Síðasta helgin í mánuðinum

Enn hleypur tíminn, hraðar og hraðar, eða mér finnst það að minnsta kosti. Fyrsti mánuður nýja ársins er senn á enda, allir virkir vinnudagar eru liðnir og framundan er stysti mánuður ársins sem í ár hefur einn aukadag þar sem það er hlaupaár. Þótt ég sé handviss um að sá mánuður verði alveg jafn fljótur að líða þá hef ég ákveðið að halda bara áfram að njóta lífsins og hvers dags eins og hann kemur fyrir. Ég held að það sé það eina rétta og mjög gott plan hjá mér.

Nýliðna vikan átti að vera sú vika, á sex vikna skipulagi, sem ég átti að vera að vinna átta til fjögur. Það fór nú svo að ég mætti aldrei klukkan átta. Bauðst til að skipta um vakt á mánudaginn við aðra síðdegisvaktina. Þegar ég mætti í vinnu um hálfeitt frétti ég að önnur af þeim sem átti morgunvaktina þurfti að taka sér frí af persónulegum ástæðum svo næstu tvo morgna leysti ég hennar vakt af. Á miðvikudaginn var ákveðið að sleppa síðdegisvöktum síðustu tvo dagana. Þær sem áttu að vera síðdegisvakt tóku morgunvaktina frá klukkan sjö á fimmtudaginn, flestir hinir mættu um átta nema ég samdi um að fá að fara í sund, skila bílnum heim og koma svo með strætó í vinnuna um miðjan morgun. Mætti alveg tímanlega í morgunkaffið um hálftíu. Ég var svo síðust heim úr deildinni en vann þó ekki lengur en til klukkan rétt að byrja að ganga sex. Strákarnir fóru á spilakvöld og ég lánaði Lilju vinkonu bílinn á 3. silfursmíðanámskeiðskvöldið af sex. Sjálf tók ég því rólega. Borðaði afganga og settist svo með saumana mína fyrir framan imbann. Í gærmorgun tók ég morgunvaktina ásamt annarri þeirri sem átti þá vakt en í stað þess að mæta um sex mættum við klukkan sjö. Þar með gat ég notað strætó til að koma mér í vinnuna. Samt finnst mér alveg jafn gott að mæta klukkan sex, þótt ég þurfi að nota lánsbílinn. Í gær þurfti ég hins vegar líka að leysa fyrirliðann af og vissi að ég yrði að vera eitthvað lengur fram á daginn. Það voru næg verkefni fram yfir hádegi svo tíminn til fjögur leið undra hratt.

Eftir vinnu tók ég 13 alla leið upp að Borgarleikhúsi og náði þar í tvo miða sem verða notaðir í kvöld. Náði sama vagni til baka og fór þá beint heim. Var með sunddótið mitt með mér og hafði verið með það alveg síðan um morguninn en ákvað að fara frekar heim og horfa á fyrri undanúrslitaleikinn í EM-karla í handbolta. Strákarnir fóru til pabba síns og Lilja er búin að finna sér íbúð. Ég slakaði á með saumana mína fyrir framan imbann líkt og kvöldið áður en passaði mig á því að fara ekki of seint að sofa, vitandi það að ég myndi líklega vakna upp úr klukkan sjö ef ekki fyrr.

Dagarnir þjóta hjá

Helgin er liðin og næstum komið fram í miðja síðustu viku mánaðarins. Fór í sund rétt upp úr klukkan átta báða helgidagana. Á laugardeginum kom ég heim um hálftíu og stoppaði við í rúman hálftíma áður en ég skutlaði Lilju vinkonu í kolaportið og dreif mig til norsku esperantovinkonu minnar þar sem ég stoppaði í um tvo tíma. Næst lá leiðin í Krónuna við Granda. Sá sonur minn sem hefur tekið það að sér að ganga frá vörunum þegar hann er heima var lasinn um helgina svo ég sagði honum að taka því rólega og gekk sjálf frá. Mig var búið að langa svo mikið í hrogn að þegar ég sá að það voru til fersk hrogn í bakkavís í Krónunni, greip ég tvo bakka að ég taldi. Það reyndust vera þrír bakkar en ég eldaði úr því öllu á laugardagskvöldið.  Mmmm, gott.

Eftir sundferðina á sunnudaginn tók ég því bara rólega fram yfir hádegi. Klæddi mig upp og litaði varirnar upp úr eitt og dreif mig í "tregatrúartónlistarmessu/blúsmessu" í kirkjuna mín. Það var góð mæting í messuna og ég naut þess að vera í kirkjunni sem almennur kirkjugestur. Skólasystir mín úr kennó mætti og einnig norska esperantovinkona mín og vinkona hennar.

Í gærmorgun var ég örlítið seinni í morgunsundið en venjulega á virkum dögum en það var bara fínt því þegar ég kom út að laug sá ég Lenu vera að koma upp úr. Þar sem hún var búin að synda ákvað ég að byrja á því að pottormast með henni (2x í 42 gráður, 3x 2 mín í kalda, einu sinni í sjópottinn og örstutta stund í heitasta pottinn, 44 gráður) og labbaði svo með henni alveg þar til við komum að breiðu tröppunum við grynnri enda laugarinnar. Þar skildu leiðir. Ég synti í ca þrjú korter og það var ljúft. Að lokum fór ég í gufuna og smá sólbað alveg í restina áður en ég fór upp og heim. Tók strætó í vinnuna korter fyrir eitt. Þar frétti ég að önnur þeirra sem átti að vera á morgunvaktinni þurfti að fá ótímabundið frí. Þessi vinnuvika mín á að vera frá 8-16 en í gær leysti ég aðra síðdegisvaktina af og áður fljótlega eftir að ég kom í vinnu í gær var ákveðið að ég myndi taka 6-13 vakt amk næstu tvo daga. Ég var því komin í rúmið fyrir hálfellefu í gærkvöldi. Hafði verið svo heppin að annar sonurinn sá um eldamennskuna. Náði að taka aðeins í nál í gærkvöldi með imbaglápinu. Nýjasta verkefnið gengur ágætlega en ég er að bíða eftir betri birtu til að klára útlínusaum í "Lost no more"-myndinni.

Aftur komin helgi

Janúar verður líklega liðinn fyrr en varir, aðeins átta dagar eru eftir af honum en þó heilar tvær helgar. Síðustu tveir dagar liðu líka ógnarhratt. Fór í sund upp úr hálfsjö báða morgnana, notaði tímann nokkuð vel hér heima og sinnti alls konar verkefnum alveg til hálfsjö í vinnunni. Gleymdi sundgleraugun í sundpokanum í gærmorgun og þar sem ég var búin að fara í sturtu og komin í sundbolinn ákvað ég að vera ekkert að bleyta handklæðið en prófa bara að synda án gleraugna. Það var svolítið skrýtið og eiginlega erfitt fyrstu ferðirnar en ég náði þó að synda í rúman hálftíma. Fór tvær ferðir í kalda pottinn og eftir seinni ferðina sat ég góða stund í sjópottinum, smá stund í gufubaðinu og allgóða stund í "sólbaði" á bekk fyrir framan innganginn inn að inniklefunum. Á föstudögum er boðið upp á kaffi og ég ákvað að nýta það boð og spjallaði um leið við konu sem vinnur þarna og er nafna mín. Rak augun í sundgleraugu bæði með plús og mínusstyrk og þrátt fyrir að stk kostaði hátt í 5000 ákvað ég að kaupa mér með -1,50 í nærsýnisstyrk. Annars var ég rauðeygð alveg fram á kvöld þar sem augun eru ekki lengur vön að vera mikið í klórvatni.

Alls konar og ekkert sérstakt

Minningar mig leita á,
margar ansi góðar.
Kannski kemur meira, já
kinnar mínar rjóðar.

Það var mikið að andinn kæmi aftur yfir mig. Einbeitti mér líka alveg þvílíkt og vonandi að orðin fari að raða sér aftur svona skemmtilega saman í ferskeytlur, limrur og jafnvel atómljóð. En þar sem ég kveikti ekkert á tölvunni hér heima í gær er rétt að skrá aðeins niður um síðastliðna tvo daga.

Á þriðjudaginn var ég mætt og byrjuð að synda í Laugardalslauginni strax upp úr klukkan hálfsjö. Synti í um þrjú korter áður en ég fór aftur heim. Komst ekki í alveg eins gott "gerustuð" og morguninn áður og þótt eitthvað lægi eftir mig þá endaði þetta með því að ég náði strætó rétt fyrir tólf, og fór beint í vinnunna. Þar var ég svo til klukkan að ganga sjö og náði að sinna ýmsu sem hefur legið mislengi fyrir. Þegar ég skilaði mér heim stuttu fyrir sjö skar ég niður afgang af rófubita, eina gulrót og eina sæta kartöflu og sauð þetta saman. Bjó til mús úr þessari blöndu og steikti slátur og lifrarpylsu með. Settist fyrir framan skjáinn rétt áður en síðasti leikur Íslands á EM hófst. Var frekar svekkt yfir spilamennsku og úrslitum en ég fann til með strákunum okkar og vona svo sannarlega að þeir nái að rífa sig upp úr þessari lægð.

Ég fór ekkert í sund í gær og var mætt í vinnuna, á lánsbílnum, um átta. Fékk fyrst leyfi til að sinna sjálfboðavinnunni og nota til þess sameiginlegu tölvuna frammi við eldhúskrók. Sú vinna tók mig hátt í klukkustund og má sjá hluta af henni á heimahöfn óháðasafnaðarins. Vann alveg til fjögur. Skrapp á bókasafnið að skila fimm bókum af sex. Fann mér fjórar í staðinn. Hafði svo smá tíma til að skreppa heim og heyrði ég aðeins í pabba áður en ég dreif mig á mega góða raddæfingu hjá Guðbjörgu Tryggvadóttur en hún leysti Árna af eins og í síðustu viku þar sem hann er upptekinn í Njálusýningunni í Borgarleikhúsinu. Kom heim stuttu fyrir átta og sat ég með saumana mína við imbann næstu tvo tímana.

"Áfram handboltastrákarnir okkar"!

Verkefnastaðan í vinnunni er í smá biðstöðu þannig að þessa vikuna eru eiginlega aðeins unnar morgunvaktir, nema ég má aðeins ráða mínum vinnutíma. Átti að vera á síðdegisvaktinni og þar sem ég fékk leyfi til að hafa þetta eins og mér hentaði ákvað ég að byrja gærdaginn á því að mæta í sund strax upp úr klukkan hálfsjö og gefa mér góðan tíma þar. Synti í ca þrjú korter og þar sem Lena mætti ekki fór ég aðeins eina 3 mínútna dýfu í kalda pottinn. Hitti aðra pottormakonu í sjópottinum. Sú fer reyndar ekki mikið í kalda pottinn en hún syndir, fer í næstheitasta pottinn, sjópottinn og gufuna. Ég elti hana semsagt eftir gott spjall í sjópottinum í gufuna en hún fór inn á undan mér þar sem ég ákvað að fara í smá "sólbað" fyrst.

Kom heim aftur rúmum tveimur tímum eftir að ég fór og tók til hendinni hér og sinnti sjálfboðavinnunni aðeins eins og tölvan leyfði. Mætti í vinnuna um hálfeitt og byrjaði á því að fá mér kaffi. Annars sinnti ég alls konar verkefnum öðrum en því sem ég ætlaði aðallega að nýta tímann í en það voru líka nauðsynleg verkefni. Var svo heppin að fá far upp að ljósunum við Flókagötu og Lönguhlíð um hálfsjö, með þeirri sem sér um þrifin. Hvorugur sonanna var heimavið, annar í vinnu og hinn hjá vini, en við Lilja hjálpuðumst að við að matreiða bleikju og horfðum svo á imbann fram eftir kvöldi hún með prjónanan sína í höndunum en ég með handavinnutöskuna lokaða við hliðina á mér.

Smávegis um nýliðna helgi

Byrjaði laugardaginn á því að skreppa í sund. Það er alltaf gott að byrja dagana svoleiðis ef það er hægt. Um ellefu var ég mætt til Inger. Hvorug okkar hafði verið dugleg í esperantoheimavinnunni en við sökktum okkur aðeins saman niður, aðalega í orðabækurnar, og rifjuðum upp hin og þessi orðin. Skrapp í Krónuna við Granda um eitt. Fékk Odd Smára til að ganga frá vörunum og dreif mig af stað í smá skreppu á Hellu. Var komin þangað um þrjúleitið, mátulega í kaffi tímann, og var þar í góðu yfirlæti alveg til klukkan langt gengin í tíu. Saumataskana var með í för og greip ég aðeins í saumana.

Í gærmorgun brá svo við að ég sleppti morgunsundinu. Hellti upp á kaffi, útbjó mér hádegisnesti og var alveg tilbúin þegar Brynja vinkona pikkaði mig upp um hálftíu. Við vorum báðar búnar að skrá okkur á sama námskeiðið, "Draumafangarinn", sem var svona einskiptis dagnámskeið. Við vorum í fámennum en mjög góðum hóp með góðan leiðbeinanda og tíminn milli klukkan tíu og fjögur leið fáránlega hratt. Alls ekkert stress í gangi, þvert á móti, en ég fann reyndar fyrir því að upp úr klukkun þrjú þegar ég var langt komin með að klára einstaklingsverkefnið, að hugurinn fór að reika til Póllands.

Mér bauðst að skreppa með í barnaafmæli upp úr klukkan sex en ég var ekki alveg stemmd til að fara aftur af stað. Úbjó kvöldmat handa okkur strákunum og horfði svo á imbann fram eftir kvöldi.

