- Áfram fljúga dagarnir -

Hálsbólgan er á undanhaldi, það er gott. Kostirnir við að "slaka á" sl. sunnudag og mæta aðeins í messu í Hallgrímskirkju voru nokkrir. Ég komst yfir ýmislegt sem hefði annars setið á hakanum og ég fékk tíma til að sauma út og lesa.

Áður en lengra er haldið ætla ég að minnast aðeins á heimilisplanið, vikuplan sem ég lét loksins verða af því að útbúa en er með það í þróun ennþá. Það er semsagt stundaskrá heimilisins þar sem fram kemur hvað strákarnir eru að borða í skólanum, hvenær þeir eru búnir í skóla, hvert og hvenær þeir og við fara eftir skóla og vinnu (frjálsar, karate, rækt, kóræfingar), hvað er í matinn á kvöldin og ýmislegt fleira. Það er gott að hafa yfirsýn yfir þessa hluti, hjálpar manni að skipuleggja sig betur og veitir ákveðið aðhald. Við erum á þriðju vikunni frá því ég hengdi fyrsta planið upp á ísskáp og þetta gengur alveg ágætlega. Stundum hefur orðið að hliðra til og það er í góðu lagi. Þessi vefur er líka mjög sniðugur ef maður er alveg andlaus í matarmálunum.

Sl. sunnudag ákvað ég að hafa læri í kvöldmatinn. Hafði keypt af nýslátruðu í Nóatúni á heimleið eftir heimsókn til mömmu. Útbjó smá kryddlög sjálf sem ég smurði á læri og einnig skar ég niður þrjú hvítlauksrif og tillti hér og þar í lambalærið. Meðan steikin var að malla í ofninum gat ég hlustað á beina lýsingu frá öllum leikjum í næstsíðustu umferð Landsbankadeild karla. Snilld!

Á mánudaginn fékk Davíð Steinn leyfi frá kóræfingu og mætti í staðinn á frjálsíþróttaæfingu. Ég þurfti samt að mæta í kirkjuna því það var síðasti stjórnarfundur fyrir aðalfund (sem verður n.b. á kóræfingatíma drengjanna á morgun). Mamma "þríburans" sótti strákana og skutlaði Oddi á karateæfingu, langur mánudagur hjá stráksa mínum því hann er í danstíma í síðasta tíma á mánudögum og kemur heim rétt fyrir fjögur. Frálsíþróttaæfingin byrjar klukkan hálffimm og karatetíminn rúmlega sex, svolítið þéttur dagur en hina dagana er hann búinn mun fyrr í skólanum. Langi skóladagurinn hjá Davíð Steini er á miðvikudögum.

- Erfið ákvörðun -

Rétt áðan tók ég þá erfiðu ákvörðun að sleppa við að syngja með í tónlistarmessu í Óháðu kirkjunni á morgun. Undanfarna daga hef ég slegist og barist af krafti við hálsbólgu og kvefpest. Á tímabili var ekki gott að spá um hvor hefði betur, ég eða pestin en hún lagði mig að minnsta kosti ekki í rúmið eins og manninn minn. Ég ætlaði alls ekki að fá þessa pest en líklega er óhætt að segja að þetta hafi farið milliveginn. Ég gat sinnt vinnu, heimili og skutli en hálsinn var það aumur að ég komst ekki á kóræfingu í vikunni og þótt þetta sé allt í rétta átt núna þá verð ég að sætta mig við að geta ekki sungið og heldur ekki farið á Valur - FH á morgun. Læt mér nægja að skreppa í messu í Hallgrímskirkju í fyrramálið og hlusta á strákana í DKR. Kannski er lífið að "kenna/hjálpa" mér að slaka á?

- Sko "mínar" stelpur -

Já, þær lönduðu titlinum með glæsibrag í kvöld, Valsstelpurnar. Verst að geta ekki verið á leiknum og eins og sjá má (fyrst ég er að blogga á þessum tíma) þá er ég ekki heldur á leik Vals og ÍA en það kemur ekki til af góðu. Hálsinn er alveg helaumur og ég er örlítið tuskuleg. Fannst ekkert vit í því að æða á völlinn til þess annað hvort (eða bæði) verða kalt eða missa röddina. Vonandi verður hálsinn orðinn góður á miðvikudagskvöldið því það er tónlistarmessa n.k. sunnudag sem ég vil helst fá að taka þátt í. Og ef ég verð orðin góð og klára messuna af þá get ég farið á FH - Valur og stutt strákana til sigurs.

Sl. föstudag bauð ég "þríburunum" með mér í sund milli hálffimm og sex. Ég synti aðeins 200 metra en flatmagaði svo í pottunum afganginn af tímanum. Svoooo notalegt. Morguninn eftir var ég komin til esperanto vinkonu minnar rétt fyrir ellefu og þrátt fyrir að vera seinar í gang þá komumst við þó í gírinn á endanum. Tíminn fór í að skrifa niður for- og við- -skeyti og þýðingu þeirra. Við náðum ekki að skrifa öll viðskeytin niður en fyrir næsta hitting ætlum við að fara vel yfir þau sem við erum búnar að skrifa niður og finna ný dæmi fyrir hvert og eitt. Spennandi!

Davíð fékk vinnutengt SOS-kall upp úr hádeginu og var farinn á skrifstofuna fyrir tvö. Strákarnir hjálpuðu mér með smá tiltekt en fengu að öðru leyti að leika nokkuð lausum hala í tölvum. Við hjónin vorum boðin í 100 ára afmæli um kvöldið (eða 50/50 -fifty/fyfty) og ég var á nálum um að Davíð kæmi seint. Hann kom reyndar heim um hálfsjö og hélt sig vera búinn að laga vandamálið en annað kom á daginn og endirinn varð sá að hann skutlaði mér í veisluna og fór sjálfur heim að brjóta heilann v/vandamálsins. Ég skemmti mér þó mjög vel í afmælinu, veislustjórinn (fyrrum kórsystir mín) var magnaður, skemmtiatriðin hvert öðru betra og maturinn frábær.

Sunnudagurinn fór í ýmislegt smá dútl fyrir heimilið, heimsókn til mömmu og svo kom ein frænka mín í heimsókn. Svo rifjaði ég upp hvernig maður blandar í og hnoðar gerlausa pizzubotna. Bjó til sem samsvarar tveimur botnum en skipti þeim svo upp í sex litlar og eina hálfa. Síðan fengu allir fjölskyldumeðlimir að setja á að eigin vali og búa til sínar pizzur. Þetta mæltist mjög vel fyrir og verður örugglega endurtekið seinna, ekki í hverri viku samt.

Seinni partinn í dag var ég í skutlinu. Oddur Smári og "þríburinn" mættu á fyrstu mánudagsæfinguna í frjálsum, Davíð Steinn fór á kóræfingu en samdi þó við kórstjórann um að fá að fara á stöku mánudagsæfingar í frjálsum. Mamma "þríburans" sá um að sækja úr frjálsum og skutla mínum beint á karateæfingu. Ég var mætt í kirkjuna aftur tímanlega til að hlusta á síðustu 15 mín. af æfingunni. Svo skutlaði ég stráksa heim og sótti hinn. Strákarnir áttu afgang af sínum pizzum svo ég slapp alveg við eldamennskuna í kvöld.

- Skyndilega hafði í smá stund aflögu -

Og hvað er betra en að nota hann til að hamra smá stund á lyklaborðið og láta hugann reika. Reyndar verður textinn oft ljóðrænn ef ég haga mér svoleiðis og þar sem ég er ekki inni á "ljóða-blogginu" mínu þá er kannski betra að skrifa um atburði en ekki hugsanir. Undanfarna daga hefur líka verið hálfhættulegt að hugsa og pæla of mikið en það er allt önnur saga sem sjálfsagt verður seint sögð hér. Þótt ég sé opinn og furðulegur persónuleiki þá veit ég oftast mín takmörk.

Strákarnir eru á frjálsíþróttaæfingu og mamma "þríburans" ætlar að sækja þá. Þannig verður þetta næstu skiptin, ég skutlast með strákana og hún sækir þá.

Kóræfingin í gærkvöldi var fín og nú er ég með disk í tölvunni, heyrnartólin á höfðinu og að hlusta á alt-röddina í nokkrum verkum sem flytja á í tónlistamessu þann 23. n.k. Ég ætti eiginlega að vera með nóturnar og textann fyrir framan mig líka til að læra þetta utanað sem fyrst, en ég þarf auðvitað endilega að gera tvo ólíka hluti í einu, amk núna.

KR - Valur stelpurnar eru að byrja að spila núna um fimm. Þetta er leikur sem maður ætti að sjá í beinni og auðvitað ætti ég að vera á vellinum að styðja "mínar stelpur" en ég verð alltaf svo æst í hvatningarópunum að það bitnar á röddinni og henni vil ég halda góðri. Ætli ég verði ekki að velja úr hvaða leiki ég kem til með að fara á í handboltanum í vetur (bæði kvenna og karla). Nú ef leikið er á miðvikudögum þá er málið dautt því ég fórna helst ekki kóræfingu fyrir kappleiki þótt spennandi séu.

Jæja, þetta er orðinn góður vaðall í bili. Bið að lokum alla gesti sem rekast hingað inn á síðuna mína um að fara vel með sig.

- Þetta gengur ekki lengur -

Ég má hreinlega ekkert vera að því að færa hér inn daglega. Það eru reyndar bæði kostir og gallar við það eins og allt annað. En ég er ekki heldur að fá neinn tíma (að ráði) í lestur eða útsaum. En það hljóta að koma tímar og ráð. Það versta við þessar dagagloppur er að það virðast líka myndast gloppur í minninu. Hmm, er ég orðin svona gömul eða er þetta eðlilegt miðað við annríki?

Fyrsta messa nýs organista/kórstjóra sl. sunnudag gekk bara mjög vel. Svei mér þá ef hann á ekki eftir að standa sig vel í vetur. Eins og þetta lítur út fyrir mér sýnist mér sem Kári muni ná til flestra ef ekki allra kórmeðlima. Æfing tvö er í kvöld og þeir sem vilja og geta mæta þremur korterum fyrr til að fá leiðsögn í tónfræði. Það er vel til fundið.

