég fór á fætur rúmlega fimm. Nafna mín var þá á leiðinni hingað, það hafði tekið lengri tíma að kveðja Ísland og vinina heldur en hún reiknaði með. Ég brunaði með hana til Keflavíkur, hjálpaði henni með dótið sitt inn að innritunarborði og kvaddi hana þar.

Í gær voru strákarnir boðnir í tvö afmæli. Annað afmælið var einnig kveðjupartý því þessi fyrrum bekkjarbróðir þeirra er fluttur til Stykkishólms. Við foreldrarnir notuðum tímann m.a. til að skila bókum fyrir nöfnu mína, fara með dót í Sorpu, keyra um og að fara tvö út að borða...

- Ágúst hefur kvatt -

September er rokinn af stað. Reyndar er bara annar í dag en samt. Ég hef það á tilfinningunni að þessi mánuður muni líða áfram á ógnarhraða. Um að gera að fara ekki framúr sjálfum sér og stíga stöku sinnum á bremsuna, hvernig svo sem maður fer nú að því?

Brot minninganna

ég tíni þau upp

eitt af öðru

öll brotin

sum glitrandi fögur

önnur kámug

eða

nær gleymd

og

ég spyr sjálfa mig:

á ég að geyma þau lengur?

- Lítið eftir af mánuðinum -

...bara þessi dagur og morgundagurinn og þá er kominn september.

Í gærmorgun leyfði ég strákunum að sofa eins lengi og tíminn leyfði. Það var vitað mál að þetta yrði erfiður dagur. Oddur Smári var fljótur að drífa sig og það endaði með því að hann ákvað að vera ekkert að bíða eftir bróður sínum. Davíð Steinn varð samt ekkert of seinn í skólann. Morguninn leið hratt, alltof hratt. Davíð fór til vinnu um hálfníu. Ég gaf mér rúman tölvutíma en kom samt einhverju í verk (það virðist sem hægst hafi á verkgleðinni).

Helga og Bríet litu inn rétt áður en strákarnir komu heim úr skólanum. Sú stutta var nokkuð kammó við mig en passaði þó vel upp á mömmu sína. Bríet hitti Emmu, kött nágrannanas, og varð þetta líka hrifin. -"Voff, voff", sagði hún skýrt og greinilega. Þær mæðgur náðu að hitta tvíburana er þeir komu, en varla meira en svo því það var greinilega kominn tími fyrir litlu skrudduna til að leggja sig.

Skólinn byrjar rólega hjá strákunum, sem betur fer, en í gær kom þó heimanámsmiði með. Þeir eiga að lesa 2-3 bls. í bekkjarlestrarbókinni daglega nema á föstudaginn. Davíð Steinn byrjaði (á meðan Oddur Smári "bloggaði") og var greinilega, mjög, mjög þreyttur. Hann lét alveg eins og kjáni. Hann náði þó að klára verkefnið. Oddur Smári kláraði skylduverkefnið fljótt og vel og las því næst í Harrý Potter og eldbikarinn fyrir okkur. Svo fór allt í háaloft í smá stund. Það lagaðist eftir að við fengum okkur hressingu.

Strákarnir féllust svo á að reyna að klára smá-sorteringar í herberginu sínu. Þótt ég væri með þeim við verkið þá náðum við ekki að klára en það er svo lítið eftir. Síðan settum við öll á okkur svuntur og undirbjuggum matinn, höfðum alla fiskana, gufusoðna og með nýjum kartöflum og sallati, (12 stykki) sem Oddur Smári veiddi um helgina (eigum svo Davíð Steins fiska og nokkra fleiri til góða seinna). Borðuðum í fyrra fallinu vegna leiksins Valur - ÍBV 1:1

Við mæðgin komum heim af leiknum um átta og þá var löngu búið að ákveða að drífa sig í háttinn. Þeir voru nokkuð fljótir að sinna öllum kvöldverkunum svo í las fyrir þá í 15 mín (úr bók í bókaflokknum Gæsahúð). Samt voru þeir sofnaði um níu.

- Öðruvísi helgi -

Tvíburarnir voru sóttir fljótlega eftir skóla á föstudaginn var. Það var afi þeirra á Bakkanum sem var búinn að bjóða þeim með þeim hjónum og öðrum sonarsyni í bústað yfir helgina.

Laugardagurinn var svolítið skrýtinn hjá mér. Það var margt sem þurfti að gera og margt sem mig langaði að gera og svo fór þetta bara einhvern veginn. Davíð fór stuttu fyrir hádegi að hjálpa bróður sínum og Hugborgu að flytja. Ég bað hann um að hringja þegar þau kæmi í bæinn. Hjá mér var dagurinn svona "úr einu í annað" dagur. Kom einhverju í verk en um miðjan dag stóð ég mig að því að vera að bíða. Og ég beið og beið...
Davíð kom heim klukkan sex, án þess að hafa hringt, það gleymdist í öllum hamaganginum. Ég hefði betur drifið mig á tónleika í Kerinu og Hallgrímskirkju.

Í gær dreif ég mig enn fyrr á fætur. Von var á systurdætrum mínum sem ég hafði tekið að mér að passa í nokkra tíma. Ágætt að prufa hvernig væri að eiga stelpur! Foreldrarnir komu með þær um níu. Morguninn fór í söng og dans og fleira með stelpunum. Hélt mig passa upp á það að systurnar fengju báðar jafnmikla athygli. Samt sagði Hulda einu sinni:
-"Anna Sigga, ég vil líka fá athygli!" (ekki Anna frænka eins og hún er vön heldur Anna Sigga).