Í foreldraheimsóknsskreppu

Á fimmtudaginn var ákvað ég að prófa að fara í sund í Laugardalinn eftir vinnu seinni partinn og taka strætó þangað. Fór með leið 6 á Hlemm þar sem ég náði leið 14 sem stoppar alveg við laugardalslaugina. Var byrjuð að synda 18 mínútur í fjögur og synti stanslaust í 52 mínútur. Var ekki búin að kanna það hvenær vagninn sem væri leið til baka yrði á ferðinni. Sá tvennt í skýlinu ca 9 mínútur yfir sex og reiknaði það rétt út að vagninn sem átti víst að vera fimm mínútur yfir heila tímann væri seinn fyrir. Það stóð líka heima og hirti hann okkur þrjú upp þarna rúmum tveimur mínútum síðar. Þurfti svo aðeins að bíða svipaðan tíma eftir að ná leið 13 í Hlíðarnar á Hlemmi. Hafði lánað Lilju lánsbílinn til að komast á fyrsta námskeiðið af sex í silfursmíði í Mosfellsbænum og til stóð að ungu mennirnir notuðu ferðina til að heimasækja pabba sinn og litlu systur. Ég átti því ekki von á að finna neinn heima um hálfsjö. Lilja og lánsbíllinn voru amk ekki heimavið en ég fann syni mína heima og voru þeir ekki á leið í Moso í þetta skiptið þar sem eitthvað hafði komið upp á sem hamlaði því að pabba þeirra gæti tekið á móti þeim. Svoleiðist getur gerst og gerist. Lilja skilaði sér um hálftíu, afar ánægð með námskeiðið.

Oddur Smári sótti rauða kortið til mín í vinnuna upp úr klukkan tvö í gær. Ég var á leið annað, vinnutengt milli klukkan fjögur og sex-is. Staðurinn var Ásinn á fjórðu hæð í Turninum við Katrínartún. Þar var farið yfir 2015 og tæpt á því sem er framundan og svo var hægt að horfa á fyrsta leik íslenska karlalandsliðsins á EM í Póllandi. Ég labbaði því ekki heim fyrr en upp úr sjö, örlítið reikul í spori eftir nokkur hvítvínsglös.  :-)

16:42 - 17:34

Titillinn segir allt um tímann sem ég synti frá því ég synti af stað og þar til ég ákvað loks að kalla þetta gott. Titill gærdagsins merkir það sama, tímann sem ég synti frá byrjun til enda. Í gærmorgun notaði ég rauða kortið aftur til að komast í og úr vinnu. Stoppaði ekki lengi heima seinni partinn en nógu lengi til að slá á þráðinn til pabba. Var mætt á raddæfingu klukkan hálfsex og við níu sem mættum fengum góðan tíma sem nýttist okkur vel. Fór beint í Laugardalinn eftir æfinguna eins og þegar hefur komið fram. Kom heim á tíunda tímanum og horfði á imbann með Lilju eitthvað fram eftir kvöldi.

19:50 - 20:44

Rauða kortið var notað í fyrsta skipti í gærmorgun þegar ég tók leið 13 við Sunnubúð korter fyrir átta. Var mætt í vinnu tvær mínútur í heila tímann. Vinnudagurinn leið mjög hratt. Á meðan ég beið eftir strætó hringdi ég í "einkabílstjórann" og gaf honum leyfi til að fara á lánsbílnum í smá snúninga og útréttingar fyrir sjálfan sig. Hann þurfti að fara á tvo staði og var kominn heim aftur rétt upp úr fimm. Ég ákvað að skutla honum í vinnuna og ætlaði að nota tækifærið og skreppa í sund í leiðinni. Afhenti unga manninum rauða kortið svo hann kæmist aftur heim úr vinnu. Hleypti "vinnumanninum" út beint fyrir utan vinnustaðinn hans ca korter fyrir sex og fór svo beint í Laugardalinn. Eftir smá hringsól í leit að stæði ákvað ég að hætta við sundferðina í þetta sinnið. Fór beint í eldhúsverkin þegar ég kom heim og eldaði ég pottrétt úr folaldagúllasi, rauðkáli, hvítkáli, sætri kartöflu og hnúðkáli og sauð bygggrjón með. Davíð Steinn gekk frá í eldhúsinu eftir mat en ég settist með saumana mína inn í stofu hjá Lilju og horfðum við á imbann með öðru auganu fram eftir kvöldi.

Tveir dagar

Sunnudagsmorguninn hófst nokkurn veginn eins og dagurinn áður með ferð í Laugardalslaugina. Hékk að vísu ekki á "hurðarhúninum" en ég var byrjuð að synda stuttu fyrir klukkan hálfníu. Synti í rúman hálftíma og fór þrjár ferðir í kalda pottinn með dýfingum í þann 42 gráðu heita á milli. Kom heim um tíu. Fljótlega ákvað ég að drífa í að baka eggjalausa brúntertu í tveimur lögum í hringformum. Fyrri botninn var næstum farinn illa en ég hafði stillt á niðurteljara á gamla gemsanum sem hins vegar var stilltur á hljóðlaust svo botninn var eitthvað aðeins lengur en 25 mínútur í ofninum. En þetta slapp allt saman. Um leið og seinni botninn var tilbúinn varð ég að drífa mig upp í krikju því ég hafði lofað að mæta þangað um hálfeitt til að taka niður jólatréð. Upphitun kórsins fyrir messuna sjálfa var svo í "neðra" um eitt þar sem við sungum yfir fimm sálma. Á meðan og reyndar alveg frá því um hálfeitt var farandleikhópurinn að koma sér fyrir og setja upp leiksvið og muni fyrir sýninguna sem var svo sýnd í miðri messunni. Við í kórnum dreifðum okkur um kirkjuna og leiddum sálmasönginn og messusvörin þaðan við góða stjórn organistans sem reyndar spilaði allt á flygilinn. Þónokkuð var af fjölskyldufólki sem og fastakirkjugestum í kirkju og var stundin bæði ljúf og skemmtileg. Á eftir gaf ég mér smá tíma til að setjast niður og fá mér einn bolla af svartbaunaseyði áður en ég dreif mig í heimsókn til norsku esperantovinkonu minnar. Við náðum okkur á nokkuð gott flug og vorum báðar vel undirbúnar undir esperantohitting.

Í gærmorgun fór ég af stað með ýmislegt í farteskinu á lánsbílnum á sjöunda tímanum og mætti fyrst í sund í Laugardalinn um hálfsjö. Var byrjuð að synda tuttugu mínútur fyrir sjö og synti ég í tæpan hálftíma. Hitti Lenu og þar sem kaldi potturinn var lokaður vegna ísingar fórum við fyrst í 42 gráðu pottinn sem var örugglega aðeins heitari en það, settumst aðeins á bekk og enduðum svo í sjópottinum. Ég fór upp úr á undan enda byrjar vinnutími minn þessa vikuna hálftíma fyrr en hjá henni. Vinnufélögunum bauð ég svo upp á smá góðgæti í tilefni 16 ára starfsafmælis þann 10. janúar sl. Strax eftir vinnu fór ég í Kringluna þar sem ég ætlaði mér að fjárfesta í rauða kortinu í strætó. Öll kort voru uppseld og aðeins hægt að fá strætómiða. Ég ákvað því að sniglast upp í Mjódd og kaupa kortið þar. Oddur var farinn í vinnuna þegar ég kom heim og Davíð Steinn var búinn að tilkynna að hann kæmi seint heim. Við Lilja steiktum okkur fisk og horfðum svo á sjónvarpið eftir mat. Hún vann að smá þýðingarverkefni en ég tók fram saumana mína, nýja verkefnið.

Um gærdaginn

Viðförula vinkona mín var vöknuð þegar ég kom fram á áttunda tímanum í gærmorgun. Ég fékk mér morgunmat, spjallaði stutta stund við vinkonuna en dreif mig svo af stað í sund. Var komin í Laugardalinn rétt fyrir átta og var semsagt ein af þeim sem "héngu á húninum" þegar var opnað á slaginu. Tæpu korteri seinna var ég byrjuð að synda. Synti í hálftíma, fór tvær ferðir í kalda pottinn, eina í næstheitasta pottinn á milli köldu dýfinganna og endaði svo í sjópottinum. Þar var ég heldur lengur en ég ætlaði mér því ég gleymdi mér í smá spjalli við eldri konu og svo við einn vinnufélaga minn. Kom heim um hálftíu, mátulega til að skutla Lilju og hluta af föndrinu hennar í Kolaportið.

Milli klukkan tíu og eitt dundaði ég mér við ýmislegt heimavið, komst samt ekki af stað í neina alvarlega tiltekt. En það getur svo sem beðið aðeins lengur. Dreif mig í smá verslunarleiðangur um eitt leytið og var komin heim aftur áður en vináttuleikurinn við Þýskaland í handbolta karla hófst. Um sex vorum við mæðgin mætt í matarboð til móðursystur minnar og dóttur hennar sem er "Önnu-nafna" mín. En þær voru staddar á Íslandi í stuttri heimsókn og notuðu tækifærið og hóuðu í nánustu fjölskyldu. Sjö aðrir gestir, frændfólk mættu á svæðið. Við stoppuðum til klukkan að byrja að ganga tíu og hefðum alveg mátt stoppa lengur við, vorum ekki síðust til að kveðja.

Ég skutlaði bræðrunum heim en fór svo beinustuleið í heimahús í næsta bæjarfélagi þar sem ég hitti m.a. Þöll og Ofur-Baldur og nokkuð fleira sameiginlegt vinafólk. Þöll og kærastinn hennar voru í stuttri heimsókn hér á landi, m.a. til að mæta í tvö afmæli og tækifærið var auðvitað notað til að hóa saman og hitta fleiri vini í leiðinni. Ég var svo heppin að komast á þann hitting og stoppaði þar við í rúma tvo tíma. Líkt og með matarboðið hefði ég alveg mátt stoppa lengur, var reyndar fyrst til að kveðja, en ég vissi að ég yrði að koma mér heim í háttinn til að vera fersk í morgunsundið og undirbúninginn undir sunnudaginn. Meira um það vonandi á morgun.

Mikið er ég þakklát fyrir allt þetta góða fólk sem er í kringum mig og að ég geti alltaf fundið tíma til að rækta fjölskyldu og vinabönd.

Önnur helgin á nýja árinu

Mig rámar í að ég hafi vita af mér kl. 04:34 í gærmorgun en ég sofnaði sem betur fer aftur með þá hugsun að ég þyrfti ekki að vakna alveg strax. Fimm yfir fimm hringdi vekjarinn og þá var ég meira tilbúin að fara á fætur og sinna morgunrútínunni. Var mætt í vinnuna um sex. Tíminn til klukkan eitt leið mjög hratt. Fann ekki hádegisnestið mitt og hélt að ég hefði bara skilið það eftir heima. Var reyndar með gróft brauð með mér sem ég fékk mér af áður en ég fór úr vinnunni og beint í sund. Synti aðeins í rúman hálftíma en ég fór tvisvar í þann kalda og endaði í sjópottinum áður en ég fór upp úr og heim. Heima fékk ég mér smá hressingu, gerði tilraun til að hringja austur og bað svo strákana um að ryksuga yfir gólfin og vekja mig með kaffi um fjögur. Þeir urðu við þessari beiðni minni. Á meðan ég var að leggja mig hringdi pabbi til baka. Hann hafði víst skroppið í búð og mamma hafði ekki náð símanum. Oddur Smári talaði við afa sinn og lét mig vita að hann hefði hringt. Ég hringdi því aftur austur og var rétt að byrja að spjalla við pabba þegar gemsinn lét í sér heyra. Það var ein vinkona mín sem var að koma heim úr þriggja mánaða ferðalagi erlendis. Um fimm leyti lánaði ég bræðrunum bílinn til að fara á spilakvöld og þótt þeir kæmu ekkert svo seint heim (öðru hvoru meginn við miðnætti) þá var komin alveg ró á íbúðina því ég var farin að sofa.

Fyrsta vinnuvika nýja ársins liðin

Mætti klukkan hálfsjö til vinnu í gærmorgun því að á fimmtudögum er haldinn vinnufundur milli klukkan eitt og hálftvö. Það var amk svoleiðis í gær og á þeim fundi var verið að fara yfir vaktaplön næstu vikna og negla niður amk næstu viku. Þegar ég var búin í vinnunni fór ég fyrst með lánsbílinn í snertilausu þvottastöðina við Skúlagötu. Bíllinn var nefnilega orðinn ískyggilega hvítgrár á litinn og hann sem er í raun og veru blár. Næst lá leiðin í Laugardalinn þar sem ég synti í um þrjú korter og mátti stundum passa mig á að gleypa ekki vatn í ölduganginum. Dýfði mér tvisvar í kalda pottinn og fór í heitan pott, sjópott og gufu áður en ég fór upp úr. Á leiðinni heim kom ég við á Olís-smurstöðinni Klöpp og lét smyrja bílinn. Klukkan var að slá fjögur þegar ég skilaði mér heim. Útbjó fljótlegan pastarétt fyrir klukkan fimm svo ungi "sölumaðurinn" gæti borðað áður en hann þurfti að ná í strætó í vinnuna á sjötta tímanum. Hinn ungi maðurinn kom heim rétt um fimm frá einum vini sínum og var hann frekar þreytulegur. Hann var samt mömmu sinni til halds og trausts á meðan hún tók niður jólin. Og vel að merkja ég fór með megnið af því sem var uppi við um jólin niður í geymslu. Sumt fór í skúffur hér uppi í íbúð.

Búin að pakka niður jólunum

Á þriðjudaginn fór ég beint í sund í Laugardalnum eftir vinnu. Synti í um þrjú korter og fór svo í smá pottadýfingar. Í það heila var ég líklega hátt í tvo tíma á staðnum, frá því ég labbaði inn í búningsklefa og þar til ég kom aftur út í bíl. Afganginn af deginum notaði ég m.a. í lestur, smá útsaum, sjónvarpsgláp og sitthvað fleira. Ég náði ekki að klára heilan Castle-þátt og var komin í rúmið rétt upp úr tíu og sofnuð fljótlega.

Í gær, á þrettánda og síðasta degi jóla, sleppti ég hádegismat og fór beint heim um hálfeitt. Fékk mér eitthvað í svanginn þar, hringdi austur og heyrði stuttlega í mömmu og lagði mig í um eina klukkustund. Hafði beðið strákana um að ýta við mér um tvö og óskaði eftir að þá yrði einnig til kaffi. Annar sonurinn skrapp reyndar til vinar síns en hinn var að hella upp á þegar ég kom aftur fram rétt fyrir tvö. Ekkert var saumað en lesið og horft aðeins á imbann.

