Mánuðurinn meira en hálfnaður

Þrátt fyrir kvefið dreif ég mig til esperanto vinkonu minnar  upp úr hálfellefu í gærmorgun.  Var heldur seinni en venjulega því ég hafði ekki litið út um glugga áður en ég fór út og vissi ekki að það þyrfti að sópa og skafa.  Esperantogruflið gekk bara vel.  Næst lá leiðin í Krónuna við Granda þar sem ég versla oftast inn fyrir vikuna.  Inn á milli skrepp ég í Sunnubúðina og stöku sinnum í Hagkaup.  Mér finnst ekkert að því að styrkja kaupmanninn á horninu. Það er afar hentugt að geta hlaupið út eftir ýmsu smálegu ef eitthvað vantar.

Ég var að ganga frá vörunum þegar systir mín hringdi til að athuga hvort ég væri heimavið.  Ég hellti því upp á könnuna fyrir okkur tvær og tók vel á móti henni þegar hún kom.  Sátum afslappaðar í stofunni í hátt á annan tíma.  Við höfðum um margt að spjalla.

Fljótlega eftir að Helga fór hringdi ég svo í nöfnu mína og frænku í Garðabænum og heimsótti hana í kjölfarið.  Það er orðið langt síðan ég leit þar inn síðast.  Hugsanlega gæti ég alveg verið duglegri við að kíkja við til ættingja og vina en ég tel mig þó vera að gera mitt besta í þeim efnum.

Kvöldinu eyddi ég í rólegheitum fyrir framan skjáinn.  Horfði á Merlín á RÚV og Barnaby á SkjáEinum.  Fór tiltölulega snemma í rúmið en las hátt í klukkutíma áður en ég fór að sofa.  Fullkominn dagur!

Allt getur gerst

Það að ekkert mark var skorað í fyrri umspilsleiknum í gær, úrslit 0:0, þýðir að enn er möguleiki á úrslitum okkar strákum í hag.  Króatar verða alltaf að vinna og ef þeir fá á sig eitt mark verða þeir amk að skora 2 til að vinna því útivallarmark telur mikið.  Ef leikurinn úti fer1:1 þá færu okkar strákar á hm í Brasilíu.

Kom við í Hagkaup í Skeifunni að kaupa mér engifer, sítrónur og hálsbrjóstsykur og svo smá snakk með leiknum.  Átti notalega kvöldstund fyrir framan skjáinn.  Þoldi reyndar ekki að horfa alveg á köflum en horfði þó á mest allan leikinn.  Eftir leikinn horfði ég svo á "The voice" á plúsnum á Skjá einum.  Var búin að slökkva á sjónvarpinu fyrir miðnætti og las helling í rúminu áður en ég fór að sofa.

Spenningur

Við Króata um sæti keppum
kannski´ á hm förum.
Vinnist leikir, okkur sleppum,
og þá á allra vörum.

Síðasta klukkutímann í vinnu í gær mætti ég á sviðsfund í Katrínartúni.  Þaðan labbaði ég heim.  Þetta er nú ekkert svo langur spölur, sennilega uþb einn og hálfur kílómetri eða svo.  Sem betur fer var ekki rok en rigningin, maður minn.  Þegar ég kom í Drápuhlíðina fór ég úr úlpunni, settist inn í mömmubíl og skrapp á næstu bensínstöð Atlantsolíu.  14 krónur afsláttur af lítranum svo það borgaði sig að fylla á tankinn.  Fór svo beint heim aftur og skipti um föt.  Hafði matinn um hálfsjö og rétt fyrir átta skutlaði ég bræðrunum og einum vini í fyrirpartý fyrir skólaballið sem var seinna um kvöldið á Rúbín við Keiluhöllina.  Heima fylgdist ég með leiknum Valur - Haukar og var svekkt yfir að valsararnir glutruðu  sex marka forystu niður í jafntefli.  Sem betur fer fengu þeir þó annað stigið.  Þetta hefði líklega geta endað verr.

Nefrennsli og aumur háls

Andinn góður enn um sinn
ég nýta mér það kann.
Á færibandi stökur finn
flink ég er með sann.

Særindi í hálsi komu í veg fyrir að ég færi á kóræfingu í gærkvöldi.  Leiðinlegt að missa af æfingu því við erum byrjuð að æfa fyrir aðventukvöldið en ég vissi það vel að ég átti ekkert erindi.  Ég hefði freistast til að taka þátt og það er öruggt að hálsinn og raddböndin hefðu ekki þolað það og jafnvel verið lengur að komast í lag.  Er ekki með neinn hita með þessu kvefi en samt ekki alveg 100% ég.

 

Steikti slátur handa okkur strákunum og notaði svo kvöldið fyrir framan skjáinn í útsaum.  Er byrjuð á útlínunum í þriðja saumaða jólakortinu.  Af þessum þremur kortum fær mamma að velja sér eitt til að nota.  Það er vel hugsanlegt að ég nái að sauma eitt til tvö jólakort í viðbót en ég ætla samt að láta útlínur á gulu flösku-rósirnar ganga fyrir.  Fór í háttinn um ellefu og las smá stund.  Náði að slíta mig frá bókinni áður en klukkan sló hálftólf og var fljót að sofna.

Þrettán - ellefu - þrettán

Veðrið rysjótt, tíðin rök,
rok og blautir dagar.
Ekki kemur neitt að sök
innivera lagar.

Ég var aðeins að fara yfir skrifin í mánuðinum og komst að því að ég var að bulla feitt á sunnudaginn. Var alveg búin að gleyma sögunni af næstum því týnda bíllyklinum sem ég skráði inn 3. nóvember. Þannig að það leið ekkert langur tími á milli sunnudagsbloggskrifa.

 

Strákarnir urðu samferða mér í gærmorgun.  Vinnudagurinn leið afar fljótt og ég fór beint heim eftir vinnu.  Vafraði aðeins um á netinu og byrjaði á nýrri bók.  Komst upp með að hafa afganga í matinn og svo notaði ég kvöldið í útsaum.  Er langt komin með jólamyndina sem ég byrjaði á í saumaklúbbnum á mánudagskvöldið.  Ekki svo margir krossar eftir og svo bara útlínur.  Svo var mín bara skynsöm og fór tiltölulega snemma í háttinn.  Las um stund í þykkustu bókinni af safninu en var örugglega sofnuð um ellefu.

Kátt á hjalla í saumaklúbb

Krossa marga kát og hress
í klúbbnum sauma bjó.
Á okkur stöllum ekkert stress
stakk af tíminn þó.

Eins og fram kemur í stökunni var saumaklúbbur í gær.  Ég var mætt til Lilju, sem býr rétt við Úlfarsfell, um átta og Sonja bættist svo í hópinn áður en klukkan sló hálfníu.  Ég var ekki með jólakortaföndrið meðferðis heldur lauk ég við útlínur á jólamynd og byrjaði á annarri sem báðar verða notaðar í jólakort.  Það var mikið spjallað og mikið hlegið en alls ekki slegið slöku við handavinnuna.  Þrír tímar voru alltof fljótir að líða.  En þótt klukkan væri að verða hálftólf er ég skilaði mér heim horfði ég á "Sögu og Martin" úr Brúnni á tímarásinni.  Ekki nóg með það þá las ég nokkra kafla í bókinni hans Pálma áður en ég fór að sofa, sem var frekar seint.  Vonandi kemur það ekki niður á mér þótt ég svæfi innan við sex tíma í nótt.

Ný vinnuvika

Vænt mér þykir orðin um
og nota mörg ég vil.
Ónothæf þó eru sum
örfá varla til.

 

Í gær var kristniboðsdagurinn og þar sem aðeins er messað tvisvar í mánuði alla jafna í kirkju óháða safnaðarins var líka látinna minnst.  Maður frá Gideon-félaginu predikaði eða sagði frá félaginu og reynslusögur og það komu tveir karl-einsöngvarar og sungu fyrir og eftir predikun.  Kórinn söng aðeins þrjá sálma, einraddaða, fyrir utan messusvörin.  Það mættu nokkuð margir og var þetta hin notalegasta stund.

 

Hafði ætlað mér að taka bókasafnspokann með að kirkjunni og geyma í skottinu.  Mundi ekki eftir pokanum fyrr en of seint.  Það gerði þó ekkert til því það er opið á söfnunum til klukkan fimm og ég hafði alveg tíma til að fá mér smá kaffi eftir messu áður en ég fór heim og sótti pokann.  Ákvað að fara á aðalsafnið, í Grófinni, þar sem ég setti allar þrjár bækurnar úr Kringlusafninu á vagninn sem merktur er "FRÁTEKIÐ".  Fann mér fimm bækur til að taka með heim og sú þykkasta er með 14 daga skilafrest.  Samt byrjaði ég ekki strax að lesa skammtímalánsbókina né neina af hinum af safninu.  Er með bókina hans Pálma Gunnarssonar  Gengið með fiskum í láni frá vinnufélaga.  Byrjaði á henni er ég var komin upp í rúm frekar seint og áður en ég vissi af var ég búin að lesa einn fjórða af bókinni, eða eitthvað um 50 síður.

Sunnudagshugvekja

Góða daginn, góða fólk,
geymi ykkur englar.
Í kaffi aldrei nota mjólk
æ, hún bragðið brenglar.

Ó, já, þetta er fyrsti sunnudagurinn í langan tíma sem ég sest niður og rita eitthvað um mitt daglega líf inn á bloggið mitt.  Hluti af því er vegna þessa að ég skoraði á mig að semja eina vísu á dag í sjö daga í röð og svo er svo mikið um að vera hjá mér að það er best að létta á skriftunum með því að skrifa oftar.

Mætti til norsku esperanto vinkonu minnar um hálfellefu.  Var mínútu á undan þeim hjónum en þau voru að koma úr morgunleikfimi.  Hún hellti upp á og bjó til hafragraut en svo dembdum við okkur í æfingarnar.  Við erum að mana okkur upp í að fara að tala meira saman á esperanto, því æfingin skapar meistarann.  Frá Inger fór ég í Krónuna á Granda og verslaði inn fyrir vikuna.  Oddur Smári gekk frá vörunum.  Ég stoppaði ekki mjög lengi heima við því það voru tveir heimaleikir í Olísdeildunum hjá Val í gær.  Nú brá svo við að ég fór á bílnum út að Hlíðarenda.  Strákarnir tóku á móti ÍBV.  Fyrstu mínúturnar gekk ekki nógu vel og gestirnir náðu smá forskoti en "mínir strákar" gáfust ekki upp og þrátt fyrir að tveir Valsarar fengju rauða spjaldið þá lönduðu þeir góðum sigri.  Rúmum hálftíma eftir að karlaleiknum lauk var komið að kvennaleiknum.  Stelpurnar tóku á móti efsta liðinu, Stjörnunni og mér sýndust þær alveg ákveðnar í að ná báðum stigunum.  Allt gekk upp fyrstu mínúturnar en svo söxuðu gestirnir á forskotið og þær voru yfir í hálfleik. Leikurinn endaði með jafntefli.

En ástæðan fyrir því að ég fór á bílnum á leikina var sú að ég var búin að ákveða að fara á tónleika klukkan fimm.  Það þýddi að ég varð að sleppa því að fylgjast með seinni hálfleiknum í seinni leiknum.  Dómkórinn var með tónleika í Dómkirkjunni og ásamt nokkrum íslenskum lögum frumfluttu þau verkið Magnificat eftir Hildigunni Rúnarsdóttur.  Og þótt það væri erfitt að fara af miðjum leik þá sé ég ekki eftir því vegna þess að tónleikarnir voru stórkostlegir, bara gæsahúð og allt.  Ég fékk svo tækifæri til að knúsa tónskáldið takk fyrir.

 

Andagift

Í eina viku ein á dag,
efna kannski get.
Staka kemur skapi´ í lag
set ég vísu met.

Renndi bílnum í gegnum snertilausa þvottastöð á leiðinni heim úr vinnu í gær.  Valdi gullþvottakerfið.  Nú þyrfti ég bara aðeins að snurfusa bílinn að innan.  Hvorugur strákanna var heima þegar ég kom heim en Davíð Steinn kom fljótlega.  Oddur Smári var á hljómsveitaræfingu og svo ætlaði hann að hitta nokkra vini og spila með þeim.  Davíð Steinn fór eftir mat að hitta "spilavinina" svo ég hafði plássið allt fyrir mig.  Kveikti á "saumalampanum" og kom mér fyrir í stofunni.  Það endaði reyndar með því að ég saumaði ekki spor.  Horfði eitthvað á imbann og var svo að vafra á netinu.  Fór tiltölulega snemma í háttinn og lauk við síðustu bókasafnsbókina sem ég er með.

Hraðferð á tímanum

Tíminn eins og stormur stríður

staldrar aldrei lengi við.

Hugurinn er vakur, víður

vafrar gegnum ókunn hlið.

Þessi hér að ofan varð til á staðnum í núinu.  Andinn er greinilega að færast yfir mig aftur og virðist ég geta kallað orðin til mín og raðað þeim upp nær fyrirhafnarlaust.

