Stutt skrepp út út bænum

Á skírdagsmorgun var ég að sjálfsögðu mætt í Laugardalinn rétt upp úr klukkan átta. Sinnti rútínunni vandlega og fór svo auka ferð í kalda pottinn. Klukkan var byrjuð að ganga ellefu þegar ég var búin að blása á mér hárið. Var með esperanto bakpokann í skottinu en ég kom fyrst við hjá Atlantsolíu í Öskjuhlíðinni.

Við Inger kláruðum fimmta kaflann í Kon-Tiki og þóttumst vera afar duglegar. Við munum hins vegar ekki hvenær við byrjuðum að lesa þessa bók en það er amk ár síðan og við erum rúmlega hálfnaðar. Eftir esperanto-hittinginn fór ég heim til að hengja upp sunddótið, setja ofan í tösku og "vekja" tvíburana til þess að kveðja þá. Á austur leiðinni kom ég við í Fossheiðinni.

Hálftíma eftir að ég var kominn á Hellu komu fjórir gestir í heimsókn, 2 af þremur systkynum og makar þeirra. Litla systir þeirra og hennar maki eru í gólfferð á Spáni þessa dagana. Þessi systikyni og mamma eru systkynabörn. Gestirnir höfðu gert boð á undan sér og bannað pabba að hafa fyrir þeim. Hann átti bara að hella upp á þegar þau kæmu. Mamma hafði samt útbúið rækjusallat. Fjórmenningarnir stoppuðu í rúma tvo tíma.

Um kvöldið opnaði ég hvítvínsflöskuna sem Inger og fjölskylda gáfu mér. Mamma þáði aðeins einn sopa en pabbi, sem yfirleitt fær sér frekar rauðvín eða bjór þegar hann fær sér, þáði í glas og þótti þetta gott. Við feðginin kláruðum samt úr flöskunni svo ég tók afganginn með mér í bæinn aftur í gærkvöldi.

Nokkrir ókostir við að draga verulega úr tölvunotkun

Rúmlega tveir mánuðir liðnir síðan ég setti inn síðustu færslu. Á þeim tíma hefur margt og mikið vatn runnið til sjávar. Hef eingöngu kveikt á tölvunni þegar ég þarf að setja inn messutilkynningar. Stundum hefur hvarflað að mér að gefa mér þá tíma á þessum vettvangi í leiðinni en ég hef ekki endilega verið í skrifstuði. Gallinn við að "detta" svona út er að þá á ég það ekki neins staðar skráð það helsta sem á daga mína drífur. Kannski er það bara ágætt eða hvað. Mér finnst nefnilega svo gott að geta flett upp í sjálfri mér en það er eðlilega ekki hægt ef maður er með einhvers konar ritstíflu eða lyklaborðaleti.

Ég er mjög sátt við að hafa dregið úr tölvunotkuninni samt, það fór heldur mikill tími í þetta apparat. Er frekar dugleg við að stunda sundið, fer helst ekki sjaldnar en fjórum sinnum í viku og næ stöku sinnum að fara sjö daga í röð. Meðaltalið er líklega í kringum 5 sinnum í viku. Ætla annars ekkert að reyna að tæpa á því helsta sl. 8-9 vikur, amk ekki í þetta sinnið.

Ein bókin sem heldur mér hugfanginni um þessar mundir er af safninu er Náðarstund eftir Hannah Kent. Mögnuð bók sem ratað loksins til mín. Ég er líka að lesa úrval úr Ganglera, fyrstu 50 árin. Hún var gefin út af Lífspekifélaginu í fyrra en ég tók hana með af safninu um daginn og er að glugga í hana inn á milli. Reyndar meira en að glugga því ég þarf að gefa mér tíma til að melta vel sumt af því sem í þeirri bók er.

Miðvikudagskvöld, mánuðurinn rúmlega hálfnaður

Þessa vikuna höfum við vinnufélagarnir á minni deild látið nægja að skila af okkur átta tímum, mætum korter fyrir átta og hættum korteri fyrir fjögur. En bæði á mánudaginn og gær voru hendur látnar standa vel fram úr ermum og í morgun fór síðasta auka-SPES frá okkur. En þá liggur fyrir að vinda sér í vörutalningu á varahlutalager. Um tvö í dag fékk ég eina með mér í að byrja. Ég var búin að prenta út skrána sem er upp á 14 blaðsíður. Nú á hins vegar bæði að telja og taka út þá hluti sem eru síðan fyrir 2010 og hafa ekkert hreyfst í mörg ár. Margir af þeim tilheyrðu eldri vélinni sem er ekki til lengur svo þetta er löngu tímabært. Við náðum að sitja við þetta verkefni í tæpa klukkustund og vorum strax komnar með rúmlega botnfylli í kassa af úreltum varahlutum en aðeins búnar að fara yfir brotabrot af öllum heildar lagernum. Ætli við fáum svo ekki sérfræðinga til að fara yfir þessa hluti og gefa grænt ljós á förgun. Ég er ekki slíkur sérfræðingur en það segir sig sjálft að sumir gamlir hlutir hljóta að úreldast.

Eftir að ég kom heim úr vinnu á mánudaginn og var búin að taka stöðuna á foreldrum mínum dreif ég mig í sund og verslaði á leiðinni heim. Við Oddur hjálpuðumst svo að við að útbúa kvöldmatinn og við ákváðum að bíða eftir Davíð Steini sem var á leiðinni heim úr vinnu. Við borðuðum því ekki fyrr en rúmlega hálfníu. Fór ekkert út aftur eftir að ég kom heim úr vinnu í gær þar sem ég ætlaði mér að fylgjast með strákunum okkar á EM. Leiðinlegt að þeir náðu ekki að vinna þennan leik og enn leiðinlegra að Króatar skyldu liggja fyrir Svíum. Gat þó ekki annað en dáðst að sænska liðinu sem tapaði fyrsta leiknum í riðlinum en komast upp úr honum með 4 stig.