Þakklát fyrir svo margt

Fyrsti vinnudagur nýs árs var í gær og verð ég á morgunvakt út vikuna. Ég var því mætt rétt fyrir klukkan sex í gærmorgun, stuttu á undan þeirri sem leysti, þá sem upphaflega var skráð á vaktina með mér, af. Tvö komu svo um átta, einn um tíu og ég náði líka að hitta aðeins þær tvær sem byrja á síðdegisvakt þessa vikuna af því að þær voru komnar áður en klukkan varð eitt.

Eftir vinnu lá leiðin i Blóðbankann en ég fékk bæði sms og mail þann 30. des. sl. með spurningu um hvort ég gæti komið og gefið blóð. Þá var hins vegar bara opið til klukkan þrjú og ég var ekki búin að vinna fyrr en fjögur. Þegar ég var að merkja inn á listann um heilsufar og fleira sl. mánuðinn, staldraði ég aðeins við spurninguna um hvort ég væri búin að fara til tannlæknis. Ég varð að haka við já þar og skráði enn fremur á línuna að sú heimsókn hefði verið rétt fyrir jól. Þegar til kom skipti þetta ekki máli. Neðri mörk og púls voru í góðu lagi en efri mörkin voru ívið of há en það kom ekki að sök. Af gömlum vana rétti ég fram vinstri handlegginn þótt ég segði að mér væri nokkuð sama. Þegar ég var stungin hrökk æðin eitthvað undan og faldi sig svo ég spurði hvort ekki mætti prófa hægri handlegginn. "Bara ef þú leyfir það" sagði sú sem var að vinna í þessu. Ég vildi endilega láta reyna á það og þrátt fyrir að æðarnar séu aðeins grennri í þeim handlegg gekk þetta strax upp og rennslið var víst mjög gott.

Plástruð á báðum kom ég við heima til að athuga hvort strákarnir vildu koma með mér í Kringluna, annar á buxnaútsölu og hinn til að kaupa strætómiða. Hvorugur ungu mannanna máttu vera að því stússi akkúrat þá en ég dreif mig þá bara ein því ég þurfti m.a. að skila 5 bókum á safnið þar af einni sem skilafresturinn var að renna út á. Fékk mér fjórar bækur í staðinn. Ég ákvað að kaupa níu miða "strætókort" því það er hægt að fá svoleiðis á þjónustuborðinu. Sem ég er að strunsa í gegnum Stjörnutorgið heyri ég allt í einu að það er verið að kalla "Anna" og líklega var búið að kalla nokkrum sinnum. Þarna var þá Brynja vinkona með tvíburadætur sínar og sagðist hún hafa verið viðbúin að stökkva á fætur og hlaupa mig uppi ef ég hefði ekki heyrt í henni. Ég spjallaði góða stund við hana og í miðju því spjallið heilsaði upp á mig ungur maður, eldri sonur Ellu vinkonu. Hann varð tvítugur fyrir rétt rúmum mánuði og er búinn að vera í HÍ síðan í haust. Ég þakkaði honum fyrir að heilsa upp á mig því ég var svo niðursokkin í spjallið við Brynju að ég hefði örugglega ekki tekið eftir honum.

Þessi seinni hittingur varð svo til þess að ég sló á þráðinn til mömmu hans seinna um kvöldið. Fyrsta vinkonuspjallið milli okkar tveggja á þessu nýja ári og örugglega ekki það síðasta.

Fertugasta og önnur heimsóknin í blóðbankann

Í gærmorgun var ég byrjuð að synda á braut sjö í útilauginni í Laugardalnum áður en klukkan var orðin tuttugu mínútur yfir átta. Fátt var í sundi og frekar rólegt og ég hafði brautina alveg útaf fyrir mig nánast allar þær fimmtíu mínútur sem ég synti. Hitti eina kórsystur mína stuttlega í lauginni og svo aftur í sjópottinum síðar eftir tvær dýfingar í kalda pottinn. Kom heim um hálfellefu og stoppaði við í einn og hálfan tíma áður en ég dreif mig yfir í fyrsta esperantohitting á nýju ári til norsku vinkonu minnar. Okkur fannst við vera frekar ryðgaðar en lásum þó tvær blaðsíður í eldgamallri lestrarbók sem við keyptum í bókabúðinni hans Braga Kristjónssonar í fyrra.

Dóttir vinkonu minnar var á leiðinni í Kringluna að hitta vinkonu sína og ætlaði sér að taka strætó. Ég var hins vegar að fara og ákvað að bjóða henni far. Var með fimm bækur af safninu í skottinu, (04.01.16). Hleypti ungu konunni út Stjörnutorgs og bókasafns meginn en þar sem ég fann ekkert stæði ákvað ég að fresta skiluninni um einn dag eða svo. Fór í staðinn í Krónuna í Nóatúni og verslaði smávegis inn. Oddur Smári gekk frá vörunum þegar ég kom með þær heim.

Dagurinn varð hinn notalegasti letidagur en það er gaman að segja frá því að ég greip samt í saumana mína seinni partinn, annan daginn í röð.

Aftur í sund

Rétt um átta í gærmorgun var ég að sópa og skafa af lánsbílnum. Á slaginu hálfníu var ég að byrja að synda á braut 7 í Laugardalslauginni. Synti stanslaust í rúm þrjú korter áður en ég dýfði mér ofan í kalda pottinn. Fór reyndar ekki á bólakaf í þann pott, hausinn var upp úr þessar tvær og hálfu mínútu sem ég var ofan í. Skrapp í 42 gráðu pottinn í örfáar mínútur áður en ég fór seinni ferðina í þann kalda. Eftir þá ferð fór ég í sjópottinn þar sem ég flatmagaði í góða stund áður en ég skrapp í smá gufu og "sólbað". Kom heim á ellefta tímanum og byrjaði á því að fá mér vatnsglas og undirbúa smá kaffiuppáhellingu.

Rúmum tveimur tímum seinna kvaddi ég þann soninn sem var vaknaður, reyndar með þeim orðum að hann væri velkominn að slást í för með mér, en hann var nývaknaður og alls ekki tilbúinn. Ég fyllti tankinn á lánsbílnum og var komin austur til foreldra minna á slaginu þrjú, næstum því beint í síðdegiskaffið. Pabbi var búinn að fara út og moka stóran part af planinu fyrir framan og ég var bara klaufi að komast ekki alveg alla leið í stæðið í fyrstu tilraun.

Eftir kaffið fékk ég mér göngutúr út á elliheimili í þeim tilgangi að heimsækja fyrrum nágrannahjón foreldra minna. Reyndar voru þau nágrannar mínir líka því þau áttu heima við Hólavang 22 þegar foreldrar mínir byggðu nr 24 og voru þar alveg þar til eftir skjálftana sumarið 2000. Mætti gömlum manni fyrir utan elliheimilið og var svo utan við mig að fatta ekki að hann var að "stinga af" á inniskónum og hvorki í úlpu né öðrum útifatnaði. Fékk að vita að tengdadóttir gömlu hjónanna hefði sótt þau svo ég greip í tómt. Hún býr ekki langt frá en ég hafði séð það á leiðinni á elliheimilið að þar var enginn heima. Athugaði það samt betur til öryggis á bakaleiðinni og mætti þá starfsstúlku við annan mann leiðandi gamla "stroku-manninn" á milli sín og talandi við hann á léttu nótunum. Enginn kom til dyra hjá Möggu þegar ég bankaði, tók í húninn og það reyndist ólæst og kom hundurinn Kolur fram í gang, greinilega einn heima. Ég passaði upp á að hann kæmist ekki út og kláraði smá gönguhring áður en ég skilaði mér aftur í Hólavanginn.

Stoppaði fyrir austan fram yfir fréttir (á báðum stöðvum) og kvöldmat. Byrjaði á nýju útsaumsverkefni, spjallaði við foreldra mína, vafraði eitthvað smá um á netinu í pabbatölvu og slakaði vel á. Var komin aftur í bæinn um tíu.

Nýkomin úr fyrstu sundferð ársins

Nýjársdagur, stutt yfirlit; Gærdaginn notaði ég í rólegheit og lestur. Var semsagt alger innipúki. Neita því ekki að um hádegi fékk ég smá sundfiðring í kroppinn því ég vissi að það var verið að opna Laugardalslaugina. En í stað þess að drífa mig út og í sund, hellti ég upp á kaffi. Annar sonurinn kom fram um leið og hann fann kaffilyktina og þá ákvað ég að athuga hvort hinn ungi maðurinn væri vaknaður. Sá var amk tilbúinn að koma fram og fá sér eitthvað snarl með okkur hinum.

Dagurinn leið alltof hratt. Davíð Steinn skrapp til eins vinar síns. Um miðjan dag sagði Oddur að það væri búið að bjóða þeim bræðrum í jólaboð til pabba þeirra og fjölskyldu. Ég lánaði þeim lánsbílinn í þann hitting gegn því skilyrði að þeir myndu sópa vel af honum fyrst og fara varlega. Þeir kvöddu stuttu fyrir hálffimm og skiluðu sér heilir heim aftur um sjö tímum síðar.

:-) Velkomið nýtt ár 2016 :-)

Þessi fyrsti dagur nýs árs stefnir í að verða alger letidagur. Í gærmorgun var ég komin á fætur um sex og mætt í vinnuna um sjö, á lánsbílnum, til að vinna síðustu þrjá skyldu-vinnutíma ársins. Fór beinustu leið í Laugardalinn eftir vinnu. Synti í rúman hálftíma, fór eina ferð í kalda pottinn og þaðan í sjópottinn þar sem ég flatmagaði í amk korter áður en ég fór smástund í gufubað. Var komin heim fyrir klukkan tólf. Hellti upp á kaffi og tók lífinu með ró. Synirnir bærðu ekki á sér og það var ekki fyrr en um það leyti sem ég var að leggja af stað í kirkjuna um hálffimm að annar þeirra kom fram. Aftansöngurinn í kirkjunni tókst bara vel þrátt fyrir að það væru afföll í öllum röddum kórsins nema bassanum. Við vorum sex í kvennaröddunum, þar af þrjár Önnur og vorum við önnum kafnari í sópraninum eða þannig. Formaður kórsins og ein úr sópran mætti í kirkju svo stífluð að hún gat ekki stillt sér upp með okkur kórfélögunum og ég man bara ekki eftir að hún hafi "raddforfallast" áður. Það er amk mjög langt síðan síðast. Sellóleikarinn, Örnólfur Kristjánsson, sem spilaði innspilið með organistanum var svo vinsamlegur að styrkja eina tenórinn sem var mættur og söng "Bjarnatónið" með okkur af fagmennsku. Það var helst að maður saknaði kirkjugestanna en þeir voru mun færri en oft áður á þessum tíma. En þeir sem þó mættu fengu að taka þátt í notalegri og afslappaðri stund.

Kom heim um sjö og útbjó kvöldmatinn á innan við þremur korterum, hrefnusteik með kartöflumús úr sætum kartöflum, bernes-sósu (úr bréfi), rósakáli, gulum baunum og stjörnuhrásallati. Í eftirrétt var ris a la mandle án mönlunnar. Ágætlega vel heppnað. Eina sem gleymdist var að kveikja á kerti.

Framundan er heilt ár með einum aukadegi og þrátt fyrir að taka þessum degi svona rólega þá ætla ég að halda áfram á sömu braut og undanfarin misseri. Sú braut er reyndar fljölbreytt þar sem ég passa upp á að sinna sjálfri mér, mínum hugðarefnum sem og skyldum og passa upp á að brosa meira (og hlægja) amk þegar það á við og síðast en alls ekki síst sinna ættingjum og vinum eins vel og ég get.  ;-)

Takk fyrir 2015 - gott ár í heildina litið

Sjálfsmynd undir gömlu tré í Hallormsstað 23. ágúst 2015

Síðasta sundferðin á árinu farin í morgun milli tíu fimmtán og hálftólf

Fróðlegt væri að vita hversu marga daga á árinu ég fór í sund. Framan af ári fór ég sennilega 3-4 sinnum í viku. Tók rétt rúmlega viku hlé í þrjú af fjórum blæðingatímabilum. Ég er að minnsta kosti viss um að ég nýtti árskortið mitt í sundlaugar Reykjavíkur mjög vel og þennan hálfa mánuð sem ég var í hringferðalaginu fór ég alla vega fimm ef ekki sex sinnum í sund, þrisvar á Akureyri, einu sinni á Egilsstöðum og einu sinni eða tvisvar á Hellu. Vel gert finnst mér.

Í gærmorgun "stalst" ég til að fara snemma af stað á lánsbílnum og var mætt í Laugardalslaugina rétt upp úr klukkan hálfsjö. Var búin að synda í ca korter þegar ég varð vör við að Lena var komin. Við stilltum okkur af og komumst tvær ferðir í kalda pottinn, eina í 42 gráðu pottinn og eina í sjópottinn. Við enduðum í síðasta nefnda pottinum og ég var næstum því búin að gleyma mér. Sleppti gufu- og sólbaði og náði að vera mætt í vinnu áður en klukkan varð átta.

Vinnudagurinn til fjögur leið afar hratt enda nóg að gera. Ég komst þó alveg frá á réttum tíma og rétt áður en ég ók af stað heim hringdi ég í annan soninn. Þegar ég var komin fyrir utan hringdi ég í hinn soninn og þeir komu báðir út á endanum, annar mun fyrr en hinn ætlaði varla að nenna en kom samt. Leiðin lá í Rúmfatalagerinn við Korputorg með tvær sængur og kassakvittun. Ekkert mál var að breyta sængunum í kodda, sængurver og sokka og við fengum meira að segja inneignarnótu upp á rúmar fjögur þúsund að auki.

Eftir þetta ævintýri ákvað ég að bjóða sonunum á Pítuna áður en ég skilaði öðrum þeirra heim. Hinn ungi maðurinn kom með mér í smá innkaupaleiðangur áður en við skiluðum okkur heim. Þar beið okkar nýlagað jólakaffi. Frábærir ungir menn þessir synir mínir.

