- Í mútum eða ekki í mútum -

Karatestrákurinn minn heldur þessa dagana að hann sé í mútum. Hann er óvanalega hás og röddin einhvern veginn dýpri en venulega en ég hef ekki heyrt röddina hans verða neitt skræka svo ég hef sagt honum að líklega sé hann bara með vott af hæsi og kvefi. Þar fyrir utan styttist líklega í múturnar hjá tvíburunum. Ég er samt að vona að söngfuglinn fari ekki í mútur fyrr en eftir eitt og hálft ár svo hann geti verið einn vetur enn í drengjakórnum. Sjáum bara hvað setur.

Er á leið í saumaklúbb til "tvíburahálfsystur minnar" og á von á því að þar verði nálarnar mundaðar vel fram eftir kvöldi. Hef hug á því að leggja kapp á að klára fermingamyndirnar, af drengjunum tveimur, sem fyrst. Er langt komin með þær en á örugglega nokkra klukkutíma vinnu eftir enn.

Að venju arkaði ég í vinnuna í morgun en seinni partinn fékk ég far heim. Davíð Steinn var á frjálsíþróttaæfingu og Oddur Smári hafði drifið sig í klippingu og kom ekki heim fyrr en um sex. Ég notaði tækifærið og moppaði og skúraði yfir gólfin í eldhúsinu og stofunni og skúraði einnig dúkinn inni á baði. Þegar Oddur Smári kom heim fékk ég hann til að ryksuga yfir holið.

Var með lifur í kvöldmatinn og var hún borðuð með bestu lyst af öllum fjölskyldumeðlimum.

- Ágætis gönguveður -

Veðrið á arkinu í morgun var mjög milt og einstaklega hentugt til að hugsa um lífið og tilveruna. Fannst ég vera eitthvað fljótari í förum fyrir vikið en þegar ég athugaði með tímann þá hafði ég bara verið mínar 30 mínútur á leiðinni. Seinni partinn kom ég við í vínbúðinni við Austurstræti og var komin langleiðina upp í Skipholt þegar Davíð pikkaði mig upp. Eins gott kannski, því Hlíðablóm er ekki lengur við hliðina á American Style og hefur ekki verið þar síðan á aðfangadag. Maðurinn minn skutlaði mér í Hlíðablóm við Háaleytisbraut og beið eftir mér á meðan ég lét skreyta smá afmælisgjöf. Ég náði því samt að ganga 2x30 mínútur í dag.

- Færsla númer 1200 -

Ég er nýkomin heim eftir viðkomu í 12 Tónum (með reikning v/seldra hljómdiska) og Sundhöllinni, þar sem ég synti fyrst ca 300 metra áður en ég lét líða úr mér í heita pottinum. Söngfuglinn er í frjálsum, karatestrákurinn á kúmíte-æfingu og Davíð að vinna þar til kominn er tími til að sækja "þríburana". Það er heldur of fljótt að fara að huga að kvöldmatnum og réttast væri að setjast stund í "húsbóndastólinn" með góða bók...

- Helgin liðin -

Davíð er í pílu og strákarnir sofnaðir. Ég arkaði neðan úr bæ og á skrifstofuna í Ármúlanum eftir vinnu í dag og sótti bílinn eins og þrjá undanfarna mánudaga. Skutlaði strákunum á æfingar og sótti þá aftur. Oddur Smári er nú vanur að labba á sína æfingu en það var svo mikið vatnsveður um það leyti sem hann átti að fara að leggja í hann að ég ákvað að skutlast með hann.

Í gær leysti Adda af á orgelið í messu í Óháða söfnuðinum. Kári var búinn að undirbúa okkur vel. Til stóð að við syngjum Bæn ("Ég krýp og faðma fótskör þína, frelsari...") í röddum sem stólvers en sérann bað um óskalag, "Í bljúgri bæn" með sveiflu á flygilinn eins og Öddu er einni lagið. Við eigum þá hinn sálminn bara til góða. Stúlka um einsárs var skírð og það kom maður frá krisniboðinu og sagði frá sinni reynslu. Predikunarstóllinn var ekki notaður því hann var fullur af dóti úr skrifstofu prestsins en verið er að laga, breyta og snurfusa kirkjuna þessa dagana. Eftir messu og gott spjall við "tvíburahálfsystur mín" skrapp ég á bókasafnið og skilaði tveimur bókum. Kom heim með fjórar af safninu og er því með níu í láni allt í allt.

Helgin var annars frekar fljót að líða. Hitti norsku esperanto vinkonu mína milli ellefu og tólf á laugardaginn. Frá henni labbaði ég svo upp í Þórshamar og horfði á restina af karateæfinguna hjá Oddi. Við löbbuðum svo samferða heim. Davíð var búinn að taka til handa okkur snarl. Á eftir skruppum við í verslunarleiðangur en um kvöldið fórum við til tengdó í þorraveislu.