Annars var ég að koma af stjórnarfundi og fékk óvæntan auka-klukkutíma því stjórnarstörfin gengu fljótt og vel fyrir sig. Því sit ég hér með "Landsleikinn" í eyrunum að pára eitthvað niður. Vil benda á linkinn á heimasíðu DKR sem er hér til hliðar. Þetta er svona aukabúgrein hjá Davíð og er ég að komast inn í það að færa inn fréttir, dagskrá og fleira.

En nú ætla ég að drífa mig í Þórshamar og fylgjast með Oddi sem er á karateæfingu til klukkan sjö.

- Lagt inn -

Ætla mér að nota tækifærið á meðan tvíbbarnir eru úti og færa inn eitthvað af því sem er að gerast í kringum mig. Ég verð samt fyrst að kvarta yfir því hvað tíminn hleypur orðið hratt, held hann hafi aldrei þotið hraðað og nú er ekki eins og ég sé að reyna að elta hann. Veit betur en það. Hugsanlega lagast þetta allt saman þegar allt er fallið í vissar fastar skorður en ég er samt ekkert örugg um það.

Fyrir tæpum mánuði, eða þegar ég var komin í bústaðinn, fékk ég SMS frá bankanum og ég spurð hvort ég gæti lagt þeim lið. O, ó, ég hafði ætlað mér að fara í vikunni á undan og gefa í 18. sinn. Planið var nefnilega að gefa 20. gjöfina þann 17. mars n.k. Það þýðir ekkert að vera að eltast við þá dagsetningu lengur. En í gær fékk ég aftur sms og emil svo ég ákvað að drífa mig seinni partinn í dag þar sem það er opið til sjö á fimmtudögum. Það var smá bið svo ég réðist á rúsínurnar á meðan. Áður en kom að mér hitti ég á sérann minn hann Pétur. N.k. sunnudag er fyrri messan í mánuðinum og fyrsta messa nýs organista. Við vorum einmitt á fyrstu kóræfngu vetrarins í gærkvöldi. Það var næstum full mæting í allar raddir, vantaði eina í sópran og þrjá tenóra. Einn bassinn var samt svo vinsamlegur að færa sig yfir þegar farið var að syngja raddaðar útsetningar. Við sungum m.a. "Milda höndin" og úr Söngvasveig. Mér líst alveg ágætlega á komandi vetur og held að Kári, sá nýji muni alveg pluma sig. En ég veit að ég mun hugsa til Öddu og Péturs með söknuði og þakklæti fyrir að hafa fengið að vinna með þeim sl. 3 ár.

- Að finna jafnvægið -

Allt í einu virðist eins og það sé enginn tími eftir til að sinna áhugamálunum reglulega. Lítill lestur, enginn saumaskapur og ekki komin af stað í kortagerðinni (nema ég á saumuð kort, örfá). Ég hef reyndar komist þrisvar til esperanto vinkonu minnar og við erum að komast á skrið. Okkur stóð til boða að fara á þing aðra helgina í september, austur í Hala í Suðursveit, en við urðum því miður að gefa það frá okkur. Það er svo mikið að gerast, bara í þessum mánuði, að það er bara ekki á það bætandi. Fyrsta kóræfing DKR var í dag, karateæfingar Odds og mínar kóræfingar byrja n.k. miðvikudag og svo hef ég verið að taka saman ársreikningana og uppgjörið fyrir DKR, með góðri aðstoð Davíðs. Við gáfum okkur samt tíma til að kíkja í Vikina í gærkvöld og sáum ekki eftir því. En semsagt stopul skrif, skrifast á mikið annríki og má ég teljast heppin ef nokkur nennir að kíkja hingað inn lengur.

- Vó, það er föstudagur á morgun -

Hvert er tíminn eiginlega að æða? Ég held það séu bara þrír dagar í vikunni; mánudagar, föstudagar og sunnudagar. Það er í nógu að snúast hjá mér þessa dagana og þykir mér alveg nóg um þegar ég hef ekki einn einasta auka tíma til að lesa eða sauma út. Að vísu kemur alltaf smá tími á kvöldin en þrátt fyrir að eyða þeim tíma ekki fyrir framan imbann þá fer hann bara í annað. Undan farnar vikur hefur mér fundist sem ég sé mjög tvístígandi, annars vegar fiskurinn sem berst með straumnum og hins vegar fiskurinn sem syndir á móti. Þetta hefur bæði sína kosti og galla. Þeir sem þekkja mig ágætlega vita að ég á það til að gera of mikið úr hlutunum stundum og veit ég stundum ekki í hvorn fótinn ég á að stíga varðandi ýmislegt (bæði stórt og smátt). Svo komar tímar þar sem ég tek af skarið, ákveð mig varðandi eitthvað og þá verður mér ekki haggað. Sl. sólarhring er ég búin að afreka það að sækja varahluti í Fíatinn, glitauga og felgu sem ég lét setja undir hann í dag. Í leiðinni var gert við aðra felgu og sett ný slanga í dekkið utan um þá felgu. Í heimleiðinni kom ég við í Lágmúlanum og keypti mér eitt stykki nýja þvottavél. Gamla Eumenia Sparmester vélin er búin að skila sínu og vel það en við fengum hana jólin 1991. Þessi sem ég fæ á morgun er 1200 snúninga og tekur helmingi meiri þvott og en er lengur að þvo. Ég get ekki beðið eftir að prófa hana en þvottafjallið sem er búið að safnast upp sl fjóra daga verður líklega ekki lengi að hverfa.

- ...og hún er liðin, helgin... -

Seinni part föstudagsins var fóru þríburarnir, Oddur Smári, Davíð Steinn og Dagur, með langferðabíl merktum Þingvallaleið frá BSÍ til Hellu. Þar tók afinn á móti þeim við Grillskálann og amman beið heima með tilbúinn mat. Strax eftir kvöldmat héldu strákarnir út í garð til að tína sólber fyrir ömmu sína (en þeir þrír voru einmitt lánaðir austur í þessum tilgangi).

Sama kvöld skutlaði Davíð mér vestur í bæ þar sem var smá partí. Gestgjafinn bauð í mat og mættum við fjórar og fengum dýrindis kjúklingasúpu og e-s konar berjatertubombu og kaffi á eftir. Þetta var fínasta boð og ég skemmti mér mjög vel. En ég var samt ekki í stuði til að halda áfram og skreppa á djammið í bænum á eftir.

Á laugardaginn var vígsluhátíð handboltahallarinnar við Hlíðarenda en sú hátíð fór alveg framhjá mér. Ég bara varð að taka ísskápinn í gegn að innan, utan, undir og affrysta frystihólfið og það tók bara svona þrjá tíma eða svo. Eftir þetta verk dreif ég mig á bókasafnið og skilaði af mér ellefu bókum (reyndar var stór hluti af þeim bunka teiknimyndasögur). Þegar ég kom aftur heim safnaði ég saman öllum kvittunum og pósti v/DKR og sorteraði saman inn í þar til gerða möppu. Reyndar var hluti af reikningunum þegar kominn inn en það var ótrúlega drjúgt sem hafði safnast saman í lausu í eða við möppuna. Í þetta verk fóru góðir tveir tímar og var ég frekar ánægð með dagsverkið.

Þríburarnir fengu að sofa út á laugardeginum en héldu svo áfram að tína og tína þar til engin ber voru eftir á runnunum. Þeir áttu því frí í gær og fóru í sund. Þeir áttu svo að fara með rútu frá Hellu í bæinn aftur en hún fór um þrjú leytið á meðan strákarnir voru enn í sundi. Afinn og amma brugðu á það ráð að skutlast með strákana á Selfoss og settu þá upp í rútu þar.

Ég mætti á fyrstu messuna mína (og missti af Keflavík-Valur 1:3) í gærkvöld sem í reynd var önnur messa haustsins og síðasta messa Öddu kórstjóra. Þetta var mjög skemmtileg messa en ég veit að við í "Óþæga kórnum" eigum eftir að sakna Öddu okkar. En við ætlum að gefa nýja organistanum/kórstjóranum tækifæri til að samlagast okkur. Þannig að það eru bara spennandi tímar framundan en alveg þokkalega nóg að gera!

- Það styttist í næstu helgi -

Á þriðjudagsmorguninn var áttu tvíburarnir pantaðann tíma hjá tannlækninum sínum. Þeir höfðu ekki farið til hans síðan í fyrravor svo það var kominn tími á að líta á tennurnar í þeim. Ég fór með þeim inn til að byrja með en var ekki lengi. Tannlæknirinn gaf mér leyfi til að skreppa frá í smá tíma, svo fremi sem ég væri sest í einn biðstólinn frammi um ellefu. Þetta var nú ekki langur tími til að reka mörg erindi svo ég brá á það ráð að skunda á Hrefnugötuna og reka inn nefið til Gerðu og Rúnars og sníkja hjá þeim einn bolla af kaffi. Ég var komin til baka áður en strákarnir voru búnir en það voru teknar myndir, hreinsaður smá tannsteinn í öðrum og þeir flúorburstaðir. Svo kvaddi tannlæknirinn með þessum orðum: "-Hvað svo sem þú ert að gera þá haltu því áfram. Ég þarf ekki að skoða þá aftur fyrr en eftir rúmt ár!"

Í gær var skólinn settur aftur og nú eru strákarnir komnir í 6. bekk. Ég fékk frí eftir hádegi því árgangur tvíburanna var boðaður klukkan hálftvö. Ég kom inn tíu mínútum áður og fann "þríburana" fyrir framan tölvur, ósköp rólega. "- Þú sagðir að þetta væri ekki fyrr en klukkan tvö". En ég tel mig reyndar hafa sagt að þetta myndi vera frá hálftvö til rúmlega tvö... En annars gekk setningin vel fyrir sig. Þeir eru báðir með alla sömu kennara nema hvað sundkennararnir eru nýjir og nú eru þeir aftur komnir í stofur sem eru á sömu hæð og bara gangur á milli. Vetrarstarfið leggst bara ágætlega í þá svo ég er hæstánægð sjálf.

