Sundlaugardagur!

Gærdagurinn var aðeins öðruvísi en til stóð. Við, í minni deild, ætluðum t.d. að vera búin með allt daglegt og hætta vinnu fyrir klukkan þrjú til að skreppa á fund í K2 sem forstjóri fyrirtækisins hafði boðað til með góðum fyrirvara. Skylduverkin létu sum hver  bíða aðeins eftir sér sem varð til þess að við 100% manneskjurnar urðum að standa vaktina til fjögur.

Ég fékk reyndar að fara aðeins fyrir fjögur til að komast upp í Brimborg með strætó fyrir lokun. Það var hringt í mig af verkstæðinu um þrjú til að segja mér að búið væri að laga tvö atriði af þremur. Til þess að geta lagað það þriðja þarf að panta varahlut að utan og bilunin er ekki það alvarleg að það liggi alveg á því (rifa í gúmmílista við bílstjórahurðina). Eftir að hafa gert upp við verkstæðið fór ég beint heim.

Straujaði skyrtu annars sonarins en þeir bræður voru á leið í veislu. Þeir voru sóttir af pabba sínum rétt fyrir sjö. Korteri eftir að strákarnir fóru tók ég leið þrettán niður á Lækjartorg og labbaði upp í húsnæði sem heldur utan um starf Lífsspekifélagsins. Þar hafði ég mælt mér mót við norsku esperantovinkonu mína til að hlusta á fyrirlesut um ágrip af fræðum Jungs. Klukkutíminn var fljótur að líða og mér fannst fyrirlesturinn rétt að komast í gang þegar tímamörkin voru liðin. En á efri hæðinni var hægt að kaupa kaffi og með því og setjast niður og spjalla um fyrirlesturinn og fleira. Klukkan var því langt gengin í ellefu þegar ég kom heim aftur.

Búin að fá lánsbílinn aftur

Vinnudagurinn í gær var töluvert frábrugðinn miðað við vanalega. Engu að síður leið dagurinn frekar fljótt. Um hálffjögur var ég mætt í K2 í starfsmannaviðtal. Þegar því lauk gat ég farið beint heim. Í stað þess að labba alla leiðina, trítlaði ég á Hlemm og tók leið 13 þaðan. Um að gera að nýta strætókortið á meðan það er í gildi. Hefði samt alveg viljað að ég hefði haft hugsun á því að hafa sunddótið mitt í bakpokanum og fara fyrst í sund.

Ég var annars eitthvað hugsi yfir að heyra ekkert frá verkstæðinu og lánsbílnum og hringdi til að kanna málin. Þá var mér tjáð að það yrði farið í þetta mál og klárað fyrir helgi og ég myndi heyra frá þeim á morgun (í dag föstudag).

Eftir að heim kom fór ég ekkert út aftur, heldur sinnti smá húsverkum og fékk ég unga manninn sem var heima við í lið með mér. Hinn ungi maðurinn kom seint heim eftir að hafa verið í skólanum fram á kvöld og skroppið svo í bíó með vini sínum. Ég hafði hakk og spakk í kvöldmatinn og horfði svo á úrslitaþáttinn í íslensku léttavigtarkeppninni og seinna á glæpahneygð.

Dagarnir þjóta áfram

Tók sunddótið með mér í vinnuna í gær. Vinnudagurinn leið bara nokkuð fljótt og ég náði meðal annars að klára hið árlega öryggispróf upp á níu. Klikkaði á einni spurningu af tíu og ég vissi það um leið og ég smellti á senda hnappinn að ég hefði ekki átt að breyta svarinu. En ég þurfti bara að ná sjö til á ná svo ég get verið sátt. Heyrði ekkert frá verkstæðinu vegna lánsbílsins svo ég fór beint í Laugardalinn, með leið 6 upp á Hlemm og 14 þaðan, eftir vinnu. Lauk sundpottagufurútínunni á uþb klukkstund og var komin heim rétt upp úr sex (með leið 14 úr Laugardalnum á Hlemm og leið 13 þaðan).

Oddur Smári var kominn heim og Davíð Steinn kom heim rétt á eftir mér. Á meðan ég hringdi austur setti síðarnefndi sonurinn upp hrísgrjón að minni beiðni. Hann gleymdi reyndar að lækka undir þeim en ég kom í eldhúsverkinn nógu snemma til að bjarga því að grjóninn festust í pottinum. Skar niður ýmis konar grænmeti (hvítkál, rauðkál, sveppi og paprikur) og setti í eldfast mót. Þar ofan á setti ég tvö bleikjuflök sem ég kryddaði með sítrónupipar, hvítlaukskryddi og smá cayannepipar áður en ég stakk þessu inn í 180 gráðu heitan ofn í tuttuguogfimm mínútur. Mmmm, ég fæ vatn í munninn við að rifja þetta upp en er að vísu alls ekki svöng á þessum tímapunkti.

