- Jamm -

Það sem ég veit ekki hversu langan tíma það tekur mig að tjá mig um kórakvöldið og fleira (þetta er allt í kollinum en það gengur misvel að velja réttu orðin og ef ég þekki mig rétt þarf ég líka að passa að nota ekki of mikið af þeim, he, he...) ætla ég bara að demba mér nokkurn veginn beint í það og sjá til hversu langan tíma ég fæ í tölvunni (vinnuálag á Davíð þessa helgina.)

Inngangur - barnapíurnar sóttar -
Það var fyrsti föstudagur í mánuðinum og Davíð vildi frekar hitta vinnufélaga sína heldur en að koma með mér. Ég ákvað því að vera á bílnum. Rétt fyrir sjö skutluðum við strákarnir honum í sitt teiti og renndum svo "yfir lækinn" til Hafnarfjarðar að sækja drengina sem passa fyrir okkur stöku sinnum. Í leiðinni fjárfesti ég í 10 kg. ýsuöskju, það er svo gott að eiga til fisk í frysti. Vorum komin á Hrefnugötuna um átta. Skipti um föt og klippti út og límdi gulan broskarl í barminn á mér. Þar sem ég var á bílnum var ég viss um að ég myndi nú ekki endast út ballið sem var auglýst til tvö og sagði barnapíunum að líklega yrði ég komin heim milli eitt og hálftvö. Kvaddi svo strákana fjóra sem þegar voru farnir að leika sér í tölvunum.

Skemmtunin
Sótti eina sem syngur með mér í altinum og vorum við komnar að Valsheimilinu um hálfníu. Þar var ekki hlaupið að því að fá stæði því það var leikur í RE/MAX deild karla í handbolta (Valur-Grótta/KR 29:20). (Seinna um nóttina skyldum við ekkert í því, hversvegna bíllinn var svona langt í burtu, he he). Klukkan níu var hátíðin sett og stuttu seinna voru allir söngfuglarnir hitaðir upp með skemmtilegum samsöng um samskipti kynjanna. Okkar kór var kynntur fyrst, minnsti og örugglega krúttlegasti kórinn. Við sungum þrjú lög, Þú fagra blómið blóma, Amazing Grace (ísl. texti eftir Söru Vilbergsdóttur, sonur hennar einn bassinn okkar söng einsöng) og Gloria. Strax á eftir okkur var Skagfirska söngsveitin kynnt, salurinn tæmdist næstum því, fannst mér. Karlakór Kópavogs söng næstur og að lokum söng Snæfellingakórinn, sá kór sem fékk þessa hugmynd og sá um alla skipulagningu á kvöldinu. Fljótlega eftir að kórarnir höfðu lokið sér af hvað söng varðaði var fólki boðið að gjöra svo vel og fá sér að borða, pasta, osta, vínber og brauð og þegar allir voru búnir að fá sér á diskana var komið að skemmtiatriðunum. Við fengum að ríða á vaðið þar líka. Einn nýliðinn í kórnum var með "nokkra fimmaura brandara og smá kórhugleiðingar", eins og hann orðaði það sjálfur. Hann er mjög orðheppinn maðurinn og á köflum átti hann bágt með að halda tölunni áfram þar sem salurinn hreinlega lá í kasti, hláturskasti, oft á tíðum. Næst komu skemmtiatriði frá Skagfirsku söngsveitinni og þar söng einn bassinn þeirra "Í dag er ég...". Nú var komið að Karlakór Kópavogs og þar stigu tvær konur á svið (makar) og kynntu fimm kórmeðlimi sem rétt misstu af því að syngja með þar eð þeir villtust á leiðinni. Inn komu stuttir, breiðleitir drengir með risa pípuhatta og tóku nokkur létt dansspor undir kynningunni. Snæfellingakórinn kynnti efnilega söngkonu sem væri á leið til Ítalíu í nám hvað úr hverju. Stúlkan sú var með stórskemmtilegan látbragðsleik og mæmaði mjög þekkta aríu, alveg óborganleg (en ekki fékkst hún til að taka eitt aukalag þó). Að lokum hafði einn góður hagyrðingur úr Skagfirsku söngsveitinni beðið um orðið og nokkur gullkorn féllu frá honum sem hann hafði párað niður á meðan á söngskemmtuninni og skemmtiatriðunum stóð. Klukkan var orðin hálfeitt þegar Diskótekið, Ó, Dollý tók við. Skemmtunin hélt áfram og það eina sem mér fannst leiðinlegt við þetta frábæra kvöld var það hvað mikið var reykt inni, brunaboðinn fór tvisvar í gang og hálsinn á mér varð líka þurr og ómögulegur.
Davíð hringdi í mig rétt fyrir eitt. Ég svaraði ekki fyrr en tæpum klukkutíma seinna (síminn var stilltur á uss og þar að auki var hávaðinn mjög mikill í kringum mig). Þá hélt ég að ballið væri rétt að verða búið og sagðist koma bráðum. Klukkan var orðin hálfþrjú þegar við sem urðum samferða á staðinn fyrr um kvöldið kvöddum og löbbuðum og löbbuðum út í bíl sem var við hinn endann á húsinu. Eftir að hafa keyrt hana heim sótti ég Davíð sem var orðinn einn eftir í sínu teiti. Ég beið svo út í bíl á meðan hann vakti barnapíurnar.

Er það nokkuð furða að ég hafi verið löt á fætur í gærmorgun? Að vísu vaknaði ég við það um sjö að Davíð Steinn var að gubba, hann náði á klósettið sjálfur. Bræðurnir vöknuðu báðir en ég sendi þá í rúmið aftur og setti fötu hjá lasna drengnum. Hann kastaði aftur upp um níu en hafði samt lyst á morgunmat og eftir hann settust drengirnir fyrir framan skjáinn og horfðu á morgunsjónvarpið. Ég lagði mig aftur... Davíð Steinn kastaði upp einu sinni enn en fór að hressast upp úr hádeginu.

- Febrúar flýgur áfram -

Það er bara kominn föstudagur enn á ný og fyrsta vika febrúar að verða liðin. Á fimmta tímanum á miðvikudaginn var sótti ég strákana í boltann. Þeir voru ekki einu sinni byrjaðir að klæða sig þótt æfingin væri búin. Bræðurnir höfðu tekið blokkflauturnar með sér í skólann og fengið að halda tónleika í tónmennt og í bekknum. Og Oddur Smári tók flautuna með sér í boltann og spilaði á hana bæði fyrir og eftir æfingu. Þegar þeir voru loksins tilbúnir eftir æfinguna ákváðum við að labba aðeins lengri leið heim. Davíð hafði víst verið að vinna heima mest allan daginn. -"Afhverju svarar þú ekki í gemsann þinn?" -"Ég gleymdi honum heima í hleðslu á silence..." Maðurinn minn ætlaði að vera svo góður að sækja okkur en tafðist aðeins og hætti við það þar sem hann náði ekki í mig. En það var nú líka þetta fína veður og göngufæri á miðvikudaginn...

Í gær og í dag voru foreldradagar í skólanum. Oddur Smári byrjaði fimmtudagsmorguninn á því að kasta upp, var semsagt lasinn. Davíð ákvað að vinna heima svo aldrei þessu vant fór ég á bílnum í vinnuna. Davíð Steinn talaði um að hann vildi líka vera heima allan daginn, hann þyrfti ekki að fara með mér í viðtalið. Ég sótti hann upp úr hálfellefu og þá var hann að rétt að byrja að klæða sig með hangandi hendi. -"Ég vildi að ég þyrfti ekki að fara!" Ég held reyndar að hann hafi verið ánægður með það eftir á að hafa farið. Kennarinn hafði eiginlega ekkert nema gott um hann að segja og sýndi honum og mér prófin hans. Reyndar mætti hann vera sterkari í stafsetningunni, passa línubilið betur milli og passa sig á því að herma ekki eftir ef einhver er að segja eitthvað dónalegt. Kennari þeirra hefur verið að kenna bekknum svolítið í íslensku í vetur og er búin að leggja fyrir nafnorð, sagnorð og lýsingarorð. Hún útbjó próf til að vita hvort þau hefðu lært þetta og báðir bræðurnir stóðust prófið með sóma. Í fyrsta liðnum átti að strika undir nafnorð, í öðrum liðnum að strika undir sagnorð, í þriðja liðnum að breyta nútíð yfir í þátíð og í fjórða og síðasta liðnum að skrifa niður fimm lýsingarorð.

Mamma kom við og sótti Davíð Stein og skutlaðist með hann á kóræfingu í gær. Á meðan ákvað Oddur Smári að lesa heima. Davíð vissi ekki til fyrr en allt í einu að Oddur spurði hann hvað hann væri búinn að lesa lengi...

Mamma kom svo aftur inn í málin í morgun. Hún þurfti ekki að vera í Skaftahlíðinni svo hún kom hingað heim. Einnig tók hún að sér að passa tvíburabræður sem eru með tvíburabræðrunum í Skaftahlíðinni í bekk. Ég tók mér sumarfrí eftir hádegi og mamma var búin að lofa sér eitthvað um það leyti svo hún ákvað að sækja mig. Hér heima voru fimm börn að leika sér í tölvuleik eða horfa á. Það er líka frí í skólanum hennar Birtu og hún er hjá pabba sínum. Pabbi hennar sótti hana fljótlega eftir að ég kom heim en hún fór yfir rétt til að borða og er komin aftur. Bráðum verða tvíburabræðurnir sóttir.

Og kóramótið með Skagfirsku söngsveitinni, Snæfellingakór, Karlakór Kópavogs og kirkjukór Óháða safnaðarins er í kvöld. Meira um það seinna.

- "Víkingamatur" -

Það var engin kóræfing hjá drengjunum í gær. Þeir fengur að vera í Skaftahlíðinni og svo skutlaði mamma þeim á Grettisgötuna rétt eftir að við frænkur vorum komnar þangað. Helga kom heim á sjötta tímanum eftir viðkomu í Múlakaffi. Við systur vorum búnar að ákveða að hafa smá þorraveislu. -"Hvað er þetta mamma?" spurði Hulda. Helga sagði að þetta væri svona skrýtinn matur. -"Mér finnst góður skrýtinn matur!" sagði sú stutta. Hún fékkst til að smakka á súra matnum en fannst hann ekkert góður þegar til kom. En hún borðaði ósúru sviðasultuna með góðri lyst og kallaði þennan mat víkingamat. Helga eftirlét mér svo hákarlinn en hélt öllum öðrum afgöngum (það var reyndar ekki mjög mikill afgangur, en þó meira af sumu en öðru...)

- Bíóferð - ...og fleira.

Oddur Smári var byrjaður að bíða fyrir framan skóla þegar ég kom að stuttu fyrir hálffimm. -"Afhverju ert þú að koma núna mamma? Davíð Steinn var inni að spila. Á heimleiðinni komum við mæðginin við hjá Einar (reyndar labbaði annar drengurinn heim en hinn vildi koma með mér til að sjá til þess að ég myndi örugglega kaupa fiskibollur).

Anna frænka kom á sjöunda tímanum og Davíð stuttu seinna þannig að það var borðað í seinna lagi. Við vorum svo sem ekkert að flýta okkur.

Á tíunda tímanum skutlaði ég nöfnu minni heim, setti bensín á bílinn og sótti Biddu. Við vorum löngu búnar að setja stefnuna á að sjá Kaldaljós þetta kvöld. Mjög góð mynd, vel leikin og myndatakan frábær. Það var ekkert hlé og mér fannst það gott, hefði annars slitið svolítið í sundur stemminguna.

Náði heim fyrir miðnætti. Davíð var í tímafreka leiknum, svo hann hefur greinilega ekki náð að spila yfir sig um helgina. Skyldi hann nokkurn tíma ná því???

- Skemmtileg helgi -

Jæja, þá er febrúar byrjaður. Kannski ég geri upp helgina (stikla á stóru) og byrja á byrjuninni. Helgin byrjaði strax upp úr fjögur á föstudag. Ég arkarði heim í kuldagallanum, leið sem ég hef ekki farið lengi og var samt ekki nema um fimmtán mínútur á leiðinni. Feðgarnir voru komnir heim og Davíð var byrjaður að taka saman tölvuna sína. Tvíburunum langaði mest til að fá að taka út hjólin sín en það var ekki hægt að verða við þeim óskum að þessu sinni. Skutluðum Davíð í Laugardalshöllina þar sem fór fram maraþonkeppni í Smell (keppni í tímafreka leiknum). Þegar við mæðginin komum til baka tók ég okkur saman (líkt og við værum að fara í viku ferðalag) og reyndi að ná símasambandi við pabba. Það tókst upp úr sex og tilkynnti ég komu okkar þá strax um kvöldið. Lentum þar upp úr hálfníu. Strákarnir voru varla búnir að heilsa afa sínum og komnir úr fyrr en þeir voru sestir fyrir framan skjáinn og búnir að stilla á Boomerang...

Þeir bræður rifu sig báðir upp um átta á laugardagsmorguninn. Ég leyfði mér að kúra til níu. Morguninn fór svo í að fá þá til að klára heimanámið, þ.e. skyldulesturinn og aukalesturinn. Oddur lauk við sitt fyrir hádegi (las aukalestur úr bókinni um Jón Odd og Jón Bjarna) en Davíð Steinn skildi aukalesturinn eftir (hann las hann ekki fyrr en eftir kvöldmat. Hefði helst viljað geyma hann lengur). Eftir hádegi klæddu bræður sig vel og hugðust heimsækja Ragnar Pál vin sinn. Hann var bara veikur þannig að þeir komu fljótt til baka. Oddur Smári hafði stungið upp í sig klaka, fest varirnar við hann og reif sig til blóðs. Hann kom inn og bað um plástur á sárið.

Við mæðginin skruppum svo í heimsókn til Ellu. Þangað hef ég ekki komist svo mánuðum skiptir. Tíminn flaug frá manni. Strákarnir léku við yngri son hennar og vissum við varla af þeim. Við gjóuðum augunum á undanúrslitaleikinn milli Dana og Þjóðverja en vorum mest að spjalla um hvað á daga okkar hefði drifið og hvað við erum að fást við þessa dagana.