 

Fékk far áleiðis heim úr vinnu í gær með Sillu og "Frímerkinu" eins og hún kallar bílinn sinn.  Annars var ágætis gönguveður en ég labbaði líklega ekki nema tæpan hálfan kílómetra síðasta spölinn heim.  Ég var komin heim á undan strákunum.  Kveikti fljótlega á tölvu og vafraði aðeins um netheima.

 

Eftir kvöldmat settist ég með saumana inn í stofu og fylgdist aðeins með íþróttarásinni.  Um tíu skipti ég svo yfir á DR1 og horfði á Taggart.  Hélt samt áfram að sauma til að byrja með enda er seinni gula rósin óðum að taka á sig fulla mynd, fyrir utan útlínur sem ég byrja ekki á fyrr en allir krossar hafa verið saumaðir.

Jólalög æfð

Það var mjög freistandi að taka strætó heim úr vinnu seinni partinn í gær.  Stutt er út á stoppistöðina við vinnuna og eiginlega jafnstutt heim frá stoppistöðinni á Lönguhlíðinni milli Mávahlíðar og Drápuhlíðar.  Ég lét samt skynsemina ráða og labbaði heim.  Strákarnir fóru til pabba síns svo ég komst upp með að sleppa því að elda nokkuð.  Setti bara sjóðandi vatn út á haframjöl og smá rúsínur og musli með og hafði það í kvöldmatinn handa mér, mjög saðsamt og gott.

 

Aðeins vantaði eina manneskju á kóræfinguna.  Rifjuðum upp nokkur kunnuleg jólalög og einni tvö ný (ég hef amk ekki sungið þau áður).  Annað lagið var reyndar ekki jólalag en mjög flott og útsetningin svo falleg.  Mér er hins vegar fyrirmunað að muna nöfnin á þessum lögum og er ég ekki með nóturnar við hendina til að athuga málið.

 

Kom heim upp úr hálftíu.  Vafraði um á netheimum þar til Kiljan byrjaði á plúsnum.  Þá settist ég inn í stofu og tók fram saumana mína.  Gul rós er óðum að birtast á flöskusvuntu og ef ég held mig að verki klára ég þetta í síðasta lagi í næstu viku, útlínur og allt.

Dagarnir þjóta áfram

Það er eins gott að reyna að njóta hverrar mínútu svo maður missi ekki af augnablikinu.  Mikið skelfing líður tíminn eitthvað hratt.  Föðursystir mín hafði samband við mig í hádeginu í gær og spurði hvort ég gæti setið hjá börnunum hennar um kvöldið.  Ég taldi mig alveg geta það og sá fyrir mér að ég gæti alveg eins saumað þar eins og heima.  Hafði steiktan fisk í matinn í gærkvöldi og mætti svo með farangur til vinkonu minnar rétt fyrir hálfátta.  Var með saumana í saumatöskunni og bók í bakpokanum.  Eldra barnið kom heim úr afmæli stuttu eftir að foreldrarnir voru farnir og hún ákvað strax að hátta en sat um stund í öðrum stofustólnum.  Hún var farin inn í rúm og sofnuð fyrir hálfníu.  Hins vegar gekk bróður hennar mun verr að sofna og ég held að klukkan hafi verið næstum tíu þegar hann sofnaði í stofustólnum en ekki sófanum.  Ég saumaði svolítið en var svo líka aðeins að vafra á netinu.  Foreldrarnir komu heim fyrir ellefu.  Lilja var komin þegar ég skilaði mér heim og við sátum um stund og spjölluðum í stofunni áður en við fórum í háttinn.

Tvær strætóferðir

Lognið ferðast furðu hratt

fjúka lauf um götur.

Hef það fyrir hreina satt

hirða má í fötur.

 

Ég verð að byrja á því að játa leti mína seinni partinn í gær.  Var búin að taka nokkur skref upp Ingólfstrætið um fjögur leytið þegar ég ákvað að taka mér far með stóra gula bílnum.  Kári var eitthvað að stríða mér og það var alls ekki gott að láta hann næða um andlitið á sér.  Líklega hefði ég getað valið að ganga aðra leið heim en strætó varð semsagt fyrir valinu.  Fyrr um daginn hafði ég smessað á frænku mína í Hryggjarselinu til að athuga hvort hún yrði heima um kvöldið.  Fékk jákvætt svar við því svo ég tilkynnti komu mína um kvöldið og að ég myndi taka saumana mína með.  Var með lifur í kvöldmatinn og bauð strákunum upp á soðnar kartöflur og grænar baunir með.  Síðast þegar ég heimsótti frænku mína villtist ég smá af leið þótt ég rambaði svo á réttan stað á endanum.  Í gærkvöldi var ekkert hik á mér né heldur villtist ég.  Ákvað að byrja á hinni gulu rósinni, þótt ég sé ekki búin að sauma útlínur á þessari sem ég saumaði í síðustu viku, og varð vel ágengt þrátt fyrir að við værum einnig að fylgjast með Brúnni hluta af heimsóknartímanum.

Ný vinnuvika hafin

Seint á laugardagskvöldið barst mér sms frá norsku esperanto vinkonu minni þar sem hún sagðist vera með slæmt kvef og ég mætti ráða hvort ég kæmi til hennar á sunnudeginum.  Ég sendi sms til hennar upp úr níu í gærmorgun þar sem ég sagði að ég kæmi alveg óhrædd.  Var mætt hjá henni upp úr hálfellefu.  Hún sagðist vera skárri til heilsunnar heldur en á laugardeginum og við stóðum okkur ágætlega í esperantogrúskinu.  Frá Inger fór ég í aðra bókabúðina í Kringlunni og keypti afmæliskort, penna, lítinn gjafapoka, sudokublað og tvær jólagjafir.  Skrifaði á kortið úti í bíl og setti það ásamt pennanum og útsaumuðu stjörnumerki af sporðdrekanum merktu afmælisbarninu ofan í gjafapokann.  Síðan lá leiðin í Hátúnið þar sem afmælisbarnið ætlaði að fagna með nánustu vinum heima hjá móður sinni.  Ég afrekaði það að mæta fyrst á staðinn og fékk í staðinn að hjálpa til við að undirbúa frekari gestakomur.  Gestir og gestgafar voru alls 12 og var mjög notalegur andi yfir gleðskapnum.  Ein af gestunum hafði unnið á reiknistofunni á árum áður en hún var hætt nokkru áður en ég byrjaði en ég er ekki frá því að ég hafi heyrt minnst á hana í vinnunni minni.  Ég afrekaði það líka að vera síðust af gestunum til að kveðja.  Kom heim á sjöunda tímanum og uppgötvaði að xið hafði ekki staðið við orð sín um að taka dótið sitt.  Það stefnir því allt í það að ég fái að vera "millijónamæringur" í einhverja daga eða vikur því bankalánið fer að detta inn hjá mér og ég greiði ekki xinu út nema hann taki dótið sitt eða þá í síðasta lagi 1. des. skv. samningnum.

Ástæðulaus panik

Ég gleymdi að segja frá smá fáránlegu stresskasti í gær.  Ég setti á mig kínverska "sjaltrefilinn" frá Önnu frænku, fór í flíspeysu og greip úlpuna með mér út í bíl í gær.  Þótt veðrið væri mjög fallegt í gær var kalt og ég ákvað að fara í úlpuna þegar ég fór úr bílnum við Oddakirkju.  Smeygði mér í úlpuna er ég kom út og renndi henni upp á meðan ég labbaði nær kirkjunni.  Þar sem ég staðnæmdist við kirkjuhornið skammt frá kirkjudyrunum ákvað ég að athuga með bíllykilinn.  Í öðrum úlpuvasanum var græni þykki hálskraginn sem mamma prjónaði og gaf mér, húslyklar og vinnulykilinn.  Í hinum úlpuvasanum var varaliturinn minn og poki af extratyggjói.  En hvernig sem ég þreyfaði og þreyfaði fann ég ekki lykilinn.  Hafði ég ekki tekið hann úr svissinum?  Hafði ég kannski gleymt honum í skránni?  Eða hafði ég misst hann á planið er ég smeygði mér í úlpuna?  Mér datt í hug að labba til baka en lét ekki verða af því.  Skyndilega mundi ég svo að ég hafði auðvitað stungið bíllyklinum í vasann á flíspeysunni sem ég var í innanundir úlpunni.

Afmælisdagur systir minnar í dag

Ég fór á bílnum í vinnuna í gærmorgun eins og flesta föstudaga.  Líkt og á þriðjudaginn var átti ég svo líka erindi að reka.  Var mætt á sýsluskrifstofuna um hálftólf til að skrifa undir skjal svo hægt væri að staðfesta skilnað að borði og sæng.  Hafði víst átt að mæta á mánudaginn en ég hélt að það væri nóg að senda xið með undirskrifað samþykki um skiptasamning og stafina mína á bls eitt og tvö (undirskriftirnar voru á síðu 3).  En þetta bjargaðist alltsaman.

Stuttu fyrir sjö í gærkvöldi hringdi  fððursystir mín, Svala vinkona, í mig og bauð mér með sér á tónleika með kvartet Kristjönu Stefánsdóttur í Dómkirkjunni um hálfníu.  Þrátt fyrir stuttan fyrirvara var ég alveg til og sé alls ekki eftir því.  Klukkustundin var ekki lengi að líða og var hún töfrum þrungin.

Í morgun lagði ég tímanlega af stað austur til að fylgja henni Obbu, Þorbjörgu Hansdóttur móður eins bekkjarbróður míns úr grunnskóla.  Var reyndar aðeins of tímanlega og brá á það ráð að stoppa um stund á leiðinni og lesa nokkra kafla í Paganinisamningum eftir Lars Kepler.  Þykk og mikil bók og afar spennandi.  Var mætt við Oddakirkju fyrir klukkan hálftvö og ákvað að það hlyti að vera full kirkja og einnig safnaðarheimilið, það voru komnir svo margir bílar.  Las því meira þar til klukkan sló tvö.  Þá kveikti ég á FM103,5 og hlustaði á útförina og söng á köflum með.  Einssöngvari var Kristjana Stefánsdóttir en að öðru leyti sá kirkjukór Þykkvabæjar-og Oddakirkju um sönginn.  Um það leyti sem athöfninni var að ljúka streymdi fólk úr mörgum bílanna (þ.e. þeir sem ekki fór eða komust fyrir í kirkju eða safnaðaraheimili) til að krossa yfir kistu þessarar heiðurskonu.  Á eftir var erfidrykkja í íþróttahúsinu á Hellu.

Var á Selfossi um fimmleytið og ákvað að kíkja við í Fossheiðinni þótt ég hefði ekki verið búin að hringja á undan mér.  Húsráðendur voru heima og dvaldi ég hjá þeim í góðu yfirlæti fram yfir fréttatíma.  Kom heim á níunda tímanum og var nokkuð forvitin að vita hvort xið væri búinn að sækja dótið sitt í skúrinn.  Það reyndist ekki vera.

Upphaf og endir

Andinn er greinilega kominn í smá frí en það verður bara að hafa það.  Í dag er fyrsti dagur nýs mánaðar en síðasti dagur vinnuvikunnar.  Kláraði loksins að taka saman síðasta dótið frá exinu og annar tvíbbinn fór fyrir mig tvær ferðir út í skúr með kassa og poka.  Bráðum get ég farið að einbeita mér að því að taka betur til í kringum mig, endurraða hlutum og skipuleggja eitt og annað.  Vonandi verður svo skúrinn tæmdur um helgina eins og lofað var.  Að öðru leyti fór gærkvöldið í að sauma gulu flöskurósina.  Nú á ég bara eftir að sauma allar útlínur svo ég er bjartsýn á að geta bætt við tveimur til þremur enn.  Það væri ekki amalegt að geta gefið mömmu tvær gular í jólagjöf í stíl við þær tvær rauðu sem hún fékk á flöskusvuntum í jólagjöf í fyrra.

Aðeins tveir mánuðir eftir af árinu 2013

Við Lilja urðum samferða út úr húsi í gærmorgun, ég til að taka strætó en hún fékk meðbyr upp í háskóla.  Vinnudagurinn leið hratt og örugglega.  Daglegum verkefnum var lokið upp úr eitt en þá var farið að huga að mánaðamótunum, telja lagera og svoleiðis.  Stimplaði mig út á laginu fjögur, amk samkvæmt stimpilklukkunni.  Hugsaði um það í augnablik að taka mér far með strætó heim en ákvað sem betur fer að labba frekar eins og sex síðustu skipti þá daga sem ég hef farið með strætó í vinnuna.  Pabbi hafði á orði við mig um daginn að hann væri feginn að ég væri ekki lengur að labba í myrkrinu snemma á morgnana.  Hann viðurkenndi að hann hefði oft haft smá áhyggjur af mér á þeim tíma sem ég labbaði daglega til og frá vinnu, sérstaklega á morgnana í svartasta skammdeginu.  Um sjö komu sms-skilaboð frá kórstjóranum að því miður yrði hann að fella niður æfingu kvöldsins sökum lasleika.  Ég notaði því kvöldið í að halda áfram að sauma gula rós á flöskusvuntu.  Saumaskapurinn gekk vel og ég er örugglega rúmlega hálfnuð sem gefur mér von um að hafa tíma til að sauma fleiri rósir á fleiri flöskusvuntur.  Varð svo vör við það að það er búið að skuldfæra fyrir þinglýsingargjöldum af láni sem ég er að taka til að borga Davíð út.  Kannski "dettur" lánið svo inn öðru hvoru megin við helgina og ef X-ið stendur við sitt og sækir dótið sitt í skúrinn um helgina get ég afgreitt þetta mál í næstu viku þannig að það er stutt í að ég verði ein skráð fyrir eigninni og eigi hana þá með íbúðalánasjóði og bankanum.  Ekki slæm tilhugsun það.