Miðvikudagur

Í gærmorgun vaknaði ég á undan vekjaranum sem reyndar var stilltur á rétt fyrir sjö. Dreif mig á fætur og sinnti hefðbundnum morgunverkum. Ákvað svo að fara með strætó klukkan hálfátta í vinnuna og var mætt ca korteri fyrir heilatímann. Nóg var að gera í vinnunni og svo endaði vinnudagurinn á fundi sem stóð yfir í rúman klukkutíma og þurftu sjövaktin að vera lengur þess vegna. Úr vinnunni fór ég beint á annan fund, mánaðarlegan safnaðarstjórnarfund í kirkju óháða safnaðarins. Þetta var síðasti fundur fyrir aðalfund sem verður haldinn fjórða sunnudaginn í þessum mánuði. Það var boðið upp á rjómatertur, afgang úr erfidrykkju frá því deginum áður. Og ég sem ætlaði að halda mig frá sykri og sætindum í gær, stóðst ekki mátið. Allir fundargestir fengu sér en samt var afgangur sem við vorum beðin um að skipta á milli okkar. Ég var nú ekki á því að fara að trítla með rjómatertubúta undir hendinni þótt ekki væri langt að fara en þá tók sr. Pétur ekki annað í mál en að skutla mér heim, því hann vildi endilega að synir mínir fengju smá sendingu. Bræðurnir tóku vel á móti þessari sendingu og annar þeirra hafði á orði að þetta endaði með því að hann þyrfti að drífa sig í messu því þetta er ekki í fyrsta skipti sem ég kem með veisluafganga heim.

Jæja!

Mér lætur best að skrifa um brot af mínu eigin daglega lífi og þar með ætla ég að gera smá grein fyrir gærdeginum. Aldrei þessu vant svaf ég alveg þar til vekjarinn fór í gang, þ.e. ég var ekki vöknuð tíu mínútum fyrr til að slökkva á klukkunni. Klukkan var líka stillt á 05:50 þar sem ég hafði hugsað mér að byrja á því að skreppa fyrst í sund áður en ég færi í vinnuna. Var mætt í Laugardalslaugina rétt upp úr hálfsjö í gærmorgun. Synti 500 metra og var búin að fara tvær ferðir í kalda pottinn og sat í 42 gráðu pottinum þegar Lena kom. Það varð til þess að ég fór tvær aukaferðir í þann kalda eingöngu til þess að geta átt pottormastund með henni því við vorum ekki búnar að hittast í næstum mánuð, og alls óvíst hvenær við hittumst næst. Eftir fjórðu ferðina mína fór ég aðeins í sjópottinn. Þar var ég nokkrum mínútum lengur en ég hafði áætlað þannig að ég varð að drífa mig beint upp úr og sleppa gufu- og smá sólbaðsútisetu. Gaf mér samt tíma til að blása á mér hárið sem er að síkka jafnt og þétt þessi misserin.

Vinnudagurinn frá átta til fjögur leið afar hratt við margvísleg dagleg störf. Um leið og vinnu lauk fór ég með lánsbílinn upp á Bíldshöfða og skráði hann inn í smá lagfæringar hjá Brimborg. Afturhurðina hægra meginn hefur ekki verið hægt að opna lengi, lengi, afturrúðuþurrkan hætti að virka rétt fyrir páska og um helgina tók ég eftir að gúmmílistinn við bílstjórahurðina er rifinn á smá kafla. Eins gott að láta laga og gera við áður en ég athuga hvort bíllinn komist í gegnum skoðun.

Rauða kortið gildir alveg til 11. apríl n.k. og það verður örugglega vel nýtt þessa síðustu gildisdaga. Er jafnvel að spá í að taka auka strætórúnt, einhverja/r leið/ir sem ég hef aldrei prófað eða þurft að nota og fara þá í smá útsýnistúr um höfuðborgarsvæðið áður en kortið rennur úr gildi.

