Með einkabílstjóra

Hann var nokkuð napur þegar ég beið eftir strætó fyrir utan Sunnubúðina ca 18 mín fyrir sjö í gærmorgun. Sem betur fer var vagninn á réttum tíma og hirti mig og fleiri upp örfáum mínútum seinna. Vinnudagurinn var fljótur að líða en ég var í smá stressi vegna árlegs öryggisprófs sem ég varð að klára fyrir tvö því þótt það sé opið fyrir að taka prófið til miðnættis á mánudagskvöldið þá hjálpaði það mér ekkert því ég mæti næst í vinnu klukkan eitt á þriðjudaginn. En mér tókst að svara þessu 40 spurninga prófi á uþb tveimur tímum ásamt því að sinna þeim verkefnum sem ég sá um á deildinni í gær. Til að ná prófinu varð að svara amk 75% rétt og ég náði 80%. Hugsanlega hefði ég náð aðeins betra hlutfalli ef ég hefði byrjað fyrr í vikunni og gefið mér betri tíma en ég er eiginlega bara fegin að þetta hafðist og ég náði að hætta vinnu nokkurn veginn á réttum tíma.

Oddur Smári hringdi í mig um miðjan morgun "með slæmar fréttir" að eigin sögn en hann tók verklega bílprófið í gær og náði í fyrstu tilraun eins og hann náði því bóklega í fyrstu tilraun fyrir örfáum vikum síðan. Eftir vinnu dreif ég mig í Sundhöll Reykjavíkur, synti lítið en þó örfáar ferðir, gaf mér lengri tíma í gufu og sólbað. Þegar ég kom upp úr hringdi ég í strákinn með bílprófið, sagði honum hvar bíllyklarnir af lánsbílnum voru og bað hann um að koma á móti mér og hirða mig upp við Kjarvalsstaði. Ég settist svo í fyrsta skipti upp í bíl þar sem annar sonurinn situr undir stýri. Bað hann um að keyra mig á tvo staði áður en við fórum heim. Ég viðurkenni alveg að ég gat ekki haldið aftur af mér við að leiðbeina honum en í heildina var ég samt nokkuð ánægð með þennan nýja bílprófshafa.

Rétt fyrir níu um kvöldið sótti vinkona mín, sem ég "heimsótti" út í Gróttu á sumardaginn fyrsta, mig því við vorum boðnar í hitting í heimahúsi í næsta bæjarfélagi. Kvöldið var skemmtilegt og við tvær ætluðum varla að tíma að fara en þótt við værum ekki svo mörg í upphafi var farið að fækka í hópnum um miðnætti. Á útleiðinni mættum við "síðasta partýljóninu" sem var búið að vera á leiðinni í gleðskapinn allt kvöldið.  Náðum þó að knúsa viðkomandi hæ/bæ áður en vinkonan skutlaði mér heim. Við tvær höfðum um margt að spjalla og leiðin heim var alltof stutt en það þýðir bara að við þurfum að fara að hittast sem fyrst aftur og gefa okkur tíma í að spjalla og hlægja saman.

Annar tvíburinn kominn með bílpróf

Þar sem ég sofnaði óvart frekar snemma að kvöldi síðasta vetrardags þá var ég auðvitað vöknuð fyrir allar aldir í gærmorgun.  Dreif mig fljótlega á fætur með það að markmiði að byrja daginn á því að skreppa í Laugardalslaugina. En ég gerði þau mistök að kveikja fyrst á tölvunni svo það fór amk klukkutími í netvafr og fleira áður en ég dreif mig út úr húsi. Gaf mér góðan tíma í Laugardalnum, 10x50m, sjópottur, tvisvar í gufu og lét sólina þurrka mig á milli. Þegar ég kom upp úr splæsti ég á mig kaffi og banana.

Upp úr klukkan tvö dreif ég mig aftur af stað eftir að hafa verið heima í ca tvo tíma, fengið mér hádegishressingu og vafrað meira um á netinu. Að þessu sinni lá leiðin út í Gróttu þar sem ein góð vinkona mín var með magnaða málverkasýningu. Margir voru á sömu leið. M.a. mæðgur og í fjörunni spurði dóttirin mömmu sína:  "Mamma, afhverju er svona mikið gærnmeti hérna út um allt?" og átti þá við allt þangið og þarann. Leitaði vinkonu mína beint uppi og sleppti því að fara upp í vitann enda nokkur röð þar. Fékk mér kaffi og vöfflu og keypti ljóðabók í leiðinni, Tilfinningar eftir Guðrúnu Jóhannsdóttur (1892-1970) tekin saman af dóttur hennar Ingibjörgu Bergsveinsdóttur. Afar falleg og mögnuð ljóð í öllum sínum einfaldleika. Ljóðin eru flokkuð niður í sex kafla og í aðfaraorðum er sagt að hún sé hugsuð sem handbók fyrir þá sem vilja svo það er leyfilegt að nota ljóðin úr henni við ýmis tækifæri ef vill.

Kvöldið var að mestu notað í sjónvarpsgláp og lestur.

Gleðilegt sumar!

Vaknaði aðeins á undan vekjaranum í gærmorgun en beið eftir að hann hringdi, "snúsaði" og hélt áfram að kúra næstu mínúturnar. Hafði samt alveg tíma til að sinna morgunverkunum í rólegheitunum.  Ákvað að fara á lánsbílnum í vinnuna. Þegar ég fór úr vinnunni kvöldið áður veifaði ég öryggisvörðunum.  Þekkti annan af þeim en hafði ekki séð hann lengi. Þegar ég mætti til vinnu rétt fyrir sjö var þessi sami vörður að fara úr vinnunni og að sjálfsögðu veifuðumst við á.  Vinnudagurinn leið nokkuð fljótt en var heldur lengri í hinn endann en ég ætlaði mér því klukkan var að verða hálfþrjú þegar ég stimplaði mig út.

Fór beint í Laugardalslaugina. Synti þó ekki nema uþb 200 m áður en ég fór í gufubað.  Á heimleiðinni kom ég aðeins við í Krónunni við Nóatún því ég vissi að það vantaði m.a. brauð til heimilisins.  Hvorugur strákanna var kominn heim þegar ég mætti og ég staldraði ekki svo lengi við.  Gekk frá vörunum og greip svo með mér bókasafnspokann.  Skilafrestur einnar af bókunum var að renna út og ég ákvað að skila henni og þeim fjórum sem ég var búin að lesa að auki.  Skildi þrjár bækur eftir heima. Þar að auki var mér að berast ný bók úr bókaklúbbnum og ég sem er ekki búin að lesa þá bók sem kom fyrir tveimur mánuðum.  Engu að síður kom ég með fjórar "nýjar" bækur með mér heim. Engin af þeim er þó með styttri skilatíma en 30 daga.  Ég held ég verði samt aðeins að fara að taka mér tak, lesa örlítið minna svo ég saumi nú aðeins meira á móti. En kannski myndi ég hvort sem er nýta tímann í eitthvað allt annað og mér finnst ágætt að sinna áhugamálunum í skorpum þótt það sé erfitt að gera upp á milli inn á milli.

Oddur Smári var kominn heim úr skólanum þegar ég kom af safninu en hann fór aftur um sex til að hitta nokkra spilafélaga.  Davíð Steinn kom aðeins seinna heim en Oddur en hann var heima allt kvöldið.  Ég útbjó kvöldmatinn upp úr klukkan sex og eftir að við mæðgin höfðum borðað tók hann að sér að hella upp á kaffi. Var að vafra um á netinu og greip svo í bók og lagðist á rúmið til að lesa, en smám saman seig á mig mikil þreyta og næst vissi ég af mér einhverju klukkutímum seinna þegar kominn var tími til að hátta sig.  Ég háttaði mig undir sæng, fór ekki einu sinni fram á baðherbergi, heldur hélt áfram að sofa.

Síðasti vetrardagur

En skrifin eru aðeins um gærdaginn.  Skipti um vakt í gær við einn vinnufélaga svo sá gæti komist á námskeið eftir klukkan fjögur.  Þessi aðili mun í staðinn taka eitt til sjö vaktina fyrir mig n.k. mánudag en þá ætla ég að vera alveg í fríi. Þrátt fyrir að þurfa ekki að mæta til vinnu fyrr en klukkan eitt í gær var ég komin á fætur fyrir sjö.  Rétt fyrir átta skutlaði ég strákunum í skólann og svo dreif ég mig nokkurn veginn beint í Laugardalslaugina.  Kom aðeins við í pappírsgám við Kjarvalsstaði og tók einnig smá bensín á Atlantsolíustöðinni við Flugvallarveg.  Var komin ofan í laug áður en klukkan varð hálfníu. Synti 500 metra, fór bæði í sjópottinn og gufuna og sat svo góða stund úti á bekk áður en ég fór aftur upp úr og áleiðis heim.

Heima sinnti ég bæði skyldu og eitthvað af áhugamálunum.  Komst þó ekki til þess að munda nál eins og ég hafði ætlað mér en það kemur að því fyrr en síðar.  Oddur Smári kom heim úr skólanum stuttu áður en ég fékk mér að borða og eftir að klukkan var byrjuð að ganga eitt labbaði ég af stað í vinnuna, aðeins aðra leið en venjulega.  Á Snorrabrautinni stutt frá Laugaveginum hitti ég leigubílstjórann, mann norsku esperanto vinkonu minnar, og spjölluðum við stuttlega saman.  Í vinnunni var ég mest megnis í framleiðslu, ásamt þeirri sem var á sömu vakt og ég, eða frá klukkan hálftvö til hálfsjö með tveimur kaffipásum inn á milli.  Vélin framleiddi fyrir okkur kort eins og enginn væri morgundagurinn og var ég afar sátt við dagsverkið okkar þegar ég labbaði af stað heim um sjö. Verð þó að viðurkenna að ég var nokkuð lúin í fótunum eftir daginn og var afar fegin því að Davíð Steinn hafði tekið að sér að útbúa kvöldmatinn.

Þarf að endurnýja sundbolinn minn fljótlega

Ég var vöknuð fyrir klukkan sex í gærmorgun, á undan vekjaranum. Fór með strætó í vinnuna rétt fyrir sjö. Tíminn til tvö leið nokkuð hratt. Labbaði við í Sundhöllinni á leiðinni heim. Synti í hálftíma, sat í gufunni í um tíu mínútur og settist svo út á plaststól og sat þar uns ég var nokkurn vegin þurr.

Kom heim rétt fyrir fjögur og þá var Davíð Steinn búinn að taka úr uppþvottavélinni, raða í hana aftur, setja í gang og var að undirbúa kaffigerð.  Oddur Smári kom úr skólanum nokkru seinna. Hafði lifur og rófustöppu í kvöldmatinn, horfði á fréttir, heyrði í tvíburahálfsystur minni og horfði svo á CSI-Cyber áður en ég fór í rúmið. Las um stund.

1968

Þessi færsla er númer nítjánhundruðsextíuogátta frá upphafi. Það er virkilega góð tala að mínu mati. Þrátt fyrir að vakna nokkuð snemma í gærmorgun var ég mjög slök. Ég var ákveðin í því að drífa mig í sund fljótlega eftir að ég vissi að væri búið að opna og ég var komin ofan í Laugardalslaugina milli hálfníu og níu. Synti í korter og var svo á leiðinni í sjópottinn þegar ég rakst á tvær af kórsystrum mínum (önnur í pásu) í nuddpottinum ásamt eitthvað af vinkonum þeirra sem ég þekki ekki. Skrapp í smástund ofan í pottinn til að spjalla. Svo var það sjópottur, gufa og "sólbað" áður en ég fór upp úr og heim til að ganga frá sunddótinu og taka til esperantobækurnar.

Á slaginu ellefu var ég mætt til Inger og rúmir tveir tímar liðu á megahraða við alls konar dútl. Enduðum á því að lesa ævintýrið um "Gömlu konuna og svínið" á esperanto.  Verslaði inn í Krónunni við Granda áður en ég fór heim.  Oddur Smári var búinn að búa til kaffi og ég notaði hluta af því til að búa til krem til að setja á milli og ofan á kökubotnana sem ég bakaði á laugardagskvöldið.  Um þrjú skutlaði ég stráknum í e-s konar kökuhitting. Davíð Steinn var ekki í stuði til að fara með í það dæmi.

Afganginn af deginum notaði ég í allt annað heldur en tiltekt og þrif en það vantaði þó aðeins upp á að ég væri að sinna öllum áhugamálum mínum því ég komst aldrei lengra heldur en að draga fram handavinnutöskuna og setja við hliðina á mér í stofusófann.

Svei mér þá

Sunnudagur enn á ný og bara örfáir dagar síðan síðast, virðast vera mun færri en sjö. Ég var annars búin að stilla á mig klukkuna sæmilega snemma til að "vekja" röddina amk tveimur tímum fyrir auka kóræfingu. Ég vaknaði nú mun fyrr en það og var komin á fætur áður en klukkan hefði átt að hringja. Mætti upp í kirkju rétt fyrir níu og það var ákveðið að byrja á því að fá sér hálfan bolla af kaffi áður en við byrjuðum að hita upp og æfa. Vorum í kirkjunni frá klukkan níu til klukkan langt gengin í eitt og nýttist þessi tími afar vel. Fyrir utan kórstjórann vorum við 12 mætt af 15 virkum kórmeðlimum.  Vorum að renna yfir lögin sem við ætlum að syngja hér og þar um næstu mánaðamót, mest fyrir okkur sjálf, engir skipulagðir tónleikar. Eftir æfinguna fóru allir á Jómfrúna þar sem ég var búin að panta borð fyrir kórinn og kórstjórann.  Kórsjóður borgaði matinn en hver og einn borgaði sína drykki. Ég fékk mér reyndar bara vatn með matnum en splæsti á mig kaffi á eftir.  Ein af þeim sem ekki komst á æfinguna var að spila á tónleikum í Hörpunni með lúðrasveitinni Svanur klukkan þrjú í gær. Þangað stormuðum við tvær úr kórnum eftir matinn, ég og formaður KÓSÍ sem reyndar er mamma þeirrar sem var að spila. Hún er búin að vera í lúðrasveitinni í meira en 25 ár, bæði komin með silfurmerki í barminn eftir 10 og gull fyrir 25.  Tónleikarnir voru skemmtilegir og tveir tímar flugu ógnarhratt hjá.

