Þessar helgar líða alltof hratt

Ég var komin á fætur upp úr klukkan átta í gærmorgun.  Tæpum tveimur tímum síðar, þegar ég var að leggja í hann til norsku esperanto vinkonu minnar, fann ég hvergi jólakortið sem ég ætlaði að taka með. Ég skoðaði listann og ég hafði hakað við og mig rámar í að hafa skrifað kortið.  Kortið kom ekki í leitirnar og ég brá á það ráð að taka afganginn af kortunum sem ég keypti af Lilju.  Ég leyfði Inger að velja hvaða kort hún vildi og skrifaði á það sem hún valdi.  Hún fékk svo lánaðan pennann minn og skrifaði á kort handa mér.  Stoppaði annars í rúma klukkustund og skrapp svo í Krónuna á eftir. Vakti Odd þegar heim kom og bað hann um að ganga frá vörunum.  Settist um stund við tölvuna og hringdi svo í pabba.  Um hálftvö skrapp ég í Kringluna.  Fyrst fór ég og skilaði einni bók á safnið.  Þrátt fyrir að hafa nóg lesefni heima tók ég einn hring um safnið og fann mér fjórar bækur.  Svo kíkti ég í Tiger, Hagkaup á efri hæðinni og Eymundsson.  Næst lagði ég leið mína í Borgartúnið þar sem ég keypti með ryksugupoka hjá Einari Farestveit.  Að lokum skrapp ég í sund áður en ég fór heim.

Heima voru strákar á bak og burt en þeir voru víst í vinahittingi í Kópavogi og reiknuðu með að vera fram á kvöld.  Ég hringdi því í tvíburahálfsystur mína til að kanna hvort hún yrði heima og gæti tekið á móti mér um kvöldið.  Rétt eftir að kvöldfréttir byrjuðu í sjónvarpinu dreif ég mig í Hafnarfjörðinn. Fyrst með jólakort og nokkur kerti til Höllu.  Stoppaði þar í smá stund áður en ég fór til Sonju.  Þar stoppaði ég heldur lengur og var ekki komin heim fyrr en um hálfellefu.  Ég kom þó heim á undan tvíburunum.  Beið eftir annarri mynd kvöldsins, "Die Hard2".  Hún var ekki búin fyrr en um tvö en ég kíkti engu að síður aðeins í tölvuna og las svo um stund eftir að ég var skriðinn upp í.  Veit ekkert klukkan hvað ég lagði frá mér bókina "Hið fullkomna landslag" eftir Rögnu Sigurðardóttur en það var seint þótt ég hafi ekki lesið bókina upp til enda.

Ekkert að stressa mig yfir einu eða neinu

Aftur fór ég á lánsbílnum í vinnuna.  Í nógu var að snúast í vinnunni en það er líka allt að ganga upp. Við fórum tvær og leystum sjö-manneskjurnar af á vélinni um átta og vorum að til tíu.  Á þeim tíma náðum við að klára tvö af daglegu verkefnunum.  Eftir morgunkaffi sinnti ég öðrum málum.  Þegar ég var búin að taka mitt matarhlé leysti ég aftur af á vélinni, í þetta sinn í um klukkustund.  Og ég leysti einnig af síðasta klukkutímann (milli þrjú og fjögur) svo kvöldvaktin fengi aðeins meira en bara kaffipásu.  Rétt fyrir fjögur hringdi Helga systir.  Þar sem ég var ekki komin heim sagðist hún ætla að kíkja við um sex.  Ég skrapp því í BYKO eftir vinnu og keypti gluggasköfu (hníf) og klósettbursta. Systir mín mágur, yngri dóttir þeirra og hvolpurinn Cara komu svo eins og um var rætt.  Setti hraðsuðukönnunna í gang og kaffifílter og kaffi í trektina.  Oddur Smári tók svo við þegar vatnið var soðið og lauk við að búa til kaffið.  Gestirnir stoppuðu um stund, dáðust að nýja baðherberginu mínu og settust aðeins niður með kaffið í stofunni.  Oddur fór í spillasessíjón og Davíð Steinn skrapp aðeins út þegar gestirnir voru farnir.  Ég ákvað svo að hafa það bara notalegt fyrir framan sjónvarpsskjáinn.

