- Orðabullumbull -

Vindurinn strauk mér svo blítt um kinn

sveifluðust lokkar í allar áttir.

Ég verð þó að bíða enn um sinn

að opnaðar verði allar gáttir.

Glaðlegar hugsanir huga minn fylla

hætt get ég ekki að brosa.

Rétt er sér stundarkorn aðeins að tylla

samt ekki´ á blautan mosa.

Hvað er í gangi, ég bara spyr?

Tíminn hann þýtur hratt.

Niður ég sest og borða mitt skyr

samt var ekkert svo bratt.

Tímabært er þessu rugli að rjúfa

rangla tímanum mót.

Hlusta kannski á lagið ljúfa

láta sig dreyma um bót.

- Sunnudagskvöld -

Strákarnir eru sofnaðir og Davíð er að vinna. Hann fór á skrifstofuna um miðjan dag. Rétt fyrir átta sótti hann okkur Odd Smára og fór með okkur á kvöldvöku í Hallgrímskirkju þar sem Davíð Steinn var að syngja með drengjakórnum, fermingarbörn fluttu helgileik um sköpun ljóssins, ung stúlka spilaði á hörpu, strengjakvartett og tvö klarinett fluttu tvo kafla úr þekktu verki, Pétur Benediktsson flutti tvö lög eftir sjálfan sig og svo var einnig samsöngur, hugvekja og bænastund. Davíð skutlaði okkur mæðginunum heim og fór svo aftur að vinna.

Ungt par er búið að kaupa risíbúðina og er að koma sér fyrir. Í dag bankaði smiður upp á og vildi fá að skoða smá verksummerki eftir sig. Um var að ræða smá gat niður úr loftinu í herbergi tvíburanna. Hann lofaði að spasla í þetta og mála yfir svæðið við tækifæri.

Ég fór í Laugardalshöll og sá Valsara vinna Akureyri í handbolta karla í dag. Hitti tvær frænkur mínar á leiknum sem fór 32:28 fyrir mína menn. Fyrsta markið kom ekki fyrr en á fimmtu mínútu og það voru norðanmenn sem skorðuðu það. Þeir komust í 2:0 en svo skoruðu Valsmenn 7 mörk í röð og eftir það var eiginlega aldrei spurning um hvernig leikurinn myndi fara.

- Ýmislegt -

Enn ein helgin er runnin upp. Á fimmtudaginn beið mín miði frá Margaretha um að varan (jóladúkurinn sem ég sé fyrir mér á stofuborðinu einhver næstu jólin), væri kominn. Ég fór strax eftir vinnu í gær og sótti þetta.

Fermingamyndin er langt komin. Nú á ég aðeins eftir að ljúka við að sauma blómin, kyrtilinn, nafn fermingarbarnsins og fermingardaginn. Og þá verður það líklega bara "Ugla sat á kvisti... Að vísu á ég eftir að klára annan lukkuköttinn (þennan sem er að fylgjast með fiðrildunum) og ramma myndirnar inn. Einnig á ég hálfsaumað jólakort.

Rétt fyrir sex skutlaði ég Oddi Smára á aukaæfingu með sensei Poh Lim (í svokallaðar æfingabúðir). Ég skrapp og setti bensín á Fíatinn en fór svo og fylgdist aðeins með æfingunni. Ég var líka með saumana mína og bók (nema hvað) og saumaði og las á meðan ég beið.

Í morgun dreif ég mig á fætur rétt upp úr átta til að vera vel vöknuð á laugardags rope yoga æfingunni sem hófst rétt fyrir níu. Æfingin var mjög góð. Sumir voru að koma í fyrsta skipti og að þessu sinni var kennarinn með konu til aðstoðar sem kemur til með að vera með laugardagsæfingarnar. Ég finn enn fyrir töluverðum harðsperrum í kviðnum en það er víst bara gott. Guðni sagði að "ég væri með fullan kvið af ánægju".

Davíð ætlar að fara með Oddi Smára í karateæfingabúðir dagsins sem eru á sama tíma og laugardagsæfingarnar hjá stráknum. Þetta er síðasti tíminn sem sensei Poh Lim kennir. Og seinni partinn í dag verður Davíð Steinn sóttur ásamt fjórum öðrum drengjum úr drengjakórnum og farið verður af stað út í óvissuna.

Farið vel með ykkur.

- Nýr mánuður -

og bráðum aftur komin helgi

Ég fór í rope yoga tíma tvö í morgun og að þessu sinni sá ég að það voru tvær sturtur í klefanum. Ákvað samt að halda mig við áætlun mína. Mér tókst að sleppa við harðsperrur í handleggjum en er frekar aum frá bringu og niður á læri. Það á eftir að jafna sig fljótlega. Við gerðum allar tíu kviðæfingarnar (á bakinu) og tvær æfingar að auki á hvorri hlið. Þetta er bara gott og frábært að framundan séu sjö vikur í viðbót plús tíminn á laugardaginn.