- Uppgjör síðustu helgar -

Á föstudaginn var skúruðum við okkur út úr bústaðnum um hádegi og fóru í heimsókn til pabba og mömmu. Helluþorp er 80 ára um þessar mundir og það var líka verið að undirbúa hin árlegu töðugjöld. Ég skrapp loksins í heimsókn til Steina föðurbróður en hann er fluttur á elliheimilið fyrir nokkru. Ég heimsótti líka gamla konu sem ég kynntist þegar ég var í sveit í Guttormshaga fyrir margt löngu. Á bakaleiðinni hitti ég eina systur pabba sem einnig er komin á elliheimilið. Hún var að spássera fyrir utan.

Bríet var fyrir austan, hafði komið með afa sínum daginn áður og um hálfsjö kom Hulda með rútunni úr bænum. Krakkarnir léku sér við systur úr næsta húsi og eftir matinn hjálpaði Davíð þeim að fylla á vatnsblöðrur sem þau köstuðu og sprengdu flestar á bílnum okkar. Það var í góðu lagi þar sem hann var mjög rykugur eftir ferðalagið inn að Hlöðufelli. Við vorum mjög róleg í tíðinni en þegar kominn var háttatími hjá systurunum þá kvöddum við. Stoppuðum aðeins við Urriðafoss á heimleiðinni.

Tvíburarnir fóru í sund á laugardaginn og ég notaði daginn til að ganga frá eftir sumarbústaðarvikuna. Milli átta og hálfníu um kvöldið söng Davíð Steinn með sínum kór og Karlakór Reykjavíkur. Við fórum svo niður á Sæbrautina um ellefu og horfðum á flugeldasýninguna. Á sunnudagsmorguninn söng drengjakórinn við hátíðarmessu í Hallgrímskirkju ásamt kirkjukór Akureyrar. Það var mjög hátíðleg stund. Á eftir fórum við í bíltúr sem endaði á Eyrarbakka því við ætluðum að hitta bróðurson Davíðs og færa honum afmælisgjöf. Feðgarnir voru í sundi en við hittum þá samt í smá stund eftir að þeir komu heim og gátum skilað erindinu.

- Kominn tími á mig? -

Það er að verða hálfur mánuður frá því ég skrifaði hér inn síðast og það hefur auðvitað runnið mikið vatn til sjávar á þessum dögum. Við vorum búin að koma okkur þægilega fyrir í sumarbústað einn fyrir austan fjall þann 10. áður en dagur var alveg að kveldi kominn. Á laugardeginum fjölgaði í bústaðnum um fimm og hálfan (eða þannig). Systir mín og hennar maður komu með yngri dóttur sína og annar bróðir Davíðs og hans sonur komu einnig. Með þeim í för var týkin Skotta en hún fékk aldrei að koma lengra heldur en á planið við bústaðinn. Það er bæði heitur pottur og buslulaug við bústaðinn. Systurdóttir mín vildi alls ekki fara í barnasundlaugina fyrr en við fórum að kalla hana stóra pottinn en hún skemmti sér vel í "stóra pottinum"!

Krakkarnir voru flest komin í ró um hálftólf og þá settumst við hin niður og spiluðum. Fyrst teiknispilið þar sem við skiptums í tvö lið; annað tveggja manna og hitt þriggja manna. Síðan spiluðum við tíu og enduðum á kana þar sem við skiptumst á að bíða í eina umferð. Klukkan var að verða fjögur þegar við hættum og ég var mikið að spá í hvort það tæki því nokkuð að fara sofa.

Mamma og Hulda frænka bættust í hópinn á sunnudeginum og var sú síðarnefnda fljót að skella sér í sund með hinum krökkunum. Um fimm fórum við öll (á fjórum bílum) í dýragarðinn Slakka.

Restina af bústaðarvikunni vorum við bara ein fjögur saman, slökuðum á í heita pottinum (strákarnir voru líka duglegir í lauginni og gerðust miklir geitungabanar), fórum í gönguferðir og einn daginn keyrðum við að Hlöðufelli, hálfa leið í kringum það og komum svo niður Haukadalinn. Það var stórskemmtileg ferð. Fyrst stoppuðum við við smá stapa þar sem við mæðginin klöngruðumst upp á og tókumst á við "niðurhræðsluna". Davíð kom upp aðeins á eftir okkur og fann bestu leiðina. Hann hjálpaði svo strákunum niður erfiðasta hjallann sem var bara rétt efst. En ég bjargaði mér alveg sjálf þótt ótrúlegt megi virðast. Kannski er hægt að sigrast á þessari vondu "ég er að detta niður" tilfinningu eftir allt saman? (En hægt og rólega þó).

- Klukkleikurinn -

Ég var víst klukkuð af Ellu vinkonu og á þar af leiðandi að segja átta sanna hluti um sjálfa mig:

1. Ég er mjög skapstór, en tel mig hafa lært að stjórna því.
2. Ég er mjög trúuð og fer með bænirnar mínar á hverju kvöldi.
   
3. Ég er dæmigerður fiskur, á oft erfitt með að finna beina línu milli tveggja punkta (enda veit ég að það eru margar hliðar á hverju máli).
   
4. Ég er hláturmild og afar smitandi.
5. Ég er þolinmóð.
6. Ég er trygglynd og góður vinur vina minna (en þoli það illa ef mér finnst ég notuð)
7. Ég er þrjósk og læt ekki hvern sem er segja mér hvað ég á að gera.
8. Ég er vonlaus í rökræðum.

Ég ætla að klukka Árný Láru frænku mína.

- Dagsferð um hálendið -

Við "föðursystir" mín og fjölskyldur (þ.e. menn og börn (og bílar)) höfðum mælt okkur mót við Select á Vesturlandsvegi um klukkan níu á laugardagsmorguninn var. Það var pissustopp á Hvolsvelli og áfylling á annan bílinn og ferðalangana í Vík. Við beygðum út af þjóðvegi eitt áður en við komum austur að Klaustri. Næsta stopp var við Hvanngil, örstutt pissustopp og einhver mundaði myndavél. Nestið var borðað við Álftavatn. Vegurinn týndist við Mælifellssand en eftir smá vangaveltur var ákveðið að halda áfram enda kom í ljós að það var stika á stöku stað sem sýndi að við vorum alveg á réttri leið. Heiðarleg tilraun var gerð til að komast alla leið inn að Hrafntinnuskeri en við völdum slóða sem sem endaði við gönguleið inn að svæðinu. Davíð Steinn var orðinn lasinn og veðrið (sem var reyndar ágætt mest alla leiðina) var orðið fremur hráslagalegt þarna á fimmta tímanum. Við komum niður hjá Keldum um sjö og þá hringdi ég í pabba til að athuga hvort þau væru heima og óhætt væri að gera smá innrás. Það var smá pissustopp og kaffistopp en ekki stoppað nema rúman hálftíma eða svo. Þrátt fyrir veikindi annars tvíburans var þessi dagur mjög skemmtilegur og vona ég sá sem mundi eftir myndavélinni muni bjóða í myndasýningu.

- Grillað í Heiðmörkinni -

Mér tókst að nýta gærdaginn nokkuð vel en var svolítið á skjön við veðrið samt. Því sumarveðrið og 18 stiga hitinn fór næstum því alveg framhjá mér. Ég náði þó að nýta smá hluta af sólinni og hitanum og um kvöldið vorum við nokkur búin að ákveða að hittast og grilla saman í Heiðmörkinni á sama stað og við enduðum gæsaveislu fyrir rétt rúmlega fjórum árum.

Vorum flestöll mætt við staðinn upp úr sex. Staðurinn var reyndar upptekinn en í stað þess að bíða ákváðum við að reyna að finna annan stað. Davíð vidi athuga með annan grillstað sem hann vissi um, tók fram úr hinum og hélt að hann yrði eltur. En það fannst staður, á milli þessara tveggja staða, sem passaði okkur mjög vel, e-s konar lundur. Krakkarnir smullu saman í leik og innan skamms var hægt að fá sér að borða. Enginn kom með eins mat mat með sér. Við vorum t.d. með fiska sem strákarnir veiddu í forrétt og lamb í aðalrétt. Tvíburahálfsystir mín var með lax og bauð m.a. upp á kartöflusallat og "föðursystir" mín var með svínakjöt og bauð upp á grillaðar ostapönnsur á undan, grillaðan ananas í eftirrétt og kaffi á eftir. Þarna vorum við í góða þrjá tíma og ákváðum að láta nú ekki líða önnur fjögur ár þar til næst heldur gera þetta að árvissum atburði.

- Hringinn í kringum Heklu -

Upp úr hálftíu, í gærmorgun, var ég búin að skutla Davíð á skrifstofuna og ná í strákana, Dag og eina vinkonu mína. Við áttum heimboð á Hellu. Ég ók Nesjavallaleiðina austur fyrir fjall og við renndum í hlað hjá pabba og mömmu rúmlega ellefu. Við fengum okkur kaffi og tókum til nesti fyrir þrjá. Strákarnir þrír og amman urðu eftir á Hellu.

Pabbi gerðist sérlegur fararstjóri og ekill fyrir okkur Höllu. Áætlað var að ferðalagið myndi taka 4-5 tíma og lögðum við í hann um tólfleytið. Fórum Fjallabak-syðri og völdum svo vinstri slóðann þegar leiðin skiptist fyrst í tvennt. Sá slóði lá alveg upp að nýjasta Hekluhrauninu og ég hef aldrei farið hann áður. Við gerðum örstutt kaffistopp á einum stað alveg við hraunið. Við ákváðum líka að renna við inn í Landmannalaugar þar sem við borðuðum nestið okkar, gengum aðeins inn í Grænagil og ég heilsaði upp á Smára og Nínu. Við fórum framhjá Sigölduvirkjun og niður Landveg til baka og lentum kl. 18:40 að staðartíma, þannig að ferðin tók rúmlega sex tíma en við nutum hverrar mínútu. Það var margt að sjá og við vorum mjög heppin með veður. Eða eins og Davíð segir alltaf: -"Ef það hefði verið betra, hefði það verið verra!".