- Stutt í helgina -

Það er meira hvað tíminn flýgur áfram. Ég væri alveg til í að hægt væri að hægja aðeins á eða þá fá fleiri tíma í sólarhringinn (fleiri mínútur í klukkutímann) svo ég gæti sinnt öllu sem ég bæði þarf að gera og einnig öllum vinum og ættingjum sem og áhugamálunum. Væri það ekki afar ljúft? Ég sé þetta alveg fyrir mér; átta tímarnir búnir um hádegið, þá færu fjórir til sex tímar í heimilið og það væru samt eftir nokkrir tímar í áhugamálin og fjölskylduna og maður fengi samt nógan tíma til að sofa og hvíla sig vel fyrir næsta dag...

Farið alltaf vel með ykkur!

- Langur dagur -

Annasömum degi er senn að ljúka. Lagði af stað að heiman korter yfir sjö í morgun og fór lengri leið en venjulega. Samt var ég aðeins fimm mínútum lengur á leiðinni til vinnu. Klukkan fjögur fór ég hins vegar stystu leið heim og flýtti mér meira en vanalega til að hafa smá tíma heima áður en Davíð kæmi heim og lánaði mér bílinn rétt fyrir fimm. Söngfuglinn var með smá óþægindi í hálsinum en hann ákvað samt að drífa sig á kóræfingu. Á meðan að drengirnir æfðu héldum við stjórnarfund, fórum yfir nokkur mál, og ákváðum næstu skref.

Davíð var tilbúinn með matinn þegar við mæðginin komum heim og ég hafði tíma til að fá mér að borða með feðgunum áður en ég fór á kóræfingu. "Minn kór" æfði fyrir næstu messu, sem er n.k. sunnudag og skoðaði tvö ný lög. Tveir tímar liðu ógnarhratt enda var mjög gaman.

Nú er spurning hvort ég kíki ekki í bók og fullkomni þar með ágætis dag?

Farið vel með ykkur!

- Ótitlað -

Eftir einn og hálfan tíma verð ég mætt upp í keiluhöll á 90 mínútna æfingu. Ég hlakka til. Sagt er að æfingin skapi meistarann og vissulega næ ég ágætis skotum inn á milli en það virðist mjög tilviljunarkennt. Stundum þegar mér finnst ég sé að ná tökum á þessu, miða út atrennuna, legg af stað á hæfilegum hraða, hef auga á þeim stað á brautinni sem ég vil að kúlan fari, sveifla arminum og passa að hann sé beinn þegar ég sleppi kúlunni þá endar kúlan í annarri hvorri rennunni eða tekur aðeins eina til þrjár keilur niður. Og stundum þegar ég hugsa ekkert, mæli ekkert út, miða ekkert og skýt kúlunni einhvern veginn þá næ ég fellu. En þetta er gaman og minnir mig á dagana þegar við Davíð fórum í keilu reglulega með vinafólki okkar. Það voru fjörugir og skemmtilegir keilutímar þar sem stundum gerðust hin ótrúlegustu atvik.

Annars er ég að hamast við að lesa þessa dagana og þar er ég með nokkur járn í eldinum eins og oft áður. Í augnablikinu er ég reyndar bara að lesa tvær bækur en ég fór á safnið á sunnudaginn var og skilaði næstum því öllum bókunum sem voru skráðar á mig, öllum nema bókinni: Hnífur Abrahams eftir Óttar M. Norðfjörð. Davíð las hana eftir að hafa klárað jólabókina sína Myrká eftir Arnald Indriðason (ég á enn eftir að lesa þá bók). Og ég er enn að lesa bókina sem við fengum í jólagjöf 2007, Sagnfræðingurinn eftir Elizabeth Kostova, þ.e. ég hef verið að lesa hana með hléum allt sl. ár og er rétt hálfnuð. Það er ekki vegna þess að söguefnið sé leiðinlegt heldur eru þrír söguþræðir í bókinni og inn á milli bara verð ég að stoppa og spá í hvað er búið að gerast hvar. Inn á milli verð ég að lesa eitthvað annað. Um helgina kláraði ég Arfur Nóbels eftir Lizu Marklund og las einnig Áður en ég dey eftir Jenny Downham. Allt eru þetta skemmtilegar bækur að mínu mati en ég mæli sérstaklega með síðast nefndu bókinni. Maður fer allan tilfinningaskalann á meðan á lestri stendur og sagan skilur heilmikið eftir sig. Það er örugglega óþarfi að taka það fram að að ég kom ekki tómhent heim af safninu...

Farið vel með ykkur!

- Sex ár -

Í dag eru liðin sex ár síðan ég stofnaði þetta blogg og sett inn fyrstu færsluna. Margt hefur gerst á þessum tíma og sumt af því hefur verið skráð samviskusamlega. Það er auðvitað aldrei hægt (eða mjög erfitt amk) að skrá allt nákvæmlega niður dag eftir dag en það á samt að vera hægt að setjast niður með reglubundnu millibili og skrásetja það helsta. Sennilega er þetta fiskurinn/fiskarnir í eðli mínu. En nóg um það. Ég ætla bara að taka eitt skref í einu og sjá til hvort ég finn mig í skrifunum aftur.