Kom heim einhvern tímann rétt upp úr klukkan fimm. Annar strákurinn var að sinna verkefni í skólanum en hinn var heim og búinn að tæma, fylla aftur og setja uppþvottavélina í gang. Nokkru eftir að ég kom heim "henti" í tveggja laga súkkulaði köku því amk annar strákurinn er á leið í e-n kaffihitting í dag og var búinn að biðja mig um að baka e-ð. Í miðjum bakstri kom hinn bróðirinn sársvangur heim. Við slóum þessu upp í smá kæruleysi og skruppum á Pítuna um leið og seinni botninn hafði verið tekinn út og slökkt á ofninum.  Ég kveikti ekkert á sjónvarpinu í gær, vafraði bara um á netinu, las, setti í þvottavél og gleymdi mér líka í netleikjum.

Söngæfing og fleira framundan í dag

En ég ætla bara að segja örlítið frá gærdeginum. Fór með strætó í vinnuna rétt fyrir sjö. Þegar leið á morguninn stóð ég mig að því að bíða eftir símhringingu frá Ford-verkstæði Brimborgar um að sækja mætti lánsbílinn.  Um hádegi náði ég sjálf sambandi við verkstæðið og fékk þær fréttir að verið væri að vinna í bílnum, hann ætti að verða tilbúinn síðar um daginn og að þá yrði hringt í mig.  Þegar vinnu lauk um tvö var ekki enn búið að hringja. Rölti upp á Laugaveg og svo eftir honum í áttina að Hlemmi.  Átti tíma í klippingu um hálffjögur og það var nægur tími. Það er greinilega langt síðan ég labbaði sjálfan Laugaveginn síðast því m.a. tók ég eftir að Penninn-Eymundsson er búinn að opna á "nýjum" stað.  Leit þangað inn til að skoða og varð að halda aftur af mér með að festa kaup á nýjum bókum.  Var eitthvað að spá í að fá mér kaffi en ákvað frekar að rölta áfram. Þegar ég var komin framhjá Hlemmi sló ég aðeins á þráðinn til pabba, hann var líka í göngutúr. Um það leyti sem ég kom að Kristu Quest voru enn rúmlega tuttugu mínútur í að ég ætti að setjast í stólinn. Fékk skyndihugdettu skrapp inn í verslunina Misty og kom þaðan út fimmtán mínútum síðar einni flottri smáflík, sem heildur tveimur hlutum á efri hluta líkamans í skefjum, ríkari. Sjaldan sem ég ákveð svona nokkuð með svona stuttum (engum) fyrirvara. Ekki var enn búið að hringja í mig þegar búið var að klippa mig en á ákvað samt að taka næsta strætó upp í Ártún. Ég var nýsest inn í leið 15 þegar loksins var hringt vegna bílsins.  :-)

Stór leigubíll

Strætó hleypti mér út við Hörpuna þremur mínútum fyrir sjö í gærmorgun. Morguninn leið hratt og flest gekk upp.  Stuttu fyrir eitt, 15-20 mín. fyrir, hringdi ég á leigubíl og fór út með allt mitt daglega hafurtask án þess að stimpla mig út. Leigubíllinn kom um hæl og það var ekkert smá bíll, plass fyrir amk átta farþega.  En ég var á leið í árlegt starfsmannasamtal við næsta yfirmann. Viðurkenni það alveg að ég var örlítið stressuð, jafnvel nervus en það "datt" allt af mér um leið og viðtalið byrjaði.  Fannst ég vera sultuslök og nokkuð ágætlega undirbúin.  Klukkutíminn var nýttur mjög vel.  Strax klukkan tvö labbaði ég úr Katrínartúni í Laugardalslaugina. Var komin ofan í fyrir klukkan hálfþrjú. Synti 6x50 og var að hugsa um að synda sjöundu ferðina þegar ég heyri sagt kunnulegri röddu:  "Hvað, tollirðu aldrei í vinnunni?" eða eitthvað á þá leið. Þetta var nýfyrrum vinnufélagi. Dreif mig upp úr lauginni og rölti með honum, eða hann með mér, alla leið að sjópottinum og spjallaði á meðan.  Skrapp líka í gufuna áður en ég fór upp úr og labbaði til baka í Turninn við Höfðatorg. Þar var sviðsfundur klukkan fjögur.  Um fimm var ég komin yfir á stað sem heitir Bambus þar sem ég fékk mér eitt hvítvínsglas með nokkrum RB-ingum. Það var ágætlega mætt og ég labbaði ekki af stað heim fyrr en tveim tímum seinna.  Kom við í Sunnubúðinni og keypti smá nauðsynjar, m.a. grjónagraut handa syninum sem ég vissi að væri heima.

Sí-syngjandi

Enn á ný var ég vöknuð fyrir þann tíma sem ég ætlaði mér, semsagt á undan vekjaranum í gemsanum. Var með ýmsar áætlanir og verkefni á prjónunum í gær og fór því á lánsbílnum í vinnuna með fullan bakpoka af ýmsu ólíku dóti. Vinnudagurinn var öðruvísi og nokkuð eftirminnilegur en hef samt ekkert meira að segja um hann.  Um tíu fékk ég fréttir sem ég hafði hálft í hvoru átt von á, gamla konan, Badda mín, loksins laus frá sínum þrautum og farin yfir í enn betri heim. Það er erfitt að sleppa takinu á svona kærum ástvinum en það gengur skár þegar maður segir sjálfum sér og veit að þetta var þeim farna fyrir langbestu.

Strax um tvö dreif ég mig í Laugardalslaugina og synti í nákvæmlega hálftíma. Tapaði tölunni á ferðunum en þær voru allavega 12x50, ef ekki 14x50.  Fór tvisvar í gufuna og settist út á bekk í millitíðinni. Það var tími til að skjótast heim eftir sund, ganga frá sunddótinu og fá sér smá snarl áður en kóræfingin byrjaði. Æfingin var erfið en skemmtileg og fljót að líða.  Söng "Heyr himnasmiður" í fyrsta skipti sem sópran og varð eiginlega að hafa nóturnar til að lesa og fylgjast með svo ég ruglaðist ekki yfir í altröddina. Textann, öll erindin þrjú, kann ég utanað.

Eftir æfingu fór ég með lánsbílinn upp í Brimborg, læsti honum og setti lykilinn í merkt umslag og sérstakt hólf. Tók leið 18 til baka og þorði ekki annað en að taka skiptimiða ef ég myndi nú villast eitthvað.  Þurfti þó ekki að nota þann miða því 18 stoppar á Bústaðaveginum fyrir neðan Perluna og þaðan er alls ekki svo langt heim.

Annar strákurinn var á spilasessioni en hinn heima. Lét "heimastrákinn" vita að ég myndi verða aftur með vesen í dag. "Spilastrákinn" hitti ég ekkert því ég var farin inn að sofa fyrir hálfellefu og hann kom heim eftir það.

Söknuður

Var aftur vöknuð á undan vekjaranum í gemsanum í gærmorgun.  Dreif mig fljótlega á fætur og fór með strætó í vinnuna rétt fyrir sjö.  Áður en klukkan var orðin átta var orðið ljóst að vélin var búin að gera verkfall, þannig verkfall að kalla þurfti til viðgerðarmann.  Sem betur fer tók ekki svo langan tíma að gera við en þetta stopp raskaði samt framleiðsludeginum nokkuð.

Stimplaði mig út rétt rúmlega tvö og labbaði sömu leið áleiðis heim og daginn áður með viðkomu í Sundhöllinni.  Tapaði tölunni á ferðunum en þær voru amk 11 (ef ekki 13)x25. Fór tvisvar í gufuklefann og "leitaði" árangurslaust að sólinni úti við áður en ég "gufaðist" í seinna skiptið og áður en ég fór upp úr og labbaði áfram heim.

Sendi frænku minni og nöfnu smáskilaboð og hún hringdi til baka. Töluðum saman í nokkrar mínútur. Fljótlega eftir það rabb hringdi ég örstutt í frænda minn, stóra bróður hennar.  Hafði til matinn og horfði á fréttir á báðum stöðvum. Skelfilegt þetta slys í Hafnarfirði en mér fannst fréttin vera komin heldur fljótt í fjölmiðlana.  Og þá er ég að meina veffjölmiðlana. Það getur ekki verið að allir nánustu aðstandendur hafi vitað um hvað var í gangi.  Það verður líka að leyfa þeim sem eru í björgunarhlutverkinu að sinna sínu áður en hægt er að segja frá. Vonandi fer allt vel að lokum í þessu tiltekna tilviki.  Var komin í rúmið rétt upp úr klukkan tíu en náði ekki að leggja frá mér bókina sem ég er að lesa þessa dagana fyrr en klukkan var að byrja að ganga tólf.

"Synt" heim

Alla þessa vinnuviku er ég á vakt milli klukkan sjö og tvö. Í gærmorgun var ég vöknuð amk hálftíma áður en klukkan átti að hringja. Gerði tilraun til að kúra aðeins lengur en þegar ég er vöknuð á annað borð og eitthvað liggur fyrir þá er ég einfaldlega glaðvöknuð og best að drífa sig bara á fætur og sinna morgunverkunum.  Tók strætó frá skýlinu við Sunnubúð þrettán mínútum fyrir sjö og stimplaði mig inn í vinnu tíu mínútum síðar.

Ég náði ekki að hætta vinnu alveg á slaginu tvö en þó fyrir hálfþrjú. Labbaði af stað áleiðis heim og kom við í Sundhöllinni, synti nokkrar ferðir (ca korter), fór í gufuklefann og sólaði mig svo aðeins áður en ég fór upp úr aftur og alla leið heim.  Hef ekki hreyft lánsbílinn síðan ég kom heim úr messu á sunnudaginn var. Hringdi nokkur símtöl út um hvippinn og hvappinn. Vafraði um á netinu, las og eldaði kvöldmat. Skrapp út í Sunnubúð eftir mjólk og brauði eftir kvöldmat og fréttir.

S-alt

Aðeins annar af bræðrunum hafði skilað sér heim í fyrrinótt og það var sá sem fór á árgangur ´96 úr Hlíðaskóla-hittinginn. Ég hugsaði sem svo að hinn ungi maðurinn hlyti að skila sér heim þegar strætó væri farinn að ganga. Dreif mig í Laugardalslaugina rétt fyrir níu og þegar ég kom upp úr aftur hitti ég tvær úr KÓSÍ-kórnum. Önnur af þeim er reyndar í smá kórpásu en hin spurði mig hvenær við ættum að mæta í kirkju fyrir fermingarmessuupphitun.

Var mætt í kirkjuna rétt fyrir klukkan eitt. Fljótlega kom í ljós að við vorum aðeins sex í kvenröddunum, tvær og hálf í alt og þrjár og hálf í sópran. Ég er þessi hálfa og fékk að syngja með altinum í rödduðu lögunum sem voru nokkur. Fermd voru fjögur ungmenni og gott ef það voru ekki fleiri mættir í kirkjuna heldur en þegar stúlkurnar fimm voru fermdar fyrir páska. Allt gekk vel en reyndar gleymdi presturinn að láta alla fara með trúarjátninguna en það er fastur liður þegar eru fermingar og altarisgöngur.

Drengurinn var ekki enn búinn að skila sér þegar ég kom heim úr kirkjunni og þá ákvað ég að hringja í hann og kanna málið. Í ljós kom að eftir spiladæmið kvöldinu áður hafði honum verið skutlað til pabba síns og þar var hann eitthvað fram á gærkvöldið. Ég bað hann endilega um að láta mig vita um svona breytingar eftirleiðis svo ég þyrfti ekki að hafa áhyggjur ef hann væri ekki að skila sér heim.

Sunnudagur

Ekkert varð úr sundferð í gærmorgun og þar að auki var esperantohittingnum frestað svo ég sá mér leik á borði og las fram eftir morgni.  Fljótlega eftir hádegi dreif ég mig loksins í heimsókn til fyrrum vinnufélaga til að knúsa hana og bjóða tveggja og hálfs mánaða prinsessuna hennar velkomna í heiminn og til hamingju með foreldrana.  Labradorhundurinn, Nói, tók vel á móti mér og eiginmaður vinnufélagans hellti upp á kaffi. Þetta átti bara að vera stutt stopp en við höfðum um svo margt að spjalla að það leið næstum einn og hálfur tími áður en ég kvaddi aftur. Var frekar svekkt út í sjálfa mig að hafa ekki munað eftir því að ég var með myndavél í farteskinu en ég bæti þá vonandi úr því í næstu heimsókn.

Þar sem ég átti von á skilaboðum frá nöfnu minni og frænku tók ég upp gemsann á leiðinni heim og sá þá að ég hafði misst af símtali frá Helgu systur en þau fjölksyldan eru stödd í bænum þessa helgina og voru hjónin á leið á árshátíð í gærkvöldi. Þau höfðu ætlað að kíkja á okkur mæðginin en það gekk víst ekki upp fyrst ég missti af því þegar þau hringdu. Rétt eftir að ég kom heim fékk ég skilaboðin frá nöfnu minni og þá ákvað ég að drífa mig upp á Vífilsstaði.  Oddur Smári fór stuttu áður til pabba síns í æfingaakstur og ætlaði að hitta enn einn spilahópinn eftir það.  Davíð Steinn var að vinna að verkefni upp í skóla en var svo á leið í árgangahitting úr Hlíðaskóla um kvöldið.

Þegar ég kom aftur heim útbjó ég kvöldmatinn handa okkur Davíð Steini en hann hafði steingleymt því að það átti á fá sér pizzu í fyrirpartýinu.  Eftir kvöldmat og fréttir athugaði ég hvort móðurbróðir minn í Álftamýrinni væri heima áður en ég skrapp yfir í heimsókn.

