- 500 -

ÉG var komin ofan í laugina rétt fyrir sjö í morgun og synti 500 á rúmum 15 mín. Slakaði svo á í pottinum í fimm mínútur. Það er akkúrat vika síðan ég fór síðast í sund en markmiðið er að fara 2-3 í viku og synda 300-500 í hvert skipti. Í síðustu viku keypti ég mér sundgleraugu og það voru góð kaup því nú verð ég lítið sem ekkert rauð og þreytt í augunum.

Hátíðin sl. laugardag var mjög vel heppnuð og skemmtileg. Sigurrós frænka er kennari við skólann. Við hittumst í "mötuneytinu" og við það tækifæri fékk hún Jóa sinn til að taka ein mynd af okkur frænkunum.

Eftir hádegi þennan laugardag skrapp ég aðeins yfir til norsku-esperanto vinkonu minnar. Við erum sammála um að það gangi mun betur og hraðar hjá okkur að hittast oftar en einu sinni í viku. Áður tók það okkur stundum hálftíma að komast í gang en núna dembum við okkur oftast í bækurnar. Svo er eins og það sé innbyggt í okkur að eftir ca. klukkutíma törn sé komið nóg í bili.

Þegar tvíburarnir komu heim af fótboltaæfingu um hádegisbil á sunnudaginn komu þeir með þær fréttir að þeir ættu að mæta á völlinn hálftíma fyrir leik um kvöldið til að leiða liðin (Val og FH 0:2) inná rétt fyrir leik. Þetta voru spennandi fréttir og þeirra vegna drifum við í að kaupa nýjar stuttbuxur á Odd Smára. Strákurinn er vaxinn upp úr öllum gömlu stuttbuxunum.

Í gærkvöldi dreif ég mig á safnið og skilaði inn sex bókum sem voru komnar á tíma (dagsetningin var 21.05) það var ég lagi þótt ég væri degi of sein. Tvær bækur urðu á vegi mínum sem freistuðu mín svo ég ákvað að gefa mér tíma í að kíkja í málvísindadeildina. Nældi mér aftur í Esperanto orðabókina og nokkrar bækur til um málið. Hafði orð á því við safnvörðinn að ég væri nýlega búin að skila orðabókinni eftir að hafa komist upp með það að vera með hana í láni megnið af vetrinum. Hún sagði að það væri í góðu lagi þótt ég væri að taka hana svona fljótt aftur, það væri enginn að spyrja um þetta efni. -"Ég er semsagt ein af síðustu geirfuglunum...?!"

- Hátíð í Hlíðaskóla -

Við erum á leiðinni í skólann. Oddur Smári er farinn á undan en hann á að syngja með skólakórnum klukkan ellefu og aftur klukkan eitt. Þetta verður frábært. Síðasta setning minnir mig á tilsvörin hans Odds þegar hann er spurður hvernig hafi verið í skólanum, á æfingum eða afmælisveislum: -"Alveg frábært!" segir hann og svo er málið oftast útrætt.

Oft var ég mjög alvarleg eða hugsi.
Ég er heldur brosmildari í dag, svona oftast alla vega.

- Jibbí föstudagur -

Vikan hefur verið geigvænlega fljót að líða. Mér finnst eins og það hafi verið mánudagur í gær eða allavega ekki lengra en síðan í fyrradag. En svo þegar ég fer að hugsa um allt það sem ég er búin að vera að gera hlýt ég að sjá að ég hef þurft meira en tvo daga til að anna því öllu. Samt verður alltaf eitthvað útundan og það liggur við að ég sé farin að fá samviskubit yfir þeim hlutum sem ég kemst ekki yfir að gera.

Ég komst yfir: tvo fundi, eina sundferð, tvær heimsóknir, gönguferð, smá útsaum, 3 bækur, esperanto-stund heima hjá norsku-esperanto vinkonu minni og einhver heimilisstörf. Þetta er alveg heill hellingur!

Ég fékk pabba til að senda mér nokkrar gamlar myndir af mér. Svoleiðis er að bekkjarkennarar tvíburanna báðu um myndir af foreldrum barnanna, myndir sem eru teknar á tímabilinu 1970-1975. Pabbi sendi mér slatta af myndum sem ég valdi úr. Á þessum árum sem þessi mynd er tekin var ekki óalgengt að ennið á mér væri mjög skrautlegt.

Ég hvet alla til að fylgjast með göngugarpinum. Hann er að styðja gott málefni með göngunni og að láta gamlan draum rætast.

- Knötturinn í íslenska fótboltanum farinn að rúlla-

Já, við fjölskyldan skelltum okkur á leikinn í gærkvöldi; Breiðablik - Valur 2:1. "Okkar menn" skoruðu tvö af mörkunum, semsagt eitt sjálfsmark. Vonandi er "fall fararheill" því ef þeir ætla að spila svona í sumar verða þeir í bullandi baráttum um að halda sér í deildinni. Næsti leikur verður líka örugglega erfiður þótt á heimavelli sé því FH-ingar vilja örugglega gera betur en í síðustu viðureign þessara liða.

Annars er alveg jafn mikið að gera hjá mér og vanalega, og líklega heldur meira því ég kemst því miður ekki í það að skrásetja dagana daglega. Kannski vantar bara örlítið upp á skipulagið hjá mér?

Á sunnudaginn var var messa í Óháðu kirkjunni. Kórinn söng þrjá sálma (þar af einn í röddum) og þrjú lög (tvö í röddum og eitt sem var bæði einraddað og tvíraddað). Notaleg stund og var séra Pétur með mjög góða ræðu. Á eftir var boðið upp á veglegar hnallþórur með kaffinu. Ég lét mér nægja að fá mér smá kaffi.

Sem betur fer voru til ryksugupokar í ryksuguna mína í ELKO í Smáranum. Davíð tók að sér að ryksuga þegar ég var búin að nálgast pokana.

Dreif mig í sund um hálfsjö í morgun. Keypti mér sundgleraugu og synti 300 metra áður en ég fór aftur heim þar sem ég mallaði góðan hafragraut (úr tvenns konar mjög grófum grjónum sem ég lagði í bleyti í gærkvöldi) handa okkur öllum. Samdi við tvíburana um að ég gæti skroppið í smá esperanto-stund strax eftir klukkan fjögur. Var mætt í Norðurmýrina rétt rúmlega en það virtist enginn vera heima. Málið var það að við misskildum hvor aðra. Esperanto-norska-vinkona mín var að bíða eftir mér í gær en þá var ég á stjórnarfundi í foreldrafélagi DKR og ég hafði bara minnst lauslega á það síðast að líklega gæti ég komið á þriðjudeginum. Gleymdi svo að hringja í gær og athuga hvort hún yrði við. En svona er þetta bara stundum.

Valsstelpurnar eiga leik í Landsbankadeild kvenna í kvöld og það er landsleikur í handbolta kvenna, bæði í kvöld og annað kvöld. Því miður kemst ekki ekki á neinn af þessum leikjum (eða kannski sem betur fer því ég gæti bara ekki valið á milli...)

Hulda, Oddur Smári og Bríet. Þessi mynd er tekin helgina sem við vorum fyrir austan og Davíð Steinn (og mamma) voru í æfingabúðunum. Krakkarnir eru að horfa á sjónvarpið en stuttu seinna voru þau farin að ærslast.

- Tímaleysi -
eða einbeitingaskortur

Ég er ekki alveg á því að játa mig sigraða það læðist þó að mér sú hugsun að að ég sé með of mörg járn í eldinum. N.k. sunnudag þarf ég að skila af mér 6 bókum af þeim 14 safnsbókum sem eru á "náttborðinu" mínu. Ég veit að ég hef og get ekki gefið mér nægilegan tíma til að lesa þær allar svo nú þarf ég að velja úr hvaða bækur ég verð að lesa áður en skilafresturinn rennur út. Ég gæti reyndar útbúið lista yfir bækur sem mig langar til að lesa einhvern tímann og sett ólesnu bækurnar á þann lista. Ætli ég sé kannski of fljót á mér? Kannski er best að sjá til hver staðan verður um næstu helgi, það eru alveg fimm dagar þangað til!

Á föstudagsmorguninn dreif ég mig í sund um hálfsjö og að þessu sinni tapaði ég ekki niður talningunni. Synti 10 ferðir (500m) og var kominn í heita pottinn áður en klukkan sló sjö. Er ég kom heim rúmlega fjögur fann ég tvíburana aðeins tvo heima. Besti vinurinn var í afmæli en þeir áttu von á honum um fimmleytið. Ég spurði þá hvort þeir vildu ganga með mér á bókasafnið í Kringlunni en þeir voru ekki til í það. Ég dreif mig samt ein því ég þurfti að skila af mér amk einni bók sem ég var með í skammtímaláni. Passaði mig á því að vera aðeins með bækurnar sem ég var að skila (6 samtals). Ef ég hefði tekið bókasafnsskírteinið með mér er hætt við því að ég hefði látið freistast...

Tvíburarnir eru á fótboltaæfingu þessa stundina. Þeir vöknuðu alveg sjálfir um átta þrátt fyrir að þeim hafi ekki tekist að sofna fyrr en klukkan var farin að ganga tólf í gærkvöldi. Það er eins gott að koma þeim niður í fyrra fallinu í kvöld svo þeir verði ekki geyspandi þreyttir í skólanum á morgun.

Messa klukkan tvö og "viðamikill viðurgjörningur" á eftir eins og stendur í dagskránni. Og svo verð ég að gera lokaatlögu að ryksugupokaleit. Ef ég finn ekki pokana í ELKO í Smáranum þá er hætt við því að ég verði einfaldlega að fjárfesta í nýrri ryksugu.

- Morgunsund -

Loksins lét ég verða af því að byrja daginn á því að fá mér sundsprett. Var mætt í Laugardalslaugina rétt rúmlega hálfsjö í morgun og byrjaði á því að kaupa mér tíu miða kort. Ég er í engri sérstakri sundþjálfun og tapaði niður tölunni á ferðunum sem ég synti. Ég er samt nokkuð viss um að ég synti amk 300 metra (gæli við þá hugsun að þeir hafi kannski verið 400 en það er líklega bara óskhyggja). Sat svo góða stund í heita pottinum. Í sjálfu sér hefði ég alveg haft tíma til að koma við heima og skila af mér sunddótinu en ég tók allt aðra ákvörðun. Einhverra hluta vegna hringdi ég samt heim um hálfátta til að taka stöðuna þar, og viti menn þar voru allir sofandi enn. Davíð sá um að bjarga því og þeir feðgar sinntu morgunverkunum á mettíma því strákarnir voru komnir á réttum tíma í skólann.

Annars er alveg nóg að gera hjá mér þessa dagana. Það er góður skriður á málum í sambandi við drengjakórinn og tilvonandi utanferð í vor. Ég vil endilega nota tækifærið og auglýsa vortónleikana þeirra sem verða: Fimmtudaginn 25. maí, uppstigningadag kl 17:00 í
Hallgrímskirkju. Miðaverð er aðeins 1.000 krónur.

Í gær var óvenjulegur mánudagur að því leyti að Oddur Smári þurfti ekki að mæta á karateæfingu þar sem hann er kominn í sumarfrí og ég skrapp yfir í Norðurmýrina í Esperanto tíma á meðan Davíð Steinn var á kóræfingu. Oddur var úti að leika sér með einum vini sínum á meðan. Tvíburarnir fóru svo aftur út eftir kvöldhressingu og fengu að vera til níu. Þar sem Davíð var ekki kominn heim og ég náði ekki í hann í síma (gemsinn hans var hérna heima) ákvað ég að hann væri örugglega fastur í vinnunni fram á kvöldið og skrapp á fund í foreldraráði 6. flokki drengja í knattspyrnu. Það styttist í Eyjamótið sem verður dagana 27. júní - 2. júlí.

Þessi er tekin í morgun stuttu áður en Oddur fór í ferðina.

Hann var alveg sáttur við einkunnina sína!

Allir þrír dómararnir voru sammála. Núna er drengurinn í óvissuferð með félaginu og kemur ekki heim fyrr en seinni partinn. Oddur getur því miður ekki verið á tveimur stöðum í einu en eldra árið í 6. flokk knattspyrnu er að keppa í Egilshöll eftir hádegi. Davíð Steinn verður fulltrúi tvíburanna þar.