Vikan hálfnuð

Lenti í basli með útvarpsvekjarann í gærmorgun.  Þegar ég ætlaði að "snúsa" ýtti ég sennilega á takka merktan "sleep" og þá fór útvarpið í gang í fáti mínu kunni ég engin önnur ráð en að taka tækið úr sambandi.  Þannig að ég varð svo að endurstilla útvarpsklukkuna og vekjarann.  Lét hann ekki hringja aftur. Ég var á bíl í gær, eins og flesta þriðjudaga, sem kom sér afar vel því ég þurfti að reka smá erindi og var á tímabili smá "ping-pong" milli vinnu og banka.  Þegar ég hélt svo að allt væri loksins orðið klárt var hringt úr bankanum, smá vesen, en reyndar þurfti ég ekki að fara þriðju og fjórðu ferðina þangað.  Fór beint heim eftir vinnu og hellti upp á fullan kaffibrúsa.  Kaffið var alveg nýtt þegar foreldrar mínir ráku inn nefið í stutta stund.  Gáfu sér tíma fyrir einn bolla og tvö knús (hæ og bæ). Þau rétt misstu af Oddi Smára en hann hafði orðið samferða einum skólabróður sínum og kom seinna heim en oftast.  Hafði ofnbakaðar kjúklingabringur með gulum baunum og gufusoðnu blönduðu grænmeti í kvöldmatinn.  Eftir matinn settist ég með flöskusvuntusaumana mína fyrir framan sjónvarpsskjáinn.  Náði að sauma alveg helling.  Lilja vinkona kom á tíunda tímanum en hún fær afnot af sófanum flest þriðjudagskvöld.  Ég hélt áfram að sauma í smá stund, spjallaði við vinkonu mína og við horfðum á seinni fréttir áður en ég fór inn í rúm.

Saumaklúbbur

Notaði strætó í vinnuna í gærmorgun og labbaði svo heim seinni partinn.  Ákvað að hafa eitthvað fljótlegt í kvöldmatinn. Hafði keypt einn soðinn blóðmörskepp á laugardaginn var og ég steikti hann og sauð kartöflur með.  Strákarnir voru ekki síður hrifnir af þessu eins og kjötsúpunni kvöldið áður.  Þeir hjálpuðu mér að stækka borðstofuborðið og gera það tilbúið fyrir saumaklúbb.  Lilja kom í fyrrafallinu um hálfsjö og ég bauð henni að borða með okkur.  Við vorum svo byrjaðar að föndra um átta.  Ég klippti út nokkrar jólamyndir og var búin að búa til 3 jólakort þegar tvíburahálfsystir mín mætti um hálfníu.  Rúmum klukkutíma seinna var jólakortaafraksturinn orðin 11 stk.  Þá tók ég mig til og undirbjó flöskusvuntu útsaum.  Ætla að sauma amk eina gula rós á eina flöskusvuntu en vonandi næ ég þó að sauma tvær til fjórar, þrjár gular og kannski eina rauða.

 

Gemsinn minn er í einhverju lamasessi og það lítur út fyrir að ég þurfi að útvega mér nýjan.  Það heyrist bara eitt aumingjalegt píp í símanum hvort sem verið er að hringja, senda sms eða ég að láta vekjaraklukkuna hringja.  Davíð Steinn var svo almennilegur að lána mér útvarpsvekjarann sinn um óákveðinn tíma en áður en ég fór að sofa eftir saumaklúbbinn stóðst ég ekki mátið að horfa á 6. þáttinn um Sögu og Martin á tímarásinni.

Allt að ganga upp

Var mætt upp í kirkju rétt fyrir hálfeitt í gær.  Trommarinn og bassaleikarinn voru að æfa með organistanum.  Þeir tveir fyrrnefndu fengu svo smá kaffipásu á meðan kórinn hitaði upp.  Svo var æft fyrir jazzmessuna.  Hálftíma fyrir messu vorum við klár og fengum okkur kaffi og klæddum okkur í grænu "kórkjólana".  Messan gekk mjög vel fyrir sig en ég hefði viljað sjá fleiri kirkjugesti.  Kom heim um hálffjögur.  Hálftíma síðar límdist ég fyrir framan skjáinn og horfði á landsleik í kvennahandboltanum sem endaði því miður með tapi með minnsta mun.  Hafði kjötsúpu í kvöldmatinn og voru synirnir mjög ánægðir með það.

 

Nú er búið að skrifa undir samþykki um veð í íbúðinni til að ég fái afgreitt lánið og ég er meira að segja búin að fá afhenta húslyklana af útihurð og íbúð.  Mér skildist á X-inu að hann myndi taka dótið sitt um næstu helgi og um leið það er búið og búið er að afgreiða lánsupphæðina til mín mun ég borga hann út.  Þannig að það er líklegt að í næsta mánuði eða síðasta lagi í desember muni ég eiga íbúðina ein ásamt íbúðalánasjóði og bankanum.  Ekki slæmt það!

Hve tíminn flýgur hratt

Fékk að hætta vinnu um tvö í gær.  Fór beint í bankaútibúið mitt til að skrifa undir gögn til að fá lán sem er búið að samþykkja.  Í ljós kom að Davíð þarf að samþykkja að ég fái lán út á veð í íbúðinni.  Náði ekki í hann í gær svo hugmyndir mínar um að fagna þessum áfanga runnu út í sandinn.  Skrapp í Kringlusafnið og skilaði þremur bókum.  Nú brá svo við að ég tók enga bók heim með mér í staðinn en ég er með þrjár frekar þykkar bækur sem ég þarf að skila eftir tæpar þrjár vikur.  Þurfti ekki að hafa fyrir því að hugsa um kvöldmat.  Strákarnir fóru nefnilega á spilakvöld og ég borðaði bara afganga.

Var mætt til norsku esperantovinkonu minnar upp úr klukkan hálfellefu í morgun.  Eftir að hún hafði boðið mér upp á að borða flauelsmjúkan hafragraut með kanel út á tókum við kaffið með okkur í stofuna og grúfðum okkur yfir nokkra esperanto leskafla.  Stoppaði samt ekki lengi að þessu sinni.  Var komin í Krónuna einum og hálfum tíma síðar.  Oddur Smári gekk frá vörunum úr þessum tveimur pokum sem ég kom með heim úr búðinni.  Um eitt hringdi ég í Böddu, 91 árs gamla mágkonu móðurömmu minnar og spurði hvort hún væri heima.  "Nú ég er að tala við þig úr heimasímanum mínum!", var svarið.  Ég var líka eiginlega að meina hvort hún væri frísk og hvort hún væri nokkuð að fara.  Líklega hefði verið best að spyrja hvernig ég sækti að henni.  Ég skutlaði trommaranum upp í efra Breiðholt og fór svo í heimsókn til Böddu minnar því hún var ekkert að fara og alveg til í að fá mig í heimsókn.  Hún hafði meira að segja á orða hve langt væri síðan síðast þegar ég knúsaði hana hæ.

Enn á ferðinni

Þessi föstudagspistill hefst ekki á ferskeytlu.  Ákvað frekar að ljúka við að ryðja úr mér fyrir klukkan átta.  Labbaði áleiðis heim eftir Skúlagötunni seinni partinn í gær.  Kom við í Hárhorninu hjá tengdapabba systur minnar og lét hann hafa nokkrar vikur af vikunni.  Keypti mér svo tvö strætókort á Hlemmi áður en ég labbaði Rauðarárstíginn, þvert yfir Klambratún og Lönguhlíðina heim.  Hafði ofnbakaða bleikju í matinn um hálfsjö og var svo komin upp í Grafarholt rúmlega sjö til að passa tvö systkyni á meðan að foreldrarnir voru á fundi.  Passið gekk alveg glimrandi vel og voru bæði börnin sofnuð um níu.  Horfði á íþróttarás sjónvarpsins þótt ekki væri verið að sýna frá leik Valsmanna.  Foreldrarnir skiluðu sér heim upp úr tíu og ég var komin heim til mín um hálfellefu.  Í dag stendur til að skrifa undir bankalánið og þá styttist mjög í það að ég geti greitt fyrrverandi manninn mínn út úr íbúðinni.  Ég þarf ekki að borga fyrr en í síðasta lagi 1. des. en ætla að bjóða honum að borga fyrr ef hann losar skúrinn um eða fyrir næstu mánaðamót.  Ég er sko aldeilis komin á beinu brautina og veit að ég á eftir að standa mig.   Góða helgi!

Æft fyrir næstu messu

Fékk mér far með stóra gula bílnum í vinnuna í gærmorgun.  Vinnudagurinn leið mjög hratt.  Lét ekki smá úrkomu aftra mér frá því að labba heim.  Annar tvíburinn sendi mér skilaboð um að hann færi til pabba síns eftir skóla.  Ég ákvað að hætta ekki á það að þvottavélin myndi stríða mér svo ég yrði aftur sein á kóræfingu.  Kórstjórinn sendi póst um miðjan dag þar sem hann tók fram að æfingin yrði bara til níu og lét fylgja með upplýsingar um það sem syngja á í jazzmessunni n.k. sunnudag.  Sumir kórfélagar misskildu víst póstinn og héldu að æfingin byrjaði ekki fyrr en klukkan níu.  Þeir kórfélagar sem mættu um níu misstu af æfingunni en settust með okkur í kaffi.

Útstáelsi

Bíllinn var notaður milli heimilis og vinnu í gær og þáðu tvíburarnir farið í skólann þrátt fyrir að vera þá mættir heldur snemma eða amk tuttugu mínútum fyrir fyrsta tímann.  Fór beint heim eftir vinnu og fljótlega eftir að ég kom heim kíktu mamma og pabbi, sem voru að koma úr jarðaför, við í stutta stund.  Aðalerindi þeirra var að sækja kápuna hennar mömmu sem ég hafði farið með í Saumnálina og sótt þangað þegar búið var að setja nýjan rennilás í (svartan með semelíusteinum).  Mömmu fannst þetta ekki nógu vel gert og sagðist ætla að fara og kvarta við tækifæri.  Hitt erindið var að sjá breytingarnar á íbúðinni eftir að nánast er búið að moka út kallinum.

 

Um átta skrapp ég í heimsókn til konu sem ég var að vinna með á árunum 2000-2005.  Við höfum haldið sambandi og vináttunni þótt mislangt líði á milli heimsókna og símtala.  Hún var reyndar ekki komin úr súmbatíma þegar ég mætti (misskildi eitthvað tímasetninguna) en synir hennar hleyptu mér inn og kötturinn á heimilinu tók vel á móti mér.  Það leið ekkert löng stund þar til vinkonan kom heim og áttum við notalega kvöldstund saman.  Ræddum um alla heima og geima.  Sótti mikinn styrk og ró til hennar og ég vona að ég hafi ekki stolið neinni orku frá henni.  Kvaddi upp úr tíu með loforði um að láta ekki líða of langt þar til næst.

 

En ég áttaði mig á því í gærkvöldi að ég hef ekki snert á handavinnunni minni í nokkra daga einhverra hluta vegna.  Var aðeins búin að hugsa um að taka pásu frá "Lost nomore" og sauma nokkrar flöskusvuntur en eins og fyrr segir hef ekki snert á nál óvanalega lengi...

Gengið heim úr vinnu

Tók mér far með strætó í vinnuna í gærmorgun.  Það er afskaplega þægilegt hversu nálægt vinnustaðnum stóri guli bíllinn stoppar.  Þarf aðeins að fara yfir götuna (Kalkofnsveg) og þá er ég nánast komin.  Vinnudagurinn leið hratt og rétt rúmlega fjögur var ég komin út.  Veðrið hjálpaði til við að ýta á eftir mér að ganga heim yfir skólavörðuhæðina.  Þetta er svona hálftíma hressandi göngutúr.  Kveikti á tölvunni er ég kom heim en fór svo fljótlega að sinna þvottamálum.  Karfan fylltist alveg um helgina svo ég þarf líklega að þvo þvotta á hverjum degi næstu daga til að vinna á óhreinatausfjallinu, en það er nú alveg í lagi.  Hafði lasanja í kvöldmatinn og hringdi svo í föðursystur mína.  Hún var reyndar ekki heima en hringdi til baka stuttu seinna.  Það varð úr að ég skrapp í heimsókn til hennar.

