- Lokaheimsóknin -

Ég hugsaði ekki út í að segja frá því að ég fór með Davíð Stein til tannfræðinsins í eftirskoðun í gærmorgun. Við fengum gefins myndir af munni hans og tönnum fyrir og eftir góminn, og þvílíkur munur. Vinstra meginn, framan frá séð, var allt í lagi en hægra meginn var tvöfalt krossbit. Núna er þetta allt orðið jafnt og flott.

Oddur Smári hringdi í mig í gemsann um tvö í gær. Það var tilviljun að ég heyrði í símanum því ég hafði gleymt að taka hann upp úr töskunni. En á svipuðum tíma og strákurinn hringdi þurfti ég að ná í svolítið í töskuna. Stráksi byrjaði á því að spyrja hversvegna ég hefði verið svona lengi að svara. En svo spurði hann hvort hann mætti gista heima hjá vini um nóttina. Ég sagði að það væri í lagi ef mamma hans segði já. "-Hennar!" sagði þá Oddur Smári, "-Ég kem heim um sjö í síðustu máltíðina og sæki tannburstann minn ef ég má gista..." Þessi tvö og reyndar þrjú önnur (Davíð Steinn er þar á meðal annað hvort sem söngvari eða bakrödd) eru að hugsa um að stofna hljómsveit saman. Þau vinirnir komu bæði fyrir sex og fékk hún að borða hjá okkur. Ég var með bygggrjón og ommilettu (eggjaköku) með grænmeti og afgang af soðinni ýsu. Bekkjarsystir og vinkona Odds byrjaði á að tilkynna að hún borðaði yfirleitt ekki mikið á kvöldið. Sennilega vildi hún hafa vaðið fyrir neðan sig ef henni fyndist maturinn ekki góður. Hún borðaði mest af því sem henni var skammtað á diskinn af ommilettunni en svo var hún svo hrifin af bygggrjónunum (sem hún kallaði reyndar baunir) að hún fékk sér aftur og aftur á diskinn uns ekkert var eftir í skálinni. Strax eftir matinn kvöddu vinirnir og fóru heim til hennar með einn tannbursta með í för.

- Enn ein vikan næstum liðin -

Á meðan Davíð Steinn var á aukaæfingu og að syngja beint í Kastljósinu fórum við hin í Laugardalinn til að fylgjast með leik Vals og KR 2:1. Ég ætlaði mér að spara röddina þar sem það er stutt í næstu messu en stemmingin var góð og ég gleymdi mér alveg. Þannig að ég er svolítið rám í dag. Ég hef morgundaginn til að jafna mig.


Í fyrradag skilaði ég af mér þremur bókum. Safnið í Grófinni var lokað vegna breytinga en það var móttökuhilla í anddyrinu sem á stóð: Ykkur er velkomið að skila hér. Ég nýtti mér það því ævisaga Kristjáns Eldjárns heitins var á síðasta auka-skila-degi. Mér leist ekkert á blikuna þegar ég skráði mig inn í Gegni í gærmorgun og sá að það var óbreytt staðan á útlánunum (20 í láni en átti að vera 17). Ég tók ekki sjensinn á því að þetta mundi ekki breytast í einhverja daga og að þá fengi ég sekt vegna ævisögunnar svo ég sendi fyrirspurn á safnið. Fyrirspurninni var ekki svarað en seinni partinn var búið að laga útlánsstöðuna mína. Hluti af þessum 17 bókum eru bækur sem ég tók fyrir strákana, 5 stykki. Annars er ég að spá í að bjóða þeim upp á að eignast sitt eigið bókasafnsskírteini. Þeir gætu farið í Kringlusafnið því þeir eru hvort sem er að skreppa í Kringluna öðru hvoru.

Ég er langt komin með tvær ólíkar en spennandi bækur. Fylgsnið eftir Dean R. Koontz og Ellefu mínútur eftir Paulo Coelho. Ætla ekkert að skrifa nánar um þær en mæli eindregið með þeim.

Hafið það gott nú um komandi hvítasunnuhelgi.

Heilræði í bland við bull

Glaðlega geislarnir dönsuðu saman
gullinbrúnir og heitir.
Að horfa á var virkilega gaman
vorið yl í kroppinn veitir.

Nú birtir meira dag frá degi
dimman er varla til.
Takið eftir því sem ég segi
svo allt fari eins og ég vil.

Alltaf er gott að meta lífið
og brosa oft og mikið.
Munnvikin allir upp hífið
ekki frá neinu vikið.

Verum jákvæð verum kát
verum mikið saman.
Setjum lífið í mót og mát
meira þó að framan.

Þetta er orðið hið mesta bull
og best er því að hætta núna.
Ekki er ég neitt að ráði full
ætla að leika fullkomnu frúna.

- Ný ríkisstjórn -

Ó, nei ég ætla ekki að tjá mig um kosningar, stjórnmál eða neitt í þeim moll. Kannski á ég það samt einhvern tímann eftir en sem stendur sé ég það nú ekki fyrir mér. Ó, nei, ó nei mér ég fann bara ekki skárri titil í þetta sinn...

Þegar ég var hjá norsku esperantovinkonu minni hringdi ein frænka mín í mig. Hún sagðist hafa verið að reyna að ná í mig í nokkurn tíma en þó ekki hringt í gemsann fyrr. Málið var að hún var með fatasendingu af yngri stráknum sínum (sem er á sextánda ári) til strákanna minn. Hún hringdi aftur til mín um kvöldið og spurði hvort hún mætti skjótast með þetta. Það var velkomið. Hluti af þessari fatasendingu voru náttföt, en annar tvíburinn er einmitt nýbyrjaður að sofa aftur í svoleiðis og hefur undanfarin kvöld farið í rúmið í heldur litlum náttfötum. Minn varð því mjög glaður með á fá öll þessi náttföt. Frænka mín stoppaði í góðan klukkutíma og áttum við skemmtilegt spjall saman.

Kvöldið var fljótt að líða. Ætlaði mér að reyna að fara frekar snemma í háttinn því ég átti morgunvaktina í morgun. En klukkan náði á slá hálftólf áður en ég fór upp í og þá las ég nokkrar blaðsíður áður en ég slökkti ljósið, bað bænirnar mínar og lagði af stað í draumalandið...

- Smá hér og smá þar -

Hef ég skrifað um það áður, hversu fljótur tíminn er að líða? Ó, já alveg örugglega. Samt verð ég alltaf jafn hissa þegar dagarnir vikan er komin á skrið og dagarnir þjóta áfram. Mér er fullkunnugt um að það borgar sig ekki að reyna að halda í við tímann. Stundum verð ég þó að reyna bara til að komast að því að það er einfaldlega ekki hægt og maður missir þá bara af einhverju í staðinn.

Á föstudaginn bað ég Davíð um að vinna nú ekki alla helgina. Hann fór um ellefu á laugadaginn og vann til sjö. Það kvöld talaði hann um að efna loforð sem við nafna sinn á sunnudeginum. Öll sváfum við til klukkan hálftíu á sunnudagsmorguninn. Ég bjó svo til kaffi sem við hjónin smökkuðum til áður en ég fyllti á sérstaka ferða-hita-kaffibolla sem við tókum með okkur. Klukkan var komin fram yfir hádegi þegar við lögðum í hann. Við vorum ekki fyrr komin út í bíl en hringt var í Davíð vegna vinnunnar. Hann lofaði að kíkja á smá mál seinna um daginn (og við sem ætluðum á leik...). Eftir að hafa tekið bensín lá leiðin út úr bænum. Beyðum af leið við Bláfjallaafleggjara og svo inn á leiðina inn að Kleifarvatni. Þar stoppuðum við góða stund. Fórum reyndar lítið sem ekkert út úr bílnum (nema strákarnir því þeir fóru amk þrjár ferðir út og suður...) því það hellirigndi. Næsta stopp var við Fúlapoll en Davíð hafði einmitt lofað nafna sínum að fara þangað einhvern tímann aftur er við stoppuðum við þann poll í ágúst sl. Svo var ekið áfram áleiðis til Grindavíkur og þar í gegn og ekki stoppað aftur fyrr en hér fyrir utan heima. Þá var klukkan þrjú. Davíð sagðist myndu koma aftur upp úr hálffjögur og fara með mér á leikinn í Árbænum (Fylkir - Valur 1:2). Það teygðist nú eitthvað á þessum smáfundi og endirinn varð sá að við fórum ekkert á leikinn. Davíð fór svo aftur í vinnuna upp úr tíu um kvöldið og kom ekki heim fyrr en um sjö í gærmorgun.

Mætti á stjórnarfund um leið og ég skutlaði söngfuglinum mínum á kóræfingu í gær. Nú er lokatörnin hjá drengjunum, æfing á morgun aftur og aukaæfing á fimmtudag með Karlakór Reykjavíkur. Kórarnir syngja svo saman um fimm á annan í hvítasunnu en klukkan átta miðvikudagskvöldið 30. maí verða drengirnir með vortónleikana. Báðir þessir atburðir verða í Hallgrímskirkju og það kostar 1.000 kr. inn á vortónleikana. Helgina eftir hvítasunnu verða þeir svo eina nótt í Stykkishólmi og eftir það er loksins komið sumarfrí hjá drengjunum. Við í stjórninni fundum svo í vikunni eftir vorferðina til að undirbúa næsta vetur.

Rétt fyrir hálffimm í dag sktulaði ég þríburunum á næstsíðustu vetrar-frjálsíþróttaæfinguna. Fylgdist með Davíð Steini koma út á peysunni (semsagt ekki í yfirhöfn) en hafði ekki rænu á að senda strákinn inn eftir flíspeysu. Auðvitað var svo útiæfing. Hann var bara svo ljónheppinn (enda í ljóninu) að fá lánaða slíka peysu á æfingunni. Ég skrapp í fiskbúð áður en ég fór til norsku esperanto vinkonum minnar. Nú fer að styttast í esperanto kaffihúsaferðina okkar.

Á morgun mun ég skreppa á safnið og skila af mér amk þremur bókum. Skilafresturinn á ævisögu Kristjáns heitins Eldjárns rennur einmitt út á morgun.

