- Ég var víst klukkuð -

Sigurrós frænka og Guðbjörg frænka klukkuðu mig og ég ætla að drífa í að svara "könnuninni":

Fjögur störf sem ég hef unnið:
Skattrannsakari, Heilsdagskólinn (móttaka 6-9 ára barna fyrir og eftir skóla), Grunnskólakennari og Leikskólakennari

Fjórar bíómyndir:
Naked Gun, Leathal Weapon, Pretty Woman og Harry Potter (ekkert endilega í þessari röð)

Fjórir staðir sem ég hef búið á:
Heiði á Rangárvöllum, Hella, Grafarvogur og Norðurmýrin

Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líka:
Robin Hood, Law and Order, CSI og Charmed

Fjórar síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:
Mbl.is, Vedur.is, Textavarp.is og Capacent.is

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
Borgarfjörður, Landmannalaugar, Egilsstaðir og Reykir (rétt við Laugarvatn)

Fjórir uppáhalds réttir (úr eldhúsinu):
Steiktur fiskur, soðinn fiskur, ofnbakaður fiskur og ofnbakaðar kjúklingabringur

Fjórar bækur:
Kapitola, allar bækurnar hans Arnalds, hennar Yrsu og Mary-Higgins Clark

Fjórir óskastaðir akkúrat núna:
Rúmið mitt, Reykir, æskuslóðir og Skorradalur

Fjórir bloggarar sem ég ætla að klukka:
Ellu vinkonu, Árný Láru frænku, Guðrúnu Völu og Esther

- Spenningur -

Ég hlakka mikið til kvöldsins. Það er forsýning í óperunni, allir strákarnir fjórir fá að sýna með en á sýningunum eru bara þrír. Búið er að raða piltunum niður á sýningarnar og þeir sýna allir á sex sýningum. Söngfuglinn minn verður á frumsýningunni, þann 19. n.k. en líka 21. 25. og 27. september sem og 5. og 10. október. Hann fær frí 4. og 12. október nema ef einhver hinna þriggja forfallast. Sýningin í kvöld byrjar klukkan sjö en hann á að vera mættur klukkan sex. Ég þarf því að vera búin að gefa honum að borða um hálfsex og pabbi hans að vera kominn tímanlega til að skutla drengnum. Að skutlinu loknu þarf Davíð að sækja hinn tvíburann og bekkjarsystur hans í Háteigskirkju og skutla þeim heim.

Margt var um að vera um síðustu helgi. Mágur minn sótti stóra bróður sinn á föstudagskvöldið og tók hann með sér á spilakvöld. Á laugardaginn var æfing hjá Davíð Steini í óperunni þar sem m.a. var verið að æfa í búningum og með sminki. Um leið og stráksi var búinn skruppum við öll fjögur í heimsókn til Helgu systur og fjölskyldu. Stoppuðum þar í góðan klukkutíma og fórum svo beint þaðan í Kringlubíó að sjá myndina með Anítu Briem og Brendan Fraser. Allan tímann var strákurinn með farðann framan í sér. Eftir kvöldmat skruppum við hjónin yfir í Norðurmýrina til esperanto vinkonu minnar og mannsins hennar, en hann og maðurinn minn hafa þekkst lengi, lengi. Ég dreif mig heim upp úr miðnætti en Davíð staldraði aðeins lengur við.

Á sunnudaginn var ég mætt í kirkjuna rétt fyrir klukkan eitt. Smá stress var í gangi með forsöngslagið en allt var klappað og klárt eftir upphitunina og messan sjálf og kórsöngur tókst bara mjög vel. Einn strákur var vatni ausinn og Stopp leikhúsið sýndi leikritið um ósýnilega vininn (í stað predikunar). Strax eftir messu sótti ég feðgana og við skruppum í heimsókn í Garðabæinn.

En nú er best að fara að huga að öðru.

- Nýjir skór -

Skórnir sem ég keypti í Minneapolis í mars fyrir tveimur árum voru orðnir slitnir, lekir og lélegir. Kom við í Ecco á Laugavegi seinni partinn í gær. Náði ekki þangað á þurrum fótum svo þegar ég fann hentuga skó, keypti ég þá, bað um að gömlu skónum yrði hent fyrir mig og skokkaði heim á nýju skónum sem eru léttir og liprir, reimaðir, smart gönguskór.

Þríburarnir voru farnir á frjálsíþróttaæfingu þegar ég kom heim. Gaf mér góða stund áður en ég fór að huga að matnum en hann var samt tilbúinn þegar Davíð kom heim með strákana. Var meira að segja búin að hella upp á, en hefði eiginlega átt að hella upp á helmingi minna magn (4-5 bolla í stað 8-10) en það er allt önnur saga. Milli átta og hálftíu skrapp ég heim til einnar kórsysturminnar og skoðaði hjá henni nýjasta Friendtex fatalistann og mátaði nokkrar flíkur. Seinna um kvöldið settumst við hjónin fyrir framan skjáinn og héldum áfram að vinna í ársreikningum DKR. Erum alls ekki búinn en á góðu róli með það.

- Annasamur tími framundan -

Nú er komið að æfingatörn í óperunni. Davíð Steinn gaf sér samt tíma til að mæta á sína fyrstu kóræfingu, en hann var á Reykjum þegar æfingar hófust í síðustu viku. Davíð skutlaði syni sínum og hinkraði eftir honum. Skrapp reyndar aðeins í Bónus til að kaupa kex fyrir söngfuglana svo þeir gætu fengið sér eitthvað í hléinu. Karatestrákurinn labbaði á sína æfingu og lagði mjög tímanlega af stað, eða tæpum klukkutíma fyrir æfingu. Nafnarnir komu við um hálfsjö og þá var ég tilbúin með mat handa þeim áður en haldið var á næstu æfingu. Það þurfti að mæta aðeins fyrir sjö í óperuna til að máta búningana. Svo verður æft til klukkan tíu. Á morgun þarf Davíð Steinn ekki að mæta í óperuna en svo þarf hann að mæta þrjú kvöld í röð og einnig nokkra klukkutíma á laugardaginn. Það styttist í frumsýningu.

Geri ráð fyrir að "þríburarnir" fari allir í frjálsar á morgun en svo verður söngfuglinn að segja pass í bili. Það er ekki hægt að gera alveg allt í einu, sérstaklega þegar það er æft er kvöld eftir kvöld til tíu.

Kórinn minn byrjaði að æfa á miðvikudagskvöldið var. Það var mjög gaman og notalegt að vera komin í gang aftur. Við vorum reyndar bara níu, tíu með kórstjóranum. Tvær þær elstu eru sagðar hættar sem mér finnst mjög leiðinlegt. Sú eldri söng í sópran og það var ekki að heyra á röddinni að hún væri komin yfir sjötugt, aldeilis ekki.

Á föstudagskvöldið var bauð ég nöfnu minni og frænku með mér á píanótónleika Víkings Heiðars Ólafssonar í salnum í Kópavogi. Bauð henni fyrst heim í steiktan fisk með miklum lauk og nýlegum kartöflum og svo smá kaffisopa á eftir. Ég skemmti mér svo mjög vel á tónleikunum, efnisskráin var bæði fjölbreytt og áhugaverð og snillingurinn sýndi allan skalann, var bæði með tæknilega erfið verk sem og mjög tilfinningaþrunginn.

Skruppum á Bakkann seinni partinn í gær og stoppuðum fram á kvöld. Á milli staða las ég Aðgerð Pólstjarna sem er skrifuð af Ragnhildi Sverrisdóttur blaðamanni. Frásögnin af þessu máli hélt mér alveg við efnið.
.

- Sunnudagsmorgunn -

Ég vaknaði klukkan sjö en tókst að kúra í uþb klst. Feðgarnir sofa og vakna líklega ekki alveg strax. Þá er lag fyrir mig að blogga smá.

Tvíburarnir komu heim seinni partinn á föstudaginn. Davíð hafði ætlað að sækja þá en var ekki alveg viss á komu tímanum svo þeir bræður komu sér sjálfir heim, Oddur Smári heldur fyrr en Davíð Steinn ekkert svo löngu seinna. Þeir voru með eina tösku hvort og svefnpoka. Það eru ekki hjól á þessum töskum svo þær sigu verulega í. Sem betur fer er mjög stutt á milli heimilisins og skólans.

Söngfuglinn fór hjólandi á æfingu í gærmorgunn. Við karatestrákurinn komumst að því að æfingar voru byrjaðar í Þórshamri og hefur ein æfingin af þremur færst til í töflunni frá því síðast. Æfingin hefur færst frá miðvikudögum yfir á föstudaga svo við hefðum skoðað heimasíðu Þórshamars á föstudaginn hefði stráksi líklega farið þá. Samt held ég ekki því hann var nær alveg raddlaus og þreyttur eftir undangenga viku. Ég skrapp í esperanto tíma um ellefu og ákvað svo að kíkja á karateæfinguna á eftir. Þegar ég kom að var æfingin hálfnuð og allir krakkarnir vel sveittir. Það var samt ekkert slakað á. Við komum heim upp úr hálftvö, rétt á eftir söngfuglinum, og þá var mál að fá sér smá hressingu.

Hef lesið þrjár af þeim þrettán bókum sem ég náði mér í af safninu um síðustu helgi: Breiðavíkurdrengur - brotasaga Páls Rúnars Elíssonar skrifuð af honum sjálfum og Bárði Ragnari Jónssyni, Gátt hrafnsins eftir Anthony Horowitz og Hula þagnarinnar - myndbrot úr Íslandsferð eftir Frank Schroeder. Hver annarri ólíkari en allar héldu þær mér við efnið.

- Ferð á bókasafnið og fleira -

Á sunnudaginn dreif ég mig á aðalbókasafnið í Grófinni og var mætt rétt eftir opnun, um eitt. Skilaði sjö bókum og áður en ég vissi af var ég komin með fjórtán bækur í körfuna. Ein af þeim var reyndar ekki til útláns, mátti ekki fara út af safninu, en hafði verið merkt eins og hver önnur lánsbók fyrir misskilning. Tölvukerfið hafði þó vit á að stoppa útlánið af svo ég snéri aftur heim með þrettán bækur. Sú var tíðin, að ég fór létt með að lesa yfir þrjátíu bækur á mánuði. Nú grunar mig að ég verði sennilega að framlengja e-ð af þessum bókum þegar þar að kemur. Las samt eina upp til agna á milli Reykjavíkur og Hellu, báðar leiðir, á sunnudaginn.