Mamma tók á móti okkur með grillveislu og nýja útfærslu af sósu sem var síður en svo svo galin. Á eftir var kaffi og eplakaka. Strákarnir voru ekki í vandræðum með að eyða tímanum með vininum, sýna honum eitt og annað og þeir líka skruppu í sund. Ég náði svo að skila af mér ferðafélögunum, sækja Davíð og vera komin heim fyrir miðnætti.

- Ættarmótið -

Forsaga unnin upp úr Íslendingabók: Langafi minn einn hét Friðrik Guðmundsson (1875-1960) var frá Innri-Veðraá. Kona hans (langamma) var, Guðbjörg Guðmundsdóttir fædd í Fremri-Vatnadal (1880-1960). Þau eignuðust 13 börn og var móðurafi minn Friðgeir Marías Magnús, (1919-1974) næstyngstur. Hin voru: Stefán (1904-1922), Ólöf (1905-1905), Torfi (1906-1930), Guðmundur Einar (1908-1927), Mikaelína Sigrún Gröndal (1909-1969), Salome Una (1910-2005) Guðfinna María (1912-1937), Benedikt Össur (1913-1968), Ólöf Aðalheiður (1914-1996), Jón (1916-1981), Oddur (1917-1990) og Friðrik Björgvin (1920-1978).

Seint í október 2005 var haldið 1. ættarmótið (amk. sem ég veit um) á Loftleiðahótelinu. Fyrr í sumar fékk ég svo póst um næsta ættarmót og ég tilkynnti mjög fljótt um þátttöku. Sl. föstudag lögðum við Davíð, ég og strákarnir í hann vestur. Minnstu munaði að ég hætti við því maginn var eitthvað að stríða mér nóttina áður og á föstudagsmorguninn var ég með 39 gráðu hita sem hitastillandi töflur voru lengi að vinna á. En ég ákvað engu síður að drífa mig, sem betur fer, og mun aldrei sjá eftir því. Við keyrðum suðurfirðina vestur og vorum komin á Friðarsetrið við Önundarfjörð um átta leytið. Þar beið okkar matur og flestir af þeim sem ætluðu að vera með. Það fækkaði um örfáa í hópnum vegna óviðráðanlegra aðstæðna en hópurinn taldi alls 24 sem er miklu færra en fyrir tveimur árum. Krakkarnir voru fimm frá 5-14 og voru strax komin í leik. Flestir holuðu sér niður inni en við vorum þó örfá í tjöldum og tjaldvagni.

Rétt fyrir hádegi á laugardag var farið í rútuferð. Fyrst lá leiðin að kirkjugarðinum á Flateyri þar sem voru lögð blóm að nokkrum leiðum. Síðan var ekið um plássið og bæinn og stoppað við Unuhús og ostahúsið til að taka myndir. Í því fyrrnefnda bjó ein afasystir mín og er það kennt við hana og í því síðara bjuggu Friðrik og Guðbjörg. Því næst var farið til Súgandafjarðar ekið út með firðinum inn að bænum Bæ þar sem Karl bóndi var tekinn með í leiðangur upp að Vatnadal. Þar var borðað nesti og þeir sem treystu sér til fengu sér göngu alla leið inn að vötnunum sem dalurinn er kenndur við. Í bakaleiðinni var stoppað örstutt (pissustopp) á Suðureyri og að lokum var keyrt alveg fyrir Önundarfjörðinn. Allt í allt tók þessi ferð rúmlega sex tíma. Veðrið lék við okkur allan tímann og tíminn flaug hratt. Eftir kvöldmat var vegleg myndasýning bæði eldgamlar og dagsgamlar myndir.

Um hálfellefu í gær fór stór hópur niður í fjöru. Þrír dómarar, 14 í fimm liðum og 1 ljósmyndari. Þarna fór fram frækileg sandkastalakeppni og fengum við klukkutíma til að athafna okkur. Aðeins mátti nota skóflur (ekki þó fullorðins), fötur, sigti og muni úr náttúrunni (s.s. skeljar, strá og þ.h.). Við Davíð lentum saman í liði ásamt 14 ára frænda mínum og Helga systir var með Huldu og Davíð Stein í sínu liði. Eitt liðið samastóð af einni frænku minni, syni hennar og 17 ára bróðurdóttur, önnur frænka mín, maður hennar og yngri sonur voru í einu liðinu og í tveggja manna liðinu voru hjón. Þetta skiptist svona alveg óvart. Í dómnefndinni var; móðursystir mín, dóttir hennar (nafna mín) og pabbi þessarar 17 ára. Oddur Smári var svo skipaður sérlegur ljósmyndari amk á meðan unnið var við kastalagerðina. Ég skemmti mér konunglega og í mínu liði var mikill hlátur, miklar pælingar, algert lýðræði og unnið allan tímann. Við nýttum tímamörkin alveg upp á sekúndu. Líkt og keppendurnir unnu dómarar allan tímann út frá skýrum reglum sem þau settu sér. Og þegar komið var að verðlaunaafhendingunni var formaður dómnefndar með smá tölu og athugasemdir um hvert lið. Það lið sem vann fékk 14 stig af 15 mögulegum, lið okkar systra deildu með sér 2-3 sætinu með 10 stig.

Eftir velheppnaða og skemmtilega keppni drifum við Davíð í að taka niður tjaldið. Búið var að ganga frá öllu og fá sér að borða rétt fyrir eitt og þá lá leiðin að kirkjunni í Holti. Presturinn tók á móti okkur, sagði okkur aðeins frá sögu staðarins, var með örstutta helgistund og svo söng Davíð Steinn tvö lög í lokin. Í miðri helgistund komu nokkrir ferðamenn inn og strákurinn var svolítið stressaður í söngnum en skilaði samt vel frá sér. Svo var kvaðst fyrir utan kirkjuna og samkoman leystist upp.

Við Davíð ákváðum að keyra aðra leið heim og byrjðum á því að renna á Ísafjörð og rúnta smá hring um bæinn. Síðan ókum við sem leið lá í gegnum Súðavík og alveg alla leið á Hólmavík þar sem við stoppuðum til að rétta úr okkur og fá okkur eitthvað í svanginn. Næsta stopp var við Brú í Hrútafirði. Þá var klukkan um sjö. Í bæinn vorum við komin um hálfníu þannig að þetta var nokkuð stíf keyrsla á okkur. Við erum alveg ákveðin í að fara á vestfirðina aftur og gefa okkur þá miklu betri tíma. Svo er stefnt á annað ættarmót 2010 en þá verða liðin 50 ár frá því langforeldrar mínir féllu frá, 135 ár frá því Friðrik fæddist og 130 ár frá því Guðbjörg fæddist.

- Nóg að gerast -

Í gær urðu tvíburarnir ellefu ára, ótrúlegt en satt. Tíminn lætur ekki hæðast að sér. Í tilefni dagsins tók Davíð sér frí. Við vorum komin á fætur um átta og rétt fyrir níu lögðum við af stað áleiðis í Hólminn. Er við höfðum beygt af hringtorginu við Borgarnes, tókum við fljótlega fram úr rútu. Vorum komin í Stykkishólm tólf mínútum fyrir ellefu en svo kölluð Suðureyjasigling fer daglega klukkan ellefu og aftur kl. hálfþrjú, amk á sumartímanum. Þegar Davíð keypti miðana var honum sagt að seinkun yrði á ferðinni því beðið væri eftir hóp sem væri á leiðinni. Hálftíma síðar, tæpum þó, ók rútan, sem við tókum fram úr á leiðinni, að bryggju. Siglingin var frábær. Davíð Steinn var að fara í annað skipti á árinu en hann fór með drengjakórnum í júníbyrjun. Honum fannst samt mjög gaman. Siglt var að nokkrum eyjum og á einni þeirra býr hafarnarfjölskylda og sáum við annan fullorðna fuglinn og aðeins af ungunum sem eru tveir. Svo var botninn skrapaður og boðið upp á hörpudisks og ígulkerjasmakk. Strákarnir fengu að hjálpa til við að finna og opna skeljar og það var víst ekki leiðinlegt. Er við komum til baka fengum við okkur að borða í Narfeyrarstofu áður en við brunuðum aftur í bæinn. Ég skipti fljótlega við Davíð og tók við bílstjórastöðunni. Ákvað að keyra fyrir Hvalfjörðinn og stoppaði við Ferstiklu. Þar fengum við okkur ís og kaffi, en ég var komin í mikla koffínþörf og var þar að auki í spreng. Davíð tók svo aftur við bílstjórninni.

Er við komum í bæinn ákváðum við að fara í bíó. Strákarnir voru ekki sammála um hvaða mynd þeir vildu fara á. Annar vildi fara á Fantastic four... en hinn á Pirots of the Carabian... fórum á þá fyrrnefndu og vorum alveg tilbúin að fara á hina á eftir. Hún var ekki sýnd fyrr en tíu svo við fórum heim í millitíðinni. Dagur vinur þeirra hringdi fljótlega eftir að við komum heim og tvíburarnir ákváðu að leika frekar við hann heldur en að fara aftur í bíó. Vinurinn kom yfir og þeir fengu að vera í Playstation tölvunni. Svo fékk Dagur leyfi hjá okkur og mömmu sinni til að gista hjá strákunum. Það heyrðist enn í strákunum þegar við hjónin fórum að sofa um miðnætti og stuttu fyrir þrjú hrökk ég upp við hurðaskelli og spjall milli tveggja, sá þriðji, Oddur var sofnaður en hinir höfðu verið að hræða sig og gátu ekki sofnað...

Á sunnudaginn var skruppum við austur í sveit að heimsækja frænku mína eina sem stödd er á landinu um þessar mundir. Hún og foreldrar hennar voru með opið hús til að hún gæti hitt sem flesta í einu. Þetta var skemmtilega veisla. Bríet hélt því fram að hún ætti afmæli. Krakkarnir, sem voru þónokkur (amk 11 eða 12) voru duglega að leika sér úti. Tíminn leið bara alltof fljótt en hver veit nema að það verði ekki svo langt þangað til við heimsækjum þessa frænku mína út til Danmerkur þar sem hún býr?