"Útburður"

Þegar ég kom heim úr klippingu á laugardagsmorguninn hellti ég upp á.  Fljótlega eftir að kaffið var tilbúið komu systir mín, mágur og eldri dóttir þeirra.  Við byrjuðum á því að fá okkur hvert í sinn bollann en um leið og búið var úr bollunum voru hendur látnar standa fram úr ermum.  Ég hélt áfram að pakka dóti frá Davíð í kassa.  Systir mín byrjaði á því að laga til í búrinu og eldhúsinu en svo fór hún í það að hjálpa Oddi Smára að laga til í herberginu hans.  Hann var byrjaður og búinn að gera slatta en það munaði mikið um hjálparhendurnar og herbergið var þrifið hátt og lágt og endurskipulagt.  Strákarnir og mágur minn fóru út í skúr með nokkra kassa og í holið safnaðist dót sem átti að fara í fatagám eða á haugana.  Tekin var matarpása um hálfeitt en svo var haldið áfram alveg til fjögur en þá kvaddi hjálparliðið því koma þurfti yngri dótturinni á skautaæfingu.  Tveimur tímum seinna tóku tvíburarnir strætó til pabba síns.

 

Í gærmorgun var ég mætt til esperantovinkonu minnar rúmlega hálfellefu.  Fengum okkur graut saman og kaffi á eftir.  Fórum yfir kaflann sem við lásum og þýddum um síðustu helgi og lásum svo og þýddum næsta kafla á eftir.  Eftir esperantogruflið fór ég í Krónuna og verslaði inn fyrir vikuna.  Á heimleiðinni kom ég við og í Löðri við Skúlagötu og Sæbraut og keypti gullþvott á bílinn.  Gekk frá vörunum er ég kom heim og bjó til kaffi.  Systir mín og mágur komu um hálftvö og á þremur tímum var pakkað meiru niður farið með alla kassa og stærri mublurnar út í skúr og eina ferð í Sorpu.  Þvílíkur munur.  Ég á reyndar eftir að yfirfara íbúðina, sortera rúmfatnað og taka enn betur til í herberginu mínu en þetta er allt á réttri leið og ég hlakka mikið til þegar dótið verður svo alfarið út úr skúrnum.  Systir mín sagðist ætla að koma aftur og taka herbergið hans Davíðs Steins í gegn.  Það herbergi var alls ekki eins mikil ruslakista en það þarf samt að gera ýmislegt og Helgu langar að gera svipaða hluti og hún gerði fyrir hinn tvíburann.

 

Ég er handviss um að ég á bestu systur og mág í heiminum.  Þannig er það nú bara!

Á leiðinni í klippingu rétt strax

Það komu skilaboð í símann minn í gær um að kápan hennar mömmu væri tilbúin.  Ég labbaði því eftir Skúlagötunni og Snorrabrautinniog kom við í Saumnálinni að sækja flíkina eftir vinnu.  Þaðan gekk ég eftir Flókagötu, gegnum Klamratún og Lönguhlíðina heim.  Stoppaði ekki mjög lengi heima og fór á bílnum yfir að Hlíðarenda til að tryggja það að ég myndi fara í súpupartý kórsins til Ellu eftir fyrri leikinn sem var á dagskrá.  Ég sá semsagt að Valsstrákarnir voru að vinna Akureyringa í handbolta þegar ég fór en ég missti af því að fylgjast með Valsstelpunum rúlla yfir stelpurnar í FH.  En ég sé ekki eftir því að hafa mætt í súpukvöldið því ég átti yndislegt kvöld með kórfélögum mínum og ekki klikkað pistillinn hans "Sann-Kristins" frekar en venjulega við svona tækifæri.  En ég er víst á leið í klippingu til Nonna í Kristu Quest alveg hissa á því að það séu liðnar sex vikur síðan ég var þar síðast.

Pabbi er 79 ára í dag

Full af fyrirheitum er
framtíðin er mín.
Hvernig svo sem annað fer
sólin bara skín.

Er búin að fá og senda þjónustufulltrúanum í bankanum undirritaðan fjárskiptasamning með yfirlýsingu yfir upphæð eingriðslu til að taka alveg yfir íbúðina.  Fæ svo að vita innan tveggja vikna hvort ég fái ekki jákvætt greiðslumat og smá lán til að brúa bilið.  Tók svo eftir því í morgun að fyrsti skammturinn af fimmtán í séreignarlífeyrinum mínum hafði verið lagður inn á reikning.  Loksins er að sjá fyrir endann á þessu öllu saman.  Reyndar gengur lögskilnaður líklega ekki í gegn fyrr en eftir ár en allir aðrir hlutir eru að komast á hreint og það sem eftir er er einungis formsatriði.  Mér er mjög létt og tilfinningin er góð.  Framtíðin er óskrifað blað en ég ætla bara að lifa lífinu lifandi og njóta augnabliksins.  Ef það er e-r framtíðarmaður eins og fleiri en einn hafa sagt til um þá verður sá hinn sami að hafa fyrir hlutunum og sanna sig áður en ég gef færi á mér.  Ég mun ekki gera sömu mistökin tvisvar en ætla ekki að útskýra þetta neitt nánar.  Ætla að passa að setja sjálfa mig í fyrsta sætið án þess að það bitni þó á sonunum, brosa framan í heiminn og halda hugrökk áfram mínu striki.

Góða helgi!

Engin hola

Ég mætti í árlegt tanneftirlit hjá Jónasi tannlækni um ellefu í morgun.  Það tók ekki langa stund frekar en venjulega.  Hann sá ekkert grunsamlegt, (ég hef heldur ekki fundið fyrir neinu) hreinsaði smá tannstein og svo var ég laus úr stólnum uþb tíu mínútum eftir að ég settist í hann ef það var þá svo löng stund.  Borgaði fyrir tímann og festi næsta tíma 363 daga (16.10.2014).

 

Annars  labbaði ég líka heim úr vinnu seinni partinn í gær.  Veðrið var himneskt.  Fann aðeins fyrir kálfunum er ég var að ganga upp tröppurnar heima og það varð til þess að ég fór ekki alveg strax niður í þvottahús.  Svo tók þvottavélin upp á að stríða mér þannig að ég mætti tíu mínútum of seint á kóræfingu.  Guðbjörg raddþjálfi sá um æfinguna og hún er alltaf jafn hress og alltaf að kenna okkur eitthvað nýtt og nýtilegt í sambandi við röddina og raddbeitingu.

 

Hef nýlokið við að lesa söguna Útlagi eftir Jakob Ejersbo.  Fékk hana á safninu á mánudaginn var og þar sem er 14 daga skilafrestur á henni byrjaði ég á henni strax á þriðjudaginn.  Þetta er mjög grípandi saga sögð í 1. persónu af enskri stúlku sem hefur verið búsett í Tansaníu í 12-15 ár af sínum 15-18 árum.  Sagan gerist semsagt á þremur árum.  Kaflarnir eru stuttir og grípandi og það var erfitt að leggja frá sér bókina þrátt fyrir að klukkan væri stundum orðin alltof margt eins og í gærkvöldi og fyrrakvöld.

Ísland í umspil

Ég er að bræða það með mér hvort ekki sé réttast að hætta að hjóla í vinnuna í bili.  Það er það skuggsýnt fyrir átta á morgnana og á bara eftir að verða dimmara og dimmara næstu vikurnar.  Þótt ljósið sem ég er með á stýrinu geti blikkað þá lýsir það nú ekki svo vel.  Tók strætó í vinnunna í gærmorgun en ákvað svo að labba heim í þessu líka himneska veðri.  Það var nánast logn sem betur fer því ég var hvorki með ennisbandið né húfu og ef hann hefði blásið eitthvað þá hefði ég fengið smá verk í eyrun.  Það er annars greinilegt að langt er síðan ég labbaði reglulega milli heimilis og vinnu.  Heimgangan tók mig um það bil 40 mínútur en hér áður var ég rúmar 25 mínútur á milli.

 

Annars er rafvirkjanám annars tvíburans farið að borga sig.  Fyrir nokkrum vikum hélt ég að það væri sprungin peran í loftljósinu í herberginu mínu.  Hinsvegar kviknaði ekkert ljós þótt ég sett nýja peru í.  Sjálf gerði ég ekkert í þessu nema að passa upp á að ljósrofinn væri stilltur á slökkt.  Í gær tók tilvonandi rafvirki sig til, skoðaði málið og lagaði svo nú get ég kveikt á loftljósinu þegar komið er rökkur.

 

Fylgdist að sjálfsögðu með leik Norðmanna og Íslendinga í beinni frá Noregi í gær og auðvitað var maður líka með hugann við leikinn milli Sviss og Slóveníu.  Okkar strákar stóðust álagið og það var gott að ná þessu stigi til að vera örugglega með amk 8. besta árangurinn í öðru sæti í riðlunum.  Það varð hlutskipti Dana að komast ekki í umspil.  Nú er bara spennandi að vita hvaða liði við lendum á móti í umspilinu.  Verða það Portugalar, Úkraínumenn, Króatar eða Grikkir?

Mánuðurinn að verða hálfnaður

Ég fór á bílnum í vinnuna í gærmorgun.  Dagleg störf gengu vel og svo fékk ég að fara um klukkutíma fyrr til þess að skila posanum og skreppa í bankann til að leggja inn á kórreikninginn það sem kom af seðlum í kassann.  Hluti af þeirri upphæð var reyndar peningurinn sem ég tók út á föstudaginn til að eiga örugglega skiptimynt.  Ég notaði líka tækifærið og fór með klinkið sem kemur inn á kóræfingakvöldum þótt krukkan væri bara rúmlega hálf.  Þetta gerði allt hátt í áttatíu þúsund en kortavelta sunnudagsins náði 37.500kr.  Eftir þessi erindi skrapp ég heim og náði í bókasafnspokann.  Fór með hann á Kringlusafnið og skilaði öllum bókunum.  Gerði reyndar þau mistök að telja ekki bækurnar þegar ég var búin að renna þeim í gegnum skilavélina.  Það á að vera regla og ég hefði átt að kveikja því ég var með 12 bækur sem ég var búin að lesa en á skilamiðann birtust bara 10.  Hugsaði líklega sem svo að það hefðu orðið tvær bækur eftir heima.  Fann mér sex nýja bækur og fór beint heim að athuga málið.  Sá ekkert sem benti til þess að ég hefði skilið lesnar bækur eftir heima svo ég hringdi upp á Kringlusafn og lét vita.  Sú sem afgreiddi mig fann aðra bókina en hin bókin er merkt hjá mér sem "Talið skilað".  Mér láðist að spyrja hvort hægt væri að taka bók að láni ef skilavélin hafi ekki náð að "lesa og merkja skilað".

 

Upp úr átta fann ég til kortagerðardótið mitt og fór yfir til tvíburahálfsystur minnar.  Strákarnir voru ekki komnir frá pabba sínum og ég ákvað að ef þeir væru undrandi yfir fjarveru minni þegar þeir skiluðu sér heim þá myndu þeir hringja og spyrja.  Átti 24 ónotuð tilbúin jólakort frá því í framleiðslunni í fyrra.  Var hreint ekkert viss um að sköpunarandinn væri yfir mér en viti menn mér tókst að búa til ein níu stykki.  Þótt klukkan væri langt gengin í ellefu þegar ég hætti kortavinnslu sat ég áfram um stund og drakk meira kaffi.  Klukkan var að verða hálftólf þegar ég kvaddi loksins en þessir rúmu þrír tímar virkuðu ekki lengri en hálftími eða svo.

Enn er hafin ný vinnuvika

Skrapp til esperanto vinkonu minnar upp úr hálfellefu á laugardagsmorguninn.  Við fengum okkur fyrst smá graut og kaffi áður en við grúfðum okkur yfir þetta heillandi tungumál.  Fórum yfir leskaflann sem við lásum síðast og lásum svo þann næsta.  Kom við í Krónunni áður en ég fór heim.  Davíð Steinn var enn heima og reyndar fór hann ekki til pabba síns fyrr en komið var undir kvöld.

Um miðjan dag skrapp ég upp í kirkju til að hjálpa til við að undirbúa kirkjukaffi kórsins eftir messu daginn eftir.  Það var ekki fyrr en stundu eftir að ég kom heim aftur sem ég skellti í tvær hjónabandssælur til að taka með á hlaðborðið.

 

Var mætt upp í kirkju áður en klukkan var orðin hálfeitt í gær.  Setti upp kaffið á tvær stórar vélar og fljótlega var svo upphitun fyrir messuna.  Eftir upphitunina var hægt að setja kaffið á kaffibrúsa og koma af stað annarri uppáhellingu.  Messan byrjaði á slaginu tvö og ég sá að synir mínir voru báðir mættir en þeir stóðu vaktina með posann og peningakassann v/hlaðborðsins.  Reyndar var sett á tvö borð eins og alltaf annað uppi og hitt niðri.  Heldur færri voru við messuna þetta árið og mættu ekki nema tæplega helmingurinn af fermingabörnunum sem þar að auki eru mun færri heldurinn en hópurinn sem var fermdur sl. vor.  En "föðursystir" mín mætti með yngra barnið sitt og var þetta messa númer tvö hjá henni.  Alls komu hátt í 90þúsund inn en hluti af því er líka að flestir kórmeðlimir borga líka þrátt fyrir að sjá um að nóg sé að bíta og brenna á hlaðborðinu.  Eftir messuna skutlaði ég bræðrunum í Mjóddina.

 

Nú er ég búin að lesa allar tólf bókasafnsbækurnar og það er enn vika eftir af skilafrestinum.  Á eftir að lesa bókaklúbbsbókina og örfáar af bókunum sem mamma lét mig hafa síðast þegar ég fór austur.  Bækurnar að austan eru allar vasabrotsbækur úr rauðu seríunni svo þær eru fljótlesnar.  Ég er nokkuð viss um að ég mun leggja leið mína á safnið á næstu dögum.