Helgin leið fljótt

Ég var mætt í Laugardalslaugina strax upp úr klukkan átta á laugardagsmorguninn. Kom aðeins heim aftur um tíu til að ganga frá sunddótinu mínu og vafra aðeins um á netinu áður en ég dreif mig yfir til norsku esperanto vinkonu minnar. Ég var með eitthvað af esperantoefni í fórum mínum en það fór svo að við "gleymdum" okkur í annarskonar spjalli á mínu móðurmáli. Hins vegar drifum við okkur út í smá labbitúr svona til að gera eitthvað meira úr hittingnum. Því miður láðist mér að kveikja strax á "göngrekjaranum" í símanum. Við vorum búnar að ganga frá Sólvallagötunni, meðfram sjónum og beygja til vinstri hjá Eiðistorgi áður en ég kveikti. Þá áttum við eftir um tuttugu mínútna labb til að klára hringinn að lánsbílnum við Sólvallagötuna. Með göngufoss á bakinu kvaddi ég Inger og dreif mig í Krónuna við Granda. Úr krónunni fór ég alla leið í Hraðbankann við Háaleitisbraut og skrapp því í Hlíðablóm í leiðinni að kaupa kort og smá hluta í fermingargjöf. Oddur Smári hjálpaði mér inn með vörurnar er ég kom heim og gekk frá þeim. Stuttu seinna lánaði ég honum bílinn til að hitta spilakvöldsfélagana. Davíð Steinn sagðist ekki hafa orku í að fara með honum. Hann hélt sig meira og minna inni í herberginu sínu en kom þó fram um sjö leytið eftir að ég hafði bankað upp á hjá honum og spurt hvort við ættum að græja saman snarl í kvöldmatinn.

Mætti í laugina á svipuðum tíma í gærmorgun og morguninn áður. Var ákveðin í að vera ekkert að neinu drolli. Synti 500 metra, fór aðeins eina ferð í kalda pottinn en dagaði svo uppi í sjópottinum því þar lenti ég í smá kjaftatörn. Á leiðinni upp úr rakst ég á vinkonuhóp í nuddpottinum og ég þekki tvær af þeim svo ég staldraði aðeins við þar. Áður en ég fór heim eftir sundið ákvað ég að koma við hjá Atlantsolíu við Flugvallarveg og fylla á tankinn. Heima straujaði ég spariskyrtur bræðranna og skrifaði á fermingarkortið. Einkabílstjórinn fékk bíllyklana í hendurnar rétt fyrir hálfeitt er við mæðgin, öll þrjú, lögðum í hann í fermingarveislu sem haldin var í Northen Light Inn rétt við bláa lónið. Besti vinur minn til margra ára var að ferma eldri dóttur sína. Þetta var afar flott veisla. Hjá okkur mæðginum settist kona með þríburadætur sínar sem eru jafnöldrur og bekkjarsystur fermingarbarnsins. Sannkallað fjölburaborð, en ekki það eina í veislunni því móðir fermingabarnsins á þríburasystkyni sem öll voru mætt með sínar fjölskyldur. Boðið var upp á nokkra heita rétti og meðlæti og svo var hlaðborð af tertum með kaffinu á eftir og niðurskorar 4 tegundir af ávöxtum sem hægt var að baða í súkkulaði úr súkkulaðigosbrunni ef maður vildi. Klukkan var að byrja að ganga sex þegar við mæðgin komum aftur heim.

Rólegheit þannig séð

Eftir að hafa klætt mig í blá föt á sjöunda tímanum í gærmorgun, fengið mér minn hefðbundna morgun mat og gengið frá hádegisnestinu í bakpokann tók ég strætó í vinnuna korteri fyrir heila tímann. Í kaffitímanum freistaðist ég til að fá mér af bláu kökunni sem var í boði fyrirliðans, kannski heldur stóra sneið miðað við að ég á helst að forðast sætindi sem allra mest, en ég lét líka þessa einu sneið duga. Vinnudagurinn leið annars frekar hratt og fyrr en varði varð klukkan þrjú. Fór beint heim og fékk synina í lið með mér við að sinna smá heimilisstörfum. "Margar hendur vinna létt verk". Annar sonurinn hjápaði svo einnig til við að tína til kvöldmatinn sem samanstóð af afgangum af laxi með grænmeti, grjónum og næstumþvíharðsoðnum eggjum. Kvöldinu eyddi ég að mestu fyrir framan imbann að horfa á Skjá1 en ég passaði mig á að vera komin í rúmið fyrir ellefu til að hafa smá tíma til að lesa fyrir svefninn.

