- Aftur kominn föstudagur -

Það er ekkert fyndið hversu hratt tíminn æðir áfram. Ég hamast við að njóta augnabliksins og reyni að stressa mig sem minnst. Oft er maður samt kominn út í hringiðuna áður en maður veit af. Labbaði tvisvar sinnum yfir í Hlíðarnar úr vinnunni í gær. Fyrst um hádegið til að fara í foreldraviðtal með strákunum (sem og Davíð og kennaranum). Það gekk svona glimrandi vel að við Davíð buðum okkur út að borða á "Fish and Chips" á eftir :-). Maturinn þar er mjög góður. Kláraði svo vinnudaginn áður en ég arkaði af stað heim á leið. Stoppaði góða stund á einum stað þegar ég var ca hálfnuð. Bjó til plokkfisk úr afgangnum frá því á miðvikudaginn. Annar tvíburinn var lítið hrifinn en sagði samt eftir matinn að þetta hefði nú ekki verið versti plokkfiskur sem hann hefði smakkað. Þegar Davíð kom heim kláraði hann afganginn enda held ég að plokkfiskur sé einn af uppáhaldsréttunum hans.

- Fjörug kóræfing -

Kom við í Heilsuhúsinu og Yggdrasil á leiðinni heim úr vinnu í gær. Þegar ég kom út úr síðarnefnda staðnum var kallað: "Mamma" og hinum meginn götunnar stóð fyrrum söngfugl, við hliðina á kunnuglegum bíl, og baðaði út öllum öngum og við hraðbankann stóð enginn annar en maðurinn minn. Ég fór yfir götuna og inni í bílnum var hinn tvíburinn. Davíð var að skutla þeim bræðrum að hitta bekkinn sinn á Eldsmiðjunni og hafði stoppað þarna til að taka út pening og láta þá hafa. Ég óskaði strákunum góðrar skemmtunar og hélt svo göngu minni áfram heim á leið. Sauð mér ýsu og bræddi smjör með möndlum og furuhnetum í og fékk mér ásamt mauki sem ég keypti í Yggdrasil. Um sjöleytið skundaði ég af stað á kóræfingu. Það vantaði einn-tvo í hverja rödd fyrir utan tenór, þau mættu öll þrjú. Eftir upphitun byrjuðum við á fara yfir Moon River svo sungum við yfir lagið sem við sungum eftir predikun sl. sunnudag og svo æfðum við Aldasöng áður en við fórum í kaffi. Eftir kaffi fengum við nokkra blaðsíðna lag í hendurnar sem ætlunin er að flytja seinna í mánuðinum. Ein úr altinum hefur sungið þetta áður. Þetta er þekkt lag en mér gekk hálfbrösuglega til að byrja með. Það var samt farið að lagast. Allt í einu var klukkan orðin tíu og kórstjórinn sagðist ekki ætla að halda okkur til miðnættis. Tveir og hálfur tími er alveg ágætis tími en hann var svakalega fljótur að líða. Fékk góðar fréttir eftir æfinguna.

- Útlínur og úttalning -

Sat með saumana mína fyrir framan sjónvarpsskjáinn part úr gærkvöldinu. Taldi fyrst út í "vínmyndinni". Er að sauma laufblöð og byrja bráðum á berjaklösum. En ég tók engilinn líka fram og saumaði amk tvær útlínur. Þetta er alveg að hafast en samt virðist alltaf vera eitthvað smá eftir. Annars er hugurinn stöðugt hjá tengdamömmu og verður hjá henni í allan dag, eða þar til ég/við heyrum frá henni eða tengdapabba.

- Dirty Dancing -

Ég skellti mér í Háskólabíó í gærkvöldi með fimm öðrum stelpum að sjá Patrick Swayze heitinn í myndinni Dirty Dancing. Það var fullur salur og rétt fyrir myndina var komu fram fjögur danspör og hituðu og byggðu upp stemminguna. Þetta var sko ekki leiðinlegt og það eina sem mér fannst að var tuttugu mínútna hlé í miðri myndinni. Davíð var í pílu og karatestrákurinn á æfingu svo fyrrverandi söngfuglinn var einn heima part úr gærkvöldinu.