Á opnunarsýningu

Í gærmorgun skóf ég af lánsbílnum og fór á honum í vinnuna.  Klukkan var alveg að smella í átta þegar ég mætti.  Vinnuverkin gengu alveg þokkalega og gekk vélin næstum stanslaust frá klukkan sjö um morguninn til klukkan að verða sjö um kvöldið.  Ég stimplaði mig út á slaginu fjögur en fór samt ekki alveg strax.  Settist aðeins við tölvuna frammi á kaffistofu.  Þegar ég svo fór þurfti ég að sópa aftur af bílnum.  Lagði bílnum við bókasafnið við Grófina, skilaði einni bók og trítlaði svo yfir á Café Haítí þar sem Brynja vinkona var að opna málverkasýningu um fimm.  Hún var eiginlega nýbúin að stilla upp þegar ég kom.  Sex ára tvíburadætur hennar sátu við eitt borðið og dunduðu sér.  Nokkru seinna kom pabbi Brynju og lilta systir hennar með sína fjölskyldu.  Svo komu m.a. hjón með þrjú börn og eldri dóttirin er með systrunum í bekk.  Pabbi Brynju tók fram nikkuna og það gerðist að sjálfu sér að börnin röðuðu sér upp hjá honum og sungu jólalögin sem hann spilaði.  Málverkasýningin er mögnuð og samt allt öðruvísi en sýningin sem hún var með þarna í haust.

Dagarnir þjóta áfram

Enn og aftur notaði ég strætó milli heimilis og vinnu í gær.  Stimplaði mig inn ca. korter fyrir átta og út rétt fyrir hálffimm.  Úr vinnu fór ég fyrst gangandi á pósthúsið niður í bæ og komst að því að jólafrímerkin sem ég átti eftir síðan í fyrra og tvö síðan í hitti fyrra giltu 100%. É g þurfti því bara að borga undir sjö jólakort en á eftir að keyra út fimm.  Kom heim stuttu fyrir fimm og hafði þá eiginlega bara stutta stund áður en ég þurfti að taka mig til á kóræfingu.  Tók sunddótið með mér út í bíl.  Árni Heiðar bað mig fyrst um að syngja með altinum en eftir fleiri tilfæringar færði hann mig aftur yfir í sópran.  Nafna mín í sópran segir að ég sé "sópr-Anna-alt".  Eftir æfingu lét ég tvíburana vita því ég hafði boðið þeim að koma með mér í sund.  Þegar til kom, kom bara annar þeirra með mér.  Við hittumst ekkert í lauginni eða pottunum en komum út úr klefunum á sama tíma eftir sundið.

Búin að skrifa öll jólakort

Aftur notaði ég strætó milli heimilis og vinnu í gær og ég hreyfði ekki lánsbílinn í gær.  Kom heim úr vinnu rétt fyrir fimm.  Frammi í gangi sá ég eitthvað af tilvonandi baðinnréttingum og þegar ég kíkti inn á baðherbergi sýndist mér að þá sé búið að mála.  Þetta er allt að gerast.

Eftir kvöldmat kom ég mér loksins að því að skrifa á fleiri jólakort.  Var komin í góðan gír eftir þrjú skrifuð jólakort og ákvað að nota nú hvítvínið sem mér áskotnaðist á föstudaginn var.  Og viti menn um 30 kort, eitt og hálft jólabréf og tvö vískýglös hálffull af hvítvíni þá átti ég bara eftir að skrifa eitt jólabréf og kort með því og utan á umslag með korti og dönsku jólabréfi. En klukkan var víst farin að ganga eitt.  Ég var annars svo heppin að finna ónotuð jólafrímerki frá því í fyrra og hittifyrra sem eru víst alveg í fullu gildi.

