- Kóræfing í kvöld -

Þessa vikuna eru allir dagar ásetnir. Í gærkvöldi var keiluæfing hjá mér. Ekki gekk mér alveg eins vel og í síðustu viku en mér hefur líka gengið verr, svo þetta slapp. Nafnarnir fóru saman í Katlagil þar sem bekkur söngfuglsins var með kvöldvöku og skemmtu sér fram eftir kvöldi. Kvöldið endaði á krassandi draugasögu með hryllingsívafi sem maðurinn minn samdi sjálfur og las á staðnum. Í kvöld fer ég að kóræfingu og annað kvöld erum við búin að stefna forráðamönnum bekkjarfélaga karatestráksins á kaffifund í Perlunni. Á föstudaginn fara nafnarnir með drengjakórnum, kórstjóra, undirleikara og nokkrum foreldrum í æfingabúðir en ég fer á árlega árshátíð hjá safnaðarstjórn óháðu kirkjunnar.

- Alltaf nóg að gerast -

Enn á ný eru liðnir nokkrir dagar síðan ég bloggaði síðast. Ekki er alltaf um skort á tíma að ræða enda finnur maður sér yfirleitt alltaf tíma til að gera það sem manni finnst skemmtilegt að gera. Nei, heldur hefur andleysi og skriftarleti hrjáð mig. Það er alltaf eitthvað um að vera í kringum mig en hvenær sem færi gefst sest ég niður með góða bók eða tek upp saumana mína. Ég skilaði nokkrum bókum á safnið í síðustu viku og kom með fleiri til baka (þrátt fyrir að eiga ennþá ólesnar bækur af safninu heima). Eftir vinnu í gær arkaði ég á skrifstofuna til Davíðs til að fá hjá honum bílinn og gefa honum færi á því að vinna aðeins lengur. Í þetta skipti varð hann reyndar samferða heim. Ég skutlaði söngfuglinum á æfingu, sótti sendingu á pósthúsið og skilaði tveimur bókum á safnið. Skilafresturinn var að bresta á. Þarf varla að taka það fram að, auðvitað sá ég nokkrar bækur sem ég bara varð að taka með mér heim. Einnig náði ég mér í nokkrar bækur á esperanto. Og nú er ég með 17 bækur af safninu heima. Þegar ég kom heim var karatestrákurinn að labba af stað á æfingu. Ákvað að skutla honum. Verið var að skipta um læsingu á útidyrunum heima og fengum við einn lykil. Ég stoppaði því ekki lengi heima við heldur skrapp í Kringluna með það að markmiði að fjölfalda þennan lykil. Því miður var ekki til efni í svona lykil. Sótti strákana af æfingum og hafði svo smá tíma til að slaka á áður en Davíð bauð okkur að gera svo vel. Í gærkvöldi hittumst við svo þrjár vinkonur í saumaklúbb, heima hjá einni okkar. Tíminn flaug alltof hratt frá okkur og klukkan var allt í einu orðin ellefu. En það var mikið saumað, prjónað og spjallað...

- Helgin var ekki lengi að líða -

Laugardagurinn fór í esperantofund, innkaup og slökun.

Í gær mættum við öll með karatestráknum í Smárann þar sem keppt var í einstaklings- og hópkata barna og unglinga. Oddur Smári var skráður til leiks, bæði í einstaklings og hópkeppninni. Reyndar mætti einn liðsfélaginn ekki á mótið en það gat annar drengur stokkið inn í hópinn svo þeir gátu keppt. Við mættum á staðinn um hálftólf en Það liðu rúmir tveir tímar áður en komið var að Oddi. Fljótletga eftir að við mættum á svæðið fór söngfuglinn að sjá eftir að hafa komið með en við hjónin skemmtum okkur ágætlega.

- Það er að skella á helgi -

Það var ekki alveg eins gott að arka til vinnu í morgun eins og dagana sem stillan var. Það liggur við að ég panti frekar að hafa kalt og stillt veður heldur en blautt og hált. Seinni partinn í gær var hagl að dynja á mér hluta af leiðinni og það virtist alltaf vera beint á móti, beint í andlitið. En ég komst heim (og reyndar líka til vinnu í morgun) og gat skráð 2x30 mínútur í göngu á lífshlaupssíðuna í gær. Hef skráð hreyfingu á 305 daga á sl. 12 mánuðum og held ég megi bara vera stolt af sjálfri mér. Ég skrái mest göngur en það hefur komið fyrir að ég hef farið í sund og svo leyfi ég mér að skrá heimilisþrifin og hlaupin niður í þvottahús og upp aftur, í flokkinn: Annað, inn á milli.