Kóræfingin var í Kópavogskirkju í gærkvöldi. Aftur var okkur skipt upp í karla og kvennaraddir og farið vel yfir alla þrjá kaflana (af sex) sem við erum búin að fá í hendurnar. Í lokin sungum við saman yfir tvo af köflunum. Það gekk svona þokkalega. Allt í einu var klukkan orðin hálftíu. Mikið sem tíminn getur hert á sér ef verið er að gera eitthvað skemmtilegt, og nógu hratt fer hann fyrir...

- Lestrarprestur -

Tommi og Teddi næstum sjö ára sonur hans kíktu aðeins við í gærkvöldi. Við vorum búin að frétta að strákurinn væri duglegur að lesa og spurðum hvort hann væri alger lestrarhestur. -"Ekki hestur, prestur", sagði strákurinn þá.

Mér tókst að koma mér í rúmið rétt rúmlega tíu í gærkvöldi og leggja frá mér bókina Heppin eftir Alice Sebold um hálftíma síðar. Ég vaknaði svo um hálfsex í morgun, spennt fyrir fyrsta rope yoga tímanum í tæpt ár. Var mætt í Rope Yoga setrið fyrir sex en tíminn byrjar ekki fyrr en 6:15. Guðni Gunnarsson sér sjálfur um námskeiðið og á rúmum sjötíu mínútum náði hann að fara yfir allar tíu æfingarnar á bakinu, góðum teygjum og slökun í restina (reyndar var líka slökun í upphafi tímans). Reyndi að passa mig að nota ekki handleggina of mikið, nema til stuðnings, minnug allra aumu vöðvanna fyrir ári síðan. Það kemur svo í ljós á morgun hvort ég verð styrð um allan líkamann eða bara frá mitti og niður úr. Eini gallinn við þetta námskeið er að það virðist ekki gert ráð fyrir að maður fari í sturtu eftir tímana. Námskeiðið er frá 6:15-7:25 þriðjudaga og fimmtudaga og á laugardögum klukkan 8:50-10:00 næstu átta vikurnar. Það er semsagt of knappur tími til að fara heim í sturtu áður en maður mætir til vinnu virku dagana. Hvað er þá til ráða? Líklega verður endirinn sá að ég dríf mig úr námskeiðinu í vinnu og fer í snögga sturtu þar áður en ég hef vinnudaginn.

- Annasöm helgi að baki -

Á föstudagskvöldið var, var árshátíð hjá starfsfólki Óháðu kirkjunnar. Tvíburahálfsystir mín sótti okkur Davíð stuttu fyrir átta. Kokkar frá Sómasamlokum buðu upp á flott hlaðborð með ýmisskonar forréttum, kalkún og lamb í aðalrétt og svo var einhver eftirréttur í boði sem ég smakkaði ekki á. Aldrei þessu vant (amk þau skipti sem við höfum mætt) mætti Ómar Ragnarsson ekki á svæðið. En skarðið hans var vel fyllt. Kristinn var með nokkra góða brandara og smá annál, Víglundur kom með gítarinn og dreifði nýjasta textanum við lagið "Gvendur á Eyrinni" og Adda settist við píanóið og spilaði undir fjöldasöng í nokkrum öðrum lögum. Kvöldið var hið allra skemmtilegasta.

Helga systir hringdi um hálftíu á laugardagsmorguninn og sagðist mundu skila tvíburunum (sem höfðu gist hjá henni) fljótlega. Hún kom með báðar stelpurnar með sér og gaf sér sér tíma til að fá sér kaffi sopa. Rétt fyrir tólf skutlaðist ég með karatestrákinn á æfingu. Seinsei Poh Lim var með æfinguna en hann verður með æfingabúðir um næstu helgi svo líklega verður hann með einhverjar fleiri æfingar í vikunni. Það er verið að auglýsa eftir starfskrafti í ræstingar í Þórshamri og sá sem sá um þessi mál er hættur. Poh fékk stórukrakkana til að þrífa gólf, glugga og fleira og sagði að það væri góð karateæfing.