- Ævisögulestri lokið -

Ég átti bara rúmlega hundrað blaðsíður eftir og ákvað að ljúka við að lesa bókina sem fyrst. Var að enda við að lesa síðustu 40 blaðsíðurnar. Bókin er vel skrifuð og samansett. Stundum skellti ég upp úr en undir lokin táraðist ég. Ég hefði ekki viljað missa af því að lesa þessa bók upp til agna.

- Föstudagur enn á ný -

Helgin er framundan, vikan að baki. Gærdagurinn heppnaðist vel. Við mæðgin vorum mætt í Hallgrímskirkju um hálffimm. Hálftíma síðar opnaði drengjakórinn tónleika kórsins frá Þrándheimum og söng þrjá kafla úr ákveðnu verki (alveg stolið úr mér í augnablikinu). Kór Þrándheimar var stofnaður fyrir 900 árum og syngja þeir í 4 röddum, "drengir" á öllum aldri, sennilega frá níu ára og vel upp úr. Eftir eins og hálftíma tónleika var boðið upp á hressingu í öðrum hliðarsalnum og þar söng norski kórinn þrjú mun léttari lög en voru á efnisskránni.

Annars var ég að koma heim af safninu. Varð að framlengja örfáum bókum, þar á meðal einni sem ég er búin að framlengja áður. Fékk fimm daga framlenginu á Ævisögu Kristáns Eldjárns sem Gylfi Gröndal skrifaði. Ég ætti alveg að hafa það. Auðvitað nældi ég mér í fleiri bækur og segi ég kannski frá þeim á þessum vettvangi síðar.

Góða helgi!

- Uppstigningardagur -

Það er ekki frí hjá öllum í dag. Davíð fór í vinnuna um ellefu í morgun. Hann ætlar samt að mæta á tónleika drengjakórs Þrándheims í Hallgrímskirkju klukkan fimm í dag. Drengjakór Reykjavíkur syngur nokkur lög með þeim og á eftir eru kaffiveitingar í boði foreldrafélagsins (þ.e. allir leggja í púkk og koma með eitthvað með sér).

Annars eru strákarnir ekki heima þessa stundina og ég er ekki búin að sjá þá síðan rúmlega sjö í gærkvöldi. Eftir kóræfingu sá ég að Oddur Smári hafði reynt að ná í mig. Hann náði í pabba sinn. Til stóð að gista hjá Degi vini þeirra og hafði verið ákveðið að gista n.k. föstudag. Eitthvað annað kom upp á og þeim var boðið að gista í nótt í staðinn. Þeir komu ekki einu sinni heim að sækja tannburstana sína. Oddur Smári hringdi í mig um hádegið og spurði hvenær þeir ættu að koma heim. Ég var hjá norsku esperanto vinkonu minni og sagði að þeir yrðu að koma heim í síðasta lagi um tvö. Davíð Steinn á eftir að læra og hann þarf að fara í sturtu og vera mættur upp í kirkjukjallara um hálffimm.

Ég er ein heima sem stendur en ég á von að tvíburunum fljótlega, amk í kringum tvöleytið. Hmm, hvernig væri að grípa aðeins í saumana....??? Það er góð hugmynd.

Verð samt fyrst að segja aðeins frá tveimur bókum sem ég hef nýlokið við að lesa. Útisetan eftir Guðrúnu Bergmann. Dulræn, seiðandi og mjög grípandi. Fjallar um stúlku sem er dóttur-dóttir seiðkarls. Hann fær boð um að hún eigi að þjálfast sem eftirmaður hans. Ég varð algerlega heilluð af þessari skáldsögu. Hin bókin er Felustaðurinn eftir Terezza Azzopardi. Yngsta systirin af sex segir söguna. Pabbinn er forfallinn spilafíkill og veðjar um allt milli himins og jarðar. Þegar von er á þeirri yngstu heldur hann að honum sé að fæðast sonur og er svo glaður að hann tapar aleigunni. Þegar Dolores er örfárra vikna er hún skilin ein eftir í eldhúsinu í augnablik. Það kviknar í, henni er bjargað en vinstri höndin er ónýt eftir og einnig brenndist stór hluti af höfðinu svo það vex ekki hár á hana. Þetta var svolítið sorgleg skáldsaga en það var eitthvað við hana sem hélt mér við efnið.

- Þeytingur út og suður -

Var komin heim upp úr tvö í gær. Ég átti hálft í hvoru von á einni frænku minni í heimsókn svo ég náði ekki að sofna neitt þótt ég fleygði mér um stund. Upp úr fjögur var kominn tími til að skutla strákunum í frjálsar. Dagur var ekki kominn tuttugu mínútur yfir svo við renndum við heima hjá honum. Þar var enginn heima. Ég ákvað að byrja á því að skutla tvíburunum. Fékk gemsanúmer mömmu Dags hjá Davíð en hún svaraði ekki heldur. En Dagur svaraði á endanum og ég skutlaðist eftir honum, hann var bara um tuttugu mínútum of seinn á æfingu.

Þegar ég hafði komið strákunum af mér rak ég eitt erindi fyrir foreldrafélag drengjakórsins. Síðan lá leið mín í fiskbúð. Ég var eiginlega ákveðin í að kaupa saltfisk en það breyttist í ýsulasanja. Úr fiskbúðinni fór ég í tvö bakarí (það var ekki til heilt heilhveitibrauð í því sem ég fór fyrst í) og endaði í Sunnubúðinni áður en ég kom heim. Þá var klukkan langt gengin í sex.

Ég hefði þurft að harðsjóða eins og átta stykki egg til að skipta niður í tvær brauðtertur en einhvernveginn hafði ég mig ekki í það. Strákarnir komu heim í mat upp úr sjö og voru svo úti til hálftíu. Davíð skrapp heim á milli átta og níu en fór svo aftur í vinnuna og var að vinna langt fram á nóttina, það er að verða mjög gömul saga. Sat með saumana mína fyrir framan skjáinn langt fram á kvöld.

Eftir kóræfingu í kvöld verð ég að útbúa þessar brauðtertur því drengjakórinn er að syngja nokkurlög með drengjakór Þrándheims á smá tónleikum um fimm á morgun og eftir sönginn verður boðið upp á ýmislegt góðgæti. Mín mun bretta upp ermarnar í kvöld.

þankagangur

hugsanir á fleygiferð

eins og heimurinn

í kring

hvernig er hægt

að hægja

á þessu öllu?

hugsanir í óreiðu

eins og umhverfið

í kringum mig

hvernig er best

að taka til

í þessu?

hugsanir og minningar

hönd í hönd

til að ylja sér við

í góðu tómi

það kann ég

- Úr einu í annað -

Jæja, þá eru kosningarnar afstaðnar, söngvakeppninni lokið, enski boltinn kominn í sumarfrí og íslenski fótboltinn farinn að rúlla. Minn maður var frekar fúll að það skyldi vera klippt á síðustu tölur í söngvakeppninni bara af því að það voru að koma fyrstu tölur í þingkosningunum. Hann vildi meina að sjónvarpið hefði tekið að sér að sýna frá söngvakepnninni og þar með talið atkvæðagreiðslunni og þá áttu þeir að klára útsendinguna þaðan áður en þeir skiptu yfir í kosningasjónvarpið. Hann var það fúll að hann skipti yfir á Stöð tvö og horfði á útsendinguna þeirra á meðan hann jafnaði sig. En okkur fannst RÚV með betri dagskrá og horfðum við á þá útsendingu á meðan við nenntum. Ég gafst upp um tvö en Davíð hélt áhorfi áfram til klukkan fjögur.

Þrátt fyrir að hafa farið í háttinn á undan svaf ég lengur út í gærmorgun. Mætti svo í messuundirbúning um hálfeitt. Það var létt messa því annar kór, Sönghópurinn Norðurljós (en Adda stjórnar honum líka og verður kórinn með tónleika í Óháðu kirkjunni n.k. sunnudag) var á staðnum sem söng eitt lag fyrir predikun, annað eftir predikun og svo eitt lag í staðinn fyrir eftirspilið. Í okkar kór vantaði bara þrjá en þeir voru allir út tenór og þar sem það var bara einn mættur var ákveðið að syngja skírnarsálminn einraddað. Þetta fannst bassanum frekar slappt og tóku upp á því að syngja sína laglínu í rödduðu útsetningunni. Það fór svo að hluti af altinum elti bassann. Ég held að þetta hafi ekki komið neitt að sök. Rétt áður en skíra átti barnið hurfu afinn og foreldrarnir með það inn á skrifstofu prestsins. Þau voru ekki komin fram aftur þegar við vorum búin að syngja fyrstu tvö erindin í skírnarsálminum og sr. Pétur var tilbúinn að skíra. Hann spurði alla viðstadda hvort nokkur væri óskírður.

Er heim kom kveikti ég á enska boltanum og horfði á seinni hálfleikinn í leik Man. Utd og West Ham. Við Davíð drifum okkur í Laugardalinn eftir þann leik og horfðum á Val og Fram. Rétt misstum af Valsmarkinu og komum súr heim með jaftefli "í vasanum". En svona er þetta bara og vonandi verður þetta til þess að okkar strákar í Landsbankadeildinni verði meira á tánum og nýti betur sín fær því þeir áttu amk að skora 2 önnur mörk í leiknum.

En hvernig líst ykkur á útkomu kosninganna? Ég verð að segja það að mér finnst þetta skrýtin skilaboð sem kjósendur eru að senda þingheimi. Fólk vill breytingar en samt ekki of miklar. Það verður spennandi að fylgjast með næstu daga.

- Aumur háls -

Um miðjan dag í gær ákvað ég að boða forföll á kóræfingu. Hálsinn var sár og aumur og ég vissi að ef ég myndi mæta þá myndi ég taka þátt í æfingunni og hugsanlega tefja fyrir batanum. Nokkru eftir að ég afboðaði mig kom sms frá formanni kórsins um að kóræfing félli niður og að mæting í kirkju næsta sunnudag væri klukkan hálfeitt. Þannig að ég missti ekki af kóræfingunni.

Skutlaði Davíð Steini á kóræfingu rétt fyrir fimm og hafði svo samband við Davíð. Hann var alveg til í að sækja drenginn rétt fyrir sjö svo ég var tilbúin með matinn þegar feðgarnir komu heim. Oddur Smári hringdi og bað um leyfi til að borða hjá bekkjarsystur sinni svo hann kom ekki heim fyrr en rúmlega átta. Þá átti minn drengur eftir að læra.