Nítjándi desember 2008 er dagurinn þar sem heimurinn minn stöðvaðist um stund. Mamma hringdi í mig um morguninn til að segja mér að ömmubróðir minn væri dáinn. Ég þakkaði henni fyrir að láta mig og spjallaði smá við hana en var svo utan við mig að það leið klukkutími eftir samtalið uns ég hringdi aftur í hana til að votta henni samúð mína. Um kvöldið var ég nýkomin í heimsókn til gamallrar konu þegar pabbi hringdi í mig að segja mér að bróðir hans hefði verið að deyja. Ég mundi eftir því að votta honum samúð mína. Sagði gestgjafanum fréttirnar en hún er tengdamamma bróðursonar hans pabba. Stoppaði hjá henni til ellefu og við spjölluðum um fólkið okkar, lífið og dauðann og allt þar á milli. Þegar ég kom heim fleygði ég mér í fangið á manninum mínum en hann hafði fengið fréttirnar af andlátinu á undan mér. Föðurbróðir minn var orðinn 88 ára og líkami hans orðinn mjög hrörlegur og hann var búinn að reyna margt á sinni löngu ævi, m.a. missa 3 af börnum sínum, svo hann var örugglega hvíldinni feginn. En mikið skelfing skilur hann eftir sig mikið tómarúm...

En lífið heldur áfram með öllum sínum kostum og kynjum. Ein vinkona mín eignaðist sitt annað barn á tólfta tímanum á gamlárskvöld (sennilega síðasta barnið sem fætt er á nýliðnu ári, 2008). Við kíktum á fjölskylduna á sunnudaginn fyrir rúmri viku, strax eftir að ég var búin að syngja með kórnum mínum í fyrstu messu ársins 2009 hjá óháða söfnuðinum. Ég fékk að "máta" prinsinn en honum fannst ekkert varið í að vera hjá mér fyrst hann fékk ekkert að drekka. Feðgarnir fengu að spila íþróttaleiki á leikjatölvu við feðginin og þeir skemmtu sér konunglega. Við mömmurnar fylgdumst með og röbbuðum saman.

Ég er líka búin að mæta í fyrsta saumaklúbbinn á árinu hjá tvíburahálfsystur minni sem og fyrstu keiluæfingu ársins. Þannig að það er alltaf nóg að gerast í kringum mig.

Síðastliðinn fimmtudag lagðist mamma inn á sjúkrahúsið í Fossvogi og fékk settan í sig nýjan hnjálið í vinstri fótinn. Allt gekk vel og fljótlega eftir að ég kíkti til hennar á föstudagskvöldið sá ég hana fara framúr og rölta um með aðstoð göngugrindur. Hún var svo send á Selfoss á laugardaginn var og þar á að kenna henni að nota hækjur á meðan fóturinn og hnéð er að jafna sig.

En nú er kominn tími til að sækja strákana. Farið alltaf vel með ykkur!

- Gleðilegt ár -

Það er mánuður síðan ég skrifaði hérna inn síðast og margt hefur gerst á þessum tíma. T.d. logga ég mig frekar stund inn á fésbókina heldur en að setjast niður og ausa úr mér. Gallinn við þetta fyrirkomulag er sá að þá er ég ekki að halda utan um hið daglega líf mitt. N.k. mánudag verða liðin sex ár síðan ég stofnaði þessa bloggsíðu og mér finnst bæði gott og gaman að glugga í eldri færslur svo ég þarf að fara að taka mig saman í andlitinu og skrifa reglulega. Sjáum hvað gerist næstu daga.

Gleðileg jól og farsælt komandi ár!

- Þrettán dagar til jóla -

Ég var "tekin úr umferð" í seinni partinn í síðustu viku. Kvefið náði slíkum heljartökum á mér að ég svaf í næstum tvo daga. Þótt maður hafi farið á ról upp úr helginni hefur orkan ekki verið nema rétt til að fara í og úr vinnu og sinna hinum allra nauðsynlegustu heimilisstörfum. Ég komst þó á kóræfingu í gærkvöldi og var bara nokkuð sátt við sönghljóðin sem ég gaf frá mér - talröddin er ekki alveg komin ennþá. Ég er semsagt ekki byrjuð að skrifa jólakortin og það endar líklega líka með því að það verði bara skrifað á kort en ekki sendar neinar myndir með að þessu sinni. En það verður þá bara að vera svo. Ég bara nenni ekki að vera að stressa mig of mikið útaf þessu, það er nóg samt.

N.k. sunnudagskvöld verður haldið aðventukvöld í kirkjunni minni. Við fáum kirkjukór Fríkirkjunnar í Reykjavík í heimsókn sem syngur bæði fyrir okkur og með okkur og ræðumaður kvöldsins verður "Siggi Stormur"! Á eftir verður boðið upp á svartbaunaseiði og smákökusmakk skilst mér. Allir eru velkomnir á meðan húsrúm leyfir og aðgangur er fríkeypis.