Þegar við komum "heim" var pabbi nýbúinn að stinga inn helgarsteik í ofninn. Ég tók að mér að sjá um afganginn, setja upp kartöflur, finna til í sallat og baka upp sósu. Við borðum um sex og höfðu strákarnir góða lyst. Eftir kvöldmat, vildi Oddur fá flautukennslu. Davíð Steinn las aukalestur í Salómon Svarta og fékk svo líka flaututíma.

Í gærmorgun stökk ég yfir til föðurbróður míns. Hafði orð á því við hann að ég hefði verið að spá í að galla mig upp svona á milli húsa.

Klukkan var byrjuð að ganga tvö þegar við kvöddum pabba. Gerðum tæplega klukkustundarstopp hjá foreldrum "tvíburahálfsystur" minnar. Strákarnir héldu smá tónleika þar á flauturnar. Næst stoppuðum við á Bakkanum. Þar vildu strákarnir líka halda tónleika. Þeir fengu góðar undirtektir á báðum stöðum.

Davíð var kominn heim með tölvuna þegar við mæðgin birtumst rétt fyrir átta. Fimm lið voru á keppninni um helgina og lenti hans lið í öðru sæti...

- Janúar að verða búinn -

Mamma hafði samband við mig stuttu fyrir fjögur í gær og sagði að það væri svo kalt að hún ætlaði að sækja mig. Ég sagiðst vera í kuldagalla svo það ætti ekki að þurfa en hún sagðist koma samt, það væri svo kalt. En saman náðum við í strákana af kóræfingu, alla þrjá. Þeir þurftu að sitja aftur í og voru að slást þennan stutta spöl heim til mín. Þegar komið er svona langt fram í vikuna og fram á daginn þá eru margir orðnir þreyttir og fljótir að pirrast. Strákarnir héldu áfram að karpa og tuskast eftir að inn var komið og hlustuðu ekkert á mig. Ég missti þolinmæðina, gekk á milli og sagði að þeim væri ófrjálst að fara í tölvur eða horfa á sjónvarp. Ég ætlaði að skreppa aðeins út og þeir mættu byrja á því að læra.

Ég rauk út í fiskbúð og keypti mér lúðu í soðið. Þegar ég kom heim var Oddur Smári búinn að reikna og að ljúka við heimalesturinn og hann vatt sér strax í aukalesturinn þar á eftir. Davíð Steinn kúrði upp í sófa heldur hnýpinn. Oddur var búinn að læra um fimm fór þá að æfa sig á blokkflautuna. Um það leyti ákvað Davíð Steinn að byrja á sínum heimalærdóm. Eftir reikning, skyldu- og aukalestur æfði hann sig líka á flautuna og þeir bræður tóku svo æfingu saman í restina. Þeir stóðu sig svo vel að ég leyfði heim að horfa á sjónvarpið, Stundina okkar.

Davíð kom heim rétt fyrir sjö. Ég var að stússast í eldhúsinu og hann bauðst til að hjálpa. Það var reyndar allt að verða klárt ég var bara að leggja síðustu hönd á sallatið. Hann fékk þó að leggja á borð. Lúðuna gufusauð ég og bar ég fram kartöflur og sallat með. Strákarnir bættu svo ofan á þetta pítusósu, sætu sinnepi og einhvers konar sterkri sósu.

Það var æfing í tímafreka leiknum þannig að þegar strákarnir voru komnir í ró ákvað ég að halda áfram að lesa bókina sem ég talaði um í gær.

- Kóræfing -

En fyrst þetta: Sótti systurdóttur mína á leikskólann, löbbuðum heim til hennar til að sækja kerru og vorum komnar heim til mín góðri stundu á undan Helgu og tvíburunum. Krakkarnir léku sér í koddaslag og kojum fram að mat. (Var ekkert að stöðva þau en beið alltaf eftir því að allt færi í háaloft. Það gerðist nú ekki sem betur fer. Þær mæðgur kvöddu rétt um hálfsjö og þá drifu strákarnir sig í að lesa og læra. Eftir það fengu þeir að skiptast á í PC-tölvu heimilisins. Ég sinnti nauðsynlegum heimilisstörfum en freistaðist svo til að kíkja aðeins í bók. Ég er að lesa mjög átakanlega bók, skáldsögu byggða á raunverulegum atburðum (þori ég að fullyrða), Ekki segja frá, eftir íslenska stúlku.

Davíð kom heim á svipuðum tíma og í fyrrakvöld, um átta. Ég renndi í könnu, fékk mér smá sopa með honum, kvaddi svo feðgana og dreif mig á kóræfingu. Það leit ekki vel út í fyrstu með karlaraddirnar. Tveir voru mættir, einn í hvorri rödd. En það bættust tveir við bassann mjög fljótlega. Tenórinn var lengi vel aleinn og sér, en hann þekkir þá stöðu vel síðan hann söng í Landsbankakórnum. Hinir tveir voru búnir að afboða sig, báðir að vinna, en annar af þeim skrapp á æfingu og var mættur upp úr níu. Þetta verður alltaf skemmtilegar og skemmtilegra og ekki var þetta leiðinlegt fyrir. Það styttist í fjögurra kóra uppákomu en ég segi betur frá henni þegar hún er afstaðin. Í gærkvöldi voru æfð lög fyrir þessa uppákomu, og einnig byrjað á verkefnum fyrir vortónleika. Kórinn mun ekki syngja í messu fyrr en seinni messudaginn í febrúar. Ég er samt að hugsa um að kíkja í messu þann 8. febrúar n.k. og hlusta á og taka þátt í Himnatónlistarmessu. Það er góður andi yfir mér núna ha!

- Afmæli -

Frændi minn og bekkjarbróðir úr Grunnskólanum á Hellu, Helgi Árnason, er árinu eldri í dag.

- Margt og mikið -

Kóræfingar í barnakór Hallgrímskirkju byrjuðu aftur í gær eftir nokkuð langt jólafrí. Það frí var reyndar fyrirséð því kórstjórinn var búin að láta vita fyrir jól að hún væri ekki viss hvenær æfingar hæfust á nýja árinu. Ég var kominn upp að kirkju rétt rúmlega fjögur. Oddur Smári var tilbúinn fyrir utan en Davíð Steinn þurfti að kveðja alla með kossi og var að klæða sig í. Mamma var komin til að sækja Bjössa og bauð okkur far. Ég þáði það ekki. Veðrið var gott og ég vildi labba með strákunum þá leið sem þeir koma til með að labba svo sjálfir seinna meir.

Oddur Smári vildi að við kæmum við í Sundhöll Reykjavíkur því hann taldi sig hafa gleymt úrinu sínu þar. Mér fannst við of klyfjuð til að taka á okkur þennan smá krók og sagði að hann gæti spurt eftir því þegar hann færi næst í sund (í dag). Heima skiluðum við af okkur öllum töskum og svo lá leiðin í Fiskbúð Einars. Strákarnir vildu endilega koma með og mig grunaði hvers vegna og sagði að þeir mættu ekki suða um að fá að smakka kaldar fiskibollur. Davíð Steinn heyrði greinilega ekki þau skilaboð en ég heyrði að Oddur Smári samþykkti þetta. Samt reyndi sá síðarnefndi að senda fisksalanum óbein skilaboð með því að segja við hann: -"Mér finnst fiskibollurnar þínar mjög góðar kaldar!"

Þegar heim kom tók ég upp úr sundtöskum drengjanna og úrið fannst í botninum á töskunni hans Odds.

Kveikti óvart á sjónvarpinu um fimm leytið og var þá verið að sýna beint frá leik Svía og Króata. Strákarnir voru að lesa svo ég slökkti á hljóðinu; hlustaði á strákana en horfði á leikinn.

Strákarnir voru rétt búnir að læra þegar mamma kom færandi hendi. Davíð Steinn hafði gleymt Vals-flíspeysunni sinni í Skaftahlíðinni um daginn og mundi ekkert eftir því hvar peysan var. Við héldum að við sæum hana ekki meir því auðvitað fann ég hana ekki í óskilafatahrúgunni í skólanum. Tvíburabræðurnir í Skaftahlíðinni höfðu rekið augun í peysuna og þar sem hún er merkt með nafninu hans þá var auðvelt að koma henni til skila. Mamma gaf sér góðan tíma. Ég helti upp á og svo bauð ég henni í fiskibollur, Einars-fiskibollur.

Um leið og mamma kvaddi, rétt upp úr átta, kom Davíð heim. Strákarnir fóru í háttinn upp úr hálfníu. Las fyrir þá í Línu Langsokk, allar sögurnar. Davíð var að skrimma með félögum sínum í tímafreka leiknum. Og eftir skrimmið þurfti hann að vinna smá. Á ellefta tímanum kveikti ég aftur á sjónvarpinu og horfði á State of play. Var ekki búin að slökkva og staðinn upp eftir þáttinn þegar byrjaði þáttur um unga dansara í danskeppni Evrópu, listdans og nútímadans. Ég fylgdist heilluð með en klukkan var að verða hálfeitt þegar þátturinn var búinn. Þá dreif ég í því að slökkva svo ég myndi ekki festast í að horfa á leik Dana og Rússa frá því fyrr um kvöldið...

- Af Huldu frænku -

Hulda var lasin á sunnudag. Mamma passaði hana fram að hádegi en þá kom Helga systir heim. Su stutta sagði við ömmu sína -"Núna getur þú farið í þína vinnu amma!" Þessa dagana er hún oft að biðja mömmu sína um að sína sér hvaða dagur er og spyrja hvenær afmælið hennar kemur. Sú stutta er alveg að verða fjögurra ára. En hvað tíminn flýgur!

- Skilaboðakrefið mitt er í verkfalli -

Þeir sem þurfa nauðsynlega að senda mér einhver skilaboð verða bara að senda mér netpóst á netfangið mitt anna@habil.is eða saumari@hotmail.com

- Tékkland - Ísland 30:30 -

Þannig fór um sjóferð þá! Það þarf líklega aðeins að yngja upp í þessu liði. Patti og Dagur eiga alls ekki heima í þessum hóp. En ég gat ekki annað en vorkennt Ólafi Stefánssyni með mann hangandi á sér allan leikinn og samt var kvartað yfir því að hann skoraði ekki. Snorri Steinn, Ásgeir Örn, Ragnar og Arnór (sem var skilinn eftir heima) eru menn framtíðarinnar. Sjáum til hvað gerist á Ólympíuleikunum.

En nú er ég farin að telja niður dagana fram að Formúlunni Skyldi hún verða jafn spennandi og í fyrra?

- Jazzmessa -

Ég fór ekki í tvær messur í gær. En eftir að hafa skutlað strákunum á fótboltaæfingu lá leiðin upp í kirkju óháða safnaðarins. Þar er oftast messað klukkan tvö. Orgel kirkjunnar var tekið niður þann 12. janúar til að hreinsa það, lagfæra og bæta tveimur röddum í það. Í gær lék Tríó Björns Thoroddssens við messu. Þetta var frábært stuð. Helgi Hróbjartsson trúboði prédikaði og hann hafði orð á því að þetta væri mikið öðruvísi og hefði hann nú kynnst ýmsu í Kenýa og þeim löndum þar sem hann hefur verið. Ég var að fíla þetta mjög vel. Þurfti svo að rjúka út strax eftir messu því æfingin var löngu búin hjá strákunum.

Þeir bræður sögðust ekkert hafa verið farnir að bíða eftir mér en þeir fundu líka skemmtilegt svell til að leika sér á eftir æfingu. Þegar heim kom gaf ég þeim hressingu og svo fengu þeir pabba sinn til að sækja fyrir sig hjólin og pumpa í þau. Þeir voru að hjóla í rúma tvo tíma.

- "Vinnusamir drengir" -

Strákarnir mínir voru eiginlega að fá á sig stimpilinn innipúkar í gær þegar mér tókst að fá þá til að fara út um þrjú og fá sér ferskt loft. Davíð var að vinna hér heima og ég skrapp út í búð um þetta leyti. Kom heim rétt um fimm og fann Odd Smára sitjandi á stærðar snjóhnullungi sem þeir bræður höfðu brotið úr snjóruðningi frá því um daginn. Davíð Steinn var að sækja einn félagann, sem býr í götunni, til að sýna honum hnullunginn og fá hann út að leika í leiðinni.

Ég var ánægð með hvað þeir entust lengi úti. Gekk frá vörunum og fór fljótlega að hafa til kvöldmatinn, saltfisk með kartöflum og hamsatólg. Um sex heyrði ég strákana vera að kveðja félagann. Þeir hringdu bjöllunni þótt útihurðin væri ekki læst. Mér féllust hendur þegar ég opnaði fyrir þeim og kallaði á Davíð mér til aðstoðar. Fyrir utan stóðu tvær drulluhrúgur. -"Hvað voru þið að gera?". Það stóð ekki á svari: -"Við vorum að bjarga kviksyndi!" Kuldaskórnir þeirra voru útataðir og hafði eitthvað komist inn í þá líka, einnig voru kuldabuxurnar mjög drullugar, hanskarnir og önnur úlpan. (Úlpan hans Odds slapp). Jæja, það var eins gott að strákarnir festust ekki alvarlega og að "kviksyndið" var ekki dýpra.

- Afmælisbörn dagsins -

Tveir bekkjarbræður mínir úr grunnskóla, Baldur og Stefán, eru árinu eldri í dag.

- Afmælisfrændur mínir -

Ömmubróðir minn Jónas og elsti systur-sonarsonarsonur hans (semsagt barnabarnabarn móðurömmu heitinnar), Baldvin Haukur eru árinu eldri í dag. Það munar 71 ári á þeim frændum.

