- Stiklað á stóru -

Nú ætla ég aðeins að punkta niður það helsta sem hefur gerst sl. rúma viku. Kvöldið eftir að við Oddur Smári komum á Hellu sóttu föðurforeldrar hans hann. Ég varð eftir og kvaddi ekki fyrr en um ellefu á föstudagskvöldið. Á þessum dögum náði ég m.a að skreppa einu sinni í heimsókn til ættingja og fleiri á elliheimilið, setjast stund út í garðhýsi hjá konu sem ég hef þekkt síðan ég var unglingur, kíkja eina góða kvöldstund til mömmu einnar frænku minnar (þar sem fjórir tímar liðu sem fjórar mínútur væru), ganga upp að Helluvaði og hitta eina föðursystur mína, lesa heila bók upphátt fyrir mömmu, sauma helling (langt komin með fermingardrenginn) og fleira og fleira.

Á laugardagsmorguninn var trítlaði ég í Kristu í Kringlunni og fékk hárþvott og eitt stykki "herraklippingu". Hárið á mér er svo stutt að það er styttra heldur en á Davíð. Úr Kringlunni skundaði ég í Norðurmýrina á esperantofund.

Um hálftvö um nóttina var ég komin til Keflavíkur til að sækja söngfuglinn og manninn minn. Vélin lenti um tvö og það tók hópinn smá tíma að koma sér í gegn. Tókum annan söngfugl með okkur í bæinn og skutluðum honum heim. Davíð Steinn var sjóðheitur og við héldum fyrst að þetta væri bara ferðaþreyta. Hann sofnaði upp úr klukkan fjögur en bankaði hjá okkur tveimur tímum seinna og kvartaði undan hausverk. Gaf honum verkjastillandi og þegar hann sofnaði svaf hann langt fram á dag en vaknaði jafn heitur og þegar hann fór að sofa.

Átti líka frí á mánudaginn var og Davíð ákvað að vera heima líka. Hann fór svo seinni partinn þann dag með svila sínum austur á Rangárvelli að undirbúa smávegis fyrir kvöldið í kvöld. Í bakaleiðinni tók sótti hann Odd Smára sem var að koma úr smá útilegu með afa sínum og ömmu.

Fór á smá esperantofund rétt fyrir hádegi þann 17. júní en fljótlega eftir að ég skilaði mér heim fórum við fjögur gangandi niður í miðbæ og vorum þar til klukkan að ganga sex. Fríið okkar var svo búið í bili þ.e.a.s okkar Davíðs strákarnir eru auðvitað komnir í sumarfrí langt fram í ágúst.

Eitt að lokum. Sl. fimmtudagskvöld fórum við hjónin í göngu, nokkurn veginn hringinn í kringum Öskjuhlíðina. Veðrið var yndislegt miklu lygnara heldur en fyrr um daginn þegar ég var að arka úr vinnu (það var líka hvass um morguninn). Það tók okkur klukkutíma að ganga þetta en við vorum hvorki að labba neitt sérstaklega hægt né hratt.

Góða helgi!

- Tolli ekki heima -

Dagarnir, tæpu tveir, hjá Ellu voru ekki lengi að líða. Hún bauð mér afnot af bílnum á meðan hún lauk af síðustu kennaraverkunum fyrir sumarfrí. Reyndar nýtti ég mér ekki boðið. Mánudagsmorguninn var mjög fljótur að líða. Það eina sem ég var að hugsa um að gera var að athuga hvort föðursystir Davíðs væri heima og tæki á móti gestum. En við eftirgrennslan kom í ljós að hún var stödd í Reykjavík, í fyrsta skipti í tvö ár. Þegar kennarafundum var lokið bauð Ella okkur Oddi í bíltúr. Markmiðið var að skoða fugla og sýna okkur hreindýr. Keyrðum meðfram lagarfljótinu, sem breiðir aldeilis vel úr sér þessa dagana og upp hlíðina sem maður fer inn að Kárahnjúkum. Ekki var eitt einasta hreindýr að sjá svo við snérum við og ákváðum að fara hina leiðina til baka á Egilsstaði. Þegar við áttum síst von á sáum við "rollu" tilsýndar á veginum en þegar Ella flautaði og dýrið stökk niður fyrir veg sáum við að um veturgamalt hreindýr var að ræða. Það skokkaði meðfram veginum og stoppaði öðru hvoru. Eftir að við höfðum svo náð góðri mynd af því snéri það við og hljóp til baka. En þetta var ekki það eina sem við sáum á leiðinni. Við sáum álftarstegg reka tvær heiðargæsir burt frá hreiðrinu og smala hóp af kindum í burtu líka. Enginn og ekkert mátti vera nálægt.