- Það er kominn desember -

Helgin leið með ógnarhraða. Skrapp til esperanto vinkonu minnar um ellefu á laugardagsmorguninn. Frá henni trítlaði ég yfir í Þórshamar og fylgdist með karatestráknum á karateæfingu. Hinn helmingurinn af fjölskyldunni var í kirkjunni, maðurinn að afhenda miða á tónleika og söngfuglinn á lokaæfingunni fyrir tónleikatörnina. Þeir biðu fyrir utan þegar við mæðginin komum út úr karateheimilinu. Söngfuglinn var á leið í bekkjarafmæli eins bekkjarbróður síns. Það byrjaði í fimleikaheimilinu Björk í Hafnarfirði en svo voru afmælisgestir ferjaðir heim til afmælisbarnsins þar sem veislan hélt áfram.

Í gærmorgun dreif ég mig í sunnudagaskólann í Grafarvogskirkju. Hulda frænka og Kristín Una bróðurdóttir mágs míns, sýndu helgileik um fæðingu Jesú og sungu með kórunum sínum. Þetta var svo flott hjá stelpunum að ég táraðist. Kom við í búð á heimleiðinni. Ég ákvað svo að vera heima um kvöldið og reyna að fara vel með mig í von um að ég slyppi að mestu við þessa óþverra hálsbólgu og kvefpest sem er að ganga. Aftur á móti fóru allir feðgarnir á tónleikana, einn til að syngja, annar til að afhenda miða og einn til að hjálpa til við að útbýtta efnisskrám. Kirkjan var næstum full og mér skilst að drengjakórinn hafi staðið sig með sóma, eins og þeirra er von og vísa. Næstu tónleikar eru klukkan átta á miðvikudagskvöldið. Ég kemst ekki heldur þá, því ég verð á kóræfingu að æfa fyrir aðventukvöldið í óháðu kirkjunni. En ég fer pottþétt á síðustu tónleikana, klukkan fimm þann 7. des. n.k.

Klæddi mig últra vel áður en ég arkaði í vinnuna á áttunda tímanum í morgun. Um hádegi skrapp ég í bankann og lagði inn tónleika- og kerta- og diskasölu peninga á reikninga kórsins. Klukkan var að verða fimm þegar ég var laus úr vinnu. Það var ekki eins kalt á göngunni og í morgun. Þegar ég svo skráði göngu dagsins á vef Lífshlaupsins poppaði upp rammi með hamingjuóskum og tilkynningu um að ég væri búin að vinna til gullverðlauna.

- Úr fortíð til framtíðar -

skólaleikrit 7HLE

En fyrst smá formáli. Sl. fimmtudag var ég á sprettinum eftir að ég kom heim úr vinnu. Þar sem Davíð var lasinn var bíllinn heima og þegar ég var búin að kanna hvað var til í bakstur og gera lista dreif ég mig í smá verslunarleiðangur. Á heimleiðinni kom ég við í Borgarbókasafninu í Grófinni, skilaði inn þremur af fjórum bókum og kom með heldur fleiri heim í staðinn. Er heim kom fór ég strax að undirbúa kvöldmatinn, steiktar kjúklingabringur og kartöflubáta. Hræði í eina kókosköku með eplum og notaði sama hráefni og tveimur kvöldum áður nema ég notaði gróft spelt í staðinn fyrir fínt speltmjöl. Kakan bakaðist á meðan fjölskyldan borðaði. Eftir kvöldmat og uppvask útbjó ég deig í konfektkúlur og fékk tvíburana til að kúla það upp og velta upp úr kókosmjöli á meðan ég bakaði tvær smákökusortir. Þeir voru reyndar búnir með sitt verk nokkuð á undan mér en ég þurfti líka að bíða eftir ofninum og vaska upp inn á milli.

Í gærkvöldi buðu krakkarnir í sjöunda HLE foreldrum sínum, systkynum og öðrum náskyldum ættingjum á leikritið "Úr fortíð til framtíðar" sem er samið, staðfært og leikstýrt af Sigríði tónmenntakennara í Hlíðaskóla. Davíð Steinn lék m.a. Indriða, smaladreng frá 1850 og las kafla úr framhaldssögunni Bör Börsson í "útvarpið". Einnig var hann forsöngvari í einu laginu sem sungið var í leikritinu en leikritið bauð upp á sögumann, marga stutta leikna kafla, söng og dans. Söngfuglinn minn og hans bekkjarfélagar stóðu sig alveg jafnvel og karatestrákurinn og hans bekkjarfélagar og eins og þrjú undanfarin ár var virkilega skemmtilegt að fá tækifæri til að fara á og bera saman tvær samskonar sýningar.