Gef mér alltaf einhvern tíma í lestur og er ég að lesa fjórar bækur í einu. En ég er líka komin á skrið í hundalopapeysuprjóni. Hugsanlega næ ég að ljúka því verkefni á næstu tíu dögum en systurdóttir mín á að keppa á skautum hér í bænum síðasta föstudaginn í þessum mánuði og þá koma amk hún og mamma hennar suður og jafnvel pabbi hennar og hárlausi hundurinn. Cara, labradorinn, verður líklega send í pössun.

Vetrarveður

Ég lét undan leti minni og fór ekki í sund í morgun þrátt fyrir að vera í bænum. Var vöknuð um sjö en ég fór ekki á fætur fyrr en klukkan var farin að ganga ellefu. Bíllinn er í stæði aftan við heilsugæsluna síðan um hálftvö í gær og ég verð að færa hann þaðan fyrir klukkan átta í fyrramálið.

Strax eftir vinnu á föstudaginn var tók ég 13 alla leið upp í Kringlu, eingöngu til að fara á bókasafnið. Var með fimm bækur sem voru komnar á allra síðasta skiladag. Vel gekk að skila inn bókunum en ég komst ekki út aftur fyrr en ég var komin með sjö bækur í staðinn þrátt fyrir að vera enn að lesa jólabækurnar. Ein af þessum sjö bókum er nýjasta hjólabókin hans Smára um Rangárvallasýslu. Hefði svo vel getað fengið mér smá göngu og labbað heim en ég ákvað að bíða frekar eftir strætó sem stoppar við Sunnubúðina. Heima hafði ég rúmlega eina og hálfa klukkustund áður ég fór að heiman aftur. Þann tíma notaði ég m.a. til að taka stöðuna á foreldrum mínum og ég náði einnig að horfa á næstum allan fyrsta EM-landsleik strákanna okkar. Slökkti á sjónvarpinu þegar um hálf mínúta var eftir af leiknum og öruggt að við vorum að vinna.

Um tíu mínútum fyrir sjö sótti Brynja vinkona mig. Leið okkar lá í Þjóðleikhúsið að sjá Risaeðlurnar og leiddist okkur alls ekki á þeirri sýningu. Vorum uppi á svölum í 20. röð, smá niðurhræddar en það gleymdist þegar sýningin hófst um hálfátta. Þremur tímum seinna færðum við okkur enn nær miðbænum og enduðum á Kebabhúsinu þar sem við fengum okkur að borða og ég eitt hvítvínsglas með matnum. Klukkan var byrjuð að ganga eitt þegar ég kom heim aftur.

Var mætt í sundið korter yfir átta í gærmorgun, náði heim tímanlega til að skutla N1-ungamanninum á aukavakt en hann átti að vera mættur aðeins fyrir klukkan tíu. Klukkan ellefu var ég komin í fyrsta esperantohitting á nýja árinu og þar sem ég var ekki búin að koma síðan á aðfanga dag stoppaði ég í rúma tvo tíma. Ég var ekki búin að vera heima nema í um þrjú korter þegar ég tók strætó niður í bæ til að skreppa á hugleiðslu og fyrirlestur í Lífsspekifélaginu.

Annars er ég búin að lesa fyrstu bókasafnsbókina, Hótel smásögur eftir Steindór Ívarsson. Mæli með þessari bók en hún gerist í Hótel Fönix og er köflunum skipt upp í herbergisnúmer og tengjast kaflarnir, þ.e. gestunum úr sumum herbergjanna bregður fyrir í hinum köflunum.

Horfði á landsleikinn í Indónesíu í hádeginu og núna eru rúmlega tveir klukkutímar í leik númer 2 hjá EM hópnum í Split.  Áfram Ísland!

18 ára starfsafmæli í dag

Ég kom beint heim úr vinnu einhvern tíman á sjötta tímanum í gær. N1 strákurinn var í vaktafríi og hann var búinn að taka niður jólin og fara með í geymsluna. Ég á reyndar eftir að taka jóladúkinn af borðinu í stofunni, þvo hann og ganga frá og einnig að taka niður jólapóstinn.

Átti til bleikju og fór fljótlega að huga að matargerð. Eftir að hafa sett upp kartöflur og skorið niður grænmeti með bleikjunni og sett í 150° heitan ofn hrærði ég í eina eggjalausa brúnköku og skipti deiginu í tvö velsmurð form. Þegar kvöldmaturinn var tilbúinn hækkaði ég ofninn upp í 175° og setti inn annað formið. Eftir 2x25 mínútur slökkti ég á ofninum og þá stóð til að skreppa í sund og koma koma svo við í Hagkaup í Skeifunni á leiðinni heim. Það varð ekkert úr þeim áformum því ég hafði kveikt á tölvunni og ætlaði að vera snögg að setja upp og senda út messutilkynningar. Það tók hins vegar nógu langan tíma til að ég ákvað að sleppa sundinu og fór út í Sunnubúð. Eftir að deigið hafði kælst niður ákvað ég að vera ekkert að setja botnana saman. Setti á tvo diska og bjó til krem úr flórsykri, kakói, smjörlíki og smá slettu af heitu vatni og setti yfir þá. Annan diskinn skildi ég svo eftir heima í morgun en hinn tók ég með mér ásamt ostum og smá fleiru þegar ég fór á bílnum í vinnuna upp úr klukkan hálfsjö í morgun.