- Einbeittur -

Um síðustu helgi var Oddur Smári að keppa í karate (kötu) í Seljaskóla í Breiðholti. Stráknum gekk þokkalega. Hann er áhugasamur um íþróttina og hefur mætt á allar æfingar á þessu vormisseri. Það eina sem væri hægt að benda honum á (reyndar höfum við bæði minnst á það við hann) er að það er ekki verra að æfa sig heima líka!

- Læstur inni -

Stjórn DKR hélt fund í gær á sama tíma og strákarnir voru á æfingu. Ég bað Davíð Stein um að bíða eftir mér inni við ef æfingin yrði búin fyrr heldur en fundurinn. Strákarnir æfðu inni í kirkjuskipi og þar sem ekki fannst lykillinn af herberginu þar sem við erum vön að vera funduðum við í herberginu (norðursalnum) þar sem strákarnir eru vanir að vera. Fundi lauk rétt eftir að söngæfingin var búin. Þegar ég kom fram sá ég að úlpa Davíð Steins var farin en ég sá strákinn hvergi. Fann hann hvorki úti né inni. Flestir voru farnir og það var búið að skella í lás þegar ég fékk þær upplýsingar að strákurinn hefði farið upp á loft að bíða eftir mér þar. Sem betur fer var ég með símanúmer kórstjórans. Hann var hálfnaður heim til sín en snéri við, opnaði og fylgdi mér upp á loft. Þar fundum við þann týnda sofandi.

Sjálf fór ég á kóræfingu um kvöldið. Aldrei þessu vant hitaði Pétur ekki upp raddirnar heldur útbýtti nýju lagi: Contraponto bestiale alla mente. Állatok rögtönzött ellenpontja eftir Adriano BANCHIERI (1568-1634). Fyrsti sópran breyttist í gauk, annarsópran söng fyrir ugluna (þar sem það var aðeins ein mætt fékk hún eina úr altinum í lið með sér), altinn breyttist í ketti, fjórir af fimm tenórum (þeir lánuðu bassanum einn) breyttust í hunda og bassarnir sungu laglínuna. Útkoman var mjög skrautleg í fyrstu og það var mikið hlegið. En þetta er skemmtilegt tónverk þar sem tímasetningarnar skipta öllu máli.

Að lokum langar mig að mæla með bókinni: Smakkarinn. Og fleiri ÓVÆNT ENDALOK eftir Roald Dahl. Bókin hefur að geyma níu smásögur sem mér fannst flesta mjög góðar. Byggð var upp spenna í sögunum og var maður búinn að sjá ýmislegt fyrir sér áður en flétturnar enduðu allt, allt öðru vísi heldur en nokkuð það sem maður hafði ímyndað sér.

- Síðasti apríldagurinn þetta árið -

Davíð Steinn var með 38,1°C í gærkvöldi en hitalaus í morgun. Vonandi verður hann hitalaus líka í kvöld. Oddur Smári og Davíð eru þessa stundina í Seljaskóla þar sem sá fyrrnefndi er að keppa í karate (kötu). Davíð Steinn ætti að vera að undirbúa sig undir að syngja með Drengjakórnum í messu í Hallgrímskirkju eftir uþb stundarfjórðung.

Við vorum öll komin á fætur um átta í morgun. Ég lagði gróf hafragrjón í bleyti í gærkvöldi og var tilbúin með góðan hafragraut á tuttugu mínútum. Karatefeðgarnir fóru í fyrra fallinu til hjálpa til við að "millifæra" dýnur fyrir keppnina. Reyndar gætu tvíburarnir einnig verið á fótboltaæfingu en það er auðvitað ómögulegt að vera á mörgum stöðum í einu fyrir utan það að ég ætla að halda sjúklingnum inni í dag svo honum slái ekki niður.

Í gær fylgdist ég með Chelsea og Man. Utd 3:0. Góður leikur en þeir síðarnefndu höfðu ekkert í Englandsmeistarana. Leiðinlegt að Rooney skyldi slasast! Ég horfði líka á Liverpool og Aston Villa 3:1. Notaði tímann í leiðinni og saumaði nokkur spor.

Eftir leikina rölti ég yfir í Norðurmýrina með Esperanto námsefnið. Við vorum nokkra stund að komast í gang en þegar upp var staðið höfðum við lesið yfir tvær æfingar, þýtt lauslega og svarað spurningum úr textunum. Er ég kom heim úbjó ég plokkfisk í kvöldmatinn.

Hef lokið við að lesa bókina sem ég er með í skammtímaláni (tvær vikur) af safninu. Krosstré eftir Jón Hall Stefánsson. Góð afþreying og kom framvinda sögunnar/málsins mér nokkrum sinnum á óvart. Þannig á það líka að vera.

- Veikindi -

Davíð Steinn var kominn með 39,4°C hita í gærkvöldi. Hann sagðist reynar vera hættur að finna til í hálsinum en var þreyttur og fór að sofa um átta. Allt kvöldið var hann að vakna af og til og kvartaði undan martröðum og furðulegri líðan. Ég fór inn í rúm um miðnætti en vaknaði við það að Davíð var að tala við læknavaktina. Nafni hans sat hjá honum með hálfgerðu óráði. Ég mældi strákinn. Hitinn hafði lækkað um heila gráðu en sum einkennin sem strákurinn lýsti voru þannig að Davíð taldi rétt að hafa samband við læknavaktina. Það varð úr að það var sendur til okkar læknir til að skoða strákinn. Þetta er víst svona heiftarleg flensa að það hálfa væri nóg. Við máttum gefa honum hálfa íbúfen töflu og eftir það sofnaði hann og svaf til hálfátta.
Já, það er betra að kalla til lækni ef maður er ekki viss! Strákurinn er þokkalega brattur núna en hóstar mikið, hnerrar og þarf að snýta sér reglulega. Ætla svo að mæla hann áður en hann fer í rúmið í kvöld. Reikna með því að hann verði nokkra daga að jafna sig. Svo er bara spurning hvort hinn drengurinn taki við...

Skilaði af mér 11 bókum á bókasafnið áðan og kom heim með jafnmargar. Hér heima voru fyrir 9 bækur sem ég á eftir að lesa (er reyndar að lesa tvær af þeim). Skilafrestur þeirra bóka er til 21. maí, af þeim 11 sem ég kom með af safninu þarf ég að skila einni þann 12. maí en hinum 1o. þann 28. Hvað skyldi ég komast yfir að lesa? Veit það vel að þótt ég gefi mér einhvern tíma í lestur á næstunni þá klára ég ekki að lesa allar þessar 20 bækur. Hvers vegna er ég þá að fá lánaðar svona margar bækur í einu? Oft er það af því að ég get ekki valið á milli, hætt að setja í körfuna (eins gott að það er bara lítil karfa sem maður setur á handlegginn) og svo líður mér vel innan um bækur. Ég er stórskrítin skrúfa en það er bara hið besta mál!

Farið vel með ykkur um helgina.

- Gráðun -

Davíð Steinn kvartaði um í hálsinum er hann kom heim úr skólasundi í gær. Hann var auk þess farinn að hósta svo ég sendi kórstjóranum hans boð um forföll. En við Oddur Smári löbbuðum endilanga Lönguhlíðina í Þórshamarsheimilið. Stráksi var á leið í gráðun eins og allir krakkarnir sem æfa með honum í hóp. Það tók rúmlega klukkutíma að prófa allt liðið en allir stóðust prófið og staðfestu litinn á beltunum eða tóku hálfan næsta lit. Oddur var að staðfesta appelsínugula beltið. N.k. sunnudag mun hann taka þátt í karatekeppni og það er líka bara ein æfing eftir fyrir sumarfrí. Næsta haust byrjar hann svo að æfa og undirbúa sig fyrir rauða beltið.

Í morgun kom í ljós að Davíð Steinn var með nokkrar kommur. Ákvað að best væri að hann yrði heima. Davíð tók að sér að vera með honum fram að hádegi og um það leyti ákvað hann að vera allan daginn með stráknum.

- Margt gert, fátt skrifað -

ÉG er að hamast við að lesa bók sem ég þarf að skila fyrir mánaðamót. Sólveigasaga - Örlög þriggja kvenna úr Laxárdal eftir Elínu Ólafsdóttur. Þetta eru í raun þrjár sögur í einni bók og um 3 mæðgur sem allar hétu Sólveig. Sú elsta var fædd árið 1770 og varð hún ekkja frá fimm börnum árið 1800. Heimilið var leyst upp og hún fór í vinnumennsku á næsta bæ. Þar eignaðist hún dóttur, Sólveigu, með bóndanum ári seinna. Kona bóndans ól upp stúlkuna sem sína eigin en blóðmóðirin varð að fara annað í vinnumennsku. Ég er einmitt að lesa núna um ævi þeirrar dóttur. Mæli með þessari bók hún gefur góða innsýn inn í hvernig samfélagið var fyrir tvöhundruð árum, endalaust púl og strit fyrir þá sem ekkert áttu undir sér og þeir sem voru "höfðingja" eða prestsbörn máttu yfirleitt ekki "taka niður fyrir sig"!

- Ævintýri -

Að kvöldi sumardagsins fyrsta fékk ég Davíð Stein til að finna til í tösku handa sér fyrir æfingabúðirnar. Hann gerði það allt sjálfur og þurfti bara að biðja mig um að fara yfir það með honum hvort hann væri örugglega að muna eftir öllu. Klukkan sex síðdegis á föstudag fór full rúta af strákum (með nokkra fullorðna innanborðs líka) frá Hallgrímskirkju áleiðis í kóræfingabúðir.

Eldsnemma í gærmorgun, eða rétt fyrir klukkan hálfsex, var ég komin yfir til Helgu og Ingva. Hann fermdi bílinn "minn" með dóti frá systrunum; Tvíhjól í framsætið, stóll og pallur í aftusætin og kerra og nokkrar töskur í skottið. Þau hlóðu svo sinn bíl og kvöddu en ég læddist upp og lagði mig. Um sjö heyrði ég í Bríeti; -"Dula!" Ég fór inn, rétti henni snuðið og duluna sem höfðu dottið á gólfið. Sú stutta lagðist fyrir aftur og það gerði ég líka. Tíu mínútum seinna heyrðist: -"Hæ!" Við frænkur fórum á fætur um hálfátta og Hulda vaknaði stuttu seinna.

Sóttum Odd Smára um tíu. Hann átti eftir að klæða sig og taka sig saman (reyndar átti ég líka eftir að taka mig saman) þannig að klukkan var orðin ellefu þegar við lögðum af stað austur. Pabbi tók á móti okkur upp úr hádeginu og við byrjuðum á því að fá okkur einhverja hressingu. Nokkru seinna drifum við okkur út í smá göngutúr. Hulda var reyndar hjólandi en við hin á tveimur jafnfljótum. Það er ótrúlegt hvað stuttir fætur eru duglegir.

- Gleðilegt sumar -

Síðasti vetrardagur var aðeins öðruvísi heldur en ég átti von á. Davíð Steinn byrjaði morguninn á því að kasta upp (hann hafði reyndar losað sig bæði upp og niður um kvöldmatarleyti kvöldið áður en svaf svo alla nóttina án einkenna). Davíð átti að vera mættur á fund upp úr átta svo ég boðaði forföll. Sjúklingurinn sofnaði aftur og svaf í hjónarúminu langt fram á morguninn. Á meðan lét ég fara vel um mig inni í stofusófa og las. Eftir að stráksi var vaknaður notaði ég tækifærið og sinnti heimilinu með aðstoð hans. Hann virtist alveg vera að ná sér svo ég skrapp upp úr klukkan hálftvö að láta setja sumardekkin undir Fíatinn. Það var nokkuð löng röðin en afgreiðslan á bílunum gekk yfirleitt fljótt fyrir sig. Oddur Smári og Dagur voru komnir heim úr skólanum þegar ég kom til baka. Þeir tveir fóru fljótlega út.