- Úr fortíð til framtíðar -

Skólaleikrit í 7BH

En fyrst smá um gærdaginn sem var bæði langur og annasamur. Aldrei þessu vant fór ég á bíl í vinnuna. Davíð hefur verið lasinn síðann á sunnudaginn og hann bað mig um að skila inn pappír um riffil sem hann keypti af bróður sínum til að fá hann skráðann á sig. Notaði tækifærið rétt upp úr hádeginu í gær og skrapp fyrst í bankann að leggja inn í kaffisjóð óháða kórsins og eitthvað af kertapeningum áður en ég renndi við í Borgartúni 7B og skilaði inn plagginu fyrir manninn minn. Hann verður svo að sækja það sjálfur þegar hann getur. Kom heim um hálffimm og byrjaði á því að setjast í "húsbóndastólinn" með bók sem ég var að lesa (Jane Austin leshringurinn, mæli með henni...) og láta líða aðeins úr mér. Um hálfsex fór ég að huga að matargerð, var með steiktan karfa með hrísgrjónum og lauk í olíu. Maturinn var tilbúinn um hálfsjö en þá varð ég að setja á "hold" og drífa mig að sækja tvo úr frjálsum. Þeir voru ekkert að flýta sér út og ég var farin að halda að þeir hefðu ekkert farið í tíma. Þeir komu loksins út rúmum tuttugu mínútum eftir að tíminn var búinn. Skutlaði þeim heim og fór svo og sótti karatestrákinn. Ég þurfti líka að bíða góða stund eftir honum því bæði dróst æfingin aðeins á langinn og svo þurfti hann að rökræða aðeins við einn félaga sinn. En við settumst öll að borðum upp úr hálfátta og þótti maturinn góður. Söngfuglinn fékk sér tvisvar á diskinn en það gerist ekki oft, hvað þá þegar er fiskur. Strax eftir matinn hrærði ég í kókosköku með eplum (notaði izio4 í stað smjörlíkis, hrásykur í stað hvíts sykurs og fínt speltmjöl í stað hveitis) og á meðan hún var að bakast vaskaði ég upp með aðstoð mannsins míns. Fljótlega eftir að kakan var bökuð fór ég á keiluæfingu.

Á heimleið í dag keypti ég drykki til að taka með í skólann. Söngfuglinn fór hjólandi á kóræfingu í Hallgrímskirkju en við hin fórum að sjá skólaleikritið hjá bekknum hans Odds Smára. Tengdó og Teddi voru mætt þegar ég kom. Davið kom aðeins á eftir mér því hann var að ganga frá miðum á jólatónleika Módettu kórsins og DKR. Hann var þó kominn áður en leikritið hófst. Krakkarnir í 7BH stóðu sig með miklum sóma. Tvisvar eða þrisvar lentu þau í vandræðum því þau fóru aðeins út af sporinu eða gleymdu næstu línum en þau björguðu sér vel út þessu. Oddur Smári var í mörgum hlutverkum. Hann lék á blokkflautu í hljómsveitinni í upphafsatriðinu, áður en leikritið var kynnt. Hann lék sveitastrák/mann, í lopapeysu, síðan fyrir aldamótin 1900, hann var maður sem ekki vildi kaupa símann þegar sölumaður bankaði upp á, hann lék XXX náunga úr framtíðinni og hann lék nútíma pabba. Öll stóðu krakkarnir sig vel og var þetta skemmtilegt kvöld. Á eftir var "ráðist" á hlaðborðið. Ég rétt kom við heima að sækja nóturnar mínar og fór eiginlega beint á kóræfingu.

- Jólahlaðborð með gistingu -
og kannski smá meira

Svaf aðeins fram á morguninn á laugardaginn var, svo langt að ég varð að hætta við að skreppa til Esperantovinkonu minnar því við fjölskyldan þurftum að taka okkur til og búa okkur undir nótt að heiman. Kvöldið áður fóru feðgarnir og nafnarnir saman á kvöldvöku hjá DKR. Við karatestrákurinn vorum heima og ég var hvorki að taka til neitt flókið í kvöldmatinn né að nenna vaska upp eftir matinn. Höfðum ommilettu með túnfisk, lauk og sætum kartöflum. Þannig að ég átti líka eftir að vaska upp á laugardagsmorguninn. Karatestrákurinn fékkst alveg til að hjálpa mér við það verk.

Lokuðum húsdyrunum á eftir okkur um eitt og brunuðum fyrst á Bakkann. Þar voru bræður skildir eftir, hjá föðurforeldrum sínum. Við hjónin þáðum einn kaffibolla eða tvo áður en við héldum áfram austur á Hvolsvöll. Klukkan var aðeins byrjuð að ganga fjögur er við skráðum okkur inn á hótelið þar, langfyrst af öllum hópnum, vinnufélögum Davíðs og þeirra mökum. Við prófuðum herbergið og létum fara vel um okkur næstu tímana. Á áttunda tímanum fórum við á hótelbarinn og fengum okkur einn fordrykk á meðan við biðum eftir að fleiri úr hópnum mættu á staðinn. Með mökum vorum við tólf og allir mættu. Áður en klukkan sló átta vorum við byrjuð að raða í okkur alls kyns forréttum af hlaðborði. Fleiri hópar voru á staðnum, m.a. stór hópur sem merktur var Latibær. Ekki sáum við samt íþróttaálfinn eða Glanna glæp þar á meðal, né heldur Sollu stirðu, Sigga sæta og hinar persónurnar úr þeim heimsfræga bæ. Ég fór tvær ferðir í forréttina og köldu réttina, eina ferð í heitu réttina og eina ferð í eftir réttina. Maturinn var þokkalegur, margt alveg ágætt en sumt virtist hreinlega ekki vera rétt meðhöndlað. Kannski vorum við svolítið lituð af því hversu hlaðborðið á Hótel Rangá var rosalega gott í fyrra. Enginn virtist vera í mjög miklu ballstuði eftir að hafa kýlt vömbina en við Davíð vorum síðust til að fara inn á herbergi, rétt fyrir miðnætti.