Gleðilegt nýtt ár 2018

Það er 8. janúar og klukkan byrjuð að ganga ellefu að kveldi dags. Dagarnir eru þegar farnir að þjóta hratt framhjá og munar líklega frekar mikið um aukið vinnuálag. Það er smá törn í gangi og hún er reyndar búin að vera í gangi í um það bil mánuð. Sé ekki alveg fyrir endan á henni í bili því þegar verkefninu, sem er í vinnslu, verður lokið verður að fara í lagertlaningar. Áramótin í þeim talningum hnikast til um einhverjar vikur því það þarf að nota allan auka tíma í SPES-verkefnið.

Eyddi áramótunum og síðustu helgi með foreldrum mínum og um nýliðna helgi byrjaði ég á að prjóna aðra hundapeysu á litla hárlausa hund systur minnar og mágs. Hann passaði fínt í peysuna sem ég prjónaði í október sl. og vill helst vera í henni en það þurfti að taka endurskinsþráðinn úr henni því hann meiðir í frosti.

Föðursystir mín varð níræð á þrettándanum, á laugardaginn 6. janúar. Ég á enn eftir að heyra í henni en hún var ekki heima á afmælisdaginn sinn. Með þessum tímamótum hefur hún farið framúr eldri systikynum sínum heitnum í aldri en til að fara fram úr föðurömmu minni vantar hana rúmlega sjö og hálft ár enn. Ég yrði ekkert svo hissa þótt hún næði því, því þótt hún segist sjálf finna fyrir aldrinum líklamlega lítur hún alls ekki út fyrir að vera mikið eldri en áttræð og varla það.

Vonandi kemst bráðum regla á færslurnar mínar, það er nú lágmark að láta ekki líða of marga daga á milli en stundum fær maður ekkert ráðið við það því annað hvort er tíminn of knappur eða andinn ekki yfir manni.

Jólaræðan

Jóladagur 25. Desember 2017 í óháða söfnuðinum.

Gleðilega hátíð kæra samferðafólk!

Það er margt búið að ganga á í kollinum á mér frá því Pétur bað mig um að taka þetta verkefni að mér á jóladag fyrir ári. Ég ákvað þó strax að taka þessari áskorun alveg óviss um hvernig ég ætti og ætlaði að tækla þetta verkefni. Ég veit vel að ég get alveg skrifað, hef frá því ég man eftir mér dregist að línustrikuðum blöðum og haldið dagbók með hléum síðan ég var krakki. Frá því 2003 færðust þau skrif yfir í bloggheima og þar á ég enn mína spretti.

Ég er annars ein af þeim sem er alin upp í sveit. Tel mig Rangæing í húð og hár þótt mömmu greinar skiptist í vestur, og norður. Hún fæddist á Akureyri 1944 þegar Lýðveldið Ísland var tæplega mánaða gamalt. Til tólf ára aldurs átti ég lögheimili á Heiði á Rangárvöllum, um 16 km frá Hellu. Föðurafi minn var fæddur þar og pabbi og öll hans 4 systkyni, pabbi yngstur árið 1934.

Ég fæddist í Reykjavík í mars 1968 og var á heimleið í fyrsta skipti í sveitina mína daginn sem breytt var yfir í hægri umferð, þann 26. maí sama ár. Mér er sagt að bíllinn hans pabba hafi sést á myndbroti í fréttum af þessari umferðarbreytingu.  Fyrstu fjögur árin mín, eða á meðan, afi lifði, var Heiði þríbýli. Elsti bróðir pabba sá þó um að reka búið, bæði kúa og sauðfjárbú auk nokkurra hesta. Hann hafði byggt sitt eigið hús yfir sig og sína örstutt frá gamla bænum og nefnt Heiðarbrekku. Foreldrar mínir byggðu sitt hús, 1961, við gamla bæinn þannig að það var innangengt á milli. Pabbi var í mörg ár titlaður bóndi í símaskránni en hann var farinn að vinna utan heimilis fyrir mína tíð. Eftir að afi dó fluttist amma mín að Helluvaði til yngstu dóttur sinnar og bjó þar síðustu 15 árin sín.

Ég er ekki fyrsta barn foreldra minna þótt í sé sú eldri af tveimur systrum. Frumburður þeirra, "Litla-Anna", fæddist daginn eftir fimm ára brúðkaupsafmæli þeirra í september 1966 en hún dó eftir stutt veikindi aðeins fimm mánaða gömul. Önnu nafnið mitt er því bæði eftir henni og í höfuðið á móðurömmu minni. Yngri systir mín fæddist rúmum 19 mánuðum á eftir mér. Ég kallaði hana víst Óóið lengi vel er mér sagt en ég man ekkert eftir því. Þegar ég fer að muna eftir mér sváfum við í koju, hún í þeirri efri og ég í þeirri neðri af því að ég átti það til að ganga í svefni. Okkur voru snemma kenndar bænir, vers og heilræðavísur og það var föst venja að fara þær og signa sig fyrir svefninn. Þegar við fengum sér herbergi í kjallaranum varð mamma oftast vör við það þegar ég labbaði af stað því þótt ég væri steinsofnadi þá fór ég í klossana mína. Mamma náði þá oftast að snúa mér við áður en ég var komin alla leið upp og fylgja mér í rúmið aftur. Ég man þó eftir einu skipti þar sem ég vaknaði upp á gólfinu fyrir framan tröppuna inn í hjónaherbergi. Mig hafði verið að dreyma að ég væri á sundæfingu.

