- Aðeins af kappleikjum -

Ég verð að tjá mig aðeins um HM í Túnis. Þar finnst mér Norðmenn vera að standa sig mjög vel og vona svo sannarlega að þeir nái að leggja Spánverjana í kvöld (fyrst þeir lögðu Króata og Svía ættu þeim að vera allir vegir færir). Áfram Noregur! Ég held að þeir verði meðal fjögurra efstu liða, aldrei neðar en í 5-6 sæti.

Þar sem það eru foreldradagar í skólanum í dag og á morgun leyfði ég tvíburunum að horfa með mér á leik Arsenal og Man. Utd. sem sýndur var beint á Skjá einum í gærkvöldi. Davíð Steinn er Arsenal maður og Oddur Smári heldur með Manjú. Þetta var hinn fjögrugasti leikur og mikið skorað. En þess skal getið að ég held með Liverpool sem líka var að leika (við Íslendingaliðið Charlton) í gær og komust í hann krappann.

Strákarnir komu með að hitta kennarann sinn í morgun og talaði hún aðallega við þá. Davíð Steinn byrjaði og á meðan beið Oddur Smári frammi. Snjólaug fór yfir könnunarpróf í skrift, stafsetningu, íslensku og stærðfræði með strákunum og var í heildina mjög ánægð með þá. Þeir eru yfirleitt að standa sig mjög vel. Í íslenskuprófinu átti m.a. að setja sagnir yfir í þátíð og Oddur féll í sömu gildru og margir úr bekknum í einu orðinu sagði sögnina að lemja vera lam í þátíð (einhver hafði lemjaði). Davíð Steinn féll ekki í þessa gildru. En við Davíð getum semsagt verið stolt af strákunum okkar. Það var ákveðið í samráði við Davíð Stein að hann myndi alfarið vera með öðrum hópnum í öllum tímum þar sem bekkurinn skiptist í tvennt (myndmenn, tónmennt, tölvur).

- Sá þriðji -

Eitthvað hef ég verið mikið hugsi á arkinu seinni partinn í gær því ég var bara allt í einu komin heim. Oddur Smári kom heim rétt seinna með báðar skólatöskurnar. Mamma hringdi upp úr fimm og lét mig vita að sennilega kæmi Davíð Steinn í seinna lagi heim af æfingu. Davíð tilkynnti seinkun líka. Þeir nafnar komu um svipað leyti, sá yngri aðeins fyrir hálfsjö og sá eldri rúmlega hálf. Nú er búið að gera upp kertasöluna í drengjakórnum. Stráksi kom heim með þúsund krónur fyrir að selja 50 pakka, gjafabréf fyrir að hafa náð að selja 80 pakka og með þær fréttir að auki að hann hafi verið þriðji söluhæsti drengurinn (með alls 106 selda kertapakka) og hans byði því óvissuferð á næstunni ásamt þeim drengjum sem lentu í 1. - 5. sæti. "Tvíburinn hennar mömmu" náði takmarkinu líka, hann var í öðru sæti. Hann hafði selt um 120 pakka. Sá sem var í fyrsta sæti seldi aðeins nokkrum pökkum meira en það.

Það var svo fundur hjá foreldraráði Ísaksskóla í gærkvöldi vegna öskudagsins sem er í næstu viku. Davíð kom aftur heim um tíu og við ákváðum að leigja mynd Dodgeball eða brennó. Gamanmynd með Ben Stiller í aðalhlutverki, alveg mátulega vitlaus og mjög léttgeggjuð.

Síðast liðna helgi las ég eina bók (á einu bretti) eftir Agöthu Christie, Tönn fyrir tönn. Í þeirri sögu rannsakar Hercule Poiroit dauða tannlæknis síns. Fín saga, hélt mér amk við efnið.

- Eftir helgina -

Mikið afskaplega eru þessar helgar fljótar að líða, hvort sem maður gerir eitthvað eða ekkert. Og svo er mánuðurinn alveg að verða búinn og þar af leiðandi einn tólfti af árinu liðinn.

Einhvern tímann á laugardaginn var skrapp ég inn á salerni og rak augun í undarlegar flygsur á gólfinu. Við nánari skoðun reyndust þetta vera hár. Ég sá strax að þetta var af höfðinu á Davíð Steini og spurði hvort hann hefði verið að klippa sig. Í fyrstu neitaði neitaði drengurinn en þegar ég spurði aftur setti hann upp skeifu og sagði snöktandi -"Þú sagðist ætla að fara með mig í snyrtingu í vikunni en gerðir það ekki!" Allt mér að kenna semsagt. Hann tók mest af toppinum en líka smá í hnakkanum og ég sagði honum að búa sig undir að tilvonandi hársnyrting yrði meiri en hann ætlaði.

Í gær var svo stráksi að dunda lengi inni á salerni. Þegar hann kom fram spurði pabbi hans hvaða lykt væri af honum. Ég finn enga lykt en datt strax eitt í hug. Stráksi setti froðu í hárið á sér. Snemma byrjar puntið. Mér láðist að segja honum að þar sem hann væri búinn að klippa mest allan toppinn þá þyrfti hann ekkert að nota froðu.

Skrapp aðeins í heimsókn til tvíburahálfsystur minnar í gær m.a. til að kíkja á litlu frænku. Sú hefur nú aldeilis stækkað og braggast enda liðinn mánuður síðan ég var síðast á ferðinni. Tvíburahálfsystir mín var að fá hluta af pöntun frá Þýskalandi sem hún sá um fyrir sig, mig, mömmu sína og eina enn og ég kom heim með tvær bækur fullar af efni í þrívíddarkort. Þannig að nú get ég byrjað að undirbúa jólakortin fyrir næstu jól, og það er líklegt að við stöllurnar förum að hittast einu sinni og einnu sinni í slíkum tilgangi. Alltaf gott að gefa sér góðan tíma í hlutina.

orðarugl

á ganginu gott er að hugsa
grufla í sínum málum
Ekki´ er samt verið að slugsa
í slabbi og vegi hálum

gott er að brosa barnanna til
bjóða góðan daginn
þetta er það sem ég alveg vil
þykist búa í haginn

stundum er ágætt að slappa af
sitja og gera' ekki neitt
nota svo orkuna er hvíldin gaf
og þeysast vítt og breitt

í kollinum fljúga feikimörg orð
finnst mér samt komið nóg
stend upp og sest við annað borð
staflanum komið í lóg

- Á tveimur jafnfljótum á ný -

Þá er ég búin að skila af mér bílnum sem ég hef haft aðgang að frá því á Gamlársdag. Sótti Lilju vinkonu út á völl á þriðjudagskvöldið. Vélin hennar lenti tíu mínútum fyrir ellefu og hún var komin í gegn rétt upp úr ellefu. Við vorum komnar í bæinn fyrir miðnætti.

Labbaði því heim í gær. Það var bara fínt! Tvíburarnir komu beint heim úr skólanum, eða rétt um hálfþrjú. Ég hafði náð að leggja mig í tæpan klukkutíma. Leyfði þeim að leika sér í tölvunni í tæpan klukkutíma (og hélt aðeins áfram að kúra). Svo gaf ég þeim hressingu og sá til þess að þeir kláruðu að lesa og læra heima. Davíð Steinn var svo sóttur rétt fyrir fimm af mömmu hinna tvíburanna í drengjakórnum.

Oddur Smári sýndi mér framtönnina sína sem loksins datt úr honum í fyrrinótt. Ég get svarið það að tönnin sú hékk bara á lyginni einni saman sl. daga. Tannálfurinn var svo á ferðinni í nótt og hirti tönnina.

Það var líka kóræfing hjá mér í gær. Fínasta æfing þótt það vantaði eitthvað af fólki. Við vorum allar mættar í altinum (4) og bassinn var líka fullskipaður þeir mættu allir tveir. Fórum yfir efni sem við fengum í haust og á dögunum og fengum einnig nýtt lag. Kórstjórinn lofaði okkur meira nýju efni eftir viku. Það er ekki messa næst fyrr en 13 febrúar (messur eru líka yfirleitt bara annan og fjórða sunnudag í mánuði).

Ég lenti í þvílíkum ógöngum á arkinu í morgun, komst í svellsjálfheldu en rétt slapp við að detta. Sem betur fer var svellið ekki nema á hluta af leiðinni. Hefði getað sloppið við svellið ef ég hefði valið aðeins lengri leið.

- Ja, hérna - (he, he)

- Allt og ekki neitt -

Ég var komin heim upp úr hádeginu og þar sem ég vissi af því fyrirfram sagði ég strákunum að koma beint heim úr skólanum (sleppa því að mæta í heimanámið). Skólinn er búinn 14:10 og bræðurnir voru að skila sér í hús. Oddur er byrjaður að lesa og hinn er að gera skrifleg verkefni. SMS skilaboð bárust fyrir stundu að völlurinn í Safamýrinni er eitt svell þannig að æfing fellur niður. Þarf því bara að keyra Odd í karatetíma seinni partinn.

Lilja vinkona lendir seint í kvöld. Ég ætla til Keflavíkur að taka á móti henni þótt ég þurfi á fætur upp úr fimm í fyrramálið. Bílnum sem ég hef haft aðgang að síðan á Gamlársdag verður því skilað í kvöld. Það er nú mikið í lagi því það er aftur að verða ágætlega göngufært.

Föðursystir mín, Svala vinkona var að kveðja fimm mínútum áður en bræðurnir komu heim. Við tvær voru búnar að sitja, spjalla, drekka kaffi og hafa það notalegt í rúman klukkutíma.

HM-hornið. Handboltastrákarnir okkar spila sinn annan leik í Túnis í kvöld. Þeir eru að keppa við Slóvena. Ég er á því að sá leikur vinnist en það má samt alls ekki vanmeta Slóvenana. Ég hlakka til að fylgjast með í kvöld. Áfram Ísland!

- í stuði með Guði -

Helgin er horfin. Ég gerði ýmislegt á laugardaginn þótt ég hafi ekki komist yfir allt það sem ég ætlaði mér (eins gott að ég var ekki að tala/skrifa mikið um hvað ég ætlaði að gera). Ég fékk tvíburana til að taka af öllum sængum. Ekki viðraði nógu vel til að henda sængunum út á svalir en ég fann ráð við því; Setti allar sængur og kodda í hjónarúmið, opnaði gluggann á herberginu og svaladyrnar upp á gátt og lokaði svo herberginu. Þannig viðraði ég herbergið í leiðinni.

Kom loksins jóladótinu fyrir niður í geymslu (það gleymdist reyndar smá dós hérna uppi en hún fer niður á eftir). Horfði á Liverpool tapa fyrir Southamton (frekar leiðinlegt), bætti mér það upp með því að horfa líka á Man. Utd. spila. Rétt fyrir hálfátta um kvöldið var ég mætt í kirkjuna mína. Í síðustu viku var alþjóðleg bænavika sem endaði sem sameiginlegri bænastund flestra trúfélaga í kirkju Óháða safnaðarins. Allir höfðu eitthvað fram að færa og okkar kór leiddi sönginn. Hundrað manns voru í kirkju og var þetta mjög notaleg stund.

Í gær var svo venjuleg messa og í hana mættu um tuttu manns (smá munur). Á meðan ég var að versla og í messu tóku feðgarnir sig til og ryksuguðu yfir gólfin í íbúðinni. Mikið var ég ánægð með karlana þegar ég kom heim.

HM-hornið Jæja, nú er heimsmeistarakeppnin í handbolta byrjuð. Þvílíkur leikur sem strákarnir áttu í gær og þá er ég að tala um síðustu tuttugu mínúturnar. Nokkru áður var mér eiginlega hætt að lítast á blikuna, strákarnir komnir níu mörkum undir og það stefndi allt í stórt tap. Mér fannst það rétt hjá Viggó að leyfa þá "kjúklingunum" að spreyta sig aðeins. Og eitthvað virtist það hafa að segja. Varnarleikurinn breyttist, Birkir fór að verja og verja og smám saman drógu strákarnir á Tékkana. Jafntefli fannst mér bara sanngjarnt! Ég hlakka til að sjá þá spila við Slóvenana á morgun.

- Morgunstund -

Ég finn það á mér að þetta verður góður dagur. Ætla samt ekki að tala fyrirfram um í hvað hann skal verða notaður. Kaffið verður bráðum til (helli alltaf upp á sjálf, kaffikannan okkar er brúkuð allt annarsstaðar). Davíð er vaknaður og ég ætla að sjá til þess að hann brölti brátt á fætur. Öxlin hans er að lagast og það er komið út mar á henni, nokkuð stórt svæði sem lítur út eins og þar hafi hellst niður joð.

Tvíburarnir voru vaknaðir upp úr átta en voru ekkert að raska ró foreldranna. Þeir áttu litla flöskur af coke light inni í ísskáp síðan í gærkvöldi og voru búnir að næla sér í þær og sestir fyrir framan morgunsjónvarpið þegar ég kom fram áðan. Þeir voru þó ekki búnir að fá sér brauð svo ég tók að mér að rista fyrir þá.

