- Minning -

Þann 20. mars síðastliðinn fékk Bagga, föðursystir mín, hvíldina eftir erfið veikindi. Auðvitað er gott að þrautum hennar sé lokið, en mikið sem það er erfitt að sjá á eftir einhverjum sem maður er búinn að þekkja alla sína stuttu ævi. Helst vildi maður fá að hafa fólkið sitt í kringum sig áfram og áfram en það er víst bæði eigingirni og ósanngjarnt gagnvart þeim sem eru þreyttir, aldnir og/eða veikir. Bagga var næstelst af systkynunum fimm, fædd á Þorláksmessu 1921 og hún var sú eina af þeim sem fluttist úr hreppnum. Minningarnar hafa verið að fljúga um í kollinum á mér síðustu daga. Ein af fyrstu minningunum um Böggu er líklega í aprílbyrjun 1972 er hún lyfti mér upp til að leyfa mér að sjá ofan í kistuna þar sem mér var sagt að afi heitinn ætti að hvíla. Ég sá reyndar bara sæng og kodda en engan afa en líklega hefur verið dúkur yfir ásjónu hans. Bagga var glæsileg kona og fannst mér alltaf mikil reisn yfir henni. En það var líka annað sem ég man svo vel, kímnin og glettnin sem leiftraði úr augum hennar og hversu gaman var alltaf að hitta hana, hvort sem var í heimsóknum á hvorn veginn sem þær voru eða ættarmótum. Ég ætla rétt í lokin að senda börnum, tengdabörnum, barnabörnum og barnabarnabörnum Böggu samúðarkveðjur og leyfa minningum mínum að halda áfram að þyrlast um í kollinum. Blessuð sé minning Böggu.

- Helgin liðin -

Eiginlega ætti ég að vera farin að sofa í hausinn á mér. Það hefst vinnudagur eftir tæpa átta tíma og þó það séu bara þrír virkir dagar framundan væri skynsamlegast að vera sofandi núna. En maðurinn er að setja á eitt stykki brauðtertu fyrir mig og ég ætla að bíða eftir honum. Helgin er annars búin að vera mjög blönduð. Anna frænka sótti mig um hálfsex sl. föstudag og við fórum saman í "pottarölt" í Laugardalinn. Ég synti reyndar heila 100 metra en mestur tíminn fór í slökun og spjall í pottunum. Á eftir fengum við okkur að borða á Nings. Davíð Steinn var í afmæli hjá bekkjarfélaga og Oddur Smári var að passa Huldu og Bríeti. Þeir komu heim um svipað leyti og nafna mín skilaði mér heim. Þá komu líka tveir æskuvinir Davíðs en þeir fóru þrír saman á Sálartónleikana seinna um kvöldið.

Í gærmorgun var ég komin á fætur fyrir níu. Fór í klippingu um tíu og beint þaðan að hitta esperanto-vinkonu mína. Var komin nógu snemma heim til að skutla karatestráknum á æfingu. Þeir bræður voru boðnir í vinaafmæli til bekkjarsystur Odds og voru farnir um tvö og skiluðu sér ekki heim fyrr en rúmlega tíu í gærkvöldi. Þetta var víst fámennt en gott og skemmtilegt afmæli. Ég notaði daginn í ýmislegt tengt heimilinu og m.a. skruppum við hjónin að versla.

Fór líka snemma á fætur í morgun. Undirbjó mig m.a. undir fermingamessuna sem var í óháðu kirkjunni um tvö í dag. Níu börn voru fermd og tókst athöfnin og söngurinn bara vel. Samt gerðist einmitt það sem ég óttaðist. Undir altarisgöngu sungum við tvo sálma í röddum. Annar sálmurinn Bænin má aldrei bresta þig var mér pínu erfiður á köflum þ.e. ég komst ekki strax inn á réttan tón í öðru og þriðja erindi. Held að enginn af kirkjugestum hafi samt fattað þetta (eða kannski er ég bara að vona það). Fékk far heim með "tvíburahálfsystur" minni en rétt áður rigndi yfir okkur fyrirframkossum og árnaðaróskum.

Í kvöld kom Halla vinkona með friendtex pöntunina mína, þrjár flíkur, allar fjólubláar. Mér skilst reyndar að þessi litur sé ekki aðaltísku liturinn en það gerir nú lítið til. Hef einhvern veginn aldrei kunnað að fylgja tískunni og hennar straumum eftir. En ég kolféll fyrir þessum lit og þessum flíkum...