Rétt rúmlega sólarhringur eftir af 2015

Ég var vakna rétt fyrir hálfsjö í gærmorgun. Gaf mér þokkalega góðan tíma í morgunrútínuna og var svo rétt ófarin út að taka hálfátta vagninn við Sunnubúðina þegar bræðrunum var skilað heim eftir ævintýranæturspil. Ég fékk tíma fram að morgunkaffi til að halda áfram að telja varahlutalagerinn, en við erum tvær sem höfum hjálpast að við það. Eftir kaffi fór ég í móttöku hráefnis á framleiðsluvélinni og þar var ég þar til ég var leyst af í mat upp úr klukkan tólf. Þá fórum við tvær sem erum ekki skráðar í mötuneytismat og fengum okkur súpu- og grænmetishlaðborð á Kryddlegnum Hjörtum. Vorum báðar alsælar með allt í tengslum við staðinn og matinn og komum saddar og sælar aftur í vinnuna um eitt. Vinnudagurinn var liðinn fyrr en varði. Ég hringdi í einkabílsstjórann til að athuga hvort hann gæti og vildi sækja mig. Það kom í ljós að pilturinn átti eftir að fara í sturtu svo ég ákvað að labba heim í snjókomunni. Var hálftíma á leiðinni og leit út eins og snjókerling þegar ég kom heim en nýja úlpan sannaði gildi sitt. Þurfti að skipta um buxur en nokkru eftir að ég kom heim ákvað ég að skutla sölumanninum í vinnuna upp á Malarhöfða. Fór beint heim aftur og byrjaði á því að setja upp mjólk og grjón í "ris a la mandle graut". Sú eldamennska gekk ekki alveg eins vel og þegar ég framkvæmdi hana rétt fyrir jól en ég held að þetta hafi og muni sleppa til. Það kemur reyndar ekki í ljós fyrr en nokkru eftir kirkjuferð annaðkvöld.

Algert fyrirsagnarandleysi

Desember hefur verið frekar "götóttur" hvað bloggskrif varðar. Það er nú líka örugglega bara betra að vera ekkert endilega að streða við að setja inn færslu daglega, nema þá að það liggi þannig á manni, tíminn leyfi og skrifandinn svífi yfir, eða hvað? Við mæðgin gistum annars tvær nætur á Hellu og höfðum það frekar notalegt hjá foreldrum mínum. Ég hafði útbúið mig þannig til fararinnar að það var eins og ég ætlaði að vera viku. Tók með mér saumana, fjórar bækur, krossgátu-/sudokublöð, gönguskó, sundföt og eitthvað af öðrum flíkum svo eitthvað sé upptalið. Þótt ég passaði vel upp á að vera foreldrum mínum innan handar með alls konar stúss (bæði beðin og óumbeðið) þá var mjög góður tími inn á milli til að sinna hugðarefnum sínum. Fór reyndar ekki í neinn göngutúr, krossgátublöðin voru aldrei tekin upp og ekki heldur nálin en ég las tvær bækur, spilaði vist við hina, vafraði um á netinu, spjallaði og slakaði vel á.

Á sunnudaginn var lagt á morgunverðarhádegishlaðborð um eitt leytið. Ungu mennirnir drifu sig svo í sturtu hvor á eftir öðrum og um hálffjögur vorum við búin að taka okkur saman, þakka fyrir okkur og kveðja. Fyrst lá leiðin í Fossheiðina á Selfossi til "tvíburahálfforeldra" minna. Þar stoppuðum við í á annan tíma. Síðan skutlaði ég bræðrunum á Bakkann rétt fyrir sex og fór því Þrengslin í bæinn. Fékk bílastæði rétt fyrir utan hér heima og ég fór fjórar ferðir út í bíl eftir öllu dótinu. Hringdi í pabba rétt fyrir sjö til að láta hann vita að ég væri búin að skila mér heim. Kvöldið fór svo í sjónvarpsgláp og kósíheit. Ég var ekki farin að sofa þegar ungu mennirnir komu heim á ellefta tímanum.

Ég dreif mig á fætur rétt fyrir sex í gærmorgun til að byrja á því að skreppa í sund áður en ég mætti í vinnuna. Fór þar af leiðandi á milli þessara staða á lánsbílnum. Rétt áður en ég fór heim eftir vinnu frétti ég að til stæði að tvíburarnir færu á "spilakvöld alla nóttina" og yrðu sóttir um sjö. Ég hafði því matinn til um sex. Kvöldið fór í ýmislegt dundur, m.a. sjónvarpsgláp og lestur en ég var skriðin upp í um hálfellefu og sofnuð stuttu síðar.

Þriðji í jólum

Eru þá ekki 363 dagar til næstu jóla?  ;-) Þegar ég kom fram um hálfátta á aðfangadag var Davíð Steinn nýkominn fram. Ég hélt fyrst að hann ætlaði aðeins á prívatið og svo aftur inn í herbergi en hann var ákveðinn í að fara á fætur. Ég var á leiðinni í sund og bauð honum að koma með. Hann vildi heldur vera heima og vera búinn að laga kaffi þegar ég kæmi aftur. Ég skilaði mér heim, endurnærð úr sundinu, upp úr klukkan hálftíu og byrjaði auðvitað á því að drekka nýtt kaffi með syninum. Við mæðgin vorum alveg slök. Hinn sonurinn var reyndar svo slakur að ég neyddist til að vekja hann um eitt til að nálgast kókið út á svalir. Ég kaupi afar sjaldan gos en auðvitað keypti ég jólaöl handa bræðrunum og hluta af kókinu ætlaði ég að prófa að nota til að sjóða hamborgarahrygginn í. Undirbúningur fyrir kvöldið var á réttu róli en upp úr fjögur var ég búin að halda smá kjóla-tískusýningu fyrir synina áður en ég ákvað að fara í ljósri dragt í kirkjuna.

Í kirkjunni var byrjað að hita upp stuttu fyrir fimm og það kom í ljós að sóprönnur voru mun fleiri en ölturnar svo ég ákvað að syngja með altinum. Kann hann enn mun betur en sópraninn. Korter fyrir sex byrjuðu tvær konur að leika á hörpu og raddbönd. Aftansöngurinn byrjaði á slaginu sex þegar séra Pétur bað nöfnu sína og meðhjálpara að kveikja á öllum fimm kertunum í aðventukransinum og alla í kirkjunni að rísa á fætur og faðma næsta mann og óska gleðilegra jóla. Stundin var afar hátíðleg, nokkuð margt í kirkju og allt gekk eins og í sögu.

Var komin heim rétt rúmlega sjö. Davíð Steinn var þá búinn að setja upp kartöflur. Ég setti upp svuntu hitaði ofninn, smurði sinnepshúð á hrygginn og bjó til sósu. Oddur Smári lagði á borð. Maturinn heppnaðist vel, líka ris a la mandle grauturinn. Við hjálpuðumst öll að við að ganga frá og svo var sest inn í stofu og kíkt í pakkana og jólakortin lesin.

Allar sundlaugar eru lokaðar á jóladag. Ég var mætt í kirkju rétt fyrir eitt. Það hafði fækkað í sópran en fjölgað í alt svo ég söng með sópran nema á einum stað í "Bjarnatóninu". Einn kórfélagi minn fór í predikunarstólinn og flutti pistil sem nú er búið að setja inn í greinasafnið á heimasíðu safnaðarins. Það tók mig rúman hálftíma að taka mig til fyrir austurferð, synirnir voru tilbúnir á undan. Lögðum af stað rétt fyrir fjögur og þegar við komum austur á sjötta tímanum var tekið á móti okkur með fleiri jólabögglum og "síðdegiskaffi" en hangiketið var svo snætt um níu. Eftir að búið var að borða var sest að spilum og spiluð vist. Oddur Smári leysti afa sinn af þegar komið var að því að taka úr uppþvottavélinni.

Aðfangadagur

Byrjaði fjóra síðustu morgna, þessi meðtalinn, á því að fara í sund. Mánudag til og með miðvikudag var ég mætt upp úr hálfsjö, alltaf byrjuð að synda áður en klukkan var orðin sjö. Á mánudagsmorguninn þóttist ég vera frekar tímalega í því en ég þurfti að byrja á því að leita að bílnum þar sem bræðurnir höfðu ekki skilað sér heim af spilakvöldinu fyrr en einhvern tímann um nóttina. Fann bílinn í Blönduhlíðinni. Hafði ekki eins rúman tíma í sundið og oft áður þar sem ég átti að vera mætt í vinnu um átta. Synti þó í uþb tuttugu mínútur og ákvað sem betur fer að kíkja aðeins í einn heita pottinn. Þar fann ég Lenu og ég náði að fara með henni eina ferð í kalda pottinn. Vinnudagurinn leið mjög hratt. Ég ákvað að skreppa á Kringlusafnið strax eftir vinnu og skila tveimur af fjórum bókum, framlengja hinum tveimur og tók fjórar með mér heim. Ein af þeim bókum er með 14 daga skilafrest. Ákvað svo að skutla Oddi í vinnuna sína áður en ég fór heim. Var eitthvað að spá í að drífa síðustu innkaupin af um kvöldið og þá jafnvel sækja Odd aftur en í staðinn var ég farin að sofa upp úr klukkan tíu.

Á þriðjudagsmorguninn þurfti ég að byrja á því að skafa lánsbílinn og það bauð upp á nokkuð góða líkamsrækt því það var frekar þykkt og fast á sumum rúðum. Var með bílinn í gangi á meðan svo þetta lagaðist þegar leið á. Var byrjuð að synda tíu mínútum fyrir sjö og þegar ég var að klára mínar ferðir varð ég vör við Lenu. Hún fór aðeins eina ferð en var nýkomin úr Laugum, ræktinni. Við náðum tveimur ferðum í kalda pottinn saman og einni í sjópottinn áður en ég þurfti að rjúka í vinnuna. Síðasti hluti vinnudagsins var notaður í jólapakka stemmingu kortadeildarinnar en fyrir ca sex vikum síðan voru nöfnin okkar sett í hatt og við drógum einn miða hvert. Ekki þurfti að draga nema einu sinni. Þegar allir voru komnir, biðu veglegar veitingar sem tvær úr deildinni höfðu séð um að taka saman og keyra inn á vagni. En fyrst voru pakkarnir opnaðir, einn í einu og svo giskað eða reynt að giska á hver væri sá sem hafði gefið manni. Mér tókst að giska rétt í fyrsta, fékk mjög flott, rautt höfuð handklæði sem mun nýtast mér í sundferðunum mínum framvegis. Strax eftir vinnu skrapp ég í Hagkaup í Skeifunni.

Í gær átti ég frí. Hafði ætlað mér að skreppa austur og fara í skötu með pabba. Ég komst í sundið rétt eftir að opnaði, hitti Lenu og gaf mér góðan tíma í rútínuna. En við það að slaka aðeins á þá helltist yfir mig einhver þreyta sem varð til þess að ég ákvað að taka því frekar rólega. Pabbi tók þeim fréttum bara vel sagði að þau hefðu keypt sér saltfisk ef við mæðgin myndum ekki koma. Á fjórða tímanum tók ég strætó til norsku esperanto vinkonu minnar. Sigurrós var þegar komin en við vorum bara þrjár í þessum notalega hittingi. Ég þáði meira að segja hálft rauðvínsglas, og ég sem drekk aldrei rauðvín. Við skiptumst líka á að finna lög með hinum og þessum flytjendum á YouTube og spila. Stoppaði aðeins lengur en ég ætlaði mér en var þó komin heim fyrir sjö.

369 dagar til jóla 2016

Ég var ákveðin í að taka gærdaginn nokkuð rólega, sérstaklega morguninn. Sleppti sundinu en var þó vöknuð fyrir átta. Tók það til bragðs að reyna að kúra aðeins lengur. Þegar það virkaði ekki nógu vel ákvað ég að grípa bók í hönd og það virkaði miklu betur. Guggnaði á því að fara gangandi í Norræna húsið. Ýtti aðeins við einkabílsstjóranum rétt til að segja honum að ég færi á lánsbílnum en þeir bræður gætu fengið afnot af honum eftir klukkan þrjú. Í Norræna húsinu hitti ég Inger og Sigurrós. Við fylgdumst með þegar gluggi númer 20 var opnaður og fylgdumst svo með viðburðinum, ungri stúlku sem lék á rafgítar og söng. Því miður tók ég ekki eftir nafninu á stúlkunni en mér fannst gjörningurinn ágætur að mestu leyti, varð amk sultuslök við að hlusta á mússík og texta.

Næst lá leiðin í Fríkirkjuna við Reykjavíkurtjörn. Sigurrós geymdi bílinn sinn við Norræna húsið og þær stöllur fengu far með mér. Við vorum mættar það snemma á næsta viðburð að það tóku nýbökuð brúðhjón á móti okkur á kirkjutröppunum um hálftvö, nema að um einhvers konar gjörning hafi verið að ræða. Klukkan tvö hófst heilunarmessa sem var í samstarfi við prest og starfsfólk kirkjunnar annars vegar og sálarrannsóknarfélagði og kærleikssetrið hins vegar. Ku þetta hafa verið tólfta árið í röð sem svona messa er haldin í Fríkirkjunni en ég var að mæta í fyrsta skipti. Þarna slakaði ég enn betur á. Um þrjú kvaddi ég Inger og Sigurrós og fór beint heim. Tvíburarnir fengu bílinn til að fara á "spilakvöld" og voru farnir upp úr hálffjögur.

Ég horfði á norsku stelpurnar vinna enn einn titilinn undir sjórn Íslendingsins (Selfyssingsins) Þóris Hergeirssonar, las og dundaði mér við ýmislegt annað en heimilisskyldurnar. Stuttu fyrir átta sótti tvíburahálfsystir mín mig til að fara með sér á tónleika með þessum í þessari kirkju. Sérlega vel heppnaðir og skemmtilegir tónleikar það.