Fimm virkir til jóla

Strætó skilaði mér báðar leiðir milli heimilis og vinnu í gær.  Það gekk á ýmsu í vinnunni en flest mál leystust sem betur fer.  Samt stóðu einhver útaf þegar ég fór rétt fyrir hálffimm.  Heima slakaði ég á um stund áður en ég fór að huga að kvöldmatnum sem ég hafði í fyrrafallinu.  Við mæðgin vorum búin að borða upp úr klukkan sex og ég bauð bræðrunum með mér í sund.  Annar strákurinn var eitthvað slappur og treysti sér ekki en hinn kom með.  Ég fór ofan í laugina heitupotta meginn og synti 250m. Þá fór ég í sjópottinn.  Var að fara að huga að því að drífa mig í gufuna þegar Oddur Smári kom. Hann sagðist hafa synt eina ferð og svo farið í 40°C pottinn.  Ég leyfði honum að ráða hvenær við færum í gufuna.  Allt í allt stoppuðum við aðeins rúman klukkutíma í Laugardalnum.  Heima nennti ég engu. Eftirlét hinum syninum stofuna og sjónvarpið en hann hafði fengið vin í heimsókn.  Þrátt fyrir að dögunum fyrir jól fækki hef ég ekki enn fundið mig í að skrifa á fleiri jólakort.  Það breytist vonandi í kvöld.

Komið fram í miðjan mánuð

Mér finnst eins og það sé þriðjudagur í dag.  Kannski ekkert svo skrýtið því ég var mætt til vinnu rétt fyrir átta í gærmorgun ásamt einni annarri og við unnum alveg til klukkan þrjú til að klára að vinna upp bilunardagana.  Fleira fólk hafði staðið vaktina á laugardaginn og það náði að ljúka næstum öllum debetkortunum og smá slatta af hinu.  Þegar við hættum í gær vorum við m.a. búnar að "gera upp" kreditkortin og tilbúnar með dk-tölur.  Náðum að vinna aðeins í stórri gjafakortaskrá en smá hluti af dk-inu kláraðist ekki vegna vandræða með nýja sendingu af einni plasttegundinni.

Skrapp aðeins í Krónuna við Granda eftir vinnu og verslaði smá.  Oddur Smári gekk frá vörunum er ég kom heim.  Ekkert löngu seinna báðu strákarnir mig um að skutla sér í Nexus á spilakvöld og þeir fór svo þaðan seinna í gærkvöldi eitthvað með vinum.  Ég hafði það rólegt heima en nennti engan veginn að halda áfram með jólakortaskrif.

Vinnudagur

Klukkan var rétt að byrja að ganga níu þegar ég dreif mig á fætur í gærmorgun.  Fór með eitt fang af óhreinum þvotti í þvottahúsið, setti í þvottavélina og gangsetti hana.  Tók sunddótið með mér upp og lagði í hann fljótlega.  Var komin ofan í laugina í Laugardalnum stuttu fyrir níu.  Synti ekki nema 300m en gaf mér tíma til að pottormast og gufast smá.

Rétt fyrir tíu var ég mætt til Nonna í Kristu Quest til að fá klippt á mér höfuðhárin en það eru liðnar sex vikur síðan ég var síðast á ferðinni.  Hann bauð mér upp á kaffi, smáköku og súkkulaði áður en hann fór að munda skærin.  Alltaf erum við jafn hissa hvað hárið mitt hefur þykknað á þessum tíma frá því ég var klippt síðast.

Þegar ég kom heim aftur fór ég beint í þvottahúsið og hengdi upp úr þvottavélinni og það var líka pláss fyrir handklæði og sundbol.  Nokkru seinna skrifaði ég fyrstu þrjú jólakortin í ár.  Þau tók ég með til frænda míns eins um fjögur og fékk hann og konan hans eitt, systir hans og mágur eitt og mamma þeirra systkyna eitt.  Tilefni hittingsins var að skera út og steikja laufabrauð.  Skornar voru út 100 kökur.  Tókum smá pásu um fimm til að fá okkur kaffi.  Þegar langt var komið að steikja staflana var sonurinn á heimilinu sendu á KFC til að kaupa tvö fjölskyldutilboð og við borðuðum öll saman að lokum.  Ég kom heim um níu og fór fljótlega að horfa á bíómynd númer tvö þótt ég hafi séð hana áður.

Laugardagur

Kúrði aðeins lengur en á venjulegum virkum degi í gærmorgun.  Klukkan var farin að halla í átta þegar ég dreif mig á fætur.  Rétt upp úr átta fékk ég sms frá einni af deildinni þar sem hún spurði hvort ekki hefði átt að mæta til vinnu klukkan átta.  Allir aðrir höfðu heyrt og vissu að það átti ekki að mæta fyrr en níu.  Ég hringdi til baka og setti henni bara fyrir verkefni.  Tók svo næsta strætó í vinnuna og var mætt um hálfníu.  Verkefni morgunsins voru þau sömu og á fimmtudagsmorguninn.  Aðrir fóru í að skreyta og undirbúa hinn salinn undir Jólasviðsfundinn sem boðaður var milli þrjú og fimm.