Æskuvinkona mín var stödd í bænum og hringdi í mig á fjórða tímanum. Þar sem ég var heima kíkti hún í heimsókn í smá kaffi. Til að nýta tímann með henni fékk ég Davíð Stein til að hella upp á handa okkur. Helga systir hringdi og spurði hvort hún mætti biðja mig fyrir stelpurnar stutta stund. Það var velkomið og í leiðinni ákváðum við að borða kvöldmat saman hjá mér (við skiptum þessu alveg jafnt, Helga keypti Rauðsprettu í soðið og ég útbjó matinn): Rauðpretta steikt upp úr krydduðu byggmjöli, sætar kartöflur, laukur og smá hvítkál steikt saman í ólífuolíu, búlgur og blandað sallat með. Þetta var verulega gott.

Í gær fórum við fjögur í nokkuð langan bíltúr. Ókum Hvalfjörðinn inn að Ferstiklu, keyrðum yfir Dragann og sáum yfir í Skorradal. Rúntuðum um Borgarnes og skoðuðum líka hluta af svæðinu þar sem sinueldarnir loguðu um daginn. Keyrðum Hvalfjörðinn aftur til baka með smá kaffistoppi í Ferstiklu.

Að lokum langar mig aðeins að segja frá nokkrum af bókunum sem ég hef verið að lesa undanfarið. Tvær bækur Litróf lífsins sem Anna Kristine Magnúsdóttir tók saman, Á lífsins leið V, VI og VII þar sem margir kunnir Íslendingar segja frá eftirminnilegum atburðum eða fólki, Ásta málari skrifuð eftir dagbókum Ástu Árnadóttur sem var fædd 1883 og fyrst kvenna í heiminum (amk á Íslandi og í Evrópu) til að læra húsamálun. Hún lærði í Danmörku en tók svo meistarapróf í þessari iðn í Hamborg. Ég er að lesa; Vindur vindur vinur minn eftir Gauðlaug Arason og Djúpar rætur hugverk þingeyskra kvenna. Mæli með öllum þessum ólíku bókum.

- Nýleg úr safninu -

Hulda frænka er sú með gleraugun lengst til vinstri. Einbeitingin skín úr hverju andliti og allar eru þær að fylgja fremstu dömunni sem leiddi ballettdansinn.

- Tíu -

Það eru tíu dagar síðan ég setti inn færslu hér. Styttri útgáfa undanfarinna daga er eitthvað á þessa leið; kóræfing sl. miðvikudagskvöld, kórsöngur í kirkju að kvöldi föstudagsins langa, gönguferð um kirkjugarð og Öskjuhlíð seinni partinn á laugardag, sungið við páskamessu klukkan átta á páskadagsmorgni, sundferð með fjölskyldunni upp úr hádegi á annan í páskum, vinkonu hittingur seinnipartinn þann dag (þar sem ein vinkonan var að kynna fyrir okkur mannsefnið sitt) og saman við þetta allt blandast útsaumur, lestur, enski boltinn, Triangle og örfáar dvd myndir (sumar fjölskylduvænar).

- Sálumessa Mózarts -
sungin af fjórum kórum (Landsvirkjunarkórinn, kirkjukór Breiðholtskirkju, Samkór Reykjavíkur og Samkór Selfoss), og nokkrum einsöngvurum (Þuríður Sigurðardóttir (söng reyndar bara á Selfossi), Ólöf Inger Kjartansdóttir, Jóhanna Ósk Valsdóttir, Bjartmar Sigurðsson og Keith Reed) við undirleik hluta úr Sinfóníuhljómsveit Íslands.
Til gamans má geta þess að Keith Reed stjórnar þremur kóranna og er raddþjálfari fjórða kórsins (Samkór Reykjavíkur).

Ég var svo heppin að vera boðin miði til sölu nokkru fyrir tónleikana. Ég gat valið um að bruna austur á Selfoss sl. föstudagskvöld eða mæta í Breiðholtskirkju um fimm í gær. Ég valdi síðari kostinn og var mætt stuttu fyrir fimm. Þá var allt orðið fullt en á endanum fékk ég sæti í anddyrinu (ásamt nokkrum fleirum). Rétt áður en tónleikar hófust voru tónleikagestir beðnir um að klappa ekki og þeir sem sátu næst hljómsveit og kórum urðu að passa að vera sérlega hljóðir þar sem taka átti tónleikana upp. Tónleikarnir voru keyrðir í gegn (ekkert hlé) en mér fannst það bara betra. Fylgdist heilluð með allan tímann og naut þess í botn. Þetta er heljar mikið verk en mér fannst flutningurinn takast mjög vel. Það var helst að tenór-einsöngvarinn væri ekki alveg nógu "hátt stilltur" þ.e. mér fannst heyrast of lítið í honum á köflum. Kannski átti það bara að vera svoleiðis. Þetta var hreint út sagt yndislegur klukkutími.

- Árið 2081 -
...eða hvað?

How Will I Die Quiz You will die at the age of 113 You will die when your chair explodes very unexpectedly Find out how you will die at Quizopolis.com

- Helgi framundan -

Tvíburarnir eru komnir í páskafrí. Davíð Steinn fær meira að segja frí í kórnum þá daga sem er frí í skólanum. En kórinn fer heldur ekki í sumarfrí fyrr en eftir Frakklandsferðina í júní. Þessu er öðruvísi farið með karate-tímana. Þar er bara frí ef dagarnir eru rauðir. Reyndar er bara rétt um mánuður (3. maí er síðasti tíminn) þar til yngri flokkarnir fara í sumarfrí alveg fram í september. Sl. miðvikudag lét ég verða af því að efna loforð mitt við Odd Smára um að koma og fylgjast með æfingunni hjá honum. Strákurinn var svo glaður og ánægður að mér fannst ég frekar vera að trufla drenginn heldur en hitt. Samt eru foreldrar ekki inni í salnum heldur horfa inn um stærðar glugga. Oddur Smári þurfti oft að athuga hvort ég væri ekki örugglega að fylgjast með honum. Ég var að því og sá "minn mann" hagræða svolítið hlutunum í upphituninni. T.d. dró hann á eftir sér rassinn er hann átti að hlaupa köngulóarhlaup. Það eru 4 æfingar fram að næstu gráðun. Þann 26. apríl n.k. klára kappinn gráðun fyrir appelsínugula beltið. Næsta haust fer hann svo að æfa fyrir rauða beltið.

- Ballettsýningin -

Ég var svo heppin að mér var boðið á nemendasýningu úr balletskóla Eddu Scheving sem var haldin á stóra sviðinu í Borgarleikhúsin á þriðjudagskvöldið var. Hulda frænka er búin að æfa ballett í þrjú ár. Þegar ég spurði hana hvað hún ætti að sýna sagði hún: "Ég er grænn"! Hún átti líka að syngja "Dansi, dansi dúkkan mín!" með hópnum þegar minnstu stúlkurnar voru að sýna. Davíð og tvíburarnir tóku að sér að passa Bríeti. Það var nú minnsta málið, við fréttum það þegar við komum til baka að hún hefði sjálf beðið um að fara að sofa klukkan átta.

Við Helga, Ingvi og Hulda (og ég) vorum mætt í Borgarleikhúsið um hálfátta. Ballerínan var skilin eftir baka til ásamt fullt af öðrum ballerínum af öllum stærðum og gerðum. Sýningin hófst klukkan átta. Það er skemmst frá því að segja að þetta gekk allt mjög vel fyrir sig. Atriðin voru mátulega löng og það kenndi ýmissa grasa. Fyrir utan regnbogann var t.d. dans brúðanna, trúðanna, grísla, vatns, elds, jarðar, lofts og þarna dansaði líka "Lína Langsokku" 14 föld svo eitthvað sé nefnt. Þáttakendur í sýningunni voru á aldrinum 31/2-18 ára. Þetta var frábær skemmtun!

- Í belg og biðu -

Þeir láta ekki bíða eftir sér dagarnir, það er nokkuð ljóst. Síðast liðin helgi fór að hluta til í afslöppun. Sú slökun fór að nokkur leyti að angra samviskuna en ég var uppgefin og ákvað að láta mest af rútínuverkunum bíða. Amk þau verk sem hægt var að láta bíða.

Eftir hádegi á sunnudag vorum við Davíð boðin í fermingaveislu. Við ræddum það við strákana og ákváðum að þeir væru bara heima á meðan. Aðal vinurinn var kominn í heimsókn til þeirra og var með þeim allan daginn líkt og flesta aðra helgidaga og eftir skóla. Ég er farin að kalla þá þrjá þríburana. Þetta gekk alveg upp og voru þeir ekkert farnir að sakna okkar þegar við komum heim tæpum þremur tímum seinna.

Annars er ég að lesa Saltstorkin bros eftir Hafliða Magnússon. Bókin inniheldur 19 smellnar smásögur sem tengjast og gerast flestar í erlendum höfnum. Flestar sögurnar eru frekar stuttar og halda mér alveg við efnið, skelli jafnvel upp úr oftar en ekki. Þetta ku vera sjálfstætt framhald Togarasögu að nokkru leyti en þá sögu hef ég ekki lesið. Kannski seinna....

Ég er líka búin að fara í fyrstu beinþéttnimælinguna mína. Hún gekk vel fyrir sig en niðurstöðurnar eru bæði í mínus og plús í grófum dráttum. Hryggjarsúlan og beinin eru í smá mínus en lærleggurinn í þokkalegu ástandi miðað við aldur og fyrri störf eða þannig. Mér skilst að ég eigi svo að mæta í svona mælingu á fimm ára fresti eftirleiðis.

Reyni sem mest að nýta aukatíma í að sauma út þessa mynd. Stúlkan sem hana á að fá fermdist reyndar sl. sunnudag en ég fékk þessa mynd í hendurnar e-n tímann í febrúar og rétt eftir að ég var byrjuð á henni varð ég handlama og missti úr "töluverðan" tíma. Reyndar þarf ég enn að passa mig að sitja ekki of lengi við saumana, þannig að það eru ekki bara tuskuvindingar sem ég þarf að vara varlega í.

Ég verð líka í lokin að segja frá eftirfarandi: Fyrir áramót var Oddur Smári í textíltímum og prjónaði stærðar bolta. Nú er Davíð Steinn byrjaður í þessum tímum og kom með prjónana sína heim fyrir síðustu helgi. Hann átti helst að klára 12 garða. Þetta gekk bara ágætlega hjá honum. Oddi fannst frekar gaman að prjóna og fékk að "hjálpa" bróður sínum og prjóna eina umferð. Þetta framkvæmdu þeir í mesta bróðerni og fékk ég ekki að vita af þessu fyrr en eftir á.

- Hver fór mars? -

Einn dagur eftir af marsmánuði og þá er 1/4 partur liðinn af árinu.

Sl. þriðjudag dreif ég mig með tvíburana í klippingu. Fékk tíma hálffimm og tæpum klukkutíma seinna var ég einnig búin að láta taka af þeim passamyndir. Davíð Steinn þarf nefnilega að fá vegabréf fyrir Frakklandsförina í júní. Þegar þessum erindum var lokið spurði ég þá hvort þeir vildu ekki koma með mér í heimsókn til konu sem við þekkju og er tímabundið inni á sjúkrahótelinu við Rauðarárstíg. Jú, þeir voru til og þá bað ég þá um að vera nú kurteisa og hlýðna á meðan á heimsókninni stæði. Þá sagði Oddur Smári eitthvað á þessa leið:- "Þú getur alveg beðið okkur en það er ekki víst að við hlýðum því!" síðan skellihló hann að svipnum sem kom á mig.

Hjá klipparanum hafði Davíð Steinn stolist til að spreyja úr úðabrúsanum án þess að klipparinn yrði þess var (þetta var rétt áður en við fórum) og á meðan ég borgaði fyrir passamyndirnar stalst hann til að stíga á fótstigið sem klippir út passamyndirnar (eftir að þeir voru báðir búnir að spyrja hvernig þetta virkaði), Oddur Smári bað þó um leyfi. Í heimsókninni fann Davíð Steinn út hvernig hægt var að hækka og lækka rúmið á alla kanta annars voru þeir bara góðir. Stundum verður maður einfaldlega að fá að prófa hvernig hlutirnir virka...!!!