- Enn ein helgin þotin hjá -

Sat með saumana mína fyrir framan imbann fram eftir föstudagskvöldi. Davíð sá alveg um matinn og stóð sig vel í þeim málum :-). Laugardagurinn var nokkuð slakur en um miðjan dag skruppum við í heimsókn til einnar frænku minnar, þ.e. við fórum bara tvö við Davíð. Strax eftir heimsóknina ákváðum við að prófa að verla í Kosti. Það var svolítið skrýtið að ganga um þetta vöruhús og skoða úrvalið en ég var annars nokkuð ánægð með þennan prufuleiðangur. Hver veit nema maður fari að kíkja reglulega í Kost, þ.e. a.m.k. betra ef mann vantar eitthvað í miklu magni. Saumaði fyrir framan skjáinn aftur þá um kvöldið alveg þar til Mission impossible III byrjaði. Vann bæði að englinum sem og "vín-smá-myndinni". Engillinn er nú langt kominn, aðeins örfáar útlínur í ermarnar á kjólnum eftir og svo auðvitað allar perlurnar. Rétt fyrir hádegi í gær fór ég tvær ferðir með fernur og blöð í gáminn sem er í Eskihlíðinni. Davíð skutlaði mér svo í kirkjuna um eitt. Það var skírð stúlka í messunni og maður sem hefur verið kristinboði í Eþíópíu fór í ræðustólinn. Ræðan hans var virkilega góð og vel fram sett. Eftir smá kaffisopa eftir messuna labbaði ég heim. Feðgarnir voru á leið í keilu með tengdó, einum mági mínum og syni hans, en þeir voru ekki farnir þegar ég kom heim. Ég náði að horfa á framlenginguna í undanúrslitum bikar karla í handboltanum og var búin að stinga læri í ofninn nokkru áður en feðgarnir komu aftur heim. Davíð kom með mér að versla ávexti fyrir vinnuna og svo horfðum við fjölskyldan á "The karate kid" með Jackie Chan.

- Vikan að klárast -

Það er kominn föstudagur enn á ný. Vikan að klárast og eftir helgina verður þessi stysti mánuður ársins hálfnaður. :-) Þar sem ég tek þátt í "Lífshlaupinu" á vinnustaðnum mínum hef ég gengið bæði í og úr vinnu og á miðvikudaginn trítlaði (hálfskautaði ég reyndar) ég líka á kóræfingu og á heimleiðinni var smá hríðarkóf að bíta í andlitið á mér. En í morgun treysti ég mér ekki til að rennblotna og kannski fjúka um koll svo ég bað manninn um að skutla mér í vinnuna. Ein frænka mín sem býr í Danmörku er á Íslandi þessa dagana. Ég frétti af henni í fyrradag. Dvölin stendur bara yfir í viku og er hún að fljúga heim til sín á morgun. Hringdi í foreldra hennar í gær bara svona rétt til þess að heyra í henni. Það var mjög gott og gaman. Á eftir hringdi ég svo í mömmu. Hún er þreytt og finnst þessi barátta við heilsuna frekar erfið. Vonandi fer hún að finna meira fyrir batanum fljótlega. Hugurinn er líka stöðugt hjá tengdamömmu.