- Harrý Potter og Fönixreglan -

Tengdapabbi skutlaði tvíburunum til móts við okkur hjónin á sjötta tímanum í gær. Við tókum við strákunum einhvers staðar í Þrengslunum. Höfðum góðan tíma því bíósýningin

átti ekki að hefjast fyrr en klukkan sjö. Vorum komin í Sambíóin við Álfabakka fyrir hálfsjö. Þar fréttum við að sýningin ætti eiginlega að byrja klukkan hálfsjö. Sem betur fer fyrir, alla hina sem héldu að hún ætti að hefjast klukkan sjö, þá var sýningunni frestað um hálftíma. Aðeins ein mynd var auglýst áður en sýningin byrjaði. Ekkert hlé var og við sátum og gleymdum tímanum í rúma tvo tíma. Ég er bara mjög sátt við þessa mynd. Hún var kannski heldur lengi að byrja en mér fannst það ekki koma neitt niður á myndinni í heild. Strákarnir voru líka mjög ánægðir en eftir á var Oddur Smári að segja okkur frá hinum og þessum mismuni milli bókar og myndar en strákurinn er búinn að lesa allar útkomnar Harrý Potter bækur fram og til baka. Eftir bíó gáfum við strákunum hressingu áður en við skutluðum þeim til baka á Bakkann.

- Miðvikudagur -

Ég var komin heim upp úr tvö í gær. Ætlaði mér að koma einhverju í verk en ekkert gerðist fyrstu klukkutímana. Kíkti í tölvuna í smástund og lagði mig svo. Ég ég hafði hvílt mig kom ég mér vel fyrir með bók sem ég las upp til agna. Davíð kom heim fyrir sjö og þá loksins hafði ég mig í smá "geru" amk þvottahús og uppþvottamál. Ætlaði að koma mér í rúmið eftir að Angelas Eyes var búið, en ég fór ekki beint að sofa heldur gleymdi tímanum gjörsamlega við að leysa Sudoku gátur úr Frístund - Sudoku. Klukkan var orðin eitthvað meira en miðnætti þegar ég loksins lagði frá mér blaðið eftir mikil heilabrot. Davíð kom uppí löngu seinna. Hann var að vinna og náði ekki að klára svo hann var farið áður en ég fór á fætur rétt fyrir sjö.

- Á vellinum -

Davíð náði að klára vinnu og ná í mig áður en klukkan sló átta og leikurinn, Fram - Valur, byrjaði. Leikurinn hófst klukkan átta og það voru tæplega 1300 (1267) áhorfendur, flestir í rauðu þótt um heimaleik Fram væri að ræða. Gummi Ben. kom okkar mönnum yfir mjög snemma leiks. Fleiri færi litu dagsins ljós en heimaliðið varðist vel og reyndi að skapa sér færi. Staðan í hálfleik var 0:1 fyrir Val. Um miðjan seinni hálfleik misstu Frammarar mann útaf með tvö gul spjöld en það var samt ekki að sjá að þeir væru einum færri. Engu að síður náðu Valsarar loks að skora annað mark og innsigla sigurinn stuttu fyrir leikslok. Það var mjög ljúft og nú munar bara tveimur stigum á FH og Val.

- Á hálendinu -

Við Davíð sóttum tvíburana á Bakkann um hádegisbil á laugardag. Gáfum okkur tíma í einn bolla af kaffi áður en við héldum af stað. Leiðin lá í gegnum Árnes og upp á fjöll með smá stoppum. Vorum komin inn í Landmannalaugar um fjögur og hittum þar Smára og Nínu sem buðu okkur hjónunum upp á kaffi með tvöfaldri ábót og strákunum kakó. Fram að því að við komum hafði verið nokkuð rólegt hjá þeim en þennan tíma sem við stoppuðum urðum við að sæta lagi við að spjalla smá. Tjaldstæðin voru full af fólki svo við ákváðum að setja ekki niður tjaldið þarna. Þegar við höfðum kvatt ókum við alla leið inn að Langasjó. Davíð var alveg í essinu sínu, akandi um á hálendinu og á leiðinni inn að Langasjó þurfti hann að fara yfir amk 17 smásprænur og svo aftur á leiðinni til baka.

Um tíu vorum við komin inn í Hólaskjól þar sem við tölduðum. Okkur fannst of seint að grilla okkur eitthvað og fengum okkur bara eitthvað létt fyrir svefninn. Morguninn eftir flúði Davíð úr tjaldinu á um níu að mestu vegna hitamollu. Aftur á móti var Davíð Steinn að drepast úr kulda þegar hann vaknaði. Við tókum okkur fljótlega saman, gerðum upp nóttina og fórum svo inn í Eldgjá. Gengum inn að fossi, ég fór að vísu ekki alveg alla leið en nógu langt til að sjá Ófærufoss. Davíð Steinn var eins og fjallageit og var langt á undan okkur klæddur flíspeysu með rennt upp í háls. Pabbi hans fékk hann til að fara úr peysunni inn við foss. Það var sól og mjög hlýtt og við skildum ekkert í því hvernig stráknum gat verið kalt. Honum hafði reyndar hlýnað við gönguna inn gjána.

Eftir göngutúrinn fórum við að síga af stað niður í byggð. Keyrðum reyndar aðeins áleiðis að Gjátindi og sáum ofan í Eldgjána hinum megin frá. Úúúú, ég er alltof lofthrædd í svoleiðis. Komum á Hellu um fimm og gáfum mömmu spes afmælisknús. Sandra Ósk, stúlka sem ég passaði í heilan vetur með Huldu þegar þær voru á öðru árinu, er búin að vera í "sveitinni" sl. tvær vikur ásamt systurdóttur minni. Þegar okkur bar að garði virtist hún alveg þekkja mig og fleygði sér í fangið á mér og gaf mér STÓRT KNÚS. O, hvað það var gott. En það er allavega staðreynd að við fjölskyldan fórum í útilegu þriðju helgina í röð.

- Ég kann líklega ekki að telja -

Davíð hringdi í mig um sex í gær. Hann var á leiðinni heim eftir vinnutörn en ég var á bókasafninu. Ég sagðist vera að skila bókum og taka nýjar fyrir strákana og þrjár til fjórar fyrir mig. Í bókapokann og heim komu alls 20 bækur, 9 teiknimyndasögur, 4 Frank og Jóa bækur og helmingi fleiri en fjórar handa mér. Átta er víst ekki sama og þrjár til fjórar er það nokkuð. Þrír plús fjórir nær ekki einu sinni átta. En ég verð örugglega ekki í vandræðum með að lesa þessar og hinar fjórar sem biðu heima og ég hef lengt skilafrestinn á. Ó, nei, ó, nei.

Við hjónin skruppum út að borða í gærkvöldi og litum svo inn til einnar vinkonu minnar. Davíð var búinn að vera með ferðatölvu eins barna hennar í nokkrar vikur að reyna að gera við en gat ekki einu sinni kveikt á tölvunni. Stoppuðum ekki lengi því Davíð var alveg ósofinn (kom ekkert heim í fyrrinótt) og þreyttur eftir því. Vorum komin heim rúmlega tíu og minn maður var á leið í rúmið stuttu síðar þegar honum datt í hug að það gæti verið ágætt að skella eins og einum bjór í sig. Þannig að klukkan var orðin hálftólf er hann fór upp í.

Helgin er framundan og spennandi að sjá hvaða ævintýri hún færir okkur.

Farið vel með ykkur!

- Göngusaumaklúbbur tvíburahálfsystra -

Var mætt til tvíburahálfsystur minnar upp úr klukkan átta í gærkvöldi. Við drifum okkur beint út í langan göngutúr enda ekta gönguveður, komum ekki til baka aftur fyrr en um hálftíu. Settumst reyndar smá stund niður í notalegum garði. Er við komum til baka fengum við okkur kaffi og hún greip í prjónana sína og í nál og það var prjónað og talið út til klukkan að verða ellefu.

- VISABIKAR karla -

Ég er hálf svekkt yfir að hafa ekki farið á leikinn í gær. Hefði farið ef Davíð hefði komist með, en hann var að vinna til rúmlega átta. Í staðinn hlustaði ég á fótboltarásina og hafði það framyfir, með því að vera ekki á einum stað, að vita stöðuna í hinum leikjum kvöldsins. Á lýsingunni að dæma voru Valsmenn sterkari aðilinn í leiknum í gær og hefðu í raun átt að gera út um leikinn á venjulegum tíma. Það hlýtur að hafa verð eins og blaut tuska í fésið að fá á sig jöfnunarmarki þegar næstum voru komnar 4 mín. fram yfir venjulegan leiktíma. En strákarnir jöfnuðu sig fjótlega á því. Ekkert mark var skorað í framlengingu og þegar um vítaspyrnukeppni er að ræða getur farið á hvorn veginn sem var, hvort sem liðið var betra í heildina eða átti í vök að verjast í leiktímanum. Kjartan Sturluson var sterkur á milli stanganna og fékk bara þetta eina mark, jöfnunarmark á sig, varði tvö vítaskotanna frá KR og eitt skotið fór yfir og meira þurfti ekki, Valsmenn eru því komnir í 8-liða úrslit, óle, óle, óle, óle...

- Bíóferð -

Við hjónin skruppum í Smárabíó klukkan átta í gærkvöldi og sáum Die Hard 4.0. Myndin féll alveg í kramið og gaman að sjá mörg atriðin á stóru tjaldi. Þetta er fjórða myndin sem Bruce Willis leikur John Mcclane en það kemur ekkert niður á gæðunum. Myndin er hröð, spennandi og með góðan húmor. Ég var hins vegar mjög ósátt við fjölda auglýsinga fyrir myndina. Fannst alveg nóg um. Við vorum komin stuttu fyrir átta. Á tjaldinu voru skjáauglýsingar en klukkan átta byrjuðu "lifandi/leiknar" auglýsingar og fóru amk 15 mín í þær áður en sýnd voru tvö eða þrjú bíóbrot úr væntanlegum myndum. Myndin sjálf byrjaði ekki fyrr en undir hálfníu þótt auglýstur tími hafi verið átta.