Nýr mánuður hafinn

Var mætt í vinnuna á sama tíma og í fyrradag og notaðist ég við strætó líkt og þá. Að þessu sinni var ég með meira með mér í bakpokanum en bara nestið yfir daginn. Fékk að hætta rétt fyrir þrjú, tók næsta strætó upp á Hlemm og leið 14 að Laugardalslauginni. Var byrjuð að synda fyrir klukkan hálffjögur. Veðrið var svolítið napurt en ég synti 500 metra og fór tvisvar sinnum 2 mínútur í kalda pottinn sem mér þótti reyndar óvenju kaldur í gær. Kom heim rétt upp úr fimm og fyrir utan það að sjá um kvöldmatinn og hella upp á smá kaffi gerði ég lítið annað en að vafra um á netinu og glápa á imbann til klukkan að ganga ellefu.

Er byrjuð á annarri bók af safninu "TAPAÐ FUNDIÐ" eftir Árelíu Eydísi Guðmundsdóttur. Á von á því að lesa þá bók fljótlega upp til agna því hún er alveg búin að fanga athygli mína.

Hálfhringur í Öskjuhlíð

Korter fyrir sjö í gærmorgun tók ég strætó, leið 13 fyrir utan Sunnubúð, í vinnuna eftir smá "páskasumarfrí". Vinnudagurinn leið hratt og örugglega og þegar byrjað er klukkan sjö er vinnudagurinn búinn um þrjú. Þá tók ég strætó beint heim, setti í þvottavél, hringdi í pabba og dreif mig svo í smá göngutúr. Ætlaði að reyna að fá Odd Smára með mér en hann var ekki alveg tilbúinn í þetta sinnið en fékkst í staðinn til að búa til kaffi.

Gönguleiðina lét ég símann minn rekja jafnóðum bæði til að sjá leiðina og lengdina eftir á. Labbaði upp að Perlu, framhjá henni og áfram niður hinum meginn og kom niður við HR. Þar beygði ég til hægri. Beygði aftur til hægri við Valssvæðið og hringurinn sem ég labbaði endaði í rúmum 3 km. sem ég var uþb 40 mínútur að labba. Þrátt fyrir að vera ekki með bakpoka var foss á bakinu á mér og varð ég að þurrka mér og skipta um bol um leið og ég kom heim aftur.

Hafði lax í matinn upp úr klukkan sex og um svipað leyti mættu tveir af spilafélögum bræðranna. Davíð Steinn kom heim úr skólanum stuttu síðar og hreiðruðu þeir allir um sig í holinu og spiluðu alveg til klukkan að ganga tólf.

Ég lauk við að lesa bókina sem ég gat um í gær og fannst hún mjög áhugaverð og skemmtileg. Vel skrifuð og skemmtilega sett upp.

Bókasafns- og sundferð í gær

Í gær var síðasti frídagurinn minn í bili. Var eitthvað að gæla við þá hugmynd að taka daginn mjög snemma og byrja á því að fara í sund. Þegar ég rumskaði um hálfsex þá ákvað ég að slökkva á vekjaranum sem var stilltur til að vekja mig tuttugu mínútum seinna (05:50) og sofa aðeins lengur. Rúmum tveim tímum seinna varð ég bæði hissa og fegin að hafa ekki drifið mig af stað því þegar ég leit út um stofugluggann var allt orðið hvítt og það snjóaði enn.

Það var ekki fyrr en um tvö sem ég dreif mig loks af stað, bæði með bókasafnspokann og sunddótið. Eftir að hafa sópað af bílnum lá leiðin fyrst í Kringlusafnið þar sem ég skilaði fjórum bókum. Fann mér fjórar í staðinn, þar af eina sem er með 14 daga skilafrest: "LITLAR BYLTINGAR" eftir Kristínu Helgu Gunnarsdóttur, bók sem mér var bent á um daginn. Setti bókasafnspokann í skottið á lánsbílnum og brunaði því næst í Laugardalinn, frekar spennt yfir að komast aftur í kalda pottinn. Mér fannst pínu kalt að labba út í laug en ég byrjaði á því að synda 300 metra áður en ég fór í þann kalda. Ég náði alveg að halda mér í honum í tvær mínútur þrátt fyrir að það væru þrjár vikur síðan ég fór síðast. Skrapp aðeins í "aðeins" heitari pott í nokkrar mínútur áður en ég fór aftur í þann kalda og var aðrar tvær mínútur. Ég kom heim aftur um fjögur afar ánægð með sjálfa mig.