Útréttingar

Ég stimplaði mig út klukkan eitt í gær.  Fyrst lá leiðin í Valitor við Laugaveg til að sækja posa sem ég var búin að panta í helgarleigu vegna kaffisölunnar eftir galdramessuna á morgun.  Kórinn sér um kaffið og rennur ágóðinn í kórsjóðinn.  Næst kom ég við hjá lögfræðingnum mínum til að skrifa undir fjárskiptasamning svo sýslumaður geti gefið út vottorð um skilnað að borði og sæng.  Svei mér þá ef hlutirnir eru ekki loksins að fara að ganga upp.  Það er alveg mál til komið enda 10 mánuðir síðan hinn aðilinn í sambandinu gekk út og hann er löngu kominn í annað samband (gott ef það var ekki byrjað áður en hann fór frá mér).  Lögfræðingur sagði að ég þyrfti ekki að mæta í boðaðan tíma hjá sýslumanni fyrst ég væri búin að skrifa undir.  Hún ætlaði að framsenda gögnin til hins lögfræðingsins og ég fæ svo afrit af skjalinu þegar það hefur verið undirritað og vottað að fullu.  Næst fór ég í bankann.  Tók út smá skiptimynt til að hafa ef borgað verður með stórum seðlum í kaffinu eftir messu á morgun.  Svo fór ég til sérfræðiþjónustufulltrúa með haldbær gögn til að sækja um smá lán og fá greiðslumat.  Hún tók við gögnunum en í ljós kom að fjárskiptasamningurinn þarf að vera undirritaður.  Ég mun því þurfa að senda henni afrit af honum þegar ég fæ mitt eintak í hendurnar.  Svo varð ég að skreppa heim og sækja hormónalyfseðlana mína.  Leysti þá út í Lyfjaveri og keypti tvö glös af alhliða vítamínum.  Samtals kostaði þetta mig á sextándu þúsund.  Að lokum kíkti ég við í til Hlíbbu í Hátúnið og stoppaði hjá henni í á annan klukkutíma.  Hún tók fagnandi á móti mér en af sér sagðist hún ekki vera mjög ánægð með heilsuleysið, svo virtist sem ellin væri alveg komin...   Auðvitað horfði ég svo á landsleikinn Ísland - Kýpur í gær 2:0.   :-)

Bleikur dagur

Birtir yfir úti´ og inni
allt í höndum leikur.
Þankar þykjast ennþá minni
þessi dagur bleikur.

Já, við í minni deild tókum bleika daginn mjög alvarlega og sumar voru í öllu bleiku.  Það var komið með bleikar kökur og nammi á bleikum diskum og í bleikum ílátum. Bleikar blöðrur blásnar upp. Bleikur dúkur settur á borðið í kaffistofunni. Við settum á okkur bleikan varalit og tókum svo myndir af öllu saman.  Ef okkar deild er ekki bleikasta deildin þá er ég illa svikin.

Ég stakk svo af frá öllu saman um eitt, búin að fá leyfi til að vera í sumarfríi eftir hádegi.  Er að sinna fullt af erindum og það er aldrei að vita nema ég skrifi um þau á morgun.

Góða helgi!

Kóræfing

Það væsti nú ekkert um hjólið mitt í bílakjallara Seðlabankans en þar var því lagt í hjólastæði á mánudagsmorguninn var og fékk að standa þar óáreitt þar til rúmlega fjögur í gær að ég hjólaði á því heim eftir vinnu.  Mætti vagni númer 13 er ég var að hjóla yfir Hverfisgötu og svo sá ég sama vagn bruna yfir gatnamót Lönguhlíðar og Miklubrautar er ég átti stutt eftir að þeim ljósum.  Það er ekki víst að ég noti hjólið meira þetta árið amk ekki milli heimilis og vinnu.

 

Strákarnir voru báðir lasnir heima í gær með einhvers konar magapest en þeir voru að hressast í gærkvöldi og ætluðu að mæta í skólann í dag.  Á morgun og mánudaginn er vetrarfrí í skólanum. Miðannarmatið er komið og eru þeir báðir að standa sig afar vel.  Oddur Smári er með A í öllu nema stærðfræði þar er hann með B og Davíð Steinn með A í öllu nema C í ensku og hluti af þeirri einkunn segir hann vera vegna þess að hópurinn fékk annan kennara eftir að önnin var byrjuð.  Reyndar er svo strákurinn ekki duglegur að mæta í íþróttir en það stendur vonandi til bóta.

 

Fann poka af frönskum kartöflum þegar ég tók frystinn í gegn um daginn og ákvað að nota hann í gær ásamt þorskflökum sem ég steikti upp úr eggi og krydduðu heilhveiti blönduðu með sesamfræjum.  Þetta var bara virkilega gott.

 

Það voru allir mættir á kóræfinguna í gærkvöldi og fengum við að takast á við nýtt lag, Tvær stjörnur, eftir Megas útsett af Einari égmanekkihversson.  Tíminn leið hratt en ekki æfðum við neina sálma sem syngja á við galdramessuna n.k. sunnudag.  Eitthvað æfðum við þó úr brúnu bókinni sem verður jafnvel notað.

Jafntefli

Ég fór á bílnum í gærmorgun eins og flesta þriðjudaga.  Tvíburarnir voru samferða og því mættir nokkuð fyrir fyrsta tíma.  En þótt ég mætti við vinnuna fyrir átta voru engin stæði laus á neðra planinu svo ég varð að leggja í gjaldstæði.  Er búin að láta frá mér bílastæðakortið sem gildir í Kolabortið undir seðlabankankanum.  Þrjú kort eru í gangi og eru þau öll notuð af þeim sem ekki eru með eða lengur með samgöngusamning.  Við tvær sem enn erum með samning í gildi og komum því ekki á bíl oftar en tvisvar í viku verðum bara að redda okkur ef það eru engin stæði laus.

 

Eftir vinnu fór ég með kápuna hennar mömmu og rennilásinn sem ég keypti á laugardaginn var í Saumnálina við Snorrabraut.  Þangað má ég svo sækja kápuna eftir hálfan mánuð.  Þegar ég kom heim færði Davíð Steinn mér þær fréttir að hann væri aftur kominn með magapest, í annað skiptið á innan við viku.  Oddur Smári fór á trommuæfingu og ég mætti honum þegar ég var á leiðinni á handboltaheimaleik í Olísdeild kvenna.  Sá leikur var afar spennandi en stelpurnar mínar voru heppnar að tapa honum ekki í restina.  Markvörður Gróttustelpna varði ófá skotin og það virtist sem hún væri alveg búin að lesa Hrafnhildi Skúladóttur því hún varði m.a. tvö víti frá henni.

 

Oddur Smári var eitthvað byrjaður að slappast er ég kom heim og ég fann að hann var extra heitur.  Honum var líka flökurt en ekki vildi hann fara strax að sofa.  Lilja vinkona kom rétt fyrir tíu og fékk að gista í nótt.

Er veturinn þá kominn?

Notaði hjólið á milli heimilis og vinnu í gærmorgun.  Svo komu upp þær aðstæður að ég var beðin um að vera lengur og þegar ég hætti í vinnu í gærkvöldi var farið að skyggja það mikið að ég ákvað að taka strætó heim.  Ljósið á hjólinu virkar nefnilega ekki og svo var ég auðvitað komin miklu fyrr heim og átti þá eitthvað eftir af kvöldinu.  Sá tími fór í sjónvarpsgláp og snerti ég ekki á nál í gær.  Í fyrrakvöld byrjaði ég aðeins á bók sem heitir "Mundu mig ég man þig" eftir Dorothy Koomson. Bókin er rétt yfir 500 blaðsíður en virkilega spennandi og þar sem hluti af vinnudeginu í gær fór í bið og ég hafði verið svo forsjál að taka bókina með í vinnuna þá kláraði ég að lesa hana í gær.  Tuttugu árum eftir hörmulegt slys þar sem tvær unglingsstúlkur og "kennaraperri" komu við sögu þar sem sá síðast nefndi lét lífið og önnur stúlkan var sýknuð en hin fékk lífstíðardóm eru þær enn að kljást við þetta mál.  Sú sem var fangelsuð fær reynslulausn.  Hin er gift tveggja barna móðir en hafði ekki sagt manninum frá þessu máli.  Báðar eru þær sannfærðar um sakleysi sitt en takast á við það á ólíkan hátt.  Það kemur í ljós alveg í lokin að þær eru saklausar en án þess að ljóstra upp hver morðinginn er þá komst aldrei upp um hann.  Og nú er aðeins ein bók ólesin af 12 en skilafrestur rennur ekki út fyrr en eftir hálfan mánuð.

Enn ein helgin flogin

Tók marga snúninga á laugardaginn.  Byrjaði á að mæta til esperanto vinkonu minnar upp úr hálfellefu.  Kom svo við í Krónunni en stoppaði ekki lengi heima.  Um eittleytið var ég kominn í Álafoss í Mosfellsbæ til að kaupa svartan 70cm rennilás með semelíusteinum í kápuna hennar mömmu.  Síðan lá leiðin í íþróttahús staðarins þar sem ég fylgdist með Vals-stelpunum "mínum" etja kappi við stelpurnar í Aftureldingu í Olísdeild kvenna í handbolta.  Leikurinn fór 16:41 fyrir Val, en staðan var 6:19 í hálfleik.  Eftir leikinn skrapp ég í heimsókn í plássinu þar sem ég stoppaði við í á annan tíma.  Um kvöldið horfðum við Oddur á Barnaby á DR1 og Merlín á tímaflakkinu á RUV.

 

Gærdagurinn var allur miklu rólegri.  Ég setti í eina þvottavél og fékk annan strákinn til að ryksuga. Svo notaði ég tímann í útsaum, lestur og flakk um netheima.  Hafði kjötsúpu í kvöldmatinn við góðar undirtektir bræðranna.

Tvær ferskeytlur og fleira

Sjá dagar styttast, nálgast jól
sumarið er liðið.
Blómin blunda öll í skjól
best að finna miðið.

Lífið eins og áin mögnuð
ég sætti mig við það.
Innri röddin rám ei þögnuð
reynslan skráð á blað.

Þessar tvær komu til mín í gær.  Önnur stuttu fyrir hádegi og hin rétt fyrir miðnætti.  Er búin að "útvarpa" þeim á fésbókinni og þegar fá nokkur "læk".  :-)  Annars var það bara heppni að ég náði að senda nokkrar línur á þessum vettvangi í gær.  Notaði þessar mínútur sem klukkuna vantaði í átta til að skrifa niður það helsta.  En svo var ég á vélinni milli átta og rúmlega tólf, reyndar með smá kaffipásu upp úr klukkan tíu.  Ein af okkur var í fríi og um ellefu voru tvær sendar í Katrínartúnið til að sitja sviðsfund.  Við hinar þrjár kláruðum allt daglegt og vorum búnar rétt fyrir hálfeitt.  Þá "lokuðum" við deildinni og fórum á eftir hinum tveim því það var hafinn starfsdagur.  Við fengum að borða í mötuneytinu uppfrá og náðum að hlusta á hluta af fyrirlestri um markmiðssetningu.  Ein af okkur fór á kynningu um víngerð og þrjár létu spá fyrir sér.  Mest fannst okkur gaman að hitta og vera innan um fólkið.  Um fimmleytið var farið niður í skála þar sem við fengum smá tilsögn í salsa og svo fengum við gott í gogginn.

Tap á heimavelli

Fór á heimaleik hjá Valsstrákunum í gærkvöldi.  Þeir tóku á móti strákunum úr Safamýrinni.  Valsmenn voru komnir í þægilega stöðu um miðjan síðari hálfleik, 4-5 mörkum yfir, en þá fór markvörður andstæðinganna að verja og verja og þótt Valsmarkvörðurinn væri líka að verja eitthvað þá saxaðist jafnt og þétt á forskotið og leikurinn endaði 25:26 fyrir Fram.  :-(

 

Annars ætlaði ég að hafa kjötsúpu í matinn í gærkvöldi.  Taldi mig eiga nokkra súpukjötsbita.  Á meðan ég leitaði að kjötinu notaði ég tækifærið og tók til og afísaði frystihólfið.  Ekkert fann ég kjötið en hins vegar fann ég fiskibollur sem ég vissi ekki að ég ætti og auðvitað voru þær hafðar í kvöldmatinn í staðinn.

 

Nei, engin ferskeytla í dag.  Eigið góða helgi og farið vel með ykkur!

Vel mætt á kóræfingu

Við vorum 16 með kórstjóranum sem mættum á æfingu í gærkvöldi og ég get svarið það að tíminn leið extra hratt.  Af þessum 15 er bara ein ný en Árni Heiðar hafði á orði að nú væri sko tækifæri til að byrja nýr því við ætlum að vera að æfa mest allt nýtt í vetur fyrir utan kannski hátíðarmessurnar.  Næsta messa verður annan sunnudag og þá mun kórinn sjá um veglegt kaffihlaðborð á báðum hæðum gegn vægu gjaldi.  Innkoman fer beint í kórsjóð og verður nýtt í eitthvað skemmtilegt og fleira fyrir kórfélaga.