- Fyrsta færslan í febrúar -

Mánuðurinn er rétt að verða hálfnaður og mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan síðasta færsla var sett inn. Dagarnir hafa einhvern veginn þotið frá mér og/eða farið í allt annað en skriftir. Það eina sem liggur niðri líkt og skrifin er útsaumurinn minn. Ég hef ekki snert á nál í hálfan mánuð eða síðan ég fór í saumaklúbb til "tvíburahálfsystur minnar".

Þann 6. febrúar var skipulagsdagur í skólanum og á mánudaginn var, var foreldradagur. Ég átti inni tvo daga af sumarfríinu mínu síðan í fyrra og ákvað að leysa út amk einn og hálfan dag. Var svo heppin að fá bústað, sem ég sótti um, úthlutaðan þessa síðustu helgi og kennarar strákanna buðu okkur að mæta í viðtal sl. þriðjudag. Vorum komin í bústaðinn rúmlega fimm á föstudaginn. Í farteskinu voru m.a. bækur, spil, sundföt og saumadótið mitt. Las tvær og hálfa bók, spilaði póker við feðgana, fór í bæði stuttar og lengri göngur (tvær stuttar og eina lengri, laugardag, sunnudag og mánudag) en fór hvorki í heita pottinn né snerti á sauminu mínu. Potturinn var ekki notaður því það rann ekkert heitt vatn í hann (hverju svo sem um var að kenna (frosti eða bilun)) en ég skil ekkert í því afhverju ég tók ekki aðeins upp nálina. Kannski vegna þess að ég þarf einmitt að fara að drífa mig í að klára tvö af verkefnunum sem ég er með í gangi???

Annars verð ég að koma því á framfæri hvað tvíburarnir eru að standa sig með ágætum í lærdómnum þeir eru með meðaleinkunn upp á tæp 9 (8,89 og 8,96) og ég er mjög stolt af þeim.

- Í mútum eða ekki í mútum -

Karatestrákurinn minn heldur þessa dagana að hann sé í mútum. Hann er óvanalega hás og röddin einhvern veginn dýpri en venulega en ég hef ekki heyrt röddina hans verða neitt skræka svo ég hef sagt honum að líklega sé hann bara með vott af hæsi og kvefi. Þar fyrir utan styttist líklega í múturnar hjá tvíburunum. Ég er samt að vona að söngfuglinn fari ekki í mútur fyrr en eftir eitt og hálft ár svo hann geti verið einn vetur enn í drengjakórnum. Sjáum bara hvað setur.

Er á leið í saumaklúbb til "tvíburahálfsystur minnar" og á von á því að þar verði nálarnar mundaðar vel fram eftir kvöldi. Hef hug á því að leggja kapp á að klára fermingamyndirnar, af drengjunum tveimur, sem fyrst. Er langt komin með þær en á örugglega nokkra klukkutíma vinnu eftir enn.

Að venju arkaði ég í vinnuna í morgun en seinni partinn fékk ég far heim. Davíð Steinn var á frjálsíþróttaæfingu og Oddur Smári hafði drifið sig í klippingu og kom ekki heim fyrr en um sex. Ég notaði tækifærið og moppaði og skúraði yfir gólfin í eldhúsinu og stofunni og skúraði einnig dúkinn inni á baði. Þegar Oddur Smári kom heim fékk ég hann til að ryksuga yfir holið.

Var með lifur í kvöldmatinn og var hún borðuð með bestu lyst af öllum fjölskyldumeðlimum.

- Ágætis gönguveður -

Veðrið á arkinu í morgun var mjög milt og einstaklega hentugt til að hugsa um lífið og tilveruna. Fannst ég vera eitthvað fljótari í förum fyrir vikið en þegar ég athugaði með tímann þá hafði ég bara verið mínar 30 mínútur á leiðinni. Seinni partinn kom ég við í vínbúðinni við Austurstræti og var komin langleiðina upp í Skipholt þegar Davíð pikkaði mig upp. Eins gott kannski, því Hlíðablóm er ekki lengur við hliðina á American Style og hefur ekki verið þar síðan á aðfangadag. Maðurinn minn skutlaði mér í Hlíðablóm við Háaleytisbraut og beið eftir mér á meðan ég lét skreyta smá afmælisgjöf. Ég náði því samt að ganga 2x30 mínútur í dag.