Rúmum klukkutíma eftir að ég kom heim bauðst Davíð Steinn til að taka að sér eldamennskuna og þáði ég það með þökkum. Gat þá einbeitt mér að því að fylgjast með vináttuleiknum við Grikki sem fór betur heldur leikurinn við Dani um daginn. Hinn sonurinn tók svo að sér að ganga frá eftir matinn, heppin mamma ég! :-)

"Þriðji í páskum" ;-)

Vaknaði alltof snemma, að mér fannst, í gærmorgun eða upp úr sjö. Nennti ekki framúr strax en sofnaði ekkert aftur svo ég gafst upp á kúrinu og fyrir hlandblöðrunni á níunda tímanum. Fékk mér eitthvað að borða og þegar pabbi kom fram kveikti ég á kaffivélinni. Pabbi fékk sér reyndar ekki bolla. Á ellefta tímanum ákvað ég að fá mér göngutúr upp að Helluvaði og heimsækja föðursystur mína. Svolítið kalt þar sem hann var svolítið á móti mér en ég var ágætlega klædd og gat arkað þetta nokkuð hratt. Hún tók vel á móti mér. Hafði ekki orðið vör við er ég gekk fyrir eldhúsgluggann, svo niðursokkin var hún í kapalinn. Stoppaði í rúman klukkutíma áður en ég skottaðist "heim" aftur. Bræðurnir voru báðir vaknaðir og við fórum fljótlega að huga að heimferð. Oddur Smári fékk að keyra en í þetta sinn sat ég fram í og Davíð Steinn aftur í. Komum heim um tvö. Seinna um daginn, eftir snemmbúinn kvöldmat um sex, fór tilvonandi rafeindavirkji upp í skóla að vinna að verkefni. Hann var svo heppinn að bróðir hans fékk leyfi til að skutla honum.

Annar í páskum

Vekjarinn á símanum mínum hringdi stundvíslega klukkan korter fyrir sex í gærmorgun. Rúmum klukkutíma síðar mætti ég upp í kirkju aðeins í fyrra fallinu til að athuga hvort ég gæti aðstoðað eitthvað með undirbúning fyrir "maulið" eftir messuna. Það kom í ljós að sú vinna var í góðum höndum og þær hendur höfðu reyndar mætt í kirkjuna á laugardaginn til að raða borðum og leggja á þau á báðum hæðum. Það er erfitt að áætla hvað koma margir gestir. Kórstjórinn mætti rétt upp úr sjö og byrjaði að hita upp þá kórfélaga sem voru mættir. Allt í allt vorum við tíu, tveir í hvorri karlarödd og þrjár í hvorri konurödd. Í messunni spilaði organistinn/kórstjórinn eingöngu á orgelið og fyrir utan fjóra sálma þá var sungið upp úr hátðarguðsþjónustu á páskum, eftir Bjarna Þorsteinsson, af kórfélögum oft nefnt "Bjarnatónið". Höfum ekki sungið þetta á páskum í nokkur ár en okkur langaði til að gera þetta núna og tókst okkur bara ágætlega upp. Ég söng með sópraninum næstum eins og ekkert væri, beitti röddinni amk ekki vitlaust og kvefið virtist ekki koma að sök.

Um hálftvöleytið lögðum við mæðgin í hann austur fyrir fjall. Einkabílstjórinn fékk að keyra þrátt fyrir að hafa ekkert farið að sofa nóttina áður. Hinn ungi maðurinn hafði sofið rúma fjóra tíma. Hann fékk að sitja fram í á meðan ég sat þæg í aftursætinum og naut útsýnisins. Klukkutíma eftir að við komum austur til foreldra minna var kaffi. Davíð Steinn hjálpaði ömmu sinni svo að undirbúa forréttinn fyrir matarboðið um kvöldið en fyrir utan okkur fimm voru tvö boðin í viðbót. Þau mættu á svæðið upp úr hálfsjö. Mamma bauð upp á þríréttað, en eftirrétturinn var borðaður eftir "Hrúta" í sjónvarpinu. Við mæðgin ákváðum að vera fyrir austan yfir nóttina, þ.e. ég ákvað það en bræðurnir mótmæltu ekki þeirri ákvörðun.

"Fögnum og verum glaðir!"

Gleðilega páska!

Ég varð annars mjög glöð þegar ég fékk sms-skeyti frá norsku esperanto-vinkonu minni seint í fyrrakvöld þar sem hún spurði ma hvort ég myndi kíkja til hennar morguninn eftir. Ég svaraði játandi og var mætt til hennar um ellefu í gærmorgun. Reyndar kíktum við ekkert á esperanto en skiptumst aðeins lauslega á nokkrum frösum sem við kunnum vel. Í staðinn settumst við yfir nokkrar krossgátur. Í miðjum klíðum hringdi besti vinur minn til að kanna hvort ég yrði heimavið seinna um daginn svo hann og fjölskylda hans gætu gert sér ferð með smávegis sem ég keypti af eldri dóttur þeirra til styrktar keppnisferð í körfubolta í sumar.