Fimm dögum síðar

Ritletin og smá tölvuvesen tóku af mér völdin síðustu daga og það eru klárlega bæði kostir og gallar við það.  Alla virku dagana í síðustu viku var ég mætt til vinnu rétt fyrir klukkan sex á morgnana. Þar af leiðandi notaði ég lánsbílinn til að ferja mig á milli þar sem strætó er ekki byrjaður að ganga svona snemma. Eftir vinnu á þriðjudaginn gerði ég aðra tilraun til að fara í pósthúsið við Síðumúla en leist ekkert betur á aðstæður fremur en daginn áður. Ákvað því að fara í Kringluna og hefði líklega átt að fara þangað strax því þar er komið upp árlegt jólapósthús þar sem bæði er hægt að kaupa frímerki og senda af stað kort og pakka ef e-r eru.

Þriggja daga strætókortið gilti frá og með þessum þriðjudegi en ég eftirlét Oddi Smára að nýta það til að komast í og úr sinni vinnu. Hann lagði af stað upp úr klukkan fimm. Rétt fyrir sex ákvað ég að fara labbandi á matstaðinn Kryddlegin Hjörtu þar sem ég átti stefnumót við tvær vinkonur mínar, "föðursystur"  og "tvíburahálfsystur". Sú fyrrnefnda hringdi rétt áður en ég lagði af stað og bauðst til þess að kippa mér með. Ég bað frekar um að fá far heim eftir hittinginn. Það var reyndar örlítið erfitt að labba fyrsta hlutann af leiðinni þar sem ég ákvað að skilja negldu skóna eftir heima. Að vísu var ekki hálkt, búið að sand og/eða saltbera helstu gangstéttir og stíga sem ekki voru. Ég komst heil alla leið og var fyrst á staðinn. Var að prófa þennan stað í fyrsta skipti og varð alveg heilluð. Notalegt andrúmsloft, góður matur, góð þjónusta og alls ekkert svo dýrt. Kvöldið var auðvitað alltof fljótt að líða.

Fór sund strax eftir vinnu á miðvikudaginn og líka á fimmtudaginn. Mætti á síðustu kóræfinguna fyrir jól á miðvikudeginum. Kláraði öll jólakortaskrif á fimmtudagskvöldið. Á föstudaginn fékk ég að hætta stuttu fyrir klukkan eitt og fór fyrst með gjöf frá KÓSÍ til einnar úr kórnum sem er nýlega bökuð móðir og gifti sig í sumar. Gat ekki stoppað neitt (ætlaði þó ekki að stoppa lengi) því um það leyti sem ég kom til hennar var hringt frá tannlækninum og ég spurð hvort ég gæti komið hálftíma fyrr, þ.e. um hálftvö í stað tvö. Gaf mér smá tíma til að fá að lyfta mánaðargömlum ungum dreng og spjalla stuttlega við mömmuna áður en ég kvaddi og rauk í burtu. Í tannlæknastólnum var ég í fimm korter þar sem verið var að rótfylla tönnina sem var athuguð betur fyrir ca tveimur vikum. Það sást nefnilega ekki alveg á myndum sem teknar voru í eftirliti hjá tanna í síðasta mánuði að skemmdin var mun dýpri svo það borgaði sig að rótfylla.

Í gærmorgun var ég mætt fyrir utan Laugardalslaugina rétt í þann mund sem opnaði klukkan átta. Tvær-þrjár brautir af átta voru fráteknar og í notkun vegna sundæfinga. Ég synti uþb tuttugu mínútur, áður en ég fór í sjópottinn og gufu. Svo virtist sem sá kaldi væri lokaður en þar sem ég sá til einhverra nota hann engu að síður ákvað ég að fara í sturtu eftir gufuna og dýfa mér smástund í þann kalda á leiðinni upp úr. Var komin í Kristu Quest um hálftíu. Afhenti klipparanum mínum jólakort til hans, starfsfólksins og fjölskyldna þeirra og fékk svo jólaklippinguna, fimm vikum eftir að ég var síðast í stólnum. Áður en ég fór heim kom ég við á annarri hárgreiðslustofu og afhenti eigandanum jólakort um leið og ég óskaði honum til hamingju með daginn. Skrapp að lokum í Krónuna við Nóatún og þegar ég kom heim hellti ég upp á könnuna og ákvað að vekja syni mína til að drekka kaffi mér til samlætis og setjast niður í smá mæðginaspjall. Þeir tóku þessu uppátæki mínu bara vel.

Morgunhani

Vekjaraklukkan lét mig vita þegar hún var tíu mínútur gengin í sex í gærmorgun. Ég var frekar fljót að átta mig og fyrr en varði var ég klædd og komin á ról til að sinna morgunrútinunni. Þar sem strætó er ekki byrjaður að ganga svona árla morguns fór ég í vinnuna á lánsbílnum. Öryggisvörðinn, sem veifaði mér úr "búrinu", þekkti ég en hann var einu sinni í kirkjukórnum. Klukkan eitt var haldinn örfundur á deildinni sem var reyndar aðeins lengri en til stóð. Ég og sú sem mætti um leið og ég máttum svo fara strax eftir fundinn.

Keyrði framhjá pósthúsinu við Síðumúla en ákvað að sleppa því að leita að stæði og fara í röðina. Þess í stað fór ég alla leið upp í Mjódd. Keypti reikningabók í Eymundsson fyrir soninn sem er í verktakasímasöluvinnunni, keypti níu miða strætókort til að skipta milli brætranna og einnig þriggja daga kort sem gildir frá og með deginum í dag og til og með fimmtudagsins handa sama syni og fékk reikningabókina en ég lagði ekki í að fara í biðröðina á pósthúsinu í Mjóddinni.

Kom heim um hálfþrjú. Pabbi og mamma voru fyrir utan tæpum tveimur tímum seinna en mamma treysti sér ekki í tröppurnar upp í íbúð til mín svo við mæðgin skruppum öll út til að faðma þau. Þetta var afar stuttur hittingur en hefði líklega ekki orðið nema vegna þess að foreldrar mínir þurftu að koma á okkur pökkum.

Ákvað að keyra Odd Smára í vinnuna og dreif mig í sund á heimleiðinni. Fór að venju í Laugardalslaugina. Synti í þrjú korter, fór aðeins einu sinni í kalda pottinn í tæpar þrjár mínútur, nokkrar mínútur í sjópottinn og einhverjar mínútur í gufuna áður en ég fór aftur heim. Skrifaði nokkur jólakort og eitt auka bréf með smá sendingu til ungrar konu hverrar mömmu ég þekkti.

"Milkiwhale" í Norræna húsinu í gær

Þar sem ég fór afar seint að sofa aðfaranótt gærdagsins, eitthvað langt gengin í þrjú ákvað ég að taka mér frí frá morgunsundinu á sunnudagsmorgni. Það fór nú svo að ég fór ekkert í sund í gær. Var mætt til norsku esperanto vinkonu minnar um ellefu og hún minntist strax á að sig langaði til að plata mig með sér á jóladagatalið í Norræna húsinu kl. 12:34. Ég var alveg til í þetta og rétt fyrir tólf löbbuðum við af stað heiman frá henni og vorum tæpan hálftíma á leiðinni. Fyrirfram vissum við ekkert á hvaða viðburð við vorum að fara. Það kom ekki í ljós fyrr en gluggi númer 13 var opnaður og þar stóð Milkywhale. Um var að ræða íslenska tveggja manna hljómsveit, plötsnúð og dansandi söngkonu sem söng alveg ný og eldri lög á ensku næstu tuttugu mínúturnar eða svo. Þetta var bara gaman. Við stöllur löbbuðum sömu leið til baka, þ.e. meðfram Hringbrautinni, og þegar við komum aftur á Sólvallagötuna kvaddi ég og dreif mig í Krónuleiðangur út á Granda. Þegar ég kom heim lét ég Odd Smára vita og hann kom út og hjálpaði mér inn með vörurnar og gekk frá þeim. Seinna um daginn nýtti hann síðasta gildisdag rauða kortsins og fór til pabba síns en Davíð Steinn var búinn að ráðstafa sér í annað verkefni. Ég lauk við danska og íslenska jólabréfið sem bæði fara til Danmerkur. Með íslenska jólabréfinu laumaði ég auka jólakorti. Horfði á Landann og Downton Abby en vann svo í því að koma mér í bælið því framundan var morgunvaktarvika og þá vakna ég alltaf um fimm.

Hvorki forvitin né feimin

Viðkvæmir sem "slysast" inn á þessa síðu eru varaðir við að textinn sem á eftir fer gæti innihaldið "óviðeigandi" orð sem eru ekki notuð á hverjum degi. Held þó sjálf að flestir ættu að þola og þora að lesa pistil minn um gærdaginn.

Ég var mjög lengi á báðum áttum hvort ég ætti að skella mér í sund í gærmorgun. Framkallaðar blæðingar voru um það bil að hefjast og ég man ekki til þess að ég hafi farið í sund í svoleiðis ástandi. Var vöknuð á áttunda tímanum en klæddi mig ekki nærri strax. Slakaði vel á inn í morguninn en þegar ég var komin á fætur kveikti ég á tölvunni og leitaði að upplýsingum um sund og blæðingar. Vissi reyndar að það á alveg að vera hægt að stunda sundið ef notaður er þar til gerður tappi. Ég á til svoleiðis og þegar var komið undir hádegi ákvað ég að taka til sunddótið og drífa mig af stað.

Lánsbíllinn var hrímaður allan hringinn en það tók ekki langa stund að skafa allar rúður og ljós. Mikið var um bíla í Laugardalnum en ég var svo heppin að fá stæði og það á frekar góðum stað. Einn sjúkrabíll var fyrir framan aðalinnganginn og annar var að renna að um það leyti sem ég var að ganga inn. Ein af konunum sem vinna þarna og ég er nýbúin að fá að vita að er nafna mín (Önnu-nafna mín) tók á móti sjúkraflutningamönnunum sem voru að koma og sagði að þeir ættu að fara inn með börurnar. Ég sá þessar börur á ganginum fyrir framan búningsklefana en spáði hvorki í frekari staðsetningu né velti því fyrir mér hvað væri í gangi. Ég var bara ákveðin í að vera ekki fyrir og hugsaði um það eitt að finna mér skáp, afklæðast og skreppa afsíðist til að koma tappanum fyrir. Þegar ég kom fram aftur, haldandi á handklæði vöfðu utanum um sjampóbrúsa, tvískiptu sundfötunum og sundgleraugunum áttaði ég mig á að börurnar voru á gólfinu fyrir framan sturturnar og það voru fjórir sjúkraflutningamenn að sinna þessu tilfelli. Og ég nakin (og reyndar fleiri konur og stúlkur) á leið í sturtu. Ég setti handklæðið ofarlega í geymslurekkann og fór í sturturnar sem eru strax til vinstri og eru aðeins við einn vegg. Þaðan var ekki hægt að vera að glápa á hvað var að gerast við börurnar. Ég tek það fram að ég gleymdi alveg að vera feimin þessa stuttu stund sem ég valsaði inn að sturtunum. Synti stanslaust í um 50 mín, skrapp í sjópottinn (sá kaldi var lokaður vegna loftkulda), aðeins í gufuna og settist svo um stund á bekk í "sólbað" áður en ég fór upp úr og heim.

Um miðjan dag lánaði ég sonunum bílinn til að þeir kæmust báðir á "spilakvöld" í Kópavogi. Hugsaði að það væri smá tími síðan "einkabílstjórinn" hefði fengið að taka í stýrið. Ég dundaði við ýmislegt heimavið. M.a. skrifaði ég fyrsta jólabréfið af þremur (enska bréfið), jólakort með því, horfði á beina útsendingu frá því þegar dregið var í riðlanana á EM-2016 og horfði reyndar á imbann, 3 myndir, allt kvöldið og fram á nótt. Strákarnir komu heim um tíu en hurfu fljótlega inn í sín herbergi.

Engin sundferð í gær

Nýliðnir fimm virku dagar urðu aðeins öðruvísi en til stóð. Vaktin mín var fyrirfram ákveðin frá 13-19 með smá undantekningum. Var búin að segja frá því að á mánudaginn var vinnudagurinn frekar stuttur vegna veðurs. Á þriðjudaginn vann ég "rétta" vakt en þá var jafnframt tekin ákvörðun um að framlengja vinnu til klukkan 21:00 út vikuna, frá og með miðvikudeginum. Fjóra virka morgna af fimm fór ég í sund þar sem ég gaf mér góðan tíma í sundið (ca. 50 mín plús mínus 5), potta og gufuferðir. Frá miðvikudeginum fór ég þar að auki gangandi í vinnuna og gerði ég mér það til gamans að stilla "rekjara" á mig í nýja símanum.

Þegar ég var að ljúka vinnu um níu á miðvikudagskvöldið hringdi ein nafna mín og frænka í mig, þá stödd fyrir utan heima hjá mér (og þar var enginn heima). Hún og maðurinn hennar voru að sækja til mín pönnuna sem var notuð í að steikja laufabrauðið um daginn. Pannan var komin út í lánsbílinn en ég var nýbúin að segja við þá sem var með mér á vaktinni að ég yrði líklega að fara að drífa í að skrifa jólakortin og samnýta ferðina með jólakortið til frænku minnar til að skila pönnunni í leiðinni. Frænka mín sótti mig í vinnuna þetta kvöld og ég gat því skilað henni pönnunni í leiðinni.

Síðustu tveir vinnudagarnir voru langir og öðruvísi, fimmtudagurinn ívið lengri en minna hægt að gera. Ég komst heim til mín stuttu fyrir miðnætti en það hefði líklega ekki náðst nema vegna þess að næsti yfirmaður skutlaði mér heim. Í gær komst ég ekkert í sund því ég fann að það var ekkert skynsamlegt við það að rífa sig of snemma á fætur. Ég var samt komin á ról um níu. Skrapp aðeins út í Sunnubúð um ellefu og labbaði af stað í vinnuna hálftíma síðar. Var mætt þangað klukkan tólf og vinnubrögðin við hluta af daglegu verkefnunum voru allt öðru vísi en venjulega en hafa þó verið "notuð" áður, bara afar, afar sjaldan. Eftir allt daglegt og fljótlega eftir að hinar vaktirnar voru farnar vorum við tvær (sem báðar mættum um tólf) áfram til klukkan níu og létum vélina ganga allan tímann fyrir utan hálftíma þegar við fengum okkur kvöldmat. Sú sem var með mér á vaktinni býr í Garðabænum og hún bauðst til að skutla mér heim sem ég þáði með þökkum.