Í gær skrapp ég í kexverslunarleiðangur fyrir Drengjakórinn. Kom með kexið rétt áður en pásan var og fékk þá að vita það að það vantaði líka djús. Það var bara boðið upp á vatn (sem er bara besta mál) en er samt búin að kaupa djús fyrir næstu æfingu. Eftir að hafa skilað af mér kexinu lá leiðin í aðal-borgarbókasafnið í Grófinni. Skilaði öllum bókum sem voru komnar á tíma nema einni. Gat herjað það út að fá að hafa Esperanto-orðabókina í einn mánuð enn, en svo verð ég víst að skila henni. Þrátt fyrir að eiga einhverjar ólesnar bækur þér heima bætti ég amk 12 bókum í safnið og ég geri ráð fyrir að gera þeim einhver skil á þessum vettvangi, að lestri loknum.

Það var löngu kominn tími til að smyrja "óselda bílinn" þrátt fyrir að það sæist ekki á kílómetramælinum. Dreif mig með hann áðan, eftir að hafa skutlað þríburunum (þ.e. Strákunum mínum og Degi vini þeirra) á fótboltaæfingu og komið við í fiskbúð og Krónunni. Næsta mál er svo að þrífa bílinn að innan og utan. Á heimleið kom ég við í Sundhöll Reykjavíkur og sótti sundpokann hans Odds. Það er nú ekki oft sem Oddur gleymir hlutunum en það kemur fyrir.

Alltaf nóg að stússa. Það er kannski þess vegna sem tíminn æðir svona frá mér?

Þarna stendur "tvíburahálfsystir mín" fyrir aftan manninn sinn, frænda minn. Tveir aðrir tölvugruflandi hótelgestir festust með á myndinni.

Þessi mynd er tekin í ganginum við móttökuna á hótelinu: Best Western Normandy Inn um síðustu helgi. Myndasmiðurinn stóð við þær þrjár nettengdu tölvur sem hótelgestir hafa aðgang að.

- Leitað að "gleymdum" hlutum -

Á föstudaginn, þegar ég ætlaði að setja karatebúninginn hans Odds í þvottavélina, greip ég í tómt. Pokinn hans fannst ekki. Samt var hann viss um hvar hann lagði pokann frá sér þegar hann kom heim af æfingu. Við leituðum um alla íbúð á öllum mögulegum og ómögulegum stöðum, en ekki fannst pokinn. Mig var farið að gruna ýmislegt og í gær bað ég strákinn um að rölta upp í Þórshamar. Hann "tók" bróður sinn með sér og þeir komu til baka með pokann með sér. Merkilegt hvað maður getur sannfært sjálfan sig um ákveðna hluti, við Oddur vorum svo viss um að við hefðum séð karatepokann eftir að hann kom heim af æfingu sl. miðvikudag.

- Eitthvað út í loftið -

þörfin fyrir að tjá sig
er til staðar

samt finnst mér
eins og
ég hafi ekkert
að segja

- Dagleg rútína á ný -

Já, þá er ég komin heim á ný. Við töpuðum aftur klukkutímunum sem við unnum á leið út. Þá græddum við sextíma. Fórum í loftið klukkan fimm og lentum aftur fimmtán mínútur yfir fimm að staðartíma. Í bakaleiðinni lögðum við upp rúmlega sjö að kvöldi og lentum um sjö að morgni næsta dags.

Dagarnir ytra voru fljótir að líða. Vorum allan föstudaginn í Albertville og borðuðum svo á Hard Rock um kvöldið (nokkuð sem við tvíburahálfsysturnar gerðum hér heima 17. mars fyrir átta árum). Á laugardeginum skoðuðum við okkur um í miðbænum. Fengum okkur að borða á kínverskum stað upp úr hádeginu og pöntuðum á japönskum stað um kvöldið. Á þeim síðarnefnda sátum við í hálfhring (átta í hóp) og fylgdumst með kokkinum elda handa okkur. Sá var í essinu sínu og lék sér skemmtilega að matnum. Borðhaldið tók amk einn og hálfan tíma en mér fannst það varla vera nema hálftími. Á sunnudeginum ókum við aðeins um í Saint Paul og þar prófuðum við ekta ameríska borgara. Já, ég bara varð að prófa þetta! Á eftir "kíktum" við í stóra mollið (Mall of America). Um kvöldið borðuðum við svo á steikhúsi þar sem við fengum að sjá matseðilinn í byrjun, alls konar kjöt af öllum stærðum og lifandi humar. Þjónninn okkar var extra hress og ég sagði henni að við værum tvær að halda upp á afmæli og við hjónin að halda upp á brúðkaupsafmæli. Í restina, þegar við vorum alveg að springa (gátum ekki klárað af diskunum) færði hún okkur tertusneið með þremur kertum á í sínu boði. Á mánudeginum vorum við búin að skrá okkur út af hótelinu fyrir ellefu og eyddum svo síðustu klukkutímunum í mollinu. Við Davíð skoðuðum ótrúlega stórt vatnasafn með alls konar fiskum og fleiru. Sáum ma tarantúllu, skjaldbökur af öllum stærðum og gerðum, hákarla, og fleira og fleira. Það var geggjað að ganga um í e-s konar glergöngum og sjá t.d. hákarlana synda rétt fyrir ofan okkur og til beggja handa. Þarna vorum við amk einn og hálfan tíma og hefðum geta verið lengur.

Þetta var semsagt mjög góð ferð og ég er ekki frá því að ég hefði helst viljað hafa haft fleiri daga til að keyra meira um og svona. Mamma sá um heimilið og strákana á meðan við vorum úti og útbjó handa okkur morgunmat þegar við komum heim sl þriðjudagsmorgun. Takk mamma mín fyrir þetta allt! Strákarnir voru mjög spenntir að fá okkur heim en við hittum þá ekki fyrr en þeir komu heim úr skólanum (heyrðum í þeim um morguninn rétt eftir að við vorum lent, áður en þeir fóru í skólann...)

- 2 x 38 -

Sma skilabod fra Best Western Normandy Inn i Minneapolis. Vid tviburahalfsysturnar erum her med mokum ad halda upp a 76 arin okkar saman (eigum badar 38 ara afmaeli i dag). Einnig erum vid David ad halda upp a 10 ara giftingarafmaeli. Framundan eru 4 dagar med fullt af skemmtilegheitum. Farid vel med ykkur!

- Fiðringur -
...ekki sá grái samt...

Það var kóræfing í gærkvöldi. Ég var frekar syfjuð, búin að vera á fótum frá því um hálfsex, en æfingin gekk samt mjög vel. Fórum yfir ferminga og páskamessur og æfðum svo nokkur önnur lög. Alveg í lokin á æfingunni var kórstjórinn að fara yfir tenórröddina í laginu: Hjá lygnri móðu.... Í miðju lagi stoppar hann og segið passið ykkur á þessum kafla. Einn tenórinn sagði strax: "Þetta var bara æfing!" Þetta var nóg til þess að allur hópurinn fékk nett hláturskast. Já, það er fjör á æfingum hjá okkur. Kórstjórinn bauð upp á ís og súkkulaði í kaffihléinu og einn tenórinn kom með heimabakaða tertu. Við vorum þrjú sem stóðumst þessar freistingar. Ég freistaðist til að fá mér einn kaffibolla (oftast fæ ég mér bara heitt vatn). Það merkilega við þetta allt saman var að mig langaði ekki einu sinni til að fá mér "pínu smakk", kannski vegna þess að ég veit að þá væri ég "dottin í það". Ég verð að hugsa dæmið þannig að ég er bara einfaldlega löngu búin með þennan kvóta.

En nú er best að koma einhverju í verk. Davíð er búinn að vinna nokkrar undan farnar nætur, var að leggja sig fyrir rétt um klukkutíma (um sjö), ég ætla að bretta upp ermar og þrífa ísskápinn snöggvast. Segi frá því næst hvers vegna ég er heima í fríi.

- Annasöm helgi að baki -

Þessa stundina ætti ég að vera að undirbúa kvöldmatinn. Ég ætla samt að skrá niður helstu viðburði helgarinnar. Laugardagurinn byrjaði snemma hjá mér. Ég varð að prófa tuskuvindingarnar aðeins og komst að því að ég var eiginlega handónýt, amk. kvað vindingar og nudd varðaði. (Ískápurinn öskraði á hreinsun og einnig var kominn tími á sameignina-en ég varð að loka augunum fyrir því). Tvíburarnir spurðu hvort þeir mættu fara og versla sér Pokemonspjöld. Ég sagði að þeir yrðu fyrst að sjá til þess að hægt yrði að ryksuga gólfið í herberginu þeirra. Þetta gerðu þeir samviskusamlega, drifu sig svo í leiðangurinn, komu heim rétt til þess að sína spjöldin og fóru svo í heimsókn til vinar síns. Þar voru þeir svo allan daginn.

Föðursystir mín hafði samband og spurði hvernig stæði á hjá mér. Ég sagðist vera heima og tæki alveg á móti gestum. Eiginlega var alveg ágætt að fá "truflun á heimilisverkunum", ég mátti hvort sem er ekki reyna of mikið á hendina. Við áttum notalega stund saman.

Um fjögur var ég svo kominn yfir í Norðurmýrina, með esperanto-námsbækurnar. Við vorum smá stund að komast í gang en svo var klukkan allt í einu farin að ganga sex.

Tvíburarnir voru ekki komnir heim þegar ég kom til baka. Davíð var í vinnunni. Ég var ósköp róleg yfir þessu. Settist niður með saumana og fór að íhuga hvernig ég ætlaði að hafa kvöldið. Sá líka brot úr leiknum milli Valsstúlkna og LC Bruhl frá því fyrr um daginn (frábært að Valssteplurnar séu komnar í undanúrslit). Korter yfir sex hringdi síminn. Það var Helga systir og um leið mundi ég eftir því að ég ætlaði að vera komin til hennar um hálfsjö og passa stelpurnar fyrir hana um kvöldið. Ég tók mig til á mettíma, lét Davíð vita og mætti á slaginu hálfsjö til Helgu. Passið gekk vel. Við byrjuðum á því að borða. Hulda fékk að leika sér stutta stund í tölvunni og Bríet var góðum gýr. Sú yngri var kominn í rúmið um átta en Hulda fékk að horfa með mér á Spaugstofuna. Hún var kominn upp í rúm fyrir níu og sofnuð stuttu seinna. Eftir að systurnar voru komnar í ró tók ég fram saumana mína og saumaði fyrir framan skjáinn. Foreldrarnir komu heim fyrir klukkan eitt.

Fékk Davíð Stein til að ryksuga yfir herbergisgólfið í þeirra herbergi og Odd Smára til að ryksuga yfir stofugólfið í gær. Það var æskulýðsmessa í Óháðu kirkjunni og svo kallað Bjargar-kaffi eftir messu. Kirkjan var troðfull. Messuhaldið fór vel fram en ég dreif mig beint heim á eftir og var búin að þrífa sameignina áður en leikur Arsenal og Liverpool 2:1, byrjaði. Sat með saumana mína fyrir framan skjáinn bæði á meðan leiknum stóð og svo aftur þegar Krónikan var sýnd.

Þetta var svona það helsta sem ég var að bauka um helgina.

- Vika -

Það er varla að ég viti hvað ég heiti lengur. Vikan er alveg að verða búin, leið á methraða. Varð að fara vel með þá hægri og er næstum því orðin vön á nota vinstri til að skrúfa. En nú er þetta allt að koma. Verst er að hafa ekki komist til að skrifa neitt, var of þreytt (eða að gera eitthvað annað) á kvöldin. Horfði á enska boltann á mánudagskvöldið, skrapp til vinkonu á þriðjudagskvöldið, fór á kóræfingu á miðvikudagskvöldið, sat heima að sauma í gærkvöldi en rétt í þessu var ég að koma heim af leik Vals og LC Bruhl 25:21. Staðan var 13:7 í hálfleik og þá var Berglind búin að verja 15 skot, þar af tvö víti. Seinni leikurinn er á morgun og er það heimaleikur LC Bruhl.

Skrapp annars á bókasafnið að skila af mér 16 bókum og tók bara 10 í staðinn. Spennandi lestur framundan og hver veit nema ég skrifi eitthvað að lestri loknum.

Framundan er helgin og þar sem sú hægri er orðin liðtæk ætti ég að geta undið nokkrar tuskur, saumað út og fleira og fleira.

Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Allt í áttina -

Ég er búin að vera dugleg að passa hægri þumalinn (enda er hann oftast í spelku og vafinn inn). Það kom ekkert út úr rannskóknunum sem getur skýrt út þessi eymsli. Andlitspirringurinn (roðinn og bólgan) var greinilega bara ofnæmisviðbrögð við volterin töflunum. Ég á að hvíla hendina vel yfir helgina og þarf svo greinilega bara að fylgjast með og passa mig. Mér finnst ég hafa misst úr eina viku en Davíð segir mér að horfa á þetta sem um óvænt húsmæðraorlof væri að ræða. Hann hefur staðið sig vel í eldhúsverkunum þrátt fyrir að vera að vinna mjög mikið og tvíburarnir hafa líka verið duglegir að hjálpa mér en ég þarf greinilega að kenna fleirum á heimilinu á þvottavélina (hætta að einoka hana svona...)!

Takk fyrir allar kveðjurnar og að hugsa til mín. Farið vel með ykkur og góða helgi!!! :)

- Handlama og hálfgert skrýmsli -

Ég er óvinnu- og varla "pikkfær". Hægri þumall í spelku, roði á handarbaki, hiti í kinnum og augun hálfsokkin. Var á slysó í gær vegna verkja á handarbaki rétt við þumalinn (þá var í lagi með andlitið á mér). Núna bíð ég eftir hringingu frá heimilislækni og reikna með því að þurfa að fara á heilsugæsluna seinna í dag. Sem betur fer er stutt að fara. Ég má bara ekki vera að þessu. Hugsið til mín allir ættingjar og bloggvinir. Líklega verður fátt um bloggfærslur á næstunni...

- Sunnudagur framundan -

Fyrir sólarhring síðan lögðu tvíburarnir upp frá Valsheimilinu ásamt 26 öðrum drengjum úr 6. flokknum, 3 fararstjórum og þjálfaranum. Ákvörðunarstaður var Laugavatn þar sem áttu að vera eins konar æfingabúðir, tvær æfingar í gær og í þessum skrifuðum orðum eru drengirnir líklega á lokaæfingu helgarinnar. Þeir eiga svo eftir að skreppa í sund og fá sér eitthvað í svanginn áður en hugsað verður fyrir heimferð. Ég vona bara að tvíburarnir skrifi eitthvað sjálfir um þessa upplifun sína!

Gærdagurinn fór í heimilisstörf, esperantotíma og afmælisheimsókn. Davíð var að vinna hér heima en við áttum þó kvöldið saman, alveg þar til ég gafst upp fyrir Óla lokbrá löngu fyrir miðnætti.

Framundan er m.a. Liverpool - Man. City, jazzmessa, heimkoma tvíburanna og afmæliskaffið hennar Huldu frænku. Hún varð sex ára sl. miðvikudag. Þann morgun hringdi ég í hana fyrir hálfníu og fékk að syngja afmælissönginn...

- Smá sprettur og tónleikar -

Ég sótti Odd Smára í skólasund og fór með honum í Jóa útherja til að kaupa á hann nýja fótboltaskó. Útréttingarnar gengu eins og í sögu. Sótti svo Davíð Stein og annan dreng til og skutlaði þeim öllum þremur á æfingu. Davíð Steinn var búinn að læra og gera sig kláran í æfingaleik. Hann hafði einnig tekið til í tösku fyrir bróður sinn og smurt handa honum hrökkbrauð fyrir mín orð. 6. flokkur Vals tók á móti 6. flokki KR á Framvellinum og spiluðu saman nokkra æfingaleiki. Ég gaf mér smá tíma til að horfa á byrjunina. Mamma drengsins sem ég skutlaði ætlaði að sækja alla strákana. Hún hafði samband eftir að ég var komin heim og spurði hvort hún mætti bjóða tvíburunum að borða með þeim. Þegar ég sagði henni að við Davíð værum að fara á tónleika um kvöldið bauðst hún til að lofa strákunum að vera aðeins lengur. Ég þáði þetta allt með þökkum og slapp þar af leiðandi við að hugsa fyrir kvöldmat.

Tónleikarnir byrjuðu um hálfátta og stóðu yfir í einn og hálfan tíma. Ég skemmti mér alveg ágætlega. Sögumaður var Jóhann Sigurðarson og fór hann vel með það hlutverk (Davíð fannst hins vega íslenska þýðingin ekki alveg nógu góð), í sönghlutverkunum voru: Friðrik Ómar, Margrét Eir, Matti og Jónsi og komust þau öll mjög vel frá sýnum hlutverkum. Ég var mjög hrifin af tónlistarflutningnum nema mér fannst hann heldur hávær á kvöflum (fann til í hlustunum). Tvíburarnir voru háttaðir og komnir upp í rúm þegar við komum heim. Þeir voru ekki sofnaðir svo við náðum að knúsa þá aðeins fyrir dugnaðinn.

Spennandi helgi framundan.

- Í keilu með DKR -

Upp úr hálffimm í gær röltum við mæðgin út. Oddur Smári gekk af stað á karateæfingu en við Davíð Steinn skunduðum af stað ("á kóræfingu") í Keiluhöllina. Hátt í 40 drengir mættu og fengum við 6 brautir að spila á. Þegar leikirnir voru komnir í gang fékk ein mamman mig til að taka einn leik. Þar sem von var á öðrum hópi fengum við að spila á tveimur brautum (til að vera fljótari). Það þarf varla að taka það fram að ég vann minn leik og hún sinn. Þótt strákunum gengi þokkalega þá var klukkan langt gengin í sjö þegar hægt var að bera fram pizzur handa hópnum. Við mæðgin skiluðum okkur heim um hálfátta.

- Vinahópur númer "6" -

Á mánudaginn kom miði heim úr skólanum með Davíð Steini. Einn úr vinahópnum er fluttur til Svíþjóðar en er í stuttri heimsókn hér þessa dagana. Ég ákvað strax að tala við forráðendur allra í hópnum og finna dag sem hentaði öllum, þ.e. athuga hvort annaðhvort föstudagurinn eða þriðjudagurinn myndi ganga upp. Fyrst hringdi ég í forráðamann drengsins og hann sagði að báðir dagarnir myndu alveg henta. Við ákváðum að stinga upp á föstudegi. Sú dagsetning gekk hins vegar ekki upp en allir urðu sammála um þriðjudaginn. Oddi var boðið í afmæli einmitt á sama tíma, milli fimm og sjö. Um hálffimm í gær hringdi forráðamaður þess sem býr í Svíðþjóð og boðaði forföll. Það varð bara að vera svo. Stúlkurnar tvær í hópnum mættu báðar alveg á slaginu fimm. Rétt seinna skutumst við fjögur út í Sunnubúð til að kaupa það sem á vantaði. Er við komum til baka þvoðum við okkur um hendurnar og tókum svo til óspilltra málanna. Við notuðum þessa uppskrift (mínus glassúr) (tvöfölduðum hana) og allir höfðu nóg að gera og börnin unnu vel saman. Ég er viss um að ég hafi samt skemmt mér langbest. Skúffukakan fór inn í ofn um sex og þegar búið var að taka allt af borðinu og dúka það spiluðu krakkarnir ólsen-ólsen. Ég hellti upp á kaffi og setti bolla, diska og gaffla á borðið. Forráðamenn komu stundvíslega klukkan hálfsjö, nema Davíð hann var örlítið seinni. Kakan ku hafa smakkast ágætlega og áður en gestirnir kvöddu var henni skipt niður í þrjá hluta og fengu bekkjarsystur Davíðs Steins því hluta af bakstrinum með sér heim.

- Andvaka -

Það munaði engu að ég snéri mér á hina hliðina þegar vekjarinn hringdi rétt um hálfsex í morgun. En sem betur fer toguðu böndin í mig. Ég var sofnuð um ellefu í gærkvöldi en hrökk upp rúmlega eitt. Maðurinn var ekki kominn í rúmið og þegar ég fór fram á salerni fann ég hann inni í tölvuherbergi. Hann hafði aðeins gleymt sér. Aldrei þessu vant ætlaði ég aldrei að sofna aftur svo þegar vekjarinn hringdi fannst mér ég vera nýsofnuð. Jógað gekk samt vel gerðum allar kviðæfingarnar 16 sinnum. Okkur bauðst meira að segja að fá lóð á fæturnar en þetta er enn nógu erfitt samt, amk lak af mér svitinn. Svo gerðum við 5 æfingar af 9 fyrir fætur, bak, og hliðar, 12 sinnum hverja æfingu. Að lokum gerðum við fjórar fyrstu (af átta) flæðisæfingarnar sex sinnum, lærðum þá fimmtu og gerðum hana nokkrum sinnum. Núna eru bara 3 tímar eftir af þessu námskeiði.

Sl. föstudag bauð ég Davíð með mér í matarboð í Óháðu kirkjunni. Vorum mætt um hálfátta, fengum nóg að borða (og það var fullt á boðstólum fyrir svona "matargikk" eins og mig). Ómar Ragnarsson var með skemmtiatriði að venju og honum lá svo mikið á hjarta (var með skemmtilegt innleg) að það komust ekki aðrir að.

Annars var helgin svolítið köflótt. Davíð gerði það fyrir mig að taka sér frí frá vinnu á laugardag (vann sunnudaginn í staðinn) en ákvörðunin kom það seint að það varð frekar lítið úr deginum. Skapið á mér lét ekki að stjórn og það endaði með því að ég dreif mig út í þriggja tíma göngu. Yndislegt veður en alveg óþarfi að láta skapið hlaupa með sig í gönur (það gerist samt stundum á bestu bæjum).

Um ellefu á sunnudagsmorgun sóttum við mæðginin eina vinkonu mína sem ég var búin að lofa að fara með í ferðalag austur í sveitir. Mér fannst konudagurinn henta mjög vel til þess. Fyrsta stopp var við Litlu kaffistofuna þar sem sett var bensín á bílinn og keyptir drykkir í leiðinni, var að öðru leyti með smurt nesti og "nýja skó". Tókum hring um Selfoss. Rétt eftir að við komum í Rangárvallarsýsluna beygðum við útaf þjóðveginum til vinstri og keyrðum hring um holtin. Strákarnir fengu pissustopp rétt áður en við komum að Ketilstöðum. Næsta stopp var aðeins fyrir ofan Galtalæk. Þar röltum við aðeins um og fengum okkur af nestinu. Því næst fórum við yfir Ytri Rangá og vorum þá komin á Næfurholtsveg. Rétt er að koma því að að veðrið hefði varla geta verið betra, pínu svalt, bjart og logn. Næsta stopp var í pabba-landi, Freysteinsholtum á jörðinni Heiði. Þar var rölt um og klifrað í klettum. Síðan lá leiðin upp að Keldum, kirkjunni þar sem ég fermdist ein saman á hvítasunnu fyrir bráðum 24 árum. Bæði bærinn og kirkjan voru harðlæst en ég gaf mér tíma til að kíkja á legstaði ættingja minna. Næst lá leiðin framhjá Stokkalæk, Hofi og fleiri bæjum og þegar við komum aftur að þjóðvegi númer eitt beygðum við til hægri og brunuðum til Hellu. Tókum rúnt um svæðið en stoppuðum svo í nokkra tíma hjá pabba og mömmu. Þar var tekið vel á móti okkur. Þau vissu að okkar var von og var mamma búin að setja heilt læri í ofninn. Yndislegur dagur og skemmtum við okkur öll mjög vel!

- Hvert æðir tíminn? -

Þetta er færsla númer 800 og enn einn föstudagurinn runninn upp. Helga systir bað mig um að sækja Huldu á leikskólann í gær þar sem Bríet var með hita. Þannig að þegar ég var búin að skutla tvíburunum á fótboltaæfingu sótti ég frænku mína og stoppaði hjá Helgu þar til tími var kominn til að sækja strákana. Það var notaleg klukkustund.

- Á rómantísku nótunum -
....eða næstum því...

Tvíburarnir voru í afmælisboði milli fjögur og sex-hálfsjö í gær. Rétt fyrir fimm kom ég mér fyrir uppi í rúmi undir teppi með bók í hönd. Stillti símavekjarann á sex og las svo í nokkra stund, ekki mjög lengi þó. Lagði bókina fljótlega frá mér og svo vissi ég ekki meir af mér. Allt í einu fór ég að heyra torkennileg hljóð, sem þrengdu sér inn í drauminn sem mig var að dreyma. Ekki var þetta vekjarinn, því klukkan átti enn eftir rúmar fimm mínútur í sex, heldur var þetta heimasíminn. Systir mín var á línunni og við spjölluðum saman í um hálftíma.

