- Fimm dögum seinna -

Vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur, sem haldnir voru seinni partinn sl. sunnudag,tókust með miklum ágætum. Efnisskráin var skemmtilega uppsett hjá þeim. Þeir sungu m.a. þjóðsönginn, ýmis ættjarðarlög, kirkjulög og syrpu úr "Söngvaseið". Sumt var sungið án undirleiks en annars spilaði Lenka Mátéová undir á orgel eða píanó. Hljómurinn í strákunum er orðinn þvílíkt flottur. Nú eru þeir komnir í smá pásu en það á að vera ein æfing í vikunni áður en þeir fara út til Barcelona.

Ég varð frekar hissa þegar ég mætti á kóræfingu í gærkvöld. Var örlítið of sein fyrir og þeir sem voru mættir voru komnir inn í kirkju (var alls ekki síðust á æfinguna bara 5 mín of sein). Við píanóið sat Adda, sú sem stjórnaði okkur í fyrra, og var hún að leysa Kára af. Hún kemur líka til með að leysa hann af í messunni n.k. sunnudagsmorgun.

Á arkinu heim einn daginn í vikunni varð mér allt í einu hugsað til einnar mágkonu hennar mömmu og viti menn; fimm skrefum seinna mættumst við. Það var aldeildis óvenjulegt en mjög gaman þótt við gætum ekki stoppað lengi við.

Ætlaði að hafa fisk í kvöldmatinn og kom við í fiskbúðinni í Skipholtinu á heimleið í dag. Var ákveðin í að hamstra amk 3 tegundir af fiski til að eiga í nokkur mál og var hálft í hvoru farin að slefa af tilhugsuninni um ofnbakaða bleikju. En þegar ég kom að búðinni var hún lokuð vegna sumarleyfa og breytinga. Kosturinn við þennan krók var sá að ég gat skráð á mig rúman kílómeter aukalega á heimasíðu "hjólað í vinnuna". Leiðin í og úr vinnu í dag mældist 5,9 km.

- Eitt og annað, mismerkilegt -

Undanfarna daga og vikur hefur verið þokkalega "brjálað" að gera á öllum vígstöðvum og oft vildi maður helst geta verið á mörgum stöðum í einu. Flesta virka daga er ég komin á fætur fyrir hálfsjö og næ oft að komast yfir að gera ótrúlega margt áður en ég arka af stað í vinnuna. Þvottavélin okkar er með tímarofa, sem er bara snilld. Hægt að að velja um að byrja að þvo eftir þrjá tíma eða sex tíma. Set því stundum í vélina um tíu á kvöldin og stilli þannig að hún fari að þvo eftir sex tíma. Hengi upp úr vélinni að morgni og "fylli" jafnvel aftur á vélina og stilli á sama tíma. Þegar ég kem heim seinni partinn er vélin búin með þann skammt og þvotturinn á snúrunni löngu orðinn þurr.

Annars er ég nokkuð söm við mig, ég reyni alltaf að gefa mér tíma fyrir áhugamálin sama hversu brjálað er að gera í kringum mig. Það er t.d. mjög róandi að setjast niður með útsauminn í einn til tvo tíma á kvöldin. Reyndar kom smá saumapása hjá mér í vikunni en átti eina svona slökunarstund í gærkvöldi. Bækurnar eru heldur aldrei langt undan og í raun og veru eru þær of margar yfirleitt því þrátt fyrir að vera með náttborð með skúffu og skáp þá eru alltaf einhverjar bækur á gólfinu við rúmstokkinn. Það er samt ekkert sniðugt að "geyma" þær þar. Ég þarf eiginlega að fara að taka betur á þessum málum. Það er ekkert að því að vera að lesa margar bækur en það er hálf-draslaralegt að láta þær sumar liggja á gólfinu margra hluta vegna. T.d. er meiri vinna að þurfa alltaf að tína upp af gólfinu áður en það er sópað yfir það.

Gaf mér tíma til að skreppa í Sundhöll Reykjavíkur einn eftirmiðdaginn á heimleið úr vinnu. Hafði verið svo forsjál að taka sunddótið með mér um morguninn. Þegar til kom var ég ekki í neinu stuði til að taka sundtökin en ég nýtti mér heitu pottana og lét líða vel úr mér.

Á kóræfingunni á miðvikudagskvöldið rifjuðum við upp mörg af rödduðu lögunum sem við höfum æft í vetur og fengum eitt nýtt til skoðunar. Við komumst yfir helling af lögum því flest lögin sungum við bara á ú-i eða o-i til að rifja upp raddirnar. Það er bara betra og mér skildist á kórstjóranum að hann væri ánægður með hljóminn í kórnum. Raddþjálfunin í vetur hefur verið að skila sér vel en við eigum það samt til að "detta" í viðjar vanans og þá hverfur þessi ákveðni góði hljómur.

Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Danssýning 6BH og "vinnutengd keiluferð" -

Kom við í Sunnubúð á leið heim og keypti Kappadrykki og kristal til að taka með upp í skóla. Davíð Steinn tók sér frí frá frjálsum til að horfa á danssýningu sem Odds bekkur var með um hálfsex. Sýndir voru nokkrir línudansar, diskódansar, dansar ársins 2005-2007, körfuboltadansinn og dansinn sem 6. bekkirnir æfðu sérstaklega til að sýna á jólaskemmtun fyrir yngri árgangana í desember sl. Sýningin tók um hálftíma og stóðu krakkarnir sig öll mjög vel, dönsuðu af innlifun og sungu stundum með grípandi textum. Danssýning 6HLE, (Davíðs Steins bekkur) var á mánudaginn var. Þau dönsuðu heldur fleiri dansa en ég get samt ekki gert upp á milli þessara tveggja sýninga. Oddur Smári komst ekki á þá sýningu því var í síðasta karatetímanum fyrir gráðun. (Hann telst nú, eftir gráðunina, vera kominn með heilt grænt belti)

Strax eftir danssýninguna skundaði ég upp í Keiluhöll þar sem ég hitti slatta af vinnufélögum og fleira bankafólki og spilaði tvo leiki, annars vegar á móti "blindum ósýnilegum konum" og hins vegar á móti stúlkum úr Glitni. Ég var ekki að standa mig eins vel og hinar í liðinu en skoraði þó hærra heldur en í keilukeppni sem ég tók við bekkjarsystur Odds Smára fyrir nokkru síðan. Hafði samt virkilega gaman að þessu og nú er bara spurning hvort maður ætti ekki að fara að kíkja reglulega í keilu aftur, eins og maður gerði hér á árum áður? Vorum fjórar sem sem kepptum en fimmta manneskjan tók að sér að vera í klappliðinu og meðhöndla meiðsli m.a.

Læt það fljóta með að n.k. sunnudag verða vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur haldnir í Hallgrímskirkju klukkan 17:00!

- Bíókvöld og skroppið í "sveitina" dagur -

Við fjölskyldan skruppum á níu-bíó í Kringluna í gærkvöldi og sáum Ironman með Robert Downey Jr. í aðalhlutverki. Ágætis afþreying, alls ekki of gróf fyrir strákana og góður húmör. Mér skilst svo að það komi önnur mynd um járnmanninn á næsta ári.

Helmingurinn af fjölskyldunni svaf út í morgun en upp úr tólf söfnuðumst við saman út í bíl og skruppum í heimsókn til pabba og mömmu á Hellu. Helga systir og fjölskylda voru búin að vera þar síðan á föstudagskvöld. Pabbi bauð upp á stærðarinnar læri um miðjan dag en svo fóru krakkarnir út í hól að leika sér, Helga og Ingvi "drógu" Davíð með sér að skjóta leirdúfur og ég sló margar flugur í einu höggi er ég kíkti í heimsókn á elliheimilið. Systkyni pabba voru að spila vist við tvær aðrar. Önnur þeirra er góð vinkona mín til margra ára en hún er móðir konunnar sem ég var hjá í sveit eitt sumar og part úr tveimur öðrum sem unglingur. Móðir mannsins úr sömu sveit er líka á elliheimilinu og hitti ég líka á hana.

- Hvítasunnudagur og mæðradagurinn -

Til hamingju allar mæður!

Söng við messu klukkan tvö í dag. Vorum ellefu í kórnum en að auki fékk kórstjórinn sópran söngkonu sem söng fyrsta sálminn og byrjaði fyrstu tvö versin af stólversinu (fyrsta sálmi eftir predikun); nr. 724 Leiftra þú sól. Kórinn hummaði undir í öðru erindi (í röddum að sjálfsögðu), söng það þriðja sér og fjórða erindið söng sópransöngkonan með okkur. Pétur Máté fyrrum organisti mætti í messu og sat svo með kórnum til borðs í viðarmiklum viðurgjörningi eftir athöfnina. Þrátt fyrir að ég sé búin að færa nammidagana yfir á sunnudaga lét ég mér nægja að fá mér smá kaffisopa. Annars hef ég dregið verulega úr kaffidrykkjunni og ég er ekki frá því að líkamsbjúgurinn haldist í betri skefjum þannig.