- Ungverjaland - Ísland 32:29 -

Ég var svo viss um að slæmi kaflinn leiksins hefði verið í fyrri hálfleik en sá kafli var þó ekkert á móti þeim sem kom í þeim síðari. Að þessu sinni er ekki hægt að kenna dómurum um hvernig fór. Strákarnir voru einfaldlega að klúðra hlutunum upp á eigin spýtur. Ég hef samt á tilfinningunni að þeir eigi miklu meira inni, hafi ekki verið að gefa sig 100%. Flestir áttu sína spretti en það féllu margir í þá gryfju að flýta sér of mikið og reyna ótímabær skot m.a.

- Önnur mál -

Við mæðginin löbbuðum við í Fiskbúð Einars á heimleiðinni í gær. Við ætluðum að kaupa fiskibollur hjá honum en þær voru akkúrat að klárast þegar við komum. Í staðinn keypti ég tvær bleykjur, hrogn, lifur og kleinur. Er heim kom byrjaði Oddur Smári að lesa aukalesturinn en Davíð Steinn kom í spilatíma. Svo skiptu þeir (alveg eins og á þriðjudaginn var.). Flaututímarnir gengu mjög vel en Oddur var miklu þreyttari en síðast og hafði ekki eins mikið úthald. Hann þrjóskaðist þó við til að komast yfir jafn margar æfingar og bróðir hans.

Hafði bleikjurnar í matinn. Gufusauð þær, og með voru soðnar kartöflur og sallat. Við mæðginin borðuðum aðra bleikjuna og Davíð hina næstum alla. Nammi namm.

Rétt áður en handboltaleikurinn var búinn hringdi ég í tvíburahálfsystur mína og sagðist vera á leiðinni. Við horfðum saman á upptöku af Alias, (Launráð). Eftir spennandi lokaþátt í þessari seríu tók ég fram saumana mína til að róa mig niður. Það varð til þess að ég horfði líka á "Cutting it" (Í hár saman)

Annars voru tvíburahálfsystir mín og maður hennar að fá sér skemmtara og fengu hann fyrir lítið svo nú erum við vinkonurnar að spá í að bæta við spilakvöldi öðru hvoru...

Að lokum Til hamingju með daginn allir stórir strákar!BÓNDADAGINN

- Ísland - Slóvenía 28:34 -

Ég er alveg pollróleg en samt örg út í dómarana. Það voru allir leikmenn og dómarar mjög stressaðir í upphafi leiks. Dómararnir leyfðu fremur grófan leik (nema þegar Ólafur braut af sér í seinni hálfleik, það var ekki gróft brot!) og mest allan leikin hallaði á okkar menn. En það er bara gott að tapleikurinn sé frá. Guðmundur Hrafnkelsson var bestur framan af leik í gær. Skil ekki alveg afhverju hann þurfti að spila allan leikinn. Ólafur var tekinn alltof föstum tökum og oft gróflega brotið á honum, og Slóvenar fengu að komast upp með það. En Patti er fallinn í ónáð hjá mér. Hann á að vera það leikreyndur að láta ekki mótlæti hleypa skapinu í honum upp. En nú er nýr dagur og í kvöld er nýr leikur. Gæti orðið nokkuð erfiður en ég hef samt engar áhyggjur, hef meiri áhyggjur af því að við vanmetum Tékkana. Áfram Ísland!

- Handboltaveisla framundan -

Þá er niðurtalningu lokið. EM í handbolta hefst í dag. Ég veit alveg hvar ég verð um hálfátta í kvöld! Ég vona bara að Guðmundur Hrafnkelsson fái góða afmælisgjöf og verði í banastuði milli stanganna í kvöld. Við sjáum bara til. ÁFRAM ÍSLAND!!!

- Miðvikudagur og matur hjá mér -

Ég var að setja mig í göngugírinn til að sækja Huldu í leikskólann, kerruna hennar á Grettisgötuna og labba með hana heim, þegar mamma hringdi í mig. -"Ég er að koma og sækja þig. Pabbi þinn er í bæjarferð." Pabbi hafði eiginlega ætlað beint austur aftur að loknum erindagjörðum sínum en mamma sagði honum að ég yrði örugglega svo fúl ef ég frétti af honum í bænum og hitti hann ekkert. Mamma góð!

Byrjuðum á því að sækja Huldu og vorum komnar heim vel fyrir hálffimm. Pabbi beið fyrir utan en mamma kvaddi og dreif sig að sinna sínum skyldum. Helga og tvíburarnir komu klukkan fimm. Hún dreif sig beint í Kringluna til að fá nýjan nefpúða á gleraugun hennar Huldu (hann hafði brotnað af í leikskólanum í dag). Pabbi kvaddi fljótlega. Hann stoppar aldrei lengi nema hann fái einhver tímafrek verkefni hjá mér. Og það fékk hann ekki í þetta sinn, bara eitt lítið og fljótlagað...

Hafði steikta ýsu með lauksmjöri, bygggrjónum og gufusoðnu grænmeti. Hulda og Davíð Steinn voru ekkert of hrifin og gátu ekki klárað af diskunum sínum. Hann henti afgangnum sjálfur í ruslið og hún hermdi eftir honum.

Og svo er kóræfing á eftir. Davíð kemur vonandi heim fljótlega. Ég hef áhyggjur af honum þessa dagana því hann er að vinna svo langt fram á nætur (sumar næturnar er hann reyndar að leika sér í tímafreka leiknum) Sl. nótt var hann að vinna og hann kom inn rétt fyrir klukkan sex í morgun og lagði sig í tvo tíma. Hann var að koma heim í þessum skrifuðum orðum rétt fyrir sjö...

- Spilatími -

Barnakórstarfið í kirkjunni er ekki byrjað enn svo ég fékk að fara fyrr til að sækja strákana í skólann. Þeir voru nú ekkert að drífa sig en Oddur Smári hafði orð á því hvort það ætti ekki að vera spilatími. Ég var alveg til í það. Ekkert löngu eftir að við komum heim ákváðum við að Davíð Steinn myndi byrja í flaututíma og Oddur Smári lesa aukalesturinn (20 mín eða meira) á meðan og svo myndu þeir skipta. Tímarnir gengu báðir vel en úthaldið var rétt tæpur hálftími hjá hvorum um sig. Það er líka alveg nóg. Þeir bræður tóku svo létta æfingu saman stuttu fyrir háttinn og það gekk bara þokkalega hjá þeim. Gaman að þessu!

Mamma rak inn nefið. Sagði að það væri svo langt síðan hún hefði séð okkur. Drengirnir fóru reyndar fljótlega að sofa og Davíð á foreldrafund. Við mamma gleymdum okkur yfir myndasafninu á síðum ættingjanna.

- Sauma-klúbbur - hjá "föðursystur"

Í gær sá Helga systir um matinn ofan í okkur öll. Mágur minn er farinn á sjóinn aftur. Ég sótti Huldu og við frænkur vorum komnar heim til hennar langt á undan systur minni og mínum sonum. Að vísu þurfti Helga að koma við í Fiskbúð Hafliða á heimleiðinni. Það var lax á matseðlinum. Davíð dreif sig á æfingu með æskuvini sínum og sótti okkur upp úr hálfátta.

Um leið og við komum heim kvaddi ég alla strákana mína og lét vinkonu mína vita að ég væri á leiðinni að sækja hana. Við vorum mættar í Grafarvoginn fyrir hálfníu og byrjuðum auðvitað strax að munda nálarnar. Dóttirin á heimilinu var lasin og heimilisfaðirinn var að reyna að svæfa hana. Það gekk hálf erfiðlega. Fjórði meðlimur saumaklúbbsins af fjórum mætti upp úr níu og hún var fljót að setja sig í stellingar, með ermi á prjónunum. Um þetta leyti lagði "föðursystir" mín frá sér saumana og fór að bera fram sitt hvað smálegt; niðurskorið grænmeti, kex, osta, vínber, jarðaber, sallat og fleira. Stofuborðið var farið að svigna. Með þessu bauð hún upp á kaffi og te. Maður tafðist heldur við saumana en ég fékk mér af þessu með góðri samvisku (engar sykurfreistingar í boði). Stofuklukkan var stopp og sýndi klukkuna alltaf fimm mínútur yfir sjö. Okkur fannst ágætt að tíminn stæði svona kyrr en allt í einu var klukkan samt orðin alltof margt, við rétt sluppum út fyrir miðnætti. Frábært kvöld, 100% mæting og miklu komið í verk.

Heima fann ég Davíð í tímafreka leiknum og hafði hann alveg gleymt að taka upp fyrir mig Alias. Sem betur fer getur tvíburahálfsystir mín bjargaði því fyrir mig.

- Lína langsokkur -

Við mæðginin fórum ekki í kirkju í gærmorgun. (Jafnar maður það bara ekki út með því að fara tvisvar næsta sunnudag eins og þann 11.? He, he!!!)

Hins vegar brugðum við okkur þrjú í Borgarleikhúsið og sáum Línu langsokk (Davíð varð að sinna vinnuskyldu). Bauð systir minni þrjá miða af sex og hún sendi manninn sinn með Huldu og vinkonu hennar. Til að gera langa sögu stutta þá skemmtu allir sér konunglega. Sætin voru ekki aleg nógu góðu fyrir "litlu" skutlurnar en þær stóðu hluta af sýningunni. Hulda var reyndar í því að gleyma sér fyrir hlé og hallaði sér fram yfir sætið fyrir framan. Ég dáðist að konunni sem sat í því sæti. Hún bara færði sig til eftir því sem þurfti og kvartaði ekki. Ég reyndi að segja frænku minni að hún mætti ekki trufla þá sem sætu fyrir framan en hún var fljót að gleyma sér. Eftir hlé settist hún í fangið á pabba sínum.

þegar heim kom vorum komnir gestir. Móðurbróðir minn (tvíburinn sem átti afmæli um daginn), kona hans og sonur. Það er langt síðan þau hafa komið og þau skipti sem ég hef drifið mig í heimsókn til þeirra með strákana sl. misserin hefur hist svoleiðis á að yngri frændinn er ekki heima og það finnst tvíburunum ekki eins skemmtilegt.

Og leikarinn góðkunni Árni Tryggvason, áttræður í dag!

- Tímamót -

Í dag er heilt ár síðan ég byrjaði að skrifa á þessum vettvangi.

- Alltaf nóg að gerast -

Þrátt fyrir að hafa farið seint að sofa tvö kvöld í röð (um og uppúr hálfellefu) eru drengirnir vaknaði. Í gærmorgun vöknuðu þeir rétt upp úr átta. Mér tókst að fá þá til að kúra sig niður aftur í tæpan klukkutíma. Í morgun var klukkan rétt orðin níu þegar þeir komu fram. -"Megum við horfa á sjónvarpið?" Það leyfi var veitt og ég leyfði sjálfri mér að kúra svolitla stund áfram áður en ég fór að huga að því að sjá um morgunmat fyrir þá. Á föstudagskvöldið var ég byrjuð að horfa á myndina með Sherlock Holms og dr. Watson. Mér tókst ekki að halda mér vakandi og skreið inn í rúm um ellefu. Hálf fúlt því Davíð var í stuði til að horfa á skjáinn. Mér skilst að hann hafi líka horft á síðustu myndina og fór svo að vinna í tvo tíma þar á eftir.

Mikið stóð til í gær. Ég vissi að Davíð þurfti að vinna svo ég vakti hann með kaffi um ellefu í gærmorgun. Um það leyti fór ég niður til að setja í þvottavélina. Á ganginum fyrir framan þvottahúsið var allt á floti. Hvað var eiginlega að gerast? Rétt seinna kom eldri konan á efri hæðinni niður með hanska, fötu, fægiskóflu og tusku. Ég náði mér í eins verkfæri og fór að hjálpa henni. Hún spurði hvort ég væri búin að kíkja í geymsluna mína. Ég ætlaði varla að þora. Ég opnaði inn með hálfum huga og sagði í leiðinni: -"Þetta gefur mér gott tækifæri til að taka til hérna inni!" Eftir smá róterí og tiltekt var ég búin að fullvissa mig um að ekkert vatn var á gólfinu þarna inni. Enda kom fljótlega í ljós að það streymdi úr röri úr útveggnum frammi.

Davíð var lengi að koma sér í vinnustuð. Eftir hádegi hjálpuðu tvíburarnir mér að skafa bílinn og komu með mér í verslunarleiðangur. Þegar við komum heim aftur klæddu þeir sig enn betur og fóru með snjóþoturnar út á Miklatún. Ég bað þá bara um að vera komna heim klukkan fjögur. Það stóðst! Davíð var auðvitað rétt að komast í vinnustuð en hann var búinn að lofa að gera hlé á vinnunni og fljótlega vorum við lögð af stað. Okkur var boðið heim til foreldra tvíburahálfsystur minnar. Þetta átti að koma henni á óvart. Ferðin austur gekk vel. Hellisheiðin var lokuð og það var svolítið skrítið að keyra framhjá Bakkanum. En á Selfoss komum við rúmlega fimm. Þar er slatti af snjó! Hún og hennar fjölskylda voru mætt. Það varð samt að segja þeim hvað til stæði til þess að þau færu austur þennan dag (þau voru nefnilega að spá í að fresta ferðinni um sólarhring).

Kvöldið var vel heppnað! Þegar mér var boðið var talað um snarl en það snarl reyndist svo vera ein stór veisla; lamb, brúnaðar kartöflur, rjómalöguð sósa og alls konar meðlæti. Í eftirrétt var boðið upp á Ris a la mandle og tilheyrandi sósu (að vísu engin mandla). Og fljótlega eftir að allir voru sprungnir var kaffi og súkkulaðibitar sett á borð. Ég fæ vatn í munninn að hugsa um þessa veislu. Davíð ákvað að slaka á kúrnum því svona grautur er upp í uppáhaldi hjá honum. Eftir borðhaldið bauð ég fram aðstoð mína við fráganginn. Hún var ekki þegin í þetta sinn. Krakkarnir fóru inn í herbergi að leika sér. Þau komu fram á tímabili og spiluðu góða stund. Það var svo gaman hjá þeim og okkur öllum vonandi. Davíð var ekkert ferðastressaður og þegar ég fór að jæja, vildu strákarnir helst ekki fara. klukkan var farin að ganga tíu þegar við þökkuðum fyrir okkur og kvöddum. Ég vona að allir hafi skemmt sér jafnvel og ég. Takk fyrir mig!!!