Í gær veifaði ég á eftir tvíburunum mínum og eiginlega öllum árganginum þeirra úr Hlíðaskóla. Þau eru nú á Reykjum í Hrútafirði og verða þar, ásamt 7.b Glerárskóla, fram að hádegi á föstudag. Mér skilst að allt gangi vel. Ekki mátti fara með farsíma, sem mér finnst bara hið besta mál, en þau máttu hafa með sér tí-kalla í svoleiðis síma. Fréttir herma þó að tí-kalla símarnir séu eitthvað bilaðir. Hópurinn virðist ætla að verða sérlega heppinn með veður og ég á ekki von á öðru en að vikan verði þeim hið mesta ævintýri.

Þar sem ég vissi að ég myndi koma heim að tómum kofanum seinni partinn í dag, lagði ég leið mína í Norðurmýrina og heimsótti fyrrum nágranna mína. Þó tóku vel á móti mér og ég stoppaði við í góðan klukkutíma. Var samt komin heim á undan Davíð. Reyndar er hann ekki kominn heim ennþá því einn skólabróðir hans úr grunnskóla hafði samband við hann síðdegis og bauð honum með sér á kaffihús eftir vinnu. Þeir hafa væntanlega um margt að spjalla saman svo ég á ekki von á manninum fyrr en seint í kvöld. Nú þarf ég bara að ákveða hvort ég ætla að lesa eða taka upp saumana mína. Reyndar gæti ég líka haldið áfram að taka saman ársreikninga DKR...

- Ágúst er næstum liðinn -

Í fyrramálið leggja 7. bekkir Hlíðaskóla af stað í viku skólaferðalag. Krakkarnir verða á Reykjum við Hrútafjörð til föstudags. Stjórnendur cav. og pac. sýndu söngfuglinum skilning og verður hann afsakaður frá æfingum í óperunni í vikunni. Fjórði söngfuglinn er kominn inn í dæmið enda örugglega brýnt að hafa einhvern til að leysa af ef einhver af hinum þremur skyldi forfallast. Davíð Steinn hlakkar til ferðalagsins en honum finnst samt leiðinlegt að missa af því sem er að gerast í óperunni. En svona er þetta bara, það er ekki hægt að vera á tveimur stöðum í einu (hvað þá fleirum, þótt maður hafi stundum gert heiðarlegar tilraunir til að reyna það...).

Vegna æfinga hjá söngfuglinum og námskeiðs hjá manninum í nýliðinni viku hélt ég að ég þyrfti að fresta 1. saumaklúbbshitting haustsins. Hringdi í "tvíburahálfsystur mína" á miðvikudag og ætlaði að tilkynna henni forföll. En sem ég var að spjalla við hana mundi ég eftir því að miðvikudagskvöldið var laust svo við ákváðum auðvitað "hitting". Á leiðinni til hennar um kvöldið hlustaði ég á athöfnina á Bessastöðum. En fljótlega eftir að ég mætti til vinkonu minnar vorum við komnar á kaf í spjall og saumaskap og það var greinilegt að langt var síðan síðasti saumaklúbbur var. Tíminn flaug frá okkur. Áður en við vissum af var klukkan orðin hálfellefu og fór að huga að heimferð. Spjölluðum að mér fannst bara í nokkrar mínútur í viðbót á meðan við saumuðum aðeins meira, en þessar nokkrar mínútur voru amk. sextíu. Kom heim um miðnætti, létt og kát, eftir stórskemmtilegt kvöld.

Á fimmtudaginn fékk ég Davíð til að sækja mig í vinnuna svo ég gæti haft bílinn og skutlað söngfuglinum á æfingu. Námskeiðið hjá Davíð byrjaði um sex og átti að standa til tíu en æfingin hjá Davíð Steini var frá sjö til tíu og það er orðið svo dimmt um tíu leytið að ég vildi ekki leggja það á strákinn að fara á hjólinu. Oddur Smári hjálpaði mér við uppvaskið um kvöldið. Hann er ótrúlega bóngóður pilturinn og segir oftast strax já. Hef samið við hann um að vera duglegur að hjálpa til á heimilinu næstu vikurnar og í staðinn ætlum við foreldrarnir að auka aðeins við hann vasapeninginn. Þríburinn kom yfir og ég ákvað að skreppa í smástund yfir á Háskólasvæðið. Taldi mig hafa góðan klukkutíma og var komin til hennar stuttu fyrir níu. Hálftíma seinna hringdi Davíð og sagði námskeiðið búið svo ég varð að rjúka í burtu en eins og Esther sagði; "Stutt stopp er betra en engin heimsókn!"

Davíð fór að heiman um níuleytið í gærmorgun. Að þessu sinni lá leiðin upp á skotsvæði þar sem fram fór síðasti hluti námskeiðsins v/byssuleyfisins og veiðikortsins. Ekki var hópurinn mjög heppinn með veður. Við mæðgin lögðum í hann hálftíma síðar. Söngfuglinn hjólaði á æfingu og við Oddur Smári fórum á Hárhornið við Hlemm, hann hjólandi en ég tók smá kraftgöngu. Eftir smá bið komst stráksi að í stólinn og fékk þessa fínu klippingu. Skottið sem hann er með var líka snyrt. Hann hjólaði svo beint heim en ég kom við hjá norsku esperanto vinkonu minni. Var samt komin heim á undan nöfnunum. Fljótlega eftir að allir voru komnir heim fórum við og nýttum okkur tilboðið í Hagkaup. Keypti þrennar buxur á Odd Smára, slatta af brókum og sokkum á bræðurna og svo keyptum við tvær afmælisgjafir og hluta af innflutningsgjöf. Ein gjöfin var til þríburans, hann verður 12 ára á morgun en hélt upp á afmælið sitt í gær.

Strákarnir komu heim úr afmælinu um kvöldmatarleytið. Á tíunda tímanum kvöddum við þá og fórum í innflutningspartý til æskuvinar og bekkjabróður Davíðs. Það er reyndar örugglega meira en ár síðan vinurinn og fjölskylda hans fluttu en betra er seint en aldrei að halda smá teiti.

- Enn og aftur líða dagarnir hraðar en ég get skilið -

Klukkan er rétt orðin níu á þriðjudagskvöldi. Ég er ein heima í augnablikinu. Davíð er að á námskeiði að verða sér út um byssuleyfi og kemur ekki heim fyrr en á tólfta tímanum. Nafni hans, Davíð Steinn, hjólaði á æfingu í óperuna eftir kvöldmat rúmlega sex. Hann átti að vera mættur klukkan hálfsjö og verður á æfingu til klukkan tíu. Þetta verður með svipuðu sniði hjá söngfuglinum annað kvöld. Oddur Smári fór út og spurði eftir þríburanum eftir að hafa hjálpað mér við uppvaskið og lesið smávegis.

Í gær skruppu "þríburarnir" enn eina ferðina í Nauthólsvík og létu þeir kaldan sjóinn ekkert aftra sér. Það voru ekki margir á svæðinu en svo gaman var hjá vinunum að þeir gleymdu alveg tímanum og komu ekki heim fyrr en klukkan var farin að ganga níu.

Það var kvöldmessa í óháðu kirkjunni sl. sunnudag. Var mætt í upphitun um sjö en messan byrjaði klukkutíma síðar. Sönghópurinn Veirurnar sungu í stað forspils og sungu einnig bæði fyrir og eftir predikun. Við kórfélagarnir fengum að sitja á meðal kirkjugesta eins og síðast og var kvöldið mjög notalegt. Séra Pétur var með fyrirbænir og innti kirkjugesti eftir bænarefnum. Þegar hann byrjaði að flytja bænirnar spilaði Kári, kórstjóri og organisti, undir ljúfa hljóma á píanóið. Ég laut höfði, lokaði augunum og hreyfst með þessu samspili. Áður en bænastundin var liðin hvíslaði ein úr kórnum að mér og bað mig um að horfa á birtuna á altarinu. Um þá birtu á ég bara eitt orð, mögnuð!

Á laugardagsmorguninn var ég komin til esperantovinkonum minnar um hálfellefu. Drakk hjá henni bolla af kaffi en svo skunduðum við niður að Höfða og fengum (ásamt fleirum) leiðsögn um húsið. Eftir skoðunina datt okkur stöllum í hug að labba Laugaveginn og létum við það eftir okkur. Komum svo upp Skólavörðustíg til baka og stöldruðum stuttlega við í Hallgrímskirkju þar sem verið var að æfa á fullu fyrir ýmsa atburði sem átti að flytja eftir hádegi.

- Alger dekurdagur -

Ég lét dekra við mig í allan dag. Rétt fyrir tíu trítlaði ég í Kringluna og hitti hármeistarann minn sem þynnti og stytti á mér hárið og var snöggur að því þrátt fyrir að ég væri komin með smá lubba.
Þegar ég kom heim gaf ég mér tíma til að ryksuga yfir gólfin, taka af rúminu og setja í þvottavél (á tíma). Þetta hafðist allt á þremur korterum.

Rétt fyrir tólf skutlaði Davíð mér í Kópavoginn þar sem ég átti tíma í GULLMEÐFERÐ í Mecca Spa (afmælisgjöf frá feðgunum). Mér var afhentur sloppur, handklæði og inniskór og vísað í kvennabúningsaðstöðuna. Valdi skáp númer 17 þar sem ég geymdi föt mín og dót. Fyrst voru fæturnir teknir fyrir. Fékk fótabað, snyrtingu, fótanudd og það voru meira að segja lakkaðar á mér táneglurnar en það hef ég aldrei gert áður. Næst var það andlitssnyrtingin. Hún fór fram í öðru herbergi og þar var ég fyrst beðin um að leggjast á magann á bekk undir lak í engu nema brók. Sú sama og snyrti á mér fæturnar byrjaði á því að nudda mig og ég hélt á tímabili að ég hefði misheyrt það að andlitssnyrtingin væri á undan heilnuddinu. En svo var ekki. Ég hef aldrei áður farið í svona andlitssnyrtingu en mikið rosalega var þetta gott og slakandi, fyrir utan það þegar voru vaxaðar á mér augabrýrnar. Að snyrtingu lokinni fékk ég lánaðann sundbol og fékk að skreppa ofan í heitan bott í nokkrar mínútur eða þar til var kallað á mig í heilnuddið. Ég hef heldur ekki prufað svoleiðis nokkurn tímann áður. Mér var boðið upp á slökunar- eða djúpnudd og valdi það fyrrnefnda. Tókst alveg að gleyma því að það var ungur myndarlegur maður að nudda mig. Slakaði bara vel á og naut nuddsins í botn. Var nudduð í tæpan klukkutíma (held ég) og fékk svo að slaka á, ein inni, í nokkrar mínútur. Davíð sótti mig svo um fimm og hann fékk stórt knús fyrir þessa afmælisgjöf.