Eitt er samt sem ég ætla að láta eftir mér en það er að horfa á Southamton taka á móti Liverpool rétt upp úr hádeginu. Og svo byrjar HM í handbolta á morgun. Vonandi gengur "okkar" strákum vel. Það verður amk spennandi að fylgjast með þeim næstu daga.

- Lestrargleði -

Ég er mikill bókaormur það verður seint mælt á móti því. Þessa dagana er ég að lesa Mávahlátur eftir Kristínu Mörju Baldursdóttur. Ég sökk á kaf í þessa bók, enda er ég langt komin með hana. Reyndar var ég búin að sjá myndina, sem mér fannst góð, en bókin er betri. Ég er líka að lesa Setrið eftir Isaac Bashevis. Við rúmstokkinn eru svo nokkrar bækur sem bíða mín. Held samt að mér takist ekki að ljúka við að lesa þær allar áður en fresturinn frá bókasafninum rennur út. En það gerir lítið til því það er alltaf hægt að framlengja. Það lítur nú samt út fyrir að næst geti ég loksins skilað Harrý Potter og fönixreglunni sem er búin að vera hjá okkur síðan sl. sumar. Oddur Smári er alveg að verða búin með bókina þökk sé lestrarkeppninni í skólanum.

- Bóndadagur -
Til hamingju með daginn karlmenn!!!

Þegar Davíð Steinn vaknaði í morgun voru fyrstu orð hans: -"Það er bara kominn föstudagur! En hvað tíminn líður hratt!!!" Þetta er svo satt hjá barninu. Það eru bara tíu dagar eftir af þessum nýbyrjaða mánuði.

Eftir að hafa skutlað tvíburunum á fótboltaæfingu í gær skrapp ég í heimsókn til Helgu systur. Hún byrjaði á því að nota tækifærið og ná í Huldu frænku á leikskólann en við höfðum samt rúman hálftíma í spjall. Bríet var ekki par hrifin af því að vera skilin eftir hjá mér. Allt gekk þó ágætlega þar til ég tók hana upp. Þá fór sú stutta að háorga, var hreinlega óhuggandi. Mér tókst samt að fá hana til að hætta að gráta áður en Helga kom til baka. Hvort sem það hefur verið af því að barnið var orðið þreytt á þessum öskrum eða eitthvað annað veit ég ekki en eftir að mamman var komin heim mátti ég alveg vera með litlu frænku mína í fanginu.

- Af sumum skondnum hlutum -

Ég er búin að vera með aðgang að bíl síðan um áramótin og hef því ekki farið fótgangandi á milli heimilis og vinnu. En í staðinn sé ég um að koma strákunum á fótbolta og karateæfinga (mamma sér um að keyra á kóræfingar). Það var kóræfing hjá Davíð Steini í gær svo ég sótti Odd í Skaftahlíðina. Það lá vel á drengnum og þegar ég spurði hann hvort hann hefði lesið eitthvað var svarið: -"Níutíu mínútur, hvorki meira né minni!"

Skrapp í Fiskbúð Einars og keypti fiskibollur, lúðubita, kartöflur, lauk, kleinur og einnig tvö tóró-sveppasósu bréf. Á sósubréfinu stendum m.a.: Með Londonlambi og öðru reyktu kjöti. Hmm!?!? Hvað er verið að selja sósur út á kjöt í fiskbúðum? Ég notaði samt sósuna út á bollurnar í gærkvöldi.

Davíð Steinn skrapp í sturtu rétt fyrir háttinn í fyrrakvöld og fór því að sofa með rakt hárið. Hárið stóð líka út í allar áttir þegar hann kom framúr í gærmorgun. Stráksi var tíu mínútur að bleyta upp hárið og greiða sér og leit mjög vel út að því loknu. Enda sagði Oddur:
-"Hvar er Davíð Steinn, þetta getur ekki verið hann." Davíð Steinn sagði eitthvað og þá gall aftur við í Oddi: -"Hann hefur stolið röddinni hans Davíðs Steins þessi strákur!"

Það var líka kóræfing hjá mér í gærkvöldi. Notaleg æfing í lengra lagi (fann samt ekkert mikið fyrir því þótt hún væri næstum tveir og hálfur tími). Við vorum að æfa fyrir laugardagskvöldið og svo messuna n.k. sunnudag. Einnig æfðum við nokkur lög sem verða á tónleikaprógamminu í vor. Gaman að því!!!

- Tímamót -

Í dag eru tvö ár síðan ég "bloggaði" fyrst. Fljótlega eftir að ég byrjaði að skrifa á þessum vettvangi fann ég að ég gæti alveg vanist þessu. Sem krakki var ég alltaf heilluð af óútfylltum línustrikuðum blöðum og velti oft fyrir mér hvað ég gæti nú skrifað þarna, sögur, ljóð, sendibréf eða eitthvað bara.

Annars er allt þokkalegt að frétta af okkur drápurunum. Davíð slasaði sig reyndar á karateæfingu á laugardaginn og ég vil meina að hluti af því sé að hann var búinn að stunda karate og skvass alla dagana alveg frá mánudeginum og stór hluti er líka kappið í manninum. Á karataæfingunni var hópurinn settur í kollnís-keppni yfir salinn (7 rúllur). Davíð gekk mjög vel en á fimmtu rúllu lenti hann frekar illa á vinstri öxlinni og hann hefur varla getað lyft hendinni síðan (reyndar er hann aðeins að skána núna) en þessi þrjóskupúki vill alls ekki fara og láta líta á sig.

Á mánudaginn fór ég með Odd Smára til tengdapabba systur minnar. Hann á Hárhornið við Hlemm og klippti strákinn fyrir mig. Á afgreiðsluborðinu var skál með molum í. Þeir voru í boði fyrir viðskiptavini sem vildu eða máttu fá þá. Ég sagði við strákinn að það væri ekki nammidagur svo hann skyldi ekki vera að fá sér. Þegar Davíð Steinn kom heim af kóræfingu spurði ég hann hvernig honum litist á nýklipptan bróður sinn. -"Mamma, ég þyrfti að fara í smá snyrtingu líka!" Þá gall við í Oddi: -"Ekki á laugardaginn því þá má hann fá nammi en ekki ég!"

- Dimmir dagar -

Fyrir fimm dögum hringdi síminn. Á línunni var besti vinur minn og færði hann mér sorgarfréttir. Ég tel mig ekki hafa leyfi til að tjá mig frekar um það mál en ég hef verið mjög slegin yfir þessum fréttum og hugurinn verið allt, allt annars staðar.

- Aðeins af lestrarhestunum -

Davíð Steinn náði markmiðinu sínu í gærkvöldi og las samtals í 220 (þar af 45 mín í Skaftahlíðinni) Samt var hann ekki sá sem las mest í bekknum í gær. Þegar markmiðinu var náð var klukkan orðin hálfníu. Hann spurði samt hvort hann mætti ekki skrifa smá í skriftarbókin. Ég veitti leifið og klukkan var alveg að verða níu þegar stráksi fór að sofa. Oddur Smári var hins vegar alveg búinn á því. Hann las 50 mín hjá mömmu og það tók hann tíu mínútur að lesa heimalesturinn þrisvar sinnum. Drengurinn kvartaði um í bakinu og það var ljóst að hann var verulega þreyttur enda fór hann beint að hátipos (hátta, tanna, pissa og sofa) eftir að hann var búinn að borða. Hann var semsagt sofnaður fyrir hálfátta. Reyndar rumskaði hann upp úr miðnættinu. Þá var hann nokkuð heitur og sveittur og kvartaði sáran undan bakverk. Ég gaf honum eina barnamagnyl og vatnsglas. Pilturinn vaknaði svo stálsleginn í morgunn. Sennilega voru þetta bara vaxtaverkir. Þessa stundina er Davíð Steinn á kóræfingu en Oddur Smári er búinn að lesa í einn og hálfan tíma hér og aðrar 50 mínútur í Skafthlíðinni.

hugdettur

í kollinum þeytast þægileg orð
þankarnir eru margir og stórir
sum á ekki að bera á borð
betra ef þar sitja fjórir

með hægri hönd undir vinsti kinn
hún liggur svo kyrrlát og hljóð
þar mun hún sofa enn um sinn
ég syng henni fallegt ljóð

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

skýin eru í feluleik
sum sjást þó í öðrum leikjum
snú-snú, parís og eltingaleik
eitt er skilið útundan
eða kannski er það bara að hugsa
hmm, hugsa skýin

- Út og suður -

Stundum getur það komið sér vel að hafa aðgang að bíl. Ég sagði strákunum að ég myndi sækja þá í Skaftahlíðina og skutla þeim á fótboltaæfu og svoleiðis. Mamma misskildi mig eitthvað og eftir að ég hafði hringt og sagst vera á leiðinni sendi hún strákana áleiðis heim. Ég náði þeim þó áður en þeir fóru yfir Miklubrautina. Oddur Smári var eitthvað að kvarta í bakinu en ákvað samt að drífa sig á æfingar. Útiæfingarnar eru nú frá hálffimm til hálfsex. Við vorum mætt rétt fyrir hálffimm en hvorugur þjálfaranna var mættur og þegar klukkan var orðin rúmlega ákváðum við að það væri bara messufall. Þónokkrir drengir úr flokknum voru á æfingu og einn pabbi. Hann bauð þeim að spila og vera með þeim. Við mæðginin ákváðum að yfirgefa svæðið. Lét setja bensín á bílinn sem ég hef haft aðgang að síðan á gamlársdag, tók smá rúnt og hleypti svo Oddi út við Þórshamar korteri fyrir tímann sinn. Við Davíð Steinn fórum heim og ætlum að treysta fjölskylduföðurnum fyrir að sækja Odd úr tíma. Stráksi er byrjaður að lesa, mér skylst reyndar að þeir hafi verið búnir að lesa í þrjú korter hjá mömmu, allt telur! Oddur Smári og einn bekkjarbróðir þeirra lásu mest af krökkunum í gær, 210 mínútur. Og markmiðið hjá Davíð Steini er að lesa 220 mín. Kappið í þessum krökkum!

- Helgin flogin -

Og heill dagur að auki. Strákarnir áttu tíma með 6. flokknum í boltanum í Egilshöll á laugardagsmorguninn. Æfingin stóð yfir í einn og hálfan tíma þannig að við létum loks verða af því að heimsækja "föðursystur" mína á nýja heimilið hennar. Okkur leist bara vel á staðinn (fundum hann samt ekki í fyrstu atrennu þótt Davíð hafi komið þar áður er hann hjálpaði til við flutningana).

Í gær var fyrsta messa ársins í Óháðu kirkjunni. Ég lét það ekki fram hjá mér fara og dreif mig með í kórsönginn. Eftir messu kom ég heim og náði í innkaupalistann. Strákarnir voru með vini í heimsókn þannig að ég skyldi feðgana eftir heima.

Lestrarkeppnin í Ísaksskóla hófst í dag. Oddur Smári las í rúmlega þrjá og hálfan tíma. Davíð Steinn náði að lesa í rúman klukkutíma þrátt fyrir að hafa ekki byrjað fyrr en eftir sjö en hann var á kóræfingu milli 17:00 og 18:45 og kom ekkert heim í millitíðinni (það tekur því ekki. Ég er að koma heim um hálffimm og þá er hálftími þar til hann byrjar á æfingu).

- Ýmislegt og smá mont með -

Feðgarnir fóru á þrettándabrennu í Grafarvoginum í gær. Ég var heima, þorði ekki með, því ég var tæp í maganum. Hafði tilbúið heitt kakó fyrir strákana er þeir komu heim sælir og glaðir.

Ég gleymdi að segja frá því að á milli jóla og nýjárs var okkur boðið yfir til norsku vinkonu minnar í smá teiti. Þetta var seinnipartinn á þriðjudegi. Ég hafði farið á bílnum í vinnuna en þegar ég kom heim fann ég hvorki tangur né tetur af feðgunum. Ég hringdi í gemsann hans Davíðs en hann hringdi innan úr herbergi, hafði ekki verið tekinn með. Ég skellti mér yfir á Guðrúnargötuna. Mágur og dönsk svilkona vinkonu minnar voru stödd á staðnum. Á meðan verið var að dekka borð og bera fram alls konar góðgæti spjallaði ég við svilkonuna. Ég var varla búin að segja neitt að ráði þegar hún spurði mig hvort ég hefði búið í Danmörku. Svarið var neikvætt en ég var úti í heilt sumar fyrir tæpum 22 árum og hef komið tvisvar þangað síðan. Tenna, sú danska hrósaði mér fyrir hve vel ég talaði dönskuna. (mont, mont í mér...)