- Útilega númer tvö -

Davíð sótti strákana á föstudagskvöldið. Þeir komu ekki í bæinn fyrr en um miðnættið. Á laugardagsmorguninn fórum við hjónin á fætur um tíu. Davíð fór beint í tölvuna að sinna verkefni. Strákarnir sváfu og sváfu. Klukkan var næstum orðin eitt þegar þeir vöknuðu. Það tók svo sinn tíma í að taka sig saman og undirbúa útilega þrátt fyrir að tjald og svefnpokar væru búnir að vera í bílnum síðan um síðustu helgi. Klukkan var því farin að halla í fjögur er við keyrðum út úr bænum. Keyrðum fyrir Hvalfjörðinn og fyrsta stopp var í Borgarfirðinum ca. 10 km. frá Borgarnesi þar sem tvíburahálfsystir mín á bústað. Við vorum búin að gera boð á undan okkur og fengum kaffi og með því er við mættum. Við grilluðum svo saman seinna um kvöldið og þáðum einn bolla til áður en ferðinni var haldið áfram. Um hálftólf komum við í Stykkishólm, tjölduðum og fórum beint í háttinn. Meiningin var að freista þess að fara í Suðureyjasiglingu morguninn eftir.

Á sunnudagsmorguninn voru allir vaknaðir um níu. Fengum okkur eitthvað að borða áður en við tókum dótið og tjaldið saman. Síðan voru tjaldsvæðaverðir leitaðir upp til að gera upp. Einhvern veginn voru þessir tveir tímar ekki nóg fyrir okkur og við sáum á eftir bátnum, hann var kominn nokkra metra frá bryggju, er við renndum að enda klukkan fimm mínútur yfir ellefu. Davíð Steinn fór í þessa siglingu með drengjakórnum í vor og hefði alveg verið til í að fara aftur. Að vísu var önnur ferð um hálfþrjú en við ákváðum að keyra frekar áfram. Við erum samt alveg ákveðin í að reyna að komast þessa ferð seinna í sumar. Strákarnir voru spenntir fyrir að komast í hvalaskoðunarferð en við keyrðum í gegnum alla staðina og fyrir nesið með tilheyrandi stoppum hér og þar. Síðasta stopp á Snæfellsnesinu var við Ölkeldu þar sem allir fengu sér vatn að smakka og Davíð Steinn fyllti á hálfs lítra flösku. Okkur fannst þetta öllum gott nema Oddi Smára.

Vorum í Borgarnesi um fjögur og fórum í sund í sól og 21 gráðu hita. Komum heim um sjö og tveim tímum seinna skutluðum við tvíburunum á Bakkann til föðurafa síns og ömmu. Þar verða þeir fram að næstu helgi en þá er líklega að við sækjum þá og leggjumst út aftur.

- Föstudagur -

Þótt ég sé lítið hrifin af því hversu hratt tíminn líður er ég ánægð með að það sé kominn föstudagur. Davíð hefur verið að vinna sólarhringum saman með svefntímann frá 1-5 tímum en í gærkvöld var hann þó kominn upp í rúm fyrir miðnætti og svaf heila átta tíma. Tvíburarnir

fóru með föðurbróður sínum á Bakkann seinni partinn á þriðjudaginn. Þar mega þeir vera í tvær vikur en við gerum ráð fyrir að sækja þá heim yfir helgina. Hver veit nema við leggjumst svo aðeins aftur út. Það er voðalega gott að hlaða batteríin úti á landi. En þetta kemur allt í ljós.

Við hjónin skruppum í þriggja ára afmæli seinni partinn í gær og kíktum við hjá tvíburahálfsystur minni á eftir. Stoppuðum ekki lengi því Davíð var svefnþurfi og úrvinda eftir vinnutörnina (sem vonandi er búin í bili).

Annars gengur lífið sinn vanagang. Les reyndar heldur minna, en alltaf eitthvað og tek í saumana mína nær daglega.

- Lagst út -

Við tókum til útilegudótið okkar um hádegið á laugardag. Tjald, svefnpokar, sængur og fleira. Fengum okkar að borða á leiðinni út úr bænum og svo fór Davíð í óvissuferð með okkur. Hann keyrði gegnum Mosfellsbæ, fór Þingvallaleið austur og keyrði svo Uxahryggjaleið að Húsafelli. Stutt frá Barnafossum voru tengdó og mágur minn og hans sonur búin að koma sér vel fyrir og voru þegar búin að gista eina nótt. Við settum upp tjaldið okkar nálægt og blönduðum svo geði við hina. Sameiginlegt grill var um kvöldið. Veðrið var yndislegt og voru allir á fótum framyfir miðnætti. Oddur Smári var kominn lang fyrstu á fætur í gærmorgun, fyrir hálfátta. Hann vildi sanna það að hann væri mesti morgun haninn. Veðrið hélt áfram að vera gott. Það komu reyndar örfáir dropar upp úr hádeginu en við tókum niður tjaldið skömmu síðar, alveg þurrt. Fórum í sund á Kleppjárnsreykjum með Tomma og Tedda og keyrðum svo Hvalfjörðinn heim.

- Laugardagsmorgun -

Ég er ein vöknuð af okkur öllum. Já, strákarnir eru komnir heim í bili. Skipti um bíl við manninn minn um sjö í gær. Skildi Fíatinn og manninn eftir í vinnunni hans og skutlaðist austur eftir strákunum. Stoppaði hjá pabba og mömmu til klukkan að ganga ellefu. Tvíburarnir eru búnir að vera duglegir að hjálpa afa sínum og ömmu þessar tæpu tvær vikur sem þeir voru hjá þeim. M.a. gróðursettu þeir yfir 500 trjáplöntur á landareign pabba á Heiði. Pabbi lenti reyndar inn á sjúkrahúsi eina nótt í vikunni. Hann fór í þrekpróf vegna hjartans og var lagður inn og blásinn með það sama. Það stoppaði hann samt ekki í að klára að planta í gær því hann hafði svo góða vinnumenn með sér.

Helga, Ingvi og stelpurnar komu austur í gærkvöld. Hulda verður eftir hjá afa sínum og ömmu og verður þar næstu tvær vikurnar ásamt jafnöldru sinni sem ég passaði á morgnana (ásamt Huldu) veturinn 2001-2002.

Þegar við mæðgin komum í bæinn um hálftólf komum við við á skrifstofu Davíðs svo þeir feðgar gætu hist aðeins. Maðurinn minn skilaði sér svo heim einhvern tímann í nótt en hann var ekki kominn þegar ég fór að sofa um hálftvö.

- Furðulegur gestur -

Þegar ég kom heim eftir vinnu og tveggja tíma frænkuvakt í gær spurði nágranninn minn af neðri hæðinni hvort ég ætti hænuna í garðinu. Ég kannaðist ekki við það og fannst þetta hálf ótrúlegt. En ég sá hænuna með mínum eigin augum.

- Markaregn í Laugardalnum -

Já, ég fór á völlinn í gærkvöldi og skemmti mér vel. Valsstrákarnir voru einfaldlega ákveðnari heldur en gestirnir og ég var ánægð með að Gummi Ben. skuli hafa opnað markareikninginn sinn en hann skoraði fyrsta og síðasta markið í 4:1 sigri á FH. Það var ekki að sjá á leik gestanna að þeir væru ósigraðir og efstir í deildinni eftir 7 umferðir en allir eiga sína slæmu daga. Ég veit ekki hvort að hluti af þessu megi skrifa á fjarveru Arnars Gunnlaugssonar en hann var ekki með í gærkvöldi. Ég er bara ánægð með sigurinn og hananú.

- Bríet 3 ára -

Yngri systurdóttir mín á afmæli í dag. Mikið hvað tíminn líður eitthvað fljótt. Ég var að tala við hana í síma um daginn. Fyrst spurði hún: -"Hver ert sú?" Þegar hún vissi hver ég var þá fór hún að "sýna" mér meiddi sem hún var með. Ég spurði hvort ég ætti að kyssa á meiddið og fékk að gera það. Ég man eftir strákunum á þessum aldri. Þeir gerðu það sama, "sýndu" þeim sem var í símtólinu eitt og annað í kringum þá eða á þeim sjálfum.

- Fimmtudagur -

Vá, hvert fóru dagarnir, vikan er bara alveg að verða búin??? Í gærkvöldi var síðasta kóræfing fyrir sumarfrí. Hin fræga gúllasmessa verður svo klukkan ellefu á sunnudaginn kemur. Það er greinilega hlaupinn einhver sumarfílingur í mannskapinn því þetta var fámennasta kóræfingin sem Adda kórstjóri hefur stjórnað í vetur. Sennilega mæta þó fleiri á sunnudaginn, en við vorum ekki nema sjö (3 í sópran, 1 í alt, 1 í tenór og 2 í bassa). Við munum samt klóra okkur vel fram úr messunni. Verst er að ekki verður hægt að syngja neitt í röddum en við ætlum að syngja keðjusöng undir altarisgöngunni.

Við Davíð skruppum á Skagann í fyrrakvöld til að fylgjast með ÍA - Val í blíðskaparveðri. Ég man bara ekki eftir að hafa verið á Akranesi í svona mildu og góðu veðri. En kannski er það bara af því að ég er nú ekki þar á hverjum degi, heldur ca. svona einu sinni á ári. Mér fannst Valsmenn vera miklu betri framan af en í heildina fengu þeir 18 hornspyrnur og það kom nákvæmlega ekkert út úr þeim (kannski smá hætta á ferðum einu sinni) en Skagamenn nýttu aðra af tveimur hornspyrnum sínum. Svo fengu þeir gefins vítaspyrnu en það var ekki dæmd hendi á þá (og ég sá Skagamenn setja hönd í bolta amk þrisvar sinnum og ekkert dæmt). En annars er gott að vera búin að taka út tapið eða þannig, fyrsta tap strákanna í rúmt ár.

Svo er hugsanlegt að ég bregði mér á landsleik í kvöld. Gæti samt verið áhætta ef ég yrði nú hás...

- Mánudagur -

Ég er að myndast við að koma heimilinu í betra horf og er allavega byrjuð og búin að gera eitthvað. Málið er að setja sér raunhæf markmið miðað við tíma og önnur störf og svo líka að byrja, "Hálfnað verk þá hafið er!"