Í gærmorgun kúrðum við langt fram á morgun, svo langt að við slepptum því að mæta í morgunmatinn. Áður en við fórum að sækja strákana skiluðum við af okkur kertum í næstu sveit og stoppuðum þar allgóða stund enda langt síðan við komum þangað síðast.

En aðeins að öðru máli. Um mánaðamótin febrúar/mars sl. skráði ég mig í vinnustaðakeppni í Lífshlaupinu. Keppnin stóð yfir í tíu daga en ég hélt áfram að skrá niður hvers kyns hreyfingu samviskusamlega. Lágmark verður að hreyfa sig í 30 mínútur til að mega skrá hreyfinguna. Nokkrum dögum eftir að ég var búin að skrá hreyfingu í 42 daga, fékk ég sent bronsmerki og viðurkenningarskjal í pósti, mér óskað til hamingju með árangurinn og ég hvött til að halda áfram. Eftir 84 daga skráða hreyfingu fékk ég sent silfurmerki og annað viðurkenningarskjal. Gull
Til að ná gullmerki þarf að skrá a.m.k. 30 mínútna hreyfingu í 252 daga sem er hægt að ná á 9 mánuðum. En ég er einmitt byrjuð að telja niður í gullið sbr. stöðuna eins og hún er eftir skráða hreyfingu dagsins í dag (60 mín. göngu í og úr vinnu eða 2x30 mín):
Anna Sigríður Hjaltadóttir 246 dagar 12.800 mínútur. Þetta eru svona 52 mínútur að meðaltali. Og nú þarf aðeins að skrá sex daga enn og það takmark næst á sunnudaginn, ef ég hreyfi mig á hverjum degi þangað til og líka sunnudaginn sjálfan. Þetta er semsagt alveg að hafast. Oftast hef ég skráð gönguna í og úr vinnu en það hefur komið fyrir að ég hef farið í sund og synt í 30 mín. og þá frekar skráð sundið heldur en gönguna. Einnig skrái ég stundum hreyfingu sem annað en það er blönduð hreyfing innan hús og utan.

- Helgin alveg að skella á -

Á mánudagskvöldið var fór ég með kerti til Lilju vinkonu. Hún keypti 5 pakka af söngfuglinum. Ég tók líka handavinnuna með mér. Ég saumaði út jóladúkinn sem ég er langt komin með en hún prjónaði jólagjafir. Einnig tók ég með mér þau jólakort sem ég var búin að búa til og sýndi henni. Hún sýndi mér þau sem hún hefur verið að búa til og gaf mér alveg nýja hugmynd sem ég nýtti svo á jólakortagerðarkvöldi með tvíburahálfsystur minni í gærkvöldi. Límdi litla límmiða á þykkan pappír. Klippti límmiðann út og setti "þrívíddarpúða" undir og festi á aðeins stærra blað sem ég var búin að líma á jólakortið. Bæði þessi kvöld voru virkilega notaleg og skemmtileg og varð mér ágætlega úr verki, bjó til átta jólakort í gærkvöldi sem flest voru unnin út frá hugmyndinni frá Lilju.

Á þriðjudagskvöldið skutlaðist ég með strákana í Norðurmýrina þar sem þeir seldu nokkra kertapakka á rúmum klukkutíma. Skutlaði þeim heim rétt fyrir tíu og fór sjálf á keiluæfingu.

Kóræfingin á miðvikudaginn var helguð léttmessunni sem verður á sunnudaginn kemur og fyrsta klukkutímann æfðu með okkur strákar sem spiluðu á kontrabassa og trommur. Messan verður án efa mjög létt og skemmtileg en því miður missi ég af henni. Hugsanlega mun ég fara út í þá sálma síðar.

Góða helgi og farið alltaf vel með ykkur!

- Lagt inn í bankann -

Ég fékk bæði SMS og tölvupóst frá blóðbankanum í morgun. Þar að auki var ég einmitt að hugsa um þann banka á leiðinni í vinnuna í morgun og fann það út að það væru að verða fimm mánuðir síðan ég lagði inn síðast. Ég lagði því leið mína í blóðbankann seinni partinn. Við síðustu gjöf kom í ljós að ég var svolítið lág í járni þannig að ég fékk með mér járntöflur heim. Að öðru leyti var allt í fína lagi og ég fór heim ca. hálfu kílói léttari...