En Landsbankadeild karla byrjaði að rúlla í gær. Við gerðum okkur ferð til Keflavíkur, mættum fimm mínútum of seint og þá var staðan 2:0 fyrir heimamenn. Sáum hin sex mörkin en vorum reyndar alls ekki sammála vítaspyrnudómnum. Vonum bara að tap í fyrsta leik sé fyrir góðu en það er ljóst að Valsstrákarnir verða að passa vörnina betur og nýta þau færi sem gefast. Ég varð vitni að leiðinlegri framkomu tveggja Valsáhangenda eftir að Keflavík skoraði úr skyndisókn þar sem flestum stuðningsmönnum Vals sýndist markaskorarinn vera kolrangstæður þegar hann fékk boltann (hugsanlega var hann samt ekki alveg "sloppinn" í gegn þegar boltinn var sendur af stað til hans). Hvað um það, tveir áhangendur grýttu gosdós og gosflösku inn á völlinn. Sem betur fer tók formaður "Stuðaranna" strangt á málinu og tók það skýrt fram að svona ætti ekki að haga sér. Menn verða að kunna að taka mótlæti líka! Hvað um það, heimavöllur Valsara er ekki enn tilbúinn svo næsti leikur verður á Laugardalsvelli n.k. miðvikudagskvöld þegar þeir taka á móti Grindavík. Ég verð á kóræfingu og missi af leiknum.

- Síðasti föstudagur mánaðarins -

Ósköp er ég eitthvað orðin léleg við skriftirnar, þetta nær bara ekki nokkurri norðanátt. Það gerist alveg hellingur í kringum mig og ég hugsa annan eins helling en þegar kemur að því að setja þessar hugsanir eða þessa atburði niður í skrifað mál og gefa það út á netið þá vandast málið heldur betur. Stundum er það tímaleysi, stundum andleysi og stundum eitthvað allt, allt annað. En ef þetta andleysi fer ekki að lagast þá þarf ég að fara að huga að því að taka mér ævilangt bloggfrí og fara að sinna öðrum málum betur. Sjáum hvað setur. Góða helgi!

- Boð á tvær ballettsýningar -

Helga systir bauð mér á ballettsýningar dætra sinna sl. þriðjudag. Þær systur eru báðar í ballettskóla Eddu Scheving og fjöldinn af yngstu iðkendunum er svo mikill að hafa varð þrjár sýningar. Það er örugglega góð æfing fyrir eldri og lengra komna iðkendurnar því þeir voru á öllum þremur sýningunum. Bríet var í fyrsta atriði á sýningu tvö, þ.e. kom inn sem ein af stjörnunum að "leika" nótt þegar allar sólirnar voru búnar að sýna sitt atriði. Mátulega stutt atriði fyrir þennan forskólaaldurshóp og fannst mér takast vel til. Þrjár af afa og ömmu stelpum nágrannanna af neðri hæðinni voru í þessari sömu sýningu og sátu þau beint fyrir aftan okkur. Ég tók samt ekki eftir þeim fyrr en eftir sýningu (ein blind og utanviðsig). Tvær af stelpunum eru systur og á sömu árum og frænkur mínar. Hulda kom fram í fyrsta atriði eftir hlé á síðustu sýningunni og dansaði hún indíánadans með sínum hóp. Hún brosti svo breitt og fallega að maður gat ekki annað en brosað með og dáðst að henni. Takk Helga, Ingvi, Hulda og Bríet fyrir að bjóða mér á þessar flottu sýningar.

Á kóræfingu í gærkvöldi æfðum við fyrir léttmessu sem verður annan sunnudag. Skipta á flestum sálmunum út og m.a. syngjum við "Drottinn er minn hirðir" í röddum. Ég fæ að syngja altröddina að þessu sinni en ég stóð mig að því að raula smá með tenórnum.

- Í flugvélinni -

Flugið milli Íslands og Barcelona er rúmir fjórir tímar. Ég var með slatta af sudoku, krossgátum og eitthvað af bókum til að stytta mér stundirnar. M.a. tók ég eina afmælisgjöfina með mér út: Himnaríki og helvíti eftir Jón Kalmann Stefánsson. Það er bók sem ég þarf að lesa aftur og aftur og aftur... Sagan greip mig þvílíkum tökum að ég las bókina tiltölulega hratt, vitandi það að þá færi samt ýmislegt framhjá mér, sem er í góðu lagi því þá líður ekki á löngu áður en ég gríp í bókina aftur. Ein úr hópnum komst að því að ég hef verulega gaman af sudoku og þann daginn sem við voru ekki að "þvælast" saman rakst hún á freistandi sudokubók og keypti aukaeintak handa mér. Það eintak var ég að ráða í nær allan tímann á leiðinni heim og það er samt nóg eftir af gátum enn. Og já, ég tók með mér handavinnutöskuna mína út en saumaði reyndar ekki eitt spor þar úti.