En aðeins að öðrum fréttum. Davíð Steinn var spurður hvort hann vildi taka þátt í fyrstu sýningu íslensku óperunnar í haust og ákvað að slá til. Þeir eru þrír, allir úr DKR sem taka þátt og hann fór á fyrstu söngæfingarnar á fimmtudag og föstudag og var svo á leikæfingu undir stjórn Sveins Einarssonar milli 10 og 13 í morgun. Það lítur því út að haustið hefjist með látum og annríki því í mínum kór stendur til að taka upp mörg af lögunum sem við æfðum sl. vetur og gefa út á disk.

Farið vel með ykkur!

- Sumarfríið búið -

Já, allt tekur enda um síðir. Búin með 22 daga af 27 af fríinu þetta orlofsárið og er búin að festa þrjá af þessum fimm dögum. Fæstir af þessum nýliðnu frídögum voru mjög skipulagðir en ég komst í gegnum ótrúlega breiða flóru af ýmsu sem ég hef gaman af að gera í bland við ákveðna hluti sem ég komst ekki hjá að gera. Ég gekk í nýja bókaklúbb, Hrafninn, sem er spennukiljuklúbbur hjá eddu, og las þrjár bækur úr honum og nokkrar af bókasafninu. Ég hef verið iðin að grípa í saumana mína og er með nokkur verkefni í takinu. Ætla loksins að láta verða af því að láta ramma inn þær myndir sem ég hef lokið við sl. fimm ár, þ.e. þær sem ég átti ekki ramma fyrir, fyrir. Fór á tvö ættarmót (reyndar búin að segja frá öðru), einhverja bíltúra, passaði upp á að missa ekki hreyfinguna niður. Ég labbaði t.d. í Fiskisögu við Háaleitisbraut um daginn og frétti þar að Fiskbúðin í Skipholti verður ekki opnuð aftur. Einnig skruppum við fjölskyldan í heimsókn í bústaðinn til tvíburahálfsystur minnar og hennar fjölskyldu. Áttum mjög notalegar og skemmtilegar stundir þar. Ég datt aðeins í kaffiþamb þessa vikur og missteig mig aðeins í mataræðinu. Og þetta er bara brot af heildinni. Maður týnir alveg helling niður ef maður skrásetur ekki reglulega svo líklega verð ég að setja mér þau markmið að setjast niður fyrir framan skjáinn lágmark annan hvern dag. Sjáum til hvernig það gengur...

- Bland í poka -

Yndislegt veðrið þessa dagana og frábært að vera í fríi. Bauð "þríburunum" með mér niður í bæ í gær. Þeir voru alveg til í það. Aðal markmiðið var að ná í myndir úr framköllun, myndirnar sem Davíð Steinn tók í Barcelona. En ég bauð strákunum upp á ís, svo stoppuðum við góða stund við tjörnina. Sáum einfættan máf og mann að leika sér með heimasmíðaðan bát. Komum við í Hljómskálagarðinum í bakaleiðinni þar sem strákarnir klifruðu upp í topp á e-s konar kaðlaklifurgrind. Komum heim rétt fyrir þrjú. Strákarnir útbjuggu sér nesti og fóru niður í Nauthólsvík, annan daginn í röð.

Síðustu helgi tjölduðum við við Hótel Eldborg. Þar var ættarmót Eyrarættar haldið (langamma Davíðs í móðurætt, hennar systkyni og niðjar), vel heppnað, skemmtilegt og gott veður. Auðvitað kom ekki úr öllum greinum en mér skilst að mætingin fari batnandi með hverju móti og næst verður þetta haldið á Austfjörðunum, þar sem þetta hófst allt saman.

Davíð tók sér frí á mánudaginn. Ella vinkona kíkti í kaffi um tíu og Aðalsteinn, maðurinn hennar kom upp úr ellefu en þau eru nýkomin frá Danmörku þar sem þau voru í sumarhúsi í tvær vikur á Jótlandi ásamt fjórum af börnunum. Kaffistundin var notaleg en alltof fljót að líða. Mér datt svo í hug að "draga" manninn með mér í heimsókn til Grindavíkur en við eigum vinafólk þar sem við heimsækjum mjög stopult. Höfum kíkt eftir heimaleiki Grindavík við Val en sá leikur var á sunnudagskvöldið var og við vorum ekki að nenna á leikinn svona beint í kjölfar útilegunnar. En við drifum okkur semsagt seinni partinn á mánudaginn og áttum aðra notalega kaffistund þar.

Æ, hvað maður mætti annars vera duglegri við að rækta vini og ættingja. Mér hefur farið stórlega aftur í þeim efnum og þarf að fara að taka mig á hvað það varðar.

- Enn einn föstudagurinn -

Fyrsta sumarfrísvikan er að klárast. Davíð er ekki kominn í frí en hann tók sér frí sl. miðvikudag, á afmælisdag strákanna. Dagurinn heppnaðist vel. Helga systir kom um fjögur með þrjár stelpur, sínar tvær og eina til sem er alveg jafngömul Huldu. Þríburinn var kominn yfir nokkru fyrir hádegi en hann var næstum stunginn af þegar allt kvenfólkið kom. Sem betur fer gat ég freistað hans með vöfflum, kókosköku með eplum (borin fram volg og með smá ís), flatkökum með hangiketi og ekta heitum súkkilaðidrykk. Davíð sá um tvennt það síðarnefnda. Um kvöldið fórum við fjögur og sáum nýjustu Batmanmyndina. Ég var fyrst í rúmið um kvöldið, klukkan hálftólf. Held að strákarnir hafi ekki sofnað fyrr en vel eftir miðnætti, ánægðir með daginn.

Bræðurnir sváfu svo til ellefu í gærmorgun. Þríburinn kom ekki yfir því hann var hjá pabba sínum svo ég fékk strákana með mér yfir á Eggertsgötuna eftir hádegi. Lögðum í hann rétt upp úr tvö, einn og hjóli og tvö gangandi. Ganga tók uþb 40 mínútur. Ein vinkona mín hefur verið að passa dótturdætur sínar í þessum mánuði á meðan dagmamma yngri stelpunnar er í sumarfríi. Systir vinkonu minnar var stödd í heimsókn með sína stelpu. Annar tvíburinn var mjög duglegur að leika við eldri stelpurnar og atast í þeim. Mamman kom heim úr vinnu rúmlega þrjú svo segja má að ég hafi náð að hitta nokkuð marga í þessari heimsókn. Vindurinn blés sterklega á móti mest alla leiðina heim og fékk ég smá verk í annað eyrað, en það jafnaði sig.

- Tveir tólf ára í dag -

Tíminn lætur ekki hæða að sér. Það eru liðin tólf ár síðan erfðaprinsarnir komu í heiminn. Þ.e.a.s. klukkan 14:20 og 14:25 í dag verða liðin nákvæmlega 12 ár. Þeir voru vaknaðir tiltölulega snemma í morgun, þokkalega spenntir. "Þríburinn" er kominn og verður með þeim í dag. Davíð tók sér frí úr vinnu og framundan er allur dagurinn. Best að snúa sér að því að njóta hans með strákunum.

- Mánuður -

Tíminn hefur liðið og verið notaður í flest annað heldur en skrif. Að sumu leiti er það sind því um leið þá gleymist sumt af því sem gaman væri að muna. En ég hef bara ekki verið í neinu skrifstuði og er varla komin í það enn. Það er samt ekki meiningin að hætta en mjög líklegt að það verði stopul skrif næstu vikurnar. Ætla ekki að lofa neinu í bili öðru en því að ég er ekki hætt.

- Stiklað á stóru -

Nú ætla ég aðeins að punkta niður það helsta sem hefur gerst sl. rúma viku. Kvöldið eftir að við Oddur Smári komum á Hellu sóttu föðurforeldrar hans hann. Ég varð eftir og kvaddi ekki fyrr en um ellefu á föstudagskvöldið. Á þessum dögum náði ég m.a að skreppa einu sinni í heimsókn til ættingja og fleiri á elliheimilið, setjast stund út í garðhýsi hjá konu sem ég hef þekkt síðan ég var unglingur, kíkja eina góða kvöldstund til mömmu einnar frænku minnar (þar sem fjórir tímar liðu sem fjórar mínútur væru), ganga upp að Helluvaði og hitta eina föðursystur mína, lesa heila bók upphátt fyrir mömmu, sauma helling (langt komin með fermingardrenginn) og fleira og fleira.

Á laugardagsmorguninn var trítlaði ég í Kristu í Kringlunni og fékk hárþvott og eitt stykki "herraklippingu". Hárið á mér er svo stutt að það er styttra heldur en á Davíð. Úr Kringlunni skundaði ég í Norðurmýrina á esperantofund.

Um hálftvö um nóttina var ég komin til Keflavíkur til að sækja söngfuglinn og manninn minn. Vélin lenti um tvö og það tók hópinn smá tíma að koma sér í gegn. Tókum annan söngfugl með okkur í bæinn og skutluðum honum heim. Davíð Steinn var sjóðheitur og við héldum fyrst að þetta væri bara ferðaþreyta. Hann sofnaði upp úr klukkan fjögur en bankaði hjá okkur tveimur tímum seinna og kvartaði undan hausverk. Gaf honum verkjastillandi og þegar hann sofnaði svaf hann langt fram á dag en vaknaði jafn heitur og þegar hann fór að sofa.

Átti líka frí á mánudaginn var og Davíð ákvað að vera heima líka. Hann fór svo seinni partinn þann dag með svila sínum austur á Rangárvelli að undirbúa smávegis fyrir kvöldið í kvöld. Í bakaleiðinni tók sótti hann Odd Smára sem var að koma úr smá útilegu með afa sínum og ömmu.

Fór á smá esperantofund rétt fyrir hádegi þann 17. júní en fljótlega eftir að ég skilaði mér heim fórum við fjögur gangandi niður í miðbæ og vorum þar til klukkan að ganga sex. Fríið okkar var svo búið í bili þ.e.a.s okkar Davíðs strákarnir eru auðvitað komnir í sumarfrí langt fram í ágúst.

Eitt að lokum. Sl. fimmtudagskvöld fórum við hjónin í göngu, nokkurn veginn hringinn í kringum Öskjuhlíðina. Veðrið var yndislegt miklu lygnara heldur en fyrr um daginn þegar ég var að arka úr vinnu (það var líka hvass um morguninn). Það tók okkur klukkutíma að ganga þetta en við vorum hvorki að labba neitt sérstaklega hægt né hratt.

Góða helgi!