Það borgar sig alltaf að lesa yfir skrifin, gerði það greinilega ekki í gær

Inn í textann frá í gær vantar orðið ekki sárlega á einum stað því ég ætlaði mér ekki og labbaði ekki beint yfir Skólavörðuholtið heldur gömlu Hringbraut meðfram holtinu. En úr því ég minnist á þetta í þessu pistli læt ég sennilega vera að laga textann frá í gær.

Strákarnir þáðu farið í skólann í gærmorgun og ég fór beint í Laugardalinn eftir skutlið. Synti aðeins sex ferðir sinnum fimmtíu.  Ekki vegna þess að ég hefði ekki nægan tíma eða pláss, heldur vegna þess að aðra leiðina "truflaði" sólin mig. Kannski hefði verið ráð að synda aðra leiðina, fara upp úr og labba til baka, en það hefði verið svolítið undarlegt vægast sagt. Skrapp um stund í sjópottinn og var á leiðinni í gufuna þegar ég rakst á einn vinnufélaga, frænda minn og kórumboðsmann, Baldur Pálsson, í næsta potti við sjópottinn.  Spjölluðum örstutta stund áður en ég dreif mig í gufuna.  Þessi umboðsmaður minn hefur reyndar ekkert haft að gera síðan haustið 2003 því ég syng enn með seinni kórnum sem hann benti mér á.  :-)

Var komin heim aftur um hálftíu.  Sinnti ýmsu áður en ég kom mér fyrir í stofunni með góða bók í hendi.  Um ellefu fékk ég sms frá frænku minni og nöfnu. Erfitt að hugsa um þau skilaboð, hvað þá færa þau í orð og ég spyr sjálfa mig að því hvaða rétt ég hafi til þess að segja meira frá þeim með þessum hætti á þessum vettvangi? Smáskeytið varð til þess að ég hringdi í foreldra mína. Pabbi var í búðarskreppu og mamma svaraði eftir nokkrar hringingar.  Við spjölluðum í dágóða stund.

Borðaði afganginn af bleikjunni í hádeginu og labbaði í vinnuna, að þessu sinni beint yfir Skólavörðuholtið en ekki hálfa leið í kringum það. Sú sem var með mér á 13-19 vaktinni átti afmæli og vinnudagurinn hófst með kaffibolla og tertusneið.  Tíminn til sjö leið ógnarhratt en ýmsu var komið í verk. Ákvað að nota strætó í heimferðina, tók þristinn á Hlemm þar sem ég hitti einn vinnufélaga. Merkilegt hvað ég rekst oft á og mikið af skemmtilegu fólki alltaf.

Oddur Smári var sóttur af spilafélaga fljótlega eftir að ég kom heim. Ég bjó til rabbabaragraut sem við Davíð Steinn kláruðum upp til agna. Ýmislegt fleira gerðist í gær og gærkvöldi þrátt fyrir að ég færi í rúmið óvenju snemma miðað við að það er helgi framundan.

Morgunstund

Ég dreif mig á fætur upp úr klukkan hálfsjö í gærmorgun þrátt fyrir að eiga ekki að mæta í vinnu fyrr en um eitt. Var ákveðin í að bjóða bræðrunum far í skólann og drífa mig strax í sund um átta. Það féll niður tími hjá Oddi og átti hann því ekki að mæta fyrr en um eitt, en hann var nú samt vaknaður um sjö. Davíð Steinn þáði farið og ég var komin ofan í Laugardalslaug og byrjuð að synda korter yfir átta. Synti amk 12x50, ekkert svo hratt, án þess að stoppa í uþb 27 mínútur. Á eftir fór ég bæði í sjópott og gufu. Heima slakaði ég á, vafraði á netinu, las og greip aðeins í saumana mína. Ljóða- og skissubókin Krummafótur er mikil snilld að mínu mati.

Bauð Oddi að borða með mér afganginn af bleikjunni frá því kvöldið áður um hádegisbil og hann sagðist ætla að sjá til. Ég borðaði helminginn og þegar ég kom aftur heim úr vinnunni í gærkvöldi var hinn helmingurinn enn í skálinni inni í ísskáp. Var eitthvað að spá í hvort ég ætti að taka strætó eða labba í vinnuna og hið síðara varð ofan á. Tók með mér mitt framlag í "vinnufélagi 60", osta, vínber og ritzkex. Rétt við Landsspítalann við Hringbraut varð á vegi mínum túristi, kona frá York, sem var á leiðinni í Þjóðmynjasafnið og var villt þrátt fyrir að vera með kort. Ég bauðst til að labba með henni áleiðis, enda í leiðinni þar sem ég ætlaði ekki að ganga beint yfir Skólavörðuholtið. Við spjölluðum á labbinu og gleymdum okkur aðeins þannig að hún labbaði alveg með mér að brúnni yfir tjörnina áður en við kvöddumst. En það kom í ljós á spjallinu að hún ætlaði að leggja leið sína til Hellu í dag svo ég bað auðvitað fyrir kveðju til foreldra minna.

Um tvö var tilbúið veisluborð og það streymdu til okkar hluti af þeim sem boðið var úr K2. Vinnufélaginn vissi af veisluborðinu og hafði samþykkt það en okkur tókst að koma honum ánægjulega á óvart með því að fá til okkar eitthvað af "gamla genginu" og fagna með honum. Sérlega vel heppnuð veisla. Framleiðslan á vélinni gekk alveg ótrúlega vel og við sem vorum á seinni parts vaktinni kláruðum það sem var fyrirliggjandi og ég hafði meira að segja smá tíma til að fara yfir reikningagerðina sem tvær aðrar voru búnar að taka saman. Náði þó ekki að klára það alveg.

Labbaði aftur heim og það kom sér vel að strákarnir voru með spilakvöld hér því ég var ennþá alveg pakksödd eftir veisluna. Ég var ekki alveg eins ánægð með að hluti af spilafélögunum fór ekki fyrr en klukkan var að verða hálf eitt og kom ekki alveg að sjálfu sér því ég varð að hringja í annan strákinn til að biðja hann um að senda gestina heim (nennti ekki að fara fram á sloppnum). Kannski var þetta einhvers konar próf á mig sem ég féll þá á vegna þess að ég gat ekki leynt pirringi mínum á þessu tillitsleysi því ég er marg búin að tala um þetta.  :-/.  Það skal þó tekið fram að annar strákurinn var farinn inn til sín en reyndar hefði hann líka geta séð til þess að leysa upp samkvæmið áður...

Millibil

Vekjarinn þurfti ekki að hringja í gærmorgun því ég var vöknuð um hálfsex. Hafði stillt gemsaklukkuna á að vekja mig tíu mínútum fyrir sjö en ég var búin að slökkva á henni áður og komin á fætur. Ég var að borða morgunmatinn minn þegar hringt var í mig úr vinnunni rúmlega sjö. Gat leyst vandamálið í gegnum símann og það tók aðeins nokkrar mínútur að hjálpa þeim sem voru á morgunvaktinni að komast í gang. Báðir synir mínir þáðu far í skólann og ég var búin að stimpla mig inn í vinnuna tíu mínútum fyrir átta. Vinnudagurinn leið extra hratt enda var í nokkur horn að líta.

Á leiðinni heim kom ég við í Krónunni við Nóatún. Hellti mér beint út í matargerðina þegar ég kom heim, hringdi í pabba og setti í eina þvottavél.  Ég varð náði samt ekki að fá mér af bleikjunni áður en kominn var tími til að mæta á kóræfingu, held að það hafi munað aðeins um tíu mínútum. Strákarnir tóku að sér að klára málið bæði í eldhúsi og þvottahúsi. Kóræfingin gekk ágætlega og þar leið tíminn líka alveg extra hratt.

Rútína

Í gærmorgun hafði ég mína hentisemi.  Þurfti ekki að mæta í vinnuna fyrr en klukkan eitt og ég var ákveðin í að skila öllum lesnum lánsbókum á safnið þótt aðeins ein af þeim væri komin á tíma. Var mætt í Kringlusafnið rétt eftir opnun eða upp úr tíu.  Skilaði fimm bókum af sex og náði mér í sjö "nýjar" í staðinn.  Ein af þeim er ljóðabókin Krummafótur eftir Magnús Sigurðsson gefin út í fyrra og þrjár af bókunum eru eftir sama höfund og Rósablaðaströndin, Dorothy Koomson.  Þetta tók mig ekki langan tíma og af safninu fór ég beint í Laugardalslaugina, synti rétt rúmlega 600 metra og fór í gufu áður en ég fór aftur heim.

Heima hafði ég ágætan tíma til að undirbúa mig undir að mæta aftur í vinnuna eftir frí og vinna til klukkan sjö. Notaði leið 13 og hafði smá tíma til að fá mér kaffi áður en "mánudagsfundur" kortadeildarinnar hófst.  Eftir fundinn fékk ég tíma til að ræsa tölvuna mína, svara póstum og koma mér aftur í gang.  Það var ekki fyrr en eftir síðdegiskaffi sem ég fór inn á vélina með hinni síðdegisvaktinni.  Unnum í einn og hálfan tíma áður en við fórum í smá pásu, bæði til að kæla okkur niður sem og framleiðsluvélina.  Vinnan gekk alveg glimrandi og var tíminn nokkuð fljótur að líða.

Kom heim um hálfátta.  Á pallinum fyrir framan dyrnar inn í íbúðina var pakki merktur Oddi Smára. Tók hann með mér inn og vatt mér svo beint í að útbúa pottrétt úr afganginum af páskalambinu. Í pakkanum reyndist vera poppvél og það var ákveðið að prófa vélina og poppa áður en síðasti þátturinn, í bili vonandi, af Castle fór í loftið.

Síðustu frístundirnar

Það var gott að leyfa sér að sofa aðeins fram á morguninn í gær.  Man nú ekki nákvæmlega hvenær ég vaknaði en það var ekkert svo seint.  Fór ekki á fætur fyrr en upp úr klukkan tíu en þá var ég búin að nota amk klukkustund til að klára bókina sem ég hef minnst á síðustu daga. Samkvæmt facebooksíðu bókasafnsins í Kringlunni átti að vera opið í gær en líklega hefur stillingin ekki verið uppfærð nýlega og opnunartíminn miðaður við venjulegan mánudag.  Mig grunaði þetta nú svo sem en renndi þó við um eitt og kom að lokuðum dyrum.

Skrapp í sund.  Hitti aftur bekkjarsystur mína úr grunnskóla þegar ég var á leiðinni upp úr. Skilaði sunddótinu heim og hringdi í Böddu mína til að athuga hvernig ég sækti að henni.  Oddur Smári var í óða önn að snurfusa baðherbergið en hann var svo á leiðinni á spilasession í Garðabæinn og gat nýtt sér farið. Gamla konan lá fyrir er ég mætti á svæði. Hún sagði mér að ná mér í kaffibolla. Ég hafði tekið saumana mína aftur með en ekkert saumaði ekki neitt þegar til kom. Eftir nokkra stund ákvað Badda að fara aðeins framúr og labba um.  Ég hjálpaði henni í inniskóna og við náðum einni ferð eftir ganginum endilöngum.  Bætti á kaffikrúsina í leiðinni. Rétt eftir að Badda var lögst fyrir aftur komu tvö eldri börn hennar og tengdadóttir í heimsókn.  Það var gaman að hitta þau. Þessa frænku mína hitti ég sjaldan því hún býr í Noregi.

Afgangurinn af deginum fór í meira kaffiþamb, lestur, netvafr og sjónvarpsgláp.  Davíð Steinn hitaði upp fyrir okkur afgang af pastarétti, handa sér og mér.  Oddur Smári kom heim um tíu, hafði borðað með spilafélögunum.

Góða daginn!

Gærdagurinn byrjaði á því að vekjarinn í gemsanum hringdi klukkan tíu mínútur yfir sex, rétt rúmri klukkustund fyrir boðaðan upphitunarsöngtíma fyrir páskamessuna.  Ég hefði alveg getað þegið að kúra örlítið lengur en var jafnframt spennt því ég hlakkaði svo sannarlega til að taka þátt í messunni með öllu þessu frábæra fólki sem er í kringum mig þar.  Það var alveg nógu mikill tími að byrja upphitun þremur korterum fyrr þar sem kórstjórinn var búinn að ákveða að syngja ekki úr "Bjarnatóninu".  Röddin var merkilega vel vöknuð klukkutíma eftir að ég vaknaði.

Messan sjálf tókst með ágætum og var nokkuð vel sótt.  Örnólfur Kristjánsson, sellóleikar og Árni Heiðar organisti opnuðu stundina með fallegu samspili.  Nokkrir kórfélagar sáu um að "skrýða" altarið aftur og þrjú tilvonandi fermingarbörn kveiktu ljósin á kertunum.  Rétt fyrir predikun fór kona, Bára að nafni (held að hún stjórni balletskóla JSB), með frumsamið ljóð um upprisuna og strax á eftir sýndi tvær ungar balletstúlkur okkur balletverkið "Að vera eða ...vera?".  Örnólfur og Árni Heiðar spiluðu aftur eftir predikun sem og í enda messunnar.  Messustundin var allt í senn, ljúf, notaleg og mögnuð. Á eftir var boðið upp á heitt kakó og brauðbollur og kaffi fyrir þá sem það vildu.  Ég og önnur nafna mín í kórnum sátum og spjölluðum lengur en allir aðrir því það var eiginlega búið að hreinsa af öllum borðunum og uppvaskið langt komið þegar við stóðum upp.  Samt var ekkert stress á einu eða neinu.