Seinni partinn í gær tók ég strætó upp á Kringlumýrarbraut við Suðurver, stormaði yfir í Margaretha/Altex og leysti út afmælisgjöfina mína frá mömmu og pabba. Frábær afmælisgjöf. Mig er búið að langa í þennan lampa mjög lengi en ekkert gert í því nema að láta mig dreyma. Davíð sótti mig þegar ég var kominn með böggulinn í hendurnar og hann setti upp lampann fyrir mig strax í gærkvöldi.

- Ég er ekki hætt -

Jæja, það er liðinn hálfur mánuður frá síðustu færslu. Mér finnst það samt ekki vera meira en hálf vika og þó hefur mikið vatn runnið til sjávar frá því í síðasta mánuði. Það helsta er að við hjónin erum nýkomin úr helgarferð frá Barcelona. Flugum út klukkan sjö að morgni þann 3. apríl sl. Vorum komin á hótelið um miðjan dag. Tókum örstuttan göngutúr um nágrennið um kvöldið. Fyrri partinn á föstudaginn fórum við í borgarferð um borgina á vegum Heimsferða. Ferðin tók fjóra tíma og var komið við á helstu kennileitum borgarinnar og fengum við margar góðar vísbendingar um hvar væri hægt að eyða tímanum við að skoða staðina betur. Eftir borgarferðina slóumst við í för með öðru pari úr ellefu manna hópnum sem við fórum með út. Eitt af því fyrsta sem við gerðum var að setjast inn og fá sér eitthvað að borða. Svo röltum við aðal-römbluna alla leið niður að sjó. Ætluðum í ferð með kláf upp í miðjar fjallshlíðar en það varð ekkert úr þeirri ferð þennan daginn. Á laugardaginn kíktum við á útimarkað rétt hjá hótelinu, skruppum líka í moll þar rétt hjá og ég leit aðeins inn í H&M. Þar var útsala í gangi og ég keypti nokkra stutterma og langerma boli á tvíburana. Seinna um daginn kíktum við í fiskasafnið og um kvöldið prófuðum við að borða á hótelinu. Það var alveg ágætt. Á sunnudeginum fórum við m.a. í kláfinn og um kvöldið borðaði allur hópurinn saman á stað sem hótelið mælti með við okkur. Ef við hefðum hugsað út í það hefðum við líklega getað komist á leikinn og séð Eið spila. Mánudagurinn fór eiginlega allur í heimferðina.

- Minning -

Þann 20. mars síðastliðinn fékk Bagga, föðursystir mín, hvíldina eftir erfið veikindi. Auðvitað er gott að þrautum hennar sé lokið, en mikið sem það er erfitt að sjá á eftir einhverjum sem maður er búinn að þekkja alla sína stuttu ævi. Helst vildi maður fá að hafa fólkið sitt í kringum sig áfram og áfram en það er víst bæði eigingirni og ósanngjarnt gagnvart þeim sem eru þreyttir, aldnir og/eða veikir. Bagga var næstelst af systkynunum fimm, fædd á Þorláksmessu 1921 og hún var sú eina af þeim sem fluttist úr hreppnum. Minningarnar hafa verið að fljúga um í kollinum á mér síðustu daga. Ein af fyrstu minningunum um Böggu er líklega í aprílbyrjun 1972 er hún lyfti mér upp til að leyfa mér að sjá ofan í kistuna þar sem mér var sagt að afi heitinn ætti að hvíla. Ég sá reyndar bara sæng og kodda en engan afa en líklega hefur verið dúkur yfir ásjónu hans. Bagga var glæsileg kona og fannst mér alltaf mikil reisn yfir henni. En það var líka annað sem ég man svo vel, kímnin og glettnin sem leiftraði úr augum hennar og hversu gaman var alltaf að hitta hana, hvort sem var í heimsóknum á hvorn veginn sem þær voru eða ættarmótum. Ég ætla rétt í lokin að senda börnum, tengdabörnum, barnabörnum og barnabarnabörnum Böggu samúðarkveðjur og leyfa minningum mínum að halda áfram að þyrlast um í kollinum. Blessuð sé minning Böggu.

- Helgin liðin -

Eiginlega ætti ég að vera farin að sofa í hausinn á mér. Það hefst vinnudagur eftir tæpa átta tíma og þó það séu bara þrír virkir dagar framundan væri skynsamlegast að vera sofandi núna. En maðurinn er að setja á eitt stykki brauðtertu fyrir mig og ég ætla að bíða eftir honum. Helgin er annars búin að vera mjög blönduð. Anna frænka sótti mig um hálfsex sl. föstudag og við fórum saman í "pottarölt" í Laugardalinn. Ég synti reyndar heila 100 metra en mestur tíminn fór í slökun og spjall í pottunum. Á eftir fengum við okkur að borða á Nings. Davíð Steinn var í afmæli hjá bekkjarfélaga og Oddur Smári var að passa Huldu og Bríeti. Þeir komu heim um svipað leyti og nafna mín skilaði mér heim. Þá komu líka tveir æskuvinir Davíðs en þeir fóru þrír saman á Sálartónleikana seinna um kvöldið.