Oddur Smári byrjaði aftur í karate. Hann er í framhaldi II, skil það ekki alveg því það er líka til hópur sem heitir framhald I. Davíð tók svo þá ákvörðun að fara að æfa karate aftur og á að mæta á morgun, gott hjá honum! Á meðan þeir feðgar voru í þessu stússi fórum við Davíð Steinn í Fiskbúð Einars og á bókasafnið. Á síðar nefnda staðnum skilaði ég af mér fullum poka af bókum (og öðrum með minna í) og framlengdi fjórum bókum áfram. Síðan létum við greipar sópa og fylltum eina körfu af alls konar bókum. Tók m.a. fullt af bókum fyrir strákana þar sem lestrarkeppnin hefst eftir helgina. Bækurnar fylltu einn poka. Ég fyllti annan poka fyrir mig og setti líka í einn minni. Það er gaman framundan hjá mér. Má nú samt ekki gleyma mér alveg í bókunum því það er nóg annað að stússa á heimilinu.

Svo er ég búin að fá nýjan bækling frá Margarethe. Er ekki enn búin að flétta honum, svo skrýtið sem það nú er. Vonandi finn ég eitthvað í honum sem freistar mín og ég get látið mig dreyma um að panta þegar ég er búin með fjórðu og síðustu árstíðamyndina.

Streymandi orð

að hugsa um ekkert er lítið mál
orðin streyma hratt úr stað
sum hafa merkingu önnur bara tál
en engin á leiðinni í bað

stundum er gott að bulla í bolla
ballið er rétt að byrja
líka má kannski dóla og drolla
drífa sig út og kyrja

hreyfi ég höfuðið upp og niður
hlýtur að þýða já
þá er það afar góður siður
að fara strax á stjá

_____________


Þetta er nú meira bullið í mér en mikið rosalega getur verið gaman að bulla út í eitt stundum. Ég lofa hér með að bulla alltaf öðru hvoru. He, he.

Strákarnir voru duglegir að læra í gær og lásu líka heilmikið aukalega, fín upphitun fyrir lestrarkeppni sjö og átta ára bekkja sem hefst eftir helgina og stendur í tvær vikur. Þeirra bekkur varð í öðru sæti í báðum keppnunum í fyrra svo það er spennandi að sjá hvernig fer núna.

Við gáfum Davíð Steini bókina Kafteinn ofurbrók og brjálaða brókarskassið í jólagjöf. Hann byrjaði á henni í gær og skemmti sér konunglega. Oddur Smári er enn að lesa Harrý Potter og Fönixregluna en hann er rúmlega hálfnaður með hana og fer örugglega langt með hana í lestrarkeppninni. Hann fékk annars nýjustu bókina um Benedikt búálf frá okkur í jólagjöf og var mjög glaður með það.

Tommi, Hugborg og Teddi komu seinni partinn í gær og sóttu hamsturinn. Ég er mest hissa á að strákarnir skuli ekkert hafa suðað um að eignast sjálfir svona dýr. Ég spurði Tedda hvort við mættum ekki bara eiga Hnoðra. Svarið var skýrt: "Neihei!!!"

- Hitt og þetta -

Gærdagurinn var fremur rólegur. Maginn var eitthvað að stríða mér svo ég gerði ekki eins mikið og ég ætlaði mér. Aðstoðaði stákana við að ljúka ákveðnum skólaverkefnum og horfðum á fótboltaleikina á Skjá einum saman. Oddur Smári vændi mig um það í morgun að ég hefði ekkert verið að gera neitt með þeim bræðrum í gær og því ekki verið í neinu fríi.

Ákvað að gangasetja bílinn, sem Lilja vinkona notar og geymir í nágrenninu, í morgun. Það tók a.m.k. 15 mínútur að skafa hann svo það varð úr að ég ók mér milli staða í stað þess að ganga. (Ehemm, kannski var alltaf ætlunin að keyra í vinnuna í morgun. En Lilja sagði líka að ég mætti nota bílinn að vild á meðan hún væri úti).

Tommi mágur er veðurtepptur fyrir norðan svo Hnoðra fær auka daga hjá okkur á meðan. Vöktum hana um sex í gærdag til að láta hana teygja úr sér í kúlunni sinni. Þegar hún var búin að átta sig á hlutunum fór hún á fleygiferð og komst meðal annars yfir þröskulda heimilisins á ferðinni. Hvað þessi dýr geta sprett úr spori.

- Bara um 362 dagar eftir af árinu -
Yfirlit undanfarinna daga

Á annan í jólum skruppum við á Bakkann til tengdó. Báðir bræður Davíðs mættu líka. Þetta var notaleg dags- og kvöldstund. Það hafði tekið Davíð næstum alla vikuna á undan að koma sér í frí. Hann sagði þann 22. des: "Ég er þó í hálfu fríi, ég er heima!" Hann sá samt um strákana þessa daga.

Þann 27. des. bauð kórstjóri drengjakórsins strákunum til sín (hann hafði orðið að fresta því). Davíð Steinn kom glaður heim eftir boðið. Dagarnir milli jóla og nýjárs voru annars rólegir en fljótir að líða. Davíð og strákarnir voru í fríi og þegar ég var ekki heima notuðu þeir tímann óspart í tölvuleiki og bíómyndagláp.

Kvöldið fyrir gamlársdag kom Lilja vinkona til mín. Ég hafði boðist til að skutla henni til Keflavíkur eldsnemma morguninn eftir og okkur kom saman um að best væri að hún myndi gista hérna. Kannski eins gott. Eftir skemmtilega kvöldstund sagðist ég ætla að vakna rétt fyrir fimm morguninn eftir. Stillti svo símann á 5:55. Hann var stilltur á hljótt þannig að þegar Lilja vaknaði morguninn eftir og reyndi að hringja og senda mér sms þá varð ég ekki vör við neitt. Það var ekki fyrr en hún fór að hamast á herbergisdyrunum að ég rumskaði. Í fyrstu skyldi ég ekkert í því hvers vegna ég hefði ekki vaknað við vekjarann í klukkunni en það kom svo auðvitað á daginn að hún átti amk 20 mínútur eftir áður en hún átti að hringja. Allt gekk þó vel og höfðum við alveg nægan tíma. Ég var komin í bæinn aftur klukkan sjö og gat gefið mér tíma til að fá mér morgunmat hér heima áður en ég skrapp í vinnu.

Það var messað í Óháðu kirkjunni þrátt fyrir að í fjögur fréttum kæmi fram að messufall væri í öllum kirkjum í höfuðborginni. Flestir kórfélagar mættu og sungu og það var slangur af fólki í kirkjunni. Þegar ég kom heim um sjö var Davíð langt kominn með matargerðina. Við vorum með hreindýr í matinn og smakkaðist það mjög vel.

Áramótaskaupið fannst mér mjög gott og hitta beint í mark. Strákarnir voru búnir að bíða eftir áramótunum allan daginn og spurðu stundum á fimm mínútna fresti hvað það væri langt eftir. Þeir feðgar skruppu yfir á 11 eftir skaupið og skutu árinu upp þaðan. Ég hélt mig heimavið, langaði ekkert út.

Upp úr hádegi á nýjársdag fékk ég þá hugmynd að gaman væri að skreppa austur á Hellu. Ég hringdi en enginn svaraði. Samt gafst ég ekki upp og hringdi aftur rétt fyrir þrjú. Þá var svarað og vel tekið í hugmyndina að við kæmum. Áður en við komumst af stað var hringt og spurt hvort við værum heima. Tókum á móti mæðgum (það kom sér reyndar vel því ég var í mikilli þörf fyrir smá kaffi) þær vissu að við værum að fara rétt strax enda ætluðu þær bara rétt að kíka. Við vorum komin austur rúmlega fimm. Hulda fagnaði frændum sínum vel.

Þennan fyrsta virka dag ársins 2005 byrja ég í fríi. Skólinn byrjar ekki fyrr en á morgun og Davíð var búinn að vera í fríi. Enda finnst mér fínt að slaka aðeins á. Strákarnir eru að hamast við að klára það sem þeir áttu að klára í jólafríinu og Kertasníkir gaf þeim sitthvort krossgátublaðið (Þrautakóng) og eru þeir líka að líta í það.

- Millibil -

Áfram flýgur tíminn og erfitt að ná í skottið á honum. Undangengnir dagar hafa verið yndislegir. Við náðum auðvitað ekki að klára allt fyrir jólin, en við lukum við það nauðsynlegasta og er ég bara sátt með það. Við versluðum inn síðustu gjafirnar seinni partinn á Þorláksmessu og feðgarnir byrjuðu að pakka inn um kvöldið og við hjónin héldum þeirri vinnu áfram fram eftir nóttu (er mér óhætt að segja, en raunar með smá útúrdúrum). Feðgarnir skutust með bögglana á Bakkann um hádegisbil á Aðfangadag. Ég var heima í ýmiskonar stússi og grautargerð. Þegar fór að líða á daginn fór ég að undirbúa hamborgarhrygginn sem við vorum svo heppin að fá (Helga systir fékk hann í jólagjöf frá SS en notar hann ekki sjálf) gefins. Rétt fyrir fimm vorum við öll orðin spariklædd. Davíð skutlaði mér upp í Óháðu kirkjuna en þeir strákarnir fóru í Hallgrímskirkju. Upp úr sex var kveikt á jólakertinu í minni kirkju. Presturinn sagði að nú væru jólin komin og að kirkjugestir skyldu rísa á fætur og óska hver öðrum Gleðilegarar hátíðar! Þetta fannst mér mjög notalegt og alveg magnað.

Messan var búin fyrir sjö og þá fékk ég skutl heim með einni úr kórnum. Davíð og strákarnir komu heim tuttugu mínútum á eftir mér. Þá var ég langt komin með að redda hátíðarmatnum. Þeir héldu áfram að skreyta á meðan þeir biðu. Hryggurinn smakkaðist mjög vel að venju. Davíð Steinn fékk mönduna að þessu sinni og fékk ferða- lúdó og tafl (mjög sniðugt, fæst í Tiger og kostar ekki mikið). Á meðan Davíð gekk frá í eldhúsinu settum við strákarnir pakkana undir tréð. Klukkan var langt gengin í tíu áður en við byrjuðum að opna gjafirnar og það endaði nú svo að við geymdum nokkra böggla þar til daginn eftir. Einnig vannst mér enginn tími fyrir jólakortin fyrr að kvöldi jóladags (ég sem er vön að lesa þau í kringum miðnætti þann 24.)

Á jóladag söng ég í messu klukkan tvö. Þar var kórstjórinn allt í öllu (það vantaði nú bara að hann hringdi bjöllunum og rétti kirkjugestum sálmabækur); hann las fyrri ritningalesturinn að hluta til á íslensku og á ungversku, tengdapabbi hans las síðari ritningalesturinn á tékknesku, Pétur spilaði auðvitað undir kórsönginn og undir einsöng og síðast en ekki síst þá steig hann upp í predikunarstólinn og hélt þessa fínu ræðu. Hann slapp við að spila eftirspilið (einsöngvarinn söng án undirspils) því séra Pétur fékk hann með sér fram í anddyri til að taka í hendina á kirkjugestum.

- Lítil frænka heimsótt -


Fyrir tveimur vikum síðan, 7. desember, eignaðist tvíburahálfsystir mín dóttur. Í gær fannst mér kominn tími til að kíkja á litlu manneskjuna, bjóða hana velkomna í heiminn og óska henni til hamingju með fjölskylduna sem hún valdi sér. Mamma hafið beðið mig um að taka pakka til þeirra, stórglæsilegt barnateppi sem hún prjónaði sjálf og við færðum henni Halló heimur hér kem ég (bók barnsins). Féll þetta bæði alveg í kramið. Og ég get kallað mig Önnu frænku því við pabbinn erum skyld í fjórða lið. Magnað!

Við stoppuðum heldur lengur en við ætluðum okkur. Davíð fór beint heim en ég skutlaði nafna hans á aukakóræfingu og svo skruppum við Oddur Smári í verslunarleiðangur. Vorum komin til baka áður en æfingin var búin. Náði samt að kaupa allt sem mig vanhagaði um og nú á ég bara eftir að pakka inn gjöfum...

Í lokin ætla ég að nota tækifærið að óska öllum lesendum mínum nær og fjær: Gleðilegrar hátíðar og farsældar á komandi ári. Takk fyrir allar heimsóknirnar og umsagnirnar. Farið vel með ykkur! Ég veit ekki hvenær ég skrifa eitthvað næst, kannski milli jóla og nýjárs, en kannski ekki fyrr en á nýju ári. Það kemur væntanlega í ljós þegar þar að kemur ;=)!!!

- Vetrarsólstöður -

Nú fara í hönd hinir dimmustu dagar ársins og þegar það vantar snjóinn eru þeir ekstra dimmir. Ég finn samt ekkert fyrir skammdeginu. Allt gengur eitthvað svo ljómandi vel og ekkert nema gleði og gaman framundan. Sum verkin eru á eftir áætlun en það er svo sem engin ný saga hvað mig varðar svo ég hef heldur engar áhyggjur af því.