- Föstudagur enn á ný -

Í gærdag safnaði Davíð okkur saman og stoppaði við hjá Fiskbúð Hafliða á heimleiðinni. Ég fór inn og fékk mér lúðu í soðið. Davíð fór strax í vinnu aftur eftir að hafa skutlað okkur heim.

Mjög fljótlega drifu strákarnir heimanámið af. Oddur Smári fékk reyndar að byrja á því að leika sér aðeins í tölvunni en Davíð Steinn hafði ekki farið í heimanám og klárað að reikna svo hann varð að byrja á því. Hann las líka heimalesturinn áður en hann fékk svo að fara í tölvuna. Þegar strákarnir voru báðir búnir að lesa gaf ég þeim leyfi til að skiptast á í tölvunni. MSN-ið mitt var opið og fljótlega fóru þeir að "tala" við pabba sinn. Þegar hann svo kom heim hrósaði hann þeim fyrir hvað þeir væru duglegir að skrifa en gat þess líka að þeir mættu nú hafa bil á milli orðanna.

Í kvöldmat hafði ég gufusoðna lúðu, kryddaða með smá salti og karrý, og með bygggrjónum, lauk og bræddu smjöri. Mjög einfalt og gott!

Ég tók mig til og hreinsaði mjölskápinn eins vel og ég gat. Varð að henda tveimur opnum pokum og hér eftir set ég allt mitt mjöl í þétt plastílát! Mér skilst líka á mömmu að það ég verði að sótthreinsa skápinn að innan með flugnaeitri. Skúraði eldhús og baðgólfi, horfði á Elsku barnið mitt (seinni hluta) og Sporlaust og ákvað svo að fara beint í rúmið með bók eftir Jón Dan. "1919 árið eftir spönsku veikina".

Hann var frekar kaldur í morgun. Ég fór samt út með rakt hárið. Dagurinn var liðinn áður ein ég vissi af. Fékk að fara aðeins fyrr til að ná þristinum og vera kominn upp í skóla strákanna og labba með þeim heim líkt og á þriðjudaginn var. Heim komum við um hálffimm (enda ekki langt að fara)...

- Innlit en ekki útlit -

Í gær var komið að Helgu að hafa mat. Hún var svo þrælheppin að Ingvi var að koma í land. Hann sótti líka dóttur sína á leikskólann og Helga sá til þess að Davíð kæmi með tvíburana af æfingu. Ég kom þess vegna við á Súfistanum við Laugaveg og heimsótti tvær systur og frænkur mínar sem þar vinna. Gaf mér tíma fyrir einn bolla og spjall við þær eftir því sem þær máttu vera að.

Mágur minn sá um matinn handa okkur öllum og eftir að feðgarnir mættu á svæðið léku krakkarnir sér saman. Maður vissi varla af þeim. Heim vorum við komin um sjö og fljótlega fóru strákarnir í að læra heima. Davíð Steinn hafði reyndar mætt í heimanám í skólanum og reiknað eina blaðsíðu samviskusamlega, en lesturinn á alltaf að lesast heima.

Ég kvaddi feðgana stuttu fyrir hálfníu og dreif mig á kóræfingu. Þar fékk ég þær fréttir að umboðsmaður minn og fyrrum samkórfélagi úr Landsbankakórnum ætlaði að máta okkur. Hann kom og þegar Pétur kórstjóri kynnti hann spurði ég hvort við ættum ekki að vera ekstra þæg. Einnig ætlar einn að fresta því að hætta þar til eftir fyrstu helgina í febrúar. Meira um það seinna

- Vikan hálfnuð - (...og mánuðurinn rétt að verða það...)

Það varð ekkert úr flaututímunum í gær, einhverra hluta vegna. Davíð kom heim um hálfsex og við fórum saman í að útbúakvöldmatinn, kjúklingasallat. Strákarnir ætluðu aldrei að koma sér að því að lesa heima. Oddur Smári kláraði samt bæði skylduna og aukalesturinn fyrir matinn. Mér er illa við að ýta á eftir þeim með heimanámið en vil að þeir finni það út að það sé best að ljúka því sem fyrst og að þeir séu að þessu fyrir sig sjálfa en ekki okkur foreldrana. Davíð Steinn sagðist ekki vera í stuði fyrir aukalestur í gær.

Upp úr klukkan hálfátta kom tvíburahálfsystir mín. Við vorum búnar að taka kvöldið frá saman. Hún var reyndar að koma beint af kaffihúsi og hafði fengið far til mín. Ég kvaddi alla strákana mína og ákvað að athuga hvort ég næði á Borgarbókasafnið fyrir lokun. Það var rétt svo, klukkuna vantaði fimm mínútur í lokun þegar við tvíburahálfsysturnar fukum inn. Ég skilaði næstum öllum þeim bókum sem ég er búin að vera með sl. mánuð (skildi tvær eftir heima. Það var enginn tími til að fara upp á hæðirnar og finna sér nýtt lesefni en ég var svo heppin að ég fann nokkrar bækur á vögnunum við afgreiðsluna. Ég þarf samt að fara að gera eins og Bidda gerir, punkta niður hjá mér þær bækur sem mig langar til að komast í að lesa og fara með þann lista með mér á safnið.

Næst lá leiðin beinustu leiðina heim til Sonju. Á leiðinni veltum því fyrir okkur hvernig við ættum að nota kvöldið. Það varð svo úr að við hituðum upp fyrir saumaklúbb sem verður n.k. mánudagskvöld hjá "föðursystur minni", (feður okkar heita báðir Hjalti...). Kvöldið leið alltof hratt og ég trúði því varla að hún ætti stutt eftir í miðnætti þegar mér fannst ég bara búin að sitja og spjalla og telja út (haustið) í svona klukkutíma...

- Glíman við Kára -

Ég fór aftur í kuldagallann í morgun og arkaði aðra leið heldur en í gær. Ferðin gekk áfallalaust yfir sig að mestu en síðasta spölinn lenti ég í hörku átökum við vindinn Kára sem kom beint í fangið á mér. Ég var næstum fokin en hafði þó betur mjög fljótt. Kári var svo fúll að hann ýtti vel í bakið á mér og kom ég hlaupandi í vinnuna.

Fékk að fara rétt fyrir fjögur og tók þristinn upp að Stakkahlíð. Þaðan er stutt í skóla strákanna. Við mæðginin gengum svo saman heim. Kári var eitthvað aðeins að stríða strákunum a.m.k. fauk Davíð Steinn um koll á Miklatúninu en hann er líka svo léttur strákurinn...

Næst á dagskrá eru flaututímar og heimalestur.

- Þriðjudagur þrettándi -

Æskuvinur og bekkjarbróðir Davíðs er árinu eldri í dag. Sá hinn sami og hann var að "sprikla" með í gær. Þeir gáfu sér góðan tíma saman vinirinir en þeir hittast líka orðið fremur stopult þótt ekki sé mjög langt á milli þeirra.

- Ýmislegt -

Þótt ég hafi ekki skrifað um handbolta-landsleikina sem fram fóru um helgina er ekki þar með sagt að ég hafi ekki fylgst með. Ég sá báða leikina sem sýndir voru í sjónvarpinu og heyrði lokamínútuna í útvarpslýssingunni í gærkvöldi. Ég held að það hafi bara verið ágætt að tapa fyrsta leiknum. Þá sáust þeir hlutir sem þarf að passa og vera vakandi fyrir þegar á EM verður komið. Markvörður Svisslendinga kom íslensku strákunum ("STRÁKUNUM OKKAR") í opna skjöldu á föstudagskvöldið og einnig virkuðu strákarnir svolítið þungir og ekki alveg tilbúnir. En þetta breyttist í öðrum leiknum og í þeim leik og þeim síðasta sýndu ungu strákarnir svo sannarlega að þeirra framlag telur! Og nú er ég farin að telja niður dagana til EM, 11 dagar í fyrsta leik.

Ég sótti Huldu frænku og kom heim til mín rétt á undan Helgu systur sem kom með tvíburana með sér. Tíu mínútum seinna kom Anna frænka en hún er nýkomin til landsins aftur eftir jólafrí. Krakkarnir voru mjög dugleg að leika sér og við systur og frænkum fengum góðan spjalltíma fyrir og eftir mat. Við Helga ákváðum að skera samvinnu-dagana niður um helming í framtíðinni og sjá hvernig það gengur. Þær mæðgur kvöddu um sjö, strákarnir voru þá farnir að sinna sinni lestrarskyldu og fengu svo að fara smá stund í tölvuna. Davíð skrapp heim um þetta leyti að ná í íþróttadótið sitt. Hann var að fara að hitta æskuvin sinn og mér heyrðist það helst á honum að hann myndi nú ekki hefja vinnutörnina akkúrat í kvöld. Anna kvaddi um átta og var þá á leið í sund. Fljótlega eftir það háttuðu strákarnir og fengu hressingu. Svo spjallaði ég stund við þá áður en ég las: Hvar endar Einar Áskell?

- Kuldagallaveður -

Já, ég arkaði til vinnu í kuldagallanum mínum og veitti ekki af. Að vísu var ég of klædd innanundir og svitnaði vel þegar ég gat þrammað óhrædd við að detta og þegar Kári blés ekki eins stíft.

- Kirkjuferðir - ...og ein heimsókn til...

Í morgun fékk ég báða strákana með mér í messu í Hallgrímskirkju. Oddur Smári ætlaði ekki að nenna en ákvað þó sem betur fer að drífa sig með okkur. Hulda dró mömmu sína í kirkjuna og það urðu fagnaðarfundir hjá systrabörnunum. Fast barnastarf hófst í morgun og undir síðasta sálmi fyrir prédikun fóru öll börn, undir níu ára aldri, fram í sunnudagaskólann. Þau komu svo aftur inn undir útdeilingu (það man ég nú ekki eftir að hafi gerst áður) og fengu blessun hjá prestunum.

Komum heim um um hálfeitt og fengum okkur hádegishressingu. Um eitt ég arkaði af stað upp Flókagötuna á upphitun fyrir messusöng í kirkju óháða safnaðarins. Þar var full kirkja og var sýnt barnaleikritið "Ósýnilegi vinurinn" í miðri messu. Börnin fór þó líka í sunnudagaskólann eftir leikritið því það var verið að útdeila efninu til þeirra.

Strax að messu lokinni hringdi ég í Davíð til að frétta af þeim. Strákarnir voru akkúrat nýbúnir að klæða sig eftir fótboltaæfinguna. Samt ákváðum við að hittast bara heima. Þar stoppuðum við þó stutt við því við vorum búin að lofa að kíkja í heimsókn inn í Hafnarfjörð...

- Afmælisbarn dagsins -

... er móðurbróðir minn. Hann og afmælisbarn gærdagsins eru tvíburar en samt svo heppin að eiga sitt hvorn afmælisdaginn. Amma fékk víst ekki að breyta þessu á sínum tíma (yfir í að þau væru skráð fædd sama daginn) svo það er eiginlega eins gott að þau fæddust ekki sitthvoru megin við miðnætti um áramótin...

- Skelfing -

Æ, æ nú er umferðin byrjuð að taka sinn toll, einn látinn. Ekki gott mál.

- Vinnutörn hjá Davíð byrjaði fyrr en til stóð -

Er það ekki alltaf svoleiðis. Hann skrapp heim í mat í gærkvöldi og var farinn um átta. Skreið upp í rúm rétt fyrir klukkan sjö í morgun. Hafði verið stöðvaður á heimleiðinni af lögreglunni og beðinn að blása í blöðru. Sem betur fer voru þeir ekki að hraðamæla. Strákarnir rumskuðu rétt eftir að pabbi þeirra kom heim. Mér tókst að fá þá til að kúra smástund lengur. Og þeir sváfu til hálftíu. Davíð kvaddi okkur svo um tíu og er óvíst hvenær hann kemst heim aftur. Tvíburarnir eru úti að leika við Birtu vinkonu sína og ég er inni að þykjast gera eitthvað. Ehemm, verkin bíða alveg eftir mér. Það er mikið í lagi það er verst hvað ég endist stutt við hvert verkefni og nú er ég að leggja mér línurnar. -"Heyrðu góða mín! Nú skaltu klára alveg það sem þú byrjar á!!!" He, he

- Nokkrar línur fyrir háttinn -

Móðursystir mín er árinu eldri - 10. janúar.

Davíð safnaði okkur mæðginunum saman seinni partinn og skutlaði okkur heim. (Ég hefði nú alveg geta labbað en þetta gaf okkur hjónakornunum smá tíma saman.) Oddur Smári ætlaði að vera þver við heimkomuna og byrjaði á því að neita að koma út úr bílnum. Ég spurði hvort hann ætlaði ekki að læra aðeins á blokkflautuna og það var nóg. Hann hætti við þvermóðskuna og náði í flautuna strax og hann var búinn að taka af sér. Tíminn stóð yfir í rétt rúman hálftíma. Drengurinn er ákveðinn að læra á flautuna og það er gaman að kenna honum.

Davíð Steinn kom með kórónu úr skólanum merkta BINGÓMEISTARI. Hann byrjaði á því að búa til hatt og bát eftir að við komum heim en kom svo með blokkflautuna sína um leið og Oddur var hættur. Það er líka gaman að kenna honum. Hann er með mikla mússík í sér en á svolítið erfitt með að taka tilsögn. En þetta mun allt saman slípast til held ég.

- Kvöldstund með drengjunum - (...og sjálfri mér...)

Davíð kom heim á sjöunda tímanum með nokkrar nauðsynjar svo hægt væri að borða afganga úr ísskápnum og útbúa nesti í skólann handa tvíburunum. Á dagskrá hjá honum var mjög mikilvæg keppni í tímafreka leiknum og var hann búinn að láta mig vita að hann þyrfti helst að byrja klukkan sjö og undirbúa sig og sitt lið undir átökin. Það var í lagi mín vegna, sérstaklega vegna þess að hann lét mig vita með fyrirvara.