Hvorugur ungu mannanna var vaknaður þegar ég kom heim rétt fyrir tíu, enda átti ég svo sem ekki von á því.  Ég fann enga þörf á því að leggja mig heldur hélt ég áfram að lesa í 600 bls. bókinni, Rósablaðaströndin.  Upp úr klukka tvö bjó ég til vöfflur úr hálfri uppskrift.  Þá var annar sonurinn vaknaður um þrjú sendi ég hinum syninum eftirfarandi sms: "Gleðilega páska, vöfflur!!?" sem honum þótti frekar fyndið.  En smáskeytið hafði tilætluð áhrif.  Það æxlaðist svo þannig að við mæðginin horfðum á eina mynd saman.

Hafði ofnbakað læri með kartöflum, grænum baunum, fersku sallati, (fetaosti og steinlausum svörtum ólífum til hliðar) og steikarsósu í kvöldmatinn.  Sá líka um að ganga frá eftir matinn en minnti jafnframt strákana á að þrjá af fjórum virkum dögum í vikunni framundan kem ég ekki heim fyrr en á áttunda tímanum. Og eina daginn sem ég vinn frá klukkan átta til fjögur fer ég á kóræfingu klukkan hálfsex.

Páskadagur!

Þegar  ljósleiðaraboxið "dó" um daginn var ég nýfarin að skrifa um lífið og tilveruna samdægurs í stað þess að festa niður minningarnar frá því deginum eða dögunum áður.  Kannski er ég hjátrúarfull því ég hef ekki byrjað þennan nýja sið aftur eftir að sett var upp nýtt box.  Finnst ég líka að verða að segja svolítið frá gærdeginum og reyni að vera stuttorð.

Klukkan ellefu var ég mætt til norsku espernato-vinkonu minnar með flestar esperantobækurnar en enga krossgátu.  Við höfðum sammælst um að hittast á sama stað og á sama tíma og oftast áður, áður en ég kvaddi á laugardaginn var.  Og það var laugardagur í gær, nokkuð viss um það. Hins vegar var eins og vinkona mín væri ekki alveg viss og virtist vera búin að gleyma þessu því hún spurði "Hver er þar?" þegar hún svaraði í dyrasímann.  Og ég var smástund að hugsa um hver ég væri áður en ég sagði til mín. Þegar ég kom upp til hennar fórum við báðar í hláturskast.  Þrátt fyrir nokkuð langt stopp að þessu sinni varð ekkert úr því að við töluðum esperanto og það fór aðeins örstutt stund í að klára krossgátu fréttatímans því það voru aðeins fáeinir reitir óútfylltir.  En stundin var notaleg og ég dró hana á langinn í rúma tvo tíma.

Á leiðinni heim keypti ég páskaegg handa ungu mönnunum svo þeir yrðu ekki útundan en ég fékk páskaegg númer fjögur frá vinnunni minni áður en ég fór í páskafríið. Mér datt í hug að hringja í hana Böddu mína áður en ég fór heim með páskaeggin og ákvað í kjölfarið að drífa mig í heimsókn enda liðnir nokkrir dagar síðan síðast.  Gamla konan var með nýlagt hárið og leit ágætlega út.  Ég er samt viss um að útlitið segir ekki allt. Tók með mér saumana mína en það var enginn tími til að grípa í nál því heimsóknartíminn fór í rölt, spjall, kaffidrykkju og meira spjall og rölt.

Strax eftir heimsóknina fór ég í sund.  Þegar ég var á leiðinni upp úr hitti ég eina bekkjarsystur mína úr grunnskóla. Klukkan var alveg að verða sex þegar ég kom heim.  Tók til matinn, horfði á fréttir, las og vafraði um á netinu. Passaði mig svo á að vera komin upp í rúm fyrir ellefu.

Gleðilega páska!

Fjórði, fjórði, fimmtán

Eftir um það bil vikuhlé dreif ég mig aftur í sund í gærmorgun.  Fór í Laugardalslaugina um ellefu, klukkutíma eftir opnun, synti 300 og fór síðan bæði í sjópottinn og gufu, allt í þessari röð.  Eftir sundferðina laumaðist ég til að nýta mér opnunartíma Krónunnar við Nóatún, þar sem verslunin Nóatún var starfrækt þar til fyrir örskömmu síðan.  Það vantaði bæði mjólk og brauð til heimilissins og þótt þessi vöntun hefði sennilega bjargast þar til í dag þá vissi ég að strákarnir yrðu glaðir og stóðst ekki mátið.

Er annars að "spara" lánsbílinn svo ég tók því rólega fram eftir degi þótt ég hugsaði sterkt til Böddu minnar.  Hefði auðvitað átt að hringja í hana og heyra í henni hljóðið en einhvern veginn varð ekkert af því.  Las og las í bók eftir Dorothy Koomson, Rósablaðaströndin.  Bókin er rúmlega 600 blaðsíður og ég er rétt að verða hálfnuð, alveg heilluð og á erfitt með að slíta mig frá lestrinum.  Gerði samt heiðarlega tilraun til að taka fram saumana mína í gær en þegar til kom saumaði ég ekki spor.  Hluti af því er reyndar vegna þess að annar strákurinn settist hjá mér inn í stofu og við fórum að spjalla. Eftir nokkra stund kom hinn ungi maðurinn líka inn í stofu.  Mikið er ég þakklát fyrir að við mæðginin eigum svona auðvelt með að tala saman og hversu mörgu bræðurnir eru tilbúnir að deila með mömmu sinni.

Um sjö leytið skrýddist ég öllu svörtu og var mætt upp í kirkju um hálfátta.  Hituðum upp fyrir kvöldvökuna.  Píslarsagan er alltaf lesin og í gærkvöldi var hún lesin af Dögg Harðardóttur varaforseta biblíufélagsins.  Milli kaflanna eru sungnir fjórir sálmar og tveir af þeim sálmum er skipt upp og sungnir í tvennu lagi.  Eftir lesturinn er altarisganga.  Svo er "hreinsað" af altarinu, kirkjan myrkvuð og inn kemur fermingarbarn með logandi á sjö kertum í þar til gerðum stjaka. Presturinn les upp sjö síðustu setningar, Jesú og slökkt er á kerti eftir hverja setningu.  Að endingu er spiluð tónlist og kirkjugestir sitja í myrkvaðri kirkjunnni og íhuga eða biðja á meðan og njóta.  Venjulega eru reyndar tvö fermingarbörn í þessari athöfn, annað heldur á stjakanum og hitt slekkur á kertunum.  En í gærkvöldi var það ein stúlka sem sá um þetta tvennt og henni fórst það vel úr hendi.  Stundin tókst annars alveg ágætlega en það varð smá hlé á og við fengum vægt áfall þegar einn kórfélaginn fékk aðsvif í miðjum söng eina raddaða sálmsins, no 143 "Ég kveiki á kertum mínum".  Allt fór vel, kórfélaginn jafnaði sig eftir stutta stund en fékk þó að setjast út í kirkju og njóta stundarinnar þaðan.  Við hin urðum einhvernveginn mýkri og viðkvæmari og vönduðum okkur enn betur, þakklát fyrir að allt fór vel.

Föstudagurinn langi

Ég gerði ekki neitt óvenjulegt af mér í gær fyrir utan það að fara ekki út úr húsi.  Straujaði að vísu spariskyrtur strákanna.  Hellti mér að sjálfsögðu upp á kaffi og nutu bræðurnir báðir góðs af því. Vafraði um á netinu, las,horfði á sjónvarpið og saumaði út.

Lauk við að lesa Skólaus á öðrum fæti í gærmorgun og sú bók náði að heilla mig gersamlega upp úr skónum.  Ég átti auðvelt með að setja mig í fótspor söguhetjunnar hvort sem hún var að segja frá stöðu sinni í fjölskyldunni eða lífinu þegar hún var lítil eða þá í ævintýraheiminum sem hún bjó til.  Virkilega vel skrifuð bók og gaman að því að frumtextinn skuli vera með, vinstra meginn á opnunni. Ég kann ekkert í spænsku en það skiptir ekki öllu máli.

Enn einn "sunnudagurinn" :-D

Gærdagurinn var nýttur í ýmislegt.  Til dæmis dreif ég mig með lánsbílinn alla leið í Brimborg og fékk rétt litið á hann til að athuga hvort hugsast gæti að eitthvað væri að fara að gefa sig.  Og ég fékk það staðfest sem mig grunaði.  Pantaði tíma fyrir bílinn en á alveg að geta notað hann í hófi ef ég er dugleg að kíkja ofan í húddið og fylgjast með hvort bæta þurfi frostlegi á vatnskassann.  Eftir að hafa fengið tíma um og eftir miðjan mánuðinn ákvað ég að nota tækifærið og athuga hvort bíllinn stæðist skoðun. Bílnúmerið endar á fjórum og mér fannst líka skynsamlegt að fá þetta á hreint áður en ég léti gera við bílinn.  Eins og fyrirsögnin á pistli gærdagsins bar með sér þá var þetta ekkert vandamál, bíllinn "flaug" í gegnum skoðunina athugasemdalaust og ég rétt hafði tíma til að ljúka úr einum kaffibolla á meðan.

Um fimm sendi ég kórstjóranum áminningu um að ég þyrfti að komast inn í kirkju og þar inn í eldhúsið til að sjá til þess að það væri til kaffi fyrir kórinn í kaffipásunni.  Ég var á undan að kirkjunni en ég komst þó inn þar sem séra Pétur var á staðnum. Hann var í símanum og ég vildi ekki trufla hann, rétt kastaði á hann kveðju enda kom kórstjórinn örskömmu síðar.  Æfingin gekk alveg þokkalega og tíminn leið afar hratt.  Hef smá áhyggjur af hálsinum mínum því það sýður djúpt í honum líkt og ég sé búin að vera stórreykingarmanneskja í mörg, mörg ár.  En ef ég passa að beita röddinni og líkamanum rétt að við sönginn þá er hægt að syngja á réttum nótum án þessa að "skemma" neitt.  Mér finnst þetta samt svolítið undarlegt þar sem ég er ekkert lasin og hvað þá með hálsbólgu.

Kvöldið fór svo í sjónvarpsgláp og lestur.

Lánsbíllinn fékk athugasemdalausa skoðun

Gærdagurinn var að mörgu leyti svipaður mánudeginum.  Las reyndar minna og saumaði meira og þar að auki skrapp ég aðeins til Böddu minnar og drakk kaffið með henni.  Mikið vildi ég að ég gæti létt henni lífið enn frekar.  Veit þó ekki hvernig í augnablikinu en mér hlýtur að detta eitthvað í hug.

Var komin heim aftur rétt áður en vináttulandsleikurinn við Eista hófst.  Alveg nýtt íslenskt lið frá því í leiknum við Kazakstan sl. laugardag og fengu margir loksins að spreyta sig og sanna sig fyrir þjálfurunum að þeir ættu skilið að vera valdir í byrjunarlið í "alvöru" keppni.  Frábært hvað við eigum annars mikið af efnilegum og góðum knattspyrnumönnum en leikurinn í gær þróaðist alls ekki eins og maður vonaði eða vildi.  Á meðan á leiknum stóð greip ég loksins í "Lost nomore" saumaverkefnið mitt eftir alltof langt hlé.  Það tók mig tíma að finna út hvar væri best að stinga niður nálinni en ég hætti ekki fyrr en ég var búin að klára endann sem ég valdi loksins þannig að það sést amk smá munur.

Davíð Steinn sá um kvöldmatinn og fékk þar að auki að bjóða einum vini þeirra bræðra með.  Sonurinn bjó til fjóra hamborgara frá grunni og hinn sonurinn sá um að ryðja eldhúsborðið.  Fínasta máltíð en það gleymdist reyndar að nota smá af því sem hafði verið óskað sérstaklega eftir á síðasta innkaupalista.

Á morgun er mars-búinn :-)

Skrýtið hversu hratt tíminn þýtur áfram, jafnvel þótt ekki sé verið að gera neitt sérstakt.  Í gær tók ég því afar rólega að mestu leyti.  Stutta einfalda útgáfan er sú að ég las, drakk kaffi, vafraði um á netinu, saumaði út og horfði á sjónvarpið. Var lengi vel ein í rólegheitum þótt ég færi nú ekki tiltakanlega snemma á fætur en mun fyrr en strákarnir enda fóru þeir örugglega seinna að sofa heldur en ég.

Lauk við bókina eftir Sólveigu Pálsdóttur sem ég minntist á í pistli gærdagsins og var hún spennandi allt til enda.  Er með margar bækur á náttborðinu og að lesa í þeim fjórum amk. Tvær með smásögusöfnum, ein með gamansögum af hrossum og hrossafólki og svo byrjaði ég í gærkvöldi á tvímála útgáfu bókarinnar Skólaus á öðrum fæti eftir Ana María Matute þýdd af Kristni R Ólafssyni.  Les aðeins íslenska hlutann en glugga stundum mér til gamans í spænska hlutann hægra meginn á opnunum eingöngu til að skoða ritmálið.

Hringdi í pabba og spjallaði aðeins og seinna hringdi svo mamma í mig og spjallaði lengur.  Ágætis hljóð í þeim báðum.

Fyrsti virki frídagurinn úr launavinnunni

Fyrst ætla ég að segja aðeins frá nokkru sem ég skrifaði ekki um í færslu gærdagsins um laugardaginn. Það var nefnilega svo að þegar ég kom heim úr heimsókninni frá Vífilsstöðum var Davíð Steinn að enda við að hella upp á kaffi og var þar að auki með heitt brauð í ofni, ætlað sér og mér.  Oddur Smári var í æfingarakstri og kom ekki fyrr en um það bil sem ég dreif mig í kjötsúpugírinn.

Gærdagurinn var afar rólegur hvað mig varðar.  Gerði heiðarlega tilraun til að sofa út en mig minnir að ég hafi verið byrjuð að lesa fyrir klukkan níu og farin að ramba aðeins um á netinu um tíuleytið. Gerði meðvitað sem allra minnst en hugsaði reyndar um það að skynsamlegast væri að bregða sér í örstutta göngu.  Ekkert varð samt úr því, fór ekki út fyrir dyr. Náði að klára Afturgönguna eftir Jo Nesbø. Spennan í þeirri bók er á köflum svo óbærileg að ég varð stundum að leggja hana frá mér og fara að gera eitthvað allt annað.  Um þrjú hellti ég loksins upp á kaffi og bjó til vöfflur úr hálfri uppskrift.  Davíð Steinn var akkúrat að skreppa út um það leiti sem ég var að byrja á vöfflugerðinni en ég lofaði honum því að það yrði afgangur þegar hann kæmi aftur.