- Annar föstudagurinn í mars -


Líklega er best að ég reki mig afturábak í gegnum þessa gönguviku. Í gærkvöldi skundaði ég í Borgarleikhúsið og sá Jesus Christ superstar með 4 af vinnufélögum mínum. Við vorum á fremsta bekk (2) í sætum 2-6 og þegar við settumst niður leist okkur varla á blikuna. Beint fyrir framan okkur var stærðar glerbúr með trommusetti í. Það kom svo í ljós að þetta búr, sem og hljómsveitapallurinn, seig niður um amk einn og hálfan metra í byrjun sýningarinnar. Hávaðinn var svolítið mikill svona rétt til að byrja með en svo gleymdi maður sér alveg yfir því sem var að gerast á sviðinu og í búrinu (trommarinn var rosalegur). Öðru hvoru var reykur látinn liðast um sviðið og hann liðaðist alveg yfir fremstu tvær sætaraðirnar. Þá passaði maður sig bara að opna ekki munninn.


Laufey raddþjálfi var með okkur á kóræfingunni sl. miðvikudagskvöld og eins og alltaf þegar hún kemur og tekur okkur í gegn þá lærum við alveg helling um raddbeitingu og notkun alls líkamans til þess að hljóma betur. Þar eru miklir töfrar í gangi.


Alla vikuna hef ég arkað báðar leiðir í og úr vinnu og fengið fínasta gönguveður og færi. Reyndar gekk ég bara upp að Hallgrímskirkju seinni partinn á miðvikudag og fékk far þaðan og heim rétt fyrir sjö. Ég bætti göngutímann upp með því að fara gangandi á kóræfinguna.


Seinni partinn á þriðjudaginn þurftum við hjónin að skipta okkur milli drengja. Ég fór með Oddi Smára í Laugardalshöllina og fylgdist með honum keppa í kúluvarpi. Nafnarnir fóru aftur á móti í félagsvist með bekknum hans Davíðs Steins. Þetta gekk allt saman vel fyrir sig.

Sunnudagurinn var var mjög annasamur hjá mér. Ég fékk Davíð til að skutla nafna sínum á upphitun í kirkjuna á meðan ég bakaði eina köku fyrir "Bjargarkaffi" sem var eftir messu í óháðu kirkjunni. Tók svo saman föt á söngfuglinn áður en við hjónin mættum í messuna kl. ellefu. Strax eftir messu og myndatöku af drengjakórnum með Biskupshjónunum fór minn í óvissuferð með kertasölunefndinni og flestum af hinum fjórum sem voru í 2.-5. sæti yfir söluhæstu drengina. Davíð varð svo að skutla mér heim til að ná í kökuna og sálmabókina og ég náði að vera mætt klukkan eitt í upphitun. Það var full kirkja en ég forðaði mér heim beint eftir messu til að falla ekki í freistingar á hlaðborðinu.

Laugardagurinn skiptist niður í esperanto, heimsókn í gallerí Fold (með esperanto vinkonu minni), innkaup, tiltekt og þrif.

- Fyrsti föstudagurinn í mars -

Það gengur bara vel á arkinu. Hef útvegað mér góða plástra og þeir halda blöðrunum í skefjum. Arkaði báðar leiðir alla vikuna fyrir utan miðvikudaginn. Þá fékk ég far heim af stjórnarfundi úr kirkjunni. Reyndar trítlaði ég svo á kóræfingu í "mína" kirkju rétt seinna en fékk svo skutl heim með "tvíburahálfsystur" minni eftir æfingu.

Það er stutt í páskana og einnig fermingarnar og ég er nokkuð viss um að þetta verður liðið áður en maður veit af. Hvernig getur maður fengið tímann til að líða hægar? Það hlýtur að vera hægt að hægja smávegis á.

Ég ætla amk að njóta hvers augnablik mjög vel, helst tvisvar eða oftar.

Farið vel með ykkur og góða helgi!

- Blöðrur -

"Ekki afmælistengt"

Það virðist sem ég sé farin að safna blöðrum á annan fótinn sem kemur sér afar illa þar sem ég ætla mér að ganga í og úr vinnu næstu dagana. Á heimleiðinni núna seinni partinn kom ég því við í Lyfju og festi kaup á blástrum. Ég ætla mér ekki að gefast upp heldur gera allt til þess að skórnir hætti að meiða mig. Það endar líklast til með því að ég kaupi mér betri gönguskó fljótlega. Sjáum aðeins hvað setur. En þær voru annars mjög ólíkar göngurnar í dag. Í morgun var smá snjókoma og ég var eins og snjókerling á tímabili en núna seinni partinn rigndi á mig og sumstaðar varð ég að passa mig á pollum og krapi. Hvernig skildi þetta svo verða á morgun?