Eftir kvöldmat spiluðum við strákarnir veiðimann, ólsen-ólsen og þjóf. Upp úr klukkan átta háttuðu þeir sig og tönnuðu. Á meðan fann ég til krossgátur handa þeim. Þeir leystu þær að mestu leyti alveg sjálfir en þegar þeir voru strand þá gaf ég þeim vísbendingar og þannig leystu þeir úr flestum "stöndunum". Mamma rétt leit við um þetta leyti til að lána mér Flautað til leiks I. Þannig kemst loksins almennilegur skriður á blokkflautukennsluna. Strákarnir vildu helst byrja strax.

Drengirnir voru sofnaðir upp úr klukkan níu og þá fór ég að huga að sjálfri mér. Hvað átti ég nú af mér að gera? Ég var í engu stuði til að taka niður jólin hjá mér. Nennti heldur ekki að fara neitt (í heimsókn eða jafnvel bíó). Hringdi í pabba og spjallaði stutta stund við hann. Hann er reyndar farinn að lesa bloggið mitt reglulega þannig að stundum hef ég ekkert nýtt að segja honum. En það er nú alltaf gott að tala við hann samt! Eftir spjallið varð mér litið á imbann. Horfði á hann til tíu og slökkti svo.

Fljótlega var ég komin í rúmið með bók eftir Roddy Doyle sem ég er að lesa núna; Konan sem gekk á hurðir. Langt komin með hana. Verst hvað ég er lengi að lesa núna... Það eru margar bækurnar sem mig langar til að "gleypa" í mig en sumar eru reyndar tormeltari en aðrar.

- Árinu eldri -

Elsti bróðursonur hennar mömmu er árinu eldri í dag. Hann er tveimur árum yngri en ég. (Svo ungur enn, he he). Við hittumst ekki mjög oft nú orðið. Samskiptin voru mun meiri þegar við vorum að alast upp. En svona er þetta bara.

- Læknisskoðun -

Við systurnar erum ekki alveg komnar í samvinnugírinn ennþá. En í dag höfðum við það þannig að hún sótti fyrir mig drengina og keyrði þá heim upp úr hálffimm. Ég hins vega sótti dóttur hennar og beið hjá henni þar til Helga kom heim. Hulda sagðist reyndar alveg vilja labba heim til mín eða fá "stóru bræður" sína til sín. En á meðan ég beið hjá henni varð hún að kanna heilsu mína. Fyrst stakk hún upp í mig munnmæli og las af;
Hulda -"Hundrað kíló!"
Ég. -"Vá er ég svona veik! Þú verður að hlusta mig!"
H. Setti hlustunarpípuna á sig, hlustaði og sagði: -"Ég heyri ekkert."
Ég. -"Ha, er ég þá dáin?"
H. -"Nei, ég heyri í hjartanu þínu núna."
Ég. -"Hvernig heyrist?"
H. -"Búmm dí, dí, da, da..."
Hún náði að mæla mig tvisvar áður en mamma hennar kom. "Hitinn" breyttist ekkert 100 kíló.

- Áföll á æfingu -

Mörgum okkar brá þegar við fréttum að einn kórfélagi okkar væri búinn að vera á sjúkrahúsi milli heims og helju síðan aðfaranótt nýjársdags. Hann söng með okkur í messu á gamlárskvöld og veiktist víst svo hastarlega seint um kvöldið. Vonandi nær hann sér að fullu aftur!

Og áföllin héldu áfram að "dynja" yfir. Einn er að flytja út, annar að hætta og óvíst með þann þriðja (fyrir utan það að það mun taka þann sjúka tíma að ná sér). Ætli við séum að breytast í kvennakirkjukór? Æi, nei!!!

- Stund milli stríða -

Það er engin furða að tíminn líði svona hratt. Það er í nógu að snúast. Eftir skyldu dagsins "fauk" ég af stað yfir Skólavörðuholtið. Meðbyrinn var góður og sem betur fer var ekki hálka nema á stöku stað. Ég var á leiðinni í Valsheimilið að sækja strákana úr boltanum. Þegar ég gekk framhjá Grænuborg sá ég steindauða rottu. Hafði ekki geð í mér að snerta á henni en skammaðist mín hálfpartinn fyrir það að reyna ekki að fjarlægja líkið. Davíð Steinn var kominn út þegar ég kom að en það var smá bið í Odd Smára. Þeir voru ótrúlega seigir að ganga heim eftir að hafa byrjað í skólasundi í dag og tekið þátt í sinni fyrstu fótboltaæfingu á árinu. Er heim kom lét ég strákana hafa húslykil og skrapp út í Fiskbúð Einars til að kaupa fiskibollur hjá honum (strákarnir elska bollurnar frá honum). Þessa stundina eru þeir að horfa á myndasafnið, búnir að lesa heima. Von er á Davíð hvað úr hverju.

Og svo er kóræfing í kvöld, jibbí.

- Allt að færast í "eðlilegt" horf -

Dagarnir eru ekkert að stoppa of lengi við, þeir eru liðnir áður en nokkur nær að blikka augunum og snúa sér í hring.

- Þrettándi og síðasti dagur jóla -

Í dag er ein föðursystir mín árinu eldri, sú hin sama innrásin var gerð til sl. föstudag. Einnig á bekkjarsystir mín úr efri stigum grunnskóla, Aðalheiður Hauksdóttir afmæli í dag. Vonandi eiga þær ánægjulegan dag!

Mamma var með "fjórburagengið" í gær. Vinkona mín (sú sem ég minntist á í gær) vann með mömmu í nokkrar vikur fyrir örfáum árum og bauð mamma henni í heimsókn til sín í Skaftahlíðina í gær. Þar sem við vinkonurnar höfðum ákveðið að hittast aftur hjá mér seinni partinn tók hún það að sér að fylgja tvíburunum heim. Um sjö kom svo dóttir hennar og dótturdóttir, rétt á undan Davíð. Þannig að það voru þrír ættliðir í heimsókn í gær. Gaman að því.

- Mánudagur -

Þetta ár skríður alveg jafn hratt af stað og það nýliðna. Líklega verða komin jól aftur áður en ég veit af...

Ein vinkona mín sem býr í London er stödd hér á landi í jólafríi. Hún kom til landsins milli jóla og nýjárs. Við vorum búnar að heyrast eftir að hún kom en það var ekki fyrr en í gær sem við náðum að hittast. Ég náði í hana vestur í bæ. Hún stoppaði að vísu bara í smá stund því hún var að fara í bíó. En áður en hún fór þangað ákváðum við að hittast aftur um kvöldið og hafa saumaklúbb samana. Í tilefni dagsins ákvað ég að hafa heimatilbúnar pizzur í kvöldmatinn. Aldrei þessu vant var ég ekki ánægð með botnana. En þetta varð ekki eins slæmt eins og það leit út fyrir að verða (en ég hugsa að það fari ekki vel saman að hafa of mikið af byggmjöli saman við heilhveitið, eða eitthvað...).

Við vorum fimm sem borðuðum saman og lukum næstum við tvær pizzur. (Ég er þekkt fyrir að hafa áleggið ríflegt og mikið). Saumaskapurinn hófst upp úr átta og í stað þess að ég læsi fyrir strákana lásu þeir fyrir okkur. Þeir sofnuðu svo upp úr hálfníu...

- Síðasti dagur í fríi -

Við lögðum veg undir dekk um tvöleytið á föstudaginn var. Ferðaveður var ekki mjög skemmtilegt en færið var alveg ágætt. Við fórum í fyrsta skipti yfir nýju Þjórsárbrúna. Hvort sem það er af því að ég er vön svo miklum handriðum og yfirbyggingum yfir brýrnar eður ei þá viðurkenni ég hér með að ég var skíthrædd að fara yfir þá nýju, jafnvel þótt tvíbreið sé. (En það er heldur líklega ekkert að marka mig því ég verð alltaf bílhræddari og bílhræddari með árunum hvað sem veldur...)

Á Hellu komum við að læstu húsi. Ég vissi að pabbi var að vinna en mamma átti von á okkur (var það kannski þess vegna sem allt var læst og enginn heima, hmm?) Við vorum að spá í að kíkja til einnar föðursystur minnar en ég ákvað fyrst að athuga hvort mamma svaraði gsm-símanum. Og viti menn, hún svaraði og var meira að segja stödd hjá fyrrnefndri föðursystur (mágkonu sinni á Helluvaði). Í ljós kom að mamma hafði læst sig úti en von var á pabba heim úr vinnu um fjögur. Við gerðum auðvitað "innrás" til frænku minnar. Þegar við fórum þakkaði hún okkur fyrir komuna og annar drengurinn sagði: -"Takk fyrir kom..., takk fyrir að taka á móti okkur!"

Davíð var fenginn til að sinna ýmsum tölvumálum, hreinsa óæskilegt efni úr tölvunni fyrir pabba og þýða bréf og senda myndir með fyrir mömmu. Í gær röltu tvíburarnir upp í hæð til Ragnars Páls (og varð ég að sækja þá hátt í þremur tímum síðar. Þeir höfðu þó verið duglegir að vera að leika sér úti, við vin sinn og fleiri stráka, framan af). Ég notaði tækifærið og skrapp yfir til föðurbróður míns. Það er ekki langt að fara (bara yfir götuna, gegnum sund nokkur skref eftir gagnstíg...) en yfirferðin var hál og torveld. Það gaf mér bara góða ástæðu til að vera ekkert að flýta mér til baka aftur. Fleiri innrásir gerði ég ekki að þessu sinni.

Mamma var svo samferða okkur í bæinn seinnipartinn í gær og stoppaði hér hjá okkur frameftir kvöldi. Við Davíð ætluðum að vera svo sniðug að nota okkur þá heimsókn til að fá að skreppa sjálf í bíó klukkan níu. Það var auðsótt mál mömmu vegna en þótt við kæmum hálftíma fyrr á bíóstaðinn var uppselt svo við leigðum okkur bara dvd í staðinn: The Ring og How to loose að guy in ten days...

- Ferðalag framundan -

Það er ekki alveg vitað á þessari stundu hvort lagt verður land undir fót (vegur undir dekk) í dag eða á morgun. En það verður farið á mínar heimaslóðir. Átti reyndar lögheimili á Heiði á Rangárvöllum til tólf ára aldurs en ég var átta ára þegar fyrsta skóflustungan var tekin innarlega á Hólavangi á Hellu. Þangað er auðvitað svo langt (eða þannig) að við verðum að gista. Þannig að það eru ævintýri í vændum og ég hlakka til.

- Sá fyrsti - ...að kvöldi kominn

Gærdagurinn var mjög notalegur. Foreldrar mínir komu fljótlega upp úr hádegi (um leið var kveikt á ofninum og ég útbjó til sallat). Tveim tímum seinna skruppu þau í heimsókn til Jónasar frænda. Þau komu svo við og tóku mig með upp í kirkju fyrir hálfsex (mamma var eitthvað smeik um að ef þau kæmu rétt fyrir messu fengju þau ekki sæti.). Ég var með smá stresshnút í maganum. Oddur Smári ákvað að koma með en nafnarnir urðu eftir heima til að leggja á borð og setja upp kartöflur.

Er bíllinn var hálfnaður upp Háaleitisbrautina drap hann á sér og virtist ekki vilja fara í gang aftur. Ég átti að vera mætt á upphitun og ákvað að "hlaupa" áfram. Var að komast upp að Stakkahlíð þegar pabbi kom að. Ég veifaði honum, fannst ekki taka því að brölta upp í bílinn fyrir örfáa metra.

Upphitun var lokið er ég mætti á svæðið en verið var að æfa messusvör og fara yfir röðina á hlutunum. Eftir að við vorum komin í kórkyrtlana var okkur boðið upp á Sherrýstaup og kaffi. Mér var farið að líða ágætlega en frétti svo að ein úr altinum missti manninn sinn á annan í jólum. Hún ekki á staðnum en mig langaði helst til að geta farið til hennar.

Helga og Hulda komu á Hrefnugötuna stuttu eftir að við komum úr kirkju. Frændsystkynin voru ekki búin að hittast síðan fyrir jól og það urðu fagnaðarfundir. -"Oddur Smári og Davíð Steinn eru bræður mínir!¨ segir sú stutta reglulega við mömmu sína. Strax eftir matinn fóru Helga og Davíð með krakkana á brennu, sem kviknaði svo alls ekki í. Foreldrar mínir höfðu ætlað að fara austur strax eftir matinn en ákváðu að hinkra lengur. Gaf þeim kaffi, gekk frá í eldhúsinu og gerði allt klárt fyrir eftirréttin Ris a la mandle (bara möndlulaus). Davíð hafði útbúið spes ís fyrir Huldu úr banana, suðusúkkulaði og kókosmjöli (mjög gott og Hulduvænt).

Eftir eftirréttinn, rétt fyrir skaupið, kvöddu pabbi og mamma og lentu í ævintýrum á Hellisheiðinni. Þau voru samt komin á Hellu á slaginu eitt. Stuttu fyrir tólf dreif Davíð sig út með alla krakkana. Hann langaði með þau út á Miklatún en Oddi var illa við öll lætin. Ég dreif mig út til Odds sem fljótlega upp úr miðnætti sagðist vera orðinn vanur látunum. Ég hélt reyndar á tímabili að það yrði skotið upp stanslaust til 2005...

- Sá síðasti -

Ósköp er maður búinn að slaka vel á undan farna daga. Og það er svooo gott og notalegt. Þessir dagar líða samt alveg jafn hratt og allir hinir og nú lifa bara um það bil þrettán stundir af árinu 2003. Njótum þeirra vel!

En ég var víst búin að lofa að segja aðeins frá jólagjöfunum. Það var eins gott að hver gjöf var skráð vandlega inn í exel því pakkarnir sem settir voru undir tréð á aðfangadagkvöld voru hátt í sjötíu. Við vorum ekkert að flýta okkur að opna þá en drengirnir urðu alltaf spenntari og spenntari. -"Megum við opna einn pakka fyrir mat?" spurðu þeir um sex. Og þeir spurðu aftur strax eftir mat. Reyndar fékk Davíð Steinn að opna fyrsta pakkann strax eftir mat því hann fékk möndluna, nýjustu bókina um Snuðru og Tuðru. En loksins fór skriðan af stað (pössuðum þó upp á að hún skriði hægt og þótt margir bögglar væru opnaðir tókst okkur að geyma nokkra þar til daginn eftir).