Strákarnir komu heim um það leyti sem við systur kvöddumst, alveg pakksaddir eftir veisluna. Ég útbjó samt pastarétt handa okkur Davíð sem við borðuðum bara tvö saman. Fattaði það svo í morgun að ég gleymdi að kveikja á kerti. Fengum okkur gott kaffi eftir mat og drakk ég allavega einum ef ekki tveimur bollum of mikið. Svo horfðum við saman á enska boltann, Liverpool - Arsenal 1:0. Strákarnir fóru að sofa í hálfleik. Nafnarnir halda með Arsenal, Oddur Smári með Man. Utd. og ég er Púllari. Leikurinn var mjög skemmtilegur og ég var farin að halda að lýsendurnir heyrðu til mín. Þótt Púllari sé var ég ekki sammála vítaspyrnudómnum sem Arsenal fékk á sig og þegar Lehman varð spyrnuna frá Gerrard sagði ég strax: -"Réttlætinu fullnægt!" Rétt seinna heyrði ég Valtý Björn segja: "Nú segja örugglega einhverjir: réttlætinu fullnægt!" Arsenal-liðið lét aðeins bíða eftir sér eftir hlé og kom Ljungberg langsíðastur og var að girða sig í brók. -"Hann var örugglega á kamrinum" sagði ég og rétt seinna heyrði ég Valtý Björn segja: "-Það er engu líkara en hann hafi verið á klósettinu..."

- Febrúar hálfnaður -

Og æskuvinkona mín árinu eldri í dag. Er búin að senda henni SMS (lesist eins og Spaugstofumenn segja það) og vefkort og mun hugsa til hennar í allan dag.

Laugardagurinn var helgaður heimilinu að mestu eins og ég ráðgerði. Skrapp að vísu yfir í Norðurmýrina í tæpa tvo tíma til að bjóða nýjan frænda velkominn í heiminn.

Það er vel hægt að kalla sunnudaginn kirkjudag, því ég fór í tvær messur. Fyrst í Hallgrímskirkju um morguninn. Drengjakórinn leiddi messuna og Hulda og Bella vinkona hennar fóru fyrir sunnudagaskólabörnunum með kerti undir síðasta sálmi fyrir prédikun. Rúmlega eitt var ég svo mætt í upphitun fyrir messu í Óháðu kirkjunni. Messan þar hófst klukkan tvö og það kom okkur kórfélögunum verulega á óvart hversu margir komu inn eftir að messan var byrjuð. Einhver taldi 10 manns sem komu á tímabilinu 14:05-14:20. En messan gekk vel og var séra Pétur með mjög góða ræðu.

Seinni partinn í gær hafði ég hálftíma til að kíkja yfir heimaverkefni strákanna. Skutlaði þeim svo á æfingar og fór sjálf á stjórnarfund í foreldrafélagi DKR. Sá fundur stóð yfir á meðan drengirnir voru á æfingu. Kórstjóri og undirleikari kíktu á fundinn í restina og sagði sá fyrrnefndi að blaðamaður Moggans hefði komið í heimsókn, mjög áhugasamur um starfsemi kórsins.

Í gærkvöldi rölti ég yfir í Norðurmýrina í smá esperanto-kennslustund. Vorum heldur þreyttar framan af en okkur óx ásmeginn er leið á tímann. Passaði mig á að vera komin heim fyrir hálfellefu svo ég færi snemma að sofa.

Mætti svo eldhress í rope-yoga rúmlega sex í morgun.

- Morgunstund -

Klukkan er rétt að slá hálftíu. Við mæðginin erum búin að fá okkur morgunmat og þeir sitja límdir fyrir framan morgunsjónvarpið. Framundan er helgin. Dagurinn í dag verður helgaður heimilinu.

Á fimmtudagskvöldið skrapp ég til einnar vinkonu minnar en við vorum ekki búnar að hittast síðan fyrir jól. Það var ljúft og gott kvöld. Hún var að sýnar mér allar ósaumuðu myndirnar sínar og þær eru margar, fylla tvær skúffur. Ég var alveg komin að því að bjóða henni fram aðstoð mína við að klára þessi verkefni. En kannski er bara langbest að skreppa til hennar öðru hvoru með mína sauma.

Í gærkvöldi fékk ég óvænt góða heimsókn. Æskuvinkona mín og bekkjarsystir úr grunnskóla var stödd í bænum. Rúmir tveir tímar voru augnablik að líða.

ég faðma

sjálfa mig

loka

augunum

og

hugsa knús

til allra

- Ég fékk aukaorku í morgun -

Já, ég verð alltaf sannfærðari og sannfærðari um að rope yoga er að gera mér mjög gott. Í morgun fórum við létt yfir kviðæfingarnar en einbeittum okkur svo að fóta(hliðar)æfingunum. Náðum svo að gera eina flæðiæfingu í restina.

Þegar ég kom heim í gærdag voru tvíburarnir og einn vinur þeirra að gera tilraunir með heitt og kalt vatn úti í garði. Veit ekki alveg að hvaða niðurstöðum þeir komust en fannst þetta skondið tiltæki hjá þeim. Rétt fyrir fimm kvöddu þeir vininn og ég skutlaði þeim á kór- og karateæfingar. Þar sem ég þurfti að bera svolítið undir kórstjórann ákvað ég að fresta matargerð þar til við kæmum heim eftir æfingar. Svo það var borðað í seinna lagi í gærkvöldi. Hafði nú samt tíma til að fá mér örlítinn kaffidreitil með Davíð áður en ég fór á kóræfingu.

Við vorum að æfa fyrir messu (reyndar eins og drengjakórinn svo það verður tvöföld messa hjá mér n.k. sunnudag.) En einnig gafst tími til að renna yfir nokkur "gömul" og " ný" lög.

- Smá strengir -

Ég er með strengi á ólíklegustu stöðum og samt teygði ég vel eftir allar æfingarnar í gær. Held helst að ég hafi tekið svona vel á því í flæðiæfingunum hafi því strengirnir eru einmitt á því svæði. Skrýtið samt, að mér fannst þessar æfingar aðeins minna mál heldur en sumar kviðæfingarnar. En þetta er bara gott mál. Næ þessu örugglega úr mér í tímanum í fyrramálið.

Rölti upp í Perluna rétt fyrir átta í gærkvöldi á fund með foreldrum barnanna í bekknum hans Davíðs Steins. Það mættu aðeins um tíu en fundurinn var bæði fróðlegur og skemmtilegur. Það voru stofnaðir vinahópar innan bekkjarins. Fjórir í hóp sem verður skipt strax upp eftir að búið er að hittast. Ætlunin er að ná 3 "fundum" á næstu þremur mánuðum. Og reglurnar eru einfaldar; Það má ekki nota myndbönd, tölvur eða tölvuleiki og þetta á ekki að kosta neitt! Ég bauð mig fram sem hópstjóra amk í fyrstu umferðina og held að þetta geti orðið virkilega skemmtilegt. Meira um þetta seinna.

Ég er að lesa Ævinlega eftir Guðberg Bergson og er stórhrifin þótt ég sé ekki komin langt með bókina.

- Vikan komin á skrið -

Það má varla blikka augunum og það er kominn nýr dagur. Á sunnudagsmorguninn (klukkan níu) mættum við öll með Oddi Smára í Fylkishöllina til að fylgjast með honum í karatekeppni. Keppt var í kata í fjórum aldursflokkum, 1994-1997. Oddur fékk heldur hærri einkunnir heldur en á fyrstu keppninni sinni í nóvember sl. en hann var samt ekki ánægður. Hann kann þetta allt saman en við sögðum honum að hann þyrfti bara að vera duglegur að æfa sig í annan tíma heldur en í karatetímunum og þá myndi hann örugglega fá betri einkunnir.

Í gærkvöldi fór ég til norsku vinkunu minnar og setti upp hjá henni esperantokúrsinn sem ég er nýbúin að finna á netinu. Esperanto-tíminn okkar var extra langur en við erum alltaf að finna okkur betur og betur.

Á rope-yoga námskeiðinu í morgun gerðum við allar 10 kviðæfingarnar ca. 20 sinnum og lærðum svo 3 flæðiæfingar af átta. Strax í annarri kviðæfingu var farinn að leka af mér svitinn. Ég er búin að ná þokkalegum tökum á önduninni og mörgum af æfingunum 10 en á svolítið í land með amk tvær æfingar. Önnur þeirra er svokölluð skíðaganga og kviðurinn minn virðist ekki vera nægilega sterkur til að gera þá æfingu 100%. En þetta kemur vonandi. Hreinsunin er farin að skila sér í auknum salernisferðum og þá get ég verið sátt. Ef ég verð dugleg að passa mig á kaffinu (hámark 2 bollar á dag, stundum minna og stundum kannski 1-2 auka)er ég viss um að ég get haldið bjúgnum í góðum skefjum.

Tvíburarnir skráðu sig í orkuátakið á netinu í gær. Það var reyndar svokallað tölvubann í gær og þeir ætluðu ekki að láta vita að þeir væru búnir að skrá sig. Sögðust hafa leyft vini sínum að nota tölvuna þeirra til að skrá árangur og báðu mig um leyfi til að skrá sig í átakið á morgun (í dag)! Ég eyðilagði þetta plat þeirra með því að bjóða þeim að skrá sig á átakið í gærkvöldi með aðstoð pabba síns. Ég var svo sem ekkert að skamma þá fyrir þetta hliðarspor, benti þeim bara á að "upp komast svik um síðir" svo það væri betra að segja alltaf satt og rétt frá.

- Föstudagskvöld -


Í gær hlóð ég niður esperantonámskeiði sem ég fann link á á þessari síðu. Á þessu námskeiði getur maður æft framburðinn og réttritunina ásamt mörgum öðrum þáttum. Fínt hjálpartæki!

Við mæðginin drifum okkur í sund seinni partinn í dag. Ég synti svo sem ekki mikið (fyrst 200 metra og svo 100 metra í samfloti með strákunum). Já, þeir syntu eina ferð fram og til baka. Davíð Steinn er mun hraðsyndari en Oddur Smári kemst yfir þótt hægt fari. Ég mátti ekki skipta mér af sundtækninni hans, en mér fannst hann nota hálfgerða kafsundstækni þótt hann kæmi alltaf uppúr kafi eftir hvert sundtak. En hann er amk hættur að synda alveg meðfram bakkanum.

Góða helgi!

- Rope yoga námskeið hálfnað -

Þrátt fyrir rétt rúmlega fimm stunda svefn í morgun dreif ég mig í yoga. Hef tekið eftir því að þá daga sem ég byrja á yoga er ég í stuði allan daginn og mjög létt yfir mér og fíflast stundum hægri og vinstri, he he (ekki það að ég sé neitt þung alla hina dagana þótt það komi fyrir). Í morgun gerðum við allar 10 kviðæfingarnar og allar 9 hliðaræfingarnar á hvorri hlið. Mér tókst að telja og anda rétt í þeim flestum (gerðum hverja æfingu 12 sinnum) það var samt tími til að teygja aðeins og slaka pínu alveg í restina.

Gærdagurinn var vægast sagt annasamur en ég notaði þessar fáu "milli mínútur" skynsamlega. Það var foreldrafundur í drengjakórnum á meðan að þeir voru á æfingu. Verið var að segja frá því sem er framundan og ræða tilvonandi utanlandsferð. Rétt í restina undir dagskrárliðnum önnur mál rétti ein móðir upp hönd. Hún fékk orðið: "Íslendingar töpuðu með einu marki 28:29!" Þetta hefur greinilega verið mikill baráttuleikur, en slæmt var að missa Einar Hólmgerisson, ég fer ekki ofan af því að sum handboltaliðin hreinlega æfa "alveg óvart gróf brot" og virðast oft komast upp með það.

Oddur Smári var kominn fyrstur heim eftir karateæfingu, Davíð kom rétt fyrir átta og ég var mætt á kóræfingu á slaginu hálfníu. Það var létt yfir mannskapnum og við fengum að spreyta okkur á mörgum lögum. Rúmir tveir tímar, með 15 mín kaffipásu inn á milli, voru ótrúlega fljótir að líða.