 

Annars saumaði ég ekkert í gær heldur og verð að fara að taka í hnakkadrambið á mér held ég, svei mér þá.  Þó er ég ekki frá því að eins gott og róandi það er að sitja með saumana og sjá myndirnar birtast smám saman á jafanum þá er örugglega fínt að taka sér smá pásur öðru hvoru frá saumaskapnum.

Ekkert saumað í gær :-/

Var á bíl í gær og eftir vinnu skrapp ég í Lyfju og keypti m.a. tvær litlar flöskur af propanol.  Eina fyrir rafvirkjunarnemann og hina fyrir heimilið.  Sú sem afgreiddi mig ákvað að kíkja í reglur til að athuga hvort mætti afhenda tvær litlar flöskur í einu og það var alveg í lagi.  Tvíburinn þarf að fara með þetta og tannbursta með sér í skólann til að hreinsa e-ð sem hann er að nota í náminu sínu.  Það væri fróðlegt að vera fluga á vegg til að fá að fylgjast með því.  Svo kom ég við í fiskbúð og keypti saltfisk áður en ég fór heim.  Var alltaf á leiðinni að taka fram saumana mína og var meira að segja búin að kveikja á lampanum góða en imbinn krafðist alls tímans og var ég t.d. að horfa á annan þáttinn af "Broen" sem var á dagskrá kvöldið áður þegar ég var í saumaklúbbnum.

 

Nú er ég alveg að fara að fara að skrifa undir skilnað að borði og sæng og samning um skiptingu eigna og skulda og er ég mikið feginn að þessu máli er að ljúka.  Ég mun halda íbúðinni og svo þarf ég bara að setja manninum tímamörk á hvenær hann á að vera búinn að hirða allt sitt og skila mér öllum lyklum.

"Saumó" hjá Lilju :-)

Fyrsti skipulagði saumaklúbbur haustsins var á dagskrá í gærkvöldi í byggðinni við Úlfarsfell.  Ég var mætt á slaginu klukkan átta og ákvað að nota kvöldið í að sauma útlínur í mynd sem fer í jólakort.  Hálftíma seinna mætti tvíburahálfsystir mín.  Hún vann að Toskana-myndinni en spurði jafnframt hvenær við myndum byrja á pappírsjólakortunum.  Ég held að gestgjafi kvöldsins muni nota alla lausa tíma í að skera út skemmtilegar klippimyndir sem eru að rokseljast á tveimur stöðum í bænum, m.a. jólabúðinni.  Tíminn leið afar hratt eins og venja er þegar maður er að gera skemmtilega hluti með skemmtilegu fólki og var klukkan alveg að verða ellefu þegar ég kvaddi og hélt heim á leið, afar ánægð með allt í sambandi við kvöldið.

Skemmtileg helgi að baki

Sat með saumana mína fyrir framan skjáinn aðeins fram yfir miðnætti á föstudagskvöldið.  Morguninn eftir fór ég á fætur fyrir átta og var komin í Skautahöll Reykjavíkur um hálfníu.  Þar var hópur yngri systurdóttur minnar að hita upp og svo var Bríet fyrst á svellið.  Horfði á allar hinar í aldursflokknum en var samt komin heim fyrir hálftíu.  Um klst. síðar ákvað ég að drífa mig yfir til norsku esperanto vinkonu minnar.  Hún átti ekki von á mér en var ekki upptekin svo ég þáði hjá henni kaffisopa og svo dembdum við okkur í les- og þýðingaæfingar.  Þetta gekk mjög vel hjá okkur og ég benti henni einnig á að við hefðum verið óvenju duglegar og fljótar að koma okkur að verki.  Frá Inger dreif ég mig í Krónuna og verslaði inn fyrir vikuna.  Gat ekki séð að til væri nein lactosa-frí mjólk svo ég kom við í Hagkaup í Skeifunni til að kaupa nokkra lítra fyrir Davíð Stein.  Ég stoppaði ekki lengi við heima því ég var mætt á heimaleik hjá stelpunum mínum, klukkan hálftvö, sem tóku á móti Selfossstúlkum í Olísdeild kvenna á laugardaginn.  Leikurinn var bara spennandi fyrstu tuttugu mínúturnar en eftir það var alveg ljóst hvorum meginn sigurinn myndi lenda.  Það var bara spurning um hversu stór sigurinn yrði.  Hálfleikstölur voru 12:7.  Selfossstelpur skoruðu fyrsta markið í seinni hálfleik en svo skoruðu þær ekkert í rúmar fimmtán mínútur á meðan "mínar stelpur" röðuðu inn mörkum.  Lokatölur urðu 28:14.

 

Í gærmorgun var ég komin á stjá mun fyrr en á laugardagsmorguninn og var ég komin í Skautahöllina á slaginu átta.  Rétt seinna byrjaði fyrri hópurinn í flokki 12-14 ára að hita upp.  Hulda var í seinni hópnum og fyrst að þeim á svellið.  Sá allar átta stelpurnar keppa.  Þær voru margar sem duttu og sumar oftar en einu sinni.  Hulda datt ekki en það voru tvö stökk sem hún lenti ekki alveg óaðfinnanlega.  Eitthvað vantar hana enn upp á tæknina en tjáningin og túlkunin er í góðu lagi og þar skarar hún framúr.  Hún endaði í öðru sæti með 28,33 stig en sú sem vann fékk 28,76 og þar af rúmum fjórum heilum hærri fyrir tækni.  Var komin heim aftur um níu.  Skutlaði Oddi Smára í Árbæjarkirkju fyrir hálfellefu og ákvað að drífa mig í messu þar.  Skólalúðrasveit Árbæjar og Breiðholts spilaði tvö lög í messunni og önnur tvö fyrir utan kirkjuna eftir messu.  Þegar þessu var lokið pikkuðum við Davíð Stein upp í Mjóddinni og brunuðum austur á Hellu í heimsókn til pabba og mömmu.  Stoppuðum þar bæði í kaffi og kvöldmat og vorum svo komin heim rétt fyrir tíu.

Tap á heimavelli

Sat með sauma höndum í
svo róin yfir færðist.
Söngur hljómar dirrin dí
dálítið mér lærðist.

Nei, leið mín lá nú ekki á völlinn í gær.  Sat með saumana mína fyrir framan imbann og fylgdist með stelpunum okkar lenda í miklum vandræðum með þær svissnesku og úrslitin 0:2  :-( .  Gestirnir voru mun líklegri allan tíman til að bæta við mörkum heldur en okkar stelpur að skora.  Þær áttu reyndar nokkuð góða möguleika í flestum föstum leikatriðum en allt kom fyrir ekki.

 

Merkilegt annars hversu tíminn þýtur áfram.  Ég hamast við að njóta hans í botn og pæli lítið í því að ég eldist með hverri mínútunni enda ekkert svo gömul enn.  Vona bara að línur í ákveðnu máli fari að skýrast og skerast.  Lífið verður sífellt betra og ég hlakka til allra verkefnanna og áhugamálanna framundan.

 

Góða helgi!

Lestur er bestur

Það gengur bara nokkuð vel að lesa bækurnar af safninu.  Hef þegar lokið við fjórar og það er ekki komin vika síðan ég sótti þær á safnið.  Feluleikur var svo spennandi á köflum að ég varð stundum að leggja hana frá mér en það leið ekki langur tími áður en bókin/sagan togaði það mikið í mig að ég bara varð að lesa meira og komast að hvernig hlutirnir myndu fara.  Í gærkvöldi kláraði ég líka bókina Snákar og eyrnalokkar eftir Hitomi Kanehara.  Þessi saga fékk japönsk bókmennta verðlaun árið 2004.  Letrið er stórt en þrátt fyrir hispurslausa og á tíðum svolítið grófa frásögn þá lét sagan mann ekki í friði.  Ólgan mikil undir niðri og þegar bókin var búin langaði mig svo að vita meira.  En mikið er ég fegin að þessi saga var ekki hendi næst þegar ég tók þátt í alþjóða lestrarviku á Facebook og skrifaði 5. setninguna á bls. 52 í statusinn minn.  Ég er ekki með bókina við höndina en ég setningin byrjaði eitthvað á þessa leið:  "Ég saug á honum tærnar..."

 

Notaði strætó á milli heimilis og vinnu í gær en fór svo á bílnum á kóræfingu í gærkvöldi.  Mættum átta fyrir utan kórstjórann.  Það vantaði amk sex.  En við vorum að æfa rödduð lög úr brúnu bókinni og söng kórstjórinn með eina tenórnum sem var mættur.  Æfingin var skemmtileg og notaleg og tíminn fljótur að líða.  Reyndar fengum við að fara aðeins fyrr heim.  Horfði á Kiljuna á plúsnum og saumaði nokkur spor í stóru myndinni í leiðinni.

"Hafgolufólk"

Á mánudaginn var byrjaði ég á bók eftir Önnu Dóru Antonsdóttur sem heitir Hafgolufólk.  Sagan er um fjölskyldu eina og er eitt barnabarnið að tína upp ýmsan fróðleik um móðurforeldra sína og börnin þeirra og e-r barnabörn.  Það er skemmst frá því að segja að ég hætti ekki að lesa fyrr en ég var búin með bókina.  Núna er ég langt komin með Feluleikur eftir James Patterson og Michael Ledwidge.  Heilmikil spennusaga og ég er mest hissa á að vera ekki búin að klára bókina.  Það er reyndar ekki mikið eftir af henni en ég notaði tímann líka í útsaum, tölvuleiki og sjónvarpsgláp.  Er að vinna í því að fylla í "göt" og sauma þá staði sem eru fyrir utan síðasta og "stærsta" ósaumaða munstursvæðið.  Það er alveg að hafast og þá þarf ég ekki að fletta munsturblaðinu í sundur nema til að athuga með hvaða litum ég á að sauma með.  Er farin að þekkja sum táknin það vel að ég þarf ekki alltaf að fletta þeim upp.  Geri það þó nokkuð oft að fullvissa mig um að ég hafi rétt fyrir mér.

 

Fékk að fara aðeins fyrr úr vinnu í gær til að sinna ýmsum málum.  Það er sennilega að nást lending í skilnaðarmálinu og ég fór m.a. að athuga um leiðir til að borga mismuninn til að fá að halda íbúðinni og búa áfram í Drápuhlíðinni.  En ég ætlaði líka að nota tækifærið og gefa blóð en að þessu sinni verða víst að líða fimm mánuðir frá síðustu gjöf svo ég má ekki gefa fyrr en eftir 24. næsta mánaðar.  Kom líka við í hannyrðaversluninni Erlunni til að athuga hvort þar væru til fleiri stjörnumerki til að sauma út.  Mig vantar Bogmanninn til að sauma handa frænda mínum.  Því miður var bara til einn Hrútur svo ég þarf að athuga hvort ég geti fundið þetta ákveðna merki eftir öðrum leiðum.  Steingleymdi því að ég ætlaði líka að leysa út tvo lyfseðla en það kemur ekki að sök og er ég búin að sjá til þess að ég þarf ekki að leysa þá út alveg strax.  Er farin að velta því fyrir mér hvort það fari ekki að styttast í þessu hormónadæmi hjá mér, þau svör fást líklega ekki nema hjá kvensjúkdómalækninum mínum.  En þetta mál verður ekki skrifað mikið um á þessum vettvangi þótt það sé í raun og veru ekkert feimnismál.  Það er örugglega takmarkað hversu margir hafa áhuga á akkúrat svona málum þó ég sé alveg einstakt tilfelli.  :-)

Hjaltadætur

Notaði hjólið á milli heimilis og vinnu í gær.  Ég var rétt lögð af stað heim þegar fóru að koma dropar út lofti.  Ætlaði að hjóla leiðina sem ég fer oftast en á gangstéttinni, mín meginn, á miðri Sóleyjargötunni var kyrrstæð bifreið og engin leið framhjá henni án þess að fara út á götu.  Umferðin þarna er nokkur en ég komst yfir á hina gangstéttina eftir smá stund og ákvað svo að hjóla yfir brúna fyrir neðan BSÍ.  Ég var ekki lengi alla leið heim og slapp að mestu við að blotna því það varð aldrei ausandi rigning.  Stuttu eftir að ég kom heim bauð ég öðrum tvíbbanum að skutla honum eftir sendingu á pósthúsið.  Eftir kvöldmat og frágang í eldhúsinu kvaddi ég tvíburana og skrapp svo í heimsókn til vinkonu sem á líka pabba sem heitir Hjalti.  Stoppaði hjá henni í uþb tvo tíma og horfði m.a. á fyrsta þáttinn af nýrri þáttaröð,  "Broen".

"Harmsaga"

Seinni partinn á föstudaginn hringdi mágur minn í mig og spurði hvort ég væri upptekin kvöldið eftir.  Ég sagðist ekki vera búin að ráðstafa laugardagskvöldinu svo hann bauð mér tvo miða í leikhúsið sem ég þáði með þökkum.  Annars var ég ekki komin heim fyrr en á níunda tímanum á föstudagskvöldið og eyddi ég restinni af kvöldinu með saumana mína fyrir framan skjáinn.