- Kirkjuferð og afmæli -

Við vorum mætt, öll fjögur, upp í Hallgrímskirkju, rúmlega tíu í gærmorgun. Davíð Steinn fór í vesti og slaufu og settist svo niður með hinum drengjunum og stúlkunum í unglingakórnum sem þegar voru byrjuð að hita upp. Oddi langaði mikið til að vera með. Hann skilaði jólakorti frá okkur til Magneu djákna og hún tók hann undir sinn verndarvæng og fann handa honum ýmislegt að gera við að aðstoða. Í messubyrjun voru Davíð Steinn og tveir aðrir drengir fengnir til að fara inn á undan prestinum og djáknanum, Davíð Steinn fyrstur með krossinn og hinir tveir rétt á eftir með logandi kerti. Mjög hátíðlegt! Messan gekk vel fyrir sig og sungu kórarnir saman eins og englar undir stjórn Friðriks og undirleiks Harðar Áskelssonar.

Komum heim um eitt (höfðum gefið okkur góðan tíma í kaffidrykkju eftir messuna). Pabbi kom rétt seinna og færði okkur hangiket. Ég ákvað svo að drífa í að skrifa öll þau jólakort sem ég átti eftir og þurftu að fara í póst. Sat við þetta verk inni í stofu og fylgdist með fótboltanum í leiðinni.

Um fimm skutlaði Davíð mér í fertugsafmæli sem ég var boðin í. Um var að ræða eina sem syngur með mér í kórnum. Hún sagðist vera búin að bíða eftir þessum degi í 40 ár! Þetta var bráðskemmtileg veisla með góðum mat og skemmtilegum uppákomum. Við kórinn, kynntum Abbalabba lá og annað lag sem afmælisbarnið eiginlega þolir ekki, en sungum svo "Stráið salinn greinum grænum" og eitt annað fallegt jólalag sem hefst á orðunum "Blundaðu ljúflingur, láttu þig dreyma." (Man ekki í svipinn hvað það heitir). Vinnufélagar hennar settu upp leikþátt um venjulegan dag í lífi hennar í vinnunni og góður vinur kom og stjórnaði leikritinu Þyrnirós sem í aðra röndina byggðist á setningum og orðum sem afmælisbarnið er þekkt fyrir. Þetta og margt fleira var gert sér til gamans og skemmtu allir sér konunglega.

- Alltaf eitthvað -

Það var jólaball (eiginlega jólaböll) í skólanum eftir hádegi. Davíð tók strákana með sér á skrifstofuna til að byrja með. Jólaballið hjá þeim var frá tvö til hálffjögur þannig að þegar Davíð var búinn að sækja þá aftur ákvað hann að sækja mig í leiðinni. Feðgarnir biðu því fyrir utan vinnustaðinn minn er ég kom út um fjögur. Við mæðginin fórum heim og Davíð aftur á skrifstofuna.

Um fimmleytið hringdi mamma. Davíð Steinn svaraði símanum, sem var heppilegt því hún átti erindið við hann. Sagðist koma og sækja hann rétt strax. Pilturinn fór með henni á Vífilsstaði, þar sem Jónas frændi býr núna, og söng nokkra jólasálma á öllum þremur hæðunum. Vistmenn og strarfsfólk gladdist mjög við þessa uppákomu, og mest gladdist Jónas. Hann gaukaði 1000 kr. að drengnum og einhver af annarri hæð sendi einnig 1000 kr. Ágætis tímakaup þótt ekki hafi verið ætlast til að fá borgað fyrir þetta. Ég er svo stolt af drengum því hann hefur yfirleitt verið frekar feiminn. Hann kveið líka fyrir þessu en vildi samt alveg gera þetta og valdi lögin (Í Betlehem er barn oss fætt, Nóttin var sú ágæt ein og Bjart er yfir Betlehem) alveg sjálfur og kynnti þau.

Mamma skilaði drengum aftur stuttu fyrir sjö. Eftir jóladagatalið og hressingu löbbuðum við mæðginin yfir í Valsheimilið þar sem Valur tók á móti ÍR í handbolta karla. Rétt fyrir leikinn ákváðu Valsmenn að minnast Magnúsar Blöndals sem þjálfaði og spilaði með Val á árum áður en dó fyrir fimmtán árum langt fyrir aldur fram. Magnús þessi var bekkjarbróðir minn í Kennó. Hann veiktist vorið sem við vorum að klára fyrsta árið. Hann barðist eins og hetja en var allur áður en árið var liðið aðeins 24 ára.

Leikurinn var mjög spennandi og þótt Valsarar væru stundum með ágætis forskot (allt að fimm mörkum yfir) þá var leikurinn eiginlega í járnum allan tímann og hefði getað farið hvernig sem var. Hann endaði þó 29:28 fyrir heimamenn og var það markvörðurinn Hlynur, sem bjargaði málunum síðustu mínúturnar. Hann varði vítakast og strax á eftir frákast og rétt seinna varði hann maður á mann eftir hraðaupphlaup og einnig frákastið. Glæsileg frammistaða! Í leikhléi var happdrætti. Ég hafði keypt tvo miða og gefið strákunum því miðinn kostaði bara 200 kr. Ekki unnu þeir en samt áskotnaðist Davíð Steini bolur og handklæði. Á heimleiðinni talaði stráksi um að þetta væri búinn að vera alger heppnisdagur.

Fyrirliggjandi eru kortaskrif, innkaup (jólagjafa og heimilis...) tiltekt, þrif og fleira. Á morgun syngur drengjakórinn í messu í Hallgrímskirkju. Strákarnir hefðu líka getað tekið þátt í jólamóti í knattspyrnu. Við vorum að velta því fyrir okkur að skipta okkur upp, Davíð að fara með Odd í Egilshöll og ég með Davíð Stein í kirkjuna, en komumst að þeirri niðurstöðu að betra væri að vera öll saman. Það er nóg að þurfa að skipta sér upp seinni partinn á Aðfangadag, þá fara feðgarnir í Hallgrímskirkju þar sem drengjakórinn á að syngja en ég syng með mínum kór í "minni" kirkju.

- Jólaglögg -

Þrátt fyrir annríki er ég búin að skrifa 20 jólakort og senda frá mér. Ég á eftir að skrifa amk 2 sinnum fleiri en hef engar áhyggjur. Þetta hefst örugglega allt saman í tíma!

Lilja vinkona kom til okkar um hálfátta í gærkvöldi. Við vorum sótt rétt upp úr átta af kórfélaga mínum sem líka heitir Lilja. Leiðin lá svo heim til kórstjórans. Hann var tilbúinn með áfengt og óáfengt jólaglögg og fljótlega voru allir komnir með eitthvað heitt og gott í bolla. Allir sem ætluðu að koma voru komnir upp úr hálftíu. Þegar það var orðið messufært sett einn bassanna upp gleraugun og tók upp nokkur prentuð blöð og las okkur pistilinn, annál haustannarinnar. Í fyrra talaði hann um að það erfiðasta við að vera í kórnum væri að þurfa að klæðast kjólum. Þá sagði hann að hann hefði stigið í faldinn og næstum dottið fyrir utan það að þeir strákarnir yrðu eitthvað svo óvissir um kynið sitt sbr. á einni æfingu fyrir aðventukvöldið í fyrra. Þá bað kórstjórinn konurnar að standa upp og það stóðu allir upp. Núna endaði hann pistilinn á því að hann hefði saknað þess að vera ekki í græna kjólnum á sl. aðventukvöldi. Allt um það kvöldið var skemmtilegt og fljótt að líða. Við komum heim fyrir miðnætti. Ég vissi vel að ég hefði fengið mér of mikið af glöggi. Ekki það að ég væri neitt full að ráði heldur var eitthvað óhollt fyrir mig í því þannig að ég fékk í magann eftir að ég kom heim og varð að sitja góða stund á salerninu. Ekki beint kræsilegt hmm!

- Bekkjarkvöld og helgileikur -

Þegar tvíburarnir komu heim úr skólanum í gær um hálffjögur var ég búin að ákveða að baka með þeim eina smákökusort til að hafa með okkur á bekkjarkvöld. Þeir bræður aðstoðuðu mig við að mæla efnið í deigið og settu það svo aleinir með tekskeiðum á smjörpappírsklæddar ofnplötur. Lilja vinkona leit inn um þetta leyti og hellti ég upp á kaffi fyrir okkur. Við sátum inni í stofu í mestu makindum en ég stóð upp öðru hvoru til að taka úr og setja í bakaraofninn. Davíð kom heim um fimm. Þá voru smákökurnar tilbúnar og tveir smápakkar að auki. Lilja kvaddi og við hin fórum öll upp í skóla. Þar voru bekkjarfélagarnir og foreldrar að tínast inn og klæða sig í búninga fyrir lokaæfingu á helgileiknum sem á að sýna á jólaballinu. Krakkarnir renndu tvisvar yfir helgileikinn. Einu sinni í kertaljósi og í seinna sinn í betra ljósi svo hægt væri að taka myndir. Þetta var mjög flott hjá þeim og sagðist kennari þeirra vera stolt af hópnum sínum. Við foreldrarnir vorum nú líka að springa úr stolti yfir börnunum.

Ég lauk við síðasta jólabréfið sem fer út og fór með öll kortin í póstkassa í gærkveldi. Þrjú til Danmerkur, eitt til Noregs og eitt til Englands. Nú á ég bara eftir að skrifa um sextíu kort sem sendast hérna innanlands. Ekki skrifa ég þó neitt í kvöld því það er kóræfing.

- Mikið að gera -

Sl. föstudag sótti ég strákana í skólann upp úr hádeginu. Hitti á kennarann þeirra sem hrósaði strákunum hvorum fyrir sig, Oddi Smára fyrir það hvað hann stendur sig vel í hlutverki gangavarðar í skólanum og Davíð Steini fyrir það hvað hann syngur vel. Ég er auðvitað að springa úr stolti. Við mæðginin fórum heim til að byrja með. Strákarnir skiptu um föt og fóru í eitthvað sparilegt. Upp úr tvö lögðum við í hann aftur. Fyrst lá leiðin í Leikbæ þar sem keypt var afmælisgjöf handa bekkjarbróður þeirra. Þegar búið var að ganga frá þeim málum sá ég að við höfðum mjög rúman tíma. Rúntaði eitthvað um bæinn en tvíburarnir voru samt mættir í afmælisveislu sjö mínútum fyrir þrjú.

Ég fór aftur heim, sinnti heimilsstörfum, las líka eitthvað og lagði mig smá (var búin að vera á fótum frá því klukkan fimm um morguninn (líkt og í dag)). Sótti strákana á slaginu sex. Davíð Steinn var ekki sáttur því krakkarnir voru að horfa á Skytturnar þrjár og var teiknimyndin ekki alveg búin. Pilturinn jafnaði sig þó mjög fljótt.

Laugardagurinn fór í heimilisstörf, fótboltaáhorf, jólabréfaskrif og rólegheit. Skrifaði bréf og jólakort til enskrar vinkonu minnar og byrjaði á öðru til danskra hjóna sem pabbi er búin að þekkja í áratugi og ég síðan um 1990. Enn á ég eftir að að skrifa bréf til tveggja frænkna minna og jólakort til þeirrar þriðju að auki. Tvær af þeim eru í Danmörku og ein í Noregi. Og svo á ég auðvitað eftir að skrifa á öll jólakortin sem eiga að sendast hérna innanlands. Tíu til fimmtán kort á dag er markmiðið og öll munu þau skila sér fyrir jól með póstinum að þessu sinni. Ef einhver kort verða keyrð út verða þau örfá og keyrslan fer fram nokkrum dögum fyrir jól.

Á sjöunda tímanum á laugardagskvöldið sótti Davíð barnapíurnar okkar. Við vorum svo mætt við Hreyfilshúsið um hálfátta þaðan sem við fórum upp í rútu ásamt fleira Habilisfólki m.a. Leiðin lá í Skíðaskálann í Hveradölum í jólahlaðborð. Kvöldið varð mjög skemmtilegt gott að borða, fín harmonikuskemmtiatriði og ágæt danshljómsveit á eftir. Við komum heim um eitt. Ég skutlaði barnapíunum heim. Er ég kom heim aftur kom Oddur Smári fram fljótlega og bauð góðan daginn. Ég sendi hann beint í rúmið aftur því enn var hánótt. Stráksi var svona spenntur því Stekkjastaur var á leið til byggða og þeir bræður voru búnir að hengja upp sokkana og annar að senda honum kort og hinn skrifaði bréf og teiknaði fallega mynd.

Í gærmorgun sá ég til þess að strákarnir löbbuðu tímanlega af stað út til að mæta á fótboltaæfingu klukkan níu. Þeir vöknuðu sjálfir rétt fyrir átta. Stekkjastaur hafði skilið eitthvað smáræði eftir handa þeim en ekki gefið sér tíma til að svara bréfi eða þakka fyrir sig. Skyldi það vera vegna þess hversu seint foreldrarnir fóru að sofa?