Heima hitti ég fyrir annan unga manninn, soninn sem er tilvonandi rafeindavirki. Sá ungi maður var farinn til vinar síns þegar hinn ungi maðurinn kom heim úr vinnunni um ellefu.

Kaldur pottur og sjópottur í gærmorgun

Var hálftíma seinna á ferðinni í laugina í gærmorgun heldur en á mánudagsmorguninn. Það kom til af því að tilvonandi rafeindavirki hafði fengið misvísandi skilaboð um prófatíma. Ein tilkynningin var sú að prófið ætti að frestast um hálftíma og byrja klukkan níu en hið rétta var að prófið frestaðist ekki neitt. Skutlaði honum upp í Tækniskóla við Hallgrímskirkju og var hann líklega tuttugu mínútum of seinn en fékk þó að taka prófið.  Ég var byrjuð að synda fimm mínútum yfir níu og það hlakkaði heldur betur í mér því ég hafði tekið eftir því að kaldi potturinn var fullur af vatni og opinn. Synti því aðeins í um þrjú korter fór tvisvar í þann kalda einu sinni í heitan pott og sá svo að það var líka búið að opna sjópottinn svo ég nýtti mér það. Endaði svo á smá gufu og útisetu áður en ég skrapp heim. Hinn sonurinn "lánaði" mér rauða kortið í hádeginu og sótti það til mín í vinnuna eftir að hann var búinn í prófi um miðjan dag. Hann var svo farinn í sína vinnu er ég skilaði mér aftur heim eftir mína vinnu.

Stuttur vinnudagur í gær vegna veðurs

Var pínu löt af stað í gærmorgun en það kom öðrum syninum til góða. Í stað þess að mæta í Laugardalslaugina strax klukkan hálfsjö mætti ég tæpum tveimur tímum síðar eftir að hafa skutlað Davíð Steini upp í Tækniskóla við Hallgrímskirkju þar sem hann átti að mæta í próf klukkan hálfníu. Ég var byrjuð að synda þegar klukkan var 08:35 og hætti ekki fyrr en 55 mínútum síðar. Þá fór ég í smástund í gufu og sat svo aðeins úti áður en ég dreif mig aftur upp úr og heim. Um ellefu leytið vakti ég hinn soninn til að athuga hvort hann væri skráður í vinnu. Þá hafði hann nýlega haft spurnir af því að kvöldvaktin yrði felld niður vegna slæmrara veðurspár. Ég fékk því rauða kortið og var mætt í mína vinnu um hálfeitt. Fyrsta sem ég frétti er ég mætti á staðinn var að það voru fyrirmæli um að hætta framleiðslu um þrjú og koma sér heim. Eftir stuttan fund fór ég og sú sem var á síðdegisvakt með mér inn í framleiðslurýmið og þar vorum við til klukkan langt gengin í þrjú. Vorum búnar að ganga frá deildinni um þrjú og þau okkar sem voru ekki þegar farin heim af deildinni yfirgáfu svæðið skömmu síðar. Ég rétt missti af leið 13 þar sem ég fann svipað lykilkort og við notum í vinnunni minni rétt við strætóskýlið og ákvað að afhenda þeim sem sér um hýsingar og móttökuna fyrir RB á K1 þetta spjald til að finna út úr því hver ætti það. Kom heim fyrir klukkan fjögur og notaði tímann fyrst til að horfa á Landann og Downton Abbey frá því kvöldið áður. Útbjó kvöldmat á sjöunda tímanum, horfði á fréttir en var löt að öðru leyti, nennti ekki einu sinni að lesa og skreið upp í rúm löngu fyrir miðnætti.

Magnað aðventukvöld í kirkju óháða safnaðarins í gærkvöldi

Það hurfu nokkrir dagar eitthvað út í buskann án þess að ég fengi rönd við reist enda afar ósennilegt að nokkur mannelgur máttur hafi vald á að stoppa tímann í að æða svona hratt áfram. Á fimmtudaginn átti ég ekki að mæta í vinnu fyrr en um hálfeitt svo ég skellti mér í sund strax upp úr klukkan hálfsjö. Þar sem ég hafði ekki farið í sund síðan á mánudagsmorgun ætlaði ég eiginlega ekki að geta hætt að synda. Tapaði tölunum á ferðunum en ég synti stanslaust í tæpar sextíu mínútur. Eftir sundið skrapp ég heim með sunddótið, hellti upp á smá kaffi en staldraði svo sem ekki lengi við því ég hafði hug á því að kíkja aðeins í Kringluna áður en ég átti að mæta til vinnu og lét ég verða af því. Oddur Smári var með rauða kortið og ég ákvað að vera á lánsbílnum. Fékk ekkert stæði á neðra plani Seðlabankans en það var líka viðbúið. Hafði gott af því að ganga smá spöl frá planinu rétt við bensínstöðina. Sex og hálfum tíma seinna þurfti ég að sópa aðeins af lánsbílnum en komst klakklaust heim og fékk ágætis stæði í götunni. Oddur var farinn í vinnuna en hinn ungi maðurinn var búin að hafa til kvöldmatinn og beið með að borða þar til ég skilaði mér heim um hálfátta.

Föstudagurinn var eilítið stermbinn, vinnulega séð (kannski vegna þess að þetta var síðasti vinnudagur afar viðburðarríkrar vinnuviku), en ég kláraði vinnutímann milli 7:45 og 15:55. Fékk leyfi til að rjúka út rétt fyrir fjögur til að komast heim sem fyrst og afhenda Oddi strætókortið. Á laugardagsmorguninn var ég mætt í Laugardalinn um hálfníu og synti jafnlengi og tveim morgnum fyrr. Skrapp aftur í Kringluna á leiðinni heim. Um eitt leytið skutlaði ég bræðrunum í afmælisveislu í Kópavoginn og sá til þess að sá þeirra sem ekki var með rauða kortið væri með fyrir strætófargjaldi heim. Um þrjú var ég mætt í kirkju óháða safnaðarins þar sem ég hitti fyrir eina sem er líka í stjórninni og sú er reyndar formaður KÓSÍ-kórsins. Það tók okkur tæpa klukkustund að setja upp og skreyta jólatréð í kirkjunni og raða upp borðum og stólum í neðri safnaðarsalnum. Skrapp í Krónuna við Nóatún og verslaði inn áður en ég fór aftur heim.

Ég var mætt á svipuðum tíma í laugina í gærmorgun og á laugardagsmorguninn. Synti einnig jafn lengi. Skrapp svo heim í sutta stund m.a. til að ganga frá sunddótinu og ná í esperanto-bækurnar. Var komin til esperanto vinkonu minnar um ellefu og við áttu notadrjúga esperantostund saman. Fór beint heim á eftir og slakaði á fyrir kvöldið. Stuttu fyrir fimm klæddi ég mig í sparileg föt, greip með mér nótur og aðra skó og var svo mætt í kirkjuna mína ca korter yfir. Þangað voru að tínast til fullt af öðru kórfólki bæði úr KÓSÍ (mínum kór), Kyrjunum og Stefni og ræðumaður og einsöngvari kvöldsins, Bergþór Pálsson, mætti ca klukkustund síðar til að æfa sitt prógramm. Aðventustundin sjálf byrjaði klukkan átta, full kirkja og þegar allir taldir saman náðum við tölunni 252. Stundin heppnaðist afar vel og ræðumaður kvöldsins fór á kostum. Hann hélt minni athygli allan tímann og ég er nokkuð viss um að hann talaði í uþb tuttugu mínútur (var ekki með neina tímavél á mér þó). Á eftir bauð safnaðarstjórnin, sem var öll mætt, upp á kaffi, öl og smákökusmakk á báðum hæðum. Klukkan var byrjuð að ganga ellefu þegar ég skilaði mér svo heim, afar sátt með alla helgina.

Smávegis um gærdaginn

Ég vaknaði af sjálfsdáðum fyrir klukkan hálfsex í gærmorgun amk hálftíma áður en ég hafði stillt klukkuna. Hugurinn stefndi í Laugardalinn og ég klæddi mig, fékk mér að borða og tók til sunddótið, vinnudótið og kórdótið, greip bíllyklana og dreif mig út. Ég var ekki lengi að ákveða að það borgaði sig ekkert að reyna að "finna" lánsbílinn, leyfa honum að kúra áfram undir þykku snjóteppi í stæðinu fyrir framan innkeyrsluna og fara aftur inn og kúra aðeins lengur sjálf.

Fór svo með hálfátta strætisvagninum í vinnuna. Þrátt fyrir krefjandi verkefni og eril í vinnunni fékk ég leyfi til að fara aðeins fyrr svo ég náði vagninum heim rétt fyrir fjögur. Ungi sölumaðurinn fékk hjá mér strætókortið og rétti mér kúst í staðinn. Vel gekk að sópa af bílnum og að því loknu keyrði ég einn hring og lagði í annað stæði. Hafði ágætis tíma til að slaka á heima um stund áður en ég bílaðist á kóræfingu þar sem æft var fyrir komandi aðventukvöld sem og jólamessurnar. Fékk svo gott stæði stutt frá nr. 21 þegar ég kom heim aftur.

Vikan hálfnuð

Ég tók strætó, leið 13, fyrir utan Sunnubúðina um hálfátta í gærmorgun. Vinnudagurinn var erilsamur og fullt af "auka"-verkefnum sem þurfti að leysa. Dagurinn leið líka frekar hratt. Um hálffimm tók ég leið 11 frá Hörpu og fór í skýlinu á horninu á Háteigsvegi við Stakkahlíð. Var því mætt á réttum tíma á reglubundinn safnaðarstjórnarfund. Þrátt fyrir fannfergi var ekki mikið um forföll á fundinn, aðeins organistinn og varaformaðurinn komust ekki. Eftir góðan fund fékk ég far heim með formanni stjórnarinnar sem líka skutlaði ritaranum heim enda var þetta nokkurn veginn á hans leið heim til sín. Davíð Steinn var að sinna verkefnavinnu upp í skóla en við Oddur Smári fengum okkur afganginn af kvöldmatnum frá því á mánudagskvöldið, ofnbakaðar kjúklingabringur á grænmeti. Seinna horfðum við á Castle en ég var komin í háttinn um hálfellefu.

Fullveldisdagurinn

Þá er síðasti mánuður ársins hafinn og mér segir svo hugur um að hann verði horfinn í aldanna skaut með þessu herrans ári eftir ótrúlega stuttan tíma. En aðeins um síðustu tvo daga.

Þrátt fyrir að fara nokkuð seint að sofa aðfaranótt sunnudagsins var ég komin á fætur um sjö. Eldri systurdóttir mín hafði fengið að gista hjá vinkonu sinni. Systir mín, mágur og yngri systurdóttir voru komin á fætur og þau fóru fljótlega í Skautahöll Reykjavíkur. Ég fékk mér morgunhressingu, tók til sunddótið mitt og var að sópa af lánsbílnum ca tuttugu mínútum fyrir átta. Fyrsti viðkomustaður var áðurnefnd skautahöll. Mætti þangað um það bil sem fyrri hópurinn úr keppnishóp 12-B byrjaði að hita upp. Systurdóttir mín var númer tvö í keppnisröðinni í þeim hóp. Ég horfði á allara 12 stúlkurnar, báða hópana, og skráði niður stigaskorið hjá hverri og einni. Bríet sem er ein af yngstu keppendunum í hópnum skoraði 22,15 þrátt fyrir að detta en hún varð í 4. sæti.

Var mætt í Laugardalslaugina um hálftíu. Nú var búið að loka kalda pottinum en ég synti þá bara þeim mun lengur. Ekki var heldur hægt að fara í sjópottinn sem er í viðgerð. Afgangurinn af sunnudeginum fór í ýmis konar dútl. Norðan fjölskyldan fór í heimsókn austur á Hellu og gisti þar. Til stóð að þau yrðu svo aftur eina nótt í viðbót hér hjá mér en þar sem spáin var slæm flýttu þau plönunum og voru víst komin aftur norður um miðnættið í gærkvöldi.

Ég náði því ekkert að hitta þau aftur. Fór í morgunsund strax upp úr klukkan hálfsjö í gærmorgun. Hafði nægan tíma. Lena mætti líka en þar sem kaldi potturinn var lokaður vorum við næstum því farnar að velta okkur upp úr snjónum. Hafði tíma til að skutla sunddótinu heim áður en ég mætti í tíma til tannlæknis sem skoðaði skemmd á einum stað. Nánari skoðun á skemmdinni sem sást í myndatöku í síðasta eftirliti leiddi í ljós að hún var það dúp að það borgar sig að rótarfylla tönnina. Skrýtið að ég skuli ekki hafa verið farin að finna fyrir neinni tannpínu. En ég fékk bráðabirgðafyllingu og tíma aftur eftir uþb tvær vikur. Skrapp heim, fékk mér að borða og hringdi austur. Hafði lánað öðrum syninum rauða kortið í strætó svo ég fór á bílnum í vinnuna og var mætt þangað um hálfeitt og kom heim aftur um átta um kvöldið. Þá var sá sem fékk strætókortið farin í vinnuna sína en hinn ungi maðurinn var steinsofnaður og svaf hann víst til klukkan sjö í morgun.

Fimm dögum síðar

Ekkert varð úr bakstri fyrr en tveimur kvöldum eftir síðustu færslu, á fimmtudagskvöldið var. Ég skutlaði Oddi Smára upp á Malarhöfða rétt fyrir sex það síðdegi. Fékk hinn unga manninn til að pakka inn jólagjöfunum til fjölskyldunnar sem býr á Akureyri og bakaði svo um það bil níutíu lakkrístoppa. Sótti Odd aftur um tíu.