- Ísland - Rússland 34:32 -

Loksins tókst "stákunum okkar" að leggja Rússana af velli á stórmóti. Þótt leikurinn væri svona snemma á dagskrá gat ég horft á hann allan. Fékk frí eftir hádegi til að hitta kennara tvíburanna að máli. Það var foreldradagur í skólanum í dag. Í gær komu þeir heim með vitnisburð fyrir haustmisserið. Þeir stóðu sig báðir vel í langflestu. Eitthvað þurfa þeir samt báðir að vanda betur fráganginn oftar. Ég er stolt af strákunum bæði mínum og handboltaköppunum.

Í gær fékk ég tilkynningu frá Margaretha að sumt af því sem ég pantaði væri tilbúið til afhendingar. Myndin sem ég hélt að ég hefði sett efst á pöntunar og óskalistann reyndist ekki vera með, hvorki á listanum sem var yfir komnar vörur né á listanum yfir þær vörur sem væru á leiðinni. Ég er búin að bæta úr því, ég bara verð að eignast þetta munstur og sauma þessa mynd. Þessa mynd sótti ég 17. mars í fyrra. Þegar jólakortaundirbúningur fór á fullt í haust tók ég mér hlé á saumunum, en ég byrjaði aftur milli jóla og nýjárs og er langt komin. Ég keypti rammann í leiðinni og veit nákvæmlega hvar myndin verður sett þegar hún veður útsaumuð og innrömmuð! Hmm, og ég er að fara í saumaklúbb í kvöld...

- Helgin liðin - alltof fljótt að vanda

Það var á dagskránni að fara í sund á laugardaginn með 6. flokknum. Ég klikkaði bara á tímasetningunni. Við strákarnir mættum í Breiðholtslaugina rúmlega hálfþrjú en áttum víst að mæta um tólf. Ég veit því ekkert hverjir eða hversu margir mættu það voru allir farnir. Við létum það ekki á okkur fá og héldum okkar striki, vorum úti til að byrja með í laugum, pottum og rennibrautum (ég var aðallega í heitapottinum), svo færðum við okkur inn í innilaugina.

Eftir sundið skruppum við í heimsókn til Jónasar ömmubróður míns. Tvíburarnir sungu heilmikið fyrir hann, aðallega lög úr söngleiknum sem bekkirnir þeirra settu upp í nóvember og hafði hann mjög gaman að því.

Í gær skruppum við í bíltúr og heimsóttum vinafólk okkar í Grindavík. Það fjölgaði í fjölskyldunni hjá þeim í byrjun desember sl. og mér fannst alveg tímabært að kíkja á litlu dömuna. Stóra systirin, nýlega orðin 4 ára var í afmælisboði hjá jafnöldru sinni og sú stutta svaf næstum heimsóknina af sér. Tvíburarnir fengu að horfa á "boomerang" í góðum ruggustólum. Held að það hafi fallið mjög í kramið hjá þeim. Við rétt "hittum" yngstu dömuna síðustu mínúturnar, hún var sett inn í vöggu og fimm mínútum seinna vaknaði hún. Þetta var notaleg samverustund!

- Á Esperantofundi -

Um miðjan fyrrihálfleik Íslendinga og Dana gekk ég yfir til vinkonu minnar sem er að læra Esperanto með mér (leitt að geta ekki horft á allan leikinn beint, en samt var ég pínu spennt fyrir kvöldinu) . Þangað vorum við sóttar af einum félaga úr Esperanto-samtökum Íslands til að sækja með honum fund í félaginu. Þetta var mjög fróðlegt kvöld en ég er hrædd um að ég hafi ekki skilið allt sem mælt var á þessari tilbúnu tungu, en eitthvað þó og svei mér ef þetta hvetur okkur stöllurnar ekki áfram á sömu braut. Hittum m.a. mann sem hefur verið að kenna Esperanto í MH og hann ætlar að senda okkur efni. Við fengum líka gefins bæklinga á tungumálinu og það sem vakti athygli mína að það er búið að gefa út Njálssögu á Esperanto og ég er jafnvel að spá í að kaupa mér hana þegar ég er komin aðeins lengra í sjálfsnáminu, og verðlauna mig þegar ég get farið að tjá mig eitthvað.

- Nýklippt - aftur

Þessi mynd er tekin í október sl. þá lét ég klippa mig stutt eftir að hafa verið með missítt hár í nokkur ár. Rétt fyrir klippingu var ég með hár niður á mitt bak, þykkt og mikið. Ég ákvað að kúvenda og bað klipparann minn um að klippa mig stutt. Fyrst hélt hann að ég væri að biðja um axlarsídd eða rétt niður fyrir eyrun. Þegar hann náði því loks að ég vildi fá hárið alveg stutt bauð hann mér upp á þessa nýju línu. Ég varð virkilega ánægð með árangurinn og sveif út og hef varla snert jörðina síðan, eða þannig. Í morgun fór ég til að klippa þessar línu aftur.

- Síðasti föstudagur mánaðarins -

Þessi mánuður er víst alveg að verða búinn. Vikan hefur verið annasöm á köflum en ég fékk óvænt frí á miðvikudagskvöldið því kórstjórinn var veikur. Var óvenju þreytt þetta kvöld annars hefði ég alls ekki fagnað fríinu. Við notuðum tækifærið og spiluðum teiknispilið með tvíburunum til hálfníu. Þeir voru komnir í háttinn hálftíma síðar og ég skreið inn í rúm áður en klukkan sló tíu. Davíð var í tímafreka leiknum. Ég rumskaði um miðnætti, í spreng eins og ég væri búin að sofa alla nóttina. Sá þá að Davíð var að byrja að vinna (var í verki sem varð að vinnast um nóttina). Hann vann í næstum fjóra tíma. Ég dreif mig á fætur um hálfsex, hress, endurnærð og útsofin!

Yogatíminn var mjög góður. Gerðum allar tíu kviðæfingarnar, sjö æfingar á hvorri hlið og teygðum vel á eftir. Allan daginn var ég svo í ótrúlega góðu stuði, bananastuði. Skutlaði Davíð Steini á fótboltaæfingu en Oddur Smári fór í afmæli til bekkjarbróður síns. Náði að horfa á næstum allan 1. leik "okkar manna" á EM í Sviss. Það sem á vantaði heyrði ég í útvarpinu þegar ég var að sækja Davíð Stein.

Framundan er öll helgin og það er víst að hún verður notuð til margs! Davíð sem vann reyndar alla sl. nótt þarf að vinna á morgun svo líklega verður maðurinn að nota sunnudaginn til að sofa...

- Ein úr jólamyndasafninu -

Þessi mynd er tekin síðast liðið aðfangadagskvöld fyrir rúmum mánuði síðan. Við erum komin heim úr messunum og létt yfir Davíð Steini þar sem hann var kominn í jólafrí frá söngnum.

- Smá þeytingur -

Þegar fór að líða á gærdaginn fann ég heldur betur fyrir koffínskorti, datt semsagt í kaffið um helgina. Hafði engan tíma til að hella mér upp á eftir að ég kom heim. Fór yfir heimalærdóm tvíburanna og skutlaði þeim svo á æfingar, annar fór í kórinn og hinn í karate. Svo þurfti ég að reka nokkur erindi og ákvað að reka þau í Kringlunni. (Ég fer frekar sjaldan í Kringluna þótt hún sé svona "nálægt" mér) Keypti mér nýja ecco inniskó, nokkur afmæliskort og kúmenspeltbrauð. Sótti svo strákana "í öfugri röð", karatedrenginn fyrst og kórdrenginn svo. Við komum heim rétt fyrir sjö og var ég langt komin með að setja kvöldmatinn á borðið þegar Davíð kom heim rúmum hálftíma á eftir okkur. Hann náði því að leggja á borð. Svo var vinkonu-Esperanto tími milli hálfníu og tíu.

Ég er að lesa Á lífsins leið I sem gefin var út af Stoð og styrk 1998 til styrktar Barnaspítala Hringsins. Það eru komnar nokkrar svona bækur út og er ég með 4 af safninu. Í þessari 1. bók segja 33 þekktir einstaklingar frá minnisstæðum atburðum. Ég hef ótrúlega gaman af minningum annarra sérstaklega ef það er um skondin atvik eða horfna lifnaðarhætti. Kannski er ég bara svona gömul í mér!?

- Messa -

Söng við messu í gær. Hluti af sálmunum var sunginn raddað, þar af einn sem við byrjuðum að æfa sl. miðvikudagskvöld. Þetta gekk allt saman vel og var stundin notaleg. Maður úr trúboðastarfinu predikaði og sagði hann frá góðum og slæmum málum í Kenýa og Eþíópíu. Hann hélt athygli minni allan tímann og fékk mig til að spá meira í þessa hluti.

Davíð Steinn fór í óvissuferð í gær með 4 öðrum drengjum. Þeir 5 voru sölhæstir eftir kertasöluna miklu fyrir áramót. Farið var í klifurhúsið og Hróa hött á eftir. Minn strákur kom mjög ánægður heim, skrifaði um þetta á blogginu sínu og er strax farinn að velta því fyrir sér hvert verði farið næst.

- Lestur og leikhús -

Oddur Smári var svo heppinn að vinna þrjá miða á sérstaka sýningu á Annie á vegum Landsbankans. (Þeir bræður þurftu að leggja inn 500 inn á reikningana sína fyrir miðjan mánuðinn og sá ég til þess að það var gert.) Sýningin var í gær og bauð Oddur mér og Davíð Steini með sér. Þetta var hin besta skemmtun og eftir sýninguna fengu allir sem vildu áritað plakat með sér heim.

Eins og ég hef áður minnst á þá er ég með margar bækur í takinu, 21 af safninu og svo þær sem ég fékk í jólagjöf. Ég hef nýlokið við Stund þín á jörðu skáldsögu eftir Vilhelm Moberg. Hún fjallar um sænskan mann sem fluttist ungur Vestur um haf. Hann er kominn á sjötugsaldur, á tvö hjónabönd og margbrotinn starfsferil að baki. Einstæðingur sem finnst hann hvergi eiga heima né passa inn í veröldina. Hann býr á hótelherbergi og hugsar um hið liðna, gerir upp ævi sína lið, og spáir í hvað liggi svo sem eftir hann. "Eftir skamma stund flæðir að og sjórinn máir út spor mín í sandinum". Sagan á að gerast í kringum 1961 en teygir sig aftur fyrir aldamótin 1900.

- Vetrarfærið að skána -

Dagarnir þjóta áfram en mér finnst sem ég njóti þeirra betur og betur. Kemst yfir alveg helling en er ekkert að stressa mig yfir því sem ég get ekki gert. Forgangsraða hlutunum þannig að ég kemst yfir meira án þess að það bitni á skyldustörfunum.

En það er annars best að deila með ykkur nokkru sem ég og maðurinn minn eigum í vændum. Eftir tvo mánuði (22.3.) eigum við hjónin 10 ára brúðkaupsafmæli. Í því tilefni ætlum við að skella okkur í helgarferð til Minneappolis 16.-21. mars. (Held sem sagt upp á 38 árin mín úti). Nokkru fyrir jól fengum við að vita að vildarpunktastaðan okkar væri verulega góð (enda höfum við aldrei notað okkur þessa punkta) og að um áramótin mundu fyrnast frekar margir punktar ef við nýttum þá ekki sem fyrst. Ég setti mig í samband við tvíburahálfsystur mína að fá hjá henni ráð þar sem ég vissi að hún hefði reynsluna. Hjá henni fékk ég þær fréttir að hún og maðurinn hennar væru búin að panta sér ferð til Minneappolis fyrir sína punkta, því svona punktar nýtast víst best í Ameríkuflug. Það varð úr að við pöntuðum ferð til sömu borgar á sama tíma og höfum við fjögur ákveðið að leigja bíl saman. Einnig ætlum við að reyna að skipuleggja dagana þannig að þeir nýtist okkur sem best. Þetta getur bara orðið gaman!