Gjafirnar voru allar mjög rausnarlegar en mér fannst ánægjulegast að sjá að það var sama hvort upp úr pökkunum kom flík, bók, nammi eða e-ð annað, strákarnir voru alltaf jafn glaðir með innihaldið. En þetta er eiginlega endalaus upptalning (og oftast sinnum 2): Harry Potter spil, blýantar, tússlitir, sprellijólasveinn, Harry Potter; flokkunarhatturinn, ugla og galdrasteinn, jólakanna, bítikarl (svipaður og tækið sem pabbi notaði til að klæða sig í sokkana eftir að búið var að skipta um mjaðmaliði í honum), jólastytta, nebbaskál, 4x4 leikfangajeppi, vekjaraklukka, kartöflubyssa, hermenn (tvö lið), tölvuleikur í PC, fullt af nammi, gallabuxur, skyrta, bolur, mini snókerborð, rafmagnsbílabraut (sem þekur hálft gólfið í drengjaherberginu), nokkrar bækur; Leynifélagið 7 saman (x2), Benedikt búálfur (x2), Lína langsokkur allar sögurnar og Barnanna hátíð blíð, uppáhaldslögin okkar (geisladiskur), jólaballið (videó), og Allir hundar fara til himna

Strákarnir gáfu okkur saman sinn hvorn jóladúkinn sem þeir höfðu stimlað á og gert í skólanum. Mamma aðstoðaði þá líka við heilmikið leyndarmál sem við Davíð vissum ekkert um fyrr en þeir færðu okkur tvo pakka á aðfangadagskvöld (höfðu fengið að geyma þá uppi). Í öðrum pakkanum var videóspóla með myndum að þeim saman og með Huldu frænku og af þeim öllum sér (þrjár filmur). Og í hinum pakkanum voru þær fjórar myndir sem mömmu fannst bestar. Frábært og mjög óvænt. Við hjónin fengum ýmislegt fleira fyrir utan margar góðar jólakveðjur í formi jólakorta en þetta er orðin of löng upptalning...

Foreldrar mínir eru komnir í bæinn til að hlusta á mig og fleiri syngja við messu í kirkju Óháða safnaðarins í kvöld og svo verður sest að snæðingi hér öll saman nema Ingvi mágur (sem er á sjónum)! Farið vel með ykkur öll!!!

Congratulations! You're Legolas!


Which Lord of the Rings character and personality problem are you?
brought to you by Quizilla


Ekki svo slæmt, ha?

- Auka sunnudagur -

"Nú er vetur í bæ...". Meiningin var að gera alveg heilmikið í dag, en þó á rólegu nótunum. Óþarfi að rjúka á fætur of snemma, þegar maður er í sumarfríi. Davíð var samt lang, lang fyrstur á fætur í morgun, átti ýmislegt ógert vinnulega séð og fannst gott að geta gert það í næði. Drengirnir og frúin hrjótandi (hann lokaði bara á okkur) og hann einn fyrir framan sína tölvu klæddur í ullarsokka, brók og skykkju (teppi). Hann ætlaði að leyfa mér að sofa til tíu.

Ég hafði ætlað mér að fara á fætur milli níu og tíu. Oddur Smári stillti eina jólagjöfina sína, vekjaraklukku á klukkan níu. En um hálftíu var enginn kominn fram. Davíð undirbjó upp-á-hellingu og opnaði inn til mín. -"Viltu kaffi?" -"Já, takk! Er klukkan orðin svona margt og Oddur ekki vaknaður?" Strákarnir komu ekki fram fyrr en um hálfellefu. Vekjaraklukkan hafði víst verið endurstillt á ellefu í morgun.

Fljótlega mun ég taka mig til og segja frá jólagjöfunum, er enn að slaka á og hvíla mig. Vil aðeins monta mig á einu sem Davíð varð vitni að í gær og sagði mér frá. Það sem ég vissi fyrir var að Davíð Steinn kom til mín og spurði hvort biskup gæti farið svona á ská. Þeir bræður voru að tefla og voru ekki alveg sammála um mannganginn. Davíð heyrði svo nafna sinn segja: -"Ég ætla að spyrja mömmu. Hún veit ALLT!"

- Fæðingardagur föðurafa míns -

Í dag eru 109 ár síðan föðurafi minn, Oddur Oddsson frá Heiði á Rangárvöllum, fæddist. Ég var nýlega orðin 4 ára þegar hann dó þann 6. apríl 1974. Ég á nokkrar minningar um hann þótt ég væri ekki eldri en þetta. Síðasta árið var hann meira og minna rúmfastur og fékk ég að sitja hjá honum og strjúka honum yfir hárið og spjalla við hann ef hann var vakandi. Ég man að mér fannst óréttlátt að vera send burt þegar mér fannst hann þurfa mest á mér að halda (t.d. þegar hann var að kasta upp).

En ég man einnig eftir honum úti við. Hann talaði við mig eins og jafningja sinn og man ég sterkast eftir einu tilviki þar sem við tvö vorum stödd bak við fjós og hann eitthvað að "dunda" með skóflu. Ég hef yfirleitt talað við börn á öllum aldri sem jafningja mína (ef þess er nokkur kostur) því ég man hvað þetta var góð tilfinning. Og ég man að afi var sá sem bar mig inn þegar ég hafði gripið í logandi öskutunnu og brennt mig.

Frænka mín Árný Oddbjörg Oddsdóttir, yngri, er sjö ára í dag. Sendi henni og fjölskyldu hennar hamingjuóskir.

- Laugardagur -

Enn lifa rúmir fjórir sólarhringar eftir af þessu ári. Ég er búin að hafa það þokkalega gott. Á sjötta tímanum á Þorláksmessu vorum við loksins búin að ganga frá síðustu gjöfunum og brunuðum með hluta af þeim austur á Bakka þangað sem ég sá um að okkur yrði boðið í skötuveislu. -"Það er vond lykt hérna inni!", sagði Davíð Steinn er við mættum á svæðið. Þeir fengust samt báðir til að smakka og fékk Oddur Smári sér tvisvar á diskinn (komst reyndar að því í seinna skiptið að hann var orðinn saddur á skötu). Við komum í bæinn aftur í kringum miðnættið (höfðum aðeins kíkt við í Þorlákshöfn líka). Strákarnir fóru beint í rúmið, Davíð fór með böggla og kort til hins bróður síns og ég snéri mér að því að útbúa jólagrautinn. Við hjónin komumst í rúmið fyrir þrjú.

Á aðfangadag lögðum við í hann um eitt. Keyrðum út síðustu kortin og bögglana. Þetta voru svo sem ekki mörg kort en þau dreyfðust víða um borgina og einnig alla leið inn í Garðabæ. Davíð Steinn kom með mér inn á BORGARSPÍTALA með kortið til Jónasar frænda. Við stoppuðum stutt enda var ekki ætlunin að stoppa lengi á neinum stað. Fengum okkur samt kaffi á tveimur stöðum og við það teygðist aðeins úr þessari kortakeyrslu. Komum heim um hálffimm. Ég fór beint í eldhúsverkin og feðgarnir að setja upp og skreyta jólatréð (loksins, he he, þetta er alltaf svona hjá okkur...).

Ég var búin að taka það fram við kórstjórann að ég myndi ekki syngja með á aðfangadag. Var svo mætt upp í kirkju klukkan eitt á jóladag. Það kom fljótlega í ljós að það myndi verða skírt við athöfnina. Ég var búin að vera svolítið stressuð yfir messusvörunum og fleiru sem fylgir svona athöfnum. Á æfingunni fyrir messuna leist mér síður en svo á blikuna en þegar á hólminn var komið blessaðist allt saman og tókst bara nokkuð vel. Ég á örugglega eftir að sjóast betur í þessu.

Í gær vorum við í fjölskylduboði á Bakkanum. Allir mættu og það var mikið fjör og mikið gaman.

Kæru ættingjar, vinir og aðrir lesendur, nær og fjær. Mínar bestu óskir um: GLEÐILEG JÓL og farsælt komandi ár. Takk fyrir allar heimsóknirnar á bloggið. Ég vona að skrif mín hafi engan meitt. Farið vel með ykkur. JÓLAKVEÐJA!!!

- Gestagangur -

Í gærkvöldi var nokkuð um gestagang hjá okkur. Tvíburahálfsystir mín og hennar maður komu með sendingu frá Selfossi. Ég átti von á þeim fyrir sjö því við höfðum boðið þeim í mat. Erillinn í umferðinni var hins vegar svo mikill að þau töfðust um næstum hálftíma. Þau voru rétt farin út frá okkur um níu þegar að tengdapabbi birtist, líka með sendingu. Hann gaf sér góðan tíma og Davíð mannaði sig upp í að athuga hvort við gætum ekki komið í skötu til þeirra. Ég segi mannaði því Davíð er nú ekkert svo hrifinn af skötu. Síðustu gestir kvöldsins voru svo systir mín og mágur og voru þau líka með sendingu með sér.

- Þorláksmessa -
Síðasti vinnudagur minn á árinu. Á morgunarkinu þurfti ég sums staðar að ganga mjög varlega, ekki bara vegna hálku heldur líka yfir götu. Þótt ég væri á grænu með réttinn, kom einn jeppi á fljúgandi fart eftir Snorrabrautinn á rauðu ljósi. Fussum svei!

Um helgileikinn sl. sunnudag
Davíð sá um að koma strákunum upp í kirkju á upphitun og lokaæfingu klukkan hálftíu. Pabbi var á leið í bæinn og fannst mér hann bara vera rétt ókominn þegar ég talaði við hann. Þ.e. ég misheyrði að hann væri að renna fram hjá Árbæinum þegar hann var í raun að keyra fram hjá Áshól og ekki einu sinni kominn úr Rangárvallarsýslunni. Hann kom samt við hjá okkur áður en við fórum í kirkjuna vel fyrir ellefu, til að ná góðum sætum. Mamma kom með bróðurdóttur sína, Jönu Katrínu og Ingvi mágur kom með Huldu og upptökuvél. Helga systir var að vinna enda brjálað að gera hjá SS þessum tíma.

Barna og unglinga kórinn gekk inn kirkjugólfið á eftir prestinum sr. Sigurði Árna Þórðarsyni. Börnin í barnakórnum voru klædd í alls konar búninga utan yfir kórkyrtlana. Davíð Steinn var t.d. í rauðri skykkju með kórónu á höfðin sem Heródes konungur og Oddur Smári klæddur sem Jósef. Helgileikurinn kom í staðinn fyrir prédikun. Öll börn í kirkjunni fengu að setjast á dýnur fyrir framan altarið og fylgjast með. Presturinn sagði söguna í bundnu máli og leikararnir sinntu sínum hlutverkum mjög vel. Sérstaklega þóttu María og Jósef standa sig. Já, ég er montin móðir þessa dagana.

- Vetrarsólstöður -

Stysti dagur ársins í dag. Það var blautur snjór víðast hvar á arkinu í morgun þannig að labbinu var hægt að líkja við þrautakóng.

- Úr vöndu að ráða -

Síðan seinni partinn á föstudaginn hefur miklu verið komið í verk og sennilega of langt mál að segja vel frá því öllu. Sum staðar verður því stiklað á stóru

Mamma sá um að sameina okkur mæðginin og keyra okkur heim eftir fjögur á föstudaginn. Þar með voru strákarnir komnir í jólafrí frá skólanum. Davíð kom heim fyrir sex og rétt á eftir kíktu "litli bróðir hans" og kærastan.

Rétt fyrir átta skildum við strákana eftir heima á meðan Davíð skutlaðist með mig og eina sem syngur í kórnum í jólaglögg til kórstjórans. Í byrjun var fámennt en góðmennt en þegar líða tók á kvöldið mættu þeir sem höfðu verið að vinna lengur og einnig þeir sem mæta alltaf seint. Kvöldið var skemmtilegt og alltof fljótt að líða. Báðir kórfélagar mínir úr Landsbankakórnum voru með uppistand og stóðu sig mjög vel. Annar þeirra sagði og las nokkra góða brandara og við hin hlógum og hlógum. Hinn var með hugleiðingu úr kórstarfinu og við hin lágum hreinlega í kasti. Það er ekki hægt að hafa neitt eftir hér en ég vil samt segja þetta að það verður erfitt að syngja Líður að tíðum.... (Hátíð fer að höndum ein) eftirleiðis.

Ég kom heim um miðnætti og tók mamma á móti mér og spurði hvort það hefði verið leiðinlegt. Ó, nei aldeilis ekki en ég var með miklar áætlanir um laugardagsmorguninn.

Þær áætlanir hefðu allar farið út um gluggann ef ég hefði ekki verið búin að gefa sjálfri mér það í jólagjöf að fá með mér góða stúlku í afþurrkun, tiltekt og gólfþrif! Ég var nefnilega frekar gegnsæ fyrripart laugardagsmorguns. Davíð sem hafði farið að hitta spilafélagana seint kvöldið áður og fram á morgun tók að sér að fara með tvíburana upp í Egilshöll á jólamót í knattspyrnu. Strákarnir áttu fyrsta leik korter yfir níu og svo þrjá aðra á hálftíma fresti. Þeim gekk þokkalega nema hvað Oddur Smári sagði að sér hefði gengið hræðilega þann leik sem hann lék í markinu. Davíð Steini gekk það hlutverk betur en hann spilaði líka tvo leiki í markinu fyrir hálfum mánuði. Held samt að strákarnir hafi verið að standa sig nokkuð vel!

En strax eftir að feðgarnir voru farnir kom áðurnefnd góð stúlka. Saman vorum við þrjá tíma að koma öllu í gott horf og fannst mér þessi jólagjöf frá sjálfri mér sú besta sem ég gat gefið mér, margar hendur vinna létt verk.