Mamma sótti mig um ellefu. Við vorum á leið í Garðabæinn í árlega jólakonfektgerð með frænku okkar og nöfnu minni. Við þrjár vorum langt komnar þegar Davíð og strákarnir skutluðust með aðra nöfnu mína og frænku til okkar upp úr hádeginu. Hún fékk þó að hjúpa megnið af konfektinu. Við gerðum fjórar tegundir og eitthvað minna magn en oft áður því við vorum búnar um tvö í stað svona fjögur áður.

Ég var komin heim um fjögur. Feðgarnir voru ekki heima. Oddur Smári hafði farið í keilu í Mjódd með krökkunum sem æfa með honum karate og voru nafnarnir að sækja hann. Ég horfði á Arsenal - Chelsea 2:2. Bráðskemmtilegur leikur og tel ég að úrslitin hafi bara verið nokkuð sanngjörn.

Mætti í kirkjuna mína klukkan að ganga átta í upphitun fyrir aðventukvöld. Stundin milli hálfníu og hálftíu var notaleg og mjög hátíðleg. Á eftir var boðið upp á kaffi og smákökur. Ég settist niður með kórfélögum mínum og fékk mér smá sopa en sleppti kökunum...

- Út og suður -

Ég hrökk upp með andfælum stuttu fyrir sjö í gærmorgun (var að vísu búin að láta klukkuna hringja og smella á "blunda" á símavekjaranum) og mundi að ég var ekki búin að festa bögglana í dagatalið (klukkustrenginn) hjá strákunum. Ég rauk á fætur og reddaði málunum og var nýbyrjuð að sýsla við annað í eldhúsinu þegar Oddur Smári kom fram.

Þessa dagana fer svartasta skammdegið í hönd. Þótt ekki sé mikill snjórinn til að lýsa það upp þá gera jólaljósin sitt gagn. Að vísu finn ég ekkert fyrir skammdeginu núna aldrei þessu vant. Það eina sem plagar mig og hugurinn hvarflar oft að er hormónavesenið á mér. Ég ætti nú að vera orðin vön þessu. Hef stundum haldið því fram að ég sé búin að vera á breytingaskeiði síðan fyrir tvítugt (og er ég ekki búin á því enn). Heiladingullinn starfar víst ekki rétt þannig að ég hef þurft að taka inn hormóna til að halda kerfinu gangandi og í jafnvægi. (Og það er líklega líka honum (dinglinum) að "þakka" að ég hef ekkert lyktarskyn). En það er hægt að fá stýrihormón þótt heiladingullinn framleiði það ekki og því gat ég eignast gullmolana mína. Eggjastokkarnir voru svo glaðir á sínum tíma (fyrir utan að það eru líka tvíburar í ættinni) þannig að ég er viss um að ef ég geri einhvern tíman aðra tilraun þá verði það örugglega tvö í einu og kannski þrjú...

Við urðum að losa okkur við nýja svefnsófann og er hann á leiðinni yfir á Grettisgötuna í þessum skrifuðum orðum. Hann er alltof stór og óhentugur, því miður því það var/er gott að sitja í honum og svefnpláss fyrir tvo. Pabbi kom með kerruna í bæinn í dag. Hann kom líka með Rainbow-ryksuguna og lánaði mér teppabankarann svo ég gæti hreinsað upp teppin frammi á palli og upp og niður stigann.

Skilafresturinn á bókasafninu rann eiginlega út í gær. Ég setti bókapokana í skottið á bílnum í morgun og þegar Davíð kom með strákana af æfingu á Grettisgötuna (Helga bauð okkur í mat) þá dreif ég mig á safnið að skila. Náði næstum því að lesa allar bækurnar, er að lesa tvær þær síðustu núna og framlengdi þeim um leið og ég bara hálffyllti körfu að fleiri bókum (ekki full karfa að þessu sinni, verð að sinna öðrum skyldum líka og það er nóg framundan)

Strákarnir eiga að gera íslensku heima reglulega. Annað hvort að skrifa niður nafnorð, sagnorð eða lýsingarorð eða fá lesin fyrir sig orð eða setningar. Í gær og fyrradag skrifaði Oddur Smári upp eftir mér byrjunina á bók eftir Sigrúnu Eldjárn Málfríður og tölvuskrímslið. Davíð Steinn bað um orð tengd -ng og -nk reglunni í fyrradag en í gær skrifaði hann eftir upplestri hálfa frétt um nýtt íþróttahús á Hólmavík úr Fréttablaðinu. Þetta eru dugnaðardrengir!

En framundan eru nokkrar annir; jólahlaðborð, konfektgerð, aðventudvöld í Óháðukirkjunni, leikrit í skólanum, jólakortaskrif, smá bakstur og fleira og fleira. Svo ekki vera hissa þótt ég skrifi stopult á næstunni. Það er samt aldrei að vita nema að pásur verði teknar reglulega...

Andinn er yfir mér í dag

Í þögninni hlusta ég hjarta mitt á.
Hugurinn dvelur þó víða.
Best væri knúsið og kossinn að fá
kæri mig ekki að bíða.

Á arkinu þankarnir snúast um það
því lífið hagi sér svona?
Á meðan færist ég hratt úr stað
í átt til nýrra vona.

Þar sem ég veit að Davíð les aldrei bloggið mitt þá er óhætt að birta þetta. En ég var að hugsa um hann þegar þessi orð hreinlega skullu á mér svo ég ætla að skrifa þetta betur upp og gefa honum...

- Fyrsta kortið komið í hús -

Lilja vinkona leit við seinni partinn í gær og kom færandi hendi í leiðinni. Hún stoppaði dágóða stund og fékk lánaða Lord of the Ring, Return of the King með sér heim. Alltaf gott að hitta Lilju.

Fyrsta jólakortið kom inn um lúguna í gær. Ég þarf að drífa í að setja upp jólapokann og skrifa á og senda mín jólakort. Keypti reyndar umslög um helgina og fór með filmur í framköllun í gær í þeirri von að fá kannski nýtilega mynd af tvíburunum til að senda með. Þetta hefst allt saman, það er ég viss um.

Frelsi

það er líkt og einhver
ósýnileg bönd hafi losnað
kannski slitnað

allt er svo undarlega létt
sólin brosir breiðar
og geislarnir snerta hjarta mitt

nú hef ég enn meira að gefa
er tilbúnari að þyggja
framundan eru gleðidagar

mér finnst þetta skrýtið
og hugsa oft um það
en þetta er bara svona

- Bergmál helgarinnar -

Við höfðum það bara notalegt um helgina. Helga og Bríet kíktu í heimsókn eftir hádegi á laugardaginn. Ég var ekkert að stressa mig yfir einhverju jólastússi þótt það hefði nú verið skynsamlegt af mér að baka eitthvað. Horfði á enska boltann, flesta leikina sem sýndir voru, um helgina og skemmti mér konunglega. Í gær hafði foreldrafélag Ísaksskóla ákveðið að stefna öllum upp í Árbæjarsafn eins og gert var í fyrra. Okkur líkaði bara ekki við veðrið svo við slepptum þessu. Fórum öll í verslunarleiðangur og keyptum m.a. nokkrar jólagjafir.

Er við komum heim úr búðinni í gær hringdi bróðir hennar mömmu og konan hans og boðuðu komu sína. Þau komu með fullt af pokum með fötum af drengnum sínum. Það kom sér vel. Sumt var reyndar heldur lítið en ég setti það bara í poka handa bróðursyni Davíðs.

Loksins eru framtennurnar í efrigómnum á Oddi að losna. Önnur tönnin var orðin laflaus í gærkvöldi en okkur (honum og mér) tókst ekki að kippa henni úr. Ég fékk að setja spotta í hana og kippa í því ég var hálfsmeik um að tönnin myndi detta um nóttina og strákurinn gleypa hana.

Í morgun vaknaði piltur tannlaus. Sagðist hafa vaknað einhvern tímann um nóttina og juggað í tönninni þar til hún losnaði alveg. -"Ég setti hana undir koddann og núna er hún horfin og enginn peningur fyrir hana." Tönnin fannst reyndar skömmu síðar, hafði þrykkst inn í koddaverið. Tannálfurinn hefur örugglega verið hættur að safna tönnum í nótt þegar tönnin losnaði!

- Nýjir fjölskyldulinkar -

Helga systir var að láta mig vita af því að hún er búin að opna heimasíður á Barnalandi.is fyrir dætur sínar og ég er strax búin að setja linka á síðurnar. Systir mín var líka að kvarta yfir því um daginn að það væru engar myndir á blogginu mínu og hver veit nema ég bæti úr því fljótlega.

Oddur Smári var einn af örfáum sem mættu á karateæfingu í morgun. Þau voru næstum öll í búningum með gula beltið bundið utan um sig. Þetta var næst-síðasta æfingin fyrir jólafrí.

Núna eru bræðurnir að mæta í afmælisveislu hjá bekkjarsystur sinni. Davíð er að skutlast með þá og ég ætti að vera byrjuð á tiltekt, þrifum og þvottamálum. Ja, uppþvottavélin er amk í gangi, he he.

- Hálf gráða í höfn -

Mömmu leist ekkert á að senda strákana á útiæfingu í þessari slyddu í gær, fannst þeir ekki nógu vel klæddi. Ég sagði henni þá bara að hafa drengina hjá sér þar til von væri á mér heim og kannski fá þá til að lesa smá.

Ég þurfti að að koma við á einum stað á heimleiðinni og kom því í gegnum Klambratúnið og þá leið. Hitti Odd fyrir utan heima og spurði um bróður hans. Davíð Steinn hafði víst labbað á móti mér. Lét Odd hafa húslyklana mína og sagði honum að taka sig til fyrir karatetímann. Labbaði svo út götuna og út Eskihlíðina án þess að sjá nokkuð til Davíð Steins. Þótt skynsemin segði mér að hann hefði nú ekki farið að æða neitt lengra þá var ég ekki viss og hélt förinni áfram, yfir Miklubraut og Snorrabraut og upp Eiríksgötu. Ég var komin til móts við kirkjuna þegar Davíð hafði samband og lét mig vita að Davíð Steinn væri búinn að skila sér heim. Davíð tók báða strákana með sér. Húslyklarnir mínir voru heima svo ég rölti í rólegheitunum (með einhverjum stoppum) upp í Þórshamar. Oddur Smári (og allur hópurinn) var búinn í prófinu. Hann náði örugglega og við keyptum á hann búning og gula beltið. Hann þarf svo að taka annað próf til að vera alveg kominn með gula beltið.

Fengum okkur að borða en svo fór Davíð heim að vinna en við mæðginin mættum í Valsheimilið og sáum Valsstelpurnar vinna stelpurnar í Fram (26:17) í átta liða úrslitum í bikarnum.

- Í byrjun desember -

Tíminn líður alltaf hraðar og hraðar þessa dagana. Reyndar tapaði ég einum degi í upphafi vikunnar þar sem mér tókst að ná mér í "skemmtilega" magapest. Það var mjög mikil ólga í maganum á tímabili en mér tókst að sofna og sofa þetta úr mér á 5-6 tímum. Davíð var með einhverja svipaða pest í gær.

Það er komið fram í miðja viku, svo stutt síðan síðasta helgi var og svo stutt í þá næstu. Við tókum því nokkuð rólega um síðustu helgi. Ég fór með Odd á karateæfingu á laugardagsmorguninn og svo ein í verslunarleiðangur eftir hádegið. Upp úr hádegi á sunnudag skutluðu feðgar mér í kirkjuna tímanlega fyrir upphitun fyrir þjóðlagamessu. Þeir fóru í sund. Ég kom heim upp úr þrjú með plögg frá prestinum. Við erum búin að gera þetta upp við okkur og gengin í söfnuðinn. Feðgarnir komu heim stuttu á eftir mér og var Davíð Steinn á sokkaleistunum, hafði ekki fundið stígvélin sín. Það var víst engin furða því stráksi hafði komið heim í stígvélum Víðis,annars tvíburans hennar mömmu, á föstudaginn.

Ég sótti norska vinkonu mína upp úr hálffjögur þennan dag. Hún var að bjóða mér á Blindsker með sér. Frábær mynd. Davíð var hér um bil tilbúinn með matinn er ég kom heim og á eftir skelltum við okkur öll á Valur - Grótta/KR og skemmtum okkur hið besta.

Var mjög róleg yfir því að nóvember var að klárast og það ætti eftir að setja upp klukkustrenginn þar sem strákarnir telja niður dagana til jóla. Var alveg viss um hvar hann var geymdur. Þegar átti svo að taka hann fram fannst hann ekki. Ég varð alveg mát þar til að ég mundi hvar ég hafði geymt hann á Hrefnugötunni. Strenginn fann ég í vel merktum kassa niðri í geymslu. Í gærkvöldi hjálpaðist svo öll fjölskyldan að við að setja hann upp. Ég bútaði niður álpappír í hæfilega stóra 2x12 miða og klippti einnig niður jafnlanga spotta. Strákarnir "klesstu saman" álpappírsmiðum (í nokkurs konar fiðrildildi) og bundu spottana utan um. Davíð festi þetta svo upp á strenginn.