Í gærmorgun var ég komin á fætur fyrir níu. Fór í klippingu um tíu og beint þaðan að hitta esperanto-vinkonu mína. Var komin nógu snemma heim til að skutla karatestráknum á æfingu. Þeir bræður voru boðnir í vinaafmæli til bekkjarsystur Odds og voru farnir um tvö og skiluðu sér ekki heim fyrr en rúmlega tíu í gærkvöldi. Þetta var víst fámennt en gott og skemmtilegt afmæli. Ég notaði daginn í ýmislegt tengt heimilinu og m.a. skruppum við hjónin að versla.

Fór líka snemma á fætur í morgun. Undirbjó mig m.a. undir fermingamessuna sem var í óháðu kirkjunni um tvö í dag. Níu börn voru fermd og tókst athöfnin og söngurinn bara vel. Samt gerðist einmitt það sem ég óttaðist. Undir altarisgöngu sungum við tvo sálma í röddum. Annar sálmurinn Bænin má aldrei bresta þig var mér pínu erfiður á köflum þ.e. ég komst ekki strax inn á réttan tón í öðru og þriðja erindi. Held að enginn af kirkjugestum hafi samt fattað þetta (eða kannski er ég bara að vona það). Fékk far heim með "tvíburahálfsystur" minni en rétt áður rigndi yfir okkur fyrirframkossum og árnaðaróskum.

Í kvöld kom Halla vinkona með friendtex pöntunina mína, þrjár flíkur, allar fjólubláar. Mér skilst reyndar að þessi litur sé ekki aðaltísku liturinn en það gerir nú lítið til. Hef einhvern veginn aldrei kunnað að fylgja tískunni og hennar straumum eftir. En ég kolféll fyrir þessum lit og þessum flíkum...

- Annar föstudagurinn í mars -


Líklega er best að ég reki mig afturábak í gegnum þessa gönguviku. Í gærkvöldi skundaði ég í Borgarleikhúsið og sá Jesus Christ superstar með 4 af vinnufélögum mínum. Við vorum á fremsta bekk (2) í sætum 2-6 og þegar við settumst niður leist okkur varla á blikuna. Beint fyrir framan okkur var stærðar glerbúr með trommusetti í. Það kom svo í ljós að þetta búr, sem og hljómsveitapallurinn, seig niður um amk einn og hálfan metra í byrjun sýningarinnar. Hávaðinn var svolítið mikill svona rétt til að byrja með en svo gleymdi maður sér alveg yfir því sem var að gerast á sviðinu og í búrinu (trommarinn var rosalegur). Öðru hvoru var reykur látinn liðast um sviðið og hann liðaðist alveg yfir fremstu tvær sætaraðirnar. Þá passaði maður sig bara að opna ekki munninn.


Laufey raddþjálfi var með okkur á kóræfingunni sl. miðvikudagskvöld og eins og alltaf þegar hún kemur og tekur okkur í gegn þá lærum við alveg helling um raddbeitingu og notkun alls líkamans til þess að hljóma betur. Þar eru miklir töfrar í gangi.


Alla vikuna hef ég arkað báðar leiðir í og úr vinnu og fengið fínasta gönguveður og færi. Reyndar gekk ég bara upp að Hallgrímskirkju seinni partinn á miðvikudag og fékk far þaðan og heim rétt fyrir sjö. Ég bætti göngutímann upp með því að fara gangandi á kóræfinguna.


Seinni partinn á þriðjudaginn þurftum við hjónin að skipta okkur milli drengja. Ég fór með Oddi Smára í Laugardalshöllina og fylgdist með honum keppa í kúluvarpi. Nafnarnir fóru aftur á móti í félagsvist með bekknum hans Davíðs Steins. Þetta gekk allt saman vel fyrir sig.

Sunnudagurinn var var mjög annasamur hjá mér. Ég fékk Davíð til að skutla nafna sínum á upphitun í kirkjuna á meðan ég bakaði eina köku fyrir "Bjargarkaffi" sem var eftir messu í óháðu kirkjunni. Tók svo saman föt á söngfuglinn áður en við hjónin mættum í messuna kl. ellefu. Strax eftir messu og myndatöku af drengjakórnum með Biskupshjónunum fór minn í óvissuferð með kertasölunefndinni og flestum af hinum fjórum sem voru í 2.-5. sæti yfir söluhæstu drengina. Davíð varð svo að skutla mér heim til að ná í kökuna og sálmabókina og ég náði að vera mætt klukkan eitt í upphitun. Það var full kirkja en ég forðaði mér heim beint eftir messu til að falla ekki í freistingar á hlaðborðinu.