Helga systir fékk annan tvíburann lánaðann í gærkvöldi. Hún sótti söngfuglinn upp úr klukkan átta og hann tók með sér skólatöskuna og sunddótið því hann gisti þar og var svo skutlað í skólann í morgunn. Tvíburarnir vildu auðvitað báðir fara en það var karatestrákurinn sem ákvað að söngfuglinn skyldi fara þessa fyrstu ferð. Systir mín tók það nefnilega fram að hún þyrfti að fá pössun á virku kvöldið aftur fljótlega og þá fer sá sem ekki fór í gærkvöldi.

- Einn sjötti liðinn af árinu -

Tveir mánuðir af tólf liðnir og mér segir svo hugur um að þessi þriðji mánuður verði ekki lengi að sigla í kjölfar hinna tveggja. Þá er bara um að gera að hamast við að njóta augnabliksins, að láta ekki líðandi stund hverfa frá sér of hratt. Helgin var annars ekki lengi að líða í allskonar málefni sem ekki verða öll tíuunduð hér. Strákarnir pössuðu frænkur sínar á laugardagskvöldið. Um hálfþrjú leytið um nóttina hringdi Oddur Smári til okkar til að spyrja hvenær von væri á fullorðna fólkinu heim. Hann hafði ekki getað sofnað því laus tönn var eitthvað að angra hann og um það leyti sem hann hringdi var hann búinn að fjarlægja tönnina. Held að stráksi hafi nú verið sofnaður þegar heimilisfólkið skilaði sér heim um þrjúleytið (Hann fann það svo upp hjá sjálfum sér að fara í háttinn strax eftir kvöldmat í gærkvöldi, eða um hálfátta).

- "Ég held ég gangi..." -

Ég lét færðina ekki aftra mér frá því að arka af stað í vinnuna í morgun. Það var líka búið að moka flestar þær gangstéttir sem ég valdi að ganga. Reyndar var ekki búið að moka Klambratúnið en ég fór engu að síður þar þvert yfir og kannski var það erfiðasti kaflinn. Á tímabili reyndi ég að skokka og hitta í för eftir einhvern og það var örugglega broslegt tilsýndar. Ég var nákvæmlega 30 mínútur á leiðinni. Var eitthvað lengur á leiðinni heim seinni partinn þótt ég færi beint yfir Skólavörðuhæðina. Færið var líka pínu strembið.

Það var kóræfing í gærkvöldið, fámenn en góð. Bassinn var sá eini sem var fullskipaður. Davíð hafði skutlað mér á æfinguna til að geta haft bílinn. Hann var alveg tilbúinn til að sækja mig eftir æfingu þar sem ég var ekki viss um að ég nennti að ganga meira þann daginn. Reyndar ákvað ég svo þegar til kom að skunda heim og byrjaði á því að kútveltast niður kirkjutröppurnar (það var búið að snjóa yfir svellið í tröppunum og ég var þar af leiðandi búinn að gleyma svellinu). Mér varð ekkert meint af byltunni en var ósköp feginn að ekki sást til mín. Var ekki nema um tíu mínútur á leiðinni heim.

Annars var ég að enda við að búa til smá kjötbollufjall og ég veit að allir karlarnir mínir verða glaðir með það. Þrátt fyrir að ég fylgi engri sérstakri uppskrift og að bollurnar eru aldrei eins hitta þær alltaf í mark hjá manni mínum og sonum.

Þessi mánuður er senn á enda, aðeins aukadagurinn, hlaupársdagur, eftir. Þá rennur upp afmælismánuðurinn minn, vííííí. Þar sem ég mun fylla fjórða tuginn hef ég verið spurð að því hvað ég ætli að gera í tilefni þess áfanga. Ég er í raun enn að hugleiða málið og kannski verð ég að spá í þetta endalaust og fram yfir sjálfan afmælisdaginn. Það er ekkert að því að verða fertugur ("held ég", he he. Enn nokkrir dagar í afmælið) og svo er bara spurning hvort og hvernig maður vill fagna því. Kannski ég láti þetta verða svona óvissuafmæli? Kannski (ef einhverjir fleiri eiga eftir að spyrja mig hvað ég ætli að gera á afmælisdaginn) svara ég einfaldlega -"Ég ætla að verða fjörutíu ára!"