- Dagarnir æða áfram -

Vikan er hálfnuð og fimm dagar síðan ég settist síðast við skjáinn í þeim tilgangi að punkta niður það sem hefur verið á döfinni. Á laugardaginn skundaði ég yfir í Norðurmýrina til esperanto vinkonu minnar. Við erum að vinna í að koma okkur aftur í gang. Nú styttist reyndar í að það verði mun lengra að labba yfir til hennar en þau eru að flytja vestur í bæ einhvern tímann með vorinu. Að öðru leyti tók ég því rólega þannig að á sunnudeginum átti auðvitað eftir að sinna hefðbundum heimilisstörfum sem eiga að vinnast reglulega. Slapp feðgunum að mestu við þau mál. Notaði skurðinn í lófanum sem afsökun fyrir að vera ekki mikið að "busla" í vatni og vinda klúta. Á mánudagskvöldið tók ég á móti hinum fiskunum í saumaklúbb. Yndislegt kvöld í alla staði. Mikið spjallað, hlegið og saumað. Vorum allar að telja út. Ég sýndi þeim engilinn en ákvað að sauma smámyndina sem ég byrjaði á um daginn. Kom við í fiskbúðinni á heimleiðinni í gær og keypti bæði bleikju og ýsu. Ýsan fór í frysti en ég ákvað að prófa að baka bleikjuna með afgangi af rófum sem voru skornar niður í snakk fyrir saumaklúbbinn kvöldinu áður. Sauð kartöflur og bræddi smá smjör og setti möndlur út í. Mér fannst þetta hið mesta sælgæti en feðgarnir voru svona semí-ánægðir.

- Það kom babb í bátinn -

Á heimleiðinni í gær leit ég aðeins inn til fyrrum nágranna í risinu í norðurmýrinni. Alltaf gott og gaman að kíkja smá til gömlu hjónanna. Ætlaði mér að sitja eitthvað við saumana í gærkvöldi og hefði reyndar geta farið í keilu líka en ég varð fyrir smá óhappi, þegar ég var að ganga frá í eldhúsinu eftir matinn, sem setti strik í reikninginn. Hægri lófinn lenti í smá árekstri við hnífsodd og Davíð varð að hjálpa mér við að setja eitthvað yfir ca cm skurð á óþægilegum stað. Í stað þess að sauma neitt, hvað þá keila, þá kláraði ég að lesa "Morgunengil" eftir Árna Þórarinsson.

- Engin kóræfing í gærkvöldi -

Var að hamast við að hengja upp þvott um sjö í gærkvöldi þegar ég fékk sms um að kóræfing félli niður vegna veikinda. Ég þurfti því ekkert að flýta mér að hengja upp til að verða ekki of sein á æfingu. En mér datt reyndar í hug að kannski hefðu þessi skilaboð ekki borist einni sem er nýbyrjuð aftur í altinum. Ég lauk við það sem ég var að gera, dreif mig upp í íbúð og fann símanúmerið hjá kórsystur minni. Ég rétt náði henni áður en hún fór að að heiman því hún var auðvitað að leggja af stað á æfingu. Í staðinn notaði kvöldið í englasaum og fylgdist einnig með Kiljunni. Náði að klára alveg annan vænginn og það er ekki mikið eftir af hinum vængnum, hugsanlega samt svona ein kvöldstund. Kannski get ég klárað þann væng í kvöld og þá eru bara eitthvað af dökkum útlínum í kjólnum eftir og svo auðvitað perlurnar. Jei, þetta klárast líklega bara á næstu dögum, þ.e. ef ég held mig að verki.

- Vikan er hálfnuð -

Í dag byrjar "Lífshlaupið" og stendur það yfir í tæpar þrjár vikur. Að sjálfsögðu skráði ég mig til leiks og arkaði keik í vinnuna í morgun með vindinn í bakið. Varð að passa mig vel á Eiríksgötunni við sjúkrahúsið því þar var búið að moka gangstéttina og lúmsk hálka. Var næstum því dottin einu sinni en bjargaði mér meistaralega með nettum handleggjasveiflum. Það er ekki svo langt síðan ég flaug á hausinn á miðri hraðahindrun yfir Barónsstíginn. Þá lenti ég á öðru hnénu og ætlaði ekki að geta staðið á fætur. Það tókst þó í þriðju tilraun en ég er enn með kúlu og mar á hnénu til minningar um þetta fall. Karatestrákurinn var þreyttur í gærkvöldi og sleppti kumiteæfingu. Ég var með soðinn fisk í matinn um hálfsjö og pilturinn ákvað svo sjálfur að fara í háttinn klukkan níu. Mér fannst það gott hjá honum. Hann vaknaði alveg jafnþreyttur í morgun, fannst honum. Hinn tvíburinn tók út svona daga í síðustu viku og ég veit ekki hvort um er að ræða vetrarslen, vaxtarkippi eða sambland af báðu. Vann aðeins að bláa englinum í gær og er langt komin með að klára útlínur í öðrum vængnum. Enn get ég þó ekki áætlað hversu mikið er eftir en það eru nokkur verkefni sem bíða eftir mér og halda mér við efnið því ég er ákveðin í að byrja ekki á neinu "stóru" fyrr en ég hef alveg lokið við engilinn. Aftur á móti er ég einnig að vinna að tveimur litlum myndum sem ég gríp í stöku sinnum.