- Tolli ekki heima -

Dagarnir, tæpu tveir, hjá Ellu voru ekki lengi að líða. Hún bauð mér afnot af bílnum á meðan hún lauk af síðustu kennaraverkunum fyrir sumarfrí. Reyndar nýtti ég mér ekki boðið. Mánudagsmorguninn var mjög fljótur að líða. Það eina sem ég var að hugsa um að gera var að athuga hvort föðursystir Davíðs væri heima og tæki á móti gestum. En við eftirgrennslan kom í ljós að hún var stödd í Reykjavík, í fyrsta skipti í tvö ár. Þegar kennarafundum var lokið bauð Ella okkur Oddi í bíltúr. Markmiðið var að skoða fugla og sýna okkur hreindýr. Keyrðum meðfram lagarfljótinu, sem breiðir aldeilis vel úr sér þessa dagana og upp hlíðina sem maður fer inn að Kárahnjúkum. Ekki var eitt einasta hreindýr að sjá svo við snérum við og ákváðum að fara hina leiðina til baka á Egilsstaði. Þegar við áttum síst von á sáum við "rollu" tilsýndar á veginum en þegar Ella flautaði og dýrið stökk niður fyrir veg sáum við að um veturgamalt hreindýr var að ræða. Það skokkaði meðfram veginum og stoppaði öðru hvoru. Eftir að við höfðum svo náð góðri mynd af því snéri það við og hljóp til baka. En þetta var ekki það eina sem við sáum á leiðinni. Við sáum álftarstegg reka tvær heiðargæsir burt frá hreiðrinu og smala hóp af kindum í burtu líka. Enginn og ekkert mátti vera nálægt.

Í gærmorgun rúntaði vinkona mín með okkur um Egilsstaði, og sýndi mér uppbygginguna á staðnum. Það eru heilu hverfin risin og fleiri að rísa. Rétt fyrir hálfeitt kvaddi hún okkur svo á flugstöðinni, rétt áður en við stigum upp í flugvélina. Er til Reykjavíkur kom, löbbuðum við mæðgin heim, ég týndi saman meira dót, svo fermdum við bílinn og komum við í banka áður en við brunuðum út úr bænum. Oddur tæmdi baukinn sinn og fékk sér nýjan. Komum við í Fossheiðinni á Selfossi og stoppuðum góða stund þar áður en við héldum áfram austur í Rangárþing.

-Flug og fleira -

Ég var ákveðin í að taka daginn snemma í gær og stillti klukkuna á 07:15. Þegar klukkan svo hringdi slökkti ég á henni og snéri mér á hina hliðina. Vaknaði aftur um hálfníu og var að peppa mig upp í að fara að gera eitthvað þegar Oddur Smári skreið upp í til að kúra. Það varð til þess að ég fór ekki fram úr, heldur greip eina bókina sem ég er að lesa og las til klukkan níu. Um hálfellefu trítlaði ég yfir í Norðurmýrina til esperanto-vinkonu minnar og var ég hjá henni í góðan klukkutíma.

Rétt fyrir klukkan þrjú röltum við Oddur af stað, með bakpoka og léttar töskur, yfir á Reykjavíkurflugvöll þar sem við áttum bókað far til Egilsstaða klukkan fjögur. Langar leiðir mátti heyra í stuðurum úr Valsstúkunni þar sem "mínir menn" voru að keppa við Breiðablik.

En nú er Oddur Smári loksins búinn að fara í sína fyrstu flugferð. Honum var ekki alveg sama á smá kafla af leiðinni þegar vélin lenti í ókyrrð en annars fannst honum þetta bara gaman. Á Egilsstöðum sótti æskuvinkona mín okkur en við fáum að vera hjá henni til morguns. Reyndar var okkur velkomið að vera eins lengi og við vildum en stráksi er búinn að boða komu sína annað seinni partinn á morgun.

Að lokum vil ég endilega hvetja ykkur, sem rekist hingað inn, til að smella á linkinn á heimasíðu DKR og þar á hnappinn Barcelona, 2008. Ævintýrið er byrjað og gaman að fylgjast með.

- Göngumessa og óvissuferð -

Klukkan var aðeins sex þegar ég rumskaði í morgun. Gat alveg verið róleg til sjö því feðgarnir og nafnarnir voru búnir að pakka flestu niður fyrir Barcelona-ferðalagið og ég þurfti ekki að mæta í upphitun fyrir messuna fyrr en um átta. Davíð fór á fætur um leið og ég og fór strax í að sinna heimasíðu drengjakórsins og undirbúa skrif um ferðalagið og ævintýrin framundan. Ef smellt er á linkinn Heimasíða DKR hér til síðar birtist síðan og efst í valröndinni er kominn nýr hnappur: Barcelona, 2008. Þar verða vonandi daglegir fréttapistlar eða sögur af söngfuglunum úti, jafnvel myndir og það verður hægt að senda þeim skilaboð og kveðjur og spurningar ef vill.

Messan tókst ágætlega. Hún var stutt, hnitmiðuð og góð. Í upphituninni bað séra Pétur okkur að dreifa okkur um kirkjuna þegar kæmi að predikuninni. Tilgangurinn með þessari bón var að hann var að undirbúa ákveðna sögu í predikunni. Það tókst vel hjá honum.

Var komin heim vel fyrir tíu og rétt seinna vöknuðu tvíburarnir eftir ellefu tíma svefn. Bíllinn var fermdur um hálftólf og við fórum öll saman, fyrst í smá leiðangur en við voru mætt upp í kirkju um tólf. Söngfuglar og fararstjórar tíndust á svæðið og rúmlega hálfeitt veifuðum við á eftir rútunni sem var á leið út á Keflavíkurflugvöll með viðkomu á Bessastöðum.

Næst ætlaði ég að bókasafn að skila sex bókum sem voru komnar á tíma. Kringlusafn var lokað. Ætlaði helst ekki að fara á aðalsafnið þar sem ég hafði grun um að það væri erill niðri í bæ. Þess í stað bauð ég stráknum upp á óvissuferð. Tók hann með mér í heimsókn til eins vinnufélaga sem tók vel á móti okkur. Mesta sportið fyrir strákninn voru hundarnir hennar en hann ætlaði aldrei að geta slitið sig frá þeim. Stoppuðum í næstum tvo tíma. Eftir heimsóknina renndi ég við uppi í Gerðubergi en safnið þar var líka lokað þannig að ég neyddist til að fara á Grófarsafnið. Verið er að uppfæra tölvukerfið þannig að öllum bókum var skilað í pappakassa svo þegar kerfið kemst á aftur á starfsfólkið aldeilis verk fyrir höndum.

Eftir safnferðina skruppum við í Hafnarfjörð og heimsóttum eina vinkonu mína og fyrrum samstarfsstúlku. Þar voru þriggja vikna gamlir kettlingar sem Oddur var mjög ánægður að komast í tæri við. Eftir þessa heimsókn var kominn tími til að drífa sig heim. Náði seinni EM-leiknum næstum því öllum. Skemmtilegur leikur það og fór hann eins og ég spáði fyrir um.

Dagarnir framundan verða viðburðarríkir og spennandi. Meira um það seinna. Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Nokkrar línur -

Það mætti halda að ég væri að fara að skrifa bréf, en mér datt bara engin önnur fyrirsögn í hug í þetta sinn. Það voru skólaslit í Hlíðaskóla í dag. Sjöttu bekkirnir mættu klukkan ellefu, fyrst á sal og svo í smá stund inn á stofur með kennurunum sínum. Foreldrar voru velkomnir á slitin en því miður þá komst ég ekki frá. En vitnisburður strákanna er stórglæsilegur eins og þeirra er von og vísa. Ég held ég sé að springa úr monti því ég veit að þeir hafa unnið sjálfir fyrir þessu. Meðaleinkunn Davíð Steins er sú sama og í miðsvetrarprófunum, 8,83. Hann fékk eina einkunn upp á 10 fyrir dans en lægsta einkunnin var ekkert til að skammast sín fyrir, 7,5 (sund og hönnun/smíði). Oddur Smári fékk 10 í fimm fögum (málfræði, bókmenntir/ljóð, samfélagsfræði/Snorra saga, enska og dans). Lægsta einkunnin var 6 (fyrir sundið) og meðaleinkunnin 8,76. Fyrir framkomu, umgengni og skil á heimavinnu fengu báðir bræðurnir umsögnina Mjög gott. Er það nokkuð furða að ég er að springa úr stolti?

Ein góða frétt fékk í morgun; menningarsjóður Landsbankans hefur ákveðið að styrkja ferð Drengjakórs Reykjavíkur til Barcelona um 250.000. Ferðalagið er alveg að bresta á og margir orðnir spenntir.

Ég fór á kóræfingu í gærkvöld. Við vorum að æfa fyrir göngumessuna n.k. laugardagsmorgun. Þetta var nokkuð létt æfing sem var búin um níu.

Finn það að ég kemst alltof sjaldan til þess að skrifa niður það sem er að gerast í kringum mig. Margt af því er svo sem ekkert merkilegt en mér finnst bæði gott og gaman að halda "brallinu" mínu til haga.

- Nýr mánuður -

Síðasta vika var nokkuð annasöm. Ég varð þó að sleppa kóræfingu því á tímabili leit út fyrir að Davíð hafi tekist að smita mig af slæmri kvefpest. Til að sporna gegn þessu gleypti ég í mig 18% sterkt ólífulauf og útbjó sterkan drykk úr engiferrót sem ég skellti sömuleiðis í mig. Herbragðið virðist hafa tekist fullkomlega.

Á morgun er síðasti skóladagur tvíburanna og svo eru skólaslitin á fimmtudag. Söngfuglarnir í DKR fljúga af stað til Barcelona seinni partinn á laugardag. Davíð fer með sem einn af átta hópstjórum sem halda utan um 32 drengi á aldrinum 8-13 ára. Þetta á eftir að verða mikið fjör og mikið gaman. Segi frá því seinna hvað við Oddur ætlum að gera.

En þvílík læti í jörðinni fyrir austan sl. fimmtudag og eftirskjálftarnir orðnir margir síðan þá. Ég fann þann stóra all vel og þegar ég vissi hvar upptökin voru vissi ég alveg hvernig væri umhorfs innanhús hjá flestum sem búa á svæðinu við upptökin. Það eru til myndir af því hvernig var umhorfs hjá pabba og mömmu eftir skjálftann 17. júní 2000.

- Fimm dögum seinna -

Vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur, sem haldnir voru seinni partinn sl. sunnudag,tókust með miklum ágætum. Efnisskráin var skemmtilega uppsett hjá þeim. Þeir sungu m.a. þjóðsönginn, ýmis ættjarðarlög, kirkjulög og syrpu úr "Söngvaseið". Sumt var sungið án undirleiks en annars spilaði Lenka Mátéová undir á orgel eða píanó. Hljómurinn í strákunum er orðinn þvílíkt flottur. Nú eru þeir komnir í smá pásu en það á að vera ein æfing í vikunni áður en þeir fara út til Barcelona.

Ég varð frekar hissa þegar ég mætti á kóræfingu í gærkvöld. Var örlítið of sein fyrir og þeir sem voru mættir voru komnir inn í kirkju (var alls ekki síðust á æfinguna bara 5 mín of sein). Við píanóið sat Adda, sú sem stjórnaði okkur í fyrra, og var hún að leysa Kára af. Hún kemur líka til með að leysa hann af í messunni n.k. sunnudagsmorgun.