- Vikan hálfnuð -

Þrátt fyrir að golan blési framan í mig megnið af gönguleiðinni í vinnuna fór ég þvert upp og yfir Skólavörðuhæðina. Ég var svolítið móð er ég toppaði hæðina en ég var ekkert lengur á leiðinni en undanfarna daga. Gönguhitinn sat í kinnum mínum alveg fram að hádegi. Fór næstum því sömu leið heim núna seinni partinn og þá viðraði mun betur til göngu. Ekki að það hafi verið svo slæmt í morgun en ferðin heim sóttist betur. Mætti söngfuglinum milli Lönguhlíðar og Rauðarárstígs en hann var á leið á kóræfingu. Hann er enn pínu haltur og á hökunni á honum er marblettur með munstri af hlaupabrettinu sem hann skall á í fyrradag. Og núna er karatestrákurinn að leggja af stað á sína æfingu.

- Aðeins lengri leið en svipaður tími -

Ég tók sveig hálfhring í kringum Skólavörðuhæðina í morgun en samt var ég bara hálftíma á leiðinni. Á heimleiðinni kom ég við hjá esperanto vinkonu minni. Hún hafði látið esperantista fara yfir þýðingarnar okkar. Það var svo sem ekki mikið sem var að, einhver rauð strik samt og ábendingar um orðanotkun. Við létum ekki deigan síga og demdum okkur í að þýða enn eitt ljóð eftir sama höfund.

Davíð Steinn kom lemstraður heim eftir frjálíþróttaæfingu í gær. Hann fór í þrekæfingar og var að fara að nota hlaupabrettið, ætlaði víst að skokka en brettið var stillt miklu hraðar en hann hélt. Stráksi missti jafnvægið, datt fyrst á hnén, skall svo með andlitið í brettið og náði einhvern veginn að snúa á sér jarkann. Það fossblæddi víst úr vörinni á honum en hann braut engar tennur og komst haltrandi í skólann í morgun. Hann sleppti samt frjálsum í dag.

Í gærkvöldi byrjaði ég að undirbúa nýtt útsaumsverkefni, fermingardrenginn að þessu sinni. Það eru að vísu tæp tvö ár uns mínir fermast en það er líka ágætt að gefa sér góðan tíma í þessi saumaverkefni.

Gleymdi annars alveg að geta þess, í síðustu færslu, að ég er búin að heimsækja blóðbankann í 20 skipti síðan ég var tvítug. 19. skiptið varð nokkuð endasleppt því ekki var hægt að "finna" eða stinga í æðina, en það skipti telur samt með því inni á spjaldinu eru blóðþrýstings- og púlstölur mínar frá því þá. En ég kom við í blóðbankanum seinni partinn á fimmtudaginn var og þá gekk allt eins og í sögu. 20. gjöfina má ég svo gefa að fjórum mánuðum liðnum.

- Fram og til baka -

Já, ég labbaði báðar leiðir í dag og tók tímann á mér í morgun. Ég fór alveg örugglega stystu leiðina, þvert yfir Skólavörðuhæðina og tók vel á því upp í móti í morgun. Gekk reyndar frekar hratt þar sem ég fann fyrir lærakulda. Ég var 29 mínútur á leiðinni og lærin á mér voru annan eins tíma að þiðna. En mikið sem þetta er hressandi í alla staði. Maður kemur vel vaknaður í vinnuna og notar einnig þennan göngutíma til að brjóta heilann um hin ýmsu málefni.

Annars var helgin ekki lengi að líða. Davíð Steinn í kóræfingabúðum í borg frá hálftíu til hálffimm á laugardaginn. Ég skutlaði honum á svæðið og skrapp um hádegisbilið aftur til að ganga með hópnum yfir í McDonalds í Skeifunni og borga hádegishressingu á línuna. Um kvöldið bauð ég Davíð með mér á árshátíð. Strákarnir voru heima og pössuðu sig sjálfir. Svo gerðist það sama og gerðist á árshátíðinni fyrir tæpu ári síðan. Upp úr klukkan hálftólf hringdi síminn hjá Davíð ég athugaði minn síma í leiðinni og sá að ég hafði misst af símtali. Á línunni var Oddur Smári sem spurði pabba sinn strax hvort mamma væri ekki þarna hjá honum. Ég fékk símann og stráksi sagði nákvæmlega það sama og í fyrra: -"Mamma, ætlaðir þú ekki að hringja í okkur og bjóða okkur góða nótt?"

Þessa dagana er ég að lesa Hrafninn sögulega skáldsögu eftir Vilborgu Davíðsdóttur. Og ég er alveg heilluð af henni, frásagnarstílnum og efnisviðnum. Ég er nýlega búin að framlengja fimm af þeim átta bókum sé ég fékk að láni í kringum 20. janúar sl. Þremur var ég búin að skila og ég á bara eftir að lesa ofangreinda bók og eina til af þessum fimm ég var að falla á skilatíma og komst ekki í bókasafnið þegar tíminn var kominn. Sem betur mátti ég og átti ég eftir að framlengja frestinum.