Bríet fór út í vagn rétt fyrir eitt. Davíð var að reyna að vinna hér heima svo við Hulda gátum skroppið í smá göngu. Hún hjálpaði mér með ruslið og svo fórum við með blöð og fernur í næsta gám. Löbbuðum smá hring en þegar við komum til baka fór ég með hana í Áfram fyrsti bekkur. Henni gekk mjög vel og hafði hún alveg þolinmæði í ca. hálftíma vinnu. Seinna perluðum við saman og ég var að ljúka við að strauja "perluhringinn" hennar þegar Bríet vaknaði eftir tveggja tíma lúr. Hulda var að hlusta á "Tryggur og Traustur" og fleiri diska og ég leyfði henni að loka sig af til að fá frið fyrir litlu skruddunni. Helga og Ingvi sóttu stelpurnar um fjögur og stoppuðu stutta stund. Ekki lengi samt því von var á vinkonu Huldu í heimsókn til þeirra og Helga var að fara að vinna.

Davíð vann í tölvunni til klukkan að ganga sex en svo dreif hann sig af stað til að sækja tvíburana. Ég varð eftir heima því það var messa í gærkvöldi. Þetta var önnur messa haustsins en fyrsta kóræfingin var sl. miðvikudagskvöld. Messan var svolítið öðruvísi en oftast áður. Séra Pétur var í leyfi (hann sendi okkur hlýjar kveðjur rétt fyrir messu) og tvær konur hjálpuðust að við að þjóna söfnuðinum. Sú sem stjórnaði, var að syngja sína fyrstu heilu messu eftir að hún tók vígslu. Stólræðan hennar var mjög góð, hún hélt amk. athygli minni allan tímann (ég hugsaði líka á meðan að þetta væri alveg í anda Péturs). Kórinn er vanur að syngja messu tvö en í gærkvöldi sungum við messu eitt og voru flest svörin án undirleiks. Þetta gekk alveg bærilega. Það hefur fækkað í öllum röddum nema altinum og tvær úr sópran voru í fríi svo við sungum allt einraddað. Fyrir og eftir prédikun söng Júlíus Vífill einsöng við undirleik kórstjórans. Semsagt góð messa í alla staði, og sérstaklega fyrir sálartetrið!

- Á bókasafninu -

Í vikunni fyrir sumarfrí fór ég á bókasafnið og fékk mér að láni 15 bækur til viðbótar við eina sem ég var hálfnuð með að lesa og ráðgátubók sem strákarnir höfðu verið að lesa. Skilafresturinn á öllum þessum bókum rann út í dag. Ég fór á safnið í gær og skilaði níu bókanna, framlengdi hinum átta, endurnýjaði skírteinið og merkilegt nokk þá sat á mér að taka mér fleiri bækur að sinni.

Af þessum níu bókum sem ég skilaði í gær langar mig sérstaklega til að mæla með bókum Rögnu Sigurðardóttur; "Borg", "Skot" og "Strengir". Þá fyrst nefndu hafði ég með mér í bústaðinn. Stíllinn, fannst mér sérkennilegur því sögusviðið, Reykjavík, var bæði kunnuglegt og ókunnuglegt. Þegar ég kom úr bústaðnum og sá að ég hafði tekið fleiri bækur eftir sama höfund gat ég varla beðið eftir að lesa þær bækur. Ég lét það samt ekki eftir mér fyrr en nú í vikunni. Það var of margt sem ég hreinlega varð að gera fyrst. Ekki er ég nú búin að öllu því sem ég ætlaði mér en taldi mér samt trú um að ég mætti nú alveg fara að gefa bókunum smá gaum og ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Ég er einnig búin að lesa "Vegurinn heim" eftir Olgu Guðrúnu Árnadóttur og fannst mér hún vel skrifuð og taka vel á efninu; Hver er réttur skilnaðarbarna?

Ég lifði mig inn í allar þessar bækur en það er kannski ekkert að marka mig því ég fer yfirleitt inn í bækurnar eða myndirnar sem ég les eða horfi á. Og ég á eftir að lesa 8 bækur af ýmsum toga næstu vikurnar. Ég ætla mér samt ekki að leggjast í lestu því það er auðvelt að framlengja skilafrestinn...

- "Morgunstund gefur gull í mund" -

Davíð var að vinna fram eftir nóttu. Hann var þó hér heima og náði næstum að ljúka við verkið. Ég læddist fram stuttu fyrir sjö. Engin hreyfing á strákunum. Fimm mínútum yfir sjö fór ég inn til tvíburanna.
-"Hey, mamma, ég átti ekki von á neinum. Mig var að dreyma svo skemmtilega"!, sagði Oddur Smári. "Má ég kúra lengur"?, bætti hann við. -"Já, í tíu mínútur". Á meðan knúsaði ég Davíð Stein, sem líka vildi kúra lengur.

Oddur Smári var glaðvaknaður eftir örstuttastund, sagðist vera búinn að klára drauminn. Seinna settist ég niður með þeim á meðan þeir borðuðu morgunmatinn. Ýmis mál, sem ekki náðist að tala út um í gærkvöld, voru rædd og vonandi gerð upp. Það er mikil samkeppni á milli bræðranna og stundum mikil þykkja. Oftast eru þeir þó góðir vinir og leika sér saman. Þeir eru amk. alltaf samferða í og úr skólanum. Nema reyndar eftir hádegi í gær. Ég var svo utan við mig, hafði ekki lesið upplýsingarnar á stundarskránum nægilega vel yfir. Odds bekkur var í skólasundi í gær. Sem betur fer var góður tími frá því síðasta tíma lauk og þar til rútan átti að fara frá skólanum. Stráksi skaust heim og bað mig um sunddótið sitt og ætlaði svo að rjúka út í skóla aftur með skólatöskuna á bakinu. Þegar ég var búin að kanna upplýsingarnar á stundarskránni sagði ég Oddi að koma aðeins inn, setja töskuna inn í herbergið sitt og fá sér smá hressingu áður en hann færi aftur.

