Ég reimaði á mig gönguskóna rétt fyrir sjö í gærmorgun. Setti ekki broddana undir og það slapp alveg til á göngunni í vinnuna. Þurfti þó að fara extra varlega þegar ég þveraði Klamratúnið, labbaði stundum til hliðar við steypta stíginn. Vann til klukkan tólf því ég var búin að ákveða að taka hálfan dag og skrá sem uppsöfnuð stytting vinnuvikunnar fyrir marsmánuð.
Hafði nefnt það við einkabílstjórann hvort hann myndi fara í Sorpu í fyrra fallinu, sækja mig í vinnunna á leiðinni þangað og hleypa mér út við Krónuna við Granda. Sonurinn var ekki einu sinni lagður af stað þegar ég labbaði út af vinnustaðnum en þegar ég náði loksins í hann samdist okkur um að hann myndi pikka mig upp við Sólfarið. Ég rölti því þangað og þurfti aðeins að bíða í uþb 7 mínútur.
Var búin að skrifa niður innkaupalista svo ég myndi ekki gleyma neinu nauðsynlegu. Komum heim um hálftvö. Þá var hinn sonurinn búinn að taka aðeins til í eldhúsinu. Einkabílstjórinn hjálpaði mér að ganga frá vörunum og svo tókum við okkur saman um að fara aðeins yfir gólfin, með rykmoppu yfir parketi, hrúgurnar svo ryksugaðar upp sem og teppið fram á palli og flísarnar á baðherbergisgólfinu.
Klukkan var langt gengin í fjögur þegar ég tók til sjósundsdótið og brunaði í Nauthólsvík. Það var næstum háflóð, sjórinn 3,2°C og ég svamlaði um í rúmar tíu mínútur. Engin biðröð var við aðstöðuna en þegar ég var á leiðinni heim upp úr klukkan fjögur þá tók það mig aðeins lengri tíma að komast heim en venjulega því það var smá umferðarsulta á Flugvallarvegi upp á Bústaðaveg.
Í gærkvöldi var ég svo með saumaklúbb hjá mér. Það var 100% mæting og sem fyrr fannst okkur við bara búnar að sitja, föndra og spjalla í uþb tíu mínútur þegar klukkan var allt í einu orðin ellefu.