- Mega góður plokkari -

Áður en ég fór heim í gær kom ég við í verslun og fiskbúð. Var komin heim á slaginu klukkan þrjú. Sat um stund úti í bíl og hlustaði á Brodda Broddason segja fréttir klukkan fimm, eða það sagði hann sjálfur. Ég leit aftur og aftur á klukkuna til að fullvissa mig um að hún væri nú bara þrjú.

Oddur Smári kom heim rétt á eftir mér. Hann kvartaði um í maganum og það lagaðist ekkert þótt hann fengi sér eitthvað að borða. Hann var því eftir heima þegar ég skutlaði Davíð Steini og Degi í frjálsar. Eftir það skutl fór ég beint til norsku esperanto vinkonu minnar. Í síðustu viku gaf hún mér biblíuna á esperanto og hafði ég gleymt henni hjá henni. Ég setti hana strax niður í esperantopokann til að gleyma henni ekki aftur. Við lásum m.a. Faðir vorið á esperanto, en það er að finna í einni af kennslubókunum sem við eigum.

Úr ýsunni, sem ég keypti í fiskbúðinni, útbjó ég plokkfisk. Mér finnst samt svolítið skrýtið að búa til plokkfisk úr nýjum fiski en ekki afgöngum. Sauð upp á fiskinum, skar niður stóran lauk og mýkti í olíu á pönnu. Setti fiskinn út í og bætti við þremur dósum af osti með svörtum pipar. Með þessu bauð ég upp á kartöflur og rúgbrauð með smjöri eða kæfu. Plokkarinn var þrælgóður og ég er viss um að það er lauknum og piparostinum að þakka!

- Kórsöngur á Grand Hótel -

Ég slakaði á í svona hálftíma eftir að ég kom heim í gær. Svo sá ég til þess að Davíð Steinn klæddist kórbúningnum sínum og skutlaðist með hann á Grand Hótel. Þar var verið að halda upp á dag hjúkrunar og hafði verið óskað eftir að drengjakórinn mætti á svæðið og syngi 2-3 lög. Þrjátíu drengir mættu. Friðrik hitaði þá upp en svo þurftu þeir að bíða smávegis eftir að komast að. Þeir sungu þrjú lög og fengu mjög góðar móttökur. Eftir sönginn máttu þeir svo fara heim.

Davíð fór í vinnu seinni partinn á sunnudaginn og hann var enn að um sex í gær. Hann var ekki laus fyrr en um sjö leytið. Eftir Heros-þáttinn slökkti ég á sjónvarpinu og sagði Davíð að nú væri mál að fara að sofa. Ég þurfti að fara á fætur upp úr fimm í morgun þannig að þetta (klukkan tíu í gærkvöld) var mjög góður tími til að fara í háttinn. Ég vaknaði, útsofin, á undan klukkunni um fimm í morgun og er enn sprellhress.

- Ein af níu vöskum sjálfboðaliðum -

Ég var sótt næstum heim að dyrum um hálfníu í gærmorgun og var fjórða inn í bílinn. Sótt voru fimm í viðbót sem höfðu gefið kost á sér í þessa ferð. Leiðin lá austur fyrir fjall í annað sumarbústaðaland fyrirtækisins. Þar biðu okkar þrír bústaðir til að taka í gegn. Komum austur um hálfellefu og byrjuðum á að fá okkur kaffi. Svo skiptum við okkur niður í þrjá hópa. Í einum hópnum voru tveir sem sáu m.a. um að skipta um þrjár rúður í einum bústaðnum. Í öðrum hópnum voru þrír sem sáu um að þrífa stærsta bústaðinn og var ég í síðasta hópnum, sem taldi fjóra, og þrifum við hina tvo bústaðina. Gerðum matarhlé um eitt en þrifunum lauk um fimm. Þá dembdu flestir sér í heita pottinn og létu líða úr sér. Að lokum var grillað og borðað áður en haldið var heim á leið aftur. Þetta var sem sagt mjög öflugur hópur að verki. En það hefði verið betra að vera fleiri þá hefði t.d. verið hægt að dytta að fleiru utanhús eins og að bera á.

Þurfti að ræsa Davíð Stein um níu í morgun því hann var enn steinsofandi og átti að vera mættur í upphitun fyrir messu klukkutíma síðar. Það tókst alveg. Við hjónin og Oddur Smári mættum svo í kirkju rétt fyrir ellefu. Drengjakórinn, unglingakórinn og barnakór Austurbæjarskóla og Hallgrímskirkju sáu um messusönginn og tókst krökkunum virkilega vel upp. Á eftir fengu þau pizzu, gos, ís og helíum fylltar blöðrur. Nokkrir strákar náðu að gera gat á blöðrurnar án þess að sprengja þær, gleyptu loftið í sig og töluðu svo nokkur orð með furðulegri rödd, mjög fyndið. Þetta var annars síðasta messa drengjakórsins í vetur en það er nóg af verkefnum framundan hjá þeim áður en þeir fara sjálfir í sumarfrí. Meira um það smátt og smátt seinna.

orðapokinn

ég
fór á
orðaveiðar
en þau svifu í burtu
var með tóman poka
til að tína þau ofan í
eftir margar tilraunir
var pokinn galtómur

- Helgin nærri -

Davíð Steinn hringdi í mig um þrjú og var hann með grátstafinn í kverkunum. Hann hafði fengið slæman hnikk á bakið í leikfimi og fann mikið til. Pabbi hans skrapp heim, gaf honum verkjastillandi og setti heita og kalda bakstra á bakið til skiptis. Svo skutlaði hann og Oddi Smára og Degi í frjálsar. Davíð Steinn náði að sofna.

Annars ætlaði ég að segja frá svolitlu krúttlegu sem Davíð Steinn spurði mig um daginn. Ég var að minnast á eitthvað fólk sem minnti hann á tvíburavinina sem þeir eignuðust um tveggja ára aldurinn. Hann hafði orð á því að það væri orðið mjög langt síðan hann hafði hitt þau og spurði hvort ég og mamma þeirra værum ekki vinkonur ennþá? Þetta fékk mig til að slá á þráðinn. Náði sambandi í þriðju tilraun. Hin tvíburamamman var glöð að heyra í mér. Hún var reyndar svolítið upptekin en tók niður númerið mitt og ætlar að vera í sambandi mjög fljótlega. Við náðum ekkert að spjalla að ráði en það var samt eins og við hefðum verið að tala saman síðast í gær.

- Allt að komast á venjulegt skrið -

Þar sem Davíð var að vinna næstum út í eitt síðustu daga og strákarnir í bústað með afa sínum og ömmu þá lék ég lausum hala og notaði tímann eins og mér hentaði best hverju sinni. Ég las, saumaði út, horfði svolítið á imbann, skrapp til norsku esperanto vinkonu minnar tvisvar á þessu tímabili og sitthvað fleira.

Strákarnir komu ekki fyrr en um sex í gær og voru þeir mjög ánægðir með ferðina. Þeir höfðu gert margt og mikið með frænda sínum og föðurforeldrum þessa daga og upp úr átta í gær voru mínir farnir að geyspa hástöfum. Þeir fóru í háttinn um hálftíu og voru sofnaðir rétt seinna.

Valsstrákarnir í meistaraflokknum töpuðu úrslitaleiknum í Lengjubikarnum í framlengdum leik við FH í gær. En Liverpool sló Chelsea út í meistaradeildinni í framlengdum leik og vítaspyrnukeppni. Ég sá hvorugan leikinn en fylgdist með á textavarpinu.

- Hitt og þetta -

Á föstudagskvöldið var sóttu tengdó tvíburana og einn sonarson til og tóku þá með sér í sumarbústað upp í Húsafell. Þar verða þau alveg þar til á morgun. Ekkert mál var að fá frí í skólanum og eini gallinn við þetta var að í dag er síðasti upptökudagur Drengjakórsins fyrir geisladiskinn. En plúsarnir eru miklu fleiri. Strákarnir hringdu báðir í mig í morgun og sögðu mér að það væri bongóblíða. Þeir eru líka búnir að senda pabba sínum nokkur myndskilaboð, m.a. eina af afa þeirra að grilla.

Davíð vann meira og minna alla helgina en fór þó ekki í vinnu fyrr en um fimm leytið í gær, eftir leikinn Arsenal - Fulham. En í staðinn var hann að vinna langt fram á nóttina.

Ég er byrjuð að sauma engilinn. Það var erfitt að byrja en þegar ég var komin af stað var þetta bara gaman. Líklega þyrfti ég að nota fingurbjörg því ég er orðin sár á góm hægri löngutangar, nálin gefur engin grið þótt ég sé bara að ýta á eftir henni. Las Valkyrjur eftir Þráinn Bertelsson um helgina. Bókin er spennandi og meinfyndin á köflum, enda var ég alls ekki lengi að lesa hana.

- Gráðun -

Oddur Smári tók gráðun í karate í gær og er nú komin með heilt rautt belti. Ég fékk að fara fyrr af foreldrafundi DKR til að fylgjast með gráðuninni. Tíminn átti að byrja 18:10 en hópurinn á undan var ekki búinn í gráðun fyrr en tuttugu mínútum fyrir sjö. Oddur var í fyrsta hópnum og honum gekk bara þokkalega, gleymdi sér samt aðeins með upphafsstöðuna en að öðru leyti fékk hann bara fínar athugasemdir. Hann kom svo og settist hjá mér þegar hann hafði lokið sér af. Þegar ég hvíslaði því að honum að hann gæti þurft að fara í sturtu heima sagði hann mér að hann gæti alveg labbað heim og hvatti mig til að mæta á réttum tíma á kóræfingu.

Adda kenndi okkur nýjar æfingar og lög á æfingunni, sem var mjög skemmtileg. Hún sagði að hún væri ekki búin að kenna okkur helminginn af öllu því sem hún kann fyrir sér. M.a. á hún eftir að kenna okkur að hengja upp naflann. En við sungum mikið út um eyrun í gærkvöldi.