Davíð Steinn kom heim á peysunni (hafði gleymt húfunni og jakkanum í skólastofunni of fattaði ekki að hann hefði geta beðið einhvern af skrifstofunni að opna fyrir sér). Annars var hann frekar fúll yfir að Oddur skyldi fara heim á undan honum. En við áttum svo góðan tíma saman á meðan á sundtímanum stóð. Hann las fyrir mig og við spjölluðum og svo samdi hann við mig um að fá að fara smá í playstation. Hann fékk hálftíma.

Fótboltaæfingin féll niður þannig að Oddur Smári hafði tíma til að lesa fyrir okkur bróðir sinn er hann kom heim aftur. Svo voru þeir roknir út.

- Passían -

Já, ég fór á tónleikana á mánudagskvöldið. Mamma sótti Davíð Stein um sex, því líkt og hina tvo dagana á undan var mæting í kirkjukjallarann þremur korterum fyrir tónleika. Davíð kom heim mátulega til að skutla mér.

Ég var mjög spennt fyrir kvöldinu. Fékk sæti aftarlega, þeim megin sem krakkarnir, kórstjórinn og mamma komu upp úr kjallaranum. Allir kórarnir sungu saman í 1. hlutanum, Mótettukórinn skiptist í tvo kóra og drengja- og unglingakórinn sungu saman þann hluta sem Bach samdi fyrir drengjakór. Strax eftir 1. hluta settust síðast nefndu kórarnir og hjá þeim tók við næstum klukkustundar bið á meðan Passían var rakin áfram af hljómsveit, einsöngvurum og Mótettukórnum (inn á milli gátu einsöngvarar og kórar sest niður, t.d. þegar e-r einsöngvarinn söng aríu). Tónleikagestir fengu í upphafi skrá til að fylgjast með og lifði ég mig inn í þennan heim. Rétt áður en fyrri hlutanum lauk (þegar guðspjallamaðurinn sagði frá því er allir lærisveinarnir flýðu Jesú) stóðu drengja- og unglingakórinn upp aftur og sungu sálm með Mótettukórnum.

Davíð sótti nafna sinn eftir hléið en við mamma sátum áfram allt til loka. Ég hélt áfram að lifa mig inn í verkið og hreyfst með allan tímann. Það var greinilegt að mikil vinna lá að baki þessari uppsetningu og finnst mér að Hörður Áskelsson hafi unnið þrekvirki. Hann gerði það samt ekki einn, allir lögðust á eitt og skiluðu sínum hlutverkum frábærlega. Það var samt eins og sá sem söng hlutverk Jesú væri stundum rámur eða kannski kaldur. En það gæti hæglega verið af því að stundum leið langt á milli söngatriða hans og oft þá söng hann bara stuttar setningar. Það hlýtur að vera erfitt að halda raddböndunum heitum í lengri tíma og þurfa svo að syngja tvö þrú orð...

Þetta kom mér svolítið á óvart!

What Famous Leader Are You?
personality tests by similarminds.com

...og óvíst að allir séu sammála þessu! ;) He, he, hemm....

- Skólasetning -

Klukkan hálfþrjú, sl. mánudag vorum við mæðginin mætt í hátíðasal Hlíðaskóla. Bræðurnir hittu þar fyrir einn bekkjarbróður sinn úr Ísaksskóla og settust hjá honum. Skólastjórnendur buðu börnin og aðstandendur velkomin, kynntu kennara árgangsins sem svo lásu upp bekkjarskrárnar sínar. Strax eftir að fyrsti kennarinn hafði lesið upp sinn bekk kom í ljós að aðeins annar tvíburinn var þar á meðal. Reyndar skiptust "skólabræðurnir" þrír niður í alla þrjá bekkina á árganginum. Ég þurfti því að klóna mig, en það gekk alveg ágætlega því skólastofur tvíburanna eru hlið við hlið aðeins gangurinn á milli. Annar drengurinn var himinlifandi en hinum leið svolítið undarlega. Þeir þekkja samt báðir einhverja í bekknum sínum. Mér líst vel á kennarana, á samt eftir að hitta annan kennarann aðeins betur.

Kennsla hófst samkvæmt stundarskrá strax á þriðjudagsmorgun. Fimm korterum fyrr (6:55), hitti ég annan strákinn minn við herbergisdyrnar þeirra bræðra (var á leiðinni inn að vekja þá).

-"Mamma, ætlaðir þú ekki að vekja mig klukkan hálfsjö"! spurði hann stórhneykslaður.

Þeir bræður urðu samferða í skólann, annar spenntur en hinn svolítið kvíðinn. Ég sat eftir heima með jafn blendnar tilfinningar. Margar spurningar flugu í gegnum huga minn og mér varð lítið úr verki (nema kannski tölvuverki...). Um eitt dreif ég mig samt út og skundaði í fiskbúð. Sú ferð tók mig hálftíma, var líklega að koma heim um svipað leyti og hringt var út úr síðasta tíma í 4. bekk.

Þegar strákarnir komu heim höfðu þeir báðir frá mörgu að segja og þurftu báðir að tala í einu. Ég tók þá það til bragðs að senda Odd Smára í PC-tölvuna í ca . 15 mínútur. Davíð Steinn hefði helst vilja fá að fara í tölvuna fyrst en hann hafði líka mikið að segja mér og þar að auki átti hann að gera smá heimaverkefni. Eftir gott spjall teiknaði hann mynd af kofanum (ég þekkti hann strax) sem þeir bræður smíðuðu hjá afa sínum og ömmu á Bakkanum í sumar. Ég var að tala við Odd meðan.

- Annasamur sunnudagur -

Dagurinn byrjaði snemma en var samt á rólegu nótunum fram yfir hádegi. Æskuvinkonan hafði gist og við höfðum um nóg að spjalla. Horfðum líka með öðru auganu á formúluna. Hún kvaddi fljótlega eftir að úrslit voru ljós. Nokkru seinna skutlaði Davíð okkur nafna sínum á Grettisgötuna en fór svo sjálfur með Oddi sem átti að spila tvo knattspyrnuleiki með sínum flokki við 6. flokk FH. Fjölskylduhátíð var sett á í tilefni í leik liðanna (FH - Valur 2:0) í Landsbankadeildinni um kvöldið.