Á arkinu heim einn daginn í vikunni varð mér allt í einu hugsað til einnar mágkonu hennar mömmu og viti menn; fimm skrefum seinna mættumst við. Það var aldeildis óvenjulegt en mjög gaman þótt við gætum ekki stoppað lengi við.

Ætlaði að hafa fisk í kvöldmatinn og kom við í fiskbúðinni í Skipholtinu á heimleið í dag. Var ákveðin í að hamstra amk 3 tegundir af fiski til að eiga í nokkur mál og var hálft í hvoru farin að slefa af tilhugsuninni um ofnbakaða bleikju. En þegar ég kom að búðinni var hún lokuð vegna sumarleyfa og breytinga. Kosturinn við þennan krók var sá að ég gat skráð á mig rúman kílómeter aukalega á heimasíðu "hjólað í vinnuna". Leiðin í og úr vinnu í dag mældist 5,9 km.

- Eitt og annað, mismerkilegt -

Undanfarna daga og vikur hefur verið þokkalega "brjálað" að gera á öllum vígstöðvum og oft vildi maður helst geta verið á mörgum stöðum í einu. Flesta virka daga er ég komin á fætur fyrir hálfsjö og næ oft að komast yfir að gera ótrúlega margt áður en ég arka af stað í vinnuna. Þvottavélin okkar er með tímarofa, sem er bara snilld. Hægt að að velja um að byrja að þvo eftir þrjá tíma eða sex tíma. Set því stundum í vélina um tíu á kvöldin og stilli þannig að hún fari að þvo eftir sex tíma. Hengi upp úr vélinni að morgni og "fylli" jafnvel aftur á vélina og stilli á sama tíma. Þegar ég kem heim seinni partinn er vélin búin með þann skammt og þvotturinn á snúrunni löngu orðinn þurr.

Annars er ég nokkuð söm við mig, ég reyni alltaf að gefa mér tíma fyrir áhugamálin sama hversu brjálað er að gera í kringum mig. Það er t.d. mjög róandi að setjast niður með útsauminn í einn til tvo tíma á kvöldin. Reyndar kom smá saumapása hjá mér í vikunni en átti eina svona slökunarstund í gærkvöldi. Bækurnar eru heldur aldrei langt undan og í raun og veru eru þær of margar yfirleitt því þrátt fyrir að vera með náttborð með skúffu og skáp þá eru alltaf einhverjar bækur á gólfinu við rúmstokkinn. Það er samt ekkert sniðugt að "geyma" þær þar. Ég þarf eiginlega að fara að taka betur á þessum málum. Það er ekkert að því að vera að lesa margar bækur en það er hálf-draslaralegt að láta þær sumar liggja á gólfinu margra hluta vegna. T.d. er meiri vinna að þurfa alltaf að tína upp af gólfinu áður en það er sópað yfir það.

Gaf mér tíma til að skreppa í Sundhöll Reykjavíkur einn eftirmiðdaginn á heimleið úr vinnu. Hafði verið svo forsjál að taka sunddótið með mér um morguninn. Þegar til kom var ég ekki í neinu stuði til að taka sundtökin en ég nýtti mér heitu pottana og lét líða vel úr mér.

Á kóræfingunni á miðvikudagskvöldið rifjuðum við upp mörg af rödduðu lögunum sem við höfum æft í vetur og fengum eitt nýtt til skoðunar. Við komumst yfir helling af lögum því flest lögin sungum við bara á ú-i eða o-i til að rifja upp raddirnar. Það er bara betra og mér skildist á kórstjóranum að hann væri ánægður með hljóminn í kórnum. Raddþjálfunin í vetur hefur verið að skila sér vel en við eigum það samt til að "detta" í viðjar vanans og þá hverfur þessi ákveðni góði hljómur.

Góða helgi og farið vel með ykkur!

- Danssýning 6BH og "vinnutengd keiluferð" -

Kom við í Sunnubúð á leið heim og keypti Kappadrykki og kristal til að taka með upp í skóla. Davíð Steinn tók sér frí frá frjálsum til að horfa á danssýningu sem Odds bekkur var með um hálfsex. Sýndir voru nokkrir línudansar, diskódansar, dansar ársins 2005-2007, körfuboltadansinn og dansinn sem 6. bekkirnir æfðu sérstaklega til að sýna á jólaskemmtun fyrir yngri árgangana í desember sl. Sýningin tók um hálftíma og stóðu krakkarnir sig öll mjög vel, dönsuðu af innlifun og sungu stundum með grípandi textum. Danssýning 6HLE, (Davíðs Steins bekkur) var á mánudaginn var. Þau dönsuðu heldur fleiri dansa en ég get samt ekki gert upp á milli þessara tveggja sýninga. Oddur Smári komst ekki á þá sýningu því var í síðasta karatetímanum fyrir gráðun. (Hann telst nú, eftir gráðunina, vera kominn með heilt grænt belti)

Strax eftir danssýninguna skundaði ég upp í Keiluhöll þar sem ég hitti slatta af vinnufélögum og fleira bankafólki og spilaði tvo leiki, annars vegar á móti "blindum ósýnilegum konum" og hins vegar á móti stúlkum úr Glitni. Ég var ekki að standa mig eins vel og hinar í liðinu en skoraði þó hærra heldur en í keilukeppni sem ég tók við bekkjarsystur Odds Smára fyrir nokkru síðan. Hafði samt virkilega gaman að þessu og nú er bara spurning hvort maður ætti ekki að fara að kíkja reglulega í keilu aftur, eins og maður gerði hér á árum áður? Vorum fjórar sem sem kepptum en fimmta manneskjan tók að sér að vera í klappliðinu og meðhöndla meiðsli m.a.

Læt það fljóta með að n.k. sunnudag verða vortónleikar Drengjakórs Reykjavíkur haldnir í Hallgrímskirkju klukkan 17:00!

- Bíókvöld og skroppið í "sveitina" dagur -

Við fjölskyldan skruppum á níu-bíó í Kringluna í gærkvöldi og sáum Ironman með Robert Downey Jr. í aðalhlutverki. Ágætis afþreying, alls ekki of gróf fyrir strákana og góður húmör. Mér skilst svo að það komi önnur mynd um járnmanninn á næsta ári.

Helmingurinn af fjölskyldunni svaf út í morgun en upp úr tólf söfnuðumst við saman út í bíl og skruppum í heimsókn til pabba og mömmu á Hellu. Helga systir og fjölskylda voru búin að vera þar síðan á föstudagskvöld. Pabbi bauð upp á stærðarinnar læri um miðjan dag en svo fóru krakkarnir út í hól að leika sér, Helga og Ingvi "drógu" Davíð með sér að skjóta leirdúfur og ég sló margar flugur í einu höggi er ég kíkti í heimsókn á elliheimilið. Systkyni pabba voru að spila vist við tvær aðrar. Önnur þeirra er góð vinkona mín til margra ára en hún er móðir konunnar sem ég var hjá í sveit eitt sumar og part úr tveimur öðrum sem unglingur. Móðir mannsins úr sömu sveit er líka á elliheimilinu og hitti ég líka á hana.

- Hvítasunnudagur og mæðradagurinn -

Til hamingju allar mæður!

Söng við messu klukkan tvö í dag. Vorum ellefu í kórnum en að auki fékk kórstjórinn sópran söngkonu sem söng fyrsta sálminn og byrjaði fyrstu tvö versin af stólversinu (fyrsta sálmi eftir predikun); nr. 724 Leiftra þú sól. Kórinn hummaði undir í öðru erindi (í röddum að sjálfsögðu), söng það þriðja sér og fjórða erindið söng sópransöngkonan með okkur. Pétur Máté fyrrum organisti mætti í messu og sat svo með kórnum til borðs í viðarmiklum viðurgjörningi eftir athöfnina. Þrátt fyrir að ég sé búin að færa nammidagana yfir á sunnudaga lét ég mér nægja að fá mér smá kaffisopa. Annars hef ég dregið verulega úr kaffidrykkjunni og ég er ekki frá því að líkamsbjúgurinn haldist í betri skefjum þannig.

En Landsbankadeild karla byrjaði að rúlla í gær. Við gerðum okkur ferð til Keflavíkur, mættum fimm mínútum of seint og þá var staðan 2:0 fyrir heimamenn. Sáum hin sex mörkin en vorum reyndar alls ekki sammála vítaspyrnudómnum. Vonum bara að tap í fyrsta leik sé fyrir góðu en það er ljóst að Valsstrákarnir verða að passa vörnina betur og nýta þau færi sem gefast. Ég varð vitni að leiðinlegri framkomu tveggja Valsáhangenda eftir að Keflavík skoraði úr skyndisókn þar sem flestum stuðningsmönnum Vals sýndist markaskorarinn vera kolrangstæður þegar hann fékk boltann (hugsanlega var hann samt ekki alveg "sloppinn" í gegn þegar boltinn var sendur af stað til hans). Hvað um það, tveir áhangendur grýttu gosdós og gosflösku inn á völlinn. Sem betur fer tók formaður "Stuðaranna" strangt á málinu og tók það skýrt fram að svona ætti ekki að haga sér. Menn verða að kunna að taka mótlæti líka! Hvað um það, heimavöllur Valsara er ekki enn tilbúinn svo næsti leikur verður á Laugardalsvelli n.k. miðvikudagskvöld þegar þeir taka á móti Grindavík. Ég verð á kóræfingu og missi af leiknum.

- Síðasti föstudagur mánaðarins -

Ósköp er ég eitthvað orðin léleg við skriftirnar, þetta nær bara ekki nokkurri norðanátt. Það gerist alveg hellingur í kringum mig og ég hugsa annan eins helling en þegar kemur að því að setja þessar hugsanir eða þessa atburði niður í skrifað mál og gefa það út á netið þá vandast málið heldur betur. Stundum er það tímaleysi, stundum andleysi og stundum eitthvað allt, allt annað. En ef þetta andleysi fer ekki að lagast þá þarf ég að fara að huga að því að taka mér ævilangt bloggfrí og fara að sinna öðrum málum betur. Sjáum hvað setur. Góða helgi!