Skruppum aðeins í bæinn í gær áður en við renndum austur með strákana en tvíburarnir verða á Hellu næstu tvær vikurnar. Þeir koma reyndar aðeins í bæinn um næstu helgi því Bríet er að verða þriggja ára á laugardaginn. Veðrið lék við landann í gær. Samt fannst mér ekki vera mjög margt um manninn í miðbænum. Það voru samt svona mannhrúgur hér og þar. Þegar við keyrðum austur mættum við alveg helling af bílum. Rétt austan við Selfoss var lögreglan að fylgjast með umferðinni, því miður fyrir Davíð því hann ók heldur greitt og á nú von á allt að 30 þúsund kr. sekt fljótlega. Pabbi sá svo um að ég þyrfti að keyra til baka því hann bað manninn minn um að grilla og bauð honum upp á bjór í leiðinni.

En svei mér þá ef ég er ekki strax farin að telja dagana niður í aðalfríið mitt þótt ég hafi komið vel endurnærð eftir sl. viku. Fimm vikur ( 24 virkir dagar)...

- Megagóð sumarfrísvika -

Það var slakað á, slappað af og hvílt sig vel á eftir. Föstudaginn 8. júní fórum við fjölskyldan út úr bænum á sjöunda tímanum. Ferðinni var heitið austur í Árnessýslu, í land Efri-Reykja, stutt frá Laugarvatni. Þar hreiðruðum við okkur niður í sumarbústað. Við hreyfðum okkur ekki fyrsta sólarhringinn, höfðum verslað smávegis á leiðinni úr bænum og það dugði fram á sunnudag. Þá var skroppið í verslunarferð á Laugarvatn. Þegar búið var að ganga frá vörunum ákváðum við að skella okkur að Gullfossi. Þangað er alltaf jafn gaman að koma.

Mánudagurinn var heitasti dagurinn og fór hitinn yfir 25 gráður þegar mest var, mig minnir að mælirinn hafi meira að segja sýn rúmlega 27. Það var of heitt að dvelja of mikið í pottinum og í raun var eiginlega ekki hægt að vera of lengi úti. Ég náði nú samt að brenna.

Annars fór vikan í lestur, útsaum, krossgátuþrautir, spil, sjónvarpsgláp og svefn. Við grilluðum upp á hvern einasta dag og stundum tvisvar. Við vorum alveg tilbúin að taka á móti gestum og vorum með utan á sængur fyrir sex auka. En það komu engir gestir fyrr en seinni partinn á fimmtudag að pabbi og mamma kíktu inn og grilluðu með okkur. Þau fóru svo aftur um kvöldið þegar amman var búin að spila alveg helling við dóttursynina. Fyrr um daginn fór rafmagnið af bústaðnum í nokkurn tíma. Við vissum ekki að því fyrr en bræðurnir ætluðu að rista sér brauð og ekkert gerðist, ekki heldur eftir að brauðristinni hafði verið stungið í samband. Við þetta rafmagnsleysi tæmdist heiti potturinn.

Í gærmorgun var ræs um og upp úr níu. Allir hjálpuðust að við að taka saman, og ganga frá bústaðnum eins og við vildum koma að honum. Við höfðum tekið við bústaðnum alveg þokkalegum, lítið hægt að kvarta, nema helst að heiti potturinn hafði ekki verið þrifinn. Amk ekki nógu vel. Lokuðum á eftir okkur á slaginu tólf. Fengum okkur að borða á grillstaðnum á Laugarvatni. Svo kíktum við í heimsókn til mömmu tvíburahálfsystur minnar.

Um fimm í gær fórum við svo með strákana á Köngurlóarmanninn 3 og skemmtum okkur öll jafn vel.

- Veðurblíða -

Bekkurinn hans Davíðs Steins og foreldrar hittust á Miklatúni seinni partinn í gær og grilluðu saman. Oddur Smári fékk að vera með og fóru bræðurnir á hjólum og hittu pabba sinn á svæðinu. Ég var að sinna heimaverkefnum og undirbúningi. Það voru kjöraðstæður og veðrið lék við hópinn.

Fyrr um daginn fóru bræðurnir og létu klippa sig. Ég hafði skilið eftir 1900 kr. handa hvorum. Oddur Smári fékk sér sumarklippingu, brodda og skildi bara skottið eftir. Fyrir það borgaði hann 1250 kr. Davíð Steinn fékk sér bara venjulega klippingu og það var aðeins dýrara eða 1600 kr. Það er nú annars meiri munurinn að geta bara látið þá fá pening fyrir klippingu og sent þá eina.

Davíð kom og sótti mig um hálfátta. Við komum við í Hlíðablóm sem er nýflutt í Skipholt 70 og sóttum tvær gjafir úr skreytingu. Gjafirnar voru handa tveimur kórfélögum, annar varð sextugur í febrúar og hinn verður sjötugur eftir 16 daga. Inn í kortin þeirra setti ég ferskeytlur sem mér tókst að smíða en þær má líka sjá á ljóðavefnum mínum. Leiðin lá svo í heimahús við Háaleitisbraut þar sem haldið var kór-grillpartý með mökum. Kristinn las upp pistilinn að venju, húsráðandi var líka með pistil, strákarnir voru með frábær söng-skemmtiatriði og svo afhentum við formaður og gjaldkeri kórsins gjafirnar og mæltumst til þess að kortin yrðu opnuð og lesin. Á eftir var fjöldasöngur. Eitthvað átti að reyna að hafa "ædol-keppni" en hún var amk ekki byrjuð þegar við Davíð kvöddum um ellefu. Hann skutlaði mér heim en fór svo á skrifstofuna og vann til fjögur. Ég átti eiginlega að drífa mig í bælið því ég var á sexvaktinni í morgun. Klukkan var samt næstum miðnætti þegar ég fór loksins inn í rúm og þá las ég amk í hálftíma. Mér tókst nú samt að vakna þokkalega hress korter yfir fimm í morgun. Þá er bara spurningin hvernig maður verður þegar fer að líða á daginn.

Framundan er smá frí og það er mjög líklegt að ég gefi mér ekki neinn tíma í bloggskrif alveg á næstunni, verð örugglega ekki í netsambandi megnið af vikunni.

Farið vel með ykkur og njótið veðurblíðunnar.

- Lestur er bestur -

Ég verð endilega að benda á bókina Pósthólf dauðans eftir Kristinn R Ólafsson. Hún hélt mér við efnið. Ég gat reyndar ekki lesið hana alveg í einum grænum en ég gat varla lagt hana frá mér þegar tíminn var hlaupinn og ég þurfti að sinna öðrum verkefnum eða fara að sofa í hausinn á mér. Í gærkvöldi fór ég heldur seint upp í en ákvað samt aðeins að kíkja í bókina Lífskraftur á landi og sjó eftir Braga Þórðarson. Þar er hann að segja frá athafnafólki. Ég gleymdi mér alveg við lesturinn las um Þórð Guðjónsson og svo litlu systur Steins Steinars en hún var fyrsta konan til að lesa Passíusálma Hallgríms Péturssonar í útvarpið. Allt í einu sá ég að klukkan var alveg að verða eitt svo ég lagði bókina treglega frá mér, slökkti ljósið og fór að sofa. Davíð var að vinna og hafði lofað að vinna ekki alla nóttina. Hann kom ekki heim fyrr en um sex í morgun.

Annars var kóræfing í gærkvöldi og fyrsta hálftímann voru mættir fleiri menn en konur, en það jafnaði sig svo út þegar 4. sópranröddin mætti á svæðið. Við vorum 3 í altinum og strákarnir skiptust í 3 bassa og 4 tenóra. Æft var fyrir síðustu tvær messurnar, göngumessu n.k. laugardagsmorgun og gúllasmessu sem verður klukkan 11 f.h. þann 24. júní n.k. Ég verð, aldrei þessu vant, ekki með í næstu messu en ég ætla ekki að missa af gúllasmessunni.

- Næsta helgi nálgast eins og óðfluga -

Það er kóræfing í kvöld, næstsíðasta æfing fyrir sumarfrí en það eru engar messur í júlí. Næsta æfing verður svo eftir hálfan mánuð en þá æfum við fyrir gúllasmessuna 24. júní.

Vinur tvíburanna "þríburinn" Dagur fékk að gista hjá þeim í nótt. Strákarnir sofnuðu frekar seint en þeir sváfu líka út í morgun og þegar ég hringdi og tékkaði á þeim um hálftólf voru þeir að fara að fá sér morgunmat. Þeir eru annars ekki heima í augnablikinu. Ég er að fara á stjórnarfund um fimm, síðasti fundur vorsins, uppgjör og aðeins horft framávið með kórstjóra.

- Rétt eða rangt mynsturtákn -

Ég hamast við að sauma bláa engilinn, þegar ég kem því við. Það eru margir bláir litir í kjólnum en í síðustu viku ákvað ég að sauma fæturnar á englinum. Yst á fótunum sýndist mér munstrið vera v. Mér fannst það hálfskrítið því v er fyrir ljósgrænan. Engu að síður saumaði ég þetta með græna litnum. Á sunnudaginn skruppum við Oddur Smári til Lilju vinkonu. Ég var með saumið með mér og saman grúfðum við okkur yfir munstrið. Þá kom í ljós að það sem ég hélt að væri v var þríhyrningur. Ég mátti því rekja upp græna litinn og breyta yfir í dökk-ferskju litaðan. Það gekk nú bara vel fyrir sig.

Í gærkvöldi skrapp ég til tvíburahálfsystur minnar. Til stóð að fara í smá göngutúr áður en við tækjum upp handavinnuna. Endirinn varð sá að við fórum beint að sauma. Látum bleytuna vera en rokið var ekkert upplífgandi. Ég gat því saumað alveg helling í gærkvöldið yfir kaffi og notalegu spjalli.