- Drógum okkur í smá hlé -

Síðast liðinn föstudag fórum við öll fjögur í sumarbústað. Vorum farin út úr bænum áður en klukkan sló fjögur, komum við í Bónus í Hveragerði og vorum komin í bústaðinn um sex. Það er skemmst frá því að segja að helgin var notaleg og ég nýtti hana hérumbil í botn, þ.e. mér tókst að gera allt sem ég ætlaði mér nema að fara í göngur. Sat með esperanto-bækurnar mínar og þýddi eitt ljóð eftir Björn E. Hafberg yfir á esperanto á föstudagskvöldið (vantaði tvö orð til að klára þýðinguna). Allir voru með bækur með sér og lásu löngum stundum en við fórum líka með spilið sem Davíð Steinn gaf bróður sínum í jólagjöf, Astrópíu, og spiluðum það í amk fimm tíma á laugardeginum. Þegar við hættum um sjö leytið vorum við ekki alveg hálfnuð með spilið. Strákarnir fóru í pottinn smá stund eftir mat. Ég var líka með saumana mína og tók þá fram amk einu sinni. Þá var ég líka með krossgátu- og sudokublöð sem ég sat einnig yfir þeim. Fórum öll í pottinn um hádegisbil á sunnudag og sumir gerðust mjög kaldir og lögðust út í næstu skafla til að kæla sig niður inn á milli. Lokuðum bústaðnum á eftir okkur seinni partinn á sunnudeginum og vorum komin í bæinn um kvöldmatarleytið.

Á meðan söngfuglarnir voru á æfingu sl. mánudag var foraldrafundur í FFDKR. M.a. var verið að ræða ferðina sem farin verður í vor og frekari fjáraflanir. Í lokin á kóræfingunni var kertasala drengjanna gerð upp. Söngfuglinn minn setti sér markmið í nóvember um að verða söluhæstur, eða amk verða enn og aftur einn af fimm söluhæstu. Honum tókst, með góðri aðstoð frá bróður sínum og "þríburanum", að ná báðum markmiðunum því hann var söluhæstur og krýndur kertasölukóngur 2007. Fékk áletraðan bikar og allt. Sá varð glaður.

Í gær kom ég við hjá esperanto vinkonu minni og við kláruðum þýðinguna saman og þýddum eitt til. Þetta er hrikalega gaman og tók ég með mér annað ljóðahefti eftir sama höfund heim.

Ein af bókunum sem ég hef verið að lesa er Leyndarmál býflugnanna eftir Sue Monk Kidd í þýðingu Guðrúnu Evu Mínervudóttur. Þessi bók heillaði mig gersamlega og fór ég allan tilfinningaskalann á meðan á lestri hennar stóð, allt frá því að verða öskureið og yfir í að skella upp úr. Mæli eindregið með þessari bók.

- Og tíminn flýgur áfram -

Það voru foreldraviðtöl ásamt börnum hjá bekkjarkennurum í skólanum í gær. Hvorugur kennarinn hafði yfir neinu að kvarta og ekki kvörtum við þegar strákunum gengur svona glimrandi vel. Annar þeirra er með 8,83 í meðaleinkunn og hinn með 8,93. Báðir eiga þeir félaga bæði innan bekkjar sem utan og vini af báðum kynjum. Í dag var skipulagsdagur. Bræðurnir sváfu út en gemsinn minn hringdi óvænt um hálftíu í morgun. Ég var stödd á miðjum fundi en ég dró mig í hlé stutta stund og karatestrákurinn kom sér beint að efninu. Hann var að læra og þurfti að fá að vita hversu lengi ég hefði haft hann á brjósti. Hann sendi mér svo SMS og spurði hversu lengi þeir mættu vera í tölvum í dag.

Ég átti pantaðann tíma í klippingu um fimm í dag svo ég fór beint í Kringluna eftir vinnu, með leið 13. Er með minn eiginn klippara í Kristu, Nonna. Hann kann á hárið á mér. Komst strax að og pantaði svo annan tíma, eftir rétt rúmlega mánuð, um leið og ég gerði upp. Mjög ánægð með árangurinn.

Framundan er annríki á annríki ofan, með smá afslöppun inn á milli. Skrifa kannsi um það næst eða seinna.