Hafði afgang af kjötsúpu í kvöldmatinn og horfði svo á eitt og annað í sjónvarpinu fram eftir kvöldi með lokaða saumatöskuna við hliðina á mér.  Er annars strax byrjuð á nýrri bók, eina af þeim sem ég fékk lánaða af safninu fyrir nokkrum dögum, Hinir réttlátu eftir Sólveigu Pálsdóttur.  Fyrir nokkrum misserum las ég fyrstu skáldsögu sama höfundar, Leikarinn og nú er komin út ný skáldsaga, Flekklaus sem ég mun væntanlega einnig sækja í að lesa.  Höfundurinn nær mér alveg með góðum stíl, spennu og kímni í bland og þannig gerð að það er vel hægt að lesa og lesa á meðan blaðsíðurnar endast.  Gerði það reyndar með vilja að gera hlé á lestrinum í bili margra hluta vegna en mun sennilega ekki geta haldið mig lengi frá bókinni.  Fyrsta og önnur bókin eru um sama lögregluhópinn og um sakamál sem leysa þarf og það er líka farið út í einkalíf lögreglufólksins sem er misjafnt og gerir persónurnar í sögunum trúverðugri.

Pálmasunnudagur

Ég var komin á fætur upp úr átta í gærmorgun og vöknuð nokkuð löngu áður miðað við að það var laugardagur.  Reyndar var ég örugglega búin að sofa í rúma sjö tíma því ég var sofnuð vel fyrir miðnætti.  Ég var eitthvað að spá í hvort ég næði því að komast aðeins í sund áður en þetta "þriggja mánaða, handstýrða" færi af stað en það tókst ekki.  Kveikti á tölvunni í staðinn og dundaði mér einnig við ýmislegt hér heima áður en kominn var tími til að skreppa yfir til norsku esperanto vinkonu minnar. Þar sem vikan kom ekki í lúguna fyrr en eftir að ég var farin í vinnuna á föstudagsmorguninn ákvað ég að grípa blaðið með mér í heimsóknina.  Það varð til þess að mestur tíminn fór í að leysa aðalkrossgátu blaðsins og tókst okkur að klára að fylla í alla reiti og finna lausnarorðið.  Á eftir skelltum við okkur í rúmlega hálftíma göngu meðfram sjónum, í áttina að Gróttu og til baka.

Skrapp í Krónuna og keypti inn eftir lista.  Oddur Smári gekk frá vörunum fyrir mig og ég hringdi í Böddu til að láta hana vita að ég ætlaði að heimsækja hana á "nýja" staðinn og spurði í leiðinni hvort ég ætti ekki að taka með mér eitthvað lesefni.  Dreif mig strax af stað en varð reyndar að koma við hjá Atlantsolíu þar sem bensínljósið á lánsbílnum logaði.  Badda sat á kaffistofunni og beið eftir mér.  Ég þáði einn kaffibolla áður en við fórum inn í herbergið hennar, þar sem eru þrjú önnur rúm.  Hjálpaði henni úr inniskónum og breiddi yfir hana.  Las fyrir hana tvær smásögur eftir Guðmund L Friðfinnsson og eitt viðtal í helgarfréttablaðinu.  Við spjölluðum að sjálfsögðu líka um allt og ekkert.

Kom heim upp úr klukkan fjögur og horfði á seinni hálfleikinn í landsleiknum áður en ég bjó til kjötsúpu í stærsta pottinum handa okkur mæðginum.  Súpan ætti að duga í nokkra daga.  :-)

Smá páskaleyfi og styttra sundfrí

Ég var mætt á lánsbílnum í vinnuna nokkrum mínútum fyrir sjö.  Morgunverkin voru aðeins úr takti við það sem venjulegt er en okkur hinni morgunvaktinni tókst að leysa úr því ásamt þeirri sem var á næturvakt á konsúl.  Framleiðsluvélin var miklu seinni í flestum aðgerðum svo það varð ekki umflúið að láta kíkja á vélina. Biðum þó með alla ákörðun þar til fyrirliðinn og fleiri voru mættir enda kom það á daginn að það er að verða til nýr þjónustusamningur.  Sem betur fer var hægt að halda áfram og í næsta verkefni í röðinni gekk reyndar mun betur.  Vélin var svo stillt síðar um morguninn og hagaði sér eitthvað betur eftir það.  Ég var búin að fá það staðfest að ég gæti farið í frí næstu þrjá virka daga og náði, að ég held, að skilja eftir svotil hreint skrifborð.  Klukkan var líka alveg að slá í hálfþrjú þegar ég stimplaði mig út.

Strax og ég var sest inn í bíl hringdi ég eitt símtal.  Reyndar var ekki svarað hinum meginn svo ég brá á það ráð að keyra lánsbílinn í gegnum snerilausu þvottastöðina við Skúlagötu og hringdi í pabba á meðan ég beið eftir að hreinsun lyki.  Ég var rétt að leggja af stað út í umferðina aftur þegar sá sem ég reyndi fyrst að hringja í, hringdi til baka til að segja mér að hann gæti skotist heim til að afhenda mér ákveðnar vörur sem ég er áskrifandi að.  Það kom sér vel því þessar vörur koma mánaðarlega en ég hef sótt tvær sendingar í einu, annan hvern mánuð, amk síðustu 3-4 skiptin.

Eftir að hafa sótt kassana tvo fór ég heim, hellti upp á kaffi og bjó til vöfflur úr hálfri uppskrift.  Oddur skaust fyrir mig út í Sunnubúð eftir rjóma.  Ég bað hann um að kaupa 1/4 en þar sem hann vissi að ég ætlaði að hafa rabbarbaragraut í kvöldmatinn ákvað hann að kaupa frekar 1/2 líter.  Sniðugur, og þetta reyndist vera hin besta ákvörðun hjá honum.

Að loknum kvöldmat og fréttum skruppum við Oddur Smári í sund í Laugardalinn.  Ég fyllti á 20 skipta sundkortið hans en svo hittumst við ekki aftur fyrr en við vorum á leið upp úr lauginni.  Ég sá aðeins til hans en hann fór aldrei i laugina og í aðra potta heldur en ég.  Davíð Steinn hafði farið í sund með vini sínum kvöldið áður og var með aðrar áætlanir á prjónunum í gærkvöldi heldur en að skreppa aftur í sund.

Færsla no. 1944 fyrir mömmu og sjálfstæða Íslendinga :-)

Strætó tók mig upp í við Sunnubúðina ca korteri fyrir sjö í gærmorgun og hleypti mér út á sjöundu stoppitöðinni, við Hörpu um það bil tíu mínútum síðar.  Tíminn til tvö var nokkuð fljótur að líða. Þegar vinnu lauk labbaði ég við í Sundhöllinni og gerði klukkutíma stopp þar. Synti fleiri ferðir en oft áður en það er styttra á milli bakkanna heldur en í Laugardalnum svo líklega synti ég ekki mikið meira en 300m. Fór tvisvar í gufu og "sólaði" mig á milli og eftir áður en ég fór upp úr.  Aldrei þessu vant steig ég á vigtina og ég er ekki frá því að síðast liðna tæpu fimm mánuði hafi ég synt af mér hátt í tuttugu kíló. Það er nú bara all nokkuð miðað við að ég hef ekki verið að gera neitt annað og meðvitað varðandi þyngdarmálin.  Er bara glöð með að þyngdin sé aftur komin niður í tveggja stafa tölu og ætla að vara mig á að segja eina ferðina enn "Aldrei aftur yfir 100" og sjá aðeins til hvort það virki betur til að ég haldi mig fyrir innan 100 og komist jafnvel niður fyrir næsta tug eða tvo. Þarf reyndar ekki að losa mig við nema 4 kíló í viðbót til að komast að fyrra takmarkinu og það mun takast ef ég einbeiti mér en einblíni samt ekki of mikið á verkefnið.

Þegar ég kom heim í gær um fjögur færði ég lánsbílinn úr innkeyrslustæðinu um tvö stæði til vinstri. Það var það eina sem ég hreyfði bílinn í gær.  Oddur fór með pabba sínum í æfingaakstur og heimsókn til hans.  Davíð Steinn sá um kvöldmatinn en fór svo í sund með einum vini sínum. Ég horfði aðeins á sjónvarp, las og saumaði út og passaði mig á að vera komin upp í rúm fyrir hálfellefu. Las aðeins meira en ekki svo lengi. Er annars að lesa nýjustu bókina um Harrý Hole sem ég keypti á tilboðsverði fyrir bókaklúbbsfélaga í Forlaginu fyrir nokkru.

Vor í lofti, dag og dag

Hafði nokkrar áætlanir á prjónunum eftir vinnu í gær sem kröfðust þess að ég væri á lánsbílnum. Var mætt rétt fyrir sjö og stimplaði mig út aftur ca tuttugu mínútum yfir tvö.  Ein af áætlum mínum gekk ekki upp að þessu sinni svo ég lagði leið mína beint í Laugardalinn.  Var búin að synda þrjár x 50 ferðir þegar einn vinnufélagi minn ávarpaði mig.  Við skiptumst á nokkrum orðum en svo fór hann í sjópottinn sem ku vera kominn í samt lag og ég hélt áfram að synda um stund.  Eftir nokkrar ferðir í viðbót elti ég vinnufélagann upp og sannreyndi um leið að sjópotturinn var kominn í lag.  Spjallaði í nokkrar mínútur en skrapp því næst aðeins í gufu áður en ég fór upp úr og heim í bili.

Mætti á kóræfingu um hálfsex og þar var m.a. farið í páskadagskrána.  Þetta er aðeins öðruvísi en venjulega þar sem ég æfi alfarið orðið með sópraninum.  Tveggja tíma æfing var ekki lengi að líða. Fór heim með nóturnar.  Spilakvöld var hjá strákunum og opið hús í risinu vegna sölu þeirrar íbúðar.  Ég hringdi í einn frænda minn til að athuga hvernig stæði á og skrapp í heimsókn í kjölfarið. Vel var tekið á móti mér og voru hjónin bæði heimavið.  Heilmikið var spjallað en ég stoppaði í tæpa tvo tíma því ég vildi ekki fara of seint að sofa vegna morgunvaktarinnar.

Sjópotturinn kominn í lag

Ég bauð strákunum far í skólann á lánsbílnum í gærmorgun þar sem það var eina átta til fjögur vaktin mín í vikunni.  Vinnudagurinn leið mjög hratt og ég var búin á réttum tíma.  Þá dreif ég mig í fiskbúðina við Sundlaugarveg og keypti hrogn, ýsu og bleikju.  Næst lá leiðin í sundlaugina í Laugardalnum.  Fyrir utan hitti ég konu sem ég hef ekki hitt lengi og ég gaf mér tíma til að knúsa hana.  Hún var að bíða eftir e-m og í miðju spjalli fékk hún þau skilaboð að sú sem hún átti að hitta þarna væri komin inn.  Synti um 400 og fór því næst í gufu.  Gaf mér ekki svo langan tíma en þetta var samt virkilega gott og notalegt.

Svo skrapp ég heim, gekk frá sunddótinu og tók með mér bókasafnspokann aftur út í bíl.  Skilaði fjórum bókum af fimm og þegar ég kom aftur heim með fimm bækur í viðbót framlengdi ég skilafrestinum á þeirri sem ég hafði skilið eftir heima.  Hafði hrogn og ýsu í matinn.  Um það leyti sem Castle var að byrja tók ég aðeins á móti eiganda risíbúðarinnar rétt til þess að fylla út nauðsynlegt um stöðu hússjóðsins þar sem íbúðin er í söluferli.  Náði svo að horfa á megnið af Castle-þættinum.

Átta til fjögur í dag.

Þessa vikuna er ég að vinna flesta daga milli klukkan sjö og tvö fyrir utan daginn í dag. Í gærmorgun fór ég með strætó í vinnuna.  Vagninn var mínútu fyrr á ferðinni en það gerði ekkert til fyrir mig þar sem ég var komin tímanlega út í skýli við Sunnubúð.  Aftur á móti var ég svo utan við mig að ég fór út einni stoppistöð of snemma eða rétt við Sólfarið í stað þess að fara alla leið að Hörpu.  Það gerði heldur ekki til því ég var ekki lengi að arka þennan spöl og stimplaði ég mig inn á slaginu klukka sjö.  Öllu verra var að ég hélt áfram að vera utan við mig fram eftir morgni. Það hafði sem betur fer ekki alvarlegar afleiðingar en setti óneitanlega skrýtna vinkla á annars niðurnjörvað morgunstarfið í kortadeildinni.  Stimplaði mig út korter yfir tvö.

Hafði hugsað mér að labba heim en koma samt við í Sundhöllinni. Þar sem ég arkaði eftir Skúlagötunni fékk ég þá hugmynd að athuga hvort fyrrum kórsystir mín, sem býr við Lindagötu, væri heimavið. Svona ákvarðanir geta fallið um sjálfar sig ef ekki hefur verið hringt á undan sér eins og um var að ræða í mínu tilviki.  Ég var hins vegar svo heppin að altliljan mín var heima.  Hún bauð mér að koma með sér niður og fá mér kaffi með sér, sem ég þáði.  Við höfðum um nóg að spjalla og klukkutíminn leið hratt.  Hún var á leið í heimsókn til dóttur sinnar og ég hélt för minni áfram að Sundhöllinni.

Man ekkert hvenær ég skilaði mér heim eftir vinnu, heimsókn og sund en það var sennilega á sjötta tímanum.  Hafði til kvöldmatinn, horfði á fréttir og skrapp svo aðeins til hennar Böddu minnar.