Við Davíð Steinn ætluðum að hafa það náðugt hjá Helgu til fjögur en fljótlega kom í ljós að ég hafði gleymt að taka spariskóna hans með, úps... Ingvi reddaði mér alveg þar og skutlaðist með mig áður en strákurinn þurfti að skipta um föt. Við mæðgin vorum mætt í kirkjukjallarann rúmlega fjögur. Ég fór að hjálpa til að finna vesti og slaufur á strákana áður en kórstjórinn hitaði krakkana (unglinga- og drengjakórinn) upp fyrir tónleika. Knúsaði svo strákinn minn rétt áður en öll runann lagði af stað upp. Þau þurftu að bíða smá stund, svo lokaði ég á eftir síðasta manni, hringdi í Davíð og var næstum komin heim er hann sótti mig. Davíð var eins og jójó þennan dag því í leikhléinu fór hann og sótti nafna sinn.

Ég held að ég skrifi ekkert um leikinn nema ég skemmti mér vel þrátt fyrir tap og FH-ingar eru vel að titlinum komnir. "Mínir menn" hafa þá að einhverju að stefna fyrir næsta tímabil :).

Á morgun ætla ég svo að skrifa um tónleikana og skólann.

- Menninganóttin -

...við þrjár, æskuvinkonan, ég og mamma tókum strikið á Galleríið við Rauðarárstíg. Þar bar hæst myndasýning Halldórs heitins Péturssonar en einnig sitthvað fleira sniðugt. Þarna eyddum við tæpum hálftíma áður en við röltum yfir á Hlemm og Laugaveginn niður í bæ. Því miður láðist okkur að lesa dagskrána, sem þó var með í för, fyrr en of seint var að snúa við því Tríó Kristjönu Stefáns var með tónleika í Vinnustofu Péturs Gauts. En það varð að hafa það í þetta sinn. Við kíktum inn á nokkra staði og löbbuðum upp á Skólavörðustíg. Alls staðar var eitthvað um að vera. T.d. "Kvæðamaðurinn" með nær alla fjölskyldu sína með sér og fleira og fleira. Stuttu fyrir hálfellefu skyldu leiðir. Mamma ætlaði að sjá flugeldasýninguna efst frá Skólavörðuholtinu áður en hún færi austur aftur.

Æskuvinkonan og ég fórum hins vegar alveg niður í bæ og röltum aðeins um, skimandi eftir stað þar sem hægt væri að setjast niður. Höfðum það stundum sterklega á tilfinningunni að við værum ekki að fara í rétta átt, allur mannstraumurinn virtist stundum mæta okkur. Við fundum sæti inn á Café Rosenberg stuttu fyrir flugeldasýningu og þar sátum við sem fastast og spjölluðum tvær í góðri stemmingu næstu tvo tímana eða svo. Einhverju sinni varð mér litið í kringum mig og þótt gleraugun væru ekki á nefinu á mér þóttist ég kannast við einn ungan mann þarna inni, enda kinkaði hann kolli til mín er við náðum augnsambandi. Þetta var sumsé einn náfrændi minn.

- Síðdegispása -

Nú verð ég að hafa hraðann á og vona bara að ég fari ekki framúr sjálfri mér. Síðustu vikuna voru stífar en þó stuttar æfingar fyrir stórtónleika helgarinnar, aðeins einn dagur í frí, og á laugardagsmorguninn var æfing frá tíu til hálftólf, "generalprufa". Davíð Steinn var frekar hissa hvað þurfti að bíða lengi á milli atriða, en svona er þetta í handritinu.

Stuttu eftir að ég hafði sótt strákinn, hringdi æskuvinkona í mig. Hún var nýkomin heim úr ferðalagi og við þurftum aðeins að spjalla um það og fleira.

Upp úr klukkan tvö urðum við Davíð að skipta okkur niður. Oddur Smári vildi koma með mér og við skunduðum hratt áleiðis á Grettisgötuna til að passa systurnar. Á leiðinni hringdi æskuvinkonan aftur og spurði hvort við ættum ekki að kíkja á menninguna saman um kvöldið. Það fannst mér frábær hugmynd.

Nafnarnir voru mættir í kirkjukjallarann þremur korterum fyrir tónleika(setningarhátíðina).

Hulda var að leika sér við vinkonu og komu þær inn stöku sinnum. Oddur fór fljótlega út að leika með þeim. Bríet, sem var smá kvefuð, svaf fyrsta klukkutímann af passinu. Þetta eru svo fá skipti sem ég hef verið með hana að ég vil meina að hún hafi aðeins verið komin með matarást á mér. Það breyttist eftir þetta pass. Hún var vissulega dugleg að borða hjá mér en ég fékk líka smá knús frá henni, stór sigur! Kannski vegna þess að ég var ekki að reyna neitt að taka hana, en ég lék við hana og las fyrir hana inn á milli þess sem hún reyndi að komast í leikinn með prinsessunum (systur sinni og vinkonu hennar).

Mamma kom fyrst úr kirkjunni en nafnarnir ekkert löngu seinna og æskuvinkona mín birtist eftir matinn. Helga og Ingvi voru í veislu, höfðu ætlað að koma heim upp úr átta. Það endaði með því að Davíð bauð okkur vinkonunum og mömmu að verða eftir með krakkana á svo við gætum drifið okkur út í menninguna...

- Vika síðan síðast -
...eða næstum því...