- Sunnudagskvöld framundan -

Enn ein helgin er næstum liðin og mér finnst sem hún sé nýbyrjuð. Þegar vinnu lauk sl. föstudag safnaðist stór hluti vinnufélaga minna saman og eftir léttar veitingar var okkur skipt niður í tíu hópa sem voru sendir af stað í ratleik um allan miðbæinn til að finna tíu staði og svara nokkrum spurningum í leiðinni. Fórum af stað með vísbendingu um hvar eina stöðina væri að finna (hver hópur fékk vísbendingu um einhvern af stöðunum tíu, enginn hópur var sendur á sama staðinn í fyrstu). Á hverjum stað var vísbending um hvar næstu stöð væri að finna og einnig þurfti að spreyta sig á og svara nokkrum spurningum. Þetta var bara skemmtilegt og fín hreyfing í leiðinni. Eftir ratleikinn lá leiðin á veitingastaðinn Skólabrú. Þar var hlaðborð, verðlaunaafhending og Bjarni Arason tók nokkur lög. Kvöldið leið mjög fljótt en um miðnætti voru ekki margir eftir. Fór með þeim síðustu yfir á Vínbarinn en staldraði ekki lengi við þar. Var svo heppin að Davíð var enn á fótum þegar ég ákvað að kominn væri tími til að drífa sig heim og hann sótti mig.

Í gær hitti ég esperanto vinkonu mína klukkutíma seinna heldur en venjulega eða um hálftólf. Var komin heim áður en karatestrákurinn var búinn á æfingu. Fljótlega eftir að hann var búinn skelltum við okkur austur á Hellu. Þar voru fyrir Helga systir og hennar fjölskylda. Eftir kaffihressingu trítlaði ég yfir á elliheimilið og hitti bæði föðursystkyni mín sem þar búa, tvær eldri konur sem ég er búin að þekkja síðan um fermingu en þær tengdust sveitinni sem ég var í sumarið 1982 og einnig hitti ég mann sem keyrði mig í skólann frá Heiði, í nokkur skipti árin sem við vorum ekki flutt á Hellu. Heilsaði líka gamalli konu með kossi svo hún yrði ekki útundan en hún var þarna í hópnum. Sú var svo hrifin af kveðju minni að hún þurfti heilmikið að spjalla og spyrja, en það var líka í góðu lagi. Við fjölskyldan horfðum á Spaugstofuna áður en við kvöddum og drifum okkur í bæinn.

Vakti söngfuglinn um hálfníu í morgun og sendi hann í sturtu. Skutlaði honum í kirkjuna klukkutíma síðar og notaði tækifærið og tók fleiri kerti til að selja. Við Davíð þurftum svo að skipta okkur niður hann skutlaði mér í messu en fór svo með karatestráknum á Grand Prixmót í kumite og kata í Seljaskóla. Þeir komu ekki heim fyrr en um fimm. Strákurinn tapaði naumlega í kötunni, það fór 3:2 fyrir hinum sem keppti við hann. Hann tapaði líka kumite keppninni naumlega en þeir voru bara fjórir að keppa og þeir sem töpuðu féllust á að deila frekar þriðja sætinu heldur en keppa um hvor ætti meiri rétt á því. Leiðinlegt annars að geta ekki verið á tveimur stöðum í einu en eftir að ég kom heim eftir messuna ákvað ég frekar að taka aðeins til hendinni hér heima...

Davíð Steinn annar söngfélagi hans fóru saman í söluherferð á fimmtudagskvöldið var og aftur seinni partinn í dag. Minn strákur seldi 16 kertapakka á fimmtudagskvöldið og átta pakka í dag. Hann er ekki hættur en nú eru eiginlega bara vínrauð og antikhvít kerti eftir. Hann er búinn að setja sér það markmið að selja 100 kertapakka, sem er nokkuð minna heldur en venjulega (ekki mikið minna þó) en hann vantar bara að selja um 20 pakka til að ná markmiðinu. Það ætti alveg að nást því hann hefur frest fram til 5. des. n.k.

- Spilakvöld með 7BH -

-og sitthvað fleira -

Síðast liðið mánudagskvöld var haldið spilakvöld með bekknum hans Odds Smára, eitthvað af foreldrum sem og systkynum. Kennarinn hans lánaði okkur, sem erum í foreldraráði bekkjarins, lykla af skólanum um hálfsjö. Reyndar var skólinn opinn og mjög ásetinn en við fengum matsalinn til umráða. Helltum upp á á kaffistofu kennara og tókum einnig með okkur heitt og kalt vatn. Tvíburarnir voru báðir á æfingum en Davíð sá um að sækja þá og þeir feðgar mættu upp í skóla rétt fyrir hálfátta. Mæting meðal bekkjarins var þokkalega góð en það voru heldur færri foreldrar sem mættu. Engu að síður tókst kvöldið alveg ágætlega. Alls kyns spil voru í gangi; venjuleg spil, parýspil, yatsý. Oddur Smári valdi að taka með og spila krossgátuspilið "scrabble". Davíð Steinn spilaði "mastermind" við einn bekkjabróður Odds en pabbi hins stráksins spilaði "scrabble" við okkur hin í staðinn. Pabbarnir spiluðu seinna saman "mastermind". Samkoman leystist upp laust fyrir klukkan níu.