Sólmyrkvinn sem og gærdagurinn

Á föstudagsmorguninn var skutlaði ég bræðrunum í skólann um átta og síðan lá leiðin beint í Laugardalinn.  Ætlaði svo sem ekki að stoppa neitt lengi en þegar til kom var ég mun lengur en vanalega.  Synti kannski ekki svo mikið eða einungis 300metra en þegar ég kom út úr gufunni á eftir bauð einn sundlaugarstarfsmaður mér að kíkja á sólmyrkvann í gegnum rafsuðuhjálm.  Það varð til þess að ég fór aftur inn í gufu í von um að fá að kíkja betur á sólmyrkvann um það leyti sem hann væri að ná hámarki.  Klukkan var ekki nema korter, tuttugu mínútur yfir níu þegar ég kom aftur úr gufunni og þá var farið að dreifa álþynnum (gylltum öðrum meginn og silfruðum á hinni hliðinni) fyrir þá sundlaugagesti sem vildu.  Ég þáði eina svona þynnu, braut gylltu hliðina inn og skoðaði svo myrkvann allt þar til hámarkinu var náð.  Þá snöggkólnaði mér svo að ég sá mitt óvænna og dreif mig inn í sturtu.  Ákvað svo að kaupa mér kaffi og banana áður en ég færi heim.  Kaffið var reyndar frítt þennan morguninn.  Ég settist með málið og bananann hjá fólki sem sest greinilega niður saman eftir smá sundferðir, potta og gufu.  Ég var boðin velkomin í hópinn og var líka svo heppin að fá að skoða myndir sem ein konan hafði tekið af sólmyrkvanum.

Upp úr tólf fékk ég þá hugmynd að fá mér göngutúr í vinnuna og var ég ekkert að velja allra stystu og beinustu leiðina en svo sem ekki þá lengstu heldur.  Gönguferðin tók mig rétt tæp þrjú korter og var ég sem betur fer með auka bol í bakpokanum því það var "Önnufoss" á bakinu á mér.

Í gærmorgun var ég komin á fætur fyrir tíu þrátt fyrir að hafa ekki farið að sofa fyrr en um hálfþrjú um nóttina.  Las nefnilega um stund eftir að ég kom heim af árshátíðinni.  Fann aðeins fyrir því að hafa dansað svona mikið og ákvað að skella mér í Laugardalinn, aðallega til að athuga hvort gufan myndi ekki mýkja mig aðeins upp.  Synti samt eitthvað smávegis.  Fljótlega eftir að ég kom heim úr sundinu var kominn tími til að dubba sig upp og drífa sig í upphitun fyrir fermingarmessu.  Fermdar voru fimm stúlkur.  Um leið og messunni lauk fór ég heim, skipti um föt og var klár í að drífa mig austur. Strákarnir höfðu báðir ætlað að fara með mér en þegar til kom varð Oddur að segja pass því hann var að vinna að verkefni sem varð að skilast fyrir miðnætti.  Davíð Steinn kom hins vegar með.  Við komum austur um hálffimm og stoppuðum í tæpa fjóra tíma.

Árshátíð - seinni partur

Rúta, til að koma okkur á Grand Hólel þar sem árshátíðin sjálf var haldin, sótti okkar hóp og annan fyrirpartýshóp til.  Mörg úr okkar fyrir partýi voru reyndar á einkabílum, ekki að drekka og komu sér sjálf yfir á Grand.  Þar beið okkar fordrykkur og smá einsöngur.  Ég var nokkuð dugleg að ganga aðeins á milli og heilsa upp á vinnufélaga sem ég hitti ekki oft þar sem flestir í fyrirtækinu eru með vinnustöðvar við í turninum við Katrínartún en ég vinn í deildinni sem varð eftir á Kalkofnsvegi.  Um átta var hleypt inn í aðalsalinn.  Þegar allir voru búinir að finna og setjast við borðin sín kynnti formaður SRB veislustjóra kvöldsins sem tók þegar við keflinu.  Á milli rétta kynnti hann skemmtiatriði kvöldsins, fór sjálfur með gamanmál, stjórnaði happdrætti og söng.  Maturinn var góður, borðfélagarnir frábærir en eftir borðhald kynnti veislustjórinn hljómsveit kvöldsins, Á móti sól, sem byrjaði á því að spila undir söng veislustjórans og var svo að stanslaust til klukkan rúmlega eitt.  Stuðið var mikið.  Ég var reyndar ekki alveg allan tímann á dansgólfinu en megnið af þessum tíma.  Það rann af mér lýsið, ég var örugglega heit og rauð í framan og dansaði mig gersamlega upp að hnjám, þakklát fyrir að vera ekki á háhæluðum skóm.  Ég var svo heppin að mér bauðst far heim með einni sem vinnur á minni deild.  Hún skutlaði fyrst heim tveimur öðrum á tvo staði vestur í bæ og það var mikið fjör í bílnum hjá okkur á meðan.  Gærdagurinn var semsagt í tveimur orðum skrifað, MJÖG SKEMMTILEGUR.

Nú ætla ég aðeins að víkja að seinni part nýliðinnar vinnuviku, svona rétt áður en ný vinnuvika hefst. Það féllu niður tímar hjá Oddi Smára á fimmtudaginn svo var heima.  Ég skutlaði Davíð Steini í skólann um átta og dreif mig svo í sund í Laugardalinn.  Þegar ég kom upp úr var klukkan níu. Hringdi í soninn sem var heima til að athuga hvort hann væri vaknaður, klæddur og tilbúinn að taka á móti viðgerðarmanninum.  Það reyndist vera og ákvað ég sjálf að skreppa á skattstofu Reykjavíkur til að sækja um endurgreiðslu á virðistauka af vinnu við endurnýjun baðherbergisins.  Var búin að reyna að gera þetta rafrænt en fann ekki réttu útfyllingarskjölin.  Ég fékk frumrit til útfyllingar og náði að fylla það út ca 90%.  Fékk aðstoð með að ljúka útfyllingu og var svo beðin um stimplaða reikninga sem sönnuðu að ég hefði borgað fyrir vinnuna.  Ég spurði hvort ég mætti senda þetta rafrænt og það var í góðu lagi.

Þegar ég kom heim var búið að skipta um ljósleiðarabox og allt komið í lag sem hafði verið í ólagi í tæpa viku.  Vann skjal úr einkabankanum varðandi greiðslur fyrir baðherbergisframkvæmdirnar og sendi rafrænt til rsk.is  Horfði svo á síðasa Castleþátt með Oddi áður en ég fékk mér eitthvað að borða og dreif mig með strætó í vinnuna.  Var mætt um eitt og leið vinnutíminn afar hratt.  Síðasta klukkutímann lentum við sem vorum á seinni partsvaktinni í óþarfa veseni en náðum að klára og ganga frá öllu fyrir klukka sjö.  Þá átti ég þó eftir að skrifa smá skilaboð til morgunfólksins og það tók mig um tuttugu mínútur.  Ég rétt missti því af leið 13 og tók næsta vagn og skiptimiða upp á Hlemm.  Á meðan ég beið annað hvort eftir 11 eða 13 hringdi Oddur Smári og spurði hvort ég væri ekki að koma heim því maturinn væri alveg að verða tilbúinn.  :-)

"Á móti sól"

Gærdagurinn var langur og skemmtilegur.  Ég hafði stillt vekjarann á að vekja mig klukkan hálfátta til að vera mætt í sund strax um átta leytið.  Ég vaknaði sjálf klukkan hálfsjö.  Hafði litla eirð í mér til að kúra svo ég dreif mig bara á fætur og ákvað að setja inn blogg-pistil eftir rúmlega viku hlé.  Ég var aðeins lengur að skrifa heldur en ég ætlaði mér þannig að klukkan var orðin átta áður en ég lagði af stað í Laugardalinn.  Var tæpan klukkutíma að synda, gufast, þvo mér og bera á mig.  Rétt kom heim upp úr hálftíu til að hengja upp sunddótið og setja í eina þvottavél.

Á slaginu tíu var ég mætt til norsku esperanto vinkonu minnar en hún hafði verið í sambandi við mig kvöldið áður til að biðja mig um að koma klukkutíma fyrr.  Það hentaði mér alveg ágætlega. Við vorum nokkuð duglegar í því sem við erum að bralla saman.  Rétt fyrir tólf var ég stödd við Sorpu í röð bíla og beið eftir að staðurinn opnaði svo ég gæti "tekið til" í bílnum.  Var að henda smá dóti sem var búið að vera í bílnum í nokkra daga.  Síðan skrapp ég aðeins í Krónuna og keypti inn það nauðsynlegasta. Oddur Smári gekk frá vörunum þegar ég kom heim á meðan ég gekk frá í þvottahúsinu.

Um tvö hafði ég hugsað mér að skila inn bókum á Kringlusafnið en hætti snarlega við þegar ég mundi eftir því að það er Kringlukast þessa dagana og því meiri umferð en vanalega.  Kíkti aðeins á Böddu mína og var ekki búin að stoppa lengi þegar yngsta dóttir hennar, nafna mín og frænka, leit við. Alltaf gaman að hitta þær mæðgur en hundleiðinlegt fyrir gömlu konuna að þurfa að vera á sjúkrahúsi og vita ekki hversu lengi hún þarf að vera þarna.

Klukkan að verða hálfsex var ég búin að klæða mig upp í sparifötin og rjóða smá lit á varirnar. Var sótt nokkru seinna af mæðgum.  Mamman vinnur með mér en dóttir hennar er nýkomin með bílpróf og hún tók við bíllyklunum eftir að við vorum komnar að staðnum þar sem fyrirpartýið fyrir árshátíðina var haldið.  Þar var skemmtilegt fólk og þónokkuð fjör.  Því miður verð ég að láta staðar numið hér að sinni þar sem ég á að vera mætt í upphitun fyrir fermingarmessu klukkan eitt.  En enda bara á því að segja að fjörið var rétt að byrja.  :-)

Afmælisparturinn og kannski meira til

Eftir vinnu og kvöldmat á mánudagskvöldið var skrapp ég aðeins til gömlu konunnar á öldrunardeildinni í Fossvoginum.  Stoppaði ekkert svo lengi en mig minnir að klukkan hafi verið langt gengi í tíu þegar ég kom heim aftur.  Þá dreif ég mig í smá afmælisbakstur.  Bakaði tvo ein hvers konar kakóbotna úr einni uppskrift áður en ég fór að sofa.

Klukkan sjö á afmælisdag okkar tvíburahálsystranna var ég búin að búa mér til kaffi sem ég notaði að hluta til út í kakó-flórsykurskrem sem ég setti á milli kökubotnanna og einnig yfir kökuna.  "Gafflaði" töluna 47 ofan á.  Skutlaði bræðrunum í skólann og skrapp í sund í Laugardalnum.  Veðrið var yndislegt og gaf ég mér góðan tíma til að njóta þess.  Var samt komin heim aftur um tíu. Hringdi í pabba og systur mína og í hádeginu hringdi mamma í mig og óskaði mér til hamingju með 37 árin. Og ég sem var 45 ára bæði í fyrra og hittifyrra.  Þessi tími er hvort sem er alltaf að æða frá manni og maður bara er og það virðist sem gær, í dag og á morgun blandist saman í núinu.  Ég fór á lánsbílnum í vinnuna.  Reyndi að senda hugarskilaboð um laust stæði á neðra planinu en sá ekkert þegar ég keyrði framhjá.  Lagði í gjaldsvæði örskammt frá og þegar ég trítlaði yfir í vinnuna með dótið mitt,afmæliskökuna og fleira sá ég eitt laust stæði innarlega á planinu.  Hefði sennilega séð það ef ég hefði komið að Skúlagötumeginn en ekki ekið Ingólfsstrætið.  Á vinnustaðnum var búið að skreyta básinn minn með blöðrum og fiðrildaútklippum.  Virkilega flott og skemmtilegt.  Vinnudagurinn leið afar hratt en ég kom ekki að framleiðslunni fyrr en eftir afmæliskaffið.  Kom heim um hálfátta og þá var Davíð Steinn að byrja að elda lasanja í afmælismatinn.  Oddur Smári lét mig og vita að það væri til kaffi.  Þessir synir mínir eru einstakir og þeir hjálpuðu mér alveg helling við undirbúning matarboðsins helgina áður.  Matur var borðaður um níu og um tíu fengum við okkur smá bita af ostaköku.  Ég slapp eiginlega við alla fyrirhöfn og var virkilega sátt við afmælisdaginn.  Enn var net, sími og sjónvarp ekki komið í lag en fyrir mig gerði það minnst til.

Á miðvikudagsmorguninn fengu tvíburarnir aftur far í skólann og að þessu sinni mætti ég í vinnuna klukkan átta. Þar sem ég er á kóræfingum klukkan hálfsex get ég ekki unnið milli 13 og 19 þá daga. Klukkan var um hálffimm þegar ég stimplaði mig aftur út og lagði þá leið mína beint í Sundhöll Reykjavíkur.  Synti örfáar ferðir og skrapp aðeins í gufuna.  Allt í allt var ég líklega rétt rúmlega hálftíma að þessu.  Hringdi í strákana og fékk þær fréttir að þeir væru á leið á spilakvöld í Tækniskólanum.  Einnig sagði Davíð Steinn að það hefði hringt í hann viðgerðarmaður fyrr um daginn og hann ætlað að koma við þá.  Þar sem enginn var við heima var nýr tími ákveðinn morguninn eftir. Ég fór því beint á kóræfingu úr sundinu, hringdi örstutt í pabba áður en ég fór inn.  Tveir tímar voru ekki lengi að líða en þar sem ég vissi að það væri engin kominn heim dreif ég mig í Fossvoginn og stoppaði til hálftíu.

12.-21.