 

Á laugardagsmorguninn, upp úr hálfellefu, kom norska esperanto vinkona mín til mín.  Ég bauð henni að koma með mér í leikhúsið um kvöldið og hún þáði boðið.  Fengum okkur krækiberjabúst í hrísmjólk með smá banana í líka og svo lögðumst við aðeins yfir esperantobækurnar.  Vinkonan kvaddi í bili rétt upp úr tólf.  Rúmum klukkutíma seinna labbaði ég yfir á Valsvöllin og sá "stelpurnar mínar" sigra ÍBV 27:20 í Olísdeild kvenna (handbolta).  Eftir leikinn lá leiðin í Kringlusafnið.  Skilaði öllum 6 bókunum sem ég var með í láni en það fóru 12 bækur með mér heim.  Inger kom aftur til mín nokkru áður en kominn var tími til að fara í leikhúsið svo við urðum samferða upp úr sjö heiman að frá mér.  Leikritið, Harmsaga, eftir Mikalel Torfason var sýnt í Kassanum á bak við Þjóðleikhúsið.  Tveir leikendur voru á sviðinu allan tímann í einnoghálfan tíma og fóru fram og aftur í tíma í sögu hjóna í tilvistarkreppu.  Hann fluttur út en vonar að þau eigi eftir að finna út úr þessu og ná saman aftur.  Það var mikill kraftur í leikurunum og flott hvernig þau gátu skipt yfir í annað tímabil nánast á stundinni.  Á einum stað í verkinu dönsuðu þau mjög flottan dans svo unun var á að horfa.  Ég var afar lukkuleg með að hafa boðist þetta óvænta leikhúsheimsóknardæmi.

 

Í gær var ég mætt í kirkjuna um hálfeitt.  Við hituðum upp fyrir tónlistarmessu á þremur korterum og Árni Heiðar var búin að fá til liðs við sig trommu- og bassaleikara.  Búið var að auglýsa að sverðgleypir myndi vera á svæðinu og sýna listir sínar en hann boðaði forföll.  Messan tókst bara vel en það hefðu mátt vera fleiri kirkjugestir.  Þeir voru samt e-ð um tuttugu.  Fékk mér kaffi og kleinu niðri í sal eftir messuna.  Var heima í rúman hálftíma áður en ég trítlaði yfir á Valsvöllinn á síðasta heimaleik í Pepsídeild karla.  Því miður urðu úrslitin KR í hag 1:2 og tryggðu þeir sér titilinn í leiðinn þrátt fyrir að eiga eftir að spila tvo leiki.

Handboltatímabilið hafið

Maður orðlaus alveg verður
að fylgjast sumu með.
Margur hann er illa gerður
aðrir minna´ á peð.
_____  _____  _____  _____

Vetrarsportið hafið er
handboltinn lifi.
Vildi vita hvernig fer
Valsklukkan hún tifi.

Jamm, ég skellti mér á völlinn í gær og tók þá ákvörðun að splæsa á mig árskorti á alla heimaleiki í vetur.  Kortið er rautt, semsagt í aðallitunum og ég fékk kort númer 68.  Tær snilld alveg hreint og "mínir menn" unnu fyrsta leikinn með fimm marka mun.  Hlynur Morthens fór hamförum í markinu, varði vel í fyrri hálfleik, tók pásu framan af síðarhálfleik (hleypti hinum markverðinum að) og varði svo sjö af átta síðustu skotum Haukanna.  Á síðustu mínútunum fengu Valsmenn á sig tvær brottvísanir með stuttu millibili en það kom ekki að sök og átti Hlynur stóran þátt í því.  27:22 var lokaniðurstaðan.  Nú þarf ég endilega að setja áminningu á næstu heimaleiki í Olísdeild karla og kvenna.  Ég var líka búin að sjá að heimaleikirnir skarast ekki á við kóræfingar svo ég er staðráðin í að vera dugleg að mæta á völlinn í vetur.

Hjólið skilið eftir í skúrnum

Nei, ég nennti ekki að fara á hjóli til vinnu í morgun.  Fór með gula stóra bílnum númer 13.  Ég hef þá alltaf þann möguleika að labba heim aftur...   ...eða taka vagninn bara til baka.

 

Saumaði aðeins í stóru myndinni fyrir kvöldmat í gær.  Lokaði einu "gati" á jafanum.  Það er magnað hversu lítið er í raun eftir af myndinni, eiginlega bara tvö tré, smá himinn og svo útlínurnar.  Samt er óvíst hvort ég leggi áherslu á klára myndina á þessu ári.  Reyndar er það svo að hún kallar alltaf á mig að vinna í sér en það er mjög misjafnt hversu mikið ég sauma í hvert sinn.

 

Var mætt við óháðu kirkjuna rétt fyrir hálfátta.  Nokkrir voru komnir en þar sem allt var slökkt í kirkjunni og bíll kórstjórans var ekki fyrir utan biðu menn í bílunum alveg vissir um að kirkjan væri lokuð og læst.  En rétt eftir að ég lagði bílnum sást hreyfing inni og svo stóð kórstjórinn í útidyragættinni eitt spurningamerki í framan.  Hann var víst löngu kominn, hafði labbað en það var enn svo bjart að hann hafði ekki kveikt nein ljós.

 

Kom heim aftur upp úr hálftíu.  Annar strákurinn var í playstation-leik í stofunni og ég leyfði honum að vera þar alveg til tíu.  Þá fékk ég að taka yfir sjónvarpstækið.  Stillti á plúsinn og horfði á Kiljuna á meðan ég kláraði afmælisgjöfina að öllu öðru leyti en því að ég á eftir að sauma skammstöfun mína og ártal.  Þetta var ekki lengi gert og alveg sex vikur í þetta afmæli.

Hjólandi

Strákarnir þáðu farið í skólann í gærmorgun þrátt fyrir að vera komnir í skólann rúmum tuttugu mínútum áður en tímarnir byrjuðu enda stíla ég inn á að vera á bíl þá tvo daga í viku sem strákarnir eru báðir að mæta klukkan 08:10.  Vinnudagurinn leið afar hratt enda nóg að gera alveg fram á síðasta klukkutímann.  Kom við á Hlemmi á heimleiðinni og keypti mér miða í strætó 2x9stk.  Bræðurnir voru báðir heima þegar ég kom heim og báðir í stofunni og líkt og á mánudaginn var annar að spila og hinn að fylgjast með.  Ég kveikti á tölvunni og gleymdi mér aðeins á vafrinu og í leikjunum því allt í einu var klukkan orðin sex.  Kvöldmaturinn var tilbúinn hjá mér rétt fyrir sjö og þegar ég var búin að borða settist ég með saumana mína fyrir framan skjáinn.  Saumaði smávegis myndinni sem ég hef verið að vinna að í ár áður en ég tók til við afmælisgjöfina.  Lagði samt handavinnuna frá mér þegar Castle byrjaði.  Lilja vinkona kom um hálftíu og horfði á restina af Castle með okkur.  Horfðum á sjónvarpið og spjölluðum inn á milli alveg til klukkan var að verða hálftólf þá eftir lét ég henni stofuna.  Hún labbaði svo af stað í HÍ á sama tíma og ég hjólaði í vinnuna.

Hraðferð á logninu

Við mæðgin komum öll heim á svipuðum tíma upp úr fjögur í gær.  Bræðurnir lögðu undir sig stofuna fram að kvöldmat og spiluðu e-n "playstation"-leik, eða hvort annað spilaði og hinn fylgdist með.  Ég kveikti á tölvunni sem Lilja lánaði mér og fór vítt og breytt um netheima þar til tími var kominn til að finna til matinn.  Eftir matinn settist ég fyrir framan skjáinn, tilbúin með bók á stofuborðinu en fór að vinna að nýjasta saumaverkefninu (afmælisgjöf).  Ég snerti ekki á bókinni fyrr en þegar ég skreið upp í rúm á tólfta tímanum en ég get verið stolt af saumaafrakstrinum því ef ég held svona áfram klára ég verkefnið á innan við viku.  En ég tók heldur ekki fram það saumaverkefni sem ég hef mest unnið við á árinu "Lost nomore".  Það er örugglega líka bara gott að taka sér smá pásur frá því inn á milli.

Hvert fór helgin?

Skrapp á völlinn bæði á föstudag og laugardag.  Valsstrákarnir tóku á móti Blikum um hálfsex á föstudaginn og niðurstaðan var 1:1.  Þeir eiga nú eftir að spila fjóra leiki, fara í Kaplakrikann og sækja FH heim í kvöld og til Eyja n.k. fimmtudag, fá KR í heimsókn á sunnudaginn og í lokaumferðinni fara þeir í Ólafsvík.  Ég er svolítið hugsi yfir að alltaf þegar ég mæti á heimaleikina endar leikirnir oftast jafnt og stundum tapast þeir.  Þá tvo heimaleiki sem ég komst ekki á sigruðu þeir :-/.  Fljótlega eftir að ég kom heim af leiknum hringdi norska esperanto-vinkona mín í mig.  Það var búið að vera nokkurra vikna hlé hjá okkur en við vorum sammála um að fara að taka upp þráðinn.  Mætti til hennar upp úr hálfellefu á laugardagsmorguninn.  Hún byrjaði á því að bjóða mér upp á kaffi á meðan hún setti upp hafragraut.  Gáfum okkur smá tíma til að kíkja á tungumálið og glugga í orðabækur eftir að við höfðum nært okkur á grautnum.  Ég drakk meira kaffi og hluti af þessum tíma fór í almennt spjall.  Það gerir ekkert til við verðum bara duglegri næst.

 

Frá Inger lá leiðin í Krónuna út á Granda.  Tvíbbinn sem yfirleitt gengur frá vörunum var í kattarpössunarleiðangri og sinnti köttunum langt fram eftir degi.  Hann var farinn áður en ég hafði varið í esperantoið og var ekki kominn er ég fór á völlinn um fjögur.  Síðasta umferðin í Pepsídeild kvenna var spiluð um helgina.  Valsstelpurnar tóku á móti Selfossi, unnu 4:0 og náðu að halda öðru sætinu.  Ein í gestaliðinu er uppalinn Valsari, var í árgangi með tvíburunum.  Hún hefur örugglega verið lánuð til Selfoss svo hún fengi að spila og var hún inná allan leiktímann.  Oddur Smári var kominn heim af leiknum þegar ég kom heim.  Setti upp kartöflur og steikti slátur handa okkur mæðginum og kvöldið fór svo í imbagláp.

 

Gærdagurinn fór í lestur, tauþvott, útsaum, tölvuna og sjónvarpsáhorf.  Strákarnir fór saman að gefa köttunum um hádegi og fóru svo þaðan yfir í spilakvöld í Kópavogi.  Létu vita um hálfsjö að þeir yrðu frameftir svo ég var ekkert að hafa fyrir að útbúa kvöldmat.  Bjó svo vel að eiga til afgang frá því seinni partinn í vikunni.  Myndin af  "Týnda sauðnum" gengur mjög vel og með sama áframhaldi klára ég öll hálf og heil spor á næstu vikum.  Annars byrjaði ég á nýju verkefni í gær sem ég ætla að vera fljót að klára og gefa í afmælisgjöf eftir einnoghálfan mánuð eða svo.  Meira um það síðar.  Það varð svo úr að ég sótti strákana í Kópavoginn um tíu í gærkvöld og það var það eina sem ég hreyfði bílinn í gær.

Helgin framundan

Hið innra logar ljósið bjart,
leiðbeinir og passar.
Dökkblátt myrkrið sýnist svart
í stofu nokkrir kassar.

Mér tókst það enn og aftur, nema hvað, að hnoða saman sæmilegri ferskeytlu.  Þessi hér að ofan er alveg glæný.

 

Annar tvíbbinn fór beint að læra þegar hann kom heim upp úr hálfsex og var að læra alveg þar til hann fór í háttinn um ellefuleytið.  Hann sagði mér svo í morgun að hann hefði hrokkið upp um klukkan eitt í nótt því hann vissi að eitt dæmið væri rangt reiknað og gat hann lagað það og sent lausnirnar frá sér aftur.

 

Samkvæmt plani hefðu Vals"strákarnir" átt að taka á móti "strákunum" úr Breiðabliki í gær en þessi leikur var færður aftur um einn dag svo ég er á leiðinni á völlinn í kvöld eða um hálfsex.  Í ísskápnum eru nokkur box af afgöngum sem við mæðginin getum valið úr svo ég slepp örugglega við að elda í kvöld.  En leikurinn í kvöld er næstsíðasti heimaleikurinn og það er aðeins einn heimaleikur eftir hjá stelpunum.  Já, það er stutt eftir af fótboltatímabilinu hér á landi.

Bókasafnsferð og raddþjálfun

Strákarnir voru á leið í matarboð til pabba síns eftir skóla í gær og fóru svo í ellefubíó þannig að ég hitti þá ekkert í gær.  Þeir voru nefnilega ekki komnir á fætur þegar ég lagði af stað í vinnuna.  Ákvað að skreppa á bókasafnið og skila nokkrum bókum.  Hefði getað skilað 10 en ein varð eftir heima.  Aldrei þessu vant kom ég með færri bækur heim eða fjórar þannig að það eru einungis 6 bókasafnsbækur hjá mér núna.  Eina þeirra er langt komin með en skilafresturinn ekki fyrr en seinast í mánuðinum.  Framlengdi skiladegi á bókinni sem varð eftir heima en ég er viss um að næsta ferð á safnið verði innan tveggja vikna og þá fari sú bók til síns heima.

