Rétt upp úr eitt á föstudaginn var ég búin að pakka niður og komin af stað til að sækja Lilju vinkonu. Saman brunuðum við út úr bænum, undir Hvalfjörðinn, framhjá Borgarnesi og vorum í áttina að Stykkishólmi. Þegar við komum að hliðinu við Selborgir í Borgarfirði hringdum við í Sonju sem opnaði fyrir okkur. Þá áttum við eftir að keyra smá spöl, og við vorum ekkert að keyra of hratt því það voru margir pollar á vegslóðanum. Það var samt ekki rigning þegar við fluttum dótið okkar úr bílnum í bústaðinn til Sonju rétt fyrir hálffjögur. Sonja var að vinna en hún stimplaði sig út og bauð okkur kaffi. Það fór að rigna fljótlega og það hellirigndi langt fram á nótt. Við settumst í sófann með handavinnuna okkar eftir kaffið og tíminn fram að kvöldmatartíma leið ógnarhratt. Sonja sá um að hafa til kvöldmatinn og það var ekki fyrr en eftir mat sem hún þáði aðstoð og þá aðeins við uppvaskið. Við sátum svo frameftir kvöldi að spjalla og sýsla við handavinnuna okkar.
Þegar ég kom fram klukkan hálfátta morguninn eftir var Lilja vöknuð og komin fram fyrir löngu. Skellt var í morgunverðarhlaðborð þegar Sonja kom fram. Um hádegi skruppum við út í göngutúr og gengum flestar götur í kring nema ekki þá götu sem við komum akandi daginn áður. Eftir rigninguna daginn áður var betra að halda sig á veginum og helst í hjólförunum því undirlagið var mýkra í miðjunni. Þetta voru langt innan við 4000 skref. Þetta var sannkölluð saumaklúbbs ferð því við vorum oftast vinna við hannyrðirnar inni við þegar ekki voru matar, kaffi og svefntímar.
Lilja var aftur fyrst á fætur í gærmorgun. Ég kom fram á svipuðum tíma og morguninn áður og hafði með mér bók. Lilju fannst það góð hugmynd og sótti lestölvuna sína. Lásum til klukkan átta en þá höfðum við til kaffið og það var akkúrat tilbúið þegar Sonja kom fram. Eftir kaffið var gripið í handavinnuna en um hádegisbilið fórum við út í heldur svalara veður en daginn áður og löbbuðum þá leið sem við Lilja höfðum ekið á föstudaginn, næstum alla leið upp á veg og svo til baka. Það vantaði tæp þúsund skref upp á 6000. Þessi dagur leið jafn hratt og hinir og við stöllur fengum iðulega hlátursköst, vorum komnar með harðsperrur í magann en sammála um að þetta væri bara af hinu góða. Sonja bauð okkur að vera til mánudags og við Lilja þáðum það með þökkum.
Í morgun brá svo við að ég var fyrst á fætur. Vaknaði á svipuðum tíma og dagana á undan. Ég var búin að prjóna smávegis og lesa einn stuttan kafla þegar Lilja kom fram korter fyrir átta. Um átta leytið hjálpuðumst við að við að útbúa morgunverðarhlaðborð og það stóð heima, Sonja kom fram akkúrat þegar allt var klárt. Eftir kaffið stimplaði hún sig inn í vinnuna. Við Lilja sinntum handavinnunni okkar en skruppum svo út á pall þegar fór að birta til að fanga augnablikin og fegurðina.