Það voru skólaslit í Hlíðaskóla í dag og ég fékk að skreppa og vera viðstödd þegar 5. og 6. bekkir voru inni á sal að taka á móti vitnisburði sínum. Bræðurnir fengu virkilega flottar einkunnir og góðan vitnisburð. Báðir höfðu þeir bætt sig síðan í janúar. Davíð Steinn er með meðaleinkunnina 8,83 þrátt fyrir að vera með eina einkunn upp á 6,5 og Oddur Smári er með meðaleinkunnina 8,735 (8,74) þrátt fyrir 10 í bæði málfræði og ensku. Svo eru þeir báðir með slatta af níum og 9,5. Ég er semsagt að springa úr stolti núna. Þeir bræður eru nú komnir í sumarfrí og höfðu það notalegt heima í dag. Að vísu var "tölvulaus" dagur í dag en þeir fengu að horfa á dvd-myndir. Svo er spurning hvernig maður umbunar piltunum fyrir góða ástundun og frábærar einkunnir?

- Allir út og suður um nýliðna helgi -

Ég tók þátt í sjálfboðavinnu á laugardaginn. Davíð skutlaði mér að brottfarastað rúmlega átta um morguninn. 17 höfðu skráð sig í ferðina en einn komst svo ekki með. Við vorum komin á "vinnustaðinn" rétt upp úr klukkan tíu. Byrjað var á að fá sér kaffi áður en skipt var liði. Það voru tvö innilið og tvö útilið. Inniliðin tóku til, viðruðu og þrifu, annað útiliðið skipti um nokkrar rúður en hitt útiliðið fór í skógarhögg og gróðursettu líka nokkrar trjáplöntur í sár eftir e-r framkvæmdir. Við vorum það mörg að við þurftum ekki að vinna alveg á hundarðinu. Ég hætti reyndar vinnu fyrir fjögur (var búin með mitt verk) og horfði á landsleikinn. Um hálfsex var svo sest að borðum og snætt grilluð lambalæri með meðlæti og drukkið hvítt, rautt, bjór eða gos með.

Klukkan tíu á laugardagsmorguninn skutlaði Davíð nafna sínum upp að Hallgrímskirkju þaðan sem drengjakórinn lagði upp í ferð á Snæfellsnes. Strákarnir og fylgifiskar fóru í Stykkishólm og fengu aðgang og aðstöðu við grunnskólann. Klukkan fjögur voru þeir svo með sameiginlega tónleika með tónlistaskólanum þarna. Davíð Steinn hitti fyrrum bekkjarfélaga sinn úr Ísaksskóla á tónleikunum. Um kvöldið borðaði hópurinn í Narfeyrarstofu. Morguninn eftir fóru þeir í tveggja tíma siglingu um Breiðafjörð, sáu margt og mikið og höfðu virkilega gaman af. Eftir siglinguna kvöddu þeir Hólminn og fóru til Ólafsvíkur þar sem þeir sungu fyrir eldri borgara á elliheimilinu. Davíð sótti strákinn um sjö í gærkvöld á sama stað og hann fór með hann morguninn áður.

Bekkurinn hans Odds Smára og foreldrar höfðu mælt sér mót við Hlíðaskóla um ellefu og ætluðu að hjóla upp í Árbær og fara í sund þar. Oddur hjólaði af stað og var með í uþb klukkutíma en þá gafst minn upp og hringdi í pabba sinn. Tel strákinn reyndar góðan að hafa þó farið af stað en hann hefur ekki hjólað mjög mikið í vor og er því ekki í neinu sérstöku formi. Davíð sótti strákinn, stakk hjólinu í skottið og svo héldu þeir feðgar förinni áfram upp í Árbæ.

- Nýr mánuður -

Nú fer að styttast í sumarfrí. Að vísu ætla ég bara að taka eina viku til að byrja með en hinar fjórar ekki fyrr en seinni partinn í júlí og fram í ágúst. Skólaslitin hjá strákunum eru n.k. þriðjudag og þá verða þeir hálfnaðir með grunnskólann, búnir með fimm bekki og eiga eftir aðra fimm bekki.

Í gær var aukaæfing hjá drengjakórnum og til stóð að taka upp þrjú síðustu lögin sem fara á diskinn. Tæpum tíu mínútum eftir að ég skutlaði Davíð Steini sendi hann mér sms; Komdu að sækja mig get ekki verið með:-(:-(. Strákurinn var með þrálátan hósta sem hann réði ekkert við svo því fór sem fór.

Ég mældi drenginn í morgun og var hann með örfáar kommur. Vondandi verður hann ekki veikur því drengjakórinn er að fara í ferðalag um helgina. Hann fór amk í skólann í morgunn en skólinn er bara til hádegis þessa dagana. Ég hringdi svo í kappann um hádegisbil og hvatti hann til að leggja sig. Eftir vinnu í dag fór ég fyrst að láta snoða mig og þegar ég kom heim tók ég eftir því að söngfuglinn minn var í náttfötunum. Hann sagði að sér þætti betra að sofa í náttfötunum og svo hefur hann líklega ekki nennt að klæða sig aftur.

Framundan er enn ein helgin en það er svo stutt síðan síðasta helgi var og hét. Farið vel með ykkur og njótið lífsins.

- Flottir drengir með góða tónleika -

Það mættu amk 220 manns til að hlusta á drengina í gærkvöldi og þeir sungu sig inn í hug og hjörtu allra held ég að mér sé óhætt að segja. Þeir sungu m.a. nokkra kafla úr verkinu Lífið og ljósið eftir Hjálmar H. Ragnarsson, það sem þeir sungu með karlakórnum á mánudaginn var. Tíminn var fjótur að líða og allt í einu voru tónleikarnir búnir, samt var örstutt hlé. Í lokin var strákunum fagnað svo vel að þeir sungu fyrir okkur aftur eitt lagið á efnisskránni: Amigos para sempre.

Davíð fór aftur í vinnuna eftir tónleikana og tvíburarnir strax í háttinn. Ég fór ekki inn í rúm fyrr en um ellefu leytið og þá til að lesa: Síðustu fréttir eftir Arthur Hailay. Ég hef lesið þessa bók einhvern tímann áður (og allar hinar;Bankahneykslið, Bílaborgin, Gullna farið, Hótel, Skammhlaup, Sterk lyf). Ég var svo spennt í lestrinum að ég var enn að lesa upp úr klukkan hálfeitt þegar ég heyrði hálföskrað "mamma", það var Davíð Steinn sem vaknaði upp af einhverri martröð. Endirinn varð sá að ég leyfði honum að koma upp í til mín og hann þurfti ekki að færa sig í sitt rúm aftur fyrr en pabbi hans kom heim um sex í morgun. Sennilega hefur þetta bara verið spennufall og ofþreyta hjá drengum því hann var eldhress í morgun.

- TÓNLEIKAR DRENGJAKÓRS REYKJAVÍKUR -

VERÐA haldnir í Hallgrímskirkju í kvöld klukkan átta. Aðgangseyrir kr. 1.000.

Hvet alla til að mæta og njóta þessara björtu og fallegu radda í ca klst. Sjáumst!

- Ljóðavefur -

Ég lét verða af því í gær að afrita öll ljóð og vísur sem ég hef birt á þessu bloggi mínu og setja saman í sér safn. Athugið að ég afritaði þau yfir en uppsetningin hélst samt ekki eins. Njótið vel þið sem viljið. Ég veit ekki alveg hvort ég mun setja ný ljóð beint á ljóðavefinn. Það verður samt að teljast mjög líklegt. Um að gera að nota "rétta" umhverfið.

- Ni parolis nur esperanto -

Jes, ég var var mætt til norsku esperanto vinkonu minnar um ellefu á laugardaginn. Til stóð að æfa sig fyrir kaffihúsaferð þar sem við myndum eingöngu tala saman á esperanto. Og á laugardaginn töluðum við því bara esperanto þann rúma klukkutíma sem ég var hjá henni. Tvisvar eða þrisvar brá ég reyndar ensku fyrir mig en ég sagði aðeins tvö orð á íslensku allan tímann; -"Æ, æ"! Inger bauð mér upp á koníaksstaup með kaffinu og ég er ekki frá því að það hafi liðkað málbeinið aðeins. Við vorum með orðabækur við hendina og komumst að því að líklega verðum við að hafa þær með á kaffihúsið. Annars fannst okkur þetta ganga bara vel!

Seinni partinn á laugardaginn skrapp ég í Krónuna að versla. Þar rakst ég bókstaflega á eina frænku mína og við þekktum hvor aðra á sama sekúndubrotinu. Þetta var skemmtilegur árekstur. Á leiðinni úr versluninni hitti ég svo einn frænda minn.

Í gærmorgun var ég mætt upp í kirkju um tíu. Það vantaði fimm í kórinn (1 alt, 1, tenór, 1 bassa og 2 í sópran) en við vorum 12 sem sungum messuna klukkan ellefu. Það gekk allt ljómandi vel fyrir sig. Nú eru bara tvær kóræfingar og tvær messur eftir fram að kórsumarfríi. Ég mun reyndar ekki mæta í göngumessuna sem verður 9. júní n.k. en æfingunum og gúllasmessunni sleppi ég ekki.

Um tvö í gær lögðum við fjölskyldan af stað í bíltúr upp í Borgarfjörð. Keyrðum Hvalfjörðinn og komum við í bensínsjoppu í Borgarnesi til að fylla á bílinn og kaupa eitthvað til að setja á grill um kvöldið. Svo héldum við ferðinni áfram en ca 10 kílómetrum frá Borgarnesi eiga tvíburahálfsystir mín og hennar maður mjög svo kósí sumarbústað. Foreldrar hennar voru í heimsókn. Strákarnir fóru fljótlega að leika við tveggja og hálfsárs dóttur tvíburahálfsystur minnar og löbbuðum með henni um nágrenni bústaðarins. Dagurinn leið hratt. Hitinn var nægur á tímabili til að setjast út á pall. Um kvöldið var grillað og borðað saman. Frábær dagur, afslappandi og mjög skemmtilegur. Okkur var ítrekað boðið að gista en við töldum okkur ekki hafa tíma í það þar sem Davíð ætlaði að vinna í dag og svo er söngfuglinn að fara að syngja með DKR og KR (drengja- og karlakór Reykjavíkur) í Hallgrímskirkju núna klukkan fimm seinni partinn.