Það voru yfirspenntir strákar sem vöknuðu fyrir sex í morgun. Ég sagði þeim að það væri enn of snemmt að fara á fætur. Upp úr klukkan hálfsjö fór ég svo framúr og þá komu þeir aftur fram og opnuðu fyrsta pakkann (ég set alltaf einn og einn (eða tvo og tvo víst) kvöldinu áður allt þar til jólasveinarnir fara að koma til byggða. Að kvöldi 11. des festa strákarnir jólasokkana sína á strenginn og vona innilega að ekki komi nein kartafla í hann...). Það er orðin hefð fyrir því að þeir fái blöðru 1. des. og ég breytti ekkert út af henni.

Allt í einu var klukkan orðin meira en hálf átta. -"Davíð, ég held ég sé orðin of sein!" Davíð sagði að ég mætti taka bílinn því hann ætlaði að vinna heima í dag.

Rétt fyrir klukkan eitt í dag var hringt úr skólanum og ég beðin um að sækja Davíð Stein og fara með hann á heilsugæsluna. Hann hafði víst dottið á skólalóðinni og er nú með mjög myndarlega kúlu fyrir ofan hægra augað, kúlu sem á svo eftir að síga niður og verða að myndarlegu glóðarauga. Það reyndist vera í lagi með strákinn að öðru leyti og fékk hann að fara heim og vera með pabba sínum það sem eftir lifði dags.

Og það er kóræfing í kvöld.

- Á Sikiley -
síðustu dagarnir

Sunnudagsmorguninn hófst eins og laugardagurinn með morgunverði upp úr hálftíu. Fórum aftur upp á herbergi og lögðum okkur oggupínupons. Klukkan hálftólf var hringt úr móttökunni og sagt að ef við vildum láta búa um og fara yfir herbergið yrðum við að skreppa út í síðasta lagi um tólf. Yfirleitt er mest allt lokað á sunnudögum og frekar lítið um að vera. Við ákváðum samt að rölta aðeins og kanna umhverfið. Einhverjir úr hópnum höfðu skráð sig í og farið í dagsferð til Cafalú (ekki komust samt allir sem höfðu hug á í ferðina. Við Davíð vorum nú ekki einu sinni að spá í hana).

Röltum í átt að höfninni. Sums staðar sáum við mikla fátækt og allt var einhvern veginn svo óhreint og sjúskað. Við rákumst líka á nokkra flækingshunda. Eftir nokkurt labb fundum við opinn veitingastað og ákváðum að setjast inn og prófa. Við fengum sæti og matseðla og vorum bara nokkuð fljót að ákveða okkur, ætluðum að skella okkur á sitthvora pizzuna. Þegar þjónninn kom sagði hann hins vegar að pizzur væru ekki afgreiddar fyrr en eftir hálfátta á kvöldin svo það eina sem var að marka á matseðlinum voru pastaréttirnir framan á honum. Smelltum okkur á þá og vorum bara ánægð þegar upp var staðið.

Áfram röltum við um og fundum m.a. nokkra opna markaði. Sáum samt ekkert sem okkur vantaði eða langaði í. Okkur hafði verið ráðlagt tvennt við komuna til Sikileyjar; kaupa skó og prófa sverðfisk. (Við vorum eiginlega ekki í stuði fyrir skóleiðangur þennan tíma sem við vorum þarna úti.) Þegar klukkan fór að ganga fjögur vildi ég fara heim á hótel. Davíð vildi ekki viðurkenna að hann væri alveg að rata til baka. Ég heimtaði að hann tæki upp kortið, sem við höfðum fengið á hótelinu, og þegar hann loks fékkst til þess kom í ljós að við vorum alls ekki á réttri leið. Á hótelið komust við svo fljótlega eftir að við náðum áttum. Skrifuðum á nokkur póstkort og slökuðum svo vel á. Við fórum aftur út á röltið um átta. Fundum ágætis veitingastað þar sem við fengum góða þjónustu og mjög góðan mat.

Lokadaginn mættum við í morgunmat á sama tíma og flesta hina dagana, upp úr hálftíu. Þá fengum við að vita það að klukkan tíu ætti að tékka sig út. Við vorum eiginlega búin að taka okkur saman svo það var lítið annað að gera en að fara upp og sækja töskuna og bakpokana. (Held samt að ég hafi gleymt gamla, ónýta gemsanum mínum). Fengum að geyma þetta í móttökunni. Skruppum í smá gönguferð. Í þeirri ferð fundum við loksins eitthvað sem okkur hugnaðist að kaupa, m.a. hulstur utan um nýja gemsann minn, nýtt seðlaveski handa mér, smádót handa tvíburunum og eitt og annað. Í bakaleiðinni villtumst við smá en við vorum með kortið góða og komum tímanlega rétt áður en farastjórinn leiddi hópinn að rútunni. Nú var verið að leggja upp í skoðunarferð í strandbæinn Mondello þar sem öllum var boðið upp á ís og svo gefinn frjálst tími í þrjár klukkustundir. Veðrið var gott alla þessa daga en alveg einstakt þennan mánudag og það sást yfir til Etnu þennan dag (svona svipað eins og Snæfellsjökull sést í góðu skyggni héðan frá Reykjavík). Við Davíð létum loks verða af því að prófa sverðfiskinn og vorum ekki svikinn af honum. Hann var verulega gómsætur.

Klukkan fjögur var safnast saman aftur í rútunni og ná lá leiðin beint á flugvöllinn. Þar höfðum við tvo tíma áður en bókað var inn í vélina. Margir fundu óskemmtilegan fnyk er inn í vélina kom, eitthvað hafði klikkað varðandi hreinsun salernanna. Fyrir mig, með mitt bilaða nef var þetta ekkert mál enda held ég að ég hafi farið mun oftar en aðrir á salernið þessa sex tíma sem við vorum að fljúga heim.

Lentum rétt fyrir miðnætti. Gummi frændi beið eftir okkur og skutlaði okkur heim. Heima beið Lilja. Allt hafði gengið eins og í sögu hjá henni með strákunum.

En þetta var öll sagan. Vonandi líða ekki alveg tíu ár þar til ég fer út fyrir landsteinana næst (lengra en Vestmannaeyjar sko en strákarnir fara á Shellmótið í Eyjum næsta sumar).

- Á Sikiley -
partur tvö

Annar dagur hófst frekar snemma miðað við það að við vorum í fríi. Mættum í morgunmat um hálfníu og hálftíma síðar safnaðist hópurinn saman í lobbýinu. Íslensk farastýra ásamt annarri ítalskri leiddu okkur svo fljótlega þangað sem rúta beið okkar. Fyrst var farið að öðru hóteli og fleiri ferðalangar sóttir. Í þeim hópi þekkti ég eina flugfreyjuna enda voru flugvélin og áhöfnin á staðnum allan tímann. Nú svo var lagt af stað í Borgarferð. Skoðaðar voru tvær eins kapellur, önnur í Palermo og hin í bæ rétt fyrir utan borgina. Sú kapella var gerð eftir fyrirmynd hinnar. Og áður en rúmlega fjögurra stunda skoðunarferð lauk var farið í Dómkirkjuna í Palermo. Allt voru þetta mjög merkilegir staðir en flestum í hópnum fannst við dvelja of lengi við hvern stað. Hefðum viljað sjá meira en hlusta minna.

Rútan setti okkur úr á torgi ekki langt frá hótelinu. Við Davíð löbbuðum beint á hótelið aftur og lögðum okkur, fengum okkur "síestu". Hvíldum okkur í nokkra klukkutíma en fórum svo að leita okkur að stað til að snæða á. Skoðuðum aðeins þá markaði sem við löbbuðum framhjá og litum í búðarglugga. Fundum svo pizzastað sem var frekar ódýr. Davíð ætlaði að fá sér pizzu með pepperóni, sveppum og lauk. Þjónninn skyldi ekki þetta með laukinn en bauð honum skinku í staðinn. Ég fékk mér grænmetispizzu. Á henni voru kartöflur, spínat, sveppir og tómatar. Fínasta pízza. Pepperóníið reyndist vera paprika svo Davíð var hálffeginn að þjónninn hafði ekki skilið þetta með laukinn. Þegar við vorum búinn að borða kom í ljós að þetta var einn af fáum stöðum sem ekki tók visakort. Ég var skilin eftir upp í pant á meðan Davíð leitaði uppi næsta hraðbanka eftir frekar óljósar útskýringar frá einum þjóninum.

Á þriðja degi mættum við niður í morgunverð um hálftíu. Skruppum svo aðeins upp á herbergi aftur. Upp úr hádeginu röltum við út að skoða okkur um og til að fá okkur eitthvað í gogginn. Ákváðum að reyna að finna bleikan náttkjól á Huldu frænku. Á einum staðnum var Davíð beðinn um að tala frekar ensku því þær skyldu ekki þýsku. Hmm, maðurinn var nú að tala ensku þrátt fyrir allt. Fundum svo pizzastað en í ljós kom að þar voru bara afgreiddar pizzur eftir klukkan hálfátta á kvöldin. Fengum okkur því einhvers konar pastarétti í staðinn. Á heimleiðinni keyptum við póstkort og frímerki. Tókum aftur "síestu" seinni part dags en vorum svo komin í lobbíið um hálfátta. Þegar allur hópurinn var kominn niður var rölt á bar skammt frá þar sem margir fengu sér fordrykk áður en haldið var aðeins lengra á veitingahús þar sem hafði verið pantað fyrir okkur. Maturinn hafði verið pantaður fyrir okkur líka. Hann var svo sem ekkert spes en þjónarnir fóru á kostum og bættu allt upp. Þeir sýndu okkur m.a. áritaða mynd af Kristjáni Jóhannessyni þar sem það kom fram að þetta var uppáhalds veitingahúsið hans á Sikiley. Eftir hátt í þriggja tíma át gerði hópurinn heiðarlega tilraun til að finna jazzklúbb. Sú tilraun rann út í sandinn. Í staðinn var skroppið á bar í nágrenni hótelsins (ekki þann sama og fyrr um kvöldið). Í restina var svo safnast stund saman í lobbýinu.

- Ferðasagan -
fyrsti partur

Já ég er komin heim og rétt að byrja að átta mig á þessu. Næstu daga kem ég til með að segja ferðasöguna, líklega einn dag í einu. Ef eitthvað gerist á meðan bæti ég því bara við fyrir neðan eða eitthvað...

Á fimmtudagsmorguninn var fórum við á fætur rétt fyrir sex. Í stofunni svaf Lilja vinkona sem tók að sér að sjá um tvíburana þennan tíma. Rétt fyrir hálfsjö hringdi Davíð eitt símtal og svo löbbuðum við af stað með pjönkur okkar, tvo bakpoka og eina ferðatösku. Fyrir utan nr. 11 var Gummi frændi að skafa af bílnum sínum og Davíð setti leikrit á svið.
- "Nei, blessaður! Ekki ert þú á leið til Keflavíkur?"
- "Jú, jú, mikið rétt."
- "Fáum við þá ekki að fljóta með þér?"
- "Alveg sjálfsagt!"
Við bókuðum okkur inn upp úr hálfátta og fórum auðvitað beint á barinn. Ég fékk mér eitt hvítvínsglas, kalt og gott. Hittum ferðafélagana smátt og smátt og einnig nokkra fleiri sem við þekktum (Ólaf og Bylgju, barnatannlækni og klínikdömu, Önnu Báru frænku og Hjört manninn hennar, vin hans Ingva mágs) sem ýmist voru á sömu leið eða til London (og jafnvel lengra). Ákvað að kaupa mér nýjan gemsa og skellti mér á einn sem var á fínu tilboði, nokia 3510.

Tafir urðu á fluginu til Palermo. Við komum inn í vél rúmu korteri eftir áætlaðan brottfarartíma og þá þurfti að afísa vélina aftur. En þetta tókst allt saman. Fengum meðvind og vorum ca. 4 og hálfan tíma til áfangastaðar. Um leið og ég kveikti á gamla símanum sem var á síðasta punktinum, kom sms með Velkomin til Ítalíu. Á flugvellinum týndist ein taskan, þ.e. einhver úr öðrum hóp hafði tekið hana í misgripum. Ferðin frá flugvellinum og inn í borgina tók um 40 mín. og vorum við að bóka okkur inn á Vecchio Borgo um fimm að staðartíma (klukkutímamunur Íslandi í hag). Við Davíð fengum herbergi nr. 703. Hótelið var eiginlega bara svona strýta upp í loftið. 8 hæðir, jarðhæð (lobbýið) og kjallari (morgunverðarsalur). Á hæðum 1-8 voru hótelherbergin og aðeins voru fimm herbergi á hverri hæð. Ekkert gekk að opna okkar herbergi til að byrja með og það endaði með því að það þurfti að fara niður í lobbý og láta endurforrita herbergislykilinn.