Klukkan var að verða tvö þegar viðgerðarmenn komu í hús með varahlutinn í framleiðsluvélina.  Á rúmum hálftíma komu þeir vélinni af stað og ég framleiddi tvær skrár til að sannreyna að hún væri orðin vinnuhæf.  Svo var gengið frá öllu því Það átti að taka læsa og taka allan aðgang af kortalagernum um þrjú.  "Gestir" voru að byrja að streyma á fundinn, þ.e. aðrir úr rekstrarteyminu "Tæknirekstur og Þjónusta".  Framkvæmdastjórinn sagði nokkur orð, "húsbandið" spilaði, Logi Bergmann kom með smá fyrirlestur um vinnustaðagrín og ég fór með nokkra hópa í skoðunarferðir inn í kortadeildina.  Boðið var upp á léttar veitingar en ég hélt mig frá víninu að þessu sinni en græddi svo hálfa hvítvínsflösku þegar ég fór heim.  Fékk far með yfirmanni um hálfsjö.

Heima stoppaði ég ekki nema svona rúmlega klukkustund áður en ég keyrði mig í næsta teiti, jólaglögg KÓSÍ-kórsins.  Fékk mér smá smakk af glögginni.  Tíminn flaug hratt enda í afarskemmtilegum félagsskap.  "Sann-Kristinn" var með pistil eins og venjulega og var mikið helgið enda kann hann lagið að sjá og segja skoplegu hliðarnar á hlutunum.  Skilaði mér aftur heim rétt um miðnætti.

Föstudagur

Við mættum aðeins tvær til vinnu í minni deild í gærmorgun til að senda skrár á vél hlaða inn til framleiðslu og merkja umslög með bankaútibúsnúmerum og dagsetningu.  Okkur tókst að ljúka þessu verki á innan við klukkustund.  Settumst svo aðeins fram í kaffistofu áður en ég sendi hina bara heim.

Sjálf fór ég ekki fyrr en á ellefta tímanum eftir að hafa fengið leyfi hjá næsta yfirmanni.

Heima hringdi ég í mömmu tvíburahálfsystur minnar sem og pabba minn á meðan ég beið eftir að klukkan yrði tólf á hádegi.  Þá fannst mér tímabært að stugga við strákunum og bjóða þeim með mér í sund.  Aðeins annar komst á fætur og dreif sig með mér.  Við stoppuðum svo sem ekki lengi í lauginni en nóg til að ég gæti synt 250 metra, pottormast og gufast smá.  Þegar við komum upp úr kvartaði drengurinn yfir því að hann færi svangur svo ég bauð honum upp á rúnnstykki, kleinu og kakó á kaffihúsinu Kornið við Borgartún.  Sjálf fékk ég mér kaffi, kleinu og vínarbrauð.

Svo var ég allan daginn að ákveða hvað ég ætlaði að gera næst.  Það var ekki fyrr en strákarnir voru farnir á jólahlaðborð með föðurfjölskyldunni að ég dreif mig í Hagkaup í Skeifunni til að kaupa laufabrauð til að skera út og steikja með frændfólki komandi helgi.  Ég náði meira að segja að kaupa nokkrar jólagjafir þannig að ég er eiginlega langt komin með þau innkaup.

Fimmtudagur

Það var annar óvenjulegur vinnudagur í gær.  Ég tók strætó við Sunnubúð um hálfátta og flest af okkur áttum að mæta um átta vitandi það að það væri sennilega ekkert hægt að framleiða.  Þær tvær sem voru á kvöldvaktinni áttu þó að mæta klukka einn ef ske kynni að allt kæmist í gang. Hægt var að sinna undirbúnings vinnu og nú var séð til þess að öll umslög væru dagsett. Þegar leið á daginn varð alveg ljóst að ekkert væri hægt að gera fyrr en varahluturinn kæmi að utan.  Þar sem þessi tiltekni hlutur var ekki til í Evrópu varð að panta hann frá USA og það tekur tvo daga.  Flestir fengu því að fara fyrr og var sagt að mæta ekki fyrr en á föstudagsmorguninn.  Ég hringdi í eina sem hafði farið um tvö og vissi ekki af þessari tilhögun.  Ég bað hana um að mæta með mér í morgun.  Ég fór ekki úr vinnu fyrr en um fjögur en dundaði mér við að skrifa eitt jólabréf á ensku.