Davíð og Oddur Smári fóru á boltamót sem sá fyrrnefndi tók þátt í. Minn maður slasaðist á ökkla í upphituninni en var samt með. Það fór ekkert sérlega vel með fótinn á honum og er hann draghaltur maðurinn. Samt vill hann ekki láta kíkja á hann. Ég skildi Davíð Stein eftir einan heima um fimm og var mætt skömmu síðar að fagna vinnufélaga mínum sem var að halda upp á útskrift úr viðskiptafræði í Hálskólanum. Haldið var upp á þetta í Kaffi Reykjavík milli fimm og sjö þennan dag. Þetta var hið skemmtilegasta mannamót.

Í gær var svo messa í Óháðu kirkjunni. Það var alveg full kirkjan. Bjöllukórinn spilaði í upphafi og aftur í lok messu, fermingarfeðginin Örn Árnason og Sólrún Arnardóttir lásu fyrri og síðari ritningalestur, Bjartur Logi tók lagið rétt fyrir predikun og kristniboðinn Ragnar sá um predikunina. Venjulega eru messur ekki lengri en 40-50 mín en þessi stóð yfir í um 70 mínútur og var verulega skemmtleg.

Eftir messu verslaði ég í Krónunni og ákvað að hafa læri í sunnudagsmatinn. Keypt líka fullt af mjólk, álegg, brauð, ávexti og smotterí fleira. Karfan var samt innan við tíu þús. kr.

- Föstudagur -

Helgin er nýliðin og nú er önnur að skella á. Með sama áframhaldi verða aftur komin jól áður en maður nær að snúa sér marga hringi.

Seinni partinn í gær skutlaði ég Oddi Smára og Degi á frjálsíþróttaæfingu. Davíð Steinn kvartaði undan verk í ökkla og sagðist ekki treysta sér á æfingu. En hann notaði þennan tíma mjög vel og fór langt með að skrifa ritgerð um Tröllaskaga. Hann var reyndar svo séður að vera búinn að kíkja yfir efnið og afla sér heimilda svo þetta gekk ágætlega hjá honum. Þetta var erfiðara hjá Oddi Smára. Hann hafði bara ákveðið hvað hann ætlaði að skrifa um, Ísafjörð, en var sama og ekkert búinn að lesa sér til um staðinn. Hann byrjaði fljótlega eftir að hann kom heim úr æfingum og hélt áfram eftir kvöldmat. Klukkan var að verða tíu þegar hann hætti, óánægður með að hafa ekki náð að skrifa tvær blaðsíður.

Ég vissi ekki að ef maður gúgglar "Lafði Rós" kemur bloggsíðan mín fyrst í upptalningunni. Í síðustu viku hafði samband við mig maður sem var búinn að taka að sér veislustjórastöðu á árshátíð og var að leita að þessu efni. Því miður var ég ekki með söguna því ég fékk hana lánaða frá einum kórfélaga mínum á sínum tíma og athugaði ekki að taka afrit af henni til eignar.

Hulda frænka varð 7 ára í gær. Vá, mér finnst svo stutt síðan ég var að passa hana á morgnana. Í dag á Sandra Ósk sjö ára afmæli en ég var að passa hana seinni veturinn sem ég var með Huldu, þ.e. þegar þær voru á öðru árinu og að bíða eftir leikskólaplássi.

- Meiri þeytingur og kóræfing -

Strax um fjögur fór ég á bókasafnið. Bækurnar voru komnar á síðasta skiladag. Ég skilaði þeim flestum en framlengdi þrjár. Sótti mér svo slatta af bókum í viðbót. Reyndar segir "Gegnir" að ég sé ekki með neina bók í útláni sem stendur en það stenst ekki. Líklega er bara bilun í kerfinu. Ég var komin heim upp úr hálffimm en gat ekki stoppað mjög lengi þar sem búið var að boða til stjórnarfundar með útgáfunefnd í foreldrafélagi DKR á sjötta tímanum. Fundurinn var ekki mjög langur og náði ég að skreppa heim í tæpan klukkutíma áður en kominn var tími til að sækja karatestrákinn (eða "red ninja" á æfingu). Hann var sá eini sem mætti á æfingu í öskudagsbúning. Þegar ég var búin að skila stráknum heim sá ég að það tók því ekki að fara inn, það var stutt í að kóræfingin byrjaði. Að þessu sinni kom Kópavogskirkjukórinn í heimsókn til okkar. Tveir tímar voru mjög fljótir að líða enda mjög gaman á æfingunni. Þar sem stjórnendur voru tveir var okkur skipt upp í karla og kvennaraddir eftir upphitunina. Hálftíma seinna sungum við einn kafla yfir saman áður en við fórum í kaffi. Við sungum hinn kaflann yfir eftir kaffi áður en við skiptum aftur liði og fengum nýjan kafla í hendurnar.