Loksins, loksins er ég "komin aftur".  Ég fór reyndar aldrei neitt langt en ljósleiðaraboxið hætti alveg að virka hjá mér fyrir rétt rúmri viku síðan.  Heimasíminn, sjónvarpið og netið lá því niðri í nokkra daga.  Þetta var á föstudaginn fyrir rúmri viku.  Þá stóð til hjá mér að skreppa á fyrirlestur í lífsspekifélaginu með norsku esperanto vinkonu minni.  Hún hringdi í gemsann upp úr klukkan hálfsjö og tjáði mér að ein önnur vinkona hennar hefði verið að vinna fjóra miða á síðustu Tom Jones tónleikana í Austurbæ og spurði hvort ég vildi koma með þeim þangað.  Ég var alveg til í að taka U-beyju og sé svo sannarlega ekki eftir því þótt fyrirvarinn væri í styttra lagi.  Ég sótti Inger um hálfátta og við fengum stæði á fínum stað í Norðurmýrinni.  Næstu þrír tímar liðu ógnarhratt og ég skemmti mér konunglega.

Morguninn eftir gekk þetta fræga óveður yfir landann.  Ég skutlaði Oddi Smára yfir í HR rétt fyrir níu og þar var hann langt fram á dag að taka þátt í forritunarkeppni.  Veðrið var orðið miklu skaplegra um fimm þegar hann var loksins búinn og hann labbaði heim.  Ég var í ýmsum útréttingum eftir hádegið.  Lét skreyta afmælisgjöf frá kórnum til einnar nöfnu minnar í KÓSÍ sem var búin að bjóða okkur söngfélögunum ásamt fullt af öðru samferðafólki hennar að halda með henni upp á árin 70 um kvöldið. Afmælisdagurinn var reyndar þann 16. en það var mánudagur.  Sótti vörur til tvíburahálfsystur minnar og fékk í leiðinni að fylla á símana hjá sonum mínum.  Eftir að hafa þegið kaffi og með því og spjallað um stund sótti ég afmælisgjöfina úr skreytingu. Skrapp í heimsókn til hennar Böddu minnar og þegar ég kom þaðan voru strákarnir að fara með pabba sínum. Ég mætti í afmælisveisluna rétt upp úr klukkan átta og skemmti mér alveg jafn vel og kvöldið áður.  Kom heim rétt um miðnætti.

Sunnudagurinn var alveg jafn skemmtilegur og hinir tveir dagarnir á undan.  Fyrri parturinn fór í undirbúning undir kvöldið að mestu því ég var búin að bjóða norsku esperantovinkonu minni og manninum hennar í matarboð, nokkurs konar innflutnings partý vegna nýuppgerðs baðherbergis. Davíð Steinn hringdi fyrir mig í Vodafone og það var ákveðið að prófa að skipa um spennubreyti. Það virkaði ekki neitt og áfram var engin tengin við ljósleiðaraboxið og umheiminn. En matarboðið tókst vel og kvöldið var mjög skemmtilegt.  Hafði bleikt og grænt þema í matargerðinni, ofnbakaða bleikju með spínati, sæta kartöflumús, lauk í heitu smjöri og fulla skál af fersku sallati, fetaost og svartar ólífur til hliðar.  Þetta sló í gegn. Eftir borðhaldið bjó ég til kaffi og allir færðu sig yfir í stofuna, synir mínir líka, og þeir virtust hafa virkilega gaman af þessari heimsókn.

Á mánudagsmorguninn skutlaði ég Oddi Smára í skólann og fór sjálf í Sundhöllina.  Nýliðna vinnuviku vann ég flesta daga frá 13-19 fyrir utan miðvikudaginn.  Hringdi fljótlega í pabba er ég kom heim úr sundi og beið svo eftir því að klukkan yrði örugglega tíu áður en ég vakti Davíð Stein en hann átti ekki að fara í skólann fyrr en seinni partinn og hafði tekið að sér að hringja aftur í þjónustuver Vodafone.  Þá varð það alveg ljóst að bilunin væri það alvarleg og mjög líklegt að boxið væri hreinlega ónýtt svo erindið var sent áfram upp í bilanadeild og sagt að haft yrði samband þegar einhver kæmist á staðinn til okkar að kíkja á málin berum augum.  Ég mætti eins og fyrr segir í vinnu klukkan eitt og fór fljótlega að sinna framleiðslunni ásamt þeim sem var með mér á vaktinni.  Það gekk alveg ótrúlega vel hjá okkur og við náðum að framleiða 2500 kort á tæpum sex tímum, reyndar með tveimur góðum pásum.  En hér set punkt í bili. Er á leið í sund, sjötta daginn í röð.

Rúmlega einn þriðji liðinn af nýbyrjuðum mánuðinum

Fór á fætur rétt upp úr klukkan sex í morgun og gaf mér góðan tíma til að sinna hefðbundnum morgunverkum.  Var mætt út í skýli við Sunnubúðina korter fyrir sjö. Vagninn var örlítið seinn en bilaði þó ekki.  Stimplaði mig inn rétt rúmlega.  Vinnudagurinn leið jafn hratt og flestir aðrir vinnudagar. Náði líka að sinna verkefnum sem sjaldan hefur verið hægt að komast í undanfarið. Stimplaði mig út klukkan 14:14 og labbaði beinustu leið heim. Færði lánsbílinn, sem var á stæði fyrir framan hús nr 9, á stæði rétt við nr. 21.  Ég var komin heim á undan strákunum. Hringdi austur fljótlega en aldrei þessu vant kom enginn á línuna.  Á fimmta tímanum fékk ég skilaboð frá frænku minni og nöfnu að mamma hennar væri komin aftur á sjúkrahús. Ég ákvað þegar í stað að skreppa í heimsókn.  Hitti nöfnu mína í stutta stund og sat svo og spjallaði við gömlu konuna í rúma klukkustund þar sem hún sat fram á rúmstokkinn á ganginum á öldrunardeildinni.  Mér fannst gamla konan reyndar örlítið hressari heldur en þegar ég hitti hana síðast en hún er aftur komin með sýkingu og það þarf að líta betur til með henni heldur en hægt er að gera þegar hún er heima hjá sér.

Heildarfærsla númer 1934, ártalið hans pabba míns.

Ég ákvað að fara á lánsbílnum til vinnu í morgun.  Gaf mér góðan tíma því ég vissi ekki hversu lengi væri verið að sópa og skafa af bílnum áður en hægt yrði að leggja í hann.  Það tók hins vegar mun styttri tíma en ég áætlaði og var ég að stimpla mig inn ca sjö mínútur í sjö.  Vinnudagurinn náði svo aðeins fram yfir tvö en ekkert mjög margar mínútur þó.  Dreif mig í bankann að sinna tveimur málum þar fyrir aðra gjaldkerastöðuna sem ég hef tekið að mér.  Síðan lá leiðin í Laugardalslaugina. Synti 500m, fór beint í gufu á eftir í uþb tíu mínútur og sat svo úti um stund.  Fór með sunddótið heim og gekk frá því, fékk mér smá snarl og tók mig til fyrir kóræfingu og heimsókn í Hafnarfjörðinn á eftir.

Tveggja tíma kóræfing var ekki lengi að líða. Staldraði aðeins við og "fundaði" með ferðanefndinni áður en ég dreif mig yfir til tvíburahálfsystur minnar. Hún kíkti aðeins á skattframtalið mitt með mér og það tók drjúga stund.  Virðist vera í góðum málum þar en við fundum ekki út hvernig hægt væri að sækja um endurgreiðslu á virðisauka af vinnu við endurnýjun baðerbergis og skila með rafrænt. Endirinn verður líklega sá að ég fer með öll gögnin á skattstofuna og sæki beint um þetta þar.  Þá get ég skilað inn umsókn vegna málningarvinnu í leiðinni ég fékk ekki þann reikning fyrr en í janúar, dagsettan í janúar.  Ég var líka með saumana mína með en við gáfum okkur ekki tíma í svoleiðis.  Kvaddi um tíu og var komin alla leið heim aftur og búin að leggja bílnum innarlega í götunni þegar ég mundi hvað ég hafði ætlað að taka með mér heim, styrktarvörur sem tvíburahálfsystir mín gleymdi að koma með til mín í fyrrakvöld. Hringdi auðvitað í vinkonu mína sem kveikti strax á perunni um leið og hún sá hver var að hringja og saman hlógum við að þessari gleymsku okkar enda lítið hægt að gera annað í stöðunni í bili.  :-)

Tveir vagnar í vinnuna í morgun

Í gærkvöldi var saumaklúbbur hjá mér og var 100% mæting, þ.e. við vorum þrjár.  Ég náði loksins að klára útlínur og merkingu á gamaldags símanum.  Það var mikið spjallað og hlegið og auðvitað hvarf tíminn alltof hratt frá okkur.  Næsti "fullsetni" saumaklúbbur verður ekki alveg á næstunni því ein af okkur er að fara í heilmikla og langa ævintýraferð.  Við hinar munum samt halda merkinu á lofti á meðan og taka svo fagnandi á móti ferðalanginum þegar hann snýr aftur.

Fyrsta ferð leið 13 niður í bæ á morgnana stoppar ca klukkan 06:47 fyrir framan Sunnubúð. Það á að vera alveg nægur tími fyrir mig til að komast alla leið að Hörpu og stimpla mig inn í vinnu (hinum megin við götuna) áður en klukkan verður mikið meira en sjö.  Í morgun stoppaði hins vegar vagninn á Hlemmi og vagnstjórinn tilkynnti um bilun.  Ég bað um skiptimiða og  örfáum mínútum seinna náði ég leið 11 sem var á leið niður í bæ.  Ég varð aðeins um fimm mínútum of sein í vinnuna.

Var búin rúmlega tvö og ákvað að taka strætó heim að þessu sinni þannig að ég var komin heim nokkuð snemma.  Hringdi í pabba og lagði mig svo í um klukkustund.  Er annars aðeins byrjuð að kíkja á skattframtalið sem verður örlítið viðfangsmeira heldur en stundum áður.  :-)

Ný vinnuvika

Horfði á Landann, fréttir og leitina að Billy á RÚV og Law and Order á SjáEinum í gærkvöldi í þessari tilteknu röð.  Var komin upp í rúm fyrir hálfellefu og sofnuð um ellefu.  Vaknaði á undan klukkunni í morgun.  Þ.e. ég hélt ég hefði still gsm-vekjarann á að vekja mig  ca tíu mínútur fyrir sex. Klukkan var nýorðin fimm þegar ég rumskaði.  Kúrði áfram til hálfsex og ákvað þá að slökkva á vekjaranum og fara á fætur. Þá kom í ljós að ég hafði aldrei stillt á mig neina klukku áður en ég fór að sofa.

Tók strætó í vinnuna og var að stimpla mig inn rétt fyrir sjö.  Mótvaktin mín var þegar mættur. Ég ákvað að hann skyldi sjá um sendingar og móttöku til klukkan átta og sinna svo bókhaldinu og talningum eftir það.  Ég hlóð inn fyrstu daglegu verkefnunum og tróð í vélina.  Þegar átta-fjögur vaktin mætti leysti önnur bókarann af en ég ákvað að vera á vélinni áfram til klukkan tíu. Vinnudagurinn minn leið annars frekar hratt.  Stimplaði mig út  ca korter yfir tvö og labbaði þá upp Ingólfsstræti og Skólavörðustíg.

Kom við í Sundhöll Reykjavíkur og var komin ofan í laugina stuttu fyrir þrjú. Tíndi tölunni á ferðunum en ég er nokkuð viss um að þær voru amk 11x25m. Hafði aldrei þessu vant nóg pláss í lauginni og enginn að "flækjast fyrir mér".  Skrapp örstutt út í heitari pottinn og svo í gufu. Lét aðeins gufa af mér útivið áður en ég fór upp úr og labbaði alla leið heim í smá snjókomu. Var eiginlega eins og snjókerling þegar ég kom heim þótt þetta væri ekkert sérlega langur spölur.  Mokaði aðeins af útitröppunum áður en ég fór inn, þannig að klukkan var byrjuð að ganga fimm þegar ég kom heim.  :-)

Galdramessa

Það gekk ekki alveg nógu vel að snúa á klukkuna og svefninn.  Horfði á "Augst Rush" á RÚV í gærkvöldi, varfraði svo heldur lengi um á netinu þannig að klukkan var sennilega um eitt eftir miðnætti þegar ég skreið upp í. Las ekki neitt og var enga stund að sofna.  Vaknaði hins vegar nokkru áður en klukkan sló átta. Gerði tilraun til að kúra lengur og hefði sennilega átt að grípa aðeins í bók.  Var komin á fætur um hálfníu.  Ákvað fljótlega að taka niður "gardýnurnar" í stofunni og eldhúsinu og skella þeim á viðkvæmt prógramm í þvottavélina.  Vafraði svo um í netheimum og var meira að segja farin að kíkja á skattframtalið. Gleymdi næstum því að fá mér eitthvað í svanginn. Þegar þvottavélin var búin tók ég innihaldið með mér beint upp í íbúð.  Lagði eldhúsgardýnurnar á handklæði inn á rúm en hengdi hinar aftur upp í stofunni.  Klippti neðsta partinn af þeim, sem var orðinn frekar slitinn, þannig að nú ná þær aðeins niður að opnanlega faginu á stofuglugganum.  Kemur hreint ekkert illa út.

Um tólf skrapp ég út og sópaði og skóf af lánsbílnum. Þá loksins fékk ég mér eitthvað í svanginn áður en ég skipti um föt og lagði tímanlega af stað til að koma við í hraðbanka áður en ég mætti í krikjuna rétt um eitt. Rétti formanni kvenfélagsins mitt framlag á hlaðborðið áður en ég tók af mér og skipti um skó.  Judith Þorbergsson leysti Árna Heiðar organista af  og spilaði allan tímann á orgelið. Við sungum yfir alla fjóra sálmana, öll erindin, til að hita kórinn upp og æfa afleysingaorganistann. Messan tókst annars prýðisvel.  Jón Víðis töframaður lék listir sínar með aðstoð séra Péturs og tveimur af fjölmörgum börnum sem voru mætt. Það var annars nokkuð þétt setinn bekkurinn en við kórfélagarnir, 10 sem vorum mætt fengum þó alveg sæti. Lagt var á borð í efra og neðra og eitt inni í kirkjuskipi eftir messu. Ég kom ekki heim aftur fyrr en um fjögur og þrátt fyrir að veitingum hefðu verið gerð góð skil fékk ég smá afgang með mér heim.  Bræðurnir voru bara hressir með það.