Kóræfing gærdagsins hafði verið boðuð á gamla tímanum svo aldrei þessu vant tók ég til kvöldmat, lifur með soðnum kartöflum og grænum baunum.  Á kóræfingunni æfði ég "Bjarnatónið" í fyrsta skipti með sópran og fannst ég eiginlega að vera að syngja það í fyrsta skipti.  Mér leist satt að segja stundum ekkert á blikuna því sumstaðar fer sópraninn ansi hátt upp að mér fannst og ég var í mesta basli með að passa að klemma ekki hálsinn.  En upp fór ég og held að ég hafi staðið mig þokkalega.  Við æfðum einnig jólasálminn "Í dag er glatt...".  Hann er sunginn í röddum en ég hélt mig sópran meginn fyrst kórstjórinn bað mig ekki um að syngja með altinum.  Reyndar söng hann sjálfur stundum með altinum.

Þegar heim kom vafraði ég um stund á netinu en horfði svo á Kiljuna á plúsnum.

Miðvikudagur

Gærdagurinn var á heildina litið ansi óvenjulegur.  Ég tók strætó frá Sunnubúð um hálfátta og þegar ég kom inn á deild korter fyrir heila tímann hitti ég fyrir þær sem höfðu mætt klukkan sjö og þær sögðu sínar farir ekki sléttar.  Vélin neitaði að fara upp og einungis var hægt að hlaða verkefnum inn á hana. Það var mikil huggun að tekist hafði að ljúka framleiðslu mánudagsins og þar að auki náðst að framleiða eitthvað af endurnýjuninni milli fjögur og sjö á mánudaginn.  Klukkan var rétt orðin átta þegar ég hringdi í viðgerðarmann.  Hann og annar til komu á svæðið um hálftíu og að þessu sinni sáu þeir að ekki væri hægt að gera við vélarbilunina heldur yrði að skipta um bilaðan varahlut.  Þeir tóku þó hlutinn með sér upp úr tíu og ætluð að athuga hvort hægt yrði að gera við til bráðabirgða. Tíminn var að hluta til notaður til að jólaskreyta. Allir starfsmenn á deildinni fengu að fara fyrr heim þegar búið var að sinna því sem hægt var að sinna, nema ég og næsti yfirmaður.  Ég stimplaði mig út nokkrum mínútum yfir fjögur og tók næsta strætó heim.

Eftir kvöldmat kom annar tvíburinn með mér í sund.  Ég þurfti að beita afli til að skafa af farþegahliðinni á lánsbílnum og svo byrjaði ég á því að fylla á tankinn.  Þegar við komum í Laugardalinn keypti ég nýja skýlu á strákinn en hann hafði rifið þær gömlu og hent þeim í síðustu sundferð.  Við stoppuðum ekki lengi í sundi og ég synti aðeins 200 metra en við pottormuðumst smá og fórum einnig í gufuna.  Castle var einmitt að byrja þegar við komum heim aftur.

Þriðjudagur

Gærdagurinn var aðeins öðruvísi en flestir mánudagar.  Ég lagði af stað á lánsbílnum í fyrra fallinu í vinnuna og var mætt um hálfátta.  Mér varð létt þegar í ljós kom að það var verið að framleiða á fullu. En léttirinn varði aðeins í tæpa tvo tíma því þá bilaði vélin og kalla þurfti út viðgerðarmann. Sá kom heldur seint að mínu mati en með annan með sér.  Þeim tókst að koma vélinni í gang þannig að við náðum að ljúka hádegisframleiðslunni og vorum aðeins um hálftíma sein.  Fljótlega eftir það var skipt aftur yfir í daglega framleiðslu debetkorta.  Þá bilaði vélin aftur.  Hún komst svo í gang um fjögur og ég skildi við kvöldvaktina upp úr því, þar sem þær tvær voru að vinna á daglegri framleiðslu.