Á föstudagsmorguninn sópaði ég af bílnum og var mætt í Laugardalinn rétt áður en laugin opnaði um hálfsjö. Byrjaði á því að synda og var búin að fara nokkrar ferðir þegar ég sá að Lena var mætt. Við náðum þremur ferðum saman í kalda pottinn en ég fór beint upp úr eftir þriðju ferðina og það var svolítið sérstakt að koma ísköld inn og fara í sturtu. Var annars á lánsbílnum þennan morgun þar sem ég átti tíma hjá tannlækni um þrjú. Sá tími féll reyndar niður og var færður til mánudags en ég vissi ekki af því fyrr en fór að líða á morguninn.

Helga systir og fjölskylda mínus tíkin Cara komu til mín um tíu þetta kvöld. Þá var ég búin að baka uppáhalds smákökusortina hans Davíðs Steins, eggjahvítukökur með kornfleks, suðusúkkulaði og kókosmjöli. Það urðu ekki nema 48 kökur, næstum því helmingi færri en lakkrístopparnir. Smá skandall það en ég verð þá bara að hræra í aðra lotu af þessari tegund þegar hún klárast.

Það hafði kyngt niður miklum snjó aðfaranótt laugardagsins, 32 cm jafnfallin og hefur ekki snjóað svona mikið síðan árið 1979. Mágur minn skutlaði systur minni í Skautahöll Reykjavíkur fyrir klukkan átta. Ég fór út rétt á eftir og sópaði af lánsbílnum og dreif mig í sund. Fékk ekkert stæði rétt við innganginn að laugardalslauginni en það voru næg stæði þeim megin sem líkamsræktarstöðin er. Fékk þá bara smá göngutúr og skrefamælingu út úr því. Synti í uþb þrjú korter og fór þrisvar í kalda pottinn og þrisvar í pottinn sem er 42 gráður. Sjópotturinn er búinn að vera lokaður vegna viðgerða í nokkra daga svo sundrútínan hefur aðeins breyst.

Eftir sundið fór ég aftur heim. Fljótlega eftir hádegi skrapp ég á bókasafnið Kringlunni til að skila tveimur bókum og notaði tækifærið og verslaði aðeins inn í Bónus, aldrei þessu vant. Systir mín og fjölskylda voru að erindast og snattast í bænum fram á kvöld. Ég steikti slátur og bjó til sæta kartöflumús með handa okkur mæðginum. Um hálfníu sótti Brynja vinkona mín mig og við fórum saman í hið árlega tilhleypingateiti til séra Péturs þar sem kirkjuáramótin voru skotin upp um miðnætti.

Á eftir að ákveða mig

Ég er að bræða það með mér að vinda mér loksins í smákökubakstur. Á meðan ég reyni að ákveða mig nota ég tækifærið og punkta aðeins niður gærdaginn.

Var vöknuð aðeins á undan vekjaraklukkunni sem átti að vekja mig rétt fyrir sjö. Morgunrútínan gekk vel og ég náði að kveikja aðeins á tölvunni áður en ég þurfti að mæta á stoppistöðina ca 17 mínútum fyrir átta. Í vinnunni var nóg að gera enda leið dagurinn afar hratt eftir því. Kom heim aftur um hálffimm. Hafði kvöldmatinn tilbúinn rétt fyrir sex og fór svo í sund 17. daginn í röð. Veit ekkert hversu mikið ég synti nema ég synti stanslaust í tæpar fjörutíu mínútur áður en ég skellti mér í kalda pottinn. Fór aðeins tvær ferðir í hann og tvær í 42 gráðu pottinn. Sjópotturinn var lokaður og ég sleppti gufubaðinu í þetta sinn. Kom heim alveg endurnærð og ánægð eftir því. Ætla ekkert að vera að láta vigtina stjórna mér og hef ekki stigið á hana síðan ég endurnýjaði árskortið en ég finn það á fötunum mínum að það eru að fara af mér sentimetrar. Vona að þetta gerist ekki of hratt svo "nýju" flíkurnar verði ekki strax of stórar á mig. Sennilega engin hætta á því þó.

Meira ætla ég ekki að skrifa í þetta sinn nema ég er ekki enn búin að ákveða hvað ég geri úr kvöldinu.

"Þannig týnist tíminn"

Ég var komin í Laugardalinn og byrjuð að synda korter yfir átta í gærmorgun. Synti stanslaust í hér um bil þrjú korter. Ég var svo á leiðinni yfir í sjópottinn þegar ég uppgötvaði að það var einhver að nota kalda pottinn. Að sjálfsögðu dreif ég mig ofan í og fór ég allt í allt fjórar ferðir í minnst tvær mínútur í senn. Eftir fjórðu ferðina fór ég í sjópottinn, svo smá gufu og að lokum örstutt "sólbað" áður en ég fór aftur heim.

Heima hafði ég uþb tvo og hálfan tíma áður en ég skipti um föt, tók með mér sálmabókina og mætti kirkjuna um eitt í upphitun fyrir messu. Kórsystir mín, Guðlaug Pétursdóttir, söng einsöng fyrir og eftir predikun og gerði það mjög vel eins og hennar er von og vísa. Kórinn söng þrjá sálma og svo eitt lag úr brúnu bókinni undir altarisgöngunni. Á eftir messu var boðið upp á bráðabrauð með svartbaunaseyðinu.

Áður en ég fór heim úr kirkjunni kom ég við á bókasafninu í Kringlunni og skilaði níu af þeim ellefu bókum sem ég var með frá þeim í fórum mínum. Tók fimm bækur með mér heim og eina af þeim er með tveggja vikna skilafrest. Ég þarf líka að klára þessar tvær sem skildi eftir heima fyrir 29. nóvember. Reyndar gæti ég framlengt skilafrestinum um mánuð en ég er byrjuð á báðum þessum bókum og ætla amk að sjá til hvort ég næ ekki að klára að lesa þær í vikunni.

Alltaf nóg um að vera

Ég sló skrefamet, mælirinn í símanum taldi uþb 11.000 skref, á föstudaginn var og það þrátt fyrir að ekki væri hægt að telja skrefin þann tíma sem ég var í sundi. Var á ferðinni frá því um fimm um morguninn. Fór beint í sund eftir vinnu klukkan eitt. Synti stanslaust í næstum því þrjú korter, kannski til að bæta mér upp að kaldi potturinn var tómur vegna ísinga og kulda. Var búin að mæla mér mót við Odd Smára í Kringlunni, þ.e. hann hafði stungið upp á því sjálfur að hittast þar. Vorum nokkuð fljót að afgreiða málin á verkefnalistanum en þó tók það smá tíma að finna óskorið og ósteikt laufabrauð. Ungi maðurinn fór svo til pabba síns seinna um daginn. Ég vissi ekki af því fyrr en um miðjan dag og hafði tekið út kjúkling úr frysti. Ég ákvað að elda úr hráefninu og skar niður fullt af grænmeti til að setja með í ofninn. Það kom líka á daginn að hinn ungi maðurinn var ekki að fara til pabba síns og kom hann heim akkúrat þegar maturinn var tilbúinn. Ég var komin í rúmið fyrir miðnætti.

Gærdaginn byrjaði ég á því að fara í sund fljótlega eftir að laugin opnaði um átta. Kaldi potturinn var enn tómur svo ég synti bara og synti og gaf mér svo góðan tíma í sjópottinum og gufunni á eftir. Fljótlega eftir að ég kom heim slökkti ég alveg á tölvunni, tók hana úr sambandi og lokaði hana inni í tölvuskáp. Ræsti Odd upp stuttu fyrir hádegi til að fara eina ferð með pappír, plast og fleira í gáma svo ég hefði sjálf betri tíma til að undirbúa komu frændfólks í laufabrauðagerð. Bræðurnir voru á leið á "spilakvöld" um tvö og fengu þeir leyfi hjá mér til að fara á lánsbílnum. Þeir voru nýfarnir þegar frændi minn og konan hans komu. Þau voru tæpum hálftíma á undan systurunum sem villtust fyrst yfir í mávahlíðina. Allir komu með eitthvað með kaffinu með sér en fyrst var byrjað að skera út í laufabrauðin. Það var reyndar boðið upp á kaffisopa fyrir þá sem vildu. Maður annarrar frænku minnar kom eftir að leikur liðsins hans í enska var búinn. Hann skar út nokkrar kökur en svo fóru svilarnir í að steikja kökurnar á meðan við stelpurnar héldum áfram að skera út. Upp úr klukkan fjögur var tekin smá kaffipása. Þá var búið að steikja tuttugu kökur af áttatíu, en það var heldur ekki búið að skera út alveg allar. Klukkan var samt ekki nema sex þegar allt var yfirstaðið og frændfólkið kvaddi fljótlega eftir það.

Tíu dagar frá því ég endurnýjaði árskortið í sund

Ég er búin að fara í sund á hverjum degi í tæpar tvær vikur og þessa vikuna hef ég synt mun lengur en ég gerði áður. Það hjálpar mikið að ég tek þátt í nýjustu vinnustaðaáskoruninni og nota til þess nýtt app sem heitir "Sidekick". Þetta er appið og áskorunin sem varð þess valdandi að ég uppfærði símann minn á kostnað vinnunnar minnar í síðustu viku. Kaldi potturinn var annars tómur og lokaður í gær og í dag og saknaði ég þess sárlega að geta ekki dýft mér í kalt í smástund.

Kom heim úr sundi upp úr klukkan þrjú í gærdag og hafði þá ágætan tíma í smá skylduverk hér heima áður en ég mætti á kóræfingu. Fékk Odd til þess að búa til kaffi og ég hafði, merkilegt nokk (eða ekki), smá tíma til að lesa. Á kóræfingunni söng ég aðallega sem og með sópran en brá mér stundum yfir í altinn þegar sópran átti ekki að syngja.

Synt og synt og synt og synt...

Vekjarinn í gamla nokia samlokusímanum mínum vakti mig klukkan fimm mínútur yfir fimm í gærmorgun. Morgunverkin gengu greiðlega fyrir sig og þar sem ég var ekki alveg viss hvort ég þyrfti að skafa af lánsbílnum lagði ég tímanlega í hann. Var með nesti og sunddótið með mér. Þurfti ekkert að skafa og var þess vegna mætt í vinnu um tíu mínútum fyrir sex. Sú sem er með mér á sex-vaktinni þessa vikuna mætti á slaginu. Verkefnin gengu áægtlega fyrir sig og fyrr en varði varð klukkan átta og þá vorum við leystar af. Þær tvær sem voru á síðdegisvaktinni voru mættar klukkan níu.

Ég fór næstum beint í sund eftir vinnu, reyndar með viðkomu á einum stað. Naut þess að synda og synda og skellti mér svo í kalda pottinn á eftir. Kom heim um kaffileytið. Annar sonurinn var heima og ég ákvað að hella upp á smá kaffi. Dútlaði mér við ýmislegt það sem eftir lifði dags, safnaði m.a. fullt af skrefum. Svo var ég það skynsöm að koma mér í háttinn rétt fyrir hálfellefu. Las í smá stund en ég er handviss um að ég var steinsofnuð áður en klukkan varð ellefu.

Eftir helgina

Níunda morguninn í röð byrjaði ég daginn á því að fara í sund. Reyndar opnar ekki fyrr en klukkan átta um helgar en ég var mætt á svipuðum tíma og á laugardagsmorguninn, eða fyrir klukkan hálfníu, í gærmorgun. Tók sundrútínuna föstum tökum og var svo glöð að það væri búið að opna sjópottinn atftur að ég var extra langan tíma í honum eftir sundið og pottadýfingarnar. Endaði svo á gufu og "sólbaði".

Um ellefu var ég mætt til norsku esperanto vinkonu minnar og á þeim tíma sem ég stoppaði lásum við smá landnáms-sögu frá því fyrir árið 900, úr gamalli kennslubók á esperanto. Það var gaman og þarna fléttast saga Norðmanna og Íslendinga mjög mikið saman.

Kom heim um hálfeitt og þá var einkabílstjórinn vaknaður og næstum tilbúinn í að keyra austur fyrir fjall í heimsókn á Hellu. Við vorum komin þangað um tvö og stoppuðum til klukkan að verða níu. Mundi eftir að taka með mér nokkra poka af krækiberjum og lét einkabílstjórann alveg um að keyra heim líka. Skiluðum okkur heim um tíu í gærkvöldi og urðum að leggja bílnum aftan við heilsugæsluna.

Sunnudagur

Var mætt í Laugardalslaugina og byrjuð að synda rétt fyrir klukkan hálfníu í gærmorgun. Sjópotturinn var lokaður þannig að þegar ég var búin að synda og fara þrjár ferðir í kalda pottinn og tvær í 42 gráðu heita pottinn fór ég i gufu beint eftir síðustu ferðina í þann kalda. Það var mjög sérstakt. Eftir sundið kom ég við í Krónunni við Nóatún og var ég að koma heim með vörurnar rétt fyrir hádegi. Synirnir voru enn sofandi og fljótlega eftir að þeir fóru loks á stjá báðu þeir um að fá að fara á lánsbílnum á "spilakvöld" (byrjaði upp úr klukkan þrjú). Ég leyfði þeim það þar sem ég var búin að sinna mínum útréttingum. Dundaði við ýmislegt hérna heima en skrapp líka í hálftíma göngutúr. "Sidekick"-appið og keppnisskapið heldur manni við efnið. Þrátt fyrir að vera ein heima ákvað ég að útbúa mér ofnbakaðan bleikjurétt í kvöldmatinn. Missti kannski heldur mikið af karrý út á bleikjuna en mér fannst þetta samt gott.

Bleikjuflök og grænmeti í ofninum

Hugurinn er í París, alls konar tilfinningar á kreiki en mér finnst einhvern veginn erfitt að orða hugsanir mínar um þessar hræðilegu árásir. Veröldin verður sífellt firrtari að mínu mati en þó held ég að það sé aðeins lítið brot af mannkyninu sem er að valda þessum usla og ala á hræðlsu þannig að það fyrsta sem ráðamönnum dettur í hug er að auka viðvörunarstigið, vígbúast og vera við öllu búnir. Jafnvel fara að elta uppi þá sem lýsa sig ábyrga. Ég veit að það væri farsælast að launa illt með góðu og reyna að taka á hlutunum eins og Norðmenn gerðu eftir Úteyjar-hryllinginn. Æ, hvað veit maður svo sem? Ég er amk ekki tilbúin í stríð af neins konar tagi og ætla frekar að kveikja á kertum, biðja fyrir betri heimi og senda frá mér hlýjar, jákvæðar og góðar hugsanir.