Laugardagur

Vaknaði einhvern tímann á áttunda tímanum í morgun. Kúrði áfram um stund en ekkert svo lengi þó því það var smá dagskrá hjá mér framan af morgni.  Fékk mér morgunmat og vítamín og tók bæði til sunddótið og esperantodótið.  Þurfti aðeins að sópa og skafa af lánsbílnum.  Var komin ofan í Laugardalslaugina rétt um níu. "Fann" mér góðan stað og var að hugsa um að synda eins og tíu ferðir eða 500 m.  Þegar ég var að klára áttundu ferðina mætti ég öðrum sundgarpi og ég varð að víkja aðeins af leið til að forða árekstri.  Ég ákvað að þetta væri gott í bili og fór í gufuna í staðinn áður en ég fór aftur inn í klefa.

Mætti örlítið of seint í klippingu en það voru held ég ekki nema tvær mínútur sem skeikaði.  Líkt og fyrir sex vikum var ég eini kúnninn í klippingu á þessum tíma.  Við Nonni vorum þó síður en svo að spjalla á eins alvarlegum nótum og hluta af síðasta tíma. Það er reyndar alltaf gott að spjalla við  klipparann minn og tíminn líður alveg extra hratt.  Áður en ég kvaddi og þakkaði fyrir mig eftir að hafa greitt fyrir klippinguna þá komumst við að því að þetta var síðasti skipulagði tíminn. Það voru skipulagði þrettán næstu tíma í snarhasti á hefðbundnum sex vikna fresti.

Skrapp heim með sunddótið mitt en fór svo beint vestur í bæ til norsku esperanto vinkonu minna.  Og þrátt fyrir að þurfa mikið að spjalla þá glugguðum við líka í bækurnar allavega fjórða partinn af tímanum sem ég stoppaði hjá henni.

Næst lá leiðin í Krónuna og svo skrapp ég með lánsbílinn á snertilausa þvottastöð áður en ég fór heim. Oddur Smári kom út og sótti hluta af pokunum og gekk frá vörunum.  Ég hingdi og spjallaði aðeins við pabba áður en ég hellti mér upp á kaffi. Davíð Steinn vaknaði ekki fyrr en seinni partinn en hann hjálpaði mér að útbúa kjötsúpu í matinn og núna er seinni galdramessukakan fyrir morgundaginn að bakast í ofninum.

"Röddin"

Ekki mín, ekki bókin heldur þátturinn "The Voice".  Ný þáttaröð hófst um síðustu helgi.  Þá spáði ég reyndar lítið sem ekkert í að horfa, var að hugsa um allt annað.  En í kvöld ætlaði ég rétt að kíkja á annan þáttinn og gat svo ekki hætt að horfa fyrr en komið var að næsta dagskrálið. Hugsanlega hefði verið skynsamlegra að horfa á þetta á tímarásinni til að geta spólað hratt yfir auglýsingarnar. Og líklega hefði ég geta nýtt tímann betur, t.d. með því að grípa í saumana mína.  En svona fór um sjóferð þá og ég er ekkert að afsaka mig eða sjá eftir einu né neinu.

Aðeins um gærdaginn. Annar strákurinn fékk far með mér í skólann í gærmorgun en það féll niður fyrsti tími hjá hinum syninum svo hann gat leyft sér að kúra aðeins lengur. Vinnudagurinn leið mjög hratt og hann var brotinn aðeins upp þar sem ég þurfti að skreppa frá á fund annars staðar í borginni milli klukkan tíu og ellfefu.  Fjarveran allt í allt var sennilega einn og hálfur tími eða svo.

Fór beinustu leið heim eftir vinnu og þá var orðið ljóst að ekkert yrði úr að strákarnir færu til pabba síns í mat. Sem betur fer fékk ég hugmynd að kvöldmat sem ég átti allt hráefni í og tók ekki mjög langan tíma í eldamennsku.  Davíð Steinn samdi við mig um útgáfuna af pastaréttinum, bað um að fá að taka sér af pönnunni áður en ég bætti lauk, gulrót og sætri kartöflu út í skrúfupasta með túnfiski með bræddum osti með svörtum pipar.  Hvað eru mörg með í því.  ;-) Rétturinn heppnaðist fullkomlega.

Umhleypingar

Strákarnir þáðu far með mér í skólann í gærmorgun.  Það teygðist aðeins úr vinnudeginum og var klukkan að verða hálffimm þegar ég var laus.  Oddur Smári hafði sent mér sms um þrjú og spurt hvort ég gæti sótt hann í skólann eftir vinnu.  Ég varð ekkert hissa á þeirri spurningu þegar ég kom út úr vinnustaðnum.  Það tók mig dágóða stund að komast upp í Tækniskóla en kannski var það vegna þess að ég valdi ekki rétta leið, og þó. Við mæðgin komum heim um fimm og hittum Davíð Stein þar fyrir en hann hafði fengið far heim úr skólanum.  Ég hringdi í pabba og spjallaði örstutt við hann. Var mætt á kóræfingu á slaginu hálfsex.  Kórstjórinn er enn lasinn en hann hafði fengið raddþjálfarann til liðs við sig og þrátt fyrir að það vantaði mismikið í næstum allar raddir fengum við hin sem vorum mætt heilmikið út úr þessari þjálfum.  Held meira að segja að ég hafi komist upp á háa c-ið og bassinn komst alla leið niður á "lága c-ið".  Með smá kaffipásu vorum við að í rúma tvo tíma. Strax á eftir skrapp ég í Laugardalslaugina, synti 500 metra og sat svo góða stund í gufunni á eftir. Hérna heima var spilasession og voru þeir alls fjórir að sonum mínum meðtöldum.

Raddþjálfun

Í gærmorgun tók ég strætó upp úr klukkan hálfátta frá Sunnubúðinni þannig að ég var mætt í vinnuna ca 12 mínútum fyrir átta.  Vinnudagurinn leið jafn hratt og oftast áður.  Vann á vélinni fyrir hádegi og sinnti reikningagerðinni, sýndi og kenndi, eftir hádegi.  Stimplaði mig út tíu mínútur yfir fjögur, tók vinstri beygju og labbaði Lækjargötuna og hægra meginn við Skólavörðuhæðina alla leið heim.  Uþb 3 km.  Heima hringdi ég í foreldra mína eftir að hafa lokið af smá heimilisverkefni.  Hafði til kvöldmatinn rétt fyrir sjö, horfði aðeins á Castle í sjónvarpinu og var komin upp í rúm með bók um hálfellefu.  Las ekkert svo lengi og var líklega sofnuð upp úr ellefu.

Gekk og "synti" heim úr vinnu í gær

Rétt áður en strætó kom að skýlinu við Sunnubúð þar sem ég beið um hálfátta í gærmorgun uppgötvaði ég að ég var ekki með nauðsynlegar "vinnugræjur" meðferðis.  Ég hringdi í Odd og bað hann um að taka til lykilkortið mitt á meðan ég labbaði til baka.  Gat þá í leiðinni kastað aftur kveðju á systur mína og yngri systurdóttur.  Mágur minn var farinn í göngutúr með Cöru og eldri systurdóttir mín var sofandi.

Náði svo strætó klukkan 7:47, hitti fyrrum bekkjarbróður bræðranna í skýlinu og var mætt í vinnu á slaginu átta.  Vinnudagurinn leið afar hratt og var klukkan byrjuð að ganga fimm þegar ég stimplaði mig út og labbaði af stað heimleiðis með ca klukkutíma stoppi í Sundhöllinni.  Syndi 9x25m ferðir, fór örstutt í heitari pottinn, góða stund í gufuna og sat svo úti við á stól þar til ég var orðin þurr. Kom heim um sex.  Hringdi í pabba áður en ég steikti þorsk, sauð kartöflur og hitaði lauk í bræddu smjöri í matinn. Hafði svo samband við Böddu mína rétt til að láta hana vita að ég ætlaði aðeins að kíkja á hana um kvöldið.

Tómlegt í "kotinu"

Systir mín og yngri dóttir hennar fóru út úr húsi stuttu fyrir klukkan átta í gærmorgun til að Helga gæti tekið myndir af skautakeppni A-skautara í Egilshöll fram að hádegi og Bríet fylgst með og horft á vinkonu sína keppa.  Vinkonan var á staðnum og horfði á Bríeti á laugardagsmorguninn. Ingvi mágur skrapp út með Cöru í stutta stund en hann átti svo von á að þau yrðu sótt e-n tímann á tíunda tímanum. Ég sá því ástæðu til að hella upp á kaffi og við mágur minn áttum gott morgunspjall yfir kaffibollunum. Samt vorum við með Merrild en ekki Gevalia.  ;-)

Ég skrapp til esperanto vinkonu minnar um hálftólf, aðeins á öðrum tíma og degi, en við vorum búnar að sammælast um þetta á laugardaginn var.  Nú var hún búin að finna esperanto-bækurnar en ég var aftur á móti ekki með neitt slíkt með mér.  Kláruðum nokkrar krossgátur saman og fórum svo í göngutúr meðfram sjónum í áttina að Seltjarnarnesi og snérum við nokkurn veginn á svæða-skilunum. Svo skrapp ég í Krónuna eftir meiri mjólk og brauði og smávegis í viðbót sem vantaði upp á til að geta haft "síðustu kvöldmáltíðina" handa "Akureyringunum".

Fljótlega eftir að ég kom heim bjó ég til vöfflur úr heilli uppskrift og í miðjum vöffluklíðum komu tveir vinir strákanna í heimsókn og þeim var að sjálfsögðu boðið með.  Systir mín og fjölskylda komu úr kaffiboði frá mágkonu hennar. þar sem einnig hittust eitthvað af bræðrum mágs míns og pabbi hans, upp úr sex.  Þau voru það södd að ákveðið var að kvöldmatur yrði ekki fyrr en um átta.  Oddur hjálpaði mér við kvöldmatargerðina og eftir mat skrapp hann í hálftíma göngu með Cöru.

Flestir fóru í háttinn um ellefu og nú svaf eldri systurdóttir mín með mér í stofunni.

Sund, skautar og fleira

"Akureyringarnir" vöknuðu fyrst í gærmorgun, fyrir klukkan átta.  Ég fór fljótlega á fætur líka og var farin út á undan þeim því ég hafði ákveðið að byrja á því að skella mér í sund. Náði 3 ferðum (6 ef báðar leiðir fram og til baka eru taldar) í Laugardalslauginni og er viss um að það voru rúmlega 300m þar sem mér fannst ég sjaldnast vera að synda beint á milli vegna nokkurrar umferðar. Fór örstutt í sjópottinn og aðeins lengur í gufu.

Skrapp heim með sunddótið og sótti Odd í leiðinni.  Davíð Steinn varð þá einn eftir heima að passa Cöru.  Komum í Egilshöllina um tíu góðum tíma áður en Bríet átti að keppa. Þær eru 16 í hennar flokk og í þremur hópum.  Fyrsti hópurinn var byrjaður en Bríet var í þeim síðasta.  Foreldrar mínir voru mætt rétt á undan og sáu allar stelpurnar keppa.  Þrátt fyrir lasleika og hælsæri náði Bríet þriðja sætinu og við sáum miklar framfarir hjá henni.

Eftir þessa keppni skruppum við mæðginin heim enda voru rúmir þrír tímar þar til Hulda átti að keppa.  Davíð Steinn var búinn að fara tvisvar út með Cöru, fyrst í tuttugu mínútur og svo í rúma klukkustund.  Hann fór svo með hana í stutta pissuferð út í gar áður en hún var sótt af vinkonu systur minnar sem líka á svona hund, bara aðeins eldri.  Cara er ekki nema sex mánaða en Aska er nokkurra ára en þær eru ágætis vinkonur og hafa gaman að því að leika sér saman.

Við Oddur vorum komin aftur upp í Egilshöll um hálfþrjú og náðum þá að sjá kennara Bríetar keppa en hún er dóttir þeirrar sem kennir Huldu.  Hittum aðeins á Huldu áður en hún fór að hita upp en hún kvaðst vera slæm í mjöðminni eftir slæma byltu fyrr í vikunni.  Okkur fannst hún samt standa sig vel í upphituninni.  Þegar kom að sjálfri keppninni byrjaði allt ágætlega en svo datt hún og fékk e-n ólýsanlegan verk sem hún gat ekki harkað af sér þótt hún gerði tilraun til svo hún varð að hætta keppni.  Pabbi hennar fór með hana á slysó, foreldrar okkar systra fóru fljótlega í Drápuhlíðina þar sem Davíð Steinn tók á móti þeim með nýuppáhellt kaffi en við Oddur Smári biðum eftir Helgu sem var búin að lofa að taka myndir af verðlaunaafhendingunni og Bríeti sem var búin að vera þarna allan tímann að leika við vinkonu úr skautafélaginu Birninum.  Við sóttum Cöru á leiðinni heim.

Pabbi var búinn að festa fyrir mig þröskuldinn inn á baðherbergi sem hann hafði farið með austur í lagfæringu.  Hann setti líka upp fyrir mig klósettrúlluhaldara og þar að auki handklæða slá fyrir handlaugarhandklæðið.  Slánna bað ég hann um að festa framan á efri skúffuna fyrir neðan vaskinn og kemur þetta allt svo ljómandi vel út.  Fljóglega eftir að mæðginin komu af slysó var Huldu skutlað til vinkonu.  Systir mín og afgangurinn af hennar fjölskyldu var boðið í kvöldmat heim til vinkonunnar sem á Ösku og ég bauð pabba og mömmu í mat áður en þau brunuðu austur aftur.