Eftir að ég kvaddi Inger og áður en ég fór heim fór ég í smá verslunarleiðangur í Krónuna við Granda og svo alla leið í Kringluna þar sem ég ætlaði að erindast smá á vegum kórsins í Bónus. Það sem ég ætlaði að fá þar reyndist ekki til en mér var tjáð að það væri hægt að fá þetta í Hagkaup. Stormaði því þangað og keypti eitt egg no. 3 og 2x6 gullegg no 1. Kom svo að lokum við í Heilsuhúsinu og keypti mér stóra dós af kyolic hvítlaukshylkjum.

Heima gekk annar sonurinn frá vörunum og svo skiptu þeir bræður smá húsverkum á milli sín en ég skellti í vöfflur og kaffi og skar niður hnúðkál, gúrku og gulrætur þar sem ég átti eina dós af ídýfu síðan í galdramessunni um daginn. Gestirnir komu um fjögur og voru mæðgurnar að heimsækja mig í fyrsta sinn. Þetta varð hin notalegasta og skemmtilegasta stund en ég hefði mátt hugsa fyrir því að sækja stóla fyrir bræðurnar eða þeir að finna sér stóla. Annar þeirra hellti upp á nýtt kaffi og settist svo inn í stofu en hinn  kom aðeins fram til að heilsa og fór svo beint inn í herbergið sitt aftur og lokaði að sér. Fljótlega eftir að gestirnir kvöddu skutlaði ég bræðrunum í Kópavog  til eins ævintýraspilafélagans. Þorði ekki að lána þeim lánsbílinn ef þeir yrðu nú ekki komnir heim fyrir sjö í morgun þar sem til stóð að hafa "all-nighters"!

Flensan náði mér og lagði mig

Er enn að jafna mig á þessari leiðindapest sem lagði mig í rúma viku. Missti af einni kóræfingu og söng ekki með í galdramessunni þann 13. sl. Þá var ég reyndar ekki lögst og ég hjálpaði til við að uppvarta því það voru hlaðborð sem svignuðu á báðum hæðum og í kirkjuna mættu yfir hundraðogtuttugu manns. Viku seinna þann 20. mars var fyrsta fermingarmessana og þá var ég fjarri góðu gamni. Að vísu orðin hitalaus en treysti ekki röddinni. Varð og verð reyndar enn frekar þurr í hálsinum við að tala eða reyna að raula og átti það til að fá óstöðvandi hóstakast ef ég reyndi of mikið. Sl. miðvikudag ákvað ég prófa að mæta á kóræfingu, enn óviss með hvort ég hefði stjórn á röddinni. Munnþurrkurinn er enn til staðar en ég gat sungið með sópraninum alveg skammlaust. Í gærkvöldi tók ég svo þátt í kvöldvökunni í kirkjunni, þar sem píslarsagan var lesin og kórinn söng á milli kafla. Flest einraddaðir sálmar fyrir utan einn en ég söng sálm no 143 sem sópran.

Hef ekki enn þorað að fara í sund en það eru tvær vikur og þrír dagar síðan ég fór síðast. Ætla að bíða með að fara þar til eftir páska. En ég þrái það afar heitt að komast í kalda pottinn sem fyrst og þetta sundogkaldapotts-stopp gerir sennilega það að verkum að það styttist enn frekar í að ég "fleygi" mér í sjóinn og fari að prófa að stunda sjósund.

Án sérstaks titils

Dagarnir þjóta hratt framhjá og ég nýti þá misvel. Það er amk ljóst að það fer ekki mikið fyrir skrifunum í augnablikinu. Ég fór ekkert í sund á mánudaginn en var mætt rétt upp úr hálfsjö á þriðjudagsmorguninn. Hitti Lenu þegar ég var búin að fara tvisvar í kalda pottinn og ég náði einni ferð með henni áður en ég fór smástund í sjópottinn. Í gær fór ég svo í sund eftir kóræfingu og sótti nýja sundkortið í leiðinni. Ég les og sauma ekki eins mikið og oft áður en ég hef oft tekið mislangar pásur í þeim efnum. Það gæti verið að ég sé að ofhugsa suma hluti en í augnablikinu finnst mér ég vera í hlutlausum gír, sem líklega er bæði gott og slæmt. Ég er samt á því að ákveða að hafa sem minnstar áhyggjur, taka einn dag í einu en vona jafnframt að svörin fari að koma til mín. Ég er ekki beint að bíða eftir neinu sérstöku, velti ákveðnum hlutum fyrir mér og finnst stundum að ég sé ekki alveg nógu stefnuföst. Og nú spyr ég mig hvort þessar pælingar séu nokkuð til að birta...??? Svörin eru bæði já og nei. Dæmigerður fiskur ég  :D