Það er bæði gott og vont þegar líða svona margir dagar á milli skrifa. Gott, því þá skrifa ég líklega ekki of mikið um hvern atburð. Slæmt, því þá gæti eitthvað gleymst af því sem mig langar til að muna. Um helgina lenti ég í gallúp-úrtaki og ákvað að svara því. Rétt í lok spurningaflóðsins datt upp úr mér þessi líka fína speki: -"Ég man ekki hvort ég man það..."! Spyrillinn gerði sitt besta til að halda alvarleikanum, en við sprungum samt báðar aðeins...

Á fimmtudagsmorguninn var skutlaði Davíð okkur mæðginum á Grettisgötuna. Helga systir þurfti að skreppa aðeins og við tókum að okkur að passa Bríet. Strákarnir áttu erindi í Tiger og fóru af stað um leið og ég vissi að búið væri að opna (þeir fengu að fara einir með smá aur þar sem þeir voru búnir að vera duglegir að hjálpa mér). Þeir komu til baka mjög spenntir, höfðu bæði keypt sér það sem þá langaði í (vasaljós og yddara) en líka lagt afganginn saman í gjöf handa foreldrunum. Ég fékk ekki að vita hvað það var og varð að bíða fram á kvöld eftir að Davíð væri kominn heim.

Eftir passið og hádegishressingu hjá Helgu löbbuðum við áleiðis heim. Heimsóttum Barónsborg, í leiðinni. Eftir þá heimsókn skildu leiðir fljótlega. Bræðurnir vildu komast heim og fá næði til að skrifa á kort með gjöfinni. Ég athugaði hvort Fiskbúð Hafliða væri enn starfandi. Var þó ekki á hentugum tíma til þess, klukkan hálftvö, og á skiltinu stóð: lokað í hádeginu til kl. 14:00... Mér sýndist samt ekki vera neitt þarna inni.

Það var beðið eftir Davíð um kvöldið, strákarnir komnir heim af æfingu og við mæðgin byrjuð að borða er hann kom loksins. Strax eftir matinn var safnast saman í stofunni og færðu strákarnir okkur þessa líka flottu pakka og kortið sem fylgdi var skemmtilegt, skrifuðu og teiknuðu í það báðir með tilheyrandi "djóki". Í pökkunum voru tvö fín útikerti (eiga að loga í 50 klst.) í flottum kertakrukkum og einn appelsínugulur, langur kveikjari með. Við ætlum að kveikja á kertunum í kvöld!

Þetta var bara fimmtudagurinn. Skrifaði ég ekki í upphafi að ég væri ekki að romsa of miklu ef liðu margir dagar? "Ég man ekki hvort ég man það!" :) Ég á eftir að segja frá meira passi, heimsókn æskuvinkonu, menningarnóttinni, leiknum FH - Valur, skólanum og síðast en ekki síst tónleikunum í kirkjunni (drengjakórinn söng á laugardag, sunnudag og í gærkvöld)! Kannski seinna í dag...

- Að skipta sér niður -

Stundum (reyndar nokkuð oft) væri ágætt að geta verið á mörgum stöðum í einu. Í gærkvöld hefði ég t.d. alveg verið til í að komast í fjölskylduferð Óháða safnaðarins út í Viðey. En á sunnudag og mánudag verður Matteusarpassían eftir Johann Sebastian Bach flutt og það hefur verið æft daglega síðan á mánudag, stuttar æfinga milli kl. sjö og átta. Það er frí í kvöld en svo ætti Davíð Steinn að mæta á morgun og laugardag...

Við mæðgin skruppum í Ísaksskóla, að skila lestrarbók, í gærmorgun. Þeir voru svo heppnir að hitta annan kennarann sinn frá því í fyrravetur. Er við komum til baka hjálpaði Davíð Steinn mér að útbúa hádegishressinguna. Þeir fóru svo út að hjóla en ég mannaði mig upp í tiltekt og þrif í hjónaherberginu. Sú vinna tók mig allt í allt þrjá tíma og nú á ég bara eftir að raða betur í hillur (eins og strákarnir eiga eftir að gera).

Strákarnir fengu hressingu um fjögurleitið og þá sá ég fram á að geta farið á Valur - ÍBV 3-1 (0-1 fyrir ÍBV í hálfleik), milli kl. fimm og sjö, ef Davíð kæmi aðeins inn í málin með mér. Hann var fús til þess. Sá um að sækja kórdrenginn okkar fyrr af fótboltaæfingu og skutla honum á æfingu í kirkjuna.

Um kvöldið sat ég svo límd yfir vináttulandsleiknum, næstum allan tímann. Missti allavega ekki af íslensku mörkunum sem voru hvert öðru glæsilegra. Vinnslan á liðinu varð alltaf betri og betri og var greinilegt að strákarnir gáfu sig 100% í leikinn. Áfram Ísland!

- Fríið hálfnað -

Það er svoooooo gott að vera í fríi en það er samt brjálað að gera, bara öðruvísi brjálað. Ég stend mig ágætlega í að drífa mig á fætur á morgnana (mis-snemma, aldrei seinna en hálfníu samt) og reyni hvað ég get að klára einn hlut í einu. Það tekst ekki alltaf og í gær færðist ég heldur mikið í fang. Kannski var það viljandi ómeðvitað því Davíð kom þá inn í málin með mér seint í gærkvöld og það var frábært.

Annars var okkur boðið í heimsókn í skólann í gær. Allir gestir fengu kynningu um skólann fyrst og svo var farið með okkur í hringferð um bygginguna. Það er ég viss um að skólastjórnendur og þeir sem tóku á móti gestunum eiga alltaf eftir að þekkja tvíburana. Þeir kynntu sig svo kumpánlega og það gerðist eins og stundum áður að Oddur fór aðeins framúr sjálfum sér. Hann þurfti mikið að tala, gat þó setið á strák sínum í kynningunni, og var svo langfyrstur að rétta upp hendi þegar gefinn var kostur á því að spyrja. Smá dæmi:
-"Veistu í hvaða bekk ég verð?"
-"Hvað hefði gerst ef þið hefðuð ekki tekið við börnunum úr Vesturhlíðarskóla?"
Þetta er bara smá brot og svo skilst mér að hann hafi beðið um að vera ekki settur í sama bekk og Davíð Steinn (það gerðist víst frammi áður en kynningin byrjaði...) Ef þetta heitir ekki að bjarga sér.... hm??? Á skrifstofunni sá Davíð Steinn viðvörunarbjöllu og ljós sem hann þurfti aðeins að spyrja út í. Held helst að hann hefði viljað skoða það með fingrunum en hann gat stillt sig.