 

Fékk mér afgang af fiskinum frá því í gær áður en ég fór á kóræfingu.  Guðbjörg Tryggvadóttir, raddþjálfari, söngkennari, stjórnandi sönghópsins Veiranna (Veirurnar) og fl. tók á móti okkur og kenndi okkur ýmislegt um raddbeitingu auk þess sem hún rifjaði upp með okkur það sem hún var búin að fara í áður.  Tveir tímar liðu afar hratt en ég var þreytt í baki og maga eftir þessi átök.  Raddböndunum hafði ég hins vegar náð að beita nokkuð rétt allan tímann svo þau voru í lagi.  Annars hélt ég á tímabili að ég væri hreinlega komin upp í sópranröddina svo hátt náði ég á skalanum án þess að hafa fyrir því.

2:1

Samgöngusamningurinn við vinnuna mína gerir ráð fyrir að nota megi einkabílinn allt að tvisvar sinnum í vinnuvikunni.  Ég er búin að velja þriðjudaga og föstudaga því þá eiga tvíburarnir báðir að byrja í skólanum um tíu mínútur yfir átta og þeim er alveg sama þótt þeir séu mættir rúmum tuttugu mínútum fyrr og nota sér farið.  Annar er svo búinn í skólanum upp úr tíu á þriðjudögum en hinn er í nokkuð stóru gati eftir morguntímana.  Sá síðar nefndi stefndi að því að skreppa heim í gatinu og ég bað hann um að nota tækifærið og taka úr uppþvottavélinni.  Hann hringdi svo í mig rétt fyrir hádegi og sagði að þar sem það hellirigndi og hann var bara á peysunni yrði hann í skólnum fram að og framyfir eftirhádegistímana sem voru búnir um fjögur.  Það varð úr að ég kippti stráknum með heim eftir vinnu.

 

Var tilbúin með kvöldmatinn fyrir hálfsjö.  Steikti þorskhnakka upp úr eggi, byggflögum og sesamfræjum krydduðu með "Best á lambið".  Með þessu var ég með soðnar kartöflur og gular baunir í bræddu smjöri.  Rétt fyrir sjö kom ég mér svo fyrir með saumana mína fyrir framan imbann og fylgdist með leik Íslands og Albaníu.  Á eftir horfðum við strákarnir svo á Castle.  Lilja vinkona kom upp úr hálftíu en hún ætlar að fá að gista hjá mér einu sinni í viku næstu vikurnar.  Strákarnir fóru inn til sín upp úr tíu en við Lilja horfðum á fréttir og spjölluðum svo til klukkan að ganga tólf.

Óvæntur saumaklúbbur

Á áttunda tímanum í gærkvöldi hringdi ég í tvíburahálfsystur mína til að kanna hvort það væri í lagi að kíkja í heimsókn.  Það var tekið vel í þá hugmynd. Spjölluðum aðeins í símann og minntumst á Lilju sem er með okkur í saumklúbb.  Það leit nefnilega út fyrir að erfitt yrði að finna tíma sem við gætum allar hist í vetur, Lilja upptekin á mánudags- og þriðjudagskvöldum, ég á kóræfingu á miðvikudagskvöldum og Sonja upptekin annað hvert fimmtudagskvöld.  Í því hringdi gemsinn minn svo ég kvaddi og sagðist koma fyrir níu.  Á línunni í gemsanum var Lilja og í ljós kom að hún var hætt við að festa öll mánudagskvöld.  Ég spurði hana hvort ég ætti bara ekki að taka hana með í fyrirhugaða heimsókn og það varð úr.  Allar vorum við með útsaumsverkefni, ekki byrjaðar að huga að neinni jólakortager (fyrir utan eina og hálfa jólakortið sem ég er búin að sauma) en við vorum mismunandi stemmdar í handavinnuna.  Það gerði reyndar ekkert til, þurftum mikið að spjalla upp og vinna upp liðnar vikur enda leið kvöldið alltof hratt.

4:4

Það var góð byrjun á helginni úrslitin í leiknum við Sviss.  Ég verð að viðurkenna að ég átti oft í vandræðum með að horfa á leikinn framan af og grúfði mig oftar en ekki yfir saumana mína en seinni helmingurinn af seinni hálfleik var magnaður og þvílík mörk frá Jóhanni Berg.  Hann byrjaði auðvitað vel strax á annarri mínútu en svo var það Kolbeinn sem gaf tóninn skömmu eftir að Sviss skoraði sitt fjórða mark úr vítaspyrnu.

 

Strákarnir voru annars hjá pabba sínum um helgina svo ég gat gert það sem mér sýndist þegar og ef ég vildi ;-).  Mætti til Nonna í Kristu klukkan tíu á laugardagsmorguninn og hann var búinn að klippa mig rúmum tuttugu mínútum seinna.  Restin af deginum fór í alls konar dúllerí.

 

Í gær var messað í óháðu kirkjunni og þar eð þetta var fyrsta messan sem byrjar klukkan tvö mætti Stopp-leikhópurinn á svæðið og sýndi leikritið um sálina hennar ömmu Rósu.  Leikritið var sýnt í stað predikunar en presturinn sagði samt nokkur orð á eftir.  Eftir messuna var vöfflukaffi á neðri hæðinni.  Ég skrapp svo í smá verslunarleiðangur áður en ég fór heim.

 

Helgin leið alltof hratt en ég held að ég hafi náð að njóta hvers augnabliks af henni og það er vel.

Vinnuvikulok

Orðin á sér láta standa
en það er allt í lagi.
Leysi vel úr öllum vanda
viss um mína hagi.

Kom hjólandi heim úr vinnu milli fjögur og hálffimm seinni partinn í gær.  Til stóð að minnka aðeins þvottinn sem hefur safnast upp og ég fór fljótlega að sinna þeim verkefnum.  Var með kvöldmatinn tilbúinn um sex og það fannst öðrum tvíbbanum sérlega gott því hann var svo að fara í fyrirpartý og þaðan á MR-ball.  Kvöldið hjá mér fór í sjónvarpsgláp, útsaum  og smá tölvumál.  Rétt rumskaði um eitt er ballfarinn kom heim og svo aftur um þrjú er ég varð heyrði e-n fá sér vatn.  Mig grunaði að það væri títtnefndur ballfari og reyndist það rétt hjá mér.  Báðir strákarnir áttu að mæta í skólann rétt upp úr átta í morgun og ég ákvað að vera á bíl og skutla þeim.  Það þurfti ekki að vekja neinn en er hrædd um að sá sem var á útstáelsinu og svaf stopult í nótt verði þreyttur þegar líða fer á daginn en hann er í skólanum alveg til fjögur í dag.

Fyrsta kóræfing vetrarins

Hjólaði milli heimilis og vinnu í gær.  Skrapp svo í smá leiðangur með annan tvíbbann en það kom reyndar ekkert út úr þeim leiðangri.  Stráksi ætlaði í klippingu en það var ekkert laust seinni partinn í gær.  Kom við í fiskbúð á heimleiðinni og keypti laxastykki og þorskhnakkastykki.  Setti þorskinn í frost og var með lax í kvöldmatinn.

 

Tæmdi vatnið úr þvottavélinni og stillti á suðuprógramm.  Er nú búin að komast upp með að þvo ekki þvott í næstum viku enda sést það á þvottakörfunni.  Verð eitthvað að reyna að vinna á þessu á næstunni og fá líka þefnæma tvíburann til að athuga hvort einhver lykt sé úr þvottavélinni okkar.

 

Mætti í kirkjuna rétt fyrir hálfátta á fyrstu kóræfingu vetrarins ásamt  10 öðrum kórfélögum og kórstjóranum.  Æfingin stóð yfir í tvo tíma með smá kaffihlé um miðbik hennar.  Æfðum m.a. fullt af täze (tese) sálmum úr sálmabókinni (740-750) og nokkur rödduð lög úr brúnu bókinni okkar.

Vinnuvikan hálfnuð

Ástæða nágrannaspjallsins í fyrradag var óþægileg lykt í þvottahúsinu (eitthvað sem ég slepp alveg við að finna þar sem ég er ekki með neitt lyktarskyn).  Til að prófa eitthvað urðum við ásáttar um að byrja á því að hreinsa þvottavélarnar með sveppaeyðandi efni.  Ég var á bílnum í gær og fór í svona efnaleiðangur eftir vinnu.  Efnið fékkst ekki í Lyfju eða Lyfjaveri en þeir áttu von á því seinni partinn í vikunni.  Ég var hins vegar svo heppin að fá efnið afgreitt í Lyfjavali í Álftamýrinni.  Þannig að eftir kvöldmat dreif ég mig niður í þvottahús með brúsann.  Byrjaði á því að hreinsa sigtið og strjúka innan úr gúmmíhringnum við trommluna.  Sprautaði efninu í sápuhólfið, trommluna og inn í gúmmíhringinn.  Stillti þvottavélina á 40 og lét hana taka inn á sig vatn og "þvo" í  nokkrar mínútur áður en ég slökkti á prógramminu.  Skv. leiðbeiningum á að láta þetta liggja svona yfir nótt en ég hafði ekki tíma til að sinna þessu í morgun þannig að frekari meðhöndlun verður að bíða þar til vinnudegi er lokið.

Í frænkuheimsókn

Því miður komst ég ekki á heimaleik Valsstelpna í gær en þær tóku á móti HK/Víkingi og unnu með 6 mörkum gegn engu.  Hafði nefnilega lofað íbúanum í kjallaranum að vera heima seinni partinn fyrir smá spjall.  Nágranninn kom rétt upp úr sex þegar leikurinn var nýlega hafinn og þótt spjallið væri ekki langt þá hafði ég mig ekki í að drífa mig út á völl, hefði líklega náð flestum jafnvel öllum mörkunum.  Í staðinn settist ég niður með saumana mína í smá stund.  Hitaði kjötsúpu frá því á föstudaginn og voru tvíburarnir afar glaðir með það.  Stuttu eftir mat hringdi ég í frænku mína sem hafði samband óvænt um daginn og kíkti á mig.  Hún sagðist ekki vera upptekin svo ég dreif í að ganga frá í eldhúsinu og skrapp svo í heimsókn til hennar.  Kvöldið leið hratt og ég kvaddi á ellefta tímanum.  Kom við í Hagkaup í Skeifunni eftir örfáum nauðsynjum og var svo heppin að annar tvíbbinn gekk frá vörunum áður en hann fór í háttinn.  Sjálf fór ég aðeins í tölvuna áður en ég fór í háttinn og las svo aðeins fram yfir miðnætti.

Í krækiberjamó

Í berjamó með pabba mætti,
mikið tíndum við.
Á morgunmatinn ekki hætti
ég held mínum sið.

Við mæðginin tókum okkur saman seinni partinn á föstudaginn, eftir að ég var búin að sinna þvottahúsmálum, og brunuðum austur á Hellu.  Vorum þar um kvöldmatarleytið.  Tvíburarnir voru með tölvurnar sínar og ég með saumana og nokkrar bækur.  Var komin á fætur upp úr níu á laugardagsmorguninn og eftir morgunútvarpsfréttir klukkan tíu fórum við pabbi saman í berjaleiðangur.  Við fórum rétt austur fyrir þorpið og tíndum alveg til klukkan að verða tólf.  Þá fórum við heim, fengum okkur eitthvað að borða, hlustuðum á hádegisfréttir og drifum okkur svo af stað aftur.  Í þetta sinn skoðuðum við á einum stað aðeins lengra áður en við fórum upp í hraunið ofan við Gunnarsholt.  Í hrauninu tíndum við helling og vorum að til klukkan að verða hálffjögur.  Þegar búið var að hreinsa og vigta reyndust þetta vera alveg um 20 kíló en ekki milli 20 og 30 eins og ég hélt fram á fésbókinni.

 

Til stóð að systir mín og hennar fjölskylda og ein vinkona myndu koma á laugardeginum en Helgufólk lagðist flest í hálsbólgu svo ekkert varð úr komu þeirra.

 

Gærdagurinn var verulega blautur svo við pabbi fórum ekki í neinn berjaleiðangur.  Kannski eins gott því ég var komin með og er henn með e-s konar berjastrengi, samt ekki eins slæma og þá sem ég fékk þegar ég fór með pabba fyrir tveimur árum en strengi samt.  Tók því rólega í gær.  Las, lék mér í tölvunni og saumaði út.  Er núna að keppast við að fylla í hin og þessi "götin" á jafanum og er alltaf jafn spennt að vinna í þessu verkefni.  Fljótlega eftir kvöldmat kvöddum við mæðginin pabba og mömmu (afa/ömmu) og vorum komin í bæinn upp úr hálftíu.  Við vörutalningu kom í ljós að ég þyrfti ekki að skreppa eftir vistum í búðina svo ég settist með saumana mína fyrir framan skjáinn og gleymdi mér næstum því.  Fór ekki í háttinn fyrr en upp úr miðnætti.