Davíð var orðinn langþreyttur eftir miklar vökur undanfarið yfir vinnumálum og leikjum og eftir hádegi í gær var hann hreinlega búinn á því. Ég skipaði honum inn í rúm og undir teppi og ætlaði að leyfa honum að sofa í svona tvo tíma. Strákarnir fóru út að leika sér og fljótlega voru þeir komnir inn til Birtu vinkonu sinnar. Þar voru þeir allan daginn og ekki var hægt að vekja Davíð allan daginn. Þannig að ég brá á það ráð að skreppa með eitt jólakort og stoppaði góða stund í leiðinni. Á heimleiðinni útvegaði ég mér smá slatta af jólapappír.

Þegar stákarnir voru sofnaði í gærkvöldi, og Davíð vaknaður, pökkuðum við inn öllum pökkunum til fjölskyldu minnar.

Á morgun gef ég mér kannski tíma til að segja frá helgileiknum sem barnakórinn lék við messu í morgun. Ég var svo ljónheppin að mágur minn mætti á svæðið með upptökuvél og ætlar að gefa okkur afrit...

- Föstudagur - Varúð sumt í innihaldi textans er ekki fyrir viðkvæma...!

Mágur minn kom í land í gær, degi fyrr en ráðgert var í upphafi. Það var brjálað að gera hjá systur minni og ástandið ótryggt hjá manninum mínum með að skreppa aðeins frá. Ég var svo heppin að fá far upp í Ísaksskóla (þar sem drengirnir eru reyndar í þessum skrifuðum orðum mættir á jólaball). Við mæðginin röltum svo beint heim. Strákarnir sáu að vinkona þeirra var hjá pabba sínum og fóru þangað í heimsókn.

Þegar tvíburarnir voru sofnaðir um kvöldið ákváðum við Davíð að hafa það notalegt, a.m.k. góðan part úr kvöldinu. Fyrirliggjandi var reyndar smá vinna hjá manninum mínum en hann lét hana aðeins bíða. Ég hellti upp á sterkt og gott kaffi.
Upp úr tíu vorum við farin að hafa það MJÖG notalegt. Þá hringdi dyrabjallan... Þar sem það var ljós bæði á ganginum og í eldhúsinu þýddi ekkert að láta sem við værum farin að sofa og klukkan var heldur ekki orðin það margt. Persónan sem var fyrir utan (og hringdi meira að segja tvisvar áður en ég náði að fara og opna) var reyndar ekki að koma í heimsókn...

- Styttist í frí -

Fljótlega eftir að ég kom heim í gær fór ég að undirbúa kjötbollugerð. Ég vissi ekki betur en mamma ætlaði að redda strákunum heim eftir langa kóræfingu. Gaf smá tíma til að kíkja í Fréttablaðið aldrei þessu vant (oftast fer það beint í blaðabunkan og svo út í gám). Korter fyrir fimm var dyrabjöllunni hringt. Fyrir utan stóð mamma og sagðist vera að sækja Bjössa. Smá misskilningur á milli okkar mæðgna en alls ekki alvarlegur. Kór- og leik-æfingin var búin um hálffimm og þeir léku sér svo fyrir utan kirkjuna þar til þeir voru sóttir.

Ég bjó til rúmlega 40 kjötbollur þannig að ég gat fryst hluta af þeim. Samt eldaði ég ríflega sem var eins gott því strákarnir fengu sér báðir tvisvar á diskinn. Góð meðmæli með bollunum það.

Um kvöldið fór ég á kóræfingu, þar sem verið var að fara yfir allar jólamessurnar, svörin, sálmana og fleira.

Davíð var að vinna heima í allt gærkvöld og langt fram á nótt. Hann er að vonast til að geta verið kominn í frí eftir morgundaginn. Vonandi tekst það!

- Vikan hálfnuð -

Ja, hérna ég segi nú ekki meir. Ég hef ekki undan að njóta augnabliksins það líður svo hratt. En ég geri mitt besta og mér leiðist svo sannarlega ekki á meðan, he, he!

Barnakórinn var að syngja á Droplaugastöðum í gær. Mamma var með í för og sagði að þetta hefði tekist ljómandi vel, nema hvað Oddur Smári veit stundum ekki hvað hann á að gera við hendurnar ár sér. Þegar ég kom arkandi heim tuttugu mínútur yfir fjögur í gær var mamma komin með strákana. Ég fékk hana til að skutla okkur í Ecco við Laugaveg þar sem strákarnir mátuðu jólagjöfina sína frá afa og ömmu á Bakkanum. Við löbbuðum svo heim þaðan og strákarnir skiptust um að hjálpa mér að halda á pokanum hluta af leiðinni.

Þegar heim kom gaf ég þeim hefti í heftarann sem þeir fengu í skóinn frá Þvörusleiki. Drengirnir drifu í að prófa hvernig og hvort þetta virkaði. Og það virkaði auðvitað...

Bauð Önnu frænku í mat í gærkvöldi. Ekki seinna að vænna því hún flýgur út í fyrramálið (til Køben) og verður í Danmörku og Noregi yfir jólin. Hún átti hjá mér jólakort og sinn hluta af jólakonfektinu. Kvöldið var mjög notalegt en alltof fljótt að líða.

- Mánudagur á ný - ...og mánuðurinn að verða hálfnaður...

Sunnudagurinn var ekki lengi að líða. Ég dreif mig á fætur með strákunum. Eftir hin hefðbundnu morgunverk settist ég niður og skrifaði tvö jólabréf sem eru nú vonandi á leiðinni til Englands og Noregs. Einnig skrifaði ég eitt stykki afmælisbréf og sendi á netinu. Davíð hafði verið að vinna næstum fram á morgun svo ég sá til þess að hann fengi að sofa til hádegis. En eftir hádegi lá leið okkar fjölskyldunnar í Árbæjarsafn þangað sem foreldrafélag Ísaksskóla var búið að stefna öllum nemendum og þeirra fjölskyldum. Við mættum á staðinn um hálftvö. Næstu þrjú korterin voru strákarnir að nýta sér það að boðið var upp á smá hringferð á sleða sem dreginn var af hesti og stundum sátu m.a.s. þrjú börn í einu á baki hestsins. Iðunn Steinsdóttir las upp úr bókum sínum. Öll hús voru opin og þarna gaftst mér tími til að skoða sýninguna sem kúrsinn sem hún var í sl. vetur. Sem betur fer verður þetta til sýnis áfram næsta sumar því ég gaf mér ekki nægan tíma til að skoða þetta vandlega að þessu sinni. Það var kalt úti og við ákváðum að fá okkur eitthvað heitt í Dillonshúsi en það var eins og við værum ósýnileg og þegar að fólk sem kom nokkru á eftir okkur inn fékk afgreiðslu þá ákváðum við bara að fara eitthvað annað.

Leiðin lá í Perluna. Strákarnir höfðu hlakkað svo til að fá heitt kakó en þegar við komum í Perluna breyttu þeir ákvörðun sinni og báðu um ís. Brrr. Mér varð bara kalt af tilhugsuninni.

Þegar heim kom drifu drengirnir sig í að lesa heima. Ég var með matinn snemma eða um sex því um sjö hafði ég fataskipti, kvaddi "alla strákana" mína og dreif mig á upphitun og æfingu fyrir aðventutónleika í kirkju Óháða safnaðarins...

...og hún varð amma í morgun. Til hamingju Lorýa!!!

- Helgin rúmlega hálfnuð -

......nú er ég að stelast.... Um hádegið í gær tók ég strákana með mér í Kringluna og leyfði þeim að fara í Ævintýralandið á meðan ég fékk mér jólaklippinguna. Strákarnir hjálpuðu mér svo að kaupa smá nauðsynjar inn. Þeir þræddu allar kynningar og smökkuðu á hinu og þessu en þóttu líka mjög kurteisir. Það slettist aðeins upp á vinskap bræðranna við kassann en þeir voru ekki alveg sammála um hvað ætti að gera við kerruna. Er við komum heim gaf ég þeim hressingu og sendi þá út að viðra sig. Davíð var að vinna hér heima. Ég hellti upp á fyrir manninn en fékk mér sjálf tesopa. Svo dreif ég mig í að reyna að átta mig aðeins á herbergi strákanna. Þegar þeir bræður komu inn voru þeir fljótlega komnir í slíkan stríðnis og slagsmálaham að ég var alveg viss um að Stúfur myndi setja skemmta kartöflu í skóinn (jólasokkinn) hjá þeim. En viti menn, þetta átti eftir að breytast (að vísu þurfti ég hvessa mig aðeins á þá...) en allt í einu var Oddur Smári farinn að taka til í herberginu þeirra og ryksugaði það svo þegar sást í gólfið og Davíð Steinn ryksugaði inni á baði fyrir mig. Í morgun fengu þeir bréf frá Stúfi sem sagðist hafa hætt við að gefa þeim kartöflu þegar hann sá hvað þeir urðu duglegir. Í staðinn gaf hann þeim eina litabók sem hann bað þá um að vera duglega að líta í saman. Þeir bræður tóku þetta svo bókstaflega að þeir skiptust á að lita fyrstu myndina í bókinni, sem var líklega af Stúfi sjálfum. En það er víst fullbókaður dagur framundan og fram á kvöld. Meira um það seinna.

- Afmæli -

Bróðursonur hans pabba og uppeldisfrændi minn, Reynir Þorsteinsson er árinu eldri í dag. Til hamingju með það. Einnig á heimasætan á bænum þar sem ég var í sveit um fermingu afmæli og fagnar hún tveim tugum í dag!!!

- Útstáelsi og fleira -

Ég arkaði styðstu leið heim í gær til að vera nú á undan mömmu sem ætlaði að sjá um að koma tvíburunum heim af kóræfingu. Er ég var að koma að Hallgrímskirkju sá ég á eftir strákunum þremur á leið niður Frakkastíginn (þeir eru svo vanir að fara á Grettisgötuna eftir æingar að það hefur ekki síast inn hjá þeim þegar mamma sagði þeim að bíða eftir sér við kirkjuna...). Ég lét mömmu vita en hélt svo áfram beinustu leið heim. Heima beið m.a. bréf frá bókasafninu. Ég gleymdi víst að taka það fram þegar ég skilaði nokkrum bókum og fékk mér fleiri seinni part nóvembermánaðar að ég ætlaði að framlengja skilafrestinum á þeim bókum sem voru eftir heima.. Skilafresturinn rann út 24. nóv. sl. og sektin var komin á annað þúsundið. Æ, æ!

Strákarnir fóru með bekknum sínum og tveimur öðrum bekkjum í Skautahöllina í gær og höfðu frá mörgu að segja þegar þeir komu heim. En þeir voru líka að spá í að von var á Stekkjastaur og þeir þyrftu að finna jólasokkana sína og "gefa" jólasveininum eitthvað. Davíð Steinn teiknaði mynd af Stekkjastaur á skautum. Oddur setti glimmerprufur í sinn sokk.

Davíð kom heim um sex. Strákarnir voru búnir að borða og sestir fyrir framan skjáinn. Við Davíð borðuðum saman og fengum okkur svo kaffi á eftir. En svo dreif ég mig að leiðrétta bókasafnsmálin. Skilaði flestum bókunum sem ég var með (skildi þó fjórar eftir heima, þrjár sem ég er að lesa og eina sem við erum að lesa á kvöldin fyrir strákana) og fékk mér (og handa stákunum) slatta í tvo poka. Kom heim mátulega til að lesa fyrir strákana og fara með bænirnar með þeim.

Klukkan langt gengin í níu dreif ég mig í heimsókn til Biddu í Kópavoginn þar sem hún var og er að passa þrjá systursyni sína þessa dagana. Við höfðum smá saumaklúbb saman. Það varð uppi fótur og fit fljótlega eftir að ég kom þegar uppgötvaðist að Stekkjastaur var lagður af stað til byggða. Yngri bræðurnir hreinlega drógu Biddu með sér inn í herbergið sitt þar sem hún las fyrir þá þar til þeir duttu útaf.

- Dagarnir líða svooooo hratt! -

Helga systir var víst með kerruna í bílnum hjá sér, síðan við Hulda frænka notuðum hana síðast heim til mín, svo systir mín ákvað að vera fyrir utan leikskólann um fjögurleitið og skutla mér heim. Hulda fór með mömmu sinni þegar hún sótti strákana í boltann og skrapp líka með henni aðeins í vinnuna. Þegar þær mæðgur komu til baka var tilbúin þessi fínasta kjötsúpa...

Davíð kom heim fyrir sex alveg uppgefinn, enda búinn að vera á fótum síðan klukkan fjögur um morguninn. Krakkarnir horfðu á barnaefnið, hann lagði sig, ég hellti upp á og við systur áttum notalega stund í eldhúsinu.

Svo var kóræfing og röddin virkaði alveg hjá mér þótt ég sé búin að berjast við að halda hálsbólgu og kvefi í skefjum undan farna daga. Æfingin var nokkuð löng en við vorum m.a. að fara yfir aðventuprógrammið með undirleikurunum. Þegar ég kom heim klukkan að byrja að ganga tólf tókst mér að fá Davíð til að hætta í timafreka leiknum og hleypa mér að í tölvunni. Dreif mig í að ljúka við þýðingu á seinna bréfinu fyrir pabba en klukkan var samt farin að halla í eitt þegar ég komst í ró....

- Morgunhanar -

Davíð fór á fætur um fjögur í morgun til að vinna pínulítið. Oddur Smári vaknaði um sex svo mér fannst ég eiginlega vera að sofa yfir mig þegar ég drattaðist á fætur rétt fyrir sjö. Davíð Steinn vaknaði um svipað leyti en venjulega er þetta þannig að ég er fyrst fram úr en þá er yfirleitt ekki langt í að Oddur Smári komi fram. Oft þarf ég svo að vekja Davíð Stein svo hann hitti mig eitthvað áður en ég fer út úr húsi um hálfátta...