- Hádegishlé -

Morgunverkin hafa verið nokkuð drjúg þótt seint hafi verið farið af stað. Ég var búin að lofa því að vekja ekki tvíburana aftur fyrr en sumarfríið þeirra væri búið. Oddur Smári vaknaði rétt eftir átta en Davíð Steinn svaf tveimur tímum lengur. Það tók sinn tíma að stilla saman strengi og hefja sorteringar en það tókst, enda hvöttum við hvert annað til dáða. Klukkan var búin að slá tólf þegar Davíð Steinn mundaði ryksuguna og ég fór að huga að hádegishressingu.

Annars var helgin fín. Ég leyfði tvíburunum loksins að spila í playstation á laugardagsmorguninn, Davíð svaf út og ég bloggaði og fleira. Strax upp úr hádeginu drifum við okkur í sund. Tvíburarnir reyndu eins og þeir gátu að kaffæra pabba sinn á meðan ég prófaði sundtökin. Davíð tók 500 metra og fór svo með strákunum í gufubað. Semsagt bæði ærslast og slakað á.

Davíð Steinn var vaknaður fyrstur í gær. Ég dró mig framúr uppúr átta. Oddur Smári kom fljótlega fram eftir það. Að þessu sinni ákvað ég að færa Davíð hrökkbrauð og kaffi í rúmið klukkan tíu. Við vorum rétt að byrja að spá (öll saman) hvernig dagurinn ætti að vera þegar Helga systir hringdi og spurði hvort strákarnir vildu fara á Kalla á þakinu eftir hádegið. Það vildu þeir svo sannarlega, voru meira að segja búnir að spyrja um það fyrir stuttu síðan. Nafnarnir hjálpuðu með að útbúa grænmetiseggjaköku í hádeginu og við voru í miðjum rímleik er Hulda og Ingvi komu um eitt. Ég bjó til nýtt kaffi og hjálpaði strákunum að finna fín föt í leikhúsið. Hulda var flott, bleik frá toppi til táar og Ingvi mágur er orðinn mjög stæltur og massaður. (Þau hjónin hafa staðið sig vel í áskoruninni, Líkami fyrir lífið. Frábært hjá þeim! Strákarnir skemmtu sér vel í leikhúsinu og þurftu báðir mikið að tjá sig um það eftir að þeir komu heim.

Oddur Smári kom með mér í fyrstu messu eftir sumarfrí í gærkvöldi og fannst víst alveg frábært. Séra Pétur var með góða og skemmtilegaræðu, að vanda og Helgi Valur spilaði "Hallelúja" og lag sem hann samdi eftir hildarleikinn á Hagamelnum (fyrir og eftir predikun). Einnig spilaði hann ljúfa tónlist undir fyrirbænunum. Mjög notaleg kvöldstund. Oddur sagðist alltaf vilja koma með mér þegar hann mætti það, sem er gott!

En nú er ég farin að svindla á hádegishléinu sé ég, klukkan er orðin meira en eitt, svo það er best að fara að láta hendur standa fram úr ermum! (Það er auðvelt því ég er í rauðum hlýrabol...)

- Björgunarleiðangur -
...og ævintýraferð...

Heimilisvinnan var alveg látin sitja á hakanum í gær. Helga systir hringdi í gærmorgun og spurði hvort ég gæti reddað sér svo hún kæmist í ræktina (Hulda var lasin), annað hvort fyrir hádegi eða seinni partinn. Það var alveg sjálfsagt mál og ákvað ég að það væri betra að drífa sig strax.

Morgunhaninn minn var, aldrei þessu vant steinsofandi og því miður þurfti ég að vekja hann til þess að við mæðginin yrðum komin á Grettisgötuna fyrir tíu. Ég ákvað nota daginn í ævintýraleiðangur og sendi Davíð á óselda bílnum í vinnuna (kannski flýtir það líka fyrir sölunni).

Bríet var sofandi úti í vagni er björgunarleiðangurinn mætti á staðinn. Helga dreif sig af stað og næstu tvo tímana var rólegt. Hulda reyndi nú samt að fá frændur sína í æsingaleik og fékk smá viðbrögð rétt fyrst. Það var ekki fyrr en Bríet var komin inn (rétt áður en Helga kom heim) sem leikar æstust nokkuð aftur. Börnin fengu öll að borða og fékk ég að halda við matarást Bríetar á mér. Fljótlega og héldum við mæðgin áfram ferð.

Stoppuðum góða stund hjá mömmu tvíburahálfsystur minnar, en það er alltof langt síðan ég kom þangað síðast, hægt að telja það saman í mánuðum (fleiri en fimm...).

Vorum komin á Hellu um miðjan dag og vorum þar langt fram á kvöld. Strákarnir fóru fljótlega að leita að vini sínum. Sá var ekki heima en þeir fundu hann fyrir tilviljun þar sem hann var að hjálpa afa sínum í garðverkunum. Tvíburarnir voru fljótir að bjóða fram aðstoð sína og með ánægju. Rétt fyrir kvöldmat kom hitaskúr (reyndar alveg hellidemba) og þá komu bræður hlaupandi alveg passlega í mat. Þeir fóru út aftur um kvöldið, Oddur á undan og Davíð Steinn einhverri stund síðar (hann fékk nefnilega aðeins að komast í afatölvu og m.a. sýna ömmu sinni myndirnar á heimasíðum frændfólksins af yngstu kynslóðinni).