- Andvaka -

Hrökk upp fyrir hátt í klukkustund síðan eftir þriggja tíma svefn. Ég er langt því frá útsofin en þar sem hann Óli Lokbrá virtist ekkert vera á leiðinni ákvað ég rísa stund úr rekkju og skrá niður hugsanir og viðburði (aðallega það síðarnefnda)

Búið er að farga Fíat, eða amk koma bílnum á förgunarstaðinn. Vaka sá um þann hluta fyrir okkur. Davíð á bara eftir að fara á staðinn, borga flutninginn, fá kvittun og framvísa þeirri kvittun svo hann fái skilagjald fyrir bílinn og geti afskráð hann endanlega. Ég þrammaði í og úr vinnu bæði þriðjudag og miðvikudag en í gærmorgun lagði ég af stað og tók ekki nema örfáskref áður en ég ákvað að snúa við og biðja manninn um að skutla mér. Mokaði tröppurnar á meðan ég beið eftir að Davíð kæmi út. Hann fékk að sópa af bílnum og hann gerði það vel. Það er skelfilegt hversu margir ana út í umferðina með snjófarg á toppnum og víðar, kannski bara rétt mokað eða skafið af framrúðunni og hliðarrúðunni bílstjórameginn. Ég sá amk tvo svoleiðis fararskjóta á arkinu seinni partinn í gær.

Nú er ég annars búin að fá nokkuð skothelda afsökun fyrir því að þurrka ekki af nema á nokkurra vikna fresti kannski. Raddþjálfinn okkar, Laufey, kom á kóræfingu sl. miðvikudagskvöld og kenndi okkur það að hljómarnir berast betur ef það er ryk í lofti. Þetta var annars mjög fróðleg, gagnleg og afar skemmtileg kóræfing. Reyndar skemmti ég mér yfirleitt alltaf á kóræfingum. Framundan er tvöföld messuhelgi en söngfuglinn syngur með DKR í Hallgrímskirkju á sunnudagsmorguninn og svo er messa í óháða klukkan tvö þann sama sunnudag. Drengjakórinn var annars að fá góðan styrk frá Baugi sl. miðvikudag. Sjá einnig smá fréttaklausu á heimasíðu DKR.

Jæja, núna ætla ég að fara að leita að draumalandinu. Farið vel með ykkur!

- Gangandi vegfarandi á ný -

Í gær var ég heima með veiku barni og hálfslöpp sjálf. Ekki með pest eða neitt svoleiðis. Skrapp fótgangandi að skila bókum á Kringlusafnið. Ein bókin var komin á tíma og svo var ég að æfa mig fyrir komandi daga, vikur og jafnvel mánuði eða ár. Já, mín fór gangandi til vinnu í morgun og þótt ég væri hálftíma á leiðinni var ég ekkert köld, þreytt eða hrakin. "Þríburamamman" sá um að skutla strákunum í frjálsar og er Davíð að sækja þá í þessum skrifuðum orðum. Svo ég þurfti alls ekki að hlaupa heim. Gaf mér meira segja tíma til að koma við hjá fyrrum nágrönnum og sambýlingum okkar af efri hæðinni á Hrefnugötunni. Þar var vel tekið á móti mér.

Las helling um helgina (Harry Potter og dauðadjásnin, Konfekt og kærleikur (smásögur í anda Hitchcocks) og Afturelding eftir Viktor Arnar Ingólfsson) Magnaðar bækur. Er líka langt komin með 4. júlí eftir James Patterson og Maxine Paetro.

En ég skrapp líka í kaffi til Önnu Önfjörð frænku minnar og átti gott spjall við hana. Hún er fjórtán árum yngri en ég en ég finn ekki fyrir þessum aldursmun og við getum spallað saman um allt milli himins og jarðar. Enda var tíminn frekar fljótur að líða.

- Laugardagur -

Jæja, þá er líklegt að Fíat sé hættur að þjóna mér, amk í bili. Ég var á heimleið á fimmta tímanum í gær og ætlaði að leggja af stað á ljósunum á Lönguhlíð við Háteigsveg þegar gírkassinn gaf sig. Það var brjálað að gera hjá Vöku og Króki. Vaka ætlaði að skjóta mér inn á milli verkefna en Davíð fékk að lokum dráttarbíl frá fyrirtæki í Garðabæ. Ég þurfti samt að bíða í rúman klukkutíma, örstutt frá heimilinu mínu. Davíð kom rétt fyrir hálfsex og var nokkrum mínútum á undan bílnum sem flutti Fíatinn á verkstæði fyrir okkur. Við fáum svo að vita eftir helgina hvort gírkassinn er ónýtur (nýr kassi kostar bara hálfa millijón) og eða hvort það borgar sig að gera við bílinn. Á eftir dráttarbílsævintýrinu skutlaði Davíð mér í Billjardstofuna fyrir aftan Lyfju í Lágmúla þar sem ég hitta slatta af vinnufélögum og spilaði nokkra leiki við nokkra af þeim.