- Frábærir foreldrar -

Í fyrrakvöld hafði ég orð á því við pabba að það væri farinn að leka hjá okkur annar kraninn í þvottahúsinu og spurði í leiðinni hvort hann gæti aðstoðað okkur við að skipta um og koma með tæki til þess. Hann spurði hvort þetta mætti bíða fram að helgi og ég hélt það nú... Í gær pantaði ég loksins tíma í endurmat á göngugreiningunni (sem ég fór í í ágúst lok). Það var frekar lítið að gera og ég festi mér hádegistímann. Uppgötvaði svo að ég þyrfti auðvitað að koma við heima og taka með mér gögnin frá því síðast. Ég hringdi í mömmu og athugaði hvort hún gæti reddað mér. Það var sjálfsagt mál. Hún sótti mig, ók mér heim, í Kringluna, beið eftir mér og skutlaði mér svo til baka aftur. (Reyndar gat ég aðstoðað hana í leiðinni og var ég fegin því).

Snæfinnur snjókarl...
Helga var búin að bjóða í lax og ég sótti Huldu frænku á Efra-Kot. Í hólfinu var orðsending til foreldranna og neðst á blaðinu mynd af snjókarli. -"Ég kann að syngja um Snæfinn snjókarl, á ég að syngja fyrir þig?" sagði Hulda. Já, takk sagði ég! -"Snæfinnur snjókarl var með sjálfansigpípuhatt..."

...um fimm hringdi pabbi á Grettisgötuna ég svaraði og hann spurði hvænær ég yrði komin heim. Hann var þá komin á Selfoss á leiðinni í bæinn. Það varð úr að hann kom beint á Grettisgötna og áttum við feðginin (ÖLL ÞRJÚ) notalega klukkustund saman yfir kaffibolla og spjalli á meðan krakkarnir horfðu á barnaefnið og við biðum eftir að Davíð kæmi úr vinnu. Það tók svo auðvitað enga stund að skipta um þennan krana. En hvað pabbi er viljugur að bregða sér í bæinn í þessari líka þoku sem var. Ég vona bara að ég eigi þetta skilið og geti gert eitthvað fyrir foreldra mína í staðinn!!!

Að öðru leyti fór kvöldið í að undirbúa kjötsúpu, þýðingar, bréfa- og kortaskrif. Klukkan var allt í einu orðin hálftólf og engin kort voru skrifuð...

- Spor -

Það voru kattarspor í baðkarinu í morgun. Er næstum viss um að þau séu eftir gulbröndótta köttinn sem laumaði sér svo sniðuglega inn og faldi sig undir rúmi í haust. Kisi kemst inn um opinn baðgluggann ofan af skúrþaki. Ég er að velta því fyrir mér hvort hann komi stundum inn og gisti í baðinu...

- Helgin gerð upp - (...stiklað á stóru...)

Helgin var ekki lengi að líða enda var nóg að gerast. Á föstudaginn var jólamatur, í stofu Jóns Sigurðssonar í Þjóðmenningarhúsinu, fyrir starfsmenn og maka í boði Habilis. Það munaði nú engu að ég kæmist ekki með en barnapían okkar (sem við leitum oftast til) var að fara norður. Mamma bjargaði okkur á elleftu stundu og kom rétt fyrir níu. Maturinn var mjög góður og það viðurkennist hér með að ég svindlaði smá á mataræðinu, borðaði örugglega eitthvað sem var sykur í (datt í það sem sagt...) Ég kom heim rétt um miðnættið enda var að hellast í mig kvef og ég vildi vera vel fyrir kölluð morguninn eftir.

Á laugardagsmorguninn drifum við okkur á fætur um sjö. Gaf strákunum hafragraut í morgunmat og lét þá svo klæðast Valsbúningnum innan undir fötin. Um átta vorum við komin upp í Vals-heimili þar sem þjálfari 7. flokks skipti piltunum upp í fjögur lið sem voru merkt sem lið Argentínu, Írlands, Senegal og Portúgal í stað A, B, C og D. Svo var haldið áfram upp að Varmá í Mosfellsbæ þar sem svokallað Legómót fór fram. Oddur Smári og Davíð Steinn spiluðu með liði Írlands. Hin liðin í keppnini fengu líka svona landanöfn á sig en þau komu frá, Aftureldingu, Haukum, Þrótti og Skallagrími. Þarna hitti ég bekkjarsystur mína úr Kennó. Hún er kennari í Borgarnesi og spilaði sonur hennar með liði Svíþjóðar (frá Skallagrími). Reyndar var dóttir hennar að taka þátt í lokahátíð bráðgerðra barna á sama tíma svo það var í nógu að snúast hjá þeirri mömmu. Keppnin stóð til rúmlega tólf og spiluðu flest lið fjóra leiki. Þetta var mjög spennandi og skemmtilegt og reyndi maður eins og mögulegt var að fylgjast með hinum Valsliðunum, þegar Írland var ekki að spila. Davíð Steinn var markvörður í tveimur af leikjunum og stóð sig mjög vel. Fyrir síðasta leikinn var hann kominn með hælsæri. Eftir að hafa fengið plástur á nuddið spurði hann þjálfarann hvort hann fengi ekki að spila síðasta leikinn. -"Ég ætla að leyfa þér að vera tvær mínútur út af hælsærinu" Hver leikur var 10 mínútur -"Æ, viltu hafa það þrjár" sagði Davíð Steinn þá. Oddur Smári náði að "slasa" sig smá á hné. Hann var ekki einu sinni að spila heldur að leika sér og bíða eftir að síðasti leikur Írlands færi fram. Hann fór aðeins inn á í nokkrar sekúndur í þeim leik. Hann varð foxillur út í pabba sinn, taldi að hann hefði verið að ljúga að sér að hnéð myndi lagast ef hann labbaði um og skokkaði aðeins. Stráksi gafst upp á að reyna þetta eftir smá labb og örstutt hlaup. Þess skal getið að hann var ekki alvarlega meiddur (var bara eitthvað viðkvæmur í um hálftíma) og var hann búinn að gleyma verknum fljótlega eftir hádegi.

Í gær var svo árleg jólakonfekt gerð. Venjulega erum við mæðgurnar og ein frænka okkar. Helga var ekki með í fyrra og var búin að segja nei núna líka. Hún ætlaði samt að kíkja með Huldu seinnipartinn en stelpan var veik alla helgina svo systir mín var löglega afsökuð. Anna frænka var með í fyrra og einnig núna og þar að auki tók mamma Kolfinnu með sér, tíu ára stelpu sem er systir tvíburanna í Skaftahlíðinni. Stelpan stóð sig mjög vel. Við byrjuðum fjórar upp úr klukkan tólf. Anna kom svo um tvö og þá vorum nöfnur hennar byrjaðar að hjúpa. Vorum búnar að öllu um fjögur. Kolfinna var þá farin að stússast með manni frænku minnar sem var að setja upp jólaseríur og fleira...

- Ýmislegt -

Barnakórinn var að syngja aftur í gær. Að þessu sinni á einhverjum jólafundi sem haldinn var í safnaðarheimili Háteigskirkju. Mamma sá um að koma strákunum á staðinn og fékk að hlusta á. Ég var kominn upp á Laugaveg þegar hún hringdi í mig um fjögurleytið svo hún beið eftir mér við Barónsstíginn og skutlaði okkur mæðginunum heim.

Ég ákvað að hafa slátur í matinn og það var hrópað þrefalt húrra (Oddur Smári, Davíð Steinn og ég tók þátt í því líka) fyrir því. Á meðan maturinn mallaði í pottinum hlustaði ég á strákana lesa og tók hjá þeim tímann við aukalesturinn. Einnig sungum við hástöfum saman yfir nokkur jólalög en svo leyfði ég þeim að leika sér í heimilistölvunni og fleygði mér smá stund (ekki í ruslið samt). Ætlaði að lesa en höfuðið neitaði að meðtaka það sem augun reyndu að "taka upp"...

Við kvöldverðarborðið fóru fram ansi skemmtilegar umræður um slátur hollustu þess og ágæti. Strákarnir spurðu hvort það væri mikið kalk í slátrinu, voru örugglega að rugla saman við járnið. Báðir fengu sér tvisvar á diskinn en það er ekki oft sem Davíð Steinn biður um meira þótt ekki sé hann matvandur.
D.S. -"...og svo borða margir svona á jólunum!"

Ég. -"Ha! Hvernig veistu það?"
D.S. -"Ég veit það ekki, bara held það!!!"
Ég. -"Mundir þú vilja hafa slátur í matinn á aðfangadagkvöld?"
D.S. -"Já, já!"

Davíð var í tímafreka leiknum í gærkvöldi svo ég dundaði mér við að þýða bréf frá pabba til dönsku vinanna hans. Þetta er árlegur viðburður og ýtir einnig á eftir mér að fara að skrifa þau bréf sem ég sendi sjálf út en þau eru bæði á íslensku, ensku og dönsku....

- Tónleikar og LÖNG æfing -

Seinni partinn í gær söng barnakór Hallgrímskirku á 10 ára afmæli Vitatorgs. Ég var mætt á undan hópnum og beið eftir þeim. Reyndar var tvíburinn úr Skaftahlíðinni kominn því hann var svo illa klæddur að mamma skutlaði honum. Söngur barnanna gekk mjög vel og var þeim vel tekið.

Við Davíð vorum bæði upptekinn í gærkvöldi (það er fremur sjaldgæft ástand). Hann er búinn að taka að sér nýtt verkefni, kominn í foreldrafélag Ísaksskóla. Það átti að hittast og funda um átta. Mamma var laus og var til í að bjarga málunum. Tók mér far með manninum þótt ég ætti ekki að vera mætt fyrr en um hálfníu og notaði hálftímann til að sauma haustmyndina, næ víst samt ekki að ljúka henni á þessu ári en það er gott að eiga hana til að grípa í. Kóræfingin stóð yfir í tvo og hálfan tíma með smá kaffi pásu inn á milli. Var alveg uppgefin þegar ég kom heim en það var góð þreyta!

- Allt á fleygiferð -

Fúff! Hvað tíminn brunar áfram, er það furða þótt það hringsnúist allt í höfðinu á mér öðru hvoru?!?!?

Hulda frænka var í heimsókn á Efra Koti þegar ég sótti hana í leikskólann í gær. Hún verður flutt alveg yfir áður en vikan klárast. Við fórum heim til hennar og áttum smá stund tvær saman áður en strákarnir komu af langri kóræfingu. Mamma renndi við eftir Bjössa um leið og strákarnir hringdu bjöllunni. Mikið var að læra hjá drengjunum en að þessu sinni hrjáði þá engin þreyta. Það tók samt góðan tíma að komast yfir allt og Oddur Smári varð að geyma aukalesturinn þar til hann kom heim. Ég vandaði mig svo mikið að aðstoða þá að ég lét Odd Smára skrifa íslensku-verkefnið (y-orð) í bókina hans Davíð Steins. Í stað þess að þurrka allt út skrifaði ég bara skilaboð til kennarans í báðar bækurnar og lét Davíð Stein skrifa í bók bróður síns.

Davíð skrapp í ræktina eftir vinnu og skilaði sér á Grettisgötuna um sjö leytið. Hann var enga stund að skella snarli kvöldsins í sig og svo drifum við okkur heim. Hugur minn var auðvitað kominn hálfa leið í Mosfellsbæinn til "tvíburahálfsystur minnar". Ég dreif mig líka af stað fljótlega eftir að við vorum komin heim.

Við "Sonja" drifum okkur fyrst út í smá göngutúr, skautuðum (að hluta), um hverfið og skoðuðum jólaskreytingar. Komum til baka um níu. Að venju var kvöldið alltof fljótt að líða og að þessu sinni náði ég ekki að komast heim fyrir miðnætti, en ég vinn það bara upp seinna.

Í kvöld er svo löng kóræfing...

- Þreyttir drengir -

-"Afhverju er nóttin komin núna? spurði Hulda frænka þegar við löbbðum frá leikskólanum hennar um hálffimm í gær. Sóttum kerruna heim til hennar og vorum komnar á Hrefnugötuna á undan Helgu og strákunum. Allir (nema Davíð sem kom ekki heim fyrr en um hálftíu í gær) voru búnir að borða fyrir sex og mæðgurnar drifu sig sig heim fljótlega og strákarnir snéru sér að lestrarbókunum. Oddur Smári var alveg úrvinda og rétt náði að lesa skyldulesturinn. Hann ákvað að sjá aðeins til og fékk leyfi til að kíkja á barnaefnið. Þreytan bráði ekki af honum og hann ákvað aleinn og sjálfur að hátta sig, tanna og skríða upp í koju rétt um sjö. Davíð Steinn lauk skildulestrinum og las aukalega í tuttugu mínútur. Hann var orðinn svangur aftur svo ég gaf honum hressingu. Hann var svo háttaður og að skríða upp í koju upp úr klukkan hálfátta...

- Spenningur -

Það gekk vel að útbúa miðana á jóladagatalið (klukkustrenginn). Þetta varð hin notalegasta fjölskyldustund. Ég reif niður álpappírinn, klippti niður garn og batt á það hnút, strákarnir klemmdu miðana og festu spottana utanum og Davíð hengdi upp á klukkustrenginn.

Um átta báðu strákarnir mig um að koma með sér inn og fara með bænir með þeim. Reyndar er sjaldan nokkuð mál að koma þeim í háttinn en í gærkvöldi voru þeir báðir sammála um að fara að sofa sem fyrst. Davíð varð að vinna frameftir (en var þó heima) og um hálfeitt í nótt varð hann var við að Davíð Steinn var eitthvað að klóra sér. Stráksi var kominn með e-ð nuddsár og bar maðurinn minn á það. Við þetta rumskaði Oddur Smári og hélt örugglega að það væri kominn dagur.

Rétt fyrir klukkan sex í morgun heyrði ég í drengjunum aftur og svo stóð Oddur Smáriallt í einu við rúmstokkinn hjá mér. -"Mamma, klukkan mín er sjö fimmtíuogátta en klukkan hjá Davíð Steini er átta tuttuguogátta... Gat verið að það væri kominn dagur, nei ekki alveg strax og merkilegt nokk strákarnir náðu að festa svefn aftur.