- Rope-yoga tími númer 3 -

Það var ekkert erfitt að vakna í morgun enda passaði ég upp á það að vera komin í rúmið um tíu í gærkvöldi. (Tvíburarnir fundu það upp hjá sjálfum sér að fara í háttinn strax um átta en yfirleitt þarf ég að ýta á eftir þeim eftir að klukkan er orðin hálfníu). Ég kveikti ekkert á sjónvarpinu, las bara í tæpa tvo tíma og þá voru auglokin orðin mjög þung. Það var Davíð einn sem hélt sig við að vinna og leika sér fram á nótt.

Ég var búin að stilla af dýnuna og festa fæturnar í böndin rétt áður en yoga tíminn hófst. Fórum í gegnum sömu tíu æfingarnar og bættum þremur hliðaræfingum við. Þetta er allt að koma en tekur vel í á sumum stöðum. Mikilvægt er að anda rétt og ég er alveg að ná því. Það er bara í tveimur æfingum sem ég ruglast og þarf að einbeita mér af krafti til að komast aftur á sporið. Hendurnar nota ég meira og meira til stuðnings en ég á það til að herpa kjálkavöðvana og gnýsta tönnum þegar ég er að passa mig að gera alla hluti rétt. En mér finnst þetta samt alger snilld og hlakka til næsta tíma!

Kveð ykkur að sinni hress, teygð og með smá sperrur.

- Helgaryfirlit -

Þrátt fyrir að helgi sé ekki alveg á enda runnin hef ég meira en nóg til að segja frá. Það æxlaðist þannig að rétt eftir síðustu færslu hringdi Helga systir í mig og spurði hvort hún mætti biðja mig um að taka stelpurnar í nokkra tíma. Það var auðsótt mál. Ingvi mágur kom með þær um hálftólf. Ég leyfði frændsystkynunum að horfa á eina stutta mynd. Bríet valsaði bara um og ýmist heilsaði eða kvaddi. Hún kom líka inn í eldhús til mín og bað um: "Meija" þótt ég væri ekkert búin að gefa henni. Þetta er bara hennar háttur á að segja að hún sé svöng svo kemur hún aftur þegar hún er búin með það sem hún fær og biður um "meija". Eftir hádegishressingu fóru eldri krakkarnir út í brekku að renna sér (það er ein mjög góð brekka rétt fyrir ofan skólann). Ingvi sótti Bríet um tvö og varð svo að gera sér ferð eftir Huldu þau voru enn að renna sér. Strákarnir komu inn rétt eftir það.

Þeir voru vaknaðir fyrir klukkan átta í morgun. Ég dreif mig framúr og bjó til byggmjöls- hirsigraut soðinn með kanelstöng. Hann smakkaðist mjög vel. Stuttu fyrir tíu drifu drengirnir sig á inni-fótboltaæfingu. Þeir komu heim rétt fyrir hádegi alveg ákveðnir í að drífa í sig hressingu og fara svo beint út í brekku. Hulda fékk að koma yfir til þess að komast aftur með þeim í rennslið. Krakkarnir voru úti í um tvo tíma og þegar þau komu heim kom einn vinur með. Lét Helgu vita og sagði að Hulda mætti alveg vera einhverja stund hjá okkur. Hún var sótt um fjögur og þá dreif ég mig á bókasafnið að skila bókum sem ekki er hægt að framlengja frestinn á. Fór í safnið með einn poka og kom heim með tvo. Fékk að vita að fjöldakvótinn er 30 bækur og ég er með rúmlega 20. Það er gaman framundan hjá mér.

Davíð hefur verið að vinna mest alla helgina, hér heima í gær, nótt og fram á miðjan dag. Hann var farinn þegar ég kom heim af safninu. Vonandi fer þessari törn að ljúka. Amk held ég að maðurinn þurfi að fara að fá meiri svefn fljótlega.

Mér tókst annars að framkvæma flest allt sem ég setti á helgarlistann; þvo, taka til, skipta á hjónarúminu, lesa, sauma í og horfa á einhverja leiki í enska boltanum. Næstu helgi ætla ég svo að muna eftir að bæta við gönguferð/um á listann.

- Morgunstund -

Ég held að klukkan hafi ekki verið orðin ellefu þegar ég sofnaði í gærkvöldi. Var komin undir sæng um tíu með bók í hönd. Hafði bara úthald í hálftíma lestur. Ég var viss um að það væri stutt í að Davíð kæmi upp í, því það sást á honum langar leiðir að hann var þreyttur, eftir miklar vökur og mjög lítinn svefn undanfarið. Það fór nú samt svo að klukkan var farin að nálgast eitt þegar maðurinn sá loks að sér. Mér er sagt að ég eigi ekki að hafa áhyggjur af þessu álagi á honum, og ég reyni að sleppa takinu, það er bara stundum svo erfitt. Þegar ég er sjálf að verða þreytt og veit að ég hef ekki verið að vaka og vinna alveg eins mikið og hann, þá verð ég helmingi þreyttari. Kannski ég verði bara þreytt fyrir okkur bæði, hmm?

Framundan er annars helgin og ég er staðráðin í að nota hana vel og skynsamlega á köflum. Farið vel með ykkur!

- Ýmislegt -

Davíð var að vinna í alla nótt og kom í rúmið stuttu áður en minn fótaferðatími var kominn, þriðju nóttina í röð. Strákarnir komu á fætur um svipað leyti og ég, um sjö. Þegar mér var litið út um eldhúsgluggann nokkru seinna sá ég að betra væri að leggja tímanlega af stað. Sópa varð af Fíatinum til að finna hann.

Um fjögur þurfti ég aftur að "finna" bílinn. Gaf mér góðan tíma og skilaði mér heim rúmlega hálffimm. Davíð kom heim á sama tíma, við náðum að verða samferða inn úr dyrunum. Helga systir hringdi og spurði hvort við værum heima. Hún kom svo með báðar stelpurnar og gaf sér góðan tíma. Eldri krakkarnir léku sér saman og Bríet valsaði á milli. Við systur byrjuðum á því að fá okkur kaffi/te en fljótlega færðum við okkur inn í eldhús. Ég bjó til hátt í fjörutíu kjötbollur úr tæpu kílói af hakki. Bauð mæðgunum í mat og það borðaðist mjög vel. Bríet smjattaði hástöfum og Hulda fékk sér aðra bollu í stað þess að ljúka við kartöfluna.

Á morgun líkur viðburðarríkri viku. Mér skylst að Davíð þurfi eitthvað að vinna um helgina. Tvíburarnir ættu að geta notað snjóinn eitthvað og ég finn mér eitthvað til dundurs; les, tel út, þvæ þvotta, skipti á rúmum, skúra gólf, horfi á enska boltann... af nógu er að taka.

- Þessi færsla er númer 777 -

Það var mjög notaleg stemming á kóræfingu í gærkvöldi. Við vorum samt bara 12 með kórstjóranum, einn bassi, tveir tenórar, fjórar í sópran og fjórar í alt. Pétur lét okkur hafa áætlun fram að sumarfríi og eftir smá vangaveltur og upphitun æfðum við nokkur ættjarðarlög.

Í morgun fór ég á fætur rétt fyrir hálfsex og var mætt í rope-yoga tímann klukkan 6:15. Það var allt annar kennari heldur en síðast. Hin var góð en þessi var miklu betri. Hin hafði t.d. ekki sagt okkur nógu skýrt að hendurnar væru bara til að styðja við en en ekki til að toga í og hjálpa til (eins og ég gerði síðast). Við gerðum allar tíu æfingarnar sem við lærðum síðast (ég þurfti smá upprifjun en gekk svo bara þokkalega) og svo gerðum við tvær góðar teygjuæfingar. Klukkutíminn var allt í einu liðinn og ég mætti fersk til vinnu rétt fyrir átta. Þetta er bara yndislegt jafnvel þótt það sé enn sárt að hlægja, hósta eða hnerra, he, he.

- Erfitt að hnerra og hlægja -

Jú, jú, mín er öll í strengjum. Ég veit þó að ég er til! Ég finn fyrir upphandleggjum, öxlum, bringu, maga, rófubeini og kálfum. Það verður spennandi að vita hvernig gengur í fyrramálið þá lærum við níu nýju æfingar.

Það er kóræfing í kvöld, sú fyrsta á árinu. Sleppti því að mæta í messu sl. sunnudag. Við vorum mjög róleg í tíðinni en tókum þó niður jólin saman.

Við strákarnir gáfum Davíð nýjustu bókina hans Arnals Indriðasonar: Vetrarborgin. Davíð las hana á örfáum dögum og nú er ég byrjuð á henni þrátt fyrir að vera með margar, margar aðrar bækur í takinu.

- Dagarnir þjóta -

Fimm dagar frá síðustu færslu og mikið vatn runnið til sjávar. Það er helst í fréttum að nýr
bæklingur er kominn út og þar fann ég loksins myndina sem ég er búin að bíða eftir í næstum tíu ár. Meira um það síðar.

Á þrettándanum buðu Tommi og Hugborg okkur í mat. Þau voru með tartalettur í forrétt, hamborgarahrygg í aðalrétt og ís í eftirrétt. Ég leyfði mér að svindla í þetta sinn og, merkilegt nokk þá hafði það engin eftirköst að ráði. Maturinn var mjög góður og kvöldið var notalegt þrátt fyrir rok og beljandi rigningu fyrir utan. Engum flugeldum var skotið upp. Tvíburarnir og Teddi ólmuðust í hvolpinum á heimilinu en fengu svo að horfa á eina mynd.

Í morgun, klukkan 06:15 byrjaði ég svo í rope-yoga námskeiði. Fyrsta skipti sem ég prófa yoga. Davíð kallar þetta "slopp jóga". Í raun og veru liggjum við á dýnum, festum fæturnar í kaðla og togum og teygjum eftir kúnstarinnar reglum. Mikilvægt er að anda rétt og gera æfingarnar rólega. Við þessar nýju lærðum tíu æfingar og eigum eftir að læra amk 16 æfingar í viðbót. Þetta er bara spennandi. Skyldi ég nú ekki vera með strengi á morgun?

- Vetur annan hvern dag -

Það voru hálfgerðir strandaglópar sem hringdu í mig upp úr klukkan hálfþrjú í dag. Tvíburarnir gleymdu húslyklunum heima og voru læstir úti. Þeir fengu að hringja úr íbúðinni á neðri hæðinni. Ég fékk að fara heim og það tók því ekki að fara aftur í vinnuna. Rétt fyrir fjögur skutlaði ég strákunum á knattspyrnuæfingu í Safamýrina. Notaði tímann til að útrétta smá og fleira.

Í gærkvöldi fór ég í fyrsta Esperanto-tíma ársins. Við stöllurnar vorum nokkuð fljótar að koma okkur í gang og erum farnar að sjá árangur, getum bæði skilið teksta og aðeins tjáð okkur (amk hvor við aðra).

Ég er líka byrjuð að undirbúa saumaskap á síðustu smájólakortamyndinni (jólakúlur á grein). Nú þarf ég fljótlega að útvega mér meiri jafa svo ég geti saumað myndirnar fjórar; kerti, jólatré, jólasveinn og jólakúlurnar aftur og aftur og aftur.

Myndin er tekin á aðfangadagskvöld. Davíð Steinn fékk möndluna þriðja árið í röð.

Gleðilegt nýtt ár!

Tveir og hálfur dagur búinn af nýju ári. Við fögnuðum áramótunum á Hellu og tvíburarnir fengu að vera eftir en koma heim seinni partinn í dag. Nokkrir dagar eftir enn áður en allt fer í gang! Ég er samt búin að sauma fyrsta jólakortið...

Mín bíða margar góðar bækur (þær fara svo sem ekkert), sumar af safninu, sumar fékk ég í jólagjöf (bæði frá sjálfri mér og fleirum) og enn aðrar er ég með í láni. Ég er nýbúin að lesa Brotasaga eftir Björn Th. Björnsson um ævi Önnu Guðrúnar Sveinsdóttur. Merkileg bók og heldur manni alveg við efnið. Fær mann til að hugsa hvað tímarnir voru allt allt öðru vísi fyrir tæpum tvö hundruð árum.

Ég las líka Myndin af pabba skráð af Gerði Kristný. Ég var búin að kaupa bókina í nóvember en las hana ekki fyrr en á dögunum.Thelma Ásdísardóttir er svo sannarlega vel að titlinum MAÐUR ÁRSINS komin.