- Færsla númer 1200 -

Ég er nýkomin heim eftir viðkomu í 12 Tónum (með reikning v/seldra hljómdiska) og Sundhöllinni, þar sem ég synti fyrst ca 300 metra áður en ég lét líða úr mér í heita pottinum. Söngfuglinn er í frjálsum, karatestrákurinn á kúmíte-æfingu og Davíð að vinna þar til kominn er tími til að sækja "þríburana". Það er heldur of fljótt að fara að huga að kvöldmatnum og réttast væri að setjast stund í "húsbóndastólinn" með góða bók...

- Helgin liðin -

Davíð er í pílu og strákarnir sofnaðir. Ég arkaði neðan úr bæ og á skrifstofuna í Ármúlanum eftir vinnu í dag og sótti bílinn eins og þrjá undanfarna mánudaga. Skutlaði strákunum á æfingar og sótti þá aftur. Oddur Smári er nú vanur að labba á sína æfingu en það var svo mikið vatnsveður um það leyti sem hann átti að fara að leggja í hann að ég ákvað að skutlast með hann.

Í gær leysti Adda af á orgelið í messu í Óháða söfnuðinum. Kári var búinn að undirbúa okkur vel. Til stóð að við syngjum Bæn ("Ég krýp og faðma fótskör þína, frelsari...") í röddum sem stólvers en sérann bað um óskalag, "Í bljúgri bæn" með sveiflu á flygilinn eins og Öddu er einni lagið. Við eigum þá hinn sálminn bara til góða. Stúlka um einsárs var skírð og það kom maður frá krisniboðinu og sagði frá sinni reynslu. Predikunarstóllinn var ekki notaður því hann var fullur af dóti úr skrifstofu prestsins en verið er að laga, breyta og snurfusa kirkjuna þessa dagana. Eftir messu og gott spjall við "tvíburahálfsystur mín" skrapp ég á bókasafnið og skilaði tveimur bókum. Kom heim með fjórar af safninu og er því með níu í láni allt í allt.

Helgin var annars frekar fljót að líða. Hitti norsku esperanto vinkonu mína milli ellefu og tólf á laugardaginn. Frá henni labbaði ég svo upp í Þórshamar og horfði á restina af karateæfinguna hjá Oddi. Við löbbuðum svo samferða heim. Davíð var búinn að taka til handa okkur snarl. Á eftir skruppum við í verslunarleiðangur en um kvöldið fórum við til tengdó í þorraveislu.

- Stutt í helgina -

Það er meira hvað tíminn flýgur áfram. Ég væri alveg til í að hægt væri að hægja aðeins á eða þá fá fleiri tíma í sólarhringinn (fleiri mínútur í klukkutímann) svo ég gæti sinnt öllu sem ég bæði þarf að gera og einnig öllum vinum og ættingjum sem og áhugamálunum. Væri það ekki afar ljúft? Ég sé þetta alveg fyrir mér; átta tímarnir búnir um hádegið, þá færu fjórir til sex tímar í heimilið og það væru samt eftir nokkrir tímar í áhugamálin og fjölskylduna og maður fengi samt nógan tíma til að sofa og hvíla sig vel fyrir næsta dag...

Farið alltaf vel með ykkur!

- Langur dagur -

Annasömum degi er senn að ljúka. Lagði af stað að heiman korter yfir sjö í morgun og fór lengri leið en venjulega. Samt var ég aðeins fimm mínútum lengur á leiðinni til vinnu. Klukkan fjögur fór ég hins vegar stystu leið heim og flýtti mér meira en vanalega til að hafa smá tíma heima áður en Davíð kæmi heim og lánaði mér bílinn rétt fyrir fimm. Söngfuglinn var með smá óþægindi í hálsinum en hann ákvað samt að drífa sig á kóræfingu. Á meðan að drengirnir æfðu héldum við stjórnarfund, fórum yfir nokkur mál, og ákváðum næstu skref.