- Boð á tvær ballettsýningar -

Helga systir bauð mér á ballettsýningar dætra sinna sl. þriðjudag. Þær systur eru báðar í ballettskóla Eddu Scheving og fjöldinn af yngstu iðkendunum er svo mikill að hafa varð þrjár sýningar. Það er örugglega góð æfing fyrir eldri og lengra komna iðkendurnar því þeir voru á öllum þremur sýningunum. Bríet var í fyrsta atriði á sýningu tvö, þ.e. kom inn sem ein af stjörnunum að "leika" nótt þegar allar sólirnar voru búnar að sýna sitt atriði. Mátulega stutt atriði fyrir þennan forskólaaldurshóp og fannst mér takast vel til. Þrjár af afa og ömmu stelpum nágrannanna af neðri hæðinni voru í þessari sömu sýningu og sátu þau beint fyrir aftan okkur. Ég tók samt ekki eftir þeim fyrr en eftir sýningu (ein blind og utanviðsig). Tvær af stelpunum eru systur og á sömu árum og frænkur mínar. Hulda kom fram í fyrsta atriði eftir hlé á síðustu sýningunni og dansaði hún indíánadans með sínum hóp. Hún brosti svo breitt og fallega að maður gat ekki annað en brosað með og dáðst að henni. Takk Helga, Ingvi, Hulda og Bríet fyrir að bjóða mér á þessar flottu sýningar.

Á kóræfingu í gærkvöldi æfðum við fyrir léttmessu sem verður annan sunnudag. Skipta á flestum sálmunum út og m.a. syngjum við "Drottinn er minn hirðir" í röddum. Ég fæ að syngja altröddina að þessu sinni en ég stóð mig að því að raula smá með tenórnum.

- Í flugvélinni -

Flugið milli Íslands og Barcelona er rúmir fjórir tímar. Ég var með slatta af sudoku, krossgátum og eitthvað af bókum til að stytta mér stundirnar. M.a. tók ég eina afmælisgjöfina með mér út: Himnaríki og helvíti eftir Jón Kalmann Stefánsson. Það er bók sem ég þarf að lesa aftur og aftur og aftur... Sagan greip mig þvílíkum tökum að ég las bókina tiltölulega hratt, vitandi það að þá færi samt ýmislegt framhjá mér, sem er í góðu lagi því þá líður ekki á löngu áður en ég gríp í bókina aftur. Ein úr hópnum komst að því að ég hef verulega gaman af sudoku og þann daginn sem við voru ekki að "þvælast" saman rakst hún á freistandi sudokubók og keypti aukaeintak handa mér. Það eintak var ég að ráða í nær allan tímann á leiðinni heim og það er samt nóg eftir af gátum enn. Og já, ég tók með mér handavinnutöskuna mína út en saumaði reyndar ekki eitt spor þar úti.

Seinni partinn í gær tók ég strætó upp á Kringlumýrarbraut við Suðurver, stormaði yfir í Margaretha/Altex og leysti út afmælisgjöfina mína frá mömmu og pabba. Frábær afmælisgjöf. Mig er búið að langa í þennan lampa mjög lengi en ekkert gert í því nema að láta mig dreyma. Davíð sótti mig þegar ég var kominn með böggulinn í hendurnar og hann setti upp lampann fyrir mig strax í gærkvöldi.

- Ég er ekki hætt -

Jæja, það er liðinn hálfur mánuður frá síðustu færslu. Mér finnst það samt ekki vera meira en hálf vika og þó hefur mikið vatn runnið til sjávar frá því í síðasta mánuði. Það helsta er að við hjónin erum nýkomin úr helgarferð frá Barcelona. Flugum út klukkan sjö að morgni þann 3. apríl sl. Vorum komin á hótelið um miðjan dag. Tókum örstuttan göngutúr um nágrennið um kvöldið. Fyrri partinn á föstudaginn fórum við í borgarferð um borgina á vegum Heimsferða. Ferðin tók fjóra tíma og var komið við á helstu kennileitum borgarinnar og fengum við margar góðar vísbendingar um hvar væri hægt að eyða tímanum við að skoða staðina betur. Eftir borgarferðina slóumst við í för með öðru pari úr ellefu manna hópnum sem við fórum með út. Eitt af því fyrsta sem við gerðum var að setjast inn og fá sér eitthvað að borða. Svo röltum við aðal-römbluna alla leið niður að sjó. Ætluðum í ferð með kláf upp í miðjar fjallshlíðar en það varð ekkert úr þeirri ferð þennan daginn. Á laugardaginn kíktum við á útimarkað rétt hjá hótelinu, skruppum líka í moll þar rétt hjá og ég leit aðeins inn í H&M. Þar var útsala í gangi og ég keypti nokkra stutterma og langerma boli á tvíburana. Seinna um daginn kíktum við í fiskasafnið og um kvöldið prófuðum við að borða á hótelinu. Það var alveg ágætt. Á sunnudeginum fórum við m.a. í kláfinn og um kvöldið borðaði allur hópurinn saman á stað sem hótelið mælti með við okkur. Ef við hefðum hugsað út í það hefðum við líklega getað komist á leikinn og séð Eið spila. Mánudagurinn fór eiginlega allur í heimferðina.

- Minning -

Þann 20. mars síðastliðinn fékk Bagga, föðursystir mín, hvíldina eftir erfið veikindi. Auðvitað er gott að þrautum hennar sé lokið, en mikið sem það er erfitt að sjá á eftir einhverjum sem maður er búinn að þekkja alla sína stuttu ævi. Helst vildi maður fá að hafa fólkið sitt í kringum sig áfram og áfram en það er víst bæði eigingirni og ósanngjarnt gagnvart þeim sem eru þreyttir, aldnir og/eða veikir. Bagga var næstelst af systkynunum fimm, fædd á Þorláksmessu 1921 og hún var sú eina af þeim sem fluttist úr hreppnum. Minningarnar hafa verið að fljúga um í kollinum á mér síðustu daga. Ein af fyrstu minningunum um Böggu er líklega í aprílbyrjun 1972 er hún lyfti mér upp til að leyfa mér að sjá ofan í kistuna þar sem mér var sagt að afi heitinn ætti að hvíla. Ég sá reyndar bara sæng og kodda en engan afa en líklega hefur verið dúkur yfir ásjónu hans. Bagga var glæsileg kona og fannst mér alltaf mikil reisn yfir henni. En það var líka annað sem ég man svo vel, kímnin og glettnin sem leiftraði úr augum hennar og hversu gaman var alltaf að hitta hana, hvort sem var í heimsóknum á hvorn veginn sem þær voru eða ættarmótum. Ég ætla rétt í lokin að senda börnum, tengdabörnum, barnabörnum og barnabarnabörnum Böggu samúðarkveðjur og leyfa minningum mínum að halda áfram að þyrlast um í kollinum. Blessuð sé minning Böggu.

- Helgin liðin -

Eiginlega ætti ég að vera farin að sofa í hausinn á mér. Það hefst vinnudagur eftir tæpa átta tíma og þó það séu bara þrír virkir dagar framundan væri skynsamlegast að vera sofandi núna. En maðurinn er að setja á eitt stykki brauðtertu fyrir mig og ég ætla að bíða eftir honum. Helgin er annars búin að vera mjög blönduð. Anna frænka sótti mig um hálfsex sl. föstudag og við fórum saman í "pottarölt" í Laugardalinn. Ég synti reyndar heila 100 metra en mestur tíminn fór í slökun og spjall í pottunum. Á eftir fengum við okkur að borða á Nings. Davíð Steinn var í afmæli hjá bekkjarfélaga og Oddur Smári var að passa Huldu og Bríeti. Þeir komu heim um svipað leyti og nafna mín skilaði mér heim. Þá komu líka tveir æskuvinir Davíðs en þeir fóru þrír saman á Sálartónleikana seinna um kvöldið.

Í gærmorgun var ég komin á fætur fyrir níu. Fór í klippingu um tíu og beint þaðan að hitta esperanto-vinkonu mína. Var komin nógu snemma heim til að skutla karatestráknum á æfingu. Þeir bræður voru boðnir í vinaafmæli til bekkjarsystur Odds og voru farnir um tvö og skiluðu sér ekki heim fyrr en rúmlega tíu í gærkvöldi. Þetta var víst fámennt en gott og skemmtilegt afmæli. Ég notaði daginn í ýmislegt tengt heimilinu og m.a. skruppum við hjónin að versla.

Fór líka snemma á fætur í morgun. Undirbjó mig m.a. undir fermingamessuna sem var í óháðu kirkjunni um tvö í dag. Níu börn voru fermd og tókst athöfnin og söngurinn bara vel. Samt gerðist einmitt það sem ég óttaðist. Undir altarisgöngu sungum við tvo sálma í röddum. Annar sálmurinn Bænin má aldrei bresta þig var mér pínu erfiður á köflum þ.e. ég komst ekki strax inn á réttan tón í öðru og þriðja erindi. Held að enginn af kirkjugestum hafi samt fattað þetta (eða kannski er ég bara að vona það). Fékk far heim með "tvíburahálfsystur" minni en rétt áður rigndi yfir okkur fyrirframkossum og árnaðaróskum.

Í kvöld kom Halla vinkona með friendtex pöntunina mína, þrjár flíkur, allar fjólubláar. Mér skilst reyndar að þessi litur sé ekki aðaltísku liturinn en það gerir nú lítið til. Hef einhvern veginn aldrei kunnað að fylgja tískunni og hennar straumum eftir. En ég kolféll fyrir þessum lit og þessum flíkum...

- Annar föstudagurinn í mars -


Líklega er best að ég reki mig afturábak í gegnum þessa gönguviku. Í gærkvöldi skundaði ég í Borgarleikhúsið og sá Jesus Christ superstar með 4 af vinnufélögum mínum. Við vorum á fremsta bekk (2) í sætum 2-6 og þegar við settumst niður leist okkur varla á blikuna. Beint fyrir framan okkur var stærðar glerbúr með trommusetti í. Það kom svo í ljós að þetta búr, sem og hljómsveitapallurinn, seig niður um amk einn og hálfan metra í byrjun sýningarinnar. Hávaðinn var svolítið mikill svona rétt til að byrja með en svo gleymdi maður sér alveg yfir því sem var að gerast á sviðinu og í búrinu (trommarinn var rosalegur). Öðru hvoru var reykur látinn liðast um sviðið og hann liðaðist alveg yfir fremstu tvær sætaraðirnar. Þá passaði maður sig bara að opna ekki munninn.


Laufey raddþjálfi var með okkur á kóræfingunni sl. miðvikudagskvöld og eins og alltaf þegar hún kemur og tekur okkur í gegn þá lærum við alveg helling um raddbeitingu og notkun alls líkamans til þess að hljóma betur. Þar eru miklir töfrar í gangi.


Alla vikuna hef ég arkað báðar leiðir í og úr vinnu og fengið fínasta gönguveður og færi. Reyndar gekk ég bara upp að Hallgrímskirkju seinni partinn á miðvikudag og fékk far þaðan og heim rétt fyrir sjö. Ég bætti göngutímann upp með því að fara gangandi á kóræfinguna.


Seinni partinn á þriðjudaginn þurftum við hjónin að skipta okkur milli drengja. Ég fór með Oddi Smára í Laugardalshöllina og fylgdist með honum keppa í kúluvarpi. Nafnarnir fóru aftur á móti í félagsvist með bekknum hans Davíðs Steins. Þetta gekk allt saman vel fyrir sig.