Er við vorum loks komin inn á herbergi ákváðum við að leggja okkur aðeins. (Byrjaði samt á því að græja nýja síman minn og stinga honum í hleðslu) Þremur tímum seinna röltum við út í leit að stað til að borða á. Römbuðum á einn ágætan af fínni sortinni. Ég fékk mér nautasteik með sveppum og sósu og fékk bornar fram nokkrar franskar kartöflur með. Davíð fékk sér humar í pasta. Með þessu drukkum við hvítvín og vatn. Fengum fína þjónustu og ég get svo svarið það að Sópranó sjálfur var einn af þjónunum, amk. einhver mjög líkur honum! Við ákváðum að fá okkur eftirrétt og expressó svo í heildina tók það okkur rúma tvo tíma að borða. Er við komum aftur upp á hótel var búið að búa aftur um okkur og setja þrjá brjóstsykursmola ofan á koddana og miða með góða nótt á nokkrum tungumálum, ekki íslensku þó.

Meira næstu daga!

- Snjór -

Setti undir mig hausinn seinni partinn í gær og arkaði lengri leiðina heim. Þ.e. ég kom við í Fiskbúð Hafliða við Hlemm. Keypti lax. Þegar ég kom heim sá ég að tvíburarnir voru komnir. Allar töskurnar og útifötin voru í hrúgu frammi á palli og þeir voru greinilega í heimsókn í risinu. Þeir komu niður rétt fyrir sex og luku við að læra. Dagbjört kom um sjö og spurði hvort þeir gætu komið út að leika og þeir fengu það strax eftir matinn (var bara með afganga í gær, nota laxinn í dag). Klukkan hálfníu þurfti að sækja krakkana inn. Þá voru þau búin að búa til þessa fínu snjókerlinu, Snjóhvíti.


Tvíburahálfsystir mín og maðurinn hennar frændi minn litu við í gærkvöldi með wc-pappír sem dóttir hans var að selja til styrktar skátunum. Ég var einmitt að hugsa um það um daginn, þegar ég uppgötvaði að pappírinn sem við keyptum af 7. flokknum var að verða búinn, hvort ekki myndi bjóðast svona pakkar fljótlega aftur.

Ég hef lesið allnokkrar bækur undanfarið og á sem betur fer samt stafla ólesinn. Þetta er allt að koma eftir Hallgrím Helgason. Bráðsmellin bók að mörgu leiti þótt ég hlypi yfir sumar síður þar sem voru upptalningar eða samheitaorð yfir einn og sama hlutinn. Brunabíllinn sem hvarf eftir Sjövall og Wahlö. Þá bók og flestar hinar eftir sömu höfunda hef ég lesið áður og hef alltaf jafn gaman að. Svo er ég með Ævi mín og sagan sem ekki mátt segja um forsetasoninn Björn Sveinson Björnsson rituð af Nönnu Rögnvaldardóttur. Fróðleg og merkileg saga! Næst í röðinni er svo Kaldaljós eftir Vigdísi Grímsdóttur. Ég hlakka til að lesa hana. Er búin að sjá myndina og hún var góð. Ég er viss um að sagan er ekki verri.

Sikileyjarferð er framundan svo héðan verður lítið að frétta næstu daga. Þangað til hafið það gott og farið vel með ykkur.

- Hann kom grátandi heim -

Ég var fyrst heim seinni partinn í gær en það leið ekki á löngu áður en Oddur Smári kom. Eftir smá púst dreif drengurinn sig í að læra það sem hann hafði ekki komist yfir í heimanáminu í skólanum og það sem er skylda að gera heima. Skrift, íslenska og aukalestur (lesið upphátt í tuttugu mínútur). Þetta tók piltinn um klukkutíma. Mamma kom með töskuna hans Davíðs Steins eftir að hafa skutlað honum á kóræfingu. Hún stoppaði nokkra stund.

Davíð kom heim færandi hendi rétt fyrir sex. Hann hafði fengið tvö aðgöngukort á alla heimaleiki í handboltanum í vetur, alla leiki nema bikar- og úrslitaleiki! Víííí!!! Að vísu hef ég komist inn á heimaleikina með árskortinu sem Davíð fékk í vor en sennilega á það kort bara að gilda á knattspyrnuleiki. Veit ekki alveg. En nú á ég mitt eigið kort!

Þegar klukkan var orðin sjö fór ég að verða óróleg. Kóræfingarnar eru venjulega búnar korter fyrir og drengurinn kominn heim áður en klukkan slær sjö. Davíð sagði mér fyrst þá að hann hefði fengið sms um að pakka ætti fleiri kertum á æfingatíma. Ég varð samt ekkert rólegri við það og þegar klukkan var að verða hálfátta bað ég hann um að fara og athuga málið. Tíu mínútum eftir að hann fór hringdi dyrabjallan. Davíð Steinn var kominn, háskælandi. Hann hafði einhverra hluta vegna misst af farinu -"...og ég var búinn að bíða í marga klukkutíma!" og lagði því af stað labbandi. Við Miklubrautina var stoppað fyrir honum því það sást að drengurinn var varla mönnum sinnandi, grátandi og skjálfandi. Ég lét Davíð vita. Þótt við værum fegin að málin hefðu bjargast þá nefndum við það bæði við drenginn að hann mætti ekki þyggja far með ókunnugum. -"...en ég sá að þetta var svona blíður maður..." Davíð Steinn átti líka eftir að læra og sat við frá því eftir kvöldmat og til klukkan tíu (alltof lengi, hann verður sennilega með þreyttara móti í dag og það er bæði skólasund og fótboltaæfing).

Á milli þess sem ég beið eftir þvottavélinni og kíkti á skjáinn bjó ég til samtals um 20 jólakort í gærkvöldi. Ekkert þeirra var þrívíddar en þau voru nú flott samt. Nú er ég tilbúin með rúmlega 60 jólakort og langt komin.

- Eitt og annað -

Davíð Steinn hringdi í mig um tíu í gærmorgun. Hann var mjög glaður og ánægður með kóræfingabúðirnar. Sagðist hafa skemmt sér vel og sofið alveg rosalega vel. Hann var að fara í morgunmat og svo átti að leggja í hann rétt fyrir ellefu.

Á laugardaginn var Oddur Smári með heimsókn mest allan daginn. Stuttu eftir að búið var að sækja vininn var hringt og spurt hvort hann mætti sofa. Það var mikið í lagi svo vinurinn kom fljótlega aftur. Allt gekk þokkalega. Eftir Spaugstofuþáttinn háttuðu piltarnir og fengu svo að lesa aðeins upp í rúmi. Nokkru eftir að ég var búin að slökkva hjá þeim kallaði Oddur á pabba sinn. Vinurinn var kominn með heimþrá og gat ekki sofnað. Hann fékk að hringja í pabba sinn og var sóttur mjög fljótlega. Þannig fór þessi "næturheimsókn". Það jákvæða við þetta var að skipt var um rúmföt hjá tvíburunum.

Ég dreif mig ein á leikinn Valur - Haukar. Það var mjög erfiður leikur. Staðan var 10:19 Haukum í vil í hálfleik. Valsstelpurnar náðu þó að klóra í bakkann og lokastaðan var 29:32 þannig að þær töpuðu bara með þremur mörkum eftir að hafa stundum verið 10-11 mörkum undir í leiknum. Ég sé ekkert eftir að hafa drifið mig þótt svona færi.

Um hádegi í gær sótti ég Davíð Stein og mömmu á rútuna. Það var auðséð á mörgum ferðafélögunum að þeir höfðu fengið matarást á mömmu í ferðinni. Ég er hreint ekkert hissa á því. Svo æxlaðist það þannig að við mamma fórum saman og heimsóttum ömmubróðir minn sem er á Vífilsstöðum.

Um kvöldið ákváðum við Davíð að leigja spólu. Hann fór út og kom heim með Shrek 2. Horfðum á þessa bráðskemmtilegu mynd með ensku tali. Töluðum um það að gefa strákunum myndina í jólagjöf.

- Helgartiltekt framundan -

Smá "aftur í tímann". Helga systir hringdi í mig á fimmtudagskvöldið og sagði mér frá 25% afslætti í Debenhams og að það væri opið til tíu um kvöldið. Ég var alveg til í að koma með henni þangað. Notaði loksins gjafabréfið sem "föðursystir" mín og hennar maður gáfu okkur í innflutningsgjöf.

Feðgar komu nokkuð seint heim í gærkvöldi en það hafðist að gefa þeim að borða, setja Davíð Stein í bað og hjálpa honum að taka sig til fyrir helgina, áður en klukkan varð níu. Í morgun fór ég á fætur upp úr hálfátta og vakti snáðann. Oddur Smári vaknaði líka og fór einu sinni yfir tékklistann með bróður sínum, hvort hann væri örugglega ekki með allt. Korter yfir heila tímann skutlaðist ég með kórdrenginn minn upp að Hallgrímskirkju þar sem beið rúta eftir honum og fleiru. Núna er drengurinn kominn í Skálholt í æfingabúðir og kemur ekki heim fyrr en um hádegi á morgun.

Fljótlega eftir að ég kom til baka var kominn tími til að skutla Oddi í karate. Hann var alveg tilbúinn og við mættum aðeins fyrir tímann. Það er betra! Að venju fór drengurinn í sturtu eftir æfinguna. Við erum tiltölulega nýkomin heim. Ég er búin að hella upp á og er að reyna að ræsa manninn. Ég ætla mér að vera dugleg um helgina og verðlauna mig m.a. með því að fara á kvennaleikinn Valur - Haukar í handboltanum í dag. Ég er náttúrulega í skýjunum yfir sigrinum í strákaleiknum í gær á útivelli í Víkinni. Sérstaklega vegna þess að heimaleikurinn við Víkinga tapaðist. Áfram Valur!

- Raddæfing á kóræfingu -

Ég var fyrst heim í gær. Oddur kom ekkert löngu á eftir mér og dreif sig í að klára að læra. Davíð kom heim um sex og var þar af leiðandi á undan nafna sínum sem kom klukkutíma seinna af kóræfingu.

Var mætt á kóræfingu stuttu fyrir hálfníu. Hitti frænda minn Einar Péturson (við erum systkynabörn) sem er smiður og ætlar að taka að sér smá verkefni í kringum orgelið. Þegar klukkan var alveg orðin og flestir mættir lét Pétur kórstjóri stjórnina í hendurnar á Ingveldi Ýr sem ætlaði aðeins að upplýsa okkur og þjálfa og hreinsa raddirnar. M.a. lét hún okkur æfa okkur í að láta barkakýlið renna. (Þetta var ansi gaman og höfðum við mjög gott af þessu.) Hún var með okkur í klukkutíma en síðan gafst tími til að æfa nokkur jólalög. Þetta var síðasta æfing fyrir Sikileyjarferðina.

- Drápuhlíðin uppgerð að mestu -

Um fjögur í gær mættum við Davíð á fasteignasöluna þar sem við hittum Þorbjörgu sem seldi okkur íbúðina. Farið var í gegnum afsalið og málin eiginlega uppgerð. Fasteignasalan hélt eftir 150.000 þar sem ekki er búið að klára eignaskiptasamninginn að fullu. En málin eru samt orðin skýr.

Davíð þurfti svo að skreppa aftur á skrifstofuna og ljúka smá verkefni. Sagði mér að sækja mig þegar ég væri búin að sækja strákana af æfingu. Hafði tæpan klukkutíma og fannst eiginlega ekki taka því að fara heim. Skrapp á næsta lottósölustað og lottaði. Einhvern veginn flaug tíminn áfram og ég sótti strákana um hálfsex. Davíð var tilbúinn er við sóttum hann. Í tilefni dagsins ákváðum við að skreppa á Pítuna.

Seinna um kvöldið kvaddi ég feðgana og fór í jólakortagerð til
tvíbuarhálfsystur minnar. Tíminn leið hratt, alltof, alltof hratt. Við vorum niðursokknar í verkið og máttum varla vera að því að fá okkur kaffisopa. Tók saman um hálftólf og taldi öll jólakortin sem nú eru tilbúin, 6 þrívíddar og 37 venjuleg. Glæsilegt!?! Ég náði svo heim rétt fyrir miðnætti.

- Á bókasafnið -

Þótt ég væri vel skóuð og með regnhlíf frá því um morguninn ákvað ég að taka strætó heim. Oddur Smári kom stuttu á eftir mér og dreif sig í að læra. Ég gerði upp kertasölumálin. Það er munur að vera með heimabanka. Davíð Steinn kom heim af kóræfingu um sjö og Davíð rétt seinna. Ég var tilbúin með matinn og þegar Davíð var kominn dreif ég mig á bókasafnið að skila bókum, framlengja þeim sem ég átti eftir að lesa og næla mér í nokkrar fleiri. Verslaði smá á heimleiðinni en gleymdi aðal-nauðsynjavörunni. Það eru margir mánuðir síðan ég hef þurft að kaupa wc-rúllur. Ég er reyndar að fara að styrkja eina frænku mína sem er í skátunum og að selja m.a. rúllur og ætla að kaupa tvöfalt af henni. En ég þarf samt að brúa bilið þangað til, það er bara ein rúlla eftir...