Systir mín átti stundum erfitt með að sofna. Ef ég var sofnuð gat hún teygt hendina niður úr efri kojunni og kveikt ljósið hjá mér. Síðan hallaði hún sér yfir rúmbríkina, þannig að ég sá andlitið hennar á hvolfi, og sagði við mig: "Anna Sigga ég get ekki sofnað. Viltu segja mér sögu?" Og sýndi mér jafnvel með höndunum hversu löng sagan átti að vera. Ég átti frekar auðvelt með þetta, varð snemma læs og las mikið m.a. Þjóðsögur Jóns Árnasonar. Ég var dugleg við að búa til alls konar ævintýri. Ég hafði afar gaman af því að spila eða leggja kapla og á tímabili gekk ég með spilastokk í rassvasanum og vísnabókina undir hendinni. Ég fékk líka stundum skrýtnar hugmyndir, t.d. eftir að Gideonfélagið hafði heimsótt bekkinn minn og gefið okkur nýja testamentið. Maðurinn sem afhenti okkur bækurnar sagði að hann myndi koma aftur þegar við yrðum í elsta bekk grunnskólans til að athuga hversu snjáðar bækurnar væru, þ.e. hvort við hefðum verið iðin við að glugga í testamentið. Ég gerði gott betur en það því ég fékk þá flugu í höfuðið að læra ættartölu Jésú Krists utan að og kunni hana lengi vel, alla 36 liðina, alveg frá Abraham að Jésú. Föðurbróðir minn vissi af þessu og átti það til að biðja mig um að þylja ættartöluna upp sérstaklega ef það voru gestir á staðnum.

En ég átti víst að segja frá jólaminningum mínum. ...og verð ég þá að viðurkenna og kannast við að undirbúningur undir jólin voru bara vesen í mínum huga, svo langt sem ég man? Mamma var og er mikið jólabarn og hún komst í mikið stuð þegar líða fór að aðventu.  Hún saumaði eitt sinn jólaklukkustreng, sem var númeraður frá 1 - 24 og rauður hringur við hvert númer. Áður en 1. desember rann upp var hún búin að pakka alls konar nammi-molum inn í álpappír, binda utan um og festa tvo pakka í hvern hring. Svona töldum við systur niður dagana til jóla. Mamma saumaði líka á okkur jólafötin í mörg ár. Allt var þrifið hátt og lágt og mamma var að langt fram á nótt vikurnar fyrir jól. Pabbi hjálpaði henni eftir að hann kom heim úr vinnu á kvöldin. Settar voru upp jólagardýnur í eldhúsinu og jóladúkar á eldhús- og stofuborð. Mamma bjó til aðventukrans og notaði svo hluta af greninu til að gera smáskreytingar og festa fyrir ofan innrammaðar myndir á veggjum í stofunni og víðar. Ákveðnar jólaskreytingar áttu sína föstu staði. Ég man sérstaklega eftir pínu litlu, skreyttu gervijólatré sem mamma hafði valið sem möndlugjöf sem unglingur og fékk svo sjálf möndluna. Þetta tré var alltaf sett upp á stofuklukkuna.

Bakaðar voru að mér fannst millijón smákökusortir og nokkrar lagtertur, jólakökur, og fleira og fleira og var mamma potturinn og pannan í þessu öllu. Nokkrar smákökusortir kölluðum við lengi vel fjölskyldukökur því þá hjálpuðumst við öll að, þetta voru t.d. loftkökur og vanilluhringir. Þetta fannst mér skemmtilegt. Foreldrar mínir hjálpuðust einnig að við að baka og setja saman piparkökuhús sem var látið standa alveg fram á þrettándann. Þá var það brotið niður og oft voru frændur okkar, bróðursynir pabba boðnir yfir til að hjálpa okkur að brjóta niður húsið og borða. Ef það voru fleiri ungmenni stödd á staðnum þá var þeim boðið líka. Leyfarnar af húsinu entust í einhverja daga.

Það var annars aldrei farið í kirkju á aðfangadag, jóla- eða gamlársdag, hvorki á meðan við bjuggum í sveitinni né eftir að við fluttum alfarið í þorpið 1981. En ég man að við fórum einu sinni á aðventustund, stuttu fyrir jól, í Þykkvabæjarkirkju og þótti mér sú stund afar hátíðleg.

Á Þorláksmessukvöld var gervitréð sett saman og pabbi athugaði hvort seríurnar væru í lagi áður en þær voru settar á og tréð skreytt. Mér fannst mest spennandi að sjá hversu mikið tréð hafði "minnkað" frá því árinu áður. Það var alltaf einhver munur en ég óx frekar hægt, 1-2 cm ár ári og eitt árið, tók systir mín mikinn vaxtakipp lengdist um heila tíu sentimetra og óx mér vel yfir höfuð. Ég, sem hafði alltaf verið aðeins stærri, var alveg nokkur ár að ná henni aftur.

Í hádeginu, á aðfangadag, var mamma með heitan grjónagraut með möndlu í og sá sem fékk möndluna fékk fyrsta pakkann. Klukkan fimm voru pakkarnir settir undir tréð en ljósin voru þó ekki kveikt fyrr en klukkan sex. Þá var líka sest að borðum og borðaður lambahryggur eða læri með öllu tilheyrandi. Ég var ekki mikið fyrir brúnuðu kartöflurnar og jólaölsblandan, hvítöl, malt, kók og appelsín fór alls ekki vel í magann minn. Þegar borðhaldinu lauk fengum við systur að opna fyrstu pakkana, sem voru yfirleitt merktir frá jólasveininum. Lengi vel voru líka geymdir nokkrir pakkar sem sem við systur opnuðum einn á dag alveg fram á gamlársdag. Ég sagði frá því hér að ofan að ég var og er mikill lestrarhestur. Ein bestu jólin voru líklega þegar ég var um ellefu ára. Ég fékk nýja skólatösku, einhverjar flíkur, kerti og spil frá heimilisfólkinu á Kaldbak en það var hefð í mörg ár og svo heilar ellefu bækur. Ég var því miður búin að lesa þær allar áður en nýtt ár rann upp.