Laugardagurinn skiptist niður í esperanto, heimsókn í gallerí Fold (með esperanto vinkonu minni), innkaup, tiltekt og þrif.

- Fyrsti föstudagurinn í mars -

Það gengur bara vel á arkinu. Hef útvegað mér góða plástra og þeir halda blöðrunum í skefjum. Arkaði báðar leiðir alla vikuna fyrir utan miðvikudaginn. Þá fékk ég far heim af stjórnarfundi úr kirkjunni. Reyndar trítlaði ég svo á kóræfingu í "mína" kirkju rétt seinna en fékk svo skutl heim með "tvíburahálfsystur" minni eftir æfingu.

Það er stutt í páskana og einnig fermingarnar og ég er nokkuð viss um að þetta verður liðið áður en maður veit af. Hvernig getur maður fengið tímann til að líða hægar? Það hlýtur að vera hægt að hægja smávegis á.

Ég ætla amk að njóta hvers augnablik mjög vel, helst tvisvar eða oftar.

Farið vel með ykkur og góða helgi!

- Blöðrur -

"Ekki afmælistengt"

Það virðist sem ég sé farin að safna blöðrum á annan fótinn sem kemur sér afar illa þar sem ég ætla mér að ganga í og úr vinnu næstu dagana. Á heimleiðinni núna seinni partinn kom ég því við í Lyfju og festi kaup á blástrum. Ég ætla mér ekki að gefast upp heldur gera allt til þess að skórnir hætti að meiða mig. Það endar líklast til með því að ég kaupi mér betri gönguskó fljótlega. Sjáum aðeins hvað setur. En þær voru annars mjög ólíkar göngurnar í dag. Í morgun var smá snjókoma og ég var eins og snjókerling á tímabili en núna seinni partinn rigndi á mig og sumstaðar varð ég að passa mig á pollum og krapi. Hvernig skildi þetta svo verða á morgun?

Helga systir fékk annan tvíburann lánaðann í gærkvöldi. Hún sótti söngfuglinn upp úr klukkan átta og hann tók með sér skólatöskuna og sunddótið því hann gisti þar og var svo skutlað í skólann í morgunn. Tvíburarnir vildu auðvitað báðir fara en það var karatestrákurinn sem ákvað að söngfuglinn skyldi fara þessa fyrstu ferð. Systir mín tók það nefnilega fram að hún þyrfti að fá pössun á virku kvöldið aftur fljótlega og þá fer sá sem ekki fór í gærkvöldi.

- Einn sjötti liðinn af árinu -

Tveir mánuðir af tólf liðnir og mér segir svo hugur um að þessi þriðji mánuður verði ekki lengi að sigla í kjölfar hinna tveggja. Þá er bara um að gera að hamast við að njóta augnabliksins, að láta ekki líðandi stund hverfa frá sér of hratt. Helgin var annars ekki lengi að líða í allskonar málefni sem ekki verða öll tíuunduð hér. Strákarnir pössuðu frænkur sínar á laugardagskvöldið. Um hálfþrjú leytið um nóttina hringdi Oddur Smári til okkar til að spyrja hvenær von væri á fullorðna fólkinu heim. Hann hafði ekki getað sofnað því laus tönn var eitthvað að angra hann og um það leyti sem hann hringdi var hann búinn að fjarlægja tönnina. Held að stráksi hafi nú verið sofnaður þegar heimilisfólkið skilaði sér heim um þrjúleytið (Hann fann það svo upp hjá sjálfum sér að fara í háttinn strax eftir kvöldmat í gærkvöldi, eða um hálfátta).

- "Ég held ég gangi..." -

Ég lét færðina ekki aftra mér frá því að arka af stað í vinnuna í morgun. Það var líka búið að moka flestar þær gangstéttir sem ég valdi að ganga. Reyndar var ekki búið að moka Klambratúnið en ég fór engu að síður þar þvert yfir og kannski var það erfiðasti kaflinn. Á tímabili reyndi ég að skokka og hitta í för eftir einhvern og það var örugglega broslegt tilsýndar. Ég var nákvæmlega 30 mínútur á leiðinni. Var eitthvað lengur á leiðinni heim seinni partinn þótt ég færi beint yfir Skólavörðuhæðina. Færið var líka pínu strembið.