- Nýr mánuður -

Það er kominn febrúar og miðað við hvað janúar var fljótur að líða reikna ég með að það verði örstutt þar þessi mánuður verður liðinn.

Helgin fór vel fram. Gerði reyndar mest lítið á laugardaginn. Svaf framundir hádegi og restin af deginum fór í innkaup, saumaskap og smá lestur. Á sunnudaginn skyldum við fyrrverandi söngfugl eftir heima og brunuðum til Akranes með karatestrákinn til að fylgjast með honum keppa í kata og kumite. Það fór rúmlega hálfur dagurinn í þetta ævintýri en þegar heim var komið var ákveðið að leigja mynd sem við gátum horft á öll fjögur. Aldrei þessu vant voru allir sammála um myndavalið strax. Ævintýramynd með Nicolas Cage varð fyrir valinu.

Hulda, systurdóttir mín, keppti á skautum á laugardaginn og náði silfrinu í þetta sinn. Vel gert hjá frænku minni.

Í gærkvöldi skrapp ég til tvíburahálfsystur minnar. Ekki í saumaklúbb, heldur á Tuppervare-kynningu. Það er ár og dagur síðan ég fór síðast á svona kynningu. Hitta margar skemmtilegar konur og svo endaði það með því að ég smellti mér á nokkrar vörur úr bæklingnum. Á "svolítið" af svona fyrir og sumt af þessu nota ég mjög mikið.

- Janúar alveg að verða búinn -

Það er föstudagur, helgi framundan og strax á þriðjudaginn hefst nýr mánuður. Og mér sem finnst áramótin hafi verið fyrir ca hálfum mánuði. Ætli það verði ekki kominn mars eftir eina og hálfa viku?

Annars settist ég niður með saumana mína í gærkvöldi. Er að "hamast" við að reyna að klára engilinn svo ég geti nú farið að byrja á nýju stóru verkefni. Stóðst ekki mátið um daginn og byrjaði að sauma litla mynd af rauðvínsflösku og glasi ásamt vínberjum og laufblöðum. Svo hef ég líka alltaf "merkjamyndirnar" að grípa í. En ég var semsagt að vinna í englinum í gærkvöldi. Nánar tiltekið að útlínum í öðrum vængnum. Ef ég sest niður með saumana mína eitthvað, nánast á hverjum degi, ætti ég að ná að klára þetta verkefni á örfáum vikum.

- Ein að reyna að koma sér í gang -

Jæja, er ekki besta leiðin til að vekja "skrifandann" að setjast niður fyrir framan skjáinn og "hamra" svolítið á lyklaborðið? Jafnvel þótt maður hafi ekkert að segja? Reyndar er kollurinn fullur af alls konar efni það er bara spurning hvort og hvernig ég kem einhverju af því frá mér. Ætla að sjá til næstu daga hvort eitthvað festist á skjáinn...

- Nýtt ár og fyrsti mánuðurinn langt kominn -

Ég er orðin alltof löt við skriftirnar og líkar það frekar illa. Það er nefnilega alveg ágætt að eiga einhverja punkta til að lesa yfir. Ég ætla nú samt ekki að lofa því að ég verði neitt duglegri og að þessu sinni verður þetta bara stutt og snubbótt. Sjáum svo til hvað gerist á næstu dögum og vikum.