Strákarnir máttu vera úti til tíu og þeir voru hálfnaðir heim þegar amman fann þá holdvota frá toppi til táar. Bleytan var ekki vegna rigningar, ó, nei!. Þeir höfðu víst farið í garðslönguleik með vini sínum (og líklega tapað oftast, eða þannig, he he). Sem betur fer voru þeir með stuttbuxur og auka buxur með sér en svo fann amman tvo slitna boli af sér og tvenn pör af bleikum sokkum af Helgu. Afinn bar þá svo í bílinn því skórnir voru auðvitað alveg rennandi líka.

Semsagt ævintýraskemmtilegur dagur!

- Margt gert í gær -

Tók daginn snemma og notaði hann vel. Við tvíburarnir héldum áfram að vinna í sorteringu á dótinu þeirra fyrir hádegi. Leyfði þeim samt að vera eitthvað í PC-tölvunni. Á meðan annar notaði tölvutímann sinn (30 mín) var hinn í herbergisverkunum með mér. Þetta gekk miklu betur svoleiðis. Þeir voru komnir út á svipuðum tíma og daginn áður.

Oddur kom eftir klukkutíma útiveru og spurði hvort ég gæti ekki tekið með sér línuskautaæfingu (ég hafði boðið honum það áður en þeir fóru út en hann talaði þá um helgina). Ég dreif mig út með kappanum og þurfti í raun mjög lítið að gera eftir að hann uppgötvaði að þetta var svipað og að skauta á svelli, en hann hefur fengið smá leiðsögn í því! Eftir hálftíma æfingu ákváðum við mæðgin að skreppa í göngutúr í Öskjuhlíðina og þeir sýndu mér hvar þeir hafa farið með skólanum og sumarbúðunum í borg.

Fótboltaæfing strákanna féll niður svo við fjölskyldan ákváðum á skreppa á Skagann og styðja okkar menn í Landsbankadeildinni. Mér fannst Valsarar ekki alveg að vera að spila eins og þeir spila best og fyrri hálfleikurinn var hálfdaufur. En þetta hafðist. Kjartan bjargaði nokkrum sinnum mjög vel og í leikslok sagði þulurinn eitthvað á þessa leið: -"Það var Skagamaðurinn í Valsbúningnum, Garðar Bergmann Gunnlaugsson sem er maður leiksins..." Garðar átti það svo sannarlega skilið, hann skoraði bæði mörkin og var hérumbil búin að bæta við því þriðja (boltinn sleikti stöngina). En skrýtin staða á toppnum: FH 39 stig, Valur 30, ÍA og Keflavík 20 stig. Spennan er öll á botninum!

- Morgunverkin eru drjúg -

Já! "Morgunstund gefur gull í mund"! Í gærmorgun var klukkan mín stillt á 7:30. Davíð hafði stillt sína klukku á sex! Reyndin varð sú að hann vaknaði um fimm og fór á fætur fljótlega. Ég vissi varla af því. Náði ekki að rífa mig upp fyrr en Davíð var búinn að vera á fótum í tæpa þrjá tíma. Það var dulítið erfitt. Þess vegna var ég ekkert að vekja strákana. Við náðum að vinna aðeins í tiltektinni inni í þeirra herbergi. Þetta verkefni tekur samt smá tíma, því það er stundum "dottið" niður í Andrésblöð eða farið að leika með eitthvað sem ekki hefur verið snert lengi. Þeir bræður voru svo farnir út fyrir eitt.

Við Árný Lára vorum búnar að ákveða "hitting" og áttum við góða stund saman. Hún rétt missti af að hitta Odd Smára en Davíð Steinn kom inn um tvö, svekktur yfir því að hjólakeðjan var alltaf að detta af hjólinu hans. Ég læddi þeirri hugmynd að honum að prófa línuskautana sína, hvort hann gæti ekki fylgt hjólastrákunum eftir svoleiðis. Það gekk eftir.

Bræðurnir komu inn rétt eftir að frænka þeirra var farin. Eftir að hafa fengið sér hressingu héldum við tiltektinni áfram þar til kominn var tími til að fara á æfingu. Davíð Steinn fór þangað á línuskautunum í fyrsta skipti, og datt bara tvisar.

Um kvöldið var svo kortaklúbbur hjá Tvíburahálfsystur minni. Við mættum þrjár til hennar og áttum skemmtilegt kvöld. Ég klippti næstum út eina þrívíddarmyndaseríu og saumaði nokkur spor í jólasveinakortið.

- Litið um öxl -

Það yrði of langt mál að segja frá öllu sem hefur verið að gerast í kringum mig síðast liðna daga en ég ætla að setja upp stikkorð hér bara rétt til að minna sjálfa mig á:

29/7 Strákarnir sóttir og farið í bústaðinn
30/7 Fyrstu gestir mættir fyrir hádegi, næstu gestir um miðjan dag. Buslulaug og pottur fyllt.
31/7 Krakkar busla oft og mikið, slakað á í potti. Veður blautt á köflum. Þriðju gestir mæta. Allir borða saman og þriðju gestir og næstu gestir kveðja.

1/8 Buslað, slakað á. Fyrstu gestir kveðja.
2/8 Kíkt á Gullfoss, Strokk, safnið við Hótel Geysi og hlaðborð hótelsins prófað.
3/8 Þrumuveður eftir hádegi, slakað á spilað, buslað og horft á FH - Fram í bikarnum :-)
4/8 Rennt upp á Kjöl. Jebbinn prófaður á Hagavatnsleið (ekki farið alla leið en það var ekki jeppanum að kenna). Komið snemma heim, horft á fyrri hálfleik Vals og Fylkis. Fjórðu gestir litu inn. Þetta var síðasta kvöldið og við tímdum varla að fara að sofa.