Í gærmorgun rúntaði vinkona mín með okkur um Egilsstaði, og sýndi mér uppbygginguna á staðnum. Það eru heilu hverfin risin og fleiri að rísa. Rétt fyrir hálfeitt kvaddi hún okkur svo á flugstöðinni, rétt áður en við stigum upp í flugvélina. Er til Reykjavíkur kom, löbbuðum við mæðgin heim, ég týndi saman meira dót, svo fermdum við bílinn og komum við í banka áður en við brunuðum út úr bænum. Oddur tæmdi baukinn sinn og fékk sér nýjan. Komum við í Fossheiðinni á Selfossi og stoppuðum góða stund þar áður en við héldum áfram austur í Rangárþing.

-Flug og fleira -

Ég var ákveðin í að taka daginn snemma í gær og stillti klukkuna á 07:15. Þegar klukkan svo hringdi slökkti ég á henni og snéri mér á hina hliðina. Vaknaði aftur um hálfníu og var að peppa mig upp í að fara að gera eitthvað þegar Oddur Smári skreið upp í til að kúra. Það varð til þess að ég fór ekki fram úr, heldur greip eina bókina sem ég er að lesa og las til klukkan níu. Um hálfellefu trítlaði ég yfir í Norðurmýrina til esperanto-vinkonu minnar og var ég hjá henni í góðan klukkutíma.

Rétt fyrir klukkan þrjú röltum við Oddur af stað, með bakpoka og léttar töskur, yfir á Reykjavíkurflugvöll þar sem við áttum bókað far til Egilsstaða klukkan fjögur. Langar leiðir mátti heyra í stuðurum úr Valsstúkunni þar sem "mínir menn" voru að keppa við Breiðablik.

En nú er Oddur Smári loksins búinn að fara í sína fyrstu flugferð. Honum var ekki alveg sama á smá kafla af leiðinni þegar vélin lenti í ókyrrð en annars fannst honum þetta bara gaman. Á Egilsstöðum sótti æskuvinkona mín okkur en við fáum að vera hjá henni til morguns. Reyndar var okkur velkomið að vera eins lengi og við vildum en stráksi er búinn að boða komu sína annað seinni partinn á morgun.

Að lokum vil ég endilega hvetja ykkur, sem rekist hingað inn, til að smella á linkinn á heimasíðu DKR og þar á hnappinn Barcelona, 2008. Ævintýrið er byrjað og gaman að fylgjast með.

- Göngumessa og óvissuferð -

Klukkan var aðeins sex þegar ég rumskaði í morgun. Gat alveg verið róleg til sjö því feðgarnir og nafnarnir voru búnir að pakka flestu niður fyrir Barcelona-ferðalagið og ég þurfti ekki að mæta í upphitun fyrir messuna fyrr en um átta. Davíð fór á fætur um leið og ég og fór strax í að sinna heimasíðu drengjakórsins og undirbúa skrif um ferðalagið og ævintýrin framundan. Ef smellt er á linkinn Heimasíða DKR hér til síðar birtist síðan og efst í valröndinni er kominn nýr hnappur: Barcelona, 2008. Þar verða vonandi daglegir fréttapistlar eða sögur af söngfuglunum úti, jafnvel myndir og það verður hægt að senda þeim skilaboð og kveðjur og spurningar ef vill.

Messan tókst ágætlega. Hún var stutt, hnitmiðuð og góð. Í upphituninni bað séra Pétur okkur að dreifa okkur um kirkjuna þegar kæmi að predikuninni. Tilgangurinn með þessari bón var að hann var að undirbúa ákveðna sögu í predikunni. Það tókst vel hjá honum.

Var komin heim vel fyrir tíu og rétt seinna vöknuðu tvíburarnir eftir ellefu tíma svefn. Bíllinn var fermdur um hálftólf og við fórum öll saman, fyrst í smá leiðangur en við voru mætt upp í kirkju um tólf. Söngfuglar og fararstjórar tíndust á svæðið og rúmlega hálfeitt veifuðum við á eftir rútunni sem var á leið út á Keflavíkurflugvöll með viðkomu á Bessastöðum.

Næst ætlaði ég að bókasafn að skila sex bókum sem voru komnar á tíma. Kringlusafn var lokað. Ætlaði helst ekki að fara á aðalsafnið þar sem ég hafði grun um að það væri erill niðri í bæ. Þess í stað bauð ég stráknum upp á óvissuferð. Tók hann með mér í heimsókn til eins vinnufélaga sem tók vel á móti okkur. Mesta sportið fyrir strákninn voru hundarnir hennar en hann ætlaði aldrei að geta slitið sig frá þeim. Stoppuðum í næstum tvo tíma. Eftir heimsóknina renndi ég við uppi í Gerðubergi en safnið þar var líka lokað þannig að ég neyddist til að fara á Grófarsafnið. Verið er að uppfæra tölvukerfið þannig að öllum bókum var skilað í pappakassa svo þegar kerfið kemst á aftur á starfsfólkið aldeilis verk fyrir höndum.

Eftir safnferðina skruppum við í Hafnarfjörð og heimsóttum eina vinkonu mína og fyrrum samstarfsstúlku. Þar voru þriggja vikna gamlir kettlingar sem Oddur var mjög ánægður að komast í tæri við. Eftir þessa heimsókn var kominn tími til að drífa sig heim. Náði seinni EM-leiknum næstum því öllum. Skemmtilegur leikur það og fór hann eins og ég spáði fyrir um.