Sem krakki var ég frekar alvarleg og tók lífinu kannski helst til of hátíðlega. En svo langt sem ég man átti ég það þó til að bresta í söng alveg að því er virtist af tilefnislausu og var ég ekki endilega að syngja neitt ákveðið þótt ég gerði það líka. Ég get alveg skotið því hér að, að ég er ekki vaxin upp úr þessu. Átta ára var ég send í Tónlistarskóla Rangæinga. Lærði fyrst á blokkflautu og svo orgel og píanó. Það var hefð að halda tvenna jólatónleika í sýslunni og eina í Hallgrímskirkju í Reykjavík. Ég var valin í hópinn nokkrum sinnum til að koma fram á þessum tónleikum og ég gleymi því aldrei þegar ég spilaði á stóra pípuorgelið í fyrsta skipti. Sem betur fer var alltaf mætt góðum tíma fyrir tónleika svo hægt væri að taka eitt rennsli áður. Þrátt fyrir að ég kviði alltaf að koma fram þá fannst mér líka þetta vera hluti af undirbúningnum fyrir komu jólanna.

Minningarnar eru margar og ég gæti rifjað endalaust upp og sagt frá. Kannski er líka skrýtið að ég segi lítið frá sveitalífinu sjálfu því ég var á tímabili alveg ákveðin í að eiga alltaf heima í sveit. Reyndar var eitt og annað sem mig langaði að tæpa á en þegar ég komst af stað í skrifunum virtist einhvern veginn ekki rétt að hafa það með.

Mig langar til að enda þetta á því að fara með smá bæn í ferskeytluformi sem ég samdi í endaðan mars fyrir bráðum þremur árum:

Legg ég saman lófa mína
leitar hugur víða.
Bið Hann heili alla sína
höftin leysi´ og kvíða.

(ASH 28.03.2015)

Takk fyrir mig!

Morgunstund

Áfram æðir tíminn og lætur alls ekki bíða eftir sér. Það er varla að maður geti hangið í kjölsoginu. Oftast er það nú ekki nauðsynlegt að vera að eltast neitt sérstaklega við tímann. Mér sýnist á öllu að ef ég punkta bara upp það sem verður að klárast fyrir jól og raða svo verkefnunum skynsamlega niður þá á þetta allt að hafast. Ég er amk búin að skrifa jólabréfin og annað þeirra er nú þegar á leiðinni til Englands og hitt leggur af stað til Danmerkur í dag.

Ég skrapp annars austur um helgina, hafði ekki farið tvær helgar í röð og það var alveg kominn tími til að kíkja. Ég fór klifjuð af dóti eins og vanalega en notaði svo ekkert af því þegar til kom. Mestallur tíminn fór í að prjóna með mömmu, þýða eitt jólabréf fyrir pabba og svo skrapp ég aðeins og kíkti á föðursystur mína upp úr hádeginu í gær.

Pabbi var mjög duglegur að setja upp hluta af jólunum. Fékk að hjálpa honum aðeins við að setja upp jólagardýnur á efri gardýnustangirnar í eldhúsinu og leist nú ekkert að blikuna að fylgjast með pabba príla af tröppunni og alla leið upp á innréttinguna. Hann lofaði nú að fara varlega, vildi gera þetta sjálfur og það var ekki að sjá að "prílarinn" væri orðinn 83 ára.

Hafði annars ætlað mér að vinna í jólahugvekjunni. Kollurinn er fullur af orðum og hugmyndum en ég hafði einhvern veginn enga eirð til að setjast niður yfir punktana sem þegar eru komnir í skjalið. Mér finnst samt að það sé ekki langt í að ég detti í skrifstuðið og þá vona ég svo sannarlega að ég sitji fyrir framan tölvuskjá og hafi góðan tíma.

Fyrsti sunnudagur í aðventu

Þetta er önnur helgin í röð sem ég fer ekki út úr bænum og austur. Í gærmorgun var ég mætt í sund rétt upp úr átta. Hafði smá stund aflögu heima eftir sundið áður en ég skrapp í esperanto hitting til norsku vinkonu minnar. Var komin heim aftur upp úr klukkan tólf. Tæpum tveimur tímum seinna skutlaði einkabílstjórinn minn mér út að Eiðistorgi og hann notaði ferðina til að skreppa með plast, pappír og fleira í Sorpu.  Á Eiðistorgi var verið að sýna ballett, milli klukkan tvö og þrjú, þó nokkuð margir hópar sem eru í ballettskólanum á Seltjarnarnesi en skólinn er víst til húsa þarna á Eiðistorgi. Tvíburar Brynju vinkonu voru í fyrsta hópnum. Þetta var mjög skemmtileg sýning, atriðin ekki of löng en maður fékk að sjá ýmsa ballettakta, allt frá byrjendum og upp í unglinga.

Rétt upp úr þrjú vorum við vinkonurnar sestar inn í Hannesarholt þar sem við sátum næstu tvo tímana. Áður en hún skilaði mér heim tókum við smá rúnt yfir í annan bæjarhluta.

Ég var komin ofan í kalda pottinn 12 mínútur yfir átta í morgun. Sat þar í rúmar þrjár mínútur en synti svo í næstu tuttugu mínútur áður en ég fór aftur í þann kalda. Eftir þá ferð fór ég í sjópottinn og svo enn og aftur í þann kalda. Endaði svo stutta stund í gufunni áður en ég fór upp úr. Hitti óvænt þá sem ég heimsótti í Skagafirðinum er ég var á leiðinni til Helgu systur í ágúst sl. Eftir tíu mínútna spjall dreif hún og hennar maður sig í sundið en ég kom við í Hagkaup í Skeifunni á leiðinni heim.

Ég er annars nýkomin heim úr árlegu laufabrauðshittingi með frændfólki mínu. Vorum alls sjö og skárum út 80 kökur. Var mætt fyrst rétt fyrir tvö og við vorum búin að skera og steikja tveim tímum seinna. Og næst liggur leiðin í kirkjuna mína en þar er aðventukvöld í kvöld og stjórnin ætlar að hittast á undan til að undirbúa smá góðgæti sem verður á boðstólum eftir dagskrána.