Sunnudagurinn var var mjög annasamur hjá mér. Ég fékk Davíð til að skutla nafna sínum á upphitun í kirkjuna á meðan ég bakaði eina köku fyrir "Bjargarkaffi" sem var eftir messu í óháðu kirkjunni. Tók svo saman föt á söngfuglinn áður en við hjónin mættum í messuna kl. ellefu. Strax eftir messu og myndatöku af drengjakórnum með Biskupshjónunum fór minn í óvissuferð með kertasölunefndinni og flestum af hinum fjórum sem voru í 2.-5. sæti yfir söluhæstu drengina. Davíð varð svo að skutla mér heim til að ná í kökuna og sálmabókina og ég náði að vera mætt klukkan eitt í upphitun. Það var full kirkja en ég forðaði mér heim beint eftir messu til að falla ekki í freistingar á hlaðborðinu.

Laugardagurinn skiptist niður í esperanto, heimsókn í gallerí Fold (með esperanto vinkonu minni), innkaup, tiltekt og þrif.

- Fyrsti föstudagurinn í mars -

Það gengur bara vel á arkinu. Hef útvegað mér góða plástra og þeir halda blöðrunum í skefjum. Arkaði báðar leiðir alla vikuna fyrir utan miðvikudaginn. Þá fékk ég far heim af stjórnarfundi úr kirkjunni. Reyndar trítlaði ég svo á kóræfingu í "mína" kirkju rétt seinna en fékk svo skutl heim með "tvíburahálfsystur" minni eftir æfingu.

Það er stutt í páskana og einnig fermingarnar og ég er nokkuð viss um að þetta verður liðið áður en maður veit af. Hvernig getur maður fengið tímann til að líða hægar? Það hlýtur að vera hægt að hægja smávegis á.

Ég ætla amk að njóta hvers augnablik mjög vel, helst tvisvar eða oftar.

Farið vel með ykkur og góða helgi!

- Blöðrur -

"Ekki afmælistengt"

Það virðist sem ég sé farin að safna blöðrum á annan fótinn sem kemur sér afar illa þar sem ég ætla mér að ganga í og úr vinnu næstu dagana. Á heimleiðinni núna seinni partinn kom ég því við í Lyfju og festi kaup á blástrum. Ég ætla mér ekki að gefast upp heldur gera allt til þess að skórnir hætti að meiða mig. Það endar líklast til með því að ég kaupi mér betri gönguskó fljótlega. Sjáum aðeins hvað setur. En þær voru annars mjög ólíkar göngurnar í dag. Í morgun var smá snjókoma og ég var eins og snjókerling á tímabili en núna seinni partinn rigndi á mig og sumstaðar varð ég að passa mig á pollum og krapi. Hvernig skildi þetta svo verða á morgun?

Helga systir fékk annan tvíburann lánaðann í gærkvöldi. Hún sótti söngfuglinn upp úr klukkan átta og hann tók með sér skólatöskuna og sunddótið því hann gisti þar og var svo skutlað í skólann í morgunn. Tvíburarnir vildu auðvitað báðir fara en það var karatestrákurinn sem ákvað að söngfuglinn skyldi fara þessa fyrstu ferð. Systir mín tók það nefnilega fram að hún þyrfti að fá pössun á virku kvöldið aftur fljótlega og þá fer sá sem ekki fór í gærkvöldi.

- Einn sjötti liðinn af árinu -

Tveir mánuðir af tólf liðnir og mér segir svo hugur um að þessi þriðji mánuður verði ekki lengi að sigla í kjölfar hinna tveggja. Þá er bara um að gera að hamast við að njóta augnabliksins, að láta ekki líðandi stund hverfa frá sér of hratt. Helgin var annars ekki lengi að líða í allskonar málefni sem ekki verða öll tíuunduð hér. Strákarnir pössuðu frænkur sínar á laugardagskvöldið. Um hálfþrjú leytið um nóttina hringdi Oddur Smári til okkar til að spyrja hvenær von væri á fullorðna fólkinu heim. Hann hafði ekki getað sofnað því laus tönn var eitthvað að angra hann og um það leyti sem hann hringdi var hann búinn að fjarlægja tönnina. Held að stráksi hafi nú verið sofnaður þegar heimilisfólkið skilaði sér heim um þrjúleytið (Hann fann það svo upp hjá sjálfum sér að fara í háttinn strax eftir kvöldmat í gærkvöldi, eða um hálfátta).

- "Ég held ég gangi..." -

Ég lét færðina ekki aftra mér frá því að arka af stað í vinnuna í morgun. Það var líka búið að moka flestar þær gangstéttir sem ég valdi að ganga. Reyndar var ekki búið að moka Klambratúnið en ég fór engu að síður þar þvert yfir og kannski var það erfiðasti kaflinn. Á tímabili reyndi ég að skokka og hitta í för eftir einhvern og það var örugglega broslegt tilsýndar. Ég var nákvæmlega 30 mínútur á leiðinni. Var eitthvað lengur á leiðinni heim seinni partinn þótt ég færi beint yfir Skólavörðuhæðina. Færið var líka pínu strembið.

Það var kóræfing í gærkvöldið, fámenn en góð. Bassinn var sá eini sem var fullskipaður. Davíð hafði skutlað mér á æfinguna til að geta haft bílinn. Hann var alveg tilbúinn til að sækja mig eftir æfingu þar sem ég var ekki viss um að ég nennti að ganga meira þann daginn. Reyndar ákvað ég svo þegar til kom að skunda heim og byrjaði á því að kútveltast niður kirkjutröppurnar (það var búið að snjóa yfir svellið í tröppunum og ég var þar af leiðandi búinn að gleyma svellinu). Mér varð ekkert meint af byltunni en var ósköp feginn að ekki sást til mín. Var ekki nema um tíu mínútur á leiðinni heim.

Annars var ég að enda við að búa til smá kjötbollufjall og ég veit að allir karlarnir mínir verða glaðir með það. Þrátt fyrir að ég fylgi engri sérstakri uppskrift og að bollurnar eru aldrei eins hitta þær alltaf í mark hjá manni mínum og sonum.

Þessi mánuður er senn á enda, aðeins aukadagurinn, hlaupársdagur, eftir. Þá rennur upp afmælismánuðurinn minn, vííííí. Þar sem ég mun fylla fjórða tuginn hef ég verið spurð að því hvað ég ætli að gera í tilefni þess áfanga. Ég er í raun enn að hugleiða málið og kannski verð ég að spá í þetta endalaust og fram yfir sjálfan afmælisdaginn. Það er ekkert að því að verða fertugur ("held ég", he he. Enn nokkrir dagar í afmælið) og svo er bara spurning hvort og hvernig maður vill fagna því. Kannski ég láti þetta verða svona óvissuafmæli? Kannski (ef einhverjir fleiri eiga eftir að spyrja mig hvað ég ætli að gera á afmælisdaginn) svara ég einfaldlega -"Ég ætla að verða fjörutíu ára!"

- Vikan hálfnuð -

Þrátt fyrir að golan blési framan í mig megnið af gönguleiðinni í vinnuna fór ég þvert upp og yfir Skólavörðuhæðina. Ég var svolítið móð er ég toppaði hæðina en ég var ekkert lengur á leiðinni en undanfarna daga. Gönguhitinn sat í kinnum mínum alveg fram að hádegi. Fór næstum því sömu leið heim núna seinni partinn og þá viðraði mun betur til göngu. Ekki að það hafi verið svo slæmt í morgun en ferðin heim sóttist betur. Mætti söngfuglinum milli Lönguhlíðar og Rauðarárstígs en hann var á leið á kóræfingu. Hann er enn pínu haltur og á hökunni á honum er marblettur með munstri af hlaupabrettinu sem hann skall á í fyrradag. Og núna er karatestrákurinn að leggja af stað á sína æfingu.

- Aðeins lengri leið en svipaður tími -

Ég tók sveig hálfhring í kringum Skólavörðuhæðina í morgun en samt var ég bara hálftíma á leiðinni. Á heimleiðinni kom ég við hjá esperanto vinkonu minni. Hún hafði látið esperantista fara yfir þýðingarnar okkar. Það var svo sem ekki mikið sem var að, einhver rauð strik samt og ábendingar um orðanotkun. Við létum ekki deigan síga og demdum okkur í að þýða enn eitt ljóð eftir sama höfund.

Davíð Steinn kom lemstraður heim eftir frjálíþróttaæfingu í gær. Hann fór í þrekæfingar og var að fara að nota hlaupabrettið, ætlaði víst að skokka en brettið var stillt miklu hraðar en hann hélt. Stráksi missti jafnvægið, datt fyrst á hnén, skall svo með andlitið í brettið og náði einhvern veginn að snúa á sér jarkann. Það fossblæddi víst úr vörinni á honum en hann braut engar tennur og komst haltrandi í skólann í morgun. Hann sleppti samt frjálsum í dag.

Í gærkvöldi byrjaði ég að undirbúa nýtt útsaumsverkefni, fermingardrenginn að þessu sinni. Það eru að vísu tæp tvö ár uns mínir fermast en það er líka ágætt að gefa sér góðan tíma í þessi saumaverkefni.

Gleymdi annars alveg að geta þess, í síðustu færslu, að ég er búin að heimsækja blóðbankann í 20 skipti síðan ég var tvítug. 19. skiptið varð nokkuð endasleppt því ekki var hægt að "finna" eða stinga í æðina, en það skipti telur samt með því inni á spjaldinu eru blóðþrýstings- og púlstölur mínar frá því þá. En ég kom við í blóðbankanum seinni partinn á fimmtudaginn var og þá gekk allt eins og í sögu. 20. gjöfina má ég svo gefa að fjórum mánuðum liðnum.

- Fram og til baka -

Já, ég labbaði báðar leiðir í dag og tók tímann á mér í morgun. Ég fór alveg örugglega stystu leiðina, þvert yfir Skólavörðuhæðina og tók vel á því upp í móti í morgun. Gekk reyndar frekar hratt þar sem ég fann fyrir lærakulda. Ég var 29 mínútur á leiðinni og lærin á mér voru annan eins tíma að þiðna. En mikið sem þetta er hressandi í alla staði. Maður kemur vel vaknaður í vinnuna og notar einnig þennan göngutíma til að brjóta heilann um hin ýmsu málefni.