5/8 Dagurinn tekinn últra snemma. Allir hjálpuðust að við að taka saman, ganga frá og þrífa og voru tvíburarnir mjög duglegir. Haukadalsheiðin ekin (eftir línuslóða) og einnig ekið að Hvalvatni (sáum vatnið en fórum ekki alveg alla leið því við héldum að við kæmumst ekki áfram. Vitum betur núna!)! Komum heim um sex.
6/8 Farið á Þingvöll, skundað að Öxarárfossi og einnig kíkt í Flosagjá. Hittum skyldfólk Davíðs á brúnni. Merkileg tilviljun! "Föðursystir" sótt heim er við komum aftur í bæinn um kvöldið.
7/8 Dagurinn tekinn rólega. Farið í sund eftir hádegi, rúntað um Heiðmörk "tvíburahálfsystir" heimsótt.

Vá! Þetta er orðið gott í bili.

- Hugað að heimilinu -

Við mæðginin erum með miklar áætlanir. Í gærmorgun (milli hálfellefu og hádegis) settumst við niður saman og skrifuðum upp hvað þyrfti að gera. Til að gera langa sögu stutta þá ákváðum við að nota næstu morgna (tvo til þrjá) til að fara í gegnum allt í herberginu þeirra. Strax eftir hádegi mega þeir svo að fara út að leika sér (ef veður leyfir) og ég huga þá að öðrum verkum.

Strákarnir voru ekkert smá glaðir að fá afhentan sinn hvorn útidyralykilinn í gær og fyrst í stað verður fróðlegt að fylgjast með hvernig þeir skiptast á um að opna (eða reyna að verða á undan heim...). Nú get ég líka leyft mér að skreppa frá stund og stund (ef þeir vita af því) og þeir alveg komist inn (og út) ef þeir þurfa.

Það átti ekkert að sofa út í morgun. Mín klukka var stillt á tuttugu mínútur í átta og Davíðs á átta. Ég ætlaði að sjá til þess að hann mætti í vinnu á skikkanlegum tíma og fara á fætur með honum. Það fór hins vegar þannig að við vorum vakin klukkan sex með langdregnu bílflautshljóði (laaaaaaaaaangt, stutt, stutt, stutt, stutt, laaaaaaaaaangt....). Ég gat ekki sofnað eftir þetta og sendi Davíð út að huga að því hvort jeppinn væri enn þar sem við lögðum honum er við komum heim af leiknum í gærkvöldi. Davíð gerði eins og ég bað og þar sem bíllinn var á sínum stað notaði hann tækifærið og fékk sér smá göngutúr. Hann gaf sér svo góðan tíma til að sinna ýmsum tölvuverkum sem setið hafa á hakanum þannig að klukkan var farin að ganga ellefu þegar hann kvaddi.

Oddur Smári vaknaði fyrir níu og nokkru síðar vakti ég Davíð Stein. Morgunverkin fóru í að fara í gegnum föt strákanna. Taka út það sem var of lítið eða sjúskað og raða inn í hillu og skúffur þannig að hvor um sig gangi að sínum fötum vísum (þetta var allt í hrúgu áður, uhumm og svoleiðis eru sokkarnir þeirra og nærföt enn...). Þeir hjálpuðu mikið til með því t.d. að klæða sig í sumar flíkurnar. Það mæddi samt meira á Davíð Steini hann var orðinn þreyttur á þessu þegar hann var loksins búinn að máta úr næstum öllum fatabunkanum.

Fram - Valur 2:1 Já, við fórum á leikinn. Auðvitað er ég svekkt yfir úrslitunum en samt ekkert tapsár. Mér finnst einum of mikið gert úr hlutunum í kringum Danann. Valsarar áttu marga góða spretti og fannst mér Baldur Ingi og Gummi Ben. standa sig prýðilega, þeir voru sívinnandi þennan tíma sem þeir voru inná. En ég sá það strax að það vantaði mikið þar sem Sigurbjörn Hreiðarsson var ekki með (sennilega að taka út leikbann). Þegar sigurmarkið var skorað voru Valsarar eiginlega að bíða eftir að dómarinn stöðvaði leikinn þar sem einn andstæðinganna lá í vellinum. Hvort sem dómarinn sá ekki manninn sem lá eða ákvað að láta ekki Valsarana hagnast á brotinu þá stöðvaði hann ekki leikinn og því fór sem fór. Það þarf nú líka að kunna að tapa! En það verður spennandi að sjá næsta leik á heimavelli Skagamanna n.k. fimmtudagskvöld. Það er ekki öruggt hvort við förum á leikinn en...

- Dýrðardagar -

Ég finn það núna að það var alveg kominn tími til að komast í sumarfrí. Við komum heim úr vikudvöl í sumarbústað sl. föstudag og notuðum einnig nýliðna helgi í smá flakk og fleira.

Veðrið hefur kannski ekki alveg leikið við okkur, og þó... Við erum búin að hafa það svo gott að þegar frá líður verður veðrið örugglega gott í minningunni. Einn daginn fengum við þrumuveður en það var bara spennandi. Mikið var um gesti fyrstu dagana og þá var líf og fjör. Það var bæði heitur pottur og buslulaug við bústaðinn og vakti laugin mikla lukku hjá krökkunum. Einnig slæddist einn og einn fullorðinn með í buslufjörið.

Davið byrjaði í vinnu aftur í morgun en við strákarnir leyfðum okkur að sofa út. Það ætlum við þó ekki að leggja í vana okkar þessa síðustu frídaga þeirra heldur fara á fætur á sama tíma og heimilisfaðirinn til að nýta daginn (dagana) sem best. Meira um það seinna.

Gott er að leika lausum hala
láta ekki´ stressið fá völdin.
Ekki er gott að leggjast í dvala
en hvíla sig vel á kvöldin.

Stundum þarf verkin að vinna
vaska upp, þrífa og meira.
En börnum verður og vel að sinna
vinum og hvað þá fleira.