Nokkrar línur fyrir svefninn

Ég kveikti á tölvunni í kvöld til þess að senda Veitum álestrartölur af rafmagns- og hitamælum íbúðarinnar. Báðir þessir mælar eru niðri í kjallara, annar í þvottahúsinu en hinn á ganginum fyrir framan.

Eftir vinnu í gær tók ég strætó á Hlemm og nr 14 þaðan í Laugardalinn. Kaldi potturinn var lokaður og tómur en ég synti í tæpan hálftíma, flatmagaði um stund í sjópottinum og endaði að gufu áður en ég fór upp úr. Var komin heim upp úr klukkan sex og byrjaði á því að hringja í pabba.

Hluta af vinnutímanum í dag notaði ég í að hreinsa til á heimasíðu óháða safnaðarins. Fór yfir allar tilkynningasíðurnar, afritaði textana yfir í word-skjal og ef í ljós komu leiðinda linkir eftir innbrot þá eyddi ég þeim textum einfaldlega út. Ég á aðeins eftir að athuga hvort svona linkir leynist í textunum sem eru bundnir við hnappana í svörtu stikunni.

Fór beint í sund eftir vinnu. Nú var kaldi potturinn opinn svo ég fór beint ofan í hann þegar ég kom út. Þar fyrir var maður sem ég veit að mælir hitastig pottsins reglulega svo ég spurði hvort hann hefði mælt í dag og hvað hitastigið væri. Jú, hann hafði mælt pottinn innan marka, 7,8°C. Við fórum aðeins að ræða um kalda potta og sjóböð og ég gleymdi tímanum, sat í pottinum í rúmar sjö mínútur. Synti svo í hálftíma og fór aðeins í sjópottinn áður en ég fór uppúr. Var komin heim á svipuðum tíma og í gær.

Lítið eftir af nóvember

Þar sem ég fór ekki austur um síðustu helgi var ég mætt í Laugardalslaugina rétt eftir opnun, um átta á sunnudagsmorguninn. Var komin nógu snemma heim aftur til að skutla N1-unga manninum á vakt og hleypti ég honum út við stöðina við Stórahjalla átta mínútum fyrir tíu.

Hinn ungi maðurinn fór á fætur upp úr tólf til að koma með mér og undirbúa maulið eftir messuna í óháðu kirkjunni um eitt. Allt var nokkurn veginn klárt rétt fyrir tvö og þá gaf ég honum leyfi til að skreppa frá. Sjálf settist ég inn í kirkju og naut messunnar. Jazztríó sá um tónlistina og spilaði jólalög í jazzútsetningum á milli ritningalestra og predikunnar. Seinni messuna í mánuðinum er alltaf altarisganga og eftir að ég hafði þegið brauðið og og blóðið laumaði ég mér niður í eldhús til að sækja vatn úr ísskápnum og leggja lokahönd á maulið. Korteri eftir að messu lauk kom Oddur Smári aftur. Við tókum því þó rólega þar til flestir voru farnir en þá tók það okkur klukkutíma að ganga frá og vaska upp. Ungi maðurinn sá um að koma öllu niður í eldhús og laga og þurrka af borðunum á meðan ég sá um uppvaskið og fráganginn í eldhúsinu.

Þegar ég kom heim úr vinnu í gær var ég eitthvað að spá í að drífa mig annað hvort á Valsvöllinn eða í Lífsspekifélagið um kvöldið. Hafði aðeins tekið þá ákvörðun á sleppa sjósundinu þar sem ekki var mælt með því vegna mengunnar. Reyndin var svo sú að ég var heima, horfði á megnið af körfuboltalandsleiknum og bjó til ein tíu jólakort, þau fyrstu og kannski síðustu kortin á þessu ári. Allir á jólakortalistanum fá þó jólakveðju því ég á til "hinsegin" jólakort.

Skautað yfir nýliðna viku

Fór í sjósund, eigilega sjóbusl, í ca. 3 mínútur í 1,6°C sjónum rétt upp úr fimm á mánudaginn var. Hafði til kvöldmat, horfði á fréttir og bakaði svo uppáhalds smákökusortina hans Odds Smára.

Eftir vinnu á þriðjudaginn, tók ég stætó upp á Hlemm og annan þaðan sem stoppaði rétt við Laugardalslaugina. Um kvöldið bakaði ég uppáhlalds smákökusortina hans Davíðs Steins.

Rétt fyrir átta á miðvikudagskvöldið sótti ein nafna mín og frænka mín mig. Við vorum boðnar í heimsókn til einnar sameiginlegrar vinkonu. Þar var vel tekið á móti okkur og flaug tíminn svo hratt að áður en við vissum af var klukkan að nálgast ellefu.

Fór í sund, með strætó, beint eftir vinnu á fimmtudagskvöldið. Kom heim fyrir sex og var farin aftur með strætó niður í bæ rétt fyrir klukkan átta. Hitti vinnufélagana á K1 í Matarkjallaranum. Það kvöld leið jafn hratt og kvöldið áður. Fékk far með einni heim.

Á föstudagskvöldið var ég mætt í Lífspekifélagið stuttu fyrir klukkan átta til að hlusta á skemmtilega kynningu/fyrirlestur um Joga Nídra. Engin af mínum vinkonum sem eru í félaginu komust en það var allt í lagi. Þar sem mér finnst svo gaman að trítla upp stigann, fór ég upp eftir fyrirlesturinn og fékk mér smá kaffi. Labbaði svo hálfa leiðina heim á eftir, eða upp á Hlemm og tók strætó þaðan. Var komin heim um tíu.