Helgin senn á enda

Þegar ég fór í sund um hálfsjö fyrir vinnu á föstudagsmorguninn lenti ég í smá brasi með sundkortið. Rétt áður hafði kona reynt að nota útrunnið kort og var að láta athuga það í afgreiðslunni. Ég fékk hins vegar græna ör til í fyrstu en komst samt ekki í gegn og þegar ég reyndi aftur komu upp skilaboð um að nýlega væri búið að nota kortið. Ég fór því einnig með kortið til skoðunnar í afgreiðsluna. Okkur var hleypt inn og ég fékk kortið aftur í hendurnar, eða það hélt ég. Þegar ég ætlaði að nota það rétt upp úr átta í gærmorgun voru skilaboðin þau að engin "miði" væri á kortinu, og það sem á að gilda fram í nóvember. Ég leit á kortið og sá það að það var skráð á e-a Ólöfu. Semsagt smá framhaldsvesen. Ég fór því afgreiðsluna og sagði frá hremmingum mínum. Það er nokkuð ljóst að hin konan hlýtur að hafa verið Ólöf og að hún hafi fengið mitt kort. Það var ákveðið að panta nýtt kort handa mér, sem mun hafa sama gildistíma, og þarf ég ekki að borga fyrir þar sem þetta voru mistök af hálfu einnar afgreiðslustúlku sundlaugarinnar. Í millitíðinni fékk ég í hendurnar yfirlýsingu um að verið sé að panta handa mér nýtt kort og ég eigi að fá rautt ÍTR armband sem er um leið aðgangur inn. Nú voru sumir stafirnir í millinafninu mínu á sundkortinu farnir að mást út svo það má eiginlega teljast heppilegt að ég hafi lent í þessu "veseni". Nýja kortið fæ ég svo sennilega á þriðjudag eða miðvikudag. Ég notaði sundferð gærdagsins afar vel. Synti í tæpan hálftíma, fór fjórum sinnum í kalda pottinn og var svo góða stund í sjópottinum eftir síðustu kaldapottsferðina. Þegar ég sat svo í "sólbaði" rétt fyrir tíu, stuttu áður en ég ætlaði upp úr heyrði ég allt í einu sagt; "Þessa þekki ég!" Ég leit upp og svaraði með breiðu brosi og sagði; "Já, og ég þekki þig líka!" Um var að ræða stelpu frá Hellu sem nú er bóndafrú norður í landi.

Í morgun veifaði ég "leyfisbréfinu" framan í ungan mann í afgreiðslunni í laugardalslauginni um hálfniu og fékk strax afhent rautt armband sem ég notaði aðeins til að opna leiðina inn að klefa og svo aftur til að hleypa mér út sex korterum seinna. Synti eitthvað svipað og í gær en nú var kaldi potturinn lokaður svo ég lagði mig í bleyti í sjópottinum í dágóða stund. Fór heim og gekk frá sunddótinu en stoppaði ekki við nema svo sem eins og klukkustund því ég ákvað að drífa mig í heimsókn austur til foreldra minna. Var komin þangað um eitt. Eftir kaffi skrapp ég á tvo staði, m.a. til fyrrum nágranna pabba og mömmu sem eru nú á elliheimilinu. Þau tóku mér fagnandi og eru merkilega hress miðað við að vera fædd árin 1920 (hann) og (hún) árið 1927. Ég kom aftur heim rétt upp úr klukkan tíu í kvöld.

Já góða daginn, mars er byrjaður fyrir nokkrum dögum

Google-"reikningurinn" var eitthvað að stríða mér í upphafi mánaðar. Þeir vilja setja allt undir einn hatt og "einfalda" málin en fyrir mér eru breytingar oft á tíðum frekar flóknar þótt inn á milli sé ég ágætlega dugleg við að tileinka mér eitt og annað "nýtt af nálinni". Ætla ekki að hafa þessa færslu mikið lengri þar sem ég er að undirbúa mig undir smá viðburð í kvöld. Líklega er ég heldur ekki komin í mitt venjulega skrifstuðsflæði, ef eitthvað er hægt að kalla venjulegt við mín skrif.