- Helgarmál -

Enn ein helgin er liðin svo undrafljótt. Ég vakti Odd um hálfníu á laugardagsmorguninn. Keyrði hann í karate og fylgdist aðeins með tímanum. Stráknum fer fram. Ræsti manninn um hádegi en hann var búinn að lofa vinafólki okkar að hjálpa þeim í flutningum. Við mæðginin fórum hins vega í smá kertasöluherferð. Náðum að selja rúmlega tíu pakka. Davíð skilaði sér um fjögur (hætti aðeins fyrr v/afmælisboðs) og dreif sig í sturtu. Síðan lögðum við leið okkar til Grindavíkur í fertugsafmæli. Það var mjög ljúft.

Í gærmorgun vakti ég strákana rétt fyrir hálfníu. Fann það út að ég þarf að vekja þá fyrr. Skutlaði þeim á æfingu á slaginu níu og fór heim og lagði mig aðeins aftur. Ræsti manninn um tíu og um hálfellefu vorum við mætt á fund með knattspyrnuþjálfaranum. Mikið lýst mér vel á þann mann. Fundurinn stóð yfir í rúmlega einn og hálfan tíma. Eftir að hafa fengið okkur eitthvað að borða skyldum við Davíð eftir heima (þurfti að vinna sagði hann) og fórum austur að sækja skólatöskurnar. Komum við á Selfossi að koma af okkur tveimur kertapökkum og pabbi keypti líka tvo kertapakka. Af 106 kertapökkum (10,6 kassar) eru ekki svo margir pakkar eftir, en bara þrír litir. Held að það taki því ekki að skila þessu inn. Það er bara sniðugt að stinga kertum með í suma jólapakkana í ár. Reyndar eigum við eftir einhver hús og stigaganga í Eskihlíðinni en ég ætla að sjá til.

- Uppgjör og íþróttir -

Davíð sótti mig rétt fyrir tvö. Vorum mætt á slaginu á 101 Reykjavík þar sem gengið var að mestu frá afsalinu fyrir Hrefnugötunni. Það á víst eftir að fullafgreiða eignaskiptasamninginn og á meðan hann er ófrágenginn heldur fasteignasalan eftir hundrað þúsund af lokagreiðslunni til okkar. En þetta er allt að smella. Ég mátti fá bílinn því þar sem það var fyrsti föstudagur í mánuðinum var eitthvað um að vera í Habilis (bjór, pizza og tölvuleikir) eftir vinnu.

Tvíburarnir voru að leggja gangandi af stað heim er ég kom að skólanum. Fengum okkur að borða í fyrra fallinu (rétt fyrir sex) og vorum mætt í Valsheimilið rétt áður en leikurinn, Valur - Stjarnan (27:21) í ReMax deild karla hófst. Ágætur leikur alveg. Stjörnustrákarnir náðu að komast einu marki yfir á tímabili í fyrri hálfleik en Valsarar voru með eins marks forskot í leikhléinu. Í hléinu gaf ég tvíburunum 150 fyrir drykk. Oddur Smári kom til baka með epla-hi-C og bland í poka en Davíð Steinn hafði aðeins fengið kókflösku. Hann leit þó löngunaraugum á nammið hans bróður síns. Sagði að þetta væri ekki sanngjarnt, hann drykki ekki Hi-C og væri svo lávaxinn að hann hefði ekki séð hvaða fleiri drykkir væru í boði. Ég sagði að það væri ekki sanngjarnt að hann fengi meiri pening en Oddur en bætti því við að það væri ekki nammidagur fyrr en á morgun svo geyma yrði blandið.

Afmæli - afmæli - afmæli Ég bara varð að bæta því við að besti vinur minn, Kjartan Friðrik Adolfsson, er fertugur í dag. 6. nóv. Þar með hefur hann náð konunni sinni sem náði þessum áfanga í ágúst. Við Davíð erum að vinna í því að ná þeim en það borgar sig ekki að flýta sér of mikið heldur á maður að njóta augnabliksins svo maður missi ekki af lífinu!

- Svona er lífið -
"skrýtið"

Til eru þeir sem alltaf kvarta
hvernig sem stendur á
svo eru þeir sem lítið
láta uppi hvað þeim finnst

Til eru þeir sem allt sjá jákvætt
þótt oft sé erfitt um vik
svo eru þeir sem þurfa
mikið að tala um ALLT

Hjá sumum er tíminn lengi að líða
leiðist þeim sí og æ
aðrir eru ekkert að bíða
og skjótast um borg og bæ

Einhverjir halda að lífið sé hnútur
hugsa um hvort hann leysist
svo eru aðrir sem láta ekki
áhyggjurnar spilla svefni sínum

Sitt sýnist hverjum
enginn hugsar eins
SEM BETUR FER
brosum og verum glöð

- Ævintýragjarnar skólatöskur -

Mamma skutlaði tvíburunum á æfingu rétt fyrir fjögur í gær. Tæpum klukkutíma seinna sótti hún mig til Helgu svo hún gæti hjálpað mér að sækja fleiri kerti í kirkjuna. Ég fékk lykla hjá kórstjóranum sem var að æfa unglingakórinn. Þegar ég gekk í gegnum kirkjuna var ungi einsöngvarinn Ísak Ríkharðsson að æfa sig. Þvílík rödd sem drengurinn hefur.
Það kom í ljós að öll jólarauðukertin eru búin (eins gott að taka frá fyrir fyrirliggjandi pantanir), fann aðeins einn átekinn kassa af þeim og nappaði honum. Mamma skutlaði mér heim með tvo og hálfan kassa af kertum en svo lá leið hennar austur. Hún var búinn að fá sig lausa því eftir hádegi í dag á að veita pabba viðurkenningu fyrir störf í þágu Landgræðslunnar.

Davíð kom og sótti æfingabuxur og handklæði Odds. Hann hafði sótt strákinn á miðri fótboltaæfingu. Þegar hann var búinn að keyra hann á karateæfingu kom hann heim. Það var víst keppni í tímafreka leiknum klukkan sex. Ég fór fljótlega og sótti Davíð Stein. Ég spurði hann hvar taskan hans væri. -"Hún er í skottinu hjá ömmu". Ég hringdi í mömmu. Hún var stödd rétt hjá Hveragerði og kannaðist undir eins við málið. Skólatöskurnar eru semsagt komnar austur á Hellu (þær hafa kannski haldið að þær fengju að taka þátt í athöfninni eða verða vitni að henni). Við Davíð Steinn sáum seinni hlutann af karateæfingunni hjá Oddi. Drengnum fer fram og ég sé að hann leggur sig fram af alvöru.

Keppnin hjá Davíð stóð ekki svo lengi yfir. Ég bað hann um að hella upp á því ég var komin á fullt í kortaföndrið. Maðurinn minn ætlaði sér svo að vinna eitthvað en settist fyrst niður í sófann hjá mér og drakk með mér einn kaffibolla. Klukkutíma seinna var hann þar enn, dottandi. Ég var ýtti við manninum og spurði hvort hann vildi bara ekki hátta sig inn í rúm. Það var nú ekki það sem hann hafði ætlað sér. Um hálfellefu settist hann við tölvuna. Þar var hann í tíu mínútur áður en hann ákvað að láta undan og fara í rúmið. Ég hélt áfram að föndra og áður en ég vissi var klukkan byrjuð að ganga eitt. Þá voru tilbúin 5 venjuleg kort og eitt þrívíddarkort (þurfti að klippa út myndirnar og það var þolinmæðisvinna...)

- Hringrás -

nýr dagur risinn,
bankar upp á og
býður góðan dag
"notaðu mig nú vel!"

skyldum sinnt af kappi
inn á milli borðað
spjallað, dreypt á
te eða kaffi

það líður fram á dag
komið heim
gengið í daglegu störfin
þvottur, matur, tiltekt

smám saman slokknar
á deginum og ró
færist yfir allt og alla
nóttin breiðir úr sér

hverf inn í draumalandið
vitandi það að það
styttist í nýjan dag.

- Pípurnar -

Davíð var kominn heim á undan mér í gær til að taka á móti píparanum. Það er búið að vera smá vesen með að hita íbúðina. Davíð fann það út að ofnarnir hölluðu ekki rétt en þótt búið væri að laga það þá hitnuðu þeir samt ekki. Í gær kom í ljós að það var heljar stífla rétt við inntakið sem var helsta vandamálið. Þegar píparinn var búinn að laga það sagði hann okkur að láta renna svolítið vel í gegnum ofnana til að byrja með svo við skrúfuðum allt í botn næstum því.

Hafði kjötsúpu í matinn. Sumir voru ekki mjög ánægðir með það en það breyttist allt um leið og þeir smökkuðu á súpunni. Og það sem er allra best við þetta er að ég á nóg af súpu næstu daga.

Kvaddi feðgana upp úr átta og fór á kóræfingu. Við æfðum ekkert nema jólalög og enduðum á því að syngja "Heims um ból" mjög veikt og hátíðlega. Maður kemst í þvílíkt jólastuð við svona söng!

- Kertasala og kortaföndur -

Þar sem strákarnir voru á æfingu til rúmlega fimm kom ég við hjá Helgu systur seinni partinn í gær. Hafði með mér einn pakka af hvítum kertum sem hún hafði pantað hjá mér. (Þar með var ég búin að selja 10 pakka í gær). Hulda opnaði fyrir mér. -"Anna frænka!" -"Halló Hulda mín og til hamingju með mömmu þína!!!" -"Komstu með pakka handa henni?" -"Nei ekki núna, allavega ekki afmælispakka." -"Gleymdirðu honum...?" Ég gaf mér tíma fyrir te og spjall og var svo heppin að Bríet vaknaði áður en ég þurfti að drífa mig heim (en hún hafði verið sofandi úti í vagni).

Strákarnir komu heim upp úr hálfsex og fóru beint að læra. Davíð Steinn hjálpaði mér svo með kvöldmatinn með því að skera niður fyrir mig sveppi og pylsur (hann hafði sveppina samt vel stóra svo hann sjálfur ætti auðveldara með að plokka þá úr) út í pastarétt sem ég hafði. Áður var ég búin að skera niður lauk, papriku og gulrætur. Einnig setti ég út í réttinn furuhnetur, salthnetur og tvær dósir af rjómaosti með svörtum pipar. Blandan heppnaðist mjög vel.

Rétt fyrir átta sendi ég feðgana og nafnana út í smá kertasölu. Þeir höfðu með sér fullan poka og einum og hálfum tíma seinna komu þeir heim með aðeins einn pakka af kertum afgangs. Á flestum stöðum var mjög vel tekið á móti þeim (hvort sem fólk keypti eða ekki). En Davíð sagði mér að á einum stað sem þeir komu hafði allt verið myrkt. Þeir hringdu samt upp á upp á von og óvon. Allt í einu var kveikt og það opnaðist smá rifa á dyrnar. -"Já?" sagði eldri kona sem birtist í gættinni. Davíð Steinn steig fram bauð góða kvöldið og bar upp erindið. -"Nei!" sagði konan, skellti hurðinni og slökkti ljósið aftur.

Ég tók fram kortaföndrið í gærkvöldi og klippti niður seinni englamyndina og gerði eitt stykki þrívíddar jólakort í gærkvöldi. Byrjaði á þessu föndri í seinna lagi og lét líka sjónvarpið aðeins trufla mig á stundum þannig að það var komið framyfir miðnætti þegar ég lauk við kortið. En nú er ég líka búin að föndra þau þrjú til fjögur þrívíddarkort sem ég ætlaði mér. Reyndar á ég alveg von á því að ég fari fram úr mér í þeim efnum, þetta er svo gaman!

- Afmæli -

Afmælisbarn dagsins er Helga systir. Hún er 35 í dag, rétt rúmum átján mánuðum yngri en ég sem segir mér að það styttist í að ég verði 37 ára. Það er bara gott mál!

- Kertasala -

Ýtti við tvíburunum rétt fyrir hálfníu í gærmorgun. Tæpum hálftíma seinna fóru þeir hjólandi á æfingu. Þeir komu aftur um ellefu með tvo fótboltafélaga með sér sem stoppuðu í rúman klukkutíma.

Um tvö drifum við í að útvega okkur skiptimynt og svo var Drápuhlíðin þrædd enda á milli og boðin til sölu Heimaeyjarkerti til styrktar drengjakór Reykjavíkur. Salan gekk þokkalega en það fór allt síðdegið í þetta. Það var ánægju legt að sjá sjálfstraust Davíð Steins er hann ávarpaði þá sem komu til dyra og bauð þeim kertin til sölu. Davíð Steinn er nefnilega frekar feiminn og hefur hingað til verið mjög óframfærinn, alls ekki tilbúinn að gefa sig að þeim sem hann þekkir ekki. En hann stóð sig eins og hetja í gær.