Dagarnir framundan verða viðburðarríkir og spennandi. Meira um það seinna. Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Nokkrar línur -

Það mætti halda að ég væri að fara að skrifa bréf, en mér datt bara engin önnur fyrirsögn í hug í þetta sinn. Það voru skólaslit í Hlíðaskóla í dag. Sjöttu bekkirnir mættu klukkan ellefu, fyrst á sal og svo í smá stund inn á stofur með kennurunum sínum. Foreldrar voru velkomnir á slitin en því miður þá komst ég ekki frá. En vitnisburður strákanna er stórglæsilegur eins og þeirra er von og vísa. Ég held ég sé að springa úr monti því ég veit að þeir hafa unnið sjálfir fyrir þessu. Meðaleinkunn Davíð Steins er sú sama og í miðsvetrarprófunum, 8,83. Hann fékk eina einkunn upp á 10 fyrir dans en lægsta einkunnin var ekkert til að skammast sín fyrir, 7,5 (sund og hönnun/smíði). Oddur Smári fékk 10 í fimm fögum (málfræði, bókmenntir/ljóð, samfélagsfræði/Snorra saga, enska og dans). Lægsta einkunnin var 6 (fyrir sundið) og meðaleinkunnin 8,76. Fyrir framkomu, umgengni og skil á heimavinnu fengu báðir bræðurnir umsögnina Mjög gott. Er það nokkuð furða að ég er að springa úr stolti?

Ein góða frétt fékk í morgun; menningarsjóður Landsbankans hefur ákveðið að styrkja ferð Drengjakórs Reykjavíkur til Barcelona um 250.000. Ferðalagið er alveg að bresta á og margir orðnir spenntir.

Ég fór á kóræfingu í gærkvöld. Við vorum að æfa fyrir göngumessuna n.k. laugardagsmorgun. Þetta var nokkuð létt æfing sem var búin um níu.

Finn það að ég kemst alltof sjaldan til þess að skrifa niður það sem er að gerast í kringum mig. Margt af því er svo sem ekkert merkilegt en mér finnst bæði gott og gaman að halda "brallinu" mínu til haga.

- Nýr mánuður -

Síðasta vika var nokkuð annasöm. Ég varð þó að sleppa kóræfingu því á tímabili leit út fyrir að Davíð hafi tekist að smita mig af slæmri kvefpest. Til að sporna gegn þessu gleypti ég í mig 18% sterkt ólífulauf og útbjó sterkan drykk úr engiferrót sem ég skellti sömuleiðis í mig. Herbragðið virðist hafa tekist fullkomlega.

Á morgun er síðasti skóladagur tvíburanna og svo eru skólaslitin á fimmtudag. Söngfuglarnir í DKR fljúga af stað til Barcelona seinni partinn á laugardag. Davíð fer með sem einn af átta hópstjórum sem halda utan um 32 drengi á aldrinum 8-13 ára. Þetta á eftir að verða mikið fjör og mikið gaman. Segi frá því seinna hvað við Oddur ætlum að gera.

En þvílík læti í jörðinni fyrir austan sl. fimmtudag og eftirskjálftarnir orðnir margir síðan þá. Ég fann þann stóra all vel og þegar ég vissi hvar upptökin voru vissi ég alveg hvernig væri umhorfs innanhús hjá flestum sem búa á svæðinu við upptökin. Það eru til myndir af því hvernig var umhorfs hjá pabba og mömmu eftir skjálftann 17. júní 2000.

- Fimm dögum seinna -

Vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur, sem haldnir voru seinni partinn sl. sunnudag,tókust með miklum ágætum. Efnisskráin var skemmtilega uppsett hjá þeim. Þeir sungu m.a. þjóðsönginn, ýmis ættjarðarlög, kirkjulög og syrpu úr "Söngvaseið". Sumt var sungið án undirleiks en annars spilaði Lenka Mátéová undir á orgel eða píanó. Hljómurinn í strákunum er orðinn þvílíkt flottur. Nú eru þeir komnir í smá pásu en það á að vera ein æfing í vikunni áður en þeir fara út til Barcelona.

Ég varð frekar hissa þegar ég mætti á kóræfingu í gærkvöld. Var örlítið of sein fyrir og þeir sem voru mættir voru komnir inn í kirkju (var alls ekki síðust á æfinguna bara 5 mín of sein). Við píanóið sat Adda, sú sem stjórnaði okkur í fyrra, og var hún að leysa Kára af. Hún kemur líka til með að leysa hann af í messunni n.k. sunnudagsmorgun.

Á arkinu heim einn daginn í vikunni varð mér allt í einu hugsað til einnar mágkonu hennar mömmu og viti menn; fimm skrefum seinna mættumst við. Það var aldeildis óvenjulegt en mjög gaman þótt við gætum ekki stoppað lengi við.