Davíð var tilbúinn með matinn þegar við mæðginin komum heim og ég hafði tíma til að fá mér að borða með feðgunum áður en ég fór á kóræfingu. "Minn kór" æfði fyrir næstu messu, sem er n.k. sunnudag og skoðaði tvö ný lög. Tveir tímar liðu ógnarhratt enda var mjög gaman.

Nú er spurning hvort ég kíki ekki í bók og fullkomni þar með ágætis dag?

Farið vel með ykkur!

- Ótitlað -

Eftir einn og hálfan tíma verð ég mætt upp í keiluhöll á 90 mínútna æfingu. Ég hlakka til. Sagt er að æfingin skapi meistarann og vissulega næ ég ágætis skotum inn á milli en það virðist mjög tilviljunarkennt. Stundum þegar mér finnst ég sé að ná tökum á þessu, miða út atrennuna, legg af stað á hæfilegum hraða, hef auga á þeim stað á brautinni sem ég vil að kúlan fari, sveifla arminum og passa að hann sé beinn þegar ég sleppi kúlunni þá endar kúlan í annarri hvorri rennunni eða tekur aðeins eina til þrjár keilur niður. Og stundum þegar ég hugsa ekkert, mæli ekkert út, miða ekkert og skýt kúlunni einhvern veginn þá næ ég fellu. En þetta er gaman og minnir mig á dagana þegar við Davíð fórum í keilu reglulega með vinafólki okkar. Það voru fjörugir og skemmtilegir keilutímar þar sem stundum gerðust hin ótrúlegustu atvik.

Annars er ég að hamast við að lesa þessa dagana og þar er ég með nokkur járn í eldinum eins og oft áður. Í augnablikinu er ég reyndar bara að lesa tvær bækur en ég fór á safnið á sunnudaginn var og skilaði næstum því öllum bókunum sem voru skráðar á mig, öllum nema bókinni: Hnífur Abrahams eftir Óttar M. Norðfjörð. Davíð las hana eftir að hafa klárað jólabókina sína Myrká eftir Arnald Indriðason (ég á enn eftir að lesa þá bók). Og ég er enn að lesa bókina sem við fengum í jólagjöf 2007, Sagnfræðingurinn eftir Elizabeth Kostova, þ.e. ég hef verið að lesa hana með hléum allt sl. ár og er rétt hálfnuð. Það er ekki vegna þess að söguefnið sé leiðinlegt heldur eru þrír söguþræðir í bókinni og inn á milli bara verð ég að stoppa og spá í hvað er búið að gerast hvar. Inn á milli verð ég að lesa eitthvað annað. Um helgina kláraði ég Arfur Nóbels eftir Lizu Marklund og las einnig Áður en ég dey eftir Jenny Downham. Allt eru þetta skemmtilegar bækur að mínu mati en ég mæli sérstaklega með síðast nefndu bókinni. Maður fer allan tilfinningaskalann á meðan á lestri stendur og sagan skilur heilmikið eftir sig. Það er örugglega óþarfi að taka það fram að að ég kom ekki tómhent heim af safninu...

Farið vel með ykkur!

- Sex ár -

Í dag eru liðin sex ár síðan ég stofnaði þetta blogg og sett inn fyrstu færsluna. Margt hefur gerst á þessum tíma og sumt af því hefur verið skráð samviskusamlega. Það er auðvitað aldrei hægt (eða mjög erfitt amk) að skrá allt nákvæmlega niður dag eftir dag en það á samt að vera hægt að setjast niður með reglubundnu millibili og skrásetja það helsta. Sennilega er þetta fiskurinn/fiskarnir í eðli mínu. En nóg um það. Ég ætla bara að taka eitt skref í einu og sjá til hvort ég finn mig í skrifunum aftur.