Í morgun hitti ég esperantovinkonu mína á Kjarvalsstöðum. Það sló í gegn hjá okkur og er ég nokkuð viss um að við munum hittast þar aftur, og aftur næstu laugardaga. Lærdómurinn gekk vel og allt í einu var klukkan orðin hálfeitt. Við gáfum okkur samt tíma til að kíkja á verkin hennar Nínu sem og inn í salinn þar sem sýnd eru verk eftir Færeyinginn Sámuel (1906-1979) sem kenndi sig við eyjuna sem hann ólst upp á (M-eitthvað).

- Einföld messuhelgi -

Já, helgin er komin og farin. Ég náði bæði að sinna heimili og áhugamálum. Er ég kom heim sl. föstudag voru karatestrákurinn og "þríburinn" í PC og lappanum, söngfuglinn var að lesa og út úr eldhúsinu kom ein bekkjarsystir karatestráksins og heilsaði mér kurteislega. Ég spjallaði smástund við hana. Hún hafði komið heim með karatestráknum til að læra með honum. Ég benti drengnum á að hann yrði svo að sinna gestinum. Söngfuglinn tók að sér að spila við stúlkuna en ég fleygði mér upp í stofusófa til að ljúka við lestur einnar mjög svo spennandi bókar. Stúlkan fór um sex. Þegar ég fór að huga að kvöldmatnum fannst mér óvenju snyrtilegt í eldhúsinu og hugsaði glöð til Davíðs. En hann á það til að laga til og ganga frá í eldhúsinu. Fannst samt frágangurinn alls ekki líkur hans verklagi. En það var ekki fyrr en seinni partinn á laugardaginn þegar ég þakkaði honum fyrir að taka til í eldhúsinu að það kom á daginn að hann hafði alls ekki verið að verki og ekki heldur strákarnir...

Skrapp í esperanto-heimsókn rétt fyrir hádegi á laugardaginn og verslaði á heimleiðinni. Davíð var að vinna, en þó heimavið, og strákarnir að leika sér við þríburann svo ég sá því ein um helgarverkin. Þríburarnir fengu svo þá hugmynd að gista á öðrum hvorum staðnum. Þeir fengu leyfi fyrir því og ákváðu að gista heima hjá þríburanum. Þeir voru svo komnir yfir um hálfellefu í gærmorgun.

Ég var mætt í óháðu kirkjuna á slaginu eitt með þær fréttir að sennilega yrði ég eini altinn. Mikið stóð til því það átti að skíra og skírnarsálmurinn er alltaf sunginn í röddum og þar að auki átti að syngja eitt verk til í röddum (sálm nr. 750). Ég hefði alveg treyst mér í einsönginn en það kom ekki til þess því "tvíburahálfsystir" mín bauðst til að syngja með mér í rödduðu lögunum og er ég mjög fegin því eftir á að fá stuðninginn. Spurning hvort maður á ekki að "stela" stúlkunni frá sópraninum??? Kirkjan var full og óvenju mikið af börnum sem sum hver voru ekkert að spá í messuna eða skírnarathöfnina heldur þrömmuðu um altarið og klifruðu upp í predikunarstólinn (kannski framtíðarprestar á ferð, hver veit). Allt tókst vel þó presturinn gleymdi hinni postulegu kveðju eftir predikun og þar að auki gleymdist Sanktus, fyrsti undirbúningurinn undir altarisgöngu.

- Vika -

Noh, það má ekki blikka augunum eða líta undan augnablik, eða þannig. Sl. mánudag skrapp ég á bókasafnið og í fyrsta skipti í marga, marga mánuði náði ég mér í nokkrar bækur til að glugga í. Var þó mjög hófleg í leigunni, tók bara 8 stykki. Eina af þeim; Leyndu kvöldmáltíðina fæ ég bara að hafa í hálfan mánuð. Ég var rétt að enda við að lesa The last testament eftir Jason Bourne sem ég var með í láni frá vinnufélaga sem og bókina Aska eftir Yrsu Sigurðardóttur sem ég var einnig með í láni en frá öðrum vinnufélaga. Þar að auki er ég enn að lesa eina bókina sem var í jólapökkunum. Svo hef ég mundað nálina nokkrum sinnum og haldið áfram með engilinn í bláa kjólnum. Tvíburahálfsystir mín kom til mín á mánudagskvöldið var og þrír tímar, með nálarnar á lofti og gott spjall með, liðu alltof hratt. En skrifandinn er greinilega ekki yfir mér núna svo ég læt staðar numið að sinni.