- 23.08.1890 -

Ættarmót í Heiðarættinni

Í dag eru 120 ár síðan föðuramma mín heitin, Vilborg Helga Þorsteinsdóttir frá Berustöðum, fæddist. Pabbi minn er "örverpið" hennar og Odds Oddssonar, frá Heiði á Rangárvöllum. Hann, pabbi minn alltsvo, hefur alltaf verið duglegur að taka myndir af ýmsu og ýmsum og á orðið þónokkuð safn sem hann hefur haldið vel utan um í gegnum tíðina. Systkynabörn hans hafa lengi þrýst á um að haldin yrði myndasýning. Pabbi taldi að myndasýningin ein og sér myndi nú ekki taka neitt svo langan tíma og vildi gera meira úr þessu. Það var samþykkt fyrir nokkru, ákveðið að blása m.a. til ættarmóts í kringum 120 ára fæðingarafmæli ömmu minnar og nefnd sett á laggirnar. Pabbi sá um að taka saman allskyns fróðleik um það hvernig "Heiðarættin" er tilkomin enda á hann til ómetanlegan fróðleik í sínum fórum (gömul skjöl og sendibréf) og ákvað að tileinka hann ömmu sinni, Guðbjörgu Filippusdóttur (1855-1918), enda má alveg segja að hún sé upphafið af tilurð okkar sem kennum okkur við Heiði.

Stóri dagurinn rann upp á laugardaginn var. Um eitt leytið var hist á Keldum og blessað yfir leiði ættingjanna. Næst var haldið að Gunnarsholti þar sem fenginn hafði verið fundarsalur fóðurkögglaverksmiðjunnar. Sveinn Runólfsson landgræðslu-stjóri, bauð fólk velkomið þegar klukkan var nýbyrjuð að ganga þrjú. Og svo tók pabbi við með fróðlegan fyrirlestur um upphafið. Eldri tengdasonur hans sá um sýningarvélina og las einnig minningarorð og ljóðabálka um langömmu mína, undirrituð las upp nokkur gömul bréf (það elsta frá árinu 1903) og fyrsta tengdabarnabarn ömmu og afa sagði m.a. frá sinni fyrstu reynslu af kynnum sínum af Heiðarættinni. Myndasýningin kom svo í kjölfarið. Að lokum var hist á Helluvaði (þar sem amma heitin átti sín síðustu ár hjá yngstu dóttur sinni). Helluvaðsfjölskyldan hafði skipulagt skemmtilega þrauta- og ratleiki sem farið var í á meðan aðrir í sömu fjölskyldu sáu um að elda ofan í mannskapinn. Það var sungið, leikið og spjallað fram eftir kvöldi. Þótt auðvitað hafi ekki öll ættin komist í þennan gleðskap trúi ég því að ástvinir okkar sem kvatt hafa þennan heim hafi verið með okkur í anda þennan skemmtilega laugardag.

- Gleðilegt sumar! -

Sóttum Helgu systur um hálftvö í gær. Mágur minn og stelpurnar þeirra voru á "sumargleði" í Húsaskóla en Helga tók hluta af myndavélagræjunum sínum og við fórum í Þingvelli. Nánar tiltekið að Öxarárfossi þar sem systir mín tók myndir af þeim bræðrum og eitthvað af okkur fjölskyldunni. Er við komum í bæinn aftur klæddu strákarnir sig í jakkafötin og tilheyrandi og Helga tók af þeim myndir bæði saman og sitt í hvoru lagi. Alls tók hún 108 myndir og sumar koma mjög vel út.

- Síðasti vetrardagur -

Seinni partinn í gær kom ég við hjá fyrrum nágrönnum mínum í Norðurmýrinni. Á það til að droppan þangað inn öðru hverju, enda alveg í leiðinni heim. Og í gær var eitthvað sem togaði mig þangað. Stoppa aldrei mjög lengi en fæ mér þó kaffisopa og gott spjall. Davíð var heima þegar ég kom svo heim. Hann var eitthvað slappur svo ég tók að mér að skutla og sækja á æfingar. Karatestrákurinn labbaði nú á sína æfingu en ekki heim og Judóstrákurinn æfir í Þróttaraheimilinu og það er heldur langt fyrir hann að labba á milli. Kannski mun hann hjóla þetta þegar hann hefur fengið sér hjól. Uppgötvaði það svo í gærkvöldi að ég hef ekki sest niður með saumana mína sl. 4-5 daga. Verð að bæta úr því.