Ég er með tvær bækur í takinu. Flóttinn eftir Sindra Freysson er á náttborðinu. Þetta var eina bókin sem ég átti eftir að lesa og gat ekki framlengt sjálf. Ætlaði að sjá til hvort ég myndi bara ekki skila henni á safnið (í síðustu ferð minni þangað) en þegar ég byrjaði að lesa hana sá ég að þessa bók yrði ég að lesa til agna. Svo ég fékk bókasafnsvörðinn, sem tók á móti bókunum sem ég skilaði af mér 20. apríl sl., til að framlengja Flóttann fyrir mig. Hin bókin er Hveitibrauðsdagar eftir James Patterson. Mögnuð spennusaga sem ég verð líklega ekki lengi að lesa. Ég hef nýlokið við að lesa bókina Gylting eftir Marie Darrieussecq. Það er bók sem ég mæli með. Hún er svolítið öðruvísi og kemur manni sífellt á óvart.

- Þvílíkt úthald -

Davíð Steinn hjólaði sjálfur á kóræfingu upp úr hálffimm í gær. Ég skutlaði Oddi Smára á karateæfingu, þá síðustu fyrir gráðunina, rétt fyrir sex. Sagði honum að líklega yrði hann að ganga heim því ég ætlaði að vera tilbúin með matinn þegar allir skiluðu sér heim. Strákurinn var svo heppinn að pabbi hans gat komið við og sótt hann er hann var að koma úr vinnu. Davíð var semsagt að vinna til klukkan sjö í gærkvöld. Eftir matinn hellti ég upp á smá kaffi fyrir manninn en stakk svo af. Var komin í Hafnarfjörðinn rétt fyrir hálfníu og við tvíburahálfsysturnar byrjuðum kvöldið á klukkutíma göngutúr og á eftir var saumað til klukkan hálftólf. Ég var með allt ósaumað efni með mér, bæði myndir, jólakort og jólalöber og þóttist ætla að dvelja á meðan ég lyki öllum þessum verkefnum. Það hefði nú þýtt það að ég hefði sest upp hjá vinkonu minni í nokkra mánuði. Ég náði að klára jólakortið með jólasveininum sem situr við opinn eld og þegar ég verð búin með bjöllurnar (byrjaði ekki á þeim í gærkvöldi) mun ég taka mynd af kortunum og setja á bloggið. Maðurinn minn var vakandi og að horfa á sjónvarpið þegar ég kom heim um miðnætti. Þá var hann ekki búinn að sofa síðan aðfaranótt sunnudags...

- Helgin flogin -

Davíð var að vinna alla helgina. Hann var heima á laugardagskvöldið, rétt skrapp heim í mat í gærkvöld og var ekki einu sinni kominn þegar ég fór í vinnuna í morgun. Hann kom víst rétt seinna bara til að skreppa sturtu áður en hann fór aftur. Er þetta nú hægt?

Lauk við að sauma Kossinn á föstudagskvöldið. Merkti hana með hvítum, skammstöfum og ártali, neðst í vinstra hornið, eða það hélt ég. Mátti rekja það upp því sú merking lenti fyrst á hvolfi efst í hægra hornið. Nokkuð skondið. Saumaði svo næstum eitt jólakort um helgina. Myndin er af jólasveini sem situr með bolla af heitu kakói við opinn eld. Mjög flott.

Á laugardagsmorguninn mætti ég í síðasta jógatímann í bili. Við vorum bara 31/2 í þessum tíma + kennarinn og tveir kennaranemar. 1/2 segi ég vegna þess að það kom 6 ára strákur í fyrsta skipti með pabba sínum. Stráksi stóð sig vel í reipunum og fékk góða hjálp frá kennaranum.

Söng við þjóðlagamessu í gær og gekk það allt saman ágætlega. Tvíburarnir voru boðnir í bíó með bekkjarfélaga annars þeirra. Þar sem Davíð var að vinna ákvað ég að horfa á handboltaleikinn heima til að geta líka fylgst með gangi mála fyrir norðan. Strákarnir komu heim úr bíó um hálffjögur en stoppuðu ekki lengi heima. Þeir vor svolítið seinir í mat því klukkan var orðin hálfátta þegar þeir skiluðu sér. Ég leyfði þeim svo að vera úti í fótbolta til níu en þeir fóru líka beint í háttinn þegar þeir komu inn.

- Mánuföstudagur -

Ég er alveg á því að mér finnist ekki vera föstudagur fyrr en einhvern tímann eftir hádegi í dag. Það er svo sem allt í lagi, amk á meðan ég mæti ekki óvart til vinnu á morgun haldandi það að það sé þriðjudagur.

Gærdagurinn var bara rólegur hjá mér. Hellti upp á könnuna um níu og klukkutíma síðar fór Davíð í vinnuna og ég sá hann ekki aftur fyrr en um hálfníu um kvöldið. Ég skrapp til norsku vinkonu minnar og lásum við saman esperanto í einn og hálfan tíma. Þegar ég kom heim var Dagur, vinur strákanna kominn en Oddur Smári var farinn til einnar bekkjarsystur sinnar. Hann fór svo með henni í Fjölskyldu og húsdýragarðinn og var þar fram eftir degi. Ég spurði Davíð Stein hvort þeir félagarnir vildu ekki kíkja líka og þegar Dagur hafði fengið leyfi skutlaði ég þeim. Okkur kom saman um að ég myndi sækja þá um þrjú nema þeir myndu hringja áður. Það var einmitt það sem gerðist, Davíð Steinn hringdi um hálfþrjú og bað um að þeir yrðu sóttir. Tveim tímum seinna skutlaði ég þeim á frjálsíþróttaæfingu. Oddur Smári hafði ákveðið að sleppa æfingunni. Hann hitti frændur sína í húsdýragarðinum og slóst í för með þeim.

Ég var heima að mestu og saumaði næstum út í eitt enda er ég næstum búin með Kossinn. Ég á bara eftir að sauma það hvíta í hvora höku og svo merkja mér myndina. Hvort er það þá Blái Engillinn eða þessi næst og svo á ég fullt af ósaumuðum jólakortum líka og þar eru flest munstrin það flott að ég mun sauma þau aftur og aftur og aftur...

Gleðilegt sumar!

- Síðasti vetrardagur -

Seinni partinn verður örugglega föstudagsfílingur í manni þar sem það er frí á morgun. Þegar ég kom heim rúmlega fjögur í gær sá ég að Davíð hafði ekki farið í vinnuna, jeppinn var heima, en maðurinn minn veiktist í fyrrakvöld. Ég vil meina að hann hafi veikst því það er búið að vera mikið álag á honum í langan tíma. Ég notaði tækifærið, hringdi í hann og bað hann um að senda strákana út með lyklana af jeppanum. Skutlaði "þríburunum" á frjálsíþróttaæfingu og kom við í fiskbúð á heimleiðinni.

- 17. gjöfin -

Ég fékk bæði tölvupóst og sms frá Blóðbankanum í gær. Það furðulega var samt það að ég hafði einmitt ætlað mér að fara í bankann þennan dag og gefa. Svo ég fór um leið og ég var búin að skutla Davíð Steini á kóræfingu. Allt gekk svo fljótt og vel fyrir sig að ég var komin á réttum tíma til baka til að skutla Oddi Smára á karateæfingu.

Þegar ég kom úr hádegismat í dag hafði ég misst af hringingu en skilaboðin voru þau að Davíð Steinn á að losna við góminn á morgun en ekki n.k. föstudag. Sá held ég að verði kátur þegar hann fréttir þetta.

- Helgin -

Þegar ég kom heim úr jógatíma á laugardagsmorguninn var Bríet frænka komin. Hún kom hlaupandi til mín og fagnaði mér vel. Helga og Ingvi voru í smáferð með vinnufélögum hans og þeirra mökum. Hulda hafði gist hjá vinkonu og var hjá henni. Bríet var voða hress og skemmtileg. Um eittleytið hafði Davíð orð á því að hann þyrfti að drífa sig í vinnuna. Þá tók sú stutta utan um annan handlegginn á honum og sagði: -"Nei, ekki þú fara að vinna. Bara mamma". Hann fór því ekki fyrr en hún hafði verið sótt. Ég hafði orð á því hvort við ættum að spá í að fá okkur sjálf svona vinnustoppara. Davíð Steinn smellti fingrum og spurði hvort Bríet gæti gert svona. Hún reyndi eitthvað smá en sagði svo: -"Nei, ég er bara þriggja ára". (Hún verður 3 í júní)

Í gær skruppum við mæðgin til einnar vinkonu minnar sem stytti fyrir mig þrennar buxur á þá, tvennar fyrir Davíð Stein og einar fyrir Odd. Eftir heimsóknina skutlaði ég bræðrunum aftur heim en skrapp sjálf að versla. Davíð gekk frá vörunum er ég kom með þær en ég kvaddi hann fljótlega aftur og fór vestur á Nes á leikinn Valur - ÍR 35:24. Nú er bara ein umferð eftir af handboltanum. Valur og HK eru með jafnmörg stig en Valsmenn sigruðu HK menn í tveimur leikjum af þremur og vinna á því, þ.e. ef bæði lið enda með jafnmörg stig eftir lokaumferðina.

Nokkrar sumarvorsstökur

Þó að rigni stríðum straumi
stingur birtan sér í gegn.
Þetta er eins og í dúndur draumi
dæmalaust góð fregn.

Dagur lengist meir og meir
mikið er það flott.
Bleytan breytir mold í leir
bráðum verður gott.

Sumarið er handan við hornið
hækkar sólin daglega.
Ekki svo slæmt fyrir íslenska kornið
sem ég nota "glaðlega".

- Loksins, loksins - FLÆÐIÆFINGAR í jóganu -

Mætti í jógatíma rétt rúmlega sex í morgun. Við vorum heldur fleiri heldur en í síðasta tíma. Eftir að hafa gert allar tíu kviðæfingarnar á bakinu 15 sinnum og teygt vel á eftir bað kennarinn okkur að losa af okkur böndin, setjast upp og fylgjast með sér. Hann sýndi okkur allar flæðiæfingarnar og svo hjálpaði hann okkur að æfa þær á eftir. Ég kunni fyrstu fimm og fékk svo smá leiðbeiningu með eina af hinum. Þetta var frábær jógatími.