Ætlaði að hafa fisk í kvöldmatinn og kom við í fiskbúðinni í Skipholtinu á heimleið í dag. Var ákveðin í að hamstra amk 3 tegundir af fiski til að eiga í nokkur mál og var hálft í hvoru farin að slefa af tilhugsuninni um ofnbakaða bleikju. En þegar ég kom að búðinni var hún lokuð vegna sumarleyfa og breytinga. Kosturinn við þennan krók var sá að ég gat skráð á mig rúman kílómeter aukalega á heimasíðu "hjólað í vinnuna". Leiðin í og úr vinnu í dag mældist 5,9 km.

- Eitt og annað, mismerkilegt -

Undanfarna daga og vikur hefur verið þokkalega "brjálað" að gera á öllum vígstöðvum og oft vildi maður helst geta verið á mörgum stöðum í einu. Flesta virka daga er ég komin á fætur fyrir hálfsjö og næ oft að komast yfir að gera ótrúlega margt áður en ég arka af stað í vinnuna. Þvottavélin okkar er með tímarofa, sem er bara snilld. Hægt að að velja um að byrja að þvo eftir þrjá tíma eða sex tíma. Set því stundum í vélina um tíu á kvöldin og stilli þannig að hún fari að þvo eftir sex tíma. Hengi upp úr vélinni að morgni og "fylli" jafnvel aftur á vélina og stilli á sama tíma. Þegar ég kem heim seinni partinn er vélin búin með þann skammt og þvotturinn á snúrunni löngu orðinn þurr.

Annars er ég nokkuð söm við mig, ég reyni alltaf að gefa mér tíma fyrir áhugamálin sama hversu brjálað er að gera í kringum mig. Það er t.d. mjög róandi að setjast niður með útsauminn í einn til tvo tíma á kvöldin. Reyndar kom smá saumapása hjá mér í vikunni en átti eina svona slökunarstund í gærkvöldi. Bækurnar eru heldur aldrei langt undan og í raun og veru eru þær of margar yfirleitt því þrátt fyrir að vera með náttborð með skúffu og skáp þá eru alltaf einhverjar bækur á gólfinu við rúmstokkinn. Það er samt ekkert sniðugt að "geyma" þær þar. Ég þarf eiginlega að fara að taka betur á þessum málum. Það er ekkert að því að vera að lesa margar bækur en það er hálf-draslaralegt að láta þær sumar liggja á gólfinu margra hluta vegna. T.d. er meiri vinna að þurfa alltaf að tína upp af gólfinu áður en það er sópað yfir það.

Gaf mér tíma til að skreppa í Sundhöll Reykjavíkur einn eftirmiðdaginn á heimleið úr vinnu. Hafði verið svo forsjál að taka sunddótið með mér um morguninn. Þegar til kom var ég ekki í neinu stuði til að taka sundtökin en ég nýtti mér heitu pottana og lét líða vel úr mér.

Á kóræfingunni á miðvikudagskvöldið rifjuðum við upp mörg af rödduðu lögunum sem við höfum æft í vetur og fengum eitt nýtt til skoðunar. Við komumst yfir helling af lögum því flest lögin sungum við bara á ú-i eða o-i til að rifja upp raddirnar. Það er bara betra og mér skildist á kórstjóranum að hann væri ánægður með hljóminn í kórnum. Raddþjálfunin í vetur hefur verið að skila sér vel en við eigum það samt til að "detta" í viðjar vanans og þá hverfur þessi ákveðni góði hljómur.

Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Danssýning 6BH og "vinnutengd keiluferð" -

Kom við í Sunnubúð á leið heim og keypti Kappadrykki og kristal til að taka með upp í skóla. Davíð Steinn tók sér frí frá frjálsum til að horfa á danssýningu sem Odds bekkur var með um hálfsex. Sýndir voru nokkrir línudansar, diskódansar, dansar ársins 2005-2007, körfuboltadansinn og dansinn sem 6. bekkirnir æfðu sérstaklega til að sýna á jólaskemmtun fyrir yngri árgangana í desember sl. Sýningin tók um hálftíma og stóðu krakkarnir sig öll mjög vel, dönsuðu af innlifun og sungu stundum með grípandi textum. Danssýning 6HLE, (Davíðs Steins bekkur) var á mánudaginn var. Þau dönsuðu heldur fleiri dansa en ég get samt ekki gert upp á milli þessara tveggja sýninga. Oddur Smári komst ekki á þá sýningu því var í síðasta karatetímanum fyrir gráðun. (Hann telst nú, eftir gráðunina, vera kominn með heilt grænt belti)

Strax eftir danssýninguna skundaði ég upp í Keiluhöll þar sem ég hitti slatta af vinnufélögum og fleira bankafólki og spilaði tvo leiki, annars vegar á móti "blindum ósýnilegum konum" og hins vegar á móti stúlkum úr Glitni. Ég var ekki að standa mig eins vel og hinar í liðinu en skoraði þó hærra heldur en í keilukeppni sem ég tók við bekkjarsystur Odds Smára fyrir nokkru síðan. Hafði samt virkilega gaman að þessu og nú er bara spurning hvort maður ætti ekki að fara að kíkja reglulega í keilu aftur, eins og maður gerði hér á árum áður? Vorum fjórar sem sem kepptum en fimmta manneskjan tók að sér að vera í klappliðinu og meðhöndla meiðsli m.a.