Í gærkvöldi mætti ég á keiluæfingu með átta vinnufélögum mínum, en það var liðinn næstum því mánuður síðan ég spilaði keilu síðast. Ein æfing féll niður, kvöldið sem RB fór á "Fló á skinni" og svo komst ég ekki síðustu tvo þriðjudaga.

Er á leið á kóræfingu á eftir en í lokin verð ég að minnast á tvær góðar bækur eftir Kristínu Marju Baldursdóttur. í júní sl. las ég Karítas án titils og nú hef ég nýlokið við sjáfstætt framhald; Óreiða á striga. Þetta eru stórar og miklar bækur en ég varð alveg heilluð af þeim. Stíllinn er mjög skemmtilegur og það var erfitt að leggja bækurnar frá sér. Samt las ég þær í smá skömmtum og það var eiginlega bara fínt því þótt ég hafi oft á tímum verið spennt að "vita meira og meira" og lifði mig gersamlega inn í söguna, þá var gott að stoppa inn á milli og velta sögunni, persónum og atburðum fyrir sér. Mæli 100% með þessum bókum.

- Tæpar tvær vikur síðan síðast -

Mér finnst tíminn líða skuggalega hratt. Ætla rétt að stikla á stóru um atburði undanfarinna daga. Um síðustu helgi var Hulda, systurdóttir mín hjá okkur í tvær nætur. Ég sótti hana rétt fyrir sjö á föstudagskvöldinu. Hún fékk að sofa í rúminu hans Odds fyrri nóttina en hann, sem ætlaði að sofa á dýnu á gólfinu, færði sig í stofusófann. Á laugardagsmorguninn fór Davíð Steinn í æfingabúðir á Laugarvatn með frjálsíþróttafélagi Ármanns. "Þríburinn" fór líka í þá ferð. Rétt fyrir hádegi fór ég svo með Huldu á skautaæfingu upp í Egilshöll. Sú er að verða flink. Æft var á ísnum í um 40 mín. Þá var smá hlé til að næra sig og fara úr skautunum áður en hópurinn fór í þrekæfingasal. Karatestrákurinn var löngu búinn á sinni æfingu þegar við komum til baka. . Seinni nóttina svar snótin í rúminu hans Davíðs Steins. Á sunnudeginum biðum við eftir að Davíð Steinn kæmi heim úr sinni ferð áður en við fórum öll fimm að sjá Mamma mia. Krakkarnir og ég skemmtum okkur hið besta á myndinni, Davíð fannst hún svo sem ágæt en kvartaði yfir því í vikunni að hann væri með tvö lög úr henni á heilanum og væri raulandi í tíma og ótíma.

Gerði tilraun til að steikja kjötbollur í bakaraofni seinni partinn á mánudaginn. Bjó til kjötdeigið úr tæpu kílói af blönduðu kjöti (nauta og grísa), 2 vænum laukum, 3 eggjum, grænmetisteningi leystum upp í könnu af sjóðandi vatni, 12 msk. hveiti, 6 msk. haframjöl, 6 msk byggmjöl, smávegis af grófu speltmjöli og kryddaði með svörtum pipar og cayannepipar. Úr þessu urðu 47 bollur sem allar komust fyrir í einni ofnskúffu. Ég er ákveðin í að nota ofninn aftur næst þegar ég bý til kjötbollur.

Á þriðjudagskvöldið bauð mágur minn mér að nýta boðsmiðann sinn í starfsmannaútsölu Hagkaupa í Smáralindinni. Ég þáði gott boð en það tók verulega á. Þvílíkur fjöldi af fólki og margir voru þarna til þessa að nýta afsláttinn í botn og tóku tvær til þrjár körfur. Mér dugði ein, en ég gaf mér góðan tíma, var með lista yfir það sem ég ætlaði ekki að gleyma og hringsólaði um svæðið í næstum tvo tíma áður en ég fór í langa, langa, langa..... kassabiðröðina. Ég rétt náði heim áður en klukkan sló tólf á miðnætti.

Strax eftir vinnu á miðvikudaginn dreif ég mig heim. Davíð var kominn og ég skutlaði söngfuglinum á kóræfingu og mætti sjálf á stjórnarfund. Þar var m.a. ákveðið að blása æfingabúðirnar af en halda þess í stað kvöldvöku með strákunum kvöldið sem þeir hefðu átt að vera mættir í búðirnar, strákarnir tóku þessum fréttum mjög vel. Hafði smá tíma til að fá mér hressingu, eftir að ég skutlaði söngfuglinum heim, áður en ég fór á kóræfingu.

Það er messa á eftir og framundan er mjög annasöm vika. Með þessu áframhaldi verða komin jól áður en maður veit af....