Það var engin kóræfing í gærkvöldi þar sem við erum búin að vera í miklum kórönnum undanfarið og það er heldur engin messa næsta sunnudag. Við tvíburahálfsysturnar ákváðum samt að nota kvöldið til að hittast og taka nokkur saumspor. Um hálfátta fékk ég SMS. Hmm, hugsaði ég með mér, það var bæði verið að draga í SIBS og HHÍ". Skilaboðin voru reyndar frá tvíburahálfsystur minni sem stakk upp á því að byrja á því að fara í smá göngutúr. Ég tók vel í það, var mætt til hennar um hálfníu og við tókum uþb 45 mín göngu. Á eftir fengum við okkur kaffi, rúsínur (óhúðaðar), hnetur og döðlur. Svo var saumað, þ.e. ég saumaði en hún var í einhverju basli með saumaverkefnið og þurfti að rekja upp til að laga. Kvöldið leið fljótt eins og alltaf þegar við hittumst. Ég passaði mig á að stoppa ekki of lengi þar sem það var jógatími í morgun. Var komin heim um ellefu.

Davíð ákvað að fara að sofa um leið og ég en það gerist ekki oft þessa dagana og mér skilst á honum að það verði eitthvað lítið um svefn næstu vikuna þar sem hann (og fleiri) eru að setja upp nýtt kerfi fyrir einn kúnnan, kerfi sem á að fara í notkun um miðja næstu viku.

- Esperanto-krossgáta kláruð -

Strax eftir vinnu lagði ég leið mína til norsku esperantovinkonu minnar og var ég með allt efnið með mér. Fyrr en varði vorum við farnar að glíma við krossgátu í smáblaði sem við fengum þegar við mættum á fyrsta fundinn. Okkur vantaði aðeins fjögur orð, ögn (örlítið), róa, safi og ísskápur og þar sem við höfum eignast góðar og stórar esperanto-orðabækur, sem virka í báðar áttir þá töldum við að þetta yrði lítið mál. En sú var nú ekki raunin. Við fundum að vísu eitt orðanna en svo gáfumst við upp og fórum að lesa lítið ljóð sem var annars staðar í blaðinu. Og viti menn, þar sem við erum að leita að orðinu rem-boato, small allt saman á augabragði. Iome, remi, sako kaj kudejo (í sömu röð og þau voru skrifuð á íslensku hér á undan). Við vorum heldur betur ánægðar með okkur vinkonurnar.

Mætti eldhress í jóga í morgun, ein af fimm. Nú er að hefjast sjöunda vikan af átta og aðeins fjórir tímar eftir þar sem það er rauður dagur í almanakinu þann 19. n.k.

Tvíburarnir björguðu sér einir heima frá klukkan ellefu í morgun. Davíð var að vinna, hér heima, til klukkan að verða fimm í morgun og svaf til tíu. Það ætlar bara ekki að linna þessari törn. Hann hefði getað verið að vinna alla páskana og gerði það næstum því. Hann vann ekkert á laugardaginn var og bara til hádegis á páskadag. Hvar endar þetta eiginlega? Það fer að verða kominn tími á sumarbústaðaferð til að "vinda" ofan af sumum.

- Hallelúja -

Flest vorum við mætt, kórfélagar mínir og kórstjóri, í kirkjuna um sjö í gærmorgun. Gáfum kórstjóranum páskaegg númer 5. Það var byrjað að hita upp á slaginu og svo æfðum við okkur að ganga inn kirkjugólfið syngjandi sálm númer 577, fórum yfir hátíðarsöngvana og hina sálmana. Svo gafst góður tími fyrir kaffi. Rétt fyrir átta fórum við út að baka til, gengum fyrir hornið, komum inn um kirkjudyrnar og stilltum okkur upp í anddyrinu. Þeir kirkjugestir sem voru seinir fyrir horfðu undrandi á okkur. Með okkur var presturinn og safnaðarstjórnin en þau gengu svo inn á eftir okkur með altarismunina. Messan fór vel fram og létu raddirnar merkilega vel að stjórn miðað við tíma dagsins.

Þegar ég kom heim voru tvíburarnir búnir að finna eggin sín. Davíð var að vinna og ég ákvað að leggja mig um stund. Um hádegisbil dró ég manninn frá tölvunni og við brunuðum öll austur. Hittum Helgu, Ingva og stelpurnar rétt í svip áður en þau fóru í heimsókn til frændfólks. Þau komu við í bakaleiðinni og fékk Hulda að verða eftir til að geta leikið sér við frændur sína. Hún kom svo með okkur þegar við fórum aftur í bæinn um kvöldið.

- Skróp -

Ég rumskaði löngu áður en vekjarinn fór af stað í morgun. Fann fyrir eymslum í hægri öxl og niður í herðablaðið (ég hef samt ekkert verið að sauma í nokkra daga og aldrei fundið fyrir svona verk eða þreytu vegna saumaskapar). Líklega hafði ég legið eitthvað asnalega á hliðinni og klemmt taug, eða eitthvað. Ég ákvað semsagt að slökkva á vekjaranum og sleppa jóganu í morgun.

Gærdagurinn gekk annars bara mjög vel fyrir sig. Stór hluti af honum fór fram í tveimur kirkjum, í Kópavogskirkju milli hálftíu og rúmlega tólf og í Kirkju Óháða safnaðarins frá hálfsjö til rúmlega hálftíu. Fyrri flutningurinn tókst alveg með ágætum. Kórstjórarnir sögðu eftir á að það hefðu verið ein tvö eða þrjú slys hjá okkur en enginn af kirkjugestum hafði tekið eftir þeim og var samt einhver þar á meðal sem er tónlistamenntaður. Okkar kór mætti á undan um kvöldið og æfði aðeins fyrir páskamessuna. Kópavogskórinn kom klukkutíma seinna og við renndum saman yfir kvöldið. Þau ákváðu að syngja með okkur sálmana á milli píslasögukaflanna. Við sungum m.a. "Ég kveiki´ á kertum mínum" í röddum og það þótti svo flott að það hríslaðist léttur hrollur um amk suma kirkjugesti. Eftir lesturinn var altarisganga og svo hreinsuðum við allt af altarinu. Flest ljós voru slökkt og Pétur, kórstjórinn sem er að hætta og Ragnar, einn af meðhjálpurunum komu inn með logandi á sjö kertum og var slökkt á einu í senn eftir hverja setningu sem Jesús sagði á krossinum. Svo var stillt upp fyrir "Litlu orgelmessuna" og "Ave verum corpus". Ljós var kveikt við orgelið og einnig þannig að við kórarnir gætum séð á nótur en það gleymdist að sjá til þess að stjórnendur hefðu ljós svo þær urðu að stjórna okkur í blindni. En það tókst samt furðanlega og mér skilst á þeim sem höfðu líka mætt í Kópavogskirkjuna að flutningurinn hefði síst verið verri. Eftir þennan seinni flutning og margra vikna æfingar komst ég að því að ég kann þetta orðið utan að að mestu, amk tvo af köflunum og mest allt úr hinum tveimur.

Það skein eitt ljós mjög skært í gær
svo magnað að ég vildi nær.
Ég augum lokaði og hugsaði hljótt,
hlutirnir þeir breyttust fljótt.

- Letikast -

Svaf út í morgun, til klukkan hálfellefu. Mun ekki geta sofið út næst fyrr en á mánudaginn. Davíð er nýfarinn á skrifstofuna og strákarnir eru úti. Ég er búinn að lesa, ráða í krossgátuþrautir (m.a. sudoku) og vafra aðeins um á netinu. Ég er bara löt og skammast mín ekki mikið fyrir það.

Fór á aukaæfingu í Kópavogskirkju í gærkvöldi. Kvöldinu áður hafði verið ákveðið að æfa í Óháðu kirkjunni en kirkjukór Kópavogs ætlaði að æfa páskamessuna eftir þessa æfingu og þar sem það gekk svona brösuglega sl. þriðjudagskvöld vildi organistinn þeirra vera aftur þar. Það var í góðu lagi. Það átti greinilega ekki að fara framhjá mér að æfingin ætti að vera í Kópavogi því seinni partinn í gær var ég búin að fá þrjá tölvupósta (tvöfalt hjá einum) og þrjú símtöl. Eftir upphitun sagði Adda svolítið við okkur sem Kristni þótti ástæða til að punkta hjá sér. Hann mun líklega segja frá í næsta annál hvernig við lærðum að hugsa tónana út um eyrun.

Ef ykkur vantar eitthvað að gera á morgun þá flytja kórarnir litlu orgelmessu Haydens að hluta (4 kafla af sex) eftir messu í Kópavogskirkju í fyrramálið og aftur í Óháðu um kvöldið. Morgunmessan byrjar klukkan ellefu svo ég geri ráð fyrir að verkið verði flutt um tólf. Kvöldmessan hefst hálfníu og verður verkið flutt í athöfninni.

- Í söngönnum og fleira -

Strákarnir stækkuðu heldur betur í gær. Ég skildi eftir 4000 kr. áður en ég fór í vinnuna. Davíð hringdi í mig um tíu og spurði hvað ég ætlaði mér með þessa peninga. Ég hafði ætlað að hringja í strákana og láta þá vita að þetta væri fyrir klippingu. Um hádegi í gær hjóluðu kapparnir alla leið á Hárhornið við Hlemm til Torfa. Þar var biðin hins vegar svo löng að þeir ákváðu að prófa að spyrja á stofunni sem er á horni Lönguhlíðar og Miklubrautar. Og viti menn þeir þurftu aðeins að bíða í korter og rétt rúmlega það. Fengu hvorn sinn stólinn og hvorn sinn klipparann. Klippingin kostaði 1600 en annar þeirra fékk 100kr. afslátt, heilan 500 kr til baka (líklega vegna þess að skiptimyntin var á þrotum). Oddur Smári er aftur kominn með skott, búinn að sakna þess alveg síðan hann lét klippa það.

Dagur vinur þeirra var lasinn í gær. Ég skutlaði bræðrunum á frjálsíþróttaæfingu og skrapp svo til norsku esperantovinkonu minnar þar til kominn var tími til að sækja þá. Við mæðginin komum heim um hálfsjö og þá hafði ég tæpan klukkutíma þar til ég þurfti að rjúka að heiman aftur.