Í gærmorgun byrjaði ég á því að fara í sund stuttu eftir opnun. Komst heim að ganga frá sunddótinu áður en ég dreif mig yfir til esperanto vinkonu minnar. Frá henni lá svo leiðin í Krónuna við Granda. Það togaðist á í mér að halda mig bara heima við restina af deginum eða skreppa í Lífsspekifélagið. Það fyrrnefnda varð ofaná þótt ég hafi reyndar ekki nýtt daginn alveg jafn vel og ég hafði hugsað mér. Datt m.a. í að horfa á eina jólamynd á DR1.

Árskortið í sund endurnýjað

Fór á bílnum í vinnuna í morgun. Strax eftir vinnu, um fjögur, lá leiðin í Kringluna. Þar fór ég fyrst á bókasafnið og skilaði öllum sjö bókunum sem voru í mínum fórum og tók aðrar fimm í staðinn. Næst trítlaði ég alveg yfir í hinn endann, þar sem þjónustuborðið er fyrir framan Hagkaup á fyrstu hæðinni, og keypti mér þriggja mánaða kort í strætó sem gildir frá og með morgundeginum. N1 strákurinn minn getur þá nýtt hitt kortið síðasta mánuðinn en það rennur úr gildi 14. desember n.k. Eftir að það kort er runnið út ákveðum við hvort hann kaupi sér sjálfur þriggja mánaða kort eða hvort við nýtum mitt kort saman eins og við erum búin að vera að gera undan farið ár.

Eftir Kringluferðina lá leiðin í Laugardalinn þar sem ég byrjaði á því að endurnýja sundkortið mitt, sem rann út þann 12. nóvember sl. Nýja kortið gildir til 14. nóvember 2018. Það fæ ég endurgreitt sem íþróttastyrk. Að sjálfsögðu skellti ég mér í sund, 2x3 mínútur í kaldan pott, 500 metra bringusund og smástund í sjópottinum áður en ég fór upp úr og heim.

Sjórinn 3 komma 8 gráður um fimm í dag

Ég skrapp austur um helgina. Fór þó í sund og esperanto á laugardagsmorguninn. Kom aðeins við í Löngumýrinni en var komin á Hellu einhvern tímann á fjórða tímanum. Stoppaði til klukkan að verða tvö í gær. N1 strákurinn var að vinna um helgina, báða dagana frá 10-22. Hitti stuttlega á hinn unga manninn er ég kom heim í gær en hann var á leiðinni út úr húsi og kom ekki aftur fyrr en um níu leytið.

Fékk að hafa strætókortið í dag. Var mætt í vinnu um hálfátta og fór þaðan aftur klukkan hálffjögur. Stoppaði aðeins í um klukkustund heima áður en ég tók mig til fyrir ferð í sjóinn og dreif mig í Nauthólsvíkina um fimm. Fór tvisvar sinnum í sjóinn, heita langpottinn á milli og var komin heim aftur á slaginu sex.

Ein af bókunum sem komu með mér heim af safninu síðast er Uppskriftabók skáldverk eftir 10 höfunda sem eiga mismikið og ólík efni í bókinni. Hafði virkilega gaman að lestri þessarar bókar. Núna er ég að lesa Vegur vindsins eftir Ásu Marín og sú saga rígheldur og kallar fram margar tilfinningar á köflum. Hef bæði hlegið og tárast yfir lestrinum. Á eftir um 50 blaðsíður og ef ég þekki mig rétt þá fer ég ekki að sofa fyrr en ég hef lokið við bókina.

Smá föstudags

Ég ákvað að nota strætó í morgun þótt ég væri ekki með kortið. Átti nóg klink fyrir eitt fargjald, 450 kr. og var mætt í vinnu korter fyrir átta. Labbaði svo heim úr vinnunni seinni partinn, fínasta hreyfing það. N1 ungi maðurinn tekur tvær auka vaktir í næstu viku og verður með kortið fjóra af fimm virku dögunum. Ég fæ líklega aðeins að hafa kortið á mánudaginn. Kannski að það sé best að fjárfesta í nýju þriggja mánaða korti eftir vinnu á mánudaginn og leyfa piltinum að nýta hitt kortið á meðan það gildir. Örugglega skynsamlegt af mér að nota strætó í og úr vinnu flesta eða jafnvel alla daga vinnuvikunnar næstu þrjá mánuðina eða svo.

Í gærkvöldi var KÓSÍ-hittingur hjá einni úr hópnum. Ágætis mæting var þótt ekki kæmust allir. Skemmtilegt kvöld enda er sérstaklega góður andi yfir þessum fyrrum kirkjukórshóp.

Enn er ég ekkert farin að huga að jólakortagerð en það eru 44 dagar til jóla svo ég þarf að fara að huga alvarlega að þessu. Það gæti endað með því að einungis fáir útvaldir úr ekkert svo löngum lista fái heimasmíðað kort. En hver veit kannski kemur andinn og löngunin yfir mig fljótlega og þá svo sterk að ég föndra 25 kort á 2-3 kvöldstundum?

Engar holur

Fór í árlegt tanneftirlit um þrjú í dag. Það voru teknar tvær myndir og tannsteinn hreinsaður. Var í hæsta lagi í tuttugu mínútur í stólnum og bókaði sama tíma að ári um leið og ég gerði upp. Ég er svo sannarlega heppin með tennur og tannheilbrigði og ég er ekki frá því að engin gosneysla, nema sódavatn stöku sinnum, tengist þessu eitthvað.

Hef nýlokið við að lesa vísindaskáldsöguna Kórey eftir Ólaf Halldórsson. Sagan spannar tímabilið frá 2016-3095 er er mjög spennandi á löngum köflum. Það komu fyrir kaflar sem ég botnaði lítið sem ekkert í en ég skautaði í gegnum þá líkt og maður skautar stundum hratt yfir ættarupptalningarhlutana í Íslendingasögunum. :-)

Keypti mér sjósundssokka áður en ég skrapp í sjóinn í Nauthólsvíkinni upp úr klukkan fimm í gær. Sjórinn var sagður 4,7°, kaldari en kaldi potturinn en mér var hlýtt á tánum og fann ekki fyrir kulda. Buslaði líklega þó ekki nema um 3-4 mínútur í sjónum. Eftir að ég var búin að vera rúmar fimm mínútur í heita pottinum og farin að huga að því að fara aftur heim, kom ein bekkjarsystir mín úr grunnskóla og ég skellti mér í 3 mínútur í víkina með henni. Þar sem það var flóð var svipa hitastig á sjónum í víkinni. Ég kom heim hress og endurnærð á sjöunda tímanum.