Það var kóræfing í gærkvöldið, fámenn en góð. Bassinn var sá eini sem var fullskipaður. Davíð hafði skutlað mér á æfinguna til að geta haft bílinn. Hann var alveg tilbúinn til að sækja mig eftir æfingu þar sem ég var ekki viss um að ég nennti að ganga meira þann daginn. Reyndar ákvað ég svo þegar til kom að skunda heim og byrjaði á því að kútveltast niður kirkjutröppurnar (það var búið að snjóa yfir svellið í tröppunum og ég var þar af leiðandi búinn að gleyma svellinu). Mér varð ekkert meint af byltunni en var ósköp feginn að ekki sást til mín. Var ekki nema um tíu mínútur á leiðinni heim.

Annars var ég að enda við að búa til smá kjötbollufjall og ég veit að allir karlarnir mínir verða glaðir með það. Þrátt fyrir að ég fylgi engri sérstakri uppskrift og að bollurnar eru aldrei eins hitta þær alltaf í mark hjá manni mínum og sonum.

Þessi mánuður er senn á enda, aðeins aukadagurinn, hlaupársdagur, eftir. Þá rennur upp afmælismánuðurinn minn, vííííí. Þar sem ég mun fylla fjórða tuginn hef ég verið spurð að því hvað ég ætli að gera í tilefni þess áfanga. Ég er í raun enn að hugleiða málið og kannski verð ég að spá í þetta endalaust og fram yfir sjálfan afmælisdaginn. Það er ekkert að því að verða fertugur ("held ég", he he. Enn nokkrir dagar í afmælið) og svo er bara spurning hvort og hvernig maður vill fagna því. Kannski ég láti þetta verða svona óvissuafmæli? Kannski (ef einhverjir fleiri eiga eftir að spyrja mig hvað ég ætli að gera á afmælisdaginn) svara ég einfaldlega -"Ég ætla að verða fjörutíu ára!"

- Vikan hálfnuð -

Þrátt fyrir að golan blési framan í mig megnið af gönguleiðinni í vinnuna fór ég þvert upp og yfir Skólavörðuhæðina. Ég var svolítið móð er ég toppaði hæðina en ég var ekkert lengur á leiðinni en undanfarna daga. Gönguhitinn sat í kinnum mínum alveg fram að hádegi. Fór næstum því sömu leið heim núna seinni partinn og þá viðraði mun betur til göngu. Ekki að það hafi verið svo slæmt í morgun en ferðin heim sóttist betur. Mætti söngfuglinum milli Lönguhlíðar og Rauðarárstígs en hann var á leið á kóræfingu. Hann er enn pínu haltur og á hökunni á honum er marblettur með munstri af hlaupabrettinu sem hann skall á í fyrradag. Og núna er karatestrákurinn að leggja af stað á sína æfingu.

- Aðeins lengri leið en svipaður tími -

Ég tók sveig hálfhring í kringum Skólavörðuhæðina í morgun en samt var ég bara hálftíma á leiðinni. Á heimleiðinni kom ég við hjá esperanto vinkonu minni. Hún hafði látið esperantista fara yfir þýðingarnar okkar. Það var svo sem ekki mikið sem var að, einhver rauð strik samt og ábendingar um orðanotkun. Við létum ekki deigan síga og demdum okkur í að þýða enn eitt ljóð eftir sama höfund.

Davíð Steinn kom lemstraður heim eftir frjálíþróttaæfingu í gær. Hann fór í þrekæfingar og var að fara að nota hlaupabrettið, ætlaði víst að skokka en brettið var stillt miklu hraðar en hann hélt. Stráksi missti jafnvægið, datt fyrst á hnén, skall svo með andlitið í brettið og náði einhvern veginn að snúa á sér jarkann. Það fossblæddi víst úr vörinni á honum en hann braut engar tennur og komst haltrandi í skólann í morgun. Hann sleppti samt frjálsum í dag.

Í gærkvöldi byrjaði ég að undirbúa nýtt útsaumsverkefni, fermingardrenginn að þessu sinni. Það eru að vísu tæp tvö ár uns mínir fermast en það er líka ágætt að gefa sér góðan tíma í þessi saumaverkefni.

Gleymdi annars alveg að geta þess, í síðustu færslu, að ég er búin að heimsækja blóðbankann í 20 skipti síðan ég var tvítug. 19. skiptið varð nokkuð endasleppt því ekki var hægt að "finna" eða stinga í æðina, en það skipti telur samt með því inni á spjaldinu eru blóðþrýstings- og púlstölur mínar frá því þá. En ég kom við í blóðbankanum seinni partinn á fimmtudaginn var og þá gekk allt eins og í sögu. 20. gjöfina má ég svo gefa að fjórum mánuðum liðnum.