Læt það fljóta með að n.k. sunnudag verða vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur haldnir í Hallgrímskirkju klukkan 17:00!

- Bíókvöld og skroppið í "sveitina" dagur -

Við fjölskyldan skruppum á níu-bíó í Kringluna í gærkvöldi og sáum Ironman með Robert Downey Jr. í aðalhlutverki. Ágætis afþreying, alls ekki of gróf fyrir strákana og góður húmör. Mér skilst svo að það komi önnur mynd um járnmanninn á næsta ári.

Helmingurinn af fjölskyldunni svaf út í morgun en upp úr tólf söfnuðumst við saman út í bíl og skruppum í heimsókn til pabba og mömmu á Hellu. Helga systir og fjölskylda voru búin að vera þar síðan á föstudagskvöld. Pabbi bauð upp á stærðarinnar læri um miðjan dag en svo fóru krakkarnir út í hól að leika sér, Helga og Ingvi "drógu" Davíð með sér að skjóta leirdúfur og ég sló margar flugur í einu höggi er ég kíkti í heimsókn á elliheimilið. Systkyni pabba voru að spila vist við tvær aðrar. Önnur þeirra er góð vinkona mín til margra ára en hún er móðir konunnar sem ég var hjá í sveit eitt sumar og part úr tveimur öðrum sem unglingur. Móðir mannsins úr sömu sveit er líka á elliheimilinu og hitti ég líka á hana.

- Hvítasunnudagur og mæðradagurinn -

Til hamingju allar mæður!

Söng við messu klukkan tvö í dag. Vorum ellefu í kórnum en að auki fékk kórstjórinn sópran söngkonu sem söng fyrsta sálminn og byrjaði fyrstu tvö versin af stólversinu (fyrsta sálmi eftir predikun); nr. 724 Leiftra þú sól. Kórinn hummaði undir í öðru erindi (í röddum að sjálfsögðu), söng það þriðja sér og fjórða erindið söng sópransöngkonan með okkur. Pétur Máté fyrrum organisti mætti í messu og sat svo með kórnum til borðs í viðarmiklum viðurgjörningi eftir athöfnina. Þrátt fyrir að ég sé búin að færa nammidagana yfir á sunnudaga lét ég mér nægja að fá mér smá kaffisopa. Annars hef ég dregið verulega úr kaffidrykkjunni og ég er ekki frá því að líkamsbjúgurinn haldist í betri skefjum þannig.

En Landsbankadeild karla byrjaði að rúlla í gær. Við gerðum okkur ferð til Keflavíkur, mættum fimm mínútum of seint og þá var staðan 2:0 fyrir heimamenn. Sáum hin sex mörkin en vorum reyndar alls ekki sammála vítaspyrnudómnum. Vonum bara að tap í fyrsta leik sé fyrir góðu en það er ljóst að Valsstrákarnir verða að passa vörnina betur og nýta þau færi sem gefast. Ég varð vitni að leiðinlegri framkomu tveggja Valsáhangenda eftir að Keflavík skoraði úr skyndisókn þar sem flestum stuðningsmönnum Vals sýndist markaskorarinn vera kolrangstæður þegar hann fékk boltann (hugsanlega var hann samt ekki alveg "sloppinn" í gegn þegar boltinn var sendur af stað til hans). Hvað um það, tveir áhangendur grýttu gosdós og gosflösku inn á völlinn. Sem betur fer tók formaður "Stuðaranna" strangt á málinu og tók það skýrt fram að svona ætti ekki að haga sér. Menn verða að kunna að taka mótlæti líka! Hvað um það, heimavöllur Valsara er ekki enn tilbúinn svo næsti leikur verður á Laugardalsvelli n.k. miðvikudagskvöld þegar þeir taka á móti Grindavík. Ég verð á kóræfingu og missi af leiknum.

- Síðasti föstudagur mánaðarins -

Ósköp er ég eitthvað orðin léleg við skriftirnar, þetta nær bara ekki nokkurri norðanátt. Það gerist alveg hellingur í kringum mig og ég hugsa annan eins helling en þegar kemur að því að setja þessar hugsanir eða þessa atburði niður í skrifað mál og gefa það út á netið þá vandast málið heldur betur. Stundum er það tímaleysi, stundum andleysi og stundum eitthvað allt, allt annað. En ef þetta andleysi fer ekki að lagast þá þarf ég að fara að huga að því að taka mér ævilangt bloggfrí og fara að sinna öðrum málum betur. Sjáum hvað setur. Góða helgi!