Nítjándi desember 2008 er dagurinn þar sem heimurinn minn stöðvaðist um stund. Mamma hringdi í mig um morguninn til að segja mér að ömmubróðir minn væri dáinn. Ég þakkaði henni fyrir að láta mig og spjallaði smá við hana en var svo utan við mig að það leið klukkutími eftir samtalið uns ég hringdi aftur í hana til að votta henni samúð mína. Um kvöldið var ég nýkomin í heimsókn til gamallrar konu þegar pabbi hringdi í mig að segja mér að bróðir hans hefði verið að deyja. Ég mundi eftir því að votta honum samúð mína. Sagði gestgjafanum fréttirnar en hún er tengdamamma bróðursonar hans pabba. Stoppaði hjá henni til ellefu og við spjölluðum um fólkið okkar, lífið og dauðann og allt þar á milli. Þegar ég kom heim fleygði ég mér í fangið á manninum mínum en hann hafði fengið fréttirnar af andlátinu á undan mér. Föðurbróðir minn var orðinn 88 ára og líkami hans orðinn mjög hrörlegur og hann var búinn að reyna margt á sinni löngu ævi, m.a. missa 3 af börnum sínum, svo hann var örugglega hvíldinni feginn. En mikið skelfing skilur hann eftir sig mikið tómarúm...

En lífið heldur áfram með öllum sínum kostum og kynjum. Ein vinkona mín eignaðist sitt annað barn á tólfta tímanum á gamlárskvöld (sennilega síðasta barnið sem fætt er á nýliðnu ári, 2008). Við kíktum á fjölskylduna á sunnudaginn fyrir rúmri viku, strax eftir að ég var búin að syngja með kórnum mínum í fyrstu messu ársins 2009 hjá óháða söfnuðinum. Ég fékk að "máta" prinsinn en honum fannst ekkert varið í að vera hjá mér fyrst hann fékk ekkert að drekka. Feðgarnir fengu að spila íþróttaleiki á leikjatölvu við feðginin og þeir skemmtu sér konunglega. Við mömmurnar fylgdumst með og röbbuðum saman.

Ég er líka búin að mæta í fyrsta saumaklúbbinn á árinu hjá tvíburahálfsystur minni sem og fyrstu keiluæfingu ársins. Þannig að það er alltaf nóg að gerast í kringum mig.

Síðastliðinn fimmtudag lagðist mamma inn á sjúkrahúsið í Fossvogi og fékk settan í sig nýjan hnjálið í vinstri fótinn. Allt gekk vel og fljótlega eftir að ég kíkti til hennar á föstudagskvöldið sá ég hana fara framúr og rölta um með aðstoð göngugrindur. Hún var svo send á Selfoss á laugardaginn var og þar á að kenna henni að nota hækjur á meðan fóturinn og hnéð er að jafna sig.

En nú er kominn tími til að sækja strákana. Farið alltaf vel með ykkur!

- Gleðilegt ár -

Það er mánuður síðan ég skrifaði hérna inn síðast og margt hefur gerst á þessum tíma. T.d. logga ég mig frekar stund inn á fésbókina heldur en að setjast niður og ausa úr mér. Gallinn við þetta fyrirkomulag er sá að þá er ég ekki að halda utan um hið daglega líf mitt. N.k. mánudag verða liðin sex ár síðan ég stofnaði þessa bloggsíðu og mér finnst bæði gott og gaman að glugga í eldri færslur svo ég þarf að fara að taka mig saman í andlitinu og skrifa reglulega. Sjáum hvað gerist næstu daga.

Gleðileg jól og farsælt komandi ár!

- Þrettán dagar til jóla -

Ég var "tekin úr umferð" í seinni partinn í síðustu viku. Kvefið náði slíkum heljartökum á mér að ég svaf í næstum tvo daga. Þótt maður hafi farið á ról upp úr helginni hefur orkan ekki verið nema rétt til að fara í og úr vinnu og sinna hinum allra nauðsynlegustu heimilisstörfum. Ég komst þó á kóræfingu í gærkvöldi og var bara nokkuð sátt við sönghljóðin sem ég gaf frá mér - talröddin er ekki alveg komin ennþá. Ég er semsagt ekki byrjuð að skrifa jólakortin og það endar líklega líka með því að það verði bara skrifað á kort en ekki sendar neinar myndir með að þessu sinni. En það verður þá bara að vera svo. Ég bara nenni ekki að vera að stressa mig of mikið útaf þessu, það er nóg samt.

N.k. sunnudagskvöld verður haldið aðventukvöld í kirkjunni minni. Við fáum kirkjukór Fríkirkjunnar í Reykjavík í heimsókn sem syngur bæði fyrir okkur og með okkur og ræðumaður kvöldsins verður "Siggi Stormur"! Á eftir verður boðið upp á svartbaunaseiði og smákökusmakk skilst mér. Allir eru velkomnir á meðan húsrúm leyfir og aðgangur er fríkeypis.