Skrapp í fiskbúð á leiðinni heim og keypti ýsu- og bleikjuflök.  Frysti bleikjuna er heim kom en um hálfsex setti ég upp kartöflur, ýsuna í annan pott og bræddi smjör og hellti úr einni dós af gulum baunum í þriðja pottinn.  Kvöldið var tíðindalítið en ég ákvað að drífa mig í háttinn fyrir klukkan hálfellefu og las svo í um hálftíma áður en ég fór að sofa.

Mánudagur

Í gær var ég komin á fætur fyrir níu.  Ætlaði mér að skreppa í sund um hádegisbil og svo á bókasafnið strax á eftir.  En þetta snerist aðeins við.  Var mætt á safnið og skilaði þremur bókum upp úr klukkan eitt.  Var búin að framlengja þremur öðrum bókum í gegnum gegnir.is og átti tvær aðrar sem skila þarf milli jóla og nýjárs.  Engu að síður tók ég þrjár bækur með mér út af safninu.  Síðan fór ég í Laugardalslaugina.  Synti ekki nema 300 metra en var svo að pottormasta og gufast smá stund á eftir. Fljótlega eftir að ég kom upp úr hringdi ég í annan tvíburann og bað hann um að búa til kaffi. Hringdi líka í hinn tvíburann og bað hann um að sækja þvott af snúrunum í þvottahúsinu.  Sá mátti ekki vera að því alveg strax þannig að ég var komin heim áður en hann fór niður og hann tók með sér sunddótið mitt og hengdi upp fyrir mig í leiðinni.

Upp úr klukkan hálffimm raðaði ég nótum fyrir aðventukvöldið í rétta röð, tók til nesti, klæddi mig í spariföt og var komin upp í kirkju tuttugu mínútur yfir fimm.  KÓSÍ-kórinn byrjaði upphitun, Karlakórinn Stefnir blandaðist saman við um sex og æfði með okkur "Við kveikjum einu..." og "Heims um ból".  Eftir það var minn kór laus til klukkan átta.  Ég borðaði nestið mitt og um sjö leytið setti ég á mig varalit.  Aðventukvöldið tókst alveg glimrandi vel.  Rithöfundurinn Kristín Steinsdóttir var með hugvekju (eða hugveikju eins og misritaðist í póstinum þar sem dagskráin var tilgreind), Hlíf Sigurjónsdóttir og Árni Heiðar opnuðu reyndar kvöldið og spiluðu saman ýmis lög milli hálfátta og átta.  Hlíf spilaði svo aftur eftir að minn kór var búinn að syngja og hún spilaði einnig undir í "Heims um ból".

"Tvíburahálfsysturdóttir" mín og frænka 10 ára í dag

Í gær leyfði ég mér að kúra langt fram eftir morgni, eiginlega alveg til hádegis, áður en ég fór á fætur. Um svipað leyti var tilvonandi rafeindavirki (og vonandi rafvirki líka) að fara á fætur.  Hann var á leiðinni í skólann til að ljúka við smá verkefni.  Ég skutlaðist með strákinn en fór strax heim aftur. Rúmri klukkustund síðar hringdi ég til að athuga hvort hann væri búinn.  Verkið hafði eitthvað klúðrast þannig að hann var ekki búinn en var búinn að ákveða að skreppa og fá sér eitthvað að borða.  Ég sagðist vera á leiðinni að versla fljótlega og myndi hringja aftur er ég væri á leiðinni úr búðinni. Þegar ég var svo á leiðinni í búðina hringdi strákurinn og sagðist að búið væri að loka skólanum.  Ég náði því í hann og hann varð samferða mér í Krónuna.  Reyndar beið hann úti í bíl á meðan ég verslaði ofan í þrjá poka og keypti einnig kassa af mandarínum.  Við komum heim um þrjú og hinn sonurinn var ennþá sofandi. Ég ákvað að vekja hann.  Svefnpurrkan varð afar hissa á að hafa sofið svona lengi eða í um tólf tíma.  Hann gekk frá vörunum og lauk við að hella upp á könnuna.