Annars var helgin ekki lengi að líða. Davíð Steinn í kóræfingabúðum í borg frá hálftíu til hálffimm á laugardaginn. Ég skutlaði honum á svæðið og skrapp um hádegisbilið aftur til að ganga með hópnum yfir í McDonalds í Skeifunni og borga hádegishressingu á línuna. Um kvöldið bauð ég Davíð með mér á árshátíð. Strákarnir voru heima og pössuðu sig sjálfir. Svo gerðist það sama og gerðist á árshátíðinni fyrir tæpu ári síðan. Upp úr klukkan hálftólf hringdi síminn hjá Davíð ég athugaði minn síma í leiðinni og sá að ég hafði misst af símtali. Á línunni var Oddur Smári sem spurði pabba sinn strax hvort mamma væri ekki þarna hjá honum. Ég fékk símann og stráksi sagði nákvæmlega það sama og í fyrra: -"Mamma, ætlaðir þú ekki að hringja í okkur og bjóða okkur góða nótt?"

Þessa dagana er ég að lesa Hrafninn sögulega skáldsögu eftir Vilborgu Davíðsdóttur. Og ég er alveg heilluð af henni, frásagnarstílnum og efnisviðnum. Ég er nýlega búin að framlengja fimm af þeim átta bókum sé ég fékk að láni í kringum 20. janúar sl. Þremur var ég búin að skila og ég á bara eftir að lesa ofangreinda bók og eina til af þessum fimm ég var að falla á skilatíma og komst ekki í bókasafnið þegar tíminn var kominn. Sem betur mátti ég og átti ég eftir að framlengja frestinum.

- Drógum okkur í smá hlé -

Síðast liðinn föstudag fórum við öll fjögur í sumarbústað. Vorum farin út úr bænum áður en klukkan sló fjögur, komum við í Bónus í Hveragerði og vorum komin í bústaðinn um sex. Það er skemmst frá því að segja að helgin var notaleg og ég nýtti hana hérumbil í botn, þ.e. mér tókst að gera allt sem ég ætlaði mér nema að fara í göngur. Sat með esperanto-bækurnar mínar og þýddi eitt ljóð eftir Björn E. Hafberg yfir á esperanto á föstudagskvöldið (vantaði tvö orð til að klára þýðinguna). Allir voru með bækur með sér og lásu löngum stundum en við fórum líka með spilið sem Davíð Steinn gaf bróður sínum í jólagjöf, Astrópíu, og spiluðum það í amk fimm tíma á laugardeginum. Þegar við hættum um sjö leytið vorum við ekki alveg hálfnuð með spilið. Strákarnir fóru í pottinn smá stund eftir mat. Ég var líka með saumana mína og tók þá fram amk einu sinni. Þá var ég líka með krossgátu- og sudokublöð sem ég sat einnig yfir þeim. Fórum öll í pottinn um hádegisbil á sunnudag og sumir gerðust mjög kaldir og lögðust út í næstu skafla til að kæla sig niður inn á milli. Lokuðum bústaðnum á eftir okkur seinni partinn á sunnudeginum og vorum komin í bæinn um kvöldmatarleytið.

Á meðan söngfuglarnir voru á æfingu sl. mánudag var foraldrafundur í FFDKR. M.a. var verið að ræða ferðina sem farin verður í vor og frekari fjáraflanir. Í lokin á kóræfingunni var kertasala drengjanna gerð upp. Söngfuglinn minn setti sér markmið í nóvember um að verða söluhæstur, eða amk verða enn og aftur einn af fimm söluhæstu. Honum tókst, með góðri aðstoð frá bróður sínum og "þríburanum", að ná báðum markmiðunum því hann var söluhæstur og krýndur kertasölukóngur 2007. Fékk áletraðan bikar og allt. Sá varð glaður.

Í gær kom ég við hjá esperanto vinkonu minni og við kláruðum þýðinguna saman og þýddum eitt til. Þetta er hrikalega gaman og tók ég með mér annað ljóðahefti eftir sama höfund heim.

Ein af bókunum sem ég hef verið að lesa er Leyndarmál býflugnanna eftir Sue Monk Kidd í þýðingu Guðrúnu Evu Mínervudóttur. Þessi bók heillaði mig gersamlega og fór ég allan tilfinningaskalann á meðan á lestri hennar stóð, allt frá því að verða öskureið og yfir í að skella upp úr. Mæli eindregið með þessari bók.

- Og tíminn flýgur áfram -

Það voru foreldraviðtöl ásamt börnum hjá bekkjarkennurum í skólanum í gær. Hvorugur kennarinn hafði yfir neinu að kvarta og ekki kvörtum við þegar strákunum gengur svona glimrandi vel. Annar þeirra er með 8,83 í meðaleinkunn og hinn með 8,93. Báðir eiga þeir félaga bæði innan bekkjar sem utan og vini af báðum kynjum. Í dag var skipulagsdagur. Bræðurnir sváfu út en gemsinn minn hringdi óvænt um hálftíu í morgun. Ég var stödd á miðjum fundi en ég dró mig í hlé stutta stund og karatestrákurinn kom sér beint að efninu. Hann var að læra og þurfti að fá að vita hversu lengi ég hefði haft hann á brjósti. Hann sendi mér svo SMS og spurði hversu lengi þeir mættu vera í tölvum í dag.

Ég átti pantaðann tíma í klippingu um fimm í dag svo ég fór beint í Kringluna eftir vinnu, með leið 13. Er með minn eiginn klippara í Kristu, Nonna. Hann kann á hárið á mér. Komst strax að og pantaði svo annan tíma, eftir rétt rúmlega mánuð, um leið og ég gerði upp. Mjög ánægð með árangurinn.

Framundan er annríki á annríki ofan, með smá afslöppun inn á milli. Skrifa kannsi um það næst eða seinna.

- Andvaka -

Hrökk upp fyrir hátt í klukkustund síðan eftir þriggja tíma svefn. Ég er langt því frá útsofin en þar sem hann Óli Lokbrá virtist ekkert vera á leiðinni ákvað ég rísa stund úr rekkju og skrá niður hugsanir og viðburði (aðallega það síðarnefnda)

Búið er að farga Fíat, eða amk koma bílnum á förgunarstaðinn. Vaka sá um þann hluta fyrir okkur. Davíð á bara eftir að fara á staðinn, borga flutninginn, fá kvittun og framvísa þeirri kvittun svo hann fái skilagjald fyrir bílinn og geti afskráð hann endanlega. Ég þrammaði í og úr vinnu bæði þriðjudag og miðvikudag en í gærmorgun lagði ég af stað og tók ekki nema örfáskref áður en ég ákvað að snúa við og biðja manninn um að skutla mér. Mokaði tröppurnar á meðan ég beið eftir að Davíð kæmi út. Hann fékk að sópa af bílnum og hann gerði það vel. Það er skelfilegt hversu margir ana út í umferðina með snjófarg á toppnum og víðar, kannski bara rétt mokað eða skafið af framrúðunni og hliðarrúðunni bílstjórameginn. Ég sá amk tvo svoleiðis fararskjóta á arkinu seinni partinn í gær.

Nú er ég annars búin að fá nokkuð skothelda afsökun fyrir því að þurrka ekki af nema á nokkurra vikna fresti kannski. Raddþjálfinn okkar, Laufey, kom á kóræfingu sl. miðvikudagskvöld og kenndi okkur það að hljómarnir berast betur ef það er ryk í lofti. Þetta var annars mjög fróðleg, gagnleg og afar skemmtileg kóræfing. Reyndar skemmti ég mér yfirleitt alltaf á kóræfingum. Framundan er tvöföld messuhelgi en söngfuglinn syngur með DKR í Hallgrímskirkju á sunnudagsmorguninn og svo er messa í óháða klukkan tvö þann sama sunnudag. Drengjakórinn var annars að fá góðan styrk frá Baugi sl. miðvikudag. Sjá einnig smá fréttaklausu á heimasíðu DKR.

Jæja, núna ætla ég að fara að leita að draumalandinu. Farið vel með ykkur!

- Gangandi vegfarandi á ný -

Í gær var ég heima með veiku barni og hálfslöpp sjálf. Ekki með pest eða neitt svoleiðis. Skrapp fótgangandi að skila bókum á Kringlusafnið. Ein bókin var komin á tíma og svo var ég að æfa mig fyrir komandi daga, vikur og jafnvel mánuði eða ár. Já, mín fór gangandi til vinnu í morgun og þótt ég væri hálftíma á leiðinni var ég ekkert köld, þreytt eða hrakin. "Þríburamamman" sá um að skutla strákunum í frjálsar og er Davíð að sækja þá í þessum skrifuðum orðum. Svo ég þurfti alls ekki að hlaupa heim. Gaf mér meira segja tíma til að koma við hjá fyrrum nágrönnum og sambýlingum okkar af efri hæðinni á Hrefnugötunni. Þar var vel tekið á móti mér.

Las helling um helgina (Harry Potter og dauðadjásnin, Konfekt og kærleikur (smásögur í anda Hitchcocks) og Afturelding eftir Viktor Arnar Ingólfsson) Magnaðar bækur. Er líka langt komin með 4. júlí eftir James Patterson og Maxine Paetro.

En ég skrapp líka í kaffi til Önnu Önfjörð frænku minnar og átti gott spjall við hana. Hún er fjórtán árum yngri en ég en ég finn ekki fyrir þessum aldursmun og við getum spallað saman um allt milli himins og jarðar. Enda var tíminn frekar fljótur að líða.

- Laugardagur -

Jæja, þá er líklegt að Fíat sé hættur að þjóna mér, amk í bili. Ég var á heimleið á fimmta tímanum í gær og ætlaði að leggja af stað á ljósunum á Lönguhlíð við Háteigsveg þegar gírkassinn gaf sig. Það var brjálað að gera hjá Vöku og Króki. Vaka ætlaði að skjóta mér inn á milli verkefna en Davíð fékk að lokum dráttarbíl frá fyrirtæki í Garðabæ. Ég þurfti samt að bíða í rúman klukkutíma, örstutt frá heimilinu mínu. Davíð kom rétt fyrir hálfsex og var nokkrum mínútum á undan bílnum sem flutti Fíatinn á verkstæði fyrir okkur. Við fáum svo að vita eftir helgina hvort gírkassinn er ónýtur (nýr kassi kostar bara hálfa millijón) og eða hvort það borgar sig að gera við bílinn. Á eftir dráttarbílsævintýrinu skutlaði Davíð mér í Billjardstofuna fyrir aftan Lyfju í Lágmúla þar sem ég hitta slatta af vinnufélögum og spilaði nokkra leiki við nokkra af þeim.

Í morgun hitti ég esperantovinkonu mína á Kjarvalsstöðum. Það sló í gegn hjá okkur og er ég nokkuð viss um að við munum hittast þar aftur, og aftur næstu laugardaga. Lærdómurinn gekk vel og allt í einu var klukkan orðin hálfeitt. Við gáfum okkur samt tíma til að kíkja á verkin hennar Nínu sem og inn í salinn þar sem sýnd eru verk eftir Færeyinginn Sámuel (1906-1979) sem kenndi sig við eyjuna sem hann ólst upp á (M-eitthvað).