Vinnuvikan leið hratt og helgin er að verða hálfnuð, sem og mánuðurinn. Er búin að fara daglega í sund átta daga í röð og hitti ég Lenu þrjá fjóra virka morgna af fimm svo við gátum pottormast saman. Það var mikið spjallað og ég gat leyft mér að vera amk fimm korter í sundi þar sem vinnudagurinn alla vikuna var frá klukkan níu til fimm. Fór heim með bílinn fjóra af þessum dögum og náði strætó sem skilaði mér fyrir utan vinnustaðinn rétt fyrir klukkan níu.

Nýji síminn er farinn að virka, líka sem sími, en ég kann ósköp lítið á þetta tæki ennþá. En ég kann þó að færa inn í keppnis-appið sem meiri hlutinn af vinnufélögunum er að taka þátt í. Fyrirtækinu var skipt upp í amk 13 lið og þetta app varð semsagt til þess að ég uppfærði símann loksins. Er samt ekki búin að skila samlokusímanum á "Þjóðmynjasafnið" en hann virkar ekki lengur sem sími því ég lét færa númerið á nýja símann.

Lífið er skemmtilegt

Ég fór á lánsbílnum beint í sund rétt fyrir klukkan hálfsjö í gærmorgun þannig að ég var að mæta rétt eftir að opnaði. Synti í uþb tuttugu mínútur og byrjaði svo á því að fara með Lenu í heitan pott þar sem hún var að ljúka fyrstu ferðinni í kalda pottinn. Fór svo tvær ferðir með henni í kalda, eina ferð í sjópottinn og eina ferð í þann heitasta. Svo kvaddi hún en ég fór í gufubað og svo smá sólbað. Annar sonurinn var með strætókortið og mér fannst ekki taka því að fara heim með sunddótið. Hafði verið það útsjónarsöm að taka til fyrir vinnuna sem og nótur fyrir kóræfingu. Fékk mér kaffibolla og banana áður en ég fór í vinnuna. Var mjög tímanlega og hugsaði alla leiðina hvort ég fengi stæði á neðra planinu. Og viti menn ég fékk enda stæðið.

Nýji síminn var notaður eins og spjaldtölva en ég ákvað að ég hefði tíma til að koma við í vodafone í Kringlunni til að virkja nýja símann og afvirkja hinn. Þurfti að bíða um stund eftir afgreiðslu en þetta hafðist allt saman og ég varð heldur ekkert svo sein á kóræfingu, það munaði sennilega bara eitthvað um þremur mínútum. Æfði aðeins með sópran en færði mig svo yfir í altinn því þær voru bara tvær en hinar voru þrjár (án mín). Það var miklu jafnara dæmi eftir að ég ákvað að syngja með altinum.

Samsung galaxy S5 neo

Það þurfti heila vinnustaðakeppni á nýju appformi til, til að ég uppfærði gsm-inn minn, nokia samloku-síma yfir í flatan síma með snertiskjá. Um fimm leytið í gær fór ég heim með útprentaða síðu af síma sem ég lét einn vinnufélaga minn sannfæra mig um að væri eitthvað sem gæti gengið upp fyrir mig. Báðum sonum mínum leist vel á að ég væri að spá í þetta og samþykktu þessa tegund en vildu samt ekki koma með mér. Ég dreif mig þá ein í ELKO í Skeifunni og keypti eitt stk. síma. Davíð Steinn var svo að "fikta" í honum á annan klukkutíma og gat sett flest upp nema símkortið úr gamlanum var of stórt. Hann ráðlagði mér að fara til VODAFONE við tækifæri og fá þá til að klippa gamla kortið í þá stærð sem hentaði nýja símanum. Það var ekki tími til þess í gær.

Annars fór ég í morgunsund fjórða daginn í röð í gærmorgun. Var byrjuð að synda aðeins fyrr heldur en morguninn áður. Þótt ég slakaði afar vel á og tæki lífinu í laugunum með nokkurri ró passaði ég vel upp á tímann. Fór beint heim með sunddótið mitt upp úr klukkan átta og hafði smá stund aflögu áður en ég náði strætó í vinnunna, leið 13 ca fimmtán mínútum fyrir níu fyrir utan Sunnubúðina.

Nokkrir dagar

Það hefur annað hvort ekki gefist tími í skrif eða þá að ég var ekki alveg upplögð þegar stundirnar gáfust þessa rúmu hálfu viku síðan ég skrifaði nokkuð síðast.  Það er svo sem alveg búið að vera í nógu að snúast, sérstaklega í félagslífinu. Endurnýjaði árskortið mitt í sund í gærmorgun. Hitti tvær vinkonur á Gló um sex í gær og höfðum við um margt að spjalla þannig að við sátum þó nokkra stund eftir að við vorum búnar að borða.

Fór í sund upp úr klukkan átta á sunnudagsmorguninn. Átti svo tæpa tvo tíma heima áður en ég fór aftur af stað. Kom við í blómaversluninni Hlíðarblóm, valdi og keypti tvo fallega smávendi áður en ég mætti í kirkjuna nokkuð í fyrra fallinu þar sem ég var bæði að aðstoða við kaffiundirbúninginn og hita upp með kórnum. Met var slegið í mætingu og við sem sáum um kaffið á eftir vorum að ljúka fráganginum um hálffimm. Þetta voru góðir fjórir klukkutímar sem ég var í krikjunni.

Laugardagurinn leið líka svona hratt og byrjaði einnig á sundferð. Á föstudaginn mætti ég í vinnu klukkan átta, hitti vinkonu á kaffihúsinu Babalú fljótlega eftir vinnu og bauð henni svo með mér á Edduna í Austubæ upp úr klukkan átta um kvöldið. Semsagt alltaf nóg að gera hjá mér. Hef þó alveg fundið mér tíma til að lesa en nálin hefur verið í óvanalega langri pásu.

Jóla-nótulaus á kóræfingu

Ég var mætt í Laugardalinn um það bil sem opnaði í sundlaugarafgreiðslunni í gærmorgun. Synti í rúmt korter, fór aðeins tvisvar sinnum í kalda pottinn en það var til að geta bleytt betur og aðeins lengur í mér í sjópottinum. Var mætt í vinnuna rétt fyrir átta. Vinnudagurinn leið hratt og örugglega en það teygðist aðeins úr honum í hinn endann.

Kom heim rétt fyrir fimm, hringdi og talaði stuttlega við pabba sem verður grasekkjumaður næstu vikuna eða svo. Svo taldi ég mig sortera rétt í kórnótupokann minn og var mætt í kirkjuna rétt fyrir hálfsex. Það kom í ljós fljótlega eftir að æfingin byrjaði að mig vantaði allar nótur sem við höfum verið að æfa í haust sem og jólanóturnar. Var með páskanóturnar og eiginlega allar aðrar nótur, brúnu bókina og sálma bókina. Þetta bjargaðist fyrir horn í þetta sinnið en um leið og ég kom heim fór ég yfir það sem ég hafði tekið úr pokanum og skilið eftir heima. "Týndu" nóturnar reyndust ekki vera í þeim bunka ..."svo hvað skyldi ég nú hafa gert af þeim?", hugsaði ég með mér.

Annar sonurinn var tilbúinn með kvöldmatinn og hinn sá um uppvaskið á eftir. Það var ekki fyrr en ég var sest inn í stofu eftir mat að ég mundi skyndilega að ég hafði tekið þessar umræddu nótur með mér austur í rauða bakpokanum mínum og þar voru þær enn ásamt hluta af esperanto dótinum mínu, þ.e. í bakpokanum (ekki fyrir austan).  :-)

Skemmtilega langur dagur

Tók leið 13, vagninn klukkan korter fyrir átta í gærmorgun. Þekkti vagnstjórann en hún er frá Selfossi. Vinnudagurinn til fjögur leið ótrúlega hratt en ég fékk að "hlaupa" út rétt fyrir fjögur til að hafa smá stund heima sem ég notaði til að hringja í pabba og skipta um föt. Var mætt á mánaðarlegan safnaðarstjórnarfund klukkan hálfsex. Eftir fundinn voru teknar af okkur einstaklingsmyndir og svo var hópnum stillt upp við altarið og teknar myndir af stjórninni með og án prests og organista. Það verður fróðlegt að vita hvernig til tókst en eitthvað af þessum myndum eiga að fara inn á heimahöfn safnaðarins.

Þegar ég kom heim aftur fékk ég að vita að bræðurnir væru á leið á spilakvöld til spilafélagans sem býr í Kópavogi. Ég lánaði þeim bílinn og hafði það kósí fyrir framan imbann alveg til klukkan tíu. Var farin að sofa áður en ungu mennirnir komu heim aftur en ég veit þó að þeir komu heim fyrir miðnætti.

Eitt og annað

Í gær leysti ég einn vinnufélaga minn af þannig að hún mætti á mínum tíma milli átta og fjögur en ég á hennar tíma milli 13 og 19. Þar af leiðandi gat ég notað morguninn til að skottast í sund, reka smá erindi og lesa svolítið. Var mætt í sundið rétt upp úr opnun eða rúmlega hálfsjö. Hitti Lenu í heita pottinum eftir að ég var búin að synda og fór með henni þrjár ferðir í kalda pottinn, eina í sjópottinn og eina ferð í heitasta pottinn. Gaf mér góðan tíma og kom ekki heim aftur fyrr en tveimur tímum eftir að ég fór. Skrapp svo fljótlega aftur til að sækja jólagjöfina til hennar systur minnar úr innrömmun.

Eina af níu bókunum sem ég náði í af safninu um daginn hef ég lesið áður, 90 sýni úr minni mínu eftir Halldóru Kristínu Thoroddsen. Þessi bók er alveg þess virði að vera lesin oft. Ég las hana upp til agna í gær. Hún er að vísu ekki nema rúmlega 100 blaðsíður en minningarbrotin eru mörg og sum hver alveg óborganleg. Mæli hiklaust með þessari bók.

Rétt missti af leið 13 upp úr hádeginu svo ég trítlaði á stoppistöðina við Klambratún og tók Ásinn þaðan. Hafði þó það góðan tíma að ég fór úr við MR einni stoppistöð fyrr en vagninn stoppar líka við Hörpuna. Vinnudagurinn leið þokkalega hratt. Við sem vorum á kvöldvaktinni gátum leyft okkur að fara heim nokkrum mínútum fyrir sjö þannig að ég var komin heim fyrir hálfátta.

Nýkomin úr morgunsundi

Enn ein helgin liðin og skiptu helgidagarnir sér niður á hvorn sinn mánuðinn. Það voru semsagt mánaðmót um helgina og næstsíðasti mánuður ársins er hafinn. Afmælisbarn dagsins í dag er systir mín sem er rétt rúmlega einu og hálfu ári yngri en ég. En ég ætlaði aðeins að gera upp helgina á þessum vettvangi.

Mikið sem veðrið var fallegt og gott á laugardaginn. En ég varð að skafa smá af lánsbílnum og vanda mig og keyra varlega í morgunsundið. Klukkan var að nálgast hálfníu þegar ég lagði af stað í sundið. Gaf mér góðan tíma í Laugardalnum og endaði á því að bera rakakrem á kroppinn þegar ég kom upp úr en það geri ég bara sirka vikulega. Þar sem norska esperanto vinkona mín var ekki búin að hringja um hálftíu reiknaði ég með að hún hefði farið í sína rækt og ég ætti að koma til hennar um tólf. Ég fór því heim, gekk frá sunddótinu, náði í þvottinn á snúruna og settist svo í stofusófann með mjög áhugaverða bók úr svo kallaðri tunglseríu: "Líf mitt til dæmis", (dagbækur 1998-2002) eftir Margréti Bjarnadóttur f.1981. Bókin er ekki nema 72 bls. en hún er mjög góð að mínu mati. Ég var búin að lesa uþb einn þriðja af bókinni þegar Inger hringdi. Hún hafði ekki farið eitt né neitt og var tilbúin að taka esperantostund með mér. Ég dreif mig því yfir til hennar. Stoppaði í rúma klukkustund, verslaði í bakaleiðinni og um hálftvö athugaði ég hvort tilvonandi rafeindavirki væri nokkuð búinn að hætta við að skreppa austur með mér. Svo reyndist ekki vera og hálftíma síðar vorum við lögð af stað. Hinn sonurinn var búinn að ákveða að vinna að erfiðu skólaverkefni og halda sig heima við.

Við Davíð Steinn komu austur um kaffi leytið. Eftir kaffið fékk pabbi dóttursoninn til að fara í vinnugalla og fara með sér út í skúr og skipta um dekk á báðum bílunum. Það tók drjúga stund en þeir voru þó búnir fyrir kvöldfréttir í sjónvarpinu. Ég sá um að elda kvöldmatinn fyrir okkur fjögur en við vorum ekki að borða fyrr en upp úr klukkan átta. Bauð upp á hvítvín með matnum úr "belju" sem ég hafði keypt helgina áður og var ekki búin að opna. Sonurinn fékk hálft vínglas en rétt smakkaði á því og gaf mér svo restina. Hann fór fyrstur í háttinn milli tíu og ellefu. Mamma fór inn í rúm að hlusta á sögu en við pabbi biðum eftir að uppþvottavélin kláraði til að geta gengið frá. Ég var svo síðust í bælið því ég settist aðeins við tölvuna.

Fór á fætur rétt um níu í gærmorgun. Náði því að borða morgunmat með pabba mínum. Á ellefta tímanum fékk ég lánaða regnkápuna hennar mömmu og arkaði upp að Helluvaði í heimsókn til föðursystur minnar. Stoppaði hjá henni í dágóða stund enda höfðum við um margt að spjalla. Ég var samt komin til baka um tólf. Dagurinn leið nokkuð hratt. Við mæðginin vorum ákveðin í að drífa okkur í bæinn strax eftir kaffi. Það gekk ekki alveg eftir en við vorum þó að skila okkur í bæinn upp úr klukkan sex.