- Boð á tvær ballettsýningar -

Helga systir bauð mér á ballettsýningar dætra sinna sl. þriðjudag. Þær systur eru báðar í ballettskóla Eddu Scheving og fjöldinn af yngstu iðkendunum er svo mikill að hafa varð þrjár sýningar. Það er örugglega góð æfing fyrir eldri og lengra komna iðkendurnar því þeir voru á öllum þremur sýningunum. Bríet var í fyrsta atriði á sýningu tvö, þ.e. kom inn sem ein af stjörnunum að "leika" nótt þegar allar sólirnar voru búnar að sýna sitt atriði. Mátulega stutt atriði fyrir þennan forskólaaldurshóp og fannst mér takast vel til. Þrjár af afa og ömmu stelpum nágrannanna af neðri hæðinni voru í þessari sömu sýningu og sátu þau beint fyrir aftan okkur. Ég tók samt ekki eftir þeim fyrr en eftir sýningu (ein blind og utanviðsig). Tvær af stelpunum eru systur og á sömu árum og frænkur mínar. Hulda kom fram í fyrsta atriði eftir hlé á síðustu sýningunni og dansaði hún indíánadans með sínum hóp. Hún brosti svo breitt og fallega að maður gat ekki annað en brosað með og dáðst að henni. Takk Helga, Ingvi, Hulda og Bríet fyrir að bjóða mér á þessar flottu sýningar.

Á kóræfingu í gærkvöldi æfðum við fyrir léttmessu sem verður annan sunnudag. Skipta á flestum sálmunum út og m.a. syngjum við "Drottinn er minn hirðir" í röddum. Ég fæ að syngja altröddina að þessu sinni en ég stóð mig að því að raula smá með tenórnum.

- Í flugvélinni -

Flugið milli Íslands og Barcelona er rúmir fjórir tímar. Ég var með slatta af sudoku, krossgátum og eitthvað af bókum til að stytta mér stundirnar. M.a. tók ég eina afmælisgjöfina með mér út: Himnaríki og helvíti eftir Jón Kalmann Stefánsson. Það er bók sem ég þarf að lesa aftur og aftur og aftur... Sagan greip mig þvílíkum tökum að ég las bókina tiltölulega hratt, vitandi það að þá færi samt ýmislegt framhjá mér, sem er í góðu lagi því þá líður ekki á löngu áður en ég gríp í bókina aftur. Ein úr hópnum komst að því að ég hef verulega gaman af sudoku og þann daginn sem við voru ekki að "þvælast" saman rakst hún á freistandi sudokubók og keypti aukaeintak handa mér. Það eintak var ég að ráða í nær allan tímann á leiðinni heim og það er samt nóg eftir af gátum enn. Og já, ég tók með mér handavinnutöskuna mína út en saumaði reyndar ekki eitt spor þar úti.

Seinni partinn í gær tók ég strætó upp á Kringlumýrarbraut við Suðurver, stormaði yfir í Margaretha/Altex og leysti út afmælisgjöfina mína frá mömmu og pabba. Frábær afmælisgjöf. Mig er búið að langa í þennan lampa mjög lengi en ekkert gert í því nema að láta mig dreyma. Davíð sótti mig þegar ég var kominn með böggulinn í hendurnar og hann setti upp lampann fyrir mig strax í gærkvöldi.

- Ég er ekki hætt -

Jæja, það er liðinn hálfur mánuður frá síðustu færslu. Mér finnst það samt ekki vera meira en hálf vika og þó hefur mikið vatn runnið til sjávar frá því í síðasta mánuði. Það helsta er að við hjónin erum nýkomin úr helgarferð frá Barcelona. Flugum út klukkan sjö að morgni þann 3. apríl sl. Vorum komin á hótelið um miðjan dag. Tókum örstuttan göngutúr um nágrennið um kvöldið. Fyrri partinn á föstudaginn fórum við í borgarferð um borgina á vegum Heimsferða. Ferðin tók fjóra tíma og var komið við á helstu kennileitum borgarinnar og fengum við margar góðar vísbendingar um hvar væri hægt að eyða tímanum við að skoða staðina betur. Eftir borgarferðina slóumst við í för með öðru pari úr ellefu manna hópnum sem við fórum með út. Eitt af því fyrsta sem við gerðum var að setjast inn og fá sér eitthvað að borða. Svo röltum við aðal-römbluna alla leið niður að sjó. Ætluðum í ferð með kláf upp í miðjar fjallshlíðar en það varð ekkert úr þeirri ferð þennan daginn. Á laugardaginn kíktum við á útimarkað rétt hjá hótelinu, skruppum líka í moll þar rétt hjá og ég leit aðeins inn í H&M. Þar var útsala í gangi og ég keypti nokkra stutterma og langerma boli á tvíburana. Seinna um daginn kíktum við í fiskasafnið og um kvöldið prófuðum við að borða á hótelinu. Það var alveg ágætt. Á sunnudeginum fórum við m.a. í kláfinn og um kvöldið borðaði allur hópurinn saman á stað sem hótelið mælti með við okkur. Ef við hefðum hugsað út í það hefðum við líklega getað komist á leikinn og séð Eið spila. Mánudagurinn fór eiginlega allur í heimferðina.