- Fimm ár í bloggheimum -

Í dag eru liðin nákvæmlega 5 ár síðan ég stofnaði þessa bloggsíðu, ótrúlegt alveg hreint. Skrifin hafa breyst í gegnum árin, jafnvel orðið stopulli, en ég er enn að nota sama útlitið og kannski er kominn tími á einhverjar breytingar, jafnvel viðamiklar og róttækar sem myndu ná yfir bæði útlit síðu og innihald texta. Hef reyndar lítið spáð í málin og veit ekki hvort ég mun grípa þessa hugmynd á lofti að einhverju eða öllu leyti. Það verður bara að koma í ljós, smátt og smátt eða allt í einu einhvern daginn.

- EM 2008 -

Jei, Ísland - Svíðþjóð eftir einn og hálfan tíma. Það verður rosalegur leikur og framhaldið ræðst mikið til af því hvernig hann fer. Ég þori engu að spá en ég ætla pottþétt að fylgjast með og vona að þetta verði hörku-spenna sem endar okkur í vil.

Annars gleymdi ég að minnast á það síðast að Oddur Smári gleypti einn barnajaxlinn sinn sl. laugardag. Hann beit í súkkulaðihúðaða karamellukúlu og fannst kúlan undarlega hörð, tók hana út úr sér en sá ekkert athugavert við hana (hefur sennilega ekki grandskoðað kúluna) svo hann gleypti hana í heilu lagi. Þegar hann varð svo var við blæðandi skarð í efrigóm spurði hann okkur, áhyggjufullur, hvort það væri hættulegt að gleypa tönn? -"Já, sagði pabbi hans, þú verður að passa að tönninn bíti þig ekki í rassinn þegar hún skilar sér...!"

- Af nógu er að taka -

Dagarnir æða áfram og hafa allir haft eitthvað fram að færa. Strákarnir gistu eina nótt hjá Helgu systur um daginn. Nánar tiltekið aðfaranótt laugardagsins var. Við Davíð fórum austur yfir fjall með rútu ásamt hljómsveitinni: Spaðar og fleirum, til að fagna með einum útskriftarbróður Davíðs úr FSu. Sá var að halda upp á vera búin að fylla tugina fjóra. Veislan var í heimahúsi ca 7 km vestan við Selfoss og var margt um manninn og glatt á hjalla. Hjá rútufólkinu endaði gamanið um miðnætti en þá var brugðið á það ráð að skella sér aðeins í miðbæ höfuðborgarinnar. Ég var reyndar alveg tilbúin að fara heim og þegar maðurinn minn var búinn að fá sér einn öl á barnum ákvað hann að fylgja mér heim.

Oddur Smári kom labbandi heim af karateæfingu rétt fyrir tvö á laugardaginn en Helga skutlaði Davíð Steini nokkru seinna. Þríburinn mætti eftir að strákarnir voru komnir heim. Við hjónin skruppum saman í verslunarleiðangur og gripum m.a. með okkur eina fötu af súru þar sem "föðursystir" mín var búin að bjóða okkur fjórum og "tvíburahálfsystur" minni og hennar fjölskyldu í þorrablót (svolítið í fyrra fallinu en allt í lagi fyrst hægt er að nálgast þorramat í verslunum) og myndasýningu. Einnig var þriðja Selfyssingnum hennar maka og 1/4 af börnunum boðið yfir að skoða myndir með okkur. Klukkan var orðin hálftólf áður en við kvöddum, södd og sæl, og ánægð með kvöldið.

Fyrsta messa ársins í Óháðu kirkjunni, var sl. sunnudag, um tvö. Við mættum tíu úr kórnum til að hita upp um eitt leytið. Allt gekk að óskum og var sálartetrið endurnært og til friðs er ég kom heim. Um kvöldið kíktu tengdó í óvænta heimsókn. Sem betur fer tóku þau upp símann og hringdu því báðar bjöllurnar eru alveg óvirkar. Þríburinn notar bréfalúguna til að láta vita af sér þegar hann er að koma til strákanna.

Í gær var ég á þeytingi frá því eftir vinnu og til hálfátta. Var að skutla og sækja tvíburana. Oddur Smári fær að æfa áfram á "gamla" tímanum á mánudögum svo hann þurfi ekki að velja á milli eða að skiptast á að mæta í frjálsar og karate. Davíð Steinn skiptir þessu hins vega og mætir annan hvern mánudag í frjálsar og mánudaginn á móti á kóræfingu. Það var semsagt kóræfing í gær. Mamma þríburans sá um að skutla og sækja hann þar sem hann var einn að mæta á réttum tíma (17:30-19:30). Í dag eru þeir hins vegar allir á réttum tíma og það verður fróðlegt að vita hvort Davíð Steinn hefur orku til að halda þessa þriðjudaga út næstu vikurnar en hann er akkúrat í skólasundi á þriðjudögum.