Um kvöldið bað hann mig um að skutla sér í Háskólabíó á uppstand sem átti að vera þar skv. miða sem þeir bræður höfðu fengið frá pabba sínum.  Hinn bróðirinn hafði ákveðið að eyða kvöldinu í eitthvað annað svo sá sem dreif sig hafði fengið vin til að koma með sér.  Í ljós kom að uppistandið hafði verið fært e-t upp á Höfða en þá var of seint að koma sér þangað.  Ég var farin í góðri trú að hafa skutlað stráknum á réttan stað og strákurinn tók strætó heim aftur.  Ég skil bara ekkert í exinu að skrifa ekki breytta staðsetningu á miðann.  Það er nefnilega sjaldnast nóg að nefna breytinguna og/eða pósta henni á FB.

Missti úr einn færsludag

Gærdagurinn æxlaðist þannig að ég komst ekki í að skrifa nokkur orð um fimmtudaginn.  Hugsanlega hefði ég getað gefið mér tíma til að lauma mér í tölvuna frammi á kaffistofu í gærmorgun þegar útséð var um að vélin færi í gang og búið að kalla til viðgerðarmann sem lét aðeins bíða eftir sér.  En úr því ég gerði það ekki fannst enginn annar tími.  Framleiðslan fór í gang upp úr ellefu og það var í nógu að snúast til klukkan fjögur.  Náðum að ljúka öllum daglegum verkefnum klára gjafakortaframleiðslu á þessum tíma.  Einnig var gerð vikuleg talning á stöðu plasta á vögnum.  En skrám úr mánaðarlegri endurnýjun debetkorta var einungis hlaðið inn á framleiðsluvélina.

Um fjögur fengu tvær af okkur far með þeirri þriðju upp í Katrínartún en þar átti að vera jólaglögg milli klukkan fimm og sjö.  Klukkan var orðin nokkuð meira en sjö þegar ég slagaði heim eftir að hafa m.a. drukkið nokkur hvítvínsglös, spjallað við vinnufélaga sem maður hittir sjaldan og tekið þátt á "pulpquiz" (eða hvernig sem það er skrifað).  Þegar heim kom fékk ég þær fréttir að ekki mætti setjast á klósettið fyrr en á nýjum degi.  En flísalög virðist vera langt komin.

Ef ég hefði komist í að skrifa í gær hefði ég m.a. sagt frá því að ég hefði notað strætó báðar leiðir milli heimilis og vinnu.  Ég hefði líka sagt frá því að þegar ég kom heim hefði ég sótt sunddótið, sópað af lánsbílnum og skroppið í sund í Laugardalslaugina.  Þar synti ég 400 metra og fór í gufu áður en ég fór aftur upp úr.  Og um kvöldið skrapp ég til Lilju sem hjálpaði mér við að klára jólaservíettuhringina með því að strauja flíselínið aftan á stykkin sex.  Sjálf saumaði ég hringina saman og fór ekki fyrr en það var búið eða einhvern tímann upp úr klukkan tíu.  Einnig keypti ég nokkur tilbúin jólakort eftir Lilju

Snjór, snjór...

Þar sem ég er búin með vikukvótann hvað varðar ferðir á "einka/láns-bílum" milli vinnu og heimilis tók ég strætó í gærmorgun.  Var reyndar afar fegin að sleppa við að skafa.  Í vinnunni voru allir með verkefni og hin sex dekkuðu allt daglegt og svo smá auka eftir hádegi og til fjögur á meðan ég gat alfarið sinnt reikningagerðinni og lokið við hana.  Fékk svo eina til að fara yfir tölurnar hjá mér áður en ég fyllti út þar til gerðan módúl fyrir nóvembertölur kortadeildar og lét vita að kortadeildin væri tilbúin með nýjustu tölur.  Sú sem ég lét vita og tekur við keflinu var afar ánægð með mig.  Einnig útbjó ég beiðni til að fá pantaðar nokkrar rekstrarvörur bæði í kortavél og ljósritunarvél.  Þegar beiðnirnar voru samþykktar útbjó ég pantanir.  Einhvern tímann eftir hádegi kom til okkar stærðarinnar kassi með kortasendingu.  Það var of áliðið dags til að fá einhvern til að opna og skoða með mér en ég setti mig samt í samband við innri endurskoðun og við fundum út hver gæti komið og hvenær (þá í dag).