- Það er kominn desember -

Helgin leið með ógnarhraða. Skrapp til esperanto vinkonu minnar um ellefu á laugardagsmorguninn. Frá henni trítlaði ég yfir í Þórshamar og fylgdist með karatestráknum á karateæfingu. Hinn helmingurinn af fjölskyldunni var í kirkjunni, maðurinn að afhenda miða á tónleika og söngfuglinn á lokaæfingunni fyrir tónleikatörnina. Þeir biðu fyrir utan þegar við mæðginin komum út úr karateheimilinu. Söngfuglinn var á leið í bekkjarafmæli eins bekkjarbróður síns. Það byrjaði í fimleikaheimilinu Björk í Hafnarfirði en svo voru afmælisgestir ferjaðir heim til afmælisbarnsins þar sem veislan hélt áfram.

Í gærmorgun dreif ég mig í sunnudagaskólann í Grafarvogskirkju. Hulda frænka og Kristín Una bróðurdóttir mágs míns, sýndu helgileik um fæðingu Jesú og sungu með kórunum sínum. Þetta var svo flott hjá stelpunum að ég táraðist. Kom við í búð á heimleiðinni. Ég ákvað svo að vera heima um kvöldið og reyna að fara vel með mig í von um að ég slyppi að mestu við þessa óþverra hálsbólgu og kvefpest sem er að ganga. Aftur á móti fóru allir feðgarnir á tónleikana, einn til að syngja, annar til að afhenda miða og einn til að hjálpa til við að útbýtta efnisskrám. Kirkjan var næstum full og mér skilst að drengjakórinn hafi staðið sig með sóma, eins og þeirra er von og vísa. Næstu tónleikar eru klukkan átta á miðvikudagskvöldið. Ég kemst ekki heldur þá, því ég verð á kóræfingu að æfa fyrir aðventukvöldið í óháðu kirkjunni. En ég fer pottþétt á síðustu tónleikana, klukkan fimm þann 7. des. n.k.

Klæddi mig últra vel áður en ég arkaði í vinnuna á áttunda tímanum í morgun. Um hádegi skrapp ég í bankann og lagði inn tónleika- og kerta- og diskasölu peninga á reikninga kórsins. Klukkan var að verða fimm þegar ég var laus úr vinnu. Það var ekki eins kalt á göngunni og í morgun. Þegar ég svo skráði göngu dagsins á vef Lífshlaupsins poppaði upp rammi með hamingjuóskum og tilkynningu um að ég væri búin að vinna til gullverðlauna.

- Úr fortíð til framtíðar -

skólaleikrit 7HLE

En fyrst smá formáli. Sl. fimmtudag var ég á sprettinum eftir að ég kom heim úr vinnu. Þar sem Davíð var lasinn var bíllinn heima og þegar ég var búin að kanna hvað var til í bakstur og gera lista dreif ég mig í smá verslunarleiðangur. Á heimleiðinni kom ég við í Borgarbókasafninu í Grófinni, skilaði inn þremur af fjórum bókum og kom með heldur fleiri heim í staðinn. Er heim kom fór ég strax að undirbúa kvöldmatinn, steiktar kjúklingabringur og kartöflubáta. Hræði í eina kókosköku með eplum og notaði sama hráefni og tveimur kvöldum áður nema ég notaði gróft spelt í staðinn fyrir fínt speltmjöl. Kakan bakaðist á meðan fjölskyldan borðaði. Eftir kvöldmat og uppvask útbjó ég deig í konfektkúlur og fékk tvíburana til að kúla það upp og velta upp úr kókosmjöli á meðan ég bakaði tvær smákökusortir. Þeir voru reyndar búnir með sitt verk nokkuð á undan mér en ég þurfti líka að bíða eftir ofninum og vaska upp inn á milli.

Í gærkvöldi buðu krakkarnir í sjöunda HLE foreldrum sínum, systkynum og öðrum náskyldum ættingjum á leikritið "Úr fortíð til framtíðar" sem er samið, staðfært og leikstýrt af Sigríði tónmenntakennara í Hlíðaskóla. Davíð Steinn lék m.a. Indriða, smaladreng frá 1850 og las kafla úr framhaldssögunni Bör Börsson í "útvarpið". Einnig var hann forsöngvari í einu laginu sem sungið var í leikritinu en leikritið bauð upp á sögumann, marga stutta leikna kafla, söng og dans. Söngfuglinn minn og hans bekkjarfélagar stóðu sig alveg jafnvel og karatestrákurinn og hans bekkjarfélagar og eins og þrjú undanfarin ár var virkilega skemmtilegt að fá tækifæri til að fara á og bera saman tvær samskonar sýningar.