- Þeytingur -

Hálftíma eftir að ég kom heim í gær skutlaðist ég með söngfuglinn á kóræfingu. Á heimleiðinni kom ég við í Suðurveri og keypti örfáar vatnsdeigsrjómabollur. Ég var ekki búin að vera lengi heima þegar kominn var tími til að skutla karatestráknum á æfingu en ég hafði boðist til þess. Ég fór aftur heim og undirbjó kvöldmatinn á hálftíma. Þá var kominn tími til að sækja söngfuglinn. Skutlaði honum heim og fór svo upp í Þórshamar og beið eftir karatestráknum. Eftir kvöldmat vöskuðum við Davíð upp og ég bjó til kaffi. En ég stoppaði ekki lengi heima, eftir uppvask og einn kaffibolla skrapp ég til tvíburahálfsystur minnar. Tveir og hálfur tími þar voru ekki lengi að líða, með sauma við hönd og á spjalli við vinkonu sína.

- Helgin komin og farin -

Já, tíminn lætur ekki bíða eftir sér frekar en fyrri daginn. Strákarnir biðu tilbúnir úti, með töskur (föt til skiptanna) þegar ég kom heim rúmlega fjögur sl. föstudag. Ég rétt skrapp inn með smá dót (sem betur fer því strákarnir höfðu skilið eftir opið inn í íbúð og ljós alls staðar). Ég varð ekkert smá glöð þegar ég sá að það var kominn miði frá Margaretha um að vörurnar væru komnar. Ég hafði reyndar ákveðið að koma við þar fyrst ég yrði í nágrenninu. En fyrst fórum við mæðginin og keyptum öskudagsbúninga á bræðurnar. Eftir þau viðskipti sótti ég vörurnar. Því næst lá leiðin upp í Grafarvog þar sem ég skildi strákana eftir en þeir fóru austur með afa sínum og ömmu skömmu síðar.

Ég skrapp heim að skipta um föt og gat ekki stillt mig um að kíkja á handavinnudótið. fermingamyndin og flestar hinna sem ég pantaði voru í pokanum (ein var reyndar ekki með þar sem ég pantaði hana nokkrum dögum seinna)en svo fann ég þessa líka, mundi ekki eftir að hafa pantað hana en ekki kvarta ég yfir að fá nóg af sauma verkefnum. Eftir að hafa skoðað dótið dreif ég mig í púlstofuna í Lágmúlanum þar sem ég eyddi næstu þremur tímum með skemmtilegu fólki. Vann alla fjóra púl-leikina sem ég spilaði en þann síðasta bara vegna þess að mótherjinn setti svörtu kúluna ofan í aðeins of snemma.

Þegar ég kom heim byrjaði ég strax að undirbúa saumun á fermingarmyndinni. Saumaði hringinn í kringum jafann og tók miðjuna. Ég féll aftur í þá gryfju að taka miðjuna eins og hún var merkt á munstrinu og var búin að sauma of mikið til að breyta því. En miðjan á munstrinu gerir ekki ráð fyrir nafninu sem er saumað undir eftir á. Þetta hlýtur samt að bjargast eins og í fyrra. Ég greip í saumana öðru hvoru alla helgina, mislengi í einu. Er búin með stjakann og gulu geislana (en ekki það hvíta í miðjunni og blómabreiðuna hægra meginn við stjakann og alla skugga á kirtlinum sem stúlkan klæðist. Haldið þið ekki að ég nái að ljúka við þessa mynd fyrir 1. apríl n.k? (Þ.e. ef ég verð þá ekki handlama).

Á laugardagskvöldið fórum við hjónin í fertugsafmæli. Mikið fjör og mikið gaman. Kvöddum um eitt-leytið því ég þurfti snemma á fætur morguninn eftir.

Í gærmorgun var ég komin austur á Hellu rúmlega átta. Var með kórbúninginn hans Davíðs Steins með mér. Gat stoppað í rúman hálftíma. Strákurinn var mættur í kirkjuna rétt fyrir tíu og pabbi hans sótti hann svo um tvö í klifurhúsið en þangað fóru kórdrengirnir eftir messu. Honum var svo boðið í afmæli til bekkjarsystur sinnar seinni partinn. Hann hélt endilega að afmælið byrjaði klukkan sex og fór ekki fyrr en þá og mætti því klukkutíma seinna í afmælið en allir hinir. En það gerði lítið til.

Ég dreif mig á handboltaleik ÍR - Valur (23:35) góð úrslit miðað við að staðan var 5:0 fyrir ÍR þegar sjö mínútur voru búnar af leiknum.

Davíð fór í vinnuna eftir að hafa sótt strákinn og hann kom ekki heim fyrr en um sex í morgun. ÉG er farin að halda að þessari törn ætli aldrei að ljúka.