- Minning -

Þann 20. mars síðastliðinn fékk Bagga, föðursystir mín, hvíldina eftir erfið veikindi. Auðvitað er gott að þrautum hennar sé lokið, en mikið sem það er erfitt að sjá á eftir einhverjum sem maður er búinn að þekkja alla sína stuttu ævi. Helst vildi maður fá að hafa fólkið sitt í kringum sig áfram og áfram en það er víst bæði eigingirni og ósanngjarnt gagnvart þeim sem eru þreyttir, aldnir og/eða veikir. Bagga var næstelst af systkynunum fimm, fædd á Þorláksmessu 1921 og hún var sú eina af þeim sem fluttist úr hreppnum. Minningarnar hafa verið að fljúga um í kollinum á mér síðustu daga. Ein af fyrstu minningunum um Böggu er líklega í aprílbyrjun 1972 er hún lyfti mér upp til að leyfa mér að sjá ofan í kistuna þar sem mér var sagt að afi heitinn ætti að hvíla. Ég sá reyndar bara sæng og kodda en engan afa en líklega hefur verið dúkur yfir ásjónu hans. Bagga var glæsileg kona og fannst mér alltaf mikil reisn yfir henni. En það var líka annað sem ég man svo vel, kímnin og glettnin sem leiftraði úr augum hennar og hversu gaman var alltaf að hitta hana, hvort sem var í heimsóknum á hvorn veginn sem þær voru eða ættarmótum. Ég ætla rétt í lokin að senda börnum, tengdabörnum, barnabörnum og barnabarnabörnum Böggu samúðarkveðjur og leyfa minningum mínum að halda áfram að þyrlast um í kollinum. Blessuð sé minning Böggu.

- Helgin liðin -

Eiginlega ætti ég að vera farin að sofa í hausinn á mér. Það hefst vinnudagur eftir tæpa átta tíma og þó það séu bara þrír virkir dagar framundan væri skynsamlegast að vera sofandi núna. En maðurinn er að setja á eitt stykki brauðtertu fyrir mig og ég ætla að bíða eftir honum. Helgin er annars búin að vera mjög blönduð. Anna frænka sótti mig um hálfsex sl. föstudag og við fórum saman í "pottarölt" í Laugardalinn. Ég synti reyndar heila 100 metra en mestur tíminn fór í slökun og spjall í pottunum. Á eftir fengum við okkur að borða á Nings. Davíð Steinn var í afmæli hjá bekkjarfélaga og Oddur Smári var að passa Huldu og Bríeti. Þeir komu heim um svipað leyti og nafna mín skilaði mér heim. Þá komu líka tveir æskuvinir Davíðs en þeir fóru þrír saman á Sálartónleikana seinna um kvöldið.

Í gærmorgun var ég komin á fætur fyrir níu. Fór í klippingu um tíu og beint þaðan að hitta esperanto-vinkonu mína. Var komin nógu snemma heim til að skutla karatestráknum á æfingu. Þeir bræður voru boðnir í vinaafmæli til bekkjarsystur Odds og voru farnir um tvö og skiluðu sér ekki heim fyrr en rúmlega tíu í gærkvöldi. Þetta var víst fámennt en gott og skemmtilegt afmæli. Ég notaði daginn í ýmislegt tengt heimilinu og m.a. skruppum við hjónin að versla.

Fór líka snemma á fætur í morgun. Undirbjó mig m.a. undir fermingamessuna sem var í óháðu kirkjunni um tvö í dag. Níu börn voru fermd og tókst athöfnin og söngurinn bara vel. Samt gerðist einmitt það sem ég óttaðist. Undir altarisgöngu sungum við tvo sálma í röddum. Annar sálmurinn Bænin má aldrei bresta þig var mér pínu erfiður á köflum þ.e. ég komst ekki strax inn á réttan tón í öðru og þriðja erindi. Held að enginn af kirkjugestum hafi samt fattað þetta (eða kannski er ég bara að vona það). Fékk far heim með "tvíburahálfsystur" minni en rétt áður rigndi yfir okkur fyrirframkossum og árnaðaróskum.

Í kvöld kom Halla vinkona með friendtex pöntunina mína, þrjár flíkur, allar fjólubláar. Mér skilst reyndar að þessi litur sé ekki aðaltísku liturinn en það gerir nú lítið til. Hef einhvern veginn aldrei kunnað að fylgja tískunni og hennar straumum eftir. En ég kolféll fyrir þessum lit og þessum flíkum...