Tók  strætó aftur heim tuttugu mínútur yfir fjögur.  Hérna heima var annar strákurinn steinsofandi, hinn ekki kominn heim úr skólanum og svo tveir menn af erlendu bergi brotnir að leggja flísar á baðherbergisgólfið.  Strákarnir ákváðu að skreppa til pabba síns og bjóða sér m.a. í mat hjá honum.  Ég var mætt á kóræfingu um hálfsex.  Ætlaði að byrja á því að skreppa á salernið því ég vildi ekki trufla mennina sem voru að leggja flísarnar.  Kvennasalernið í neðra var læst en enginn þó að nota það og ég mundi ekki eftir því fyrr en rétt í þessu að það er líka salernisaðstaða í anddyri kirkjunnar.  Ég var svo sem heldur ekkert í spreng og hugsaði bara með mér "...er ekki hvort sem er sagt að full hlandblaðra hjálpi sóprönnum að styðja betur við tónana og það sé léttara að komast á hærri nóturnar....".

Þegar ég kom aftur heim horfði ég á íslensku stelpurnar í kvennalandsliðinu sigra þær frá Makedóníu með tíu marka mun.  Og svo horfði ég að sjálfsögðu á Kiljuna.

Mið vika

Annan daginn í röð fór ég á lánsbílnum til vinnu og bauð tvíburanum sem átti að mæta í skólann far með mér í gærmorgun.  Engin veikindi voru á deildinni svo ég gat skipt verkefnum á fólkið og sinnt reikningagerðinni í rólegheitum.  Dagurinn leið afar hratt og eftir að ég stimplaði mig út rúmlega fjögur fór ég beint í laugardalinn í sund.  Vissi að strákarnir ætluðu að fara með vini sínum.  Ég synti 400 metra og fór bæði í sjópottinn og gufuna á eftir.  Allt í allt var ég innan við klukkutíma.  Fljótlega eftir að ég kom heim fór ég að sinna matargerðinni.  Hafði ofnbakaðan lax með soðnum kartöflum og gulum baunum í bræddu smjöri.  Ég var búin að borða og slökkva undir öllu áður en strákarnir komu heim.  Og já, það var byrjað að flísaleggja baðherbergið hjá mér í gær eins og kom fram í fyrirsögninni á pistli gærdagsins.  Ég var ekki sein á mér að draga fram myndavélina.

Flísalögn hafin á baðinu (í dag)

Aðeins annar tvíburinn varð samferða mér á lánsbílnum í gærmorgunn.  Hinn þarf víst ekki að mæta í skólann fyrr en í próf um miðja næstu viku.  Í vinnunni er ein í fríi út vikuna og í gær voru tvær veikar. Sem betur fer vorum engar vaktir og aukavinna í bili og með því að ég sæki um bókhald, keyrslur og talningu þá gat ég líka byrjað að vinna að mánaðarlegri reikningasamantekt.  Vinnudagurinn leið afar hratt.  Ákvað að hafa steikt slátur og soðnar kartöflur í kvöldmatinn.  Yfirleitt steiki ég bæði blóðmör og lifrarpylsu en lifrarpylsan var búin svo það var bara ein tegund á pönnunni.  Var eitthvað að spá í að skreppa í sund en endaði með því að skutla strákunum í 18 ára afmæli (í Kópavog) til einnar sem var með þeim í Hlíðaskóla og kíkja svo á hana Böddu mína.  Tók handavinnuna mína með mér og náði að klára útlínusaum á verkefni sem nú á bara eftir að pressa flíselín á bútana og sauma þá í hring.  Þetta verða allt í allt sex jólaservíettuhringir.

Innipúki í gær

Var að væflast í tölvunni og svo að lesa langt fram á aðfaranótt gærdagsins.  Engu að síður vaknaði ég fyrst klukkan átta án þess að nokkur vekjaraklukka kæmi við sögu.  Sinnti ákveðnum morgunverkum en gat svo sofnaði aftur og svaf þá frameftir morgni.  Notaði gærdaginn frekar illa en hef svo sem ekkert samviskubit yfir því.  Setti reyndar í þvottavél og hengdi upp en annars var ég bara að dunda mér eitthvað.  Horfði á handboltalandsleik kvenna við Ítalíu og slapp svo aftur við að sjá um kvöldmatinn.  Davíð Steinn bauðst aftur til að sinna þeim málum.  Strákarnir fóru svo í sund með vini sínum í leiðindaveðrinu í gærkvöldi en ég sat fyrir framan sjónvarpsskjáinn til klukkan tíu.