- Fram og til baka -

Já, ég labbaði báðar leiðir í dag og tók tímann á mér í morgun. Ég fór alveg örugglega stystu leiðina, þvert yfir Skólavörðuhæðina og tók vel á því upp í móti í morgun. Gekk reyndar frekar hratt þar sem ég fann fyrir lærakulda. Ég var 29 mínútur á leiðinni og lærin á mér voru annan eins tíma að þiðna. En mikið sem þetta er hressandi í alla staði. Maður kemur vel vaknaður í vinnuna og notar einnig þennan göngutíma til að brjóta heilann um hin ýmsu málefni.

Annars var helgin ekki lengi að líða. Davíð Steinn í kóræfingabúðum í borg frá hálftíu til hálffimm á laugardaginn. Ég skutlaði honum á svæðið og skrapp um hádegisbilið aftur til að ganga með hópnum yfir í McDonalds í Skeifunni og borga hádegishressingu á línuna. Um kvöldið bauð ég Davíð með mér á árshátíð. Strákarnir voru heima og pössuðu sig sjálfir. Svo gerðist það sama og gerðist á árshátíðinni fyrir tæpu ári síðan. Upp úr klukkan hálftólf hringdi síminn hjá Davíð ég athugaði minn síma í leiðinni og sá að ég hafði misst af símtali. Á línunni var Oddur Smári sem spurði pabba sinn strax hvort mamma væri ekki þarna hjá honum. Ég fékk símann og stráksi sagði nákvæmlega það sama og í fyrra: -"Mamma, ætlaðir þú ekki að hringja í okkur og bjóða okkur góða nótt?"

Þessa dagana er ég að lesa Hrafninn sögulega skáldsögu eftir Vilborgu Davíðsdóttur. Og ég er alveg heilluð af henni, frásagnarstílnum og efnisviðnum. Ég er nýlega búin að framlengja fimm af þeim átta bókum sé ég fékk að láni í kringum 20. janúar sl. Þremur var ég búin að skila og ég á bara eftir að lesa ofangreinda bók og eina til af þessum fimm ég var að falla á skilatíma og komst ekki í bókasafnið þegar tíminn var kominn. Sem betur mátti ég og átti ég eftir að framlengja frestinum.

- Drógum okkur í smá hlé -

Síðast liðinn föstudag fórum við öll fjögur í sumarbústað. Vorum farin út úr bænum áður en klukkan sló fjögur, komum við í Bónus í Hveragerði og vorum komin í bústaðinn um sex. Það er skemmst frá því að segja að helgin var notaleg og ég nýtti hana hérumbil í botn, þ.e. mér tókst að gera allt sem ég ætlaði mér nema að fara í göngur. Sat með esperanto-bækurnar mínar og þýddi eitt ljóð eftir Björn E. Hafberg yfir á esperanto á föstudagskvöldið (vantaði tvö orð til að klára þýðinguna). Allir voru með bækur með sér og lásu löngum stundum en við fórum líka með spilið sem Davíð Steinn gaf bróður sínum í jólagjöf, Astrópíu, og spiluðum það í amk fimm tíma á laugardeginum. Þegar við hættum um sjö leytið vorum við ekki alveg hálfnuð með spilið. Strákarnir fóru í pottinn smá stund eftir mat. Ég var líka með saumana mína og tók þá fram amk einu sinni. Þá var ég líka með krossgátu- og sudokublöð sem ég sat einnig yfir þeim. Fórum öll í pottinn um hádegisbil á sunnudag og sumir gerðust mjög kaldir og lögðust út í næstu skafla til að kæla sig niður inn á milli. Lokuðum bústaðnum á eftir okkur seinni partinn á sunnudeginum og vorum komin í bæinn um kvöldmatarleytið.

Á meðan söngfuglarnir voru á æfingu sl. mánudag var foraldrafundur í FFDKR. M.a. var verið að ræða ferðina sem farin verður í vor og frekari fjáraflanir. Í lokin á kóræfingunni var kertasala drengjanna gerð upp. Söngfuglinn minn setti sér markmið í nóvember um að verða söluhæstur, eða amk verða enn og aftur einn af fimm söluhæstu. Honum tókst, með góðri aðstoð frá bróður sínum og "þríburanum", að ná báðum markmiðunum því hann var söluhæstur og krýndur kertasölukóngur 2007. Fékk áletraðan bikar og allt. Sá varð glaður.

Í gær kom ég við hjá esperanto vinkonu minni og við kláruðum þýðinguna saman og þýddum eitt til. Þetta er hrikalega gaman og tók ég með mér annað ljóðahefti eftir sama höfund heim.

Ein af bókunum sem ég hef verið að lesa er Leyndarmál býflugnanna eftir Sue Monk Kidd í þýðingu Guðrúnu Evu Mínervudóttur. Þessi bók heillaði mig gersamlega og fór ég allan tilfinningaskalann á meðan á lestri hennar stóð, allt frá því að verða öskureið og yfir í að skella upp úr. Mæli eindregið með þessari bók.