Það var lokaæfing í Kópavogskirkju. En þessi æfing gekk hálf brösuglega. Það vantaði marga úr karlaröddunum, sérstaklega í bassann en þeir voru bara tveir, báðir úr Óháða. Eftir tveggjaoghálfstíma æfingu var ákveðið að setja á klukkutíma aukaæfingu í kvöld. Undirleikarinn spilaði á pípuorgelið uppi og við stóðum fyrir framan altarið niðri til að byrja með. Stjórnandinn og undirleikarinn sáu ekki hvort annað svo hún brá á það ráð að fara upp til hans og stjórna okkur þaðan. Það gekk ekki vel og við fengum hálsríg. Þá vorum við beðin um að flykkjast upp og ég komst ekki hjá því að hugsa að sem betur fer væru ekki allir mættir því það fór ekki vel um okkur þarna, hálfklemmd. Enda gekk æfingin illa eins og áður er sagt. Ég get þó ekki annað en dáðst að bössunum tveimur, þeir stóðu sig eins og hetjur þótt það gengi líka illa á köflum hjá þeim eins og okkur hinum. Sungum svo Ave verum Corpus niðri í restina og mér skilst á okkar stjórnanda að við höfum sungið það eins og englar.

Eftir æfinguna var fyrirbænastund því formaður Kópavogskórsins er að berjast við erfið veikindi og var skorin við krabbameini í morgun (eða í dag). Við vorum nokkur úr óháða sem sátum eftir og tókum þátt í athöfninni.

- Örstutt -

Við vorum að koma heim af Bakkanum, með strákana með okkur en þeir eru búnir að vera þar síðan seinni partinn á föstudaginn. Afi þeirra sótti þá og einn afastrákinn til um fjögurleytið þann dag. Tengdapabbi stoppaði reyndar hér til fimm en þá fóru þeir þrír saman og sóttu þann fjórða.

Mætti í rópið á laugardagsmorguninn. Eftir tímann og sturtu heima skrapp ég til norsku esperanto-vinkonu minnar og lásum við saman hálfa kínverska sögu á esperanto. Náði að sjá síðustu mínúturnar í leik Liverpool og Arsenal og svo allan seinni hálfleikinn. "Mínir menn" voru langtum betri og unnu 4-1. Munaði þar mest um Crouch sem skoraði þrennu, hvert markið öðru fallegra. Um kvöldið fórum við hjónin í fertugsafmæli og vorum þar í svo góðu yfirlæti fram eftir kvöldi og fram á nótt að við vorum síðustu gestirnir til að fara.

Í gær var ég mætt í á kóræfingu klukkan tólf og um tvo var fermingamessa þar sem fermd voru 9 börn. Allt gekk vel fyrir sig. Fljótlega eftir að ég skilaði mér heim fórum við hjónin í heimsókn til einnar vinkonu minnar. Davíð var búinn að samþykkja að hreinsa eina lapptölvu og uppfæra vírusvörnina á henni. Hann hófst handa um fimmleytið og ég varð að draga hann í burtu upp úr tíu en hann náði ekki að klára alveg og hefði líklega helst viljað vera þangað til hann var búinn.

- Ballettsýningin -

Ég var svo heppin að vera boðið á ballettsýningu sem Hulda systurdóttir mín tók þátt í í fyrrakvöld. Þetta var frábær sýning og kenndi ýmissa grasa. Þarna voru fiðrildi, dúkkur, bansar, kanínur blóm, póníhestar (Hulda dansaði sem einn af hestunum og gerði það virkilega vel) og margt fleira. Helga bauð okkur mömmu þar sem Ingvi mágur er ekki á landinu og hún tók Bríeti með líka. Sú stutta sat í fanginu á mér fram að hléi, alveg grafkyrr og horfði hugfangin á. Eftir hlé átti hún bágt með að sitja lengur kyrr og vildi helst fara upp á svið og taka þátt. Í nokkra stund valsaði hún upp og niður við hliðina á sætaröðunum og lyfti höndum upp yfir höfuð eins og ballerínurnar á sviðinu. Ætli hún byrji ekki í ballett næsta haust, það mætti alveg segja mér það.

Í gærkvöldi var sameiginleg kóræfing í Óháðu kirkjunni. Þar var mikill raki og loftslagið eins og á Kanaríeyjum en aðfaranótt mánudags sl. sprakk heitavatnsrör og skemmdist töluvert. Gólfin í kjallaranum og eldhúsinnréttingin eru líklega alveg ónýt. Æfingin gekk hins vegar mjög vel. Um hálftíu kvaddi Kópavogskirkjukórinn en við hin sátum eftir og héldum æfingum áfram þar til klukkan var farin að ganga ellefu. Adda, afleysingaorganisti, sagði okkur frá því að Pétur Máté, væri búinn að segja upp. Það er búið að biðja hana um að vera áfram en málin skýrast ekki fyrr en einhvern tímann í sumar.

- Heimsókn til "afa" -

"Afi" hafði sett sig samband við mig vegna esperantobóka og möppu og bauð mér í leiðinni að koma með hinn tvíburann til að skoða vinnustaðinn hans. Nú fer hver að verða síðastur til að heimsækja afa í vinnuna, þar sem hann á aðeins eftir að vinna þarna í örfáa daga. Ég var búin snemma og dreif mig með karatestrákinn á fórða tímanum í gær (söngfuglinn var búinn að fara í svona heimsókn). Strákurinn var mjög ánægður með sýningatúrinn og var m.a. svo heppinn að hitta eitt átrúnaðargoð sitt og kasta á það kveðju (nokkuð sem ég hélt að myndi ekki gerast því ég hitti þennan mann í fermingamessunni sl. sunnudag og hafði spurt hann hvort hann yrði á staðnum og fengið neikvætt svar). Við kvöddum afa klukkutíma síðar og var ég þá komin með esperanto-orðabók í möppu, kennslubók í esperanto og fleira í hendurnar. Við mæðgin vorum bæði í sjöunda himni eftir þessa heimsókn!

Var mætt í rope-yoga korter yfir sex í morgun. Svei mér þá ef ég þarf ekki að taka með mér handklæði næst. Því hægar sem ég geri kviðæfingarnar á bakinu því meir bogar svitinn af mér. Ég verð alveg rennandi blaut og ég fann að einu sinni var farið að leka upp í aðra nösina á mér. En það er gott að byrja daginn svona og mér líður mjög vel í líkamanum eftir æfingarnar og langt fram eftir degi. Þetta er fimmta vikan af átta sem er að byrja en líklega verða amk tveimur færri tímar seinni helminginn af námskeiðinu vegna rauðra daga í almanakinu.

- Helgin flogin -

Já, hún staldraði ekki lengi við blessuð helgin. Ég mætti í rope yoga tíma rétt fyrir klukkan níu á laugardagsmorguninn. Kennarinn, Þórdís, lét okkur gera 15 æfingar af hverri æfingu á bakinu og næstum öllum hliðaræfingum líka. Gerðum 10 æfingar af tveimur síðustu hliðaræfingum, blævængnum og sparkinu. Þetta gekk bara vel og nokkuð áreynslulaust fyrir sig. Fór beint heim í sturtu en skrapp svo yfir til norsku esperantovinkonu minnar.

Bekkjarfélagi tvíburanna úr Ískaksskóla, sem fluttur er í Stykkishólm, var í bænum um helgina og bauð bræðrunum með sér í keilu seinni partinn á laugardaginn. Þeir vissu að von var á vininum og þegar þeir vissu að þeim yrði boðið í keilu fóru þeir út og biðu eftir að verða sóttir. Þeir hurfu út um þrjú og ég sá þá ekki aftur fyrr en rétt fyrir sjö.

Í gær var ég mætt á kóræfingu í óháðu kirkjunnu rétt fyrir tólf. Við æfðum fyrir páskana og messu dagsins sem var fermingamessa. Meira hvað fólk mætir últra tímanlega í kirkju ef eitthvað er um að vera. Fyrstu kirkjugestir mættu einumoghálfum tíma fyrir messuna. Fermd voru 13 börn og gekk allt vel fyrir sig, fyrir utan það að rétt fyrir messubyrjun, alveg um tvö, fór brunabjallan í gang með miklum látum. Þetta reyndist ekkert alvarlegt. Presturinn, séra Pétur Þorsteinsson , gerði gott úr þessu og sagði að nauðsynlegt hefði verið að hringja inn eins og í skólunum.

Um fjögur ætlaði ég á handboltaleik, Valur - Stjarnan og var þetta síðasti heimaleikur Vals sem leikinn verður í höllinni. Það var allt lokað þegar ég mætti á svæðið og samt vorum við nokkur sem vorum að tínast að. Starfsmaður opnaði fyrir okkur og sagði að leikurinn væri ekki fyrr en klukkan sex en okkur væri velkomið að bíða. Ég notaði tækifærið og verslaði inn. Þegar ég gerði svo aðra tilraun tókst mér að fá alla feðgana með mér. Þetta var hörku leikur og höllin þétt setin. Stjörnustrákarnir skoruðu fyrsta markið en það var samt aldrei spurning hvernig leikurinn færi. Pálmar var í miklu stuði í markinu og varð m.a. víti, hinn markvörðurinn kom einu sinni inn á til að freista þess að verja víti sem hann og gerði og einnig seinna skotið (því stjörnustrákarnir höfðu náð frákastinu). Heimaliðið vann með sex marka mun.

Davíð skutlaði okkur mæðginum heim og dreif sig svo á skrifstofuna. Hann ætlaði ekki að vera svo lengi en við mættumst á tröppunum rétt fyrir klukkan sex í morgun.

- Aftur komin helgi -

Noh enn ein helgin er að skella á. Nú er að byrja messutörn í Óháðu kirkjunnu. Næstu tvo sunnudaga eru fermingamessur og svo verður messað að kvöldi föstudagsins langa (og þá munum við flytja hluta af "Eine kleini orgelmesse" ásamt kirkjukór Kópavogskirkju) og svo er messa klukkan átta á páskadagsmorgun. Við munum reyndar flumflytja Hayden verkið í Kópavogskirkju strax eftir messu í Kópavogskirkju um hádegisbil á föstudaginn langa. Mjög spennandi allt saman.

Já, vá hvað er stutt í páska. Þetta er bara alveg að skella á.