Hlaupársdagur

Klukkan var ellefu mínútur gengin í níu þegar ég byrjaði að synda í Laugardalslauginni í gærmorgun. Synti í uþb hálftíma og fór síðan þrjár ferðir í kalda pottinn, tvær í fjörutíuogtveggja gráðu heita pottinn, einu sinni í sjópottinn (þar lagði ég mig í saltpækil í amk 15 mínútur), nokkrar mínútur í gufuna og fimm mínútna sólbað áður en ég fór uppúr og aftur heim. Kom heim um tíu og hafði þá tæpa þrjá tíma til að sýsla við ýmislegt sem og slaka aðeins á áður en ég mætti í kirkjuna í upphitun fyrir messu.

Eftir messu og smá maul á eftir fór ég beint heim og ákvað að hræra í hálfa uppskrift af vöfflum handa strákunum. Stuttu eftir að vöfflurnar voru tilbúnar dreif í ég að skila af mér þvotthússameigninni með því að skúra niður stigann frá fyrstu hæðinni, ganginn og þvottahúsgólfið. Gott að vera búin að skila af sér, kvittaði fyrir á nýupphengt "þrif á sameign" blað og þarf ekki að hugsa um þetta aftur fyrr en í júní.

Synirnir voru svo frekar ánægðir með mömmu sína sem hafði hrefnusteik í kvöldmatinn.

Á leið í messu á eftir

Í gærmorgun vaknaði ég við vekjaraklukkuna á áttunda tímanum. Ég var ákveðin í að mæta í sund fljótlega eftir að opnaði en var svo sem ekki að flýta mér. Var að byrja sundferðirnar ca tuttugu mínútum fyrir níu og synti ég í uþb hálftíma áður en ég fór að pottormast. Kom heim í stutta stund upp úr hálfellefu eiginlega rétt til þess að ganga frá sunddótinu og ná í esperantobækurnar því ég var mætt á slaginu ellefu til Inger. Stoppaði hjá henni í hátt í tvo tíma. Við vorum pínu lengi að koma okkur í gírinn en við hrukkum samt í gang fyrir rest. Áður en ég fór aftur heim kom ég við í Krónunni úti á Granda. Svo fór ég ekkert meira í gær en ég lánaði bræðrunum lánsbílinn seinni partinn.

Horfði á seinni hálfleikinn í bikarúrslitaleik í handbolta kvenna og sá svo allan karlaleikinn og var svo sannarlega sátt við úrslitin í þeim leik. Nema hvað! Áfram VALUR!

Á árshátíð í gærkvöldi

Ég lánaði bræðrunum lánsbílinn á spilakvöld á fimmtudagskvöldið. Þegar þeir komu aftur heim lagði einkabílstjórinn bílnum fyrir aftan heilsugæsluna. Þess vegna notaði ég tækifærið og byrjaði á því að fara í sund strax klukkan hálfsjö í gærmorgun. Þaðan fór ég beint í vinnuna og var mætt um átta. Fór beint heim eftir vinnu. Slakaði á í um tvær klukkustundir áður en ég klæddi mig upp og dreif mig á árshátíð í kirkju óháða safnaðarins. Þar hjálpaði ég til við að raða upp og leggja á borð. Formaður safnaðarins skipaði séra Pétur sem veislustjóra sem byrjaði allra fyrst á því að biðja "soðsveininn" um að segja frá matseðlinum.

Matseðillinn, svona nokkurn veginn:

Grafin lax með sinnepsósu.

Reyklaxatartar með capers rauðlauk og koriander.

Chevice sjávarréttir,

bleykja í sítrónusmjöri með chyllisultu og graslaukssósu.

Marineruð hrefna með soyja og sesam.

Grafið lamb með sinnepsósu.

Roastbeef með remolaði.

Léttsteiktar andabringur með appelsínusósu.

Waldorfsalat.

Brúnaðar kartöflur.

Ferskt salat.

Brauð og smjör.

Ég smakkaði á næstum því öllu en sleppti þó kartöflunum, brauðinu og smjörinu. Í eftirrétt með kaffinu var afar bragðgóð rjómaterta sem ég fékk mér smá flís af. En það var ekki bara borðaður góður matur það var líka sungið, sann-Kristinn sagði nokkra brandara og sagði aðeins frá starfseminni í kirkjunni eins og hann upplifir hana, Pétur sagði aðeins frá nýjustu pétrísku orðabókinni sem vonandi kemur út sem fyrst og Anna Kristjánsdóttir var forsöngvari í gömlu lagi (Ramóna) sem Stefán Íslandi söng einna fyrstur á íslensku. Til að gera langa sögu stutta var kvöldið vel heppnað og skemmtilegt.