- Annar föstudagurinn í mars -


Líklega er best að ég reki mig afturábak í gegnum þessa gönguviku. Í gærkvöldi skundaði ég í Borgarleikhúsið og sá Jesus Christ superstar með 4 af vinnufélögum mínum. Við vorum á fremsta bekk (2) í sætum 2-6 og þegar við settumst niður leist okkur varla á blikuna. Beint fyrir framan okkur var stærðar glerbúr með trommusetti í. Það kom svo í ljós að þetta búr, sem og hljómsveitapallurinn, seig niður um amk einn og hálfan metra í byrjun sýningarinnar. Hávaðinn var svolítið mikill svona rétt til að byrja með en svo gleymdi maður sér alveg yfir því sem var að gerast á sviðinu og í búrinu (trommarinn var rosalegur). Öðru hvoru var reykur látinn liðast um sviðið og hann liðaðist alveg yfir fremstu tvær sætaraðirnar. Þá passaði maður sig bara að opna ekki munninn.


Laufey raddþjálfi var með okkur á kóræfingunni sl. miðvikudagskvöld og eins og alltaf þegar hún kemur og tekur okkur í gegn þá lærum við alveg helling um raddbeitingu og notkun alls líkamans til þess að hljóma betur. Þar eru miklir töfrar í gangi.


Alla vikuna hef ég arkað báðar leiðir í og úr vinnu og fengið fínasta gönguveður og færi. Reyndar gekk ég bara upp að Hallgrímskirkju seinni partinn á miðvikudag og fékk far þaðan og heim rétt fyrir sjö. Ég bætti göngutímann upp með því að fara gangandi á kóræfinguna.


Seinni partinn á þriðjudaginn þurftum við hjónin að skipta okkur milli drengja. Ég fór með Oddi Smára í Laugardalshöllina og fylgdist með honum keppa í kúluvarpi. Nafnarnir fóru aftur á móti í félagsvist með bekknum hans Davíðs Steins. Þetta gekk allt saman vel fyrir sig.

Sunnudagurinn var var mjög annasamur hjá mér. Ég fékk Davíð til að skutla nafna sínum á upphitun í kirkjuna á meðan ég bakaði eina köku fyrir "Bjargarkaffi" sem var eftir messu í óháðu kirkjunni. Tók svo saman föt á söngfuglinn áður en við hjónin mættum í messuna kl. ellefu. Strax eftir messu og myndatöku af drengjakórnum með Biskupshjónunum fór minn í óvissuferð með kertasölunefndinni og flestum af hinum fjórum sem voru í 2.-5. sæti yfir söluhæstu drengina. Davíð varð svo að skutla mér heim til að ná í kökuna og sálmabókina og ég náði að vera mætt klukkan eitt í upphitun. Það var full kirkja en ég forðaði mér heim beint eftir messu til að falla ekki í freistingar á hlaðborðinu.

Laugardagurinn skiptist niður í esperanto, heimsókn í gallerí Fold (með esperanto vinkonu minni), innkaup, tiltekt og þrif.

- Fyrsti föstudagurinn í mars -

Það gengur bara vel á arkinu. Hef útvegað mér góða plástra og þeir halda blöðrunum í skefjum. Arkaði báðar leiðir alla vikuna fyrir utan miðvikudaginn. Þá fékk ég far heim af stjórnarfundi úr kirkjunni. Reyndar trítlaði ég svo á kóræfingu í "mína" kirkju rétt seinna en fékk svo skutl heim með "tvíburahálfsystur" minni eftir æfingu.

Það er stutt í páskana og einnig fermingarnar og ég er nokkuð viss um að þetta verður liðið áður en maður veit af. Hvernig getur maður fengið tímann til að líða hægar? Það hlýtur að vera hægt að hægja smávegis á.

Ég ætla amk að njóta hvers augnablik mjög vel, helst tvisvar eða oftar.

Farið vel með ykkur og góða helgi!

- Blöðrur -

"Ekki afmælistengt"

Það virðist sem ég sé farin að safna blöðrum á annan fótinn sem kemur sér afar illa þar sem ég ætla mér að ganga í og úr vinnu næstu dagana. Á heimleiðinni núna seinni partinn kom ég því við í Lyfju og festi kaup á blástrum. Ég ætla mér ekki að gefast upp heldur gera allt til þess að skórnir hætti að meiða mig. Það endar líklast til með því að ég kaupi mér betri gönguskó fljótlega. Sjáum aðeins hvað setur. En þær voru annars mjög ólíkar göngurnar í dag. Í morgun var smá snjókoma og ég var eins og snjókerling á tímabili en núna seinni partinn rigndi á mig og sumstaðar varð ég að passa mig á pollum og krapi. Hvernig skildi þetta svo verða á morgun?

Helga systir fékk annan tvíburann lánaðann í gærkvöldi. Hún sótti söngfuglinn upp úr klukkan átta og hann tók með sér skólatöskuna og sunddótið því hann gisti þar og var svo skutlað í skólann í morgunn. Tvíburarnir vildu auðvitað báðir fara en það var karatestrákurinn sem ákvað að söngfuglinn skyldi fara þessa fyrstu ferð. Systir mín tók það nefnilega fram að hún þyrfti að fá pössun á virku kvöldið aftur fljótlega og þá fer sá sem ekki fór í gærkvöldi.