Sat við saumana mína í gærkvöldi. Var að sauma jólakort með mynd af kirkju á. Rosalega flott en líka mjög smátt. Hluti af saumaskapnum er saumaður með hálfu spori og þakið á kirkjunni er bara saumað sem útlínur. Ég byrjaði á þessu korti á þriðjudagskvöldið og klára það líklega næst þegar ég ákveð að sauma það. Ég er nefnilega að sauma "Kossinn" á fullu líka, alveg búin að sauma þrjá dekkstu litina og er með fjórða litinn (af sjö alls). Dekksti liturinn myndar skugga á milli andlitanna og næst dekkstu litirnir mynda skuggana og varirnar í andlitunum svo það er mjög flott að sjá myndina verða til á jafanum þegar hún er saumuð svona.

Farið vel með ykkur og eigið góða helgi!

- Gamall "vinur" á næstu grösum -

Þegar ég kom heim í gær tók ég eftir mjög kunnuglegum bíl í næsta stæði, Daihatsu Grand Move, meira að segja bílnúmerið var kunnuglegt, ON367. Þetta var "gamli bíllinn" sem við áttum á undan Fíatinum. Mér fannst mjög vinalegt en svolítið skrýtið að sjá hann fyrir utan núverandi heimilið okkar.

Í fyrradag fór ég á bókasafnið í Kringlunni og skilaði þeim bókum sem ég var búin að lesa. Bað um að framlent yrði á allar hinar bækurnar. Ein af þeim man ég samt ekki eftir að hafa séð í fórum mínum og ekki hefur ratast stafur um hana í lestrardagbókina mína. Í gær kíkti ég svo á Gegnir.is og sá þá að það hafði ekki framlengst tíminn á þessa tilteknu bók. Ég sendi fyrirspurn á aðalsafnið í Grófinni og sagði mínar farir ekki sléttar, heldur verulega brugðnar, var alveg eyðilögð yfir að finna ekki þessa bók. Ég fékk svar við fyrirspurninni í morgun og þar var mér tjáð að bókin hefði fundist upp í hillu á safninu og búið væri að taka hana af listanum hjá mér. Mér létti stórum.

- Danssýning 5. BH -

Í gær sýndu, Oddur Smári og krakkarnir í hans bekk foreldrum sínum, systkynum og þeim ættingjum sem einnig var boðið og mættu, nokkra dansa. Við fengum að sjá tvo línudansa, rúmbu, cha,cha,cha, dans ársins 2006 og körfuboltadansinn. Það sem þau voru flott og frábær. Sýningin byrjaði um sex og ég var örlítið stressuð með tímann því Davíð Steinn var með drengjakórnum á upptökuæfingu í Fella- og Hólakirkju og var búinn korter fyrir sjö. Ég var reyndar búin að búa hann undir að þurfa að bíða smá.

UM kvöldið skrapp ég á Friendtex fatakynningu til vinkonu minnar. Auðvitað freistaðist ég smá þótt ég sé ekki alveg í því fatanúmeri sem mér líður best í. En ég stoppaði ekki lengi því ég var á leið í saumaklúbb til tvíburahálfsystur minnar. Passaði mig reyndar á að stoppa ekki of lengi svo ég yrði komin í rúmið vel fyrir miðnættið.

EN aðeins um síðastliðna helgi, afmælishelgina mína. Á laugardagskvöldið fórum við Davíð á árshátíð SRB sem haldin var á Grand Hótel. Veislustjórar voru Davíð Ólafsson og Stefán Stefánsson og voru þeir með undirleikara með sér. Tvær úr kortadeildinni tóku sig til og laumuðu þeim upplýsingum að þeim að það væri afmælisbarn í salnum. Milli forréttar og aðalréttar báðu þeir svo Önnu Sigríði (mig) um að rísa á fætur. Þeir sungu svo afmælislag í óperustíl við frumsamin texta áður en þeir báðu alla viðstadda um að standa á fætur syngja afmælislagið og hrópa svo þrefalt húrra á eftir. Þegar þjónnin sem þjónaði okkar borði vissi að ég ætti afmæli sagði hann að hvítvínsglasið sem ég hafði pantað með matnum væri í sínu boði. Glasið var reyndar nær tveimur glösum að magni hafði fengið vínið inn í karöflu og hafði þjónninn upphaflega sagt að ég fengi bónus þar sem vínið sem ég hafði pantað var volgt. Veislustjórarnir voru frábærir og klappaðir upp nokkrum sinnum þegar þeir voru að klára. Á eftir lék hljómsveitin BUFF fyrir dansi fram á rauða nótt. Við Davíð fórum reyndar heim um eittleytið.

ALLUR sunnudagurinn fór meira og minna í fótboltagláp og útsaum hjá mér. Við skruppum reyndar í Krónuna í Skeifunni og versluðum inn. Vorum heppin að fá allt sem var á listanum því verslunin er að hætta og þar af leiðandi eru þeir hættir að taka inn nýjar vörur. Það er sorglegt að þeir skuli vera að leggja þessa búð niður, ég var farin að versla þarna mjög reglulega og sá að það munaði mig heilmiklu.

Rifa augun reif og kát
raula lítinn brag.
Á mig kemur ekkert fát
ég er þrjátíuogníu í dag.

- Helgin í nánd -

Ósköp líða dagarnir eitthvað hratt. Lífið gengur samt sinn vanagang. Oddur Smári var mjög duglegur í ritgerðavinnu í vikunni. Hann hafði lært af fyrri vinnubrögðum og bætt þau verulega. Hann valdi að skrifa um Akureyri og átti að skila amk einni blaðsíðu, handskrifaðri, í gær. Strákurinn var búinn að skrifa ritgerðina á þriðjudaginn. Aftur á móti var ég mjög hissa á Davíð Steini, hann gerði þetta svo rétt og vel síðast en tveim dögum fyrir skil (skilin voru í dag) var hann ekki einu sinni búinn að velja sér efni. En minn tók sig á og skrifaði ágætis ritgerð um Mývatn í gærkvöldi. Ég benti honum samt á að betra væri að gera þetta eins og hann gerði það síðast, velja sér efni sem fyrst, leita upplýsinga, leyfa málunum að gerjast og eiga þá bara eftir að fínpússa daginn fyrir skil. Svo verður bara að koma í ljós hvort þeir bræður tileinki sér þessa aðferð eða ekki.

Á kóræfingu í fyrrakvöld mætti kirkjukór Kópavogskirkju til okkar og stjórnandi þeirra sem reyndar er að hætta mjög fljótlega. Vel gekk á æfingunni og var mjög gaman. Í kaffinu var boðið upp á afganga frá Bjargarkaffinu um síðustu helgi. Ég lét samt ekki freistast.

Saumaskapurinn gengur bara þokkalega. Ég er jafnvel að spá í að hvíla "kossinn" og sauma eins og eitt stykki jólakort fljótlega.

Farið vel með ykkur og hafið það gott um helgina!

- Örstutt -
1000

Jibbí, ég er komin með uppþvottavél aftur, og hún virkar fínt. Þetta er uppþvottavélin sem var á Grettisgötunni þar sem systir mín og hennar fjölskylda bjuggu síðast.

Það var nokkur þeytingur á mér í gær. Sótti kórkexið upp í Hallgrímskirkju. Stoppaði stutt heima og kom Oddur Smári með þegar ég skutlaði bróður hans á upptökuæfingu í Fella- og Hólakirkju. Síðan lá leiðin yfir í Veghúsin þar sem mamma var að passa Bríeti. Afhenti henni fermingamyndina og nú hefur hún tæpar þrjár vikur til að ramma hana inn. Við stoppuðum ekki lengi því Oddur Smári gleymdi sundskýlunni sinni í æfingabúðunum og hann er að fara í sundtíma á morgun svo við komum við í Hagkaup áður en ég skutlaði honum á karateæfingu.

Í gærkvöldi lauk ég við Lukkukettina og merkti mér þá. Skammstöfunin og ártalið kemur samt ekki til með að sjást eftir að ég verð búin að ramma myndirnar inn. Svo byrjaði ég á kossinum, saumaði í kringum jafann og tók miðjuna.

- Annasöm helgi -

Ég hitti mömmu og aðra konu í Bónus við Holtagarða á þriðja tímanum á föstudaginn. Saman fylltum við þrjár körfur að ýmsu matarkyns sem nota átti í kóræfingabúðunum um helgina. Ég kom heim um hálffjögur. Davíð Steinn var búinn að finna sig til alveg sjálfur. Ég fór yfir listann með honum en hann hafði engu gleymt. Rétt fyrir fimm skutlaði ég stráknum upp að Hallgrímskirkju. 33 kórdrengir (þrír voru veikir), tvær eldhúsdömur, átta eða níu hópstjórar, kórstjóri og undirleikari lögðu af stað með rútu til Hlíðardalsskóla nokkru seinna.

Rétt fyrir níu á laugardagsmorguninn var ég mætt í rope yoga tíma númer 6. Náðum að gera allar tíu kviðæfingarnar og svo sjö æfingar á hvorri hlið. Svo voru góðar teygjur og slökun í restina. Ég kom heim rétt á undan Davíð en hann var að koma frá því að skutla Oddi Smára á rútuna sem fór frá Laugardalshöll með 9-11 ára frjálsíþróttakrökka á leið í æfingabúðir á Laugarvatn. Ég dreif mig í sturtu og skrapp svo til Inger í esperanto tíma. Við notuðum tímann til að skrifa niður (á esperanto auðvitað) hvað við ætlum að borða, drekka og spjalla um á esperanto á kaffihúsi saman fljótlega.

Skrapp í Hagkaup eftir að ég fór frá Inger og keypti m.a. efni í brauðtertuhring. Þegar ég kom heim fann ég manninn steinsofandi ennþá. Hann var að hugsa um að drífa sig á skrifstofuna en mér tókst að fá hann fyrst með mér í heimsókn til Helgu systur og Ingva mágs. Hittum frænku okkar systra og hennar mann þar. Eftir heimsóknina skutlaði Davíð mér heim og fór sjálfur á skrifstofuna. Ég skipti um á hjónarúminu, setti í þvottavél og kláraði að sauma fermingamyndina. Um hálfsex skipti ég um föt og var mætt á veitingahúsið Ítalíu þar sem ég hitti þrjár af fjórum samstarfsstúlkum mínum og yfirmanneskjuna. Fjórða samstarfskonan var veik. Þarna áttum við saman tvær skemmtilega stundir yfir mat. Misjafnt var hvað hver pantaði, ein t.d. pantaði bara aðallrétt og gos og kaffi á eftir. Þrjár af okkur (þar á meðal ég) pöntuðum eina hvítvín saman. Ég var líka ein af þremur sem fékk mér forrétt, aðalrétt og eftirrétt og kaffi á eftir. Það eina sem skyggði á þessa góðu stund (fyrir utan að það vantaði eina í hópinn) var að þegar við vorum að borða eftirréttin var klukkan alveg að verða átta og það kom þjónn til okkar og sagði að borðið væri pantað klukkan átta. Sú yngsta í hópnum safnaði okkur saman í bílinn sinn og gerðist leigubílstjóri.