Helginni eytt í bænum

Á föstudaginn vantaði mig aðeins rétt rúmlega 1000 skref til að jafna skrefametið skv. S-Healt í símanum.  Metið er yfir 18000 skref. Ég labbaði báðar leiðir milli heimilis og vinnu og um kvöldið dobblaði ein vinkona mín mig með sér í Öskjuhlíðina í tvo tíma, vorum ekki að labba mjög mikið, bara til og frá staðnum þar sem hittist hópur af fólki í eldathöfn.

Í gærmorgun var ekkert sem togaði mig strax á fætur þannig að ég var ekki komin í sundið fyrr en um hálfellefu. Kom heim aftur upp úr tólf og bjó mér til hafragraut. Um tvö heyrði ég í strákunum mínum en þeir voru ekkert að koma fram úr herbergjunum sínum. Ég var mætt í Lífspekifélagið rétt fyrir þrjú þar sem okkur var sagt frá og sýndar myndir úr japönsku Zen-búdda klaustri. Mjög flottar myndir og áhugaverð frásögn. Klukkan var nýorðin fimm þegar þetta var búið og þá lá leið mín í Smáralindina í búðina "Skórnir þínir" þar sem ég verslaði mér góða vetrar-gönguskó sem eru vatnsheldir, með góða, grófa sóla og eiga að endast mér næstu árin.

Í morgun var ég komin í Laugardalinn upp úr klukkan átta, ekkert löngu eftir opnun. Fór fyrst í kalda pottinn og svo í 42° heita pottinn að spjalla við eina pottormsvinkonu mína áður en ég fór aftur í þann kalda og synti svo í hálftíma. Endaði svo í gufunni áður en ég fór upp úr og heim.

Labbað milli heimilis og vinnu

Skref dagsins eru komin yfir 13000 samkvæmt talningu S-health í símanum mínum. En ég ætlaði svo sem ekkert að vera að monta mig of mikið af þessu. Það er kominn 1. nóvember og ég er ekki enn farin að huga að jólakortagerð. Ég er reyndar búin að vera að hugsa um að byrja í rúman mánuð en það er ekki nóg. Ég þykist nefnilega nokkuð viss um að þótt fyrstu tíu mánuðir ársins hafi liðið nokkuð hratt þá munu næstu átta vikur þjóta áfram á ljóshraða, eða eitthvað nálægt því.

Fyrir um hálfum mánuði síðan endurnýjaði ég bókasafnsskírteinið mitt um leið og ég skilaði sjö bókum af átta, framlengdi einni og nældi mér í 6 í viðbót til að taka með mér heim. Er ekki nógu dugleg að lesa þessa sem ég þarf að skila eftir rúmar tvær vikur. Búin að lesa tvær af hinum og er önnur þeirra alveg dásamleg; Britt-Marie var hér eftir Fredrik Olson, sama höfund og Maður sem heitir Ove og Amma biður að heilsa. Á eftir að lesa þá síðast nefndu en hingað til hefur hún ekki ratað í bókasafnspokann til mín.

Síminn gleymdist heima í dag

Ég uppgötvaði það er ég var komin í Laugardalinn um hálfsjö í morgun að ég hafði gleymt að hengja á mig símann. Ákvað því að vera símalaus í vinnunni í dag. Dreif mig í sundið og kalda pottinn og var mætt í vinnuna rétt rúmlega klukkutíma síðar. Vinnudegi lauk aðeins í fyrra fallinu og þar sem ég var á bílnum ákvað ég að koma við í Krónunni við Granda og versla inn. Kom heim um fjögur. Oddur Smári hjálpaði mér að ganga frá vörunum en ég notaði fyrst tækifærið og hreinsaði út alla ísingu í frystihólfinu. Það lítur annars út fyrir að ég fái ekkert að nýta strætókortið í þessari viku. N1 strákurinn var settur á smá námskeið í gær og í dag, á vaktir á morgun og hinn og er búinn að lofa að taka að sér aukavakt á föstudaginn.

Rétt rúmir tveir mánuðir eftir af árinu

Ég er að vinna í að koma mér aftur af stað á þessum vettvangi. Margt er búið að gerast í þessari skrifpásu. Nokkur sjöl hafa verið prjónuð, langt og gott sumarfrí tekið og ma ferðast innan lands, byrjuð að stunda sjóinn nokkuð reglulega, lesið og gert fullt af fleiri hlutum.

Ég skrapp til augnlæknis um daginn og hafði þá ekki látið mæla sjónina í rúm þrjú ár. Var síðast mæld með -2 á báðum og hafði verið með þá sjón nokkuð lengi. Nú brá svo við að nærsýnin hefur minnkað talsvert, vel innan við -1. Smá sjónskekkja á öðru auganu en augnlæknirinn sagði að ég þyrfti ekki að leysa út þannig gleraugu. Ég keypti mér  tvenn gleraugu í Tiger í haust, -1, sem ég nota aðeins akstur og stundum til að horfa á sjónvarpið. Aðeins er byrjað að votta fyrir fjarsýni en svo lítið að ég þarf ekki að spá í það ennþá. Heppin hún ég. Lofa annars engu um hversu reglulega ég hamra inn einhvern pistil/texta en vonandi kemst einhver regla á þessi skrif.