- Bráðum kemur sumar -

Það eru góðar fréttir, ef rétt er, að vetur og sumar eigi að frjósa saman. Samt er hæpið að ástandið fyrir austan verði neitt eðlilegt næstu misserin. Það er hræðilegt að sjá mynd af stöðunum sem hafa orðið verst úti vegna öskufalls úr Eyjafjallajökli. Ég hef mikla samúð með fólkinu sem býr þarna og vona að það "lifi" þessar hörmungar af, þ.e. að byggð leggist ekki alveg í eyði. Kíki alltaf reglulega í gegnum vefmyndavélarnar á milu.is og stari heilluð en þó með ákveðnum hryllingi ef útsýnið er gott á gufu- og öskustrókana.

- Mánuðurinn rúmlega hálfnaður -

Eins og svo oft áður þá æðir tíminn áfram eins og hann sé á akkorði. Hafði það mjög rólegt um helgina. Fékk aukaklukkutíma með Ellu vinkonu en það var ekki flogið austur á Egilsstaði fyrr en á laugardagsmorguninn. Síðustu nóttina gat hún sofið í rúmi því söngfuglinn fór í kóræfingabúðir seinni partinn á föstudaginn og kom ekki heim fyrr en í hádeginu í gær. Nokkru eftir að ég skutlaði Ellu á flugvöllinn fór ég til norsku esperanto vinkonu minnar. Hún átti afmæli og ég færði henni útsaumað hrútsmerki með nafninu hennar undir. Þegar ég kom heim voru feðgarnir, Davíð og karatestrákurinn, farnir á karatemót sem haldið var í Mosfellsbæ. Þeir komu ekki heim fyrr en milli fimm og sex. Davíð sá um að sækja söngfuglinn í hádeginu í gær og hann sá einnig um kvöldmatinn í gærkvöldi.

- Sögulegir tímar -

Já, við erum heldur betur að upplifa sögulega tíma. Fyrst fengum við flott ferðamannagos á Fimmvörðuhálsi. Núna gýs í Eyjafjallajökli, sem hefur ekki gosið í um 200 ár og ég er mjög hrædd um að áður en langt um líður taki Katla við. Það er rétt eins og verið sé að þjálfa björgunarsveitirnar sem og fólkið sem býr á svæðinu fyrir það sem koma skal. Rýmingaráætlunin sem framkvæma þurftir aðfaranótt miðvikudags gekk mjög vel. Menn halda vöku sinni, gera ráð fyrir hinu versta en vona að besta. Og nú er litla Ísland nafli alheimsins þar sem gosið takmarkar flugsamgöngur vegna öskunnar (sem ku vera stórhættuleg hreyflum flugvélanna). Pabba var búið að dreyma fyrir þessum gosum og fyrst hluti af draumnum/unum er komið fram getur maður alveg búist við að hinn hlutinn rætist; Miklu, miklu, stærra gos líklega í Kötlu eða á því svæði.

Annars eru tvíburarnir fermdir og tókust bæði athöfn og veisla með eindæmum vel. Fékk reyndar ekki að fara tvisvar til altaris en það var í góðu lagi. Bræðurnir tóku sig vel út bæði í kyrtlunum sem og nýju jakkafötunum sínum. Veislan var í sal Lionsklúbbsins Lundar í Auðbrekku í Kópavogi og mættu tæplega 70 gestir, ættingjar og vinir. Strákarnir voru ljúfir og kurteisir og fyndnir en þegar fór að líða á veisluna voru þeir með uppistand og reittu af sér brandarana við góðar undirtektir. Það var gott að eiga frí eftir þetta. Strákarnir fengu frí í skólanum á mánudaginn var og ég mætti ekki til vinnu fyrr en í gærmorgun, en nú er ég líka búin með sumarfríið mitt síðan í fyrra.