Eftir að ég kom heim bjó ég til brauðtertuhringinn og horfði svo á sjónvarpið fram eftir kvöldi.

Davíð var búinn að lofa að hjálpa til á karatemóti í morgun og átti að vera mættur í Kópavoginn um ellefu. Fyrst skutlaði hann mér samt að ná í Fíatinn sem var enn á Laugaveginum frá því í gærkvöldi. Ég var mætt á kóræfingu um tólf með brauðtertuna með mér því í dag var svokölluð Bjargar-messa og þá selur kvenfélag óháða safnaðarins meðlæti með kaffinu (flestir kórfélagar og kvenfélagskonur leggja eitthvað til veislunnar). Mamma og Davíð Steinn komu við að sækja húslyklana hans um eittleytið. Stráksi vildi frekar fara heim og vera einn þar heldur en að vera í messunni. Ég kom heim um þrjú (sleppti alveg kirkjukaffinu) og Davíð og Oddur Smári rúmum hálftíma síðar.

Núna eru nafnarnir að hjálpast að við að gera enskuverkefni. Mig langar að drífa í að ljúka við að sauma lukkukettina svo ég geti byrjað á nýju saumaverkefni fljótlega. Á nóg af ósaumuðum myndum eins og fram hefur komið áður.

Að lokum langar mig að geta þess að næsta færsla verður tímamótafærsla því hún verður númer 1000. Þessi færsla er semsagt númer 999!

- Danssýning 5HLE -

Við vorum öll mætt í hátíðarsal Hlíðaskóla um fimm í gær. Davíð Steinn og allir hinir í bekknum hans vorum um það bil að fara að sýna okkur nokkra dansa sem þau voru búin að læra. Oddur Smári ákvað að sleppa karateæfingu og koma með. Dansararnir byrjuðu á að sýna okkur tvo línudansa. Næst voru strákarnir beðnir um að bjóða dömunum upp í rúmbu. Þegar allir strákarnir voru komnir með dansfélaga voru þrjár stakar stúlkur eftir. Danskennarinn vissi af Oddi í salnum og spurði hvort hann væri tilbúinn að hjálpa þeim. Og hvort hann var. Hann hjálpaði til í rúmbunni og einnig í næsta dansi sem var cha, cha, cha. Að lokum dönsuðu krakkarnir dans ársins og körfuboltadansinn (sá dans var bónus fyrir hvað þau höfðu staðið sig vel á haustönninni). Á eftir sýningunni fengu allir sér af hlaðborðinu en allir höfðu lagt eitthvað í púkk.

Annars var ég í fimmta rope yoga tímanum í morgun. Það er mjög gott að byrja daginn á þessum æfingum. Vellíðanin er gífurleg og ég get svo svarið það að maður er brosandi allan daginn.

- Keppni og kappleikir -

Strákarnir áttu ekki að mæta fyrr en hálfsex (í stað hálffimm) í Laugardalshöll. Þá var upphitun og svo var keppni í 60m, langstökki, kúluvarpi og 800 m hlaupi milli krakka í yngri aldursflokkunum. Keppendur komu frá öðrum félögum líka. Mínir kepptu í elsta flokknum (11 ára) og gekk svona misvel en voru þó eitthvað að bæta sig miðað við þeirra fyrri árangur. Það voru þrjár greinar á dagskrá hjá þeim í gær, ein greinin, 800 m hlaup, verður háð seinni partinn í dag en þá verða tvíburarnir fjarri góðu gamni (ég held samt að Oddur Smári sé bara fegin því). Um sjö leytið skrapp ég frá til að kaupa fjölskyldutilboð á KFC. Ég kom til baka um hálfátta og þá áttu þeir enn eftir að vera í rúman klukkutíma á svæðinu. Það kom sér einkar vel fyrir mig því ég gat þá horft á fyrri hálfleikinn í leik Liverpool og Barcelona. Þvílíkur hálfleikur, "mínir menn" áttu að skora amk 3 mörk. Markskot hálfleiksins voru tíu á móti einu og voru sumir boltar að sleikja stangir eða slá. Ég hélt að sjálfsögðu með (og held enn, hef gert það lengi) með Liverpool. En ég held líka með Eiði Smára og var bara nokkuð sátt við að hann skyldi skora eina mark leiksins. Og þar sem Liverpoolmenn unnu fyrri leikinn í Barcelona 2:1 þá fóru þeir áfram á fleiri mörkum skoruðum á útivelli.

- Orðabullumbull -

Vindurinn strauk mér svo blítt um kinn

sveifluðust lokkar í allar áttir.

Ég verð þó að bíða enn um sinn

að opnaðar verði allar gáttir.

Glaðlegar hugsanir huga minn fylla

hætt get ég ekki að brosa.

Rétt er sér stundarkorn aðeins að tylla

samt ekki´ á blautan mosa.

Hvað er í gangi, ég bara spyr?

Tíminn hann þýtur hratt.

Niður ég sest og borða mitt skyr

samt var ekkert svo bratt.

Tímabært er þessu rugli að rjúfa

rangla tímanum mót.

Hlusta kannski á lagið ljúfa

láta sig dreyma um bót.

- Sunnudagskvöld -

Strákarnir eru sofnaðir og Davíð er að vinna. Hann fór á skrifstofuna um miðjan dag. Rétt fyrir átta sótti hann okkur Odd Smára og fór með okkur á kvöldvöku í Hallgrímskirkju þar sem Davíð Steinn var að syngja með drengjakórnum, fermingarbörn fluttu helgileik um sköpun ljóssins, ung stúlka spilaði á hörpu, strengjakvartett og tvö klarinett fluttu tvo kafla úr þekktu verki, Pétur Benediktsson flutti tvö lög eftir sjálfan sig og svo var einnig samsöngur, hugvekja og bænastund. Davíð skutlaði okkur mæðginunum heim og fór svo aftur að vinna.

Ungt par er búið að kaupa risíbúðina og er að koma sér fyrir. Í dag bankaði smiður upp á og vildi fá að skoða smá verksummerki eftir sig. Um var að ræða smá gat niður úr loftinu í herbergi tvíburanna. Hann lofaði að spasla í þetta og mála yfir svæðið við tækifæri.

Ég fór í Laugardalshöll og sá Valsara vinna Akureyri í handbolta karla í dag. Hitti tvær frænkur mínar á leiknum sem fór 32:28 fyrir mína menn. Fyrsta markið kom ekki fyrr en á fimmtu mínútu og það voru norðanmenn sem skorðuðu það. Þeir komust í 2:0 en svo skoruðu Valsmenn 7 mörk í röð og eftir það var eiginlega aldrei spurning um hvernig leikurinn myndi fara.

- Ýmislegt -

Enn ein helgin er runnin upp. Á fimmtudaginn beið mín miði frá Margaretha um að varan (jóladúkurinn sem ég sé fyrir mér á stofuborðinu einhver næstu jólin), væri kominn. Ég fór strax eftir vinnu í gær og sótti þetta.

Fermingamyndin er langt komin. Nú á ég aðeins eftir að ljúka við að sauma blómin, kyrtilinn, nafn fermingarbarnsins og fermingardaginn. Og þá verður það líklega bara "Ugla sat á kvisti... Að vísu á ég eftir að klára annan lukkuköttinn (þennan sem er að fylgjast með fiðrildunum) og ramma myndirnar inn. Einnig á ég hálfsaumað jólakort.

Rétt fyrir sex skutlaði ég Oddi Smára á aukaæfingu með sensei Poh Lim (í svokallaðar æfingabúðir). Ég skrapp og setti bensín á Fíatinn en fór svo og fylgdist aðeins með æfingunni. Ég var líka með saumana mína og bók (nema hvað) og saumaði og las á meðan ég beið.

Í morgun dreif ég mig á fætur rétt upp úr átta til að vera vel vöknuð á laugardags rope yoga æfingunni sem hófst rétt fyrir níu. Æfingin var mjög góð. Sumir voru að koma í fyrsta skipti og að þessu sinni var kennarinn með konu til aðstoðar sem kemur til með að vera með laugardagsæfingarnar. Ég finn enn fyrir töluverðum harðsperrum í kviðnum en það er víst bara gott. Guðni sagði að "ég væri með fullan kvið af ánægju".

Davíð ætlar að fara með Oddi Smára í karateæfingabúðir dagsins sem eru á sama tíma og laugardagsæfingarnar hjá stráknum. Þetta er síðasti tíminn sem sensei Poh Lim kennir. Og seinni partinn í dag verður Davíð Steinn sóttur ásamt fjórum öðrum drengjum úr drengjakórnum og farið verður af stað út í óvissuna.

Farið vel með ykkur.

- Nýr mánuður -

og bráðum aftur komin helgi

Ég fór í rope yoga tíma tvö í morgun og að þessu sinni sá ég að það voru tvær sturtur í klefanum. Ákvað samt að halda mig við áætlun mína. Mér tókst að sleppa við harðsperrur í handleggjum en er frekar aum frá bringu og niður á læri. Það á eftir að jafna sig fljótlega. Við gerðum allar tíu kviðæfingarnar (á bakinu) og tvær æfingar að auki á hvorri hlið. Þetta er bara gott og frábært að framundan séu sjö vikur í viðbót plús tíminn á laugardaginn.

Kóræfingin var í Kópavogskirkju í gærkvöldi. Aftur var okkur skipt upp í karla og kvennaraddir og farið vel yfir alla þrjá kaflana (af sex) sem við erum búin að fá í hendurnar. Í lokin sungum við saman yfir tvo af köflunum. Það gekk svona þokkalega. Allt í einu var klukkan orðin hálftíu. Mikið sem tíminn getur hert á sér ef verið er að gera eitthvað skemmtilegt, og nógu hratt fer hann fyrir...