- Úr fortíð til framtíðar -

Skólaleikrit í 7BH

En fyrst smá um gærdaginn sem var bæði langur og annasamur. Aldrei þessu vant fór ég á bíl í vinnuna. Davíð hefur verið lasinn síðann á sunnudaginn og hann bað mig um að skila inn pappír um riffil sem hann keypti af bróður sínum til að fá hann skráðann á sig. Notaði tækifærið rétt upp úr hádeginu í gær og skrapp fyrst í bankann að leggja inn í kaffisjóð óháða kórsins og eitthvað af kertapeningum áður en ég renndi við í Borgartúni 7B og skilaði inn plagginu fyrir manninn minn. Hann verður svo að sækja það sjálfur þegar hann getur. Kom heim um hálffimm og byrjaði á því að setjast í "húsbóndastólinn" með bók sem ég var að lesa (Jane Austin leshringurinn, mæli með henni...) og láta líða aðeins úr mér. Um hálfsex fór ég að huga að matargerð, var með steiktan karfa með hrísgrjónum og lauk í olíu. Maturinn var tilbúinn um hálfsjö en þá varð ég að setja á "hold" og drífa mig að sækja tvo úr frjálsum. Þeir voru ekkert að flýta sér út og ég var farin að halda að þeir hefðu ekkert farið í tíma. Þeir komu loksins út rúmum tuttugu mínútum eftir að tíminn var búinn. Skutlaði þeim heim og fór svo og sótti karatestrákinn. Ég þurfti líka að bíða góða stund eftir honum því bæði dróst æfingin aðeins á langinn og svo þurfti hann að rökræða aðeins við einn félaga sinn. En við settumst öll að borðum upp úr hálfátta og þótti maturinn góður. Söngfuglinn fékk sér tvisvar á diskinn en það gerist ekki oft, hvað þá þegar er fiskur. Strax eftir matinn hrærði ég í kókosköku með eplum (notaði izio4 í stað smjörlíkis, hrásykur í stað hvíts sykurs og fínt speltmjöl í stað hveitis) og á meðan hún var að bakast vaskaði ég upp með aðstoð mannsins míns. Fljótlega eftir að kakan var bökuð fór ég á keiluæfingu.

Á heimleið í dag keypti ég drykki til að taka með í skólann. Söngfuglinn fór hjólandi á kóræfingu í Hallgrímskirkju en við hin fórum að sjá skólaleikritið hjá bekknum hans Odds Smára. Tengdó og Teddi voru mætt þegar ég kom. Davið kom aðeins á eftir mér því hann var að ganga frá miðum á jólatónleika Módettu kórsins og DKR. Hann var þó kominn áður en leikritið hófst. Krakkarnir í 7BH stóðu sig með miklum sóma. Tvisvar eða þrisvar lentu þau í vandræðum því þau fóru aðeins út af sporinu eða gleymdu næstu línum en þau björguðu sér vel út þessu. Oddur Smári var í mörgum hlutverkum. Hann lék á blokkflautu í hljómsveitinni í upphafsatriðinu, áður en leikritið var kynnt. Hann lék sveitastrák/mann, í lopapeysu, síðan fyrir aldamótin 1900, hann var maður sem ekki vildi kaupa símann þegar sölumaður bankaði upp á, hann lék XXX náunga úr framtíðinni og hann lék nútíma pabba. Öll stóðu krakkarnir sig vel og var þetta skemmtilegt kvöld. Á eftir var "ráðist" á hlaðborðið. Ég rétt kom við heima að sækja nóturnar mínar og fór eiginlega beint á kóræfingu.

