Hugurinn er í París, alls konar tilfinningar á kreiki en mér finnst einhvern veginn erfitt að orða hugsanir mínar um þessar hræðilegu árásir. Veröldin verður sífellt firrtari að mínu mati en þó held ég að það sé aðeins lítið brot af mannkyninu sem er að valda þessum usla og ala á hræðlsu þannig að það fyrsta sem ráðamönnum dettur í hug er að auka viðvörunarstigið, vígbúast og vera við öllu búnir. Jafnvel fara að elta uppi þá sem lýsa sig ábyrga. Ég veit að það væri farsælast að launa illt með góðu og reyna að taka á hlutunum eins og Norðmenn gerðu eftir Úteyjar-hryllinginn. Æ, hvað veit maður svo sem? Ég er amk ekki tilbúin í stríð af neins konar tagi og ætla frekar að kveikja á kertum, biðja fyrir betri heimi og senda frá mér hlýjar, jákvæðar og góðar hugsanir.
Vinnuvikan leið hratt og helgin er að verða hálfnuð, sem og mánuðurinn. Er búin að fara daglega í sund átta daga í röð og hitti ég Lenu þrjá fjóra virka morgna af fimm svo við gátum pottormast saman. Það var mikið spjallað og ég gat leyft mér að vera amk fimm korter í sundi þar sem vinnudagurinn alla vikuna var frá klukkan níu til fimm. Fór heim með bílinn fjóra af þessum dögum og náði strætó sem skilaði mér fyrir utan vinnustaðinn rétt fyrir klukkan níu.
Nýji síminn er farinn að virka, líka sem sími, en ég kann ósköp lítið á þetta tæki ennþá. En ég kann þó að færa inn í keppnis-appið sem meiri hlutinn af vinnufélögunum er að taka þátt í. Fyrirtækinu var skipt upp í amk 13 lið og þetta app varð semsagt til þess að ég uppfærði símann loksins. Er samt ekki búin að skila samlokusímanum á "Þjóðmynjasafnið" en hann virkar ekki lengur sem sími því ég lét færa númerið á nýja símann.