- Jólahlaðborð með gistingu -
og kannski smá meira

Svaf aðeins fram á morguninn á laugardaginn var, svo langt að ég varð að hætta við að skreppa til Esperantovinkonu minnar því við fjölskyldan þurftum að taka okkur til og búa okkur undir nótt að heiman. Kvöldið áður fóru feðgarnir og nafnarnir saman á kvöldvöku hjá DKR. Við karatestrákurinn vorum heima og ég var hvorki að taka til neitt flókið í kvöldmatinn né að nenna vaska upp eftir matinn. Höfðum ommilettu með túnfisk, lauk og sætum kartöflum. Þannig að ég átti líka eftir að vaska upp á laugardagsmorguninn. Karatestrákurinn fékkst alveg til að hjálpa mér við það verk.

Lokuðum húsdyrunum á eftir okkur um eitt og brunuðum fyrst á Bakkann. Þar voru bræður skildir eftir, hjá föðurforeldrum sínum. Við hjónin þáðum einn kaffibolla eða tvo áður en við héldum áfram austur á Hvolsvöll. Klukkan var aðeins byrjuð að ganga fjögur er við skráðum okkur inn á hótelið þar, langfyrst af öllum hópnum, vinnufélögum Davíðs og þeirra mökum. Við prófuðum herbergið og létum fara vel um okkur næstu tímana. Á áttunda tímanum fórum við á hótelbarinn og fengum okkur einn fordrykk á meðan við biðum eftir að fleiri úr hópnum mættu á staðinn. Með mökum vorum við tólf og allir mættu. Áður en klukkan sló átta vorum við byrjuð að raða í okkur alls kyns forréttum af hlaðborði. Fleiri hópar voru á staðnum, m.a. stór hópur sem merktur var Latibær. Ekki sáum við samt íþróttaálfinn eða Glanna glæp þar á meðal, né heldur Sollu stirðu, Sigga sæta og hinar persónurnar úr þeim heimsfræga bæ. Ég fór tvær ferðir í forréttina og köldu réttina, eina ferð í heitu réttina og eina ferð í eftir réttina. Maturinn var þokkalegur, margt alveg ágætt en sumt virtist hreinlega ekki vera rétt meðhöndlað. Kannski vorum við svolítið lituð af því hversu hlaðborðið á Hótel Rangá var rosalega gott í fyrra. Enginn virtist vera í mjög miklu ballstuði eftir að hafa kýlt vömbina en við Davíð vorum síðust til að fara inn á herbergi, rétt fyrir miðnætti.

Í gærmorgun kúrðum við langt fram á morgun, svo langt að við slepptum því að mæta í morgunmatinn. Áður en við fórum að sækja strákana skiluðum við af okkur kertum í næstu sveit og stoppuðum þar allgóða stund enda langt síðan við komum þangað síðast.

En aðeins að öðru máli. Um mánaðamótin febrúar/mars sl. skráði ég mig í vinnustaðakeppni í Lífshlaupinu. Keppnin stóð yfir í tíu daga en ég hélt áfram að skrá niður hvers kyns hreyfingu samviskusamlega. Lágmark verður að hreyfa sig í 30 mínútur til að mega skrá hreyfinguna. Nokkrum dögum eftir að ég var búin að skrá hreyfingu í 42 daga, fékk ég sent bronsmerki og viðurkenningarskjal í pósti, mér óskað til hamingju með árangurinn og ég hvött til að halda áfram. Eftir 84 daga skráða hreyfingu fékk ég sent silfurmerki og annað viðurkenningarskjal. Gull
Til að ná gullmerki þarf að skrá a.m.k. 30 mínútna hreyfingu í 252 daga sem er hægt að ná á 9 mánuðum. En ég er einmitt byrjuð að telja niður í gullið sbr. stöðuna eins og hún er eftir skráða hreyfingu dagsins í dag (60 mín. göngu í og úr vinnu eða 2x30 mín):
Anna Sigríður Hjaltadóttir 246 dagar 12.800 mínútur. Þetta eru svona 52 mínútur að meðaltali. Og nú þarf aðeins að skrá sex daga enn og það takmark næst á sunnudaginn, ef ég hreyfi mig á hverjum degi þangað til og líka sunnudaginn sjálfan. Þetta er semsagt alveg að hafast. Oftast hef ég skráð gönguna í og úr vinnu en það hefur komið fyrir að ég hef farið í sund og synt í 30 mín. og þá frekar skráð sundið heldur en gönguna. Einnig skrái ég stundum hreyfingu sem annað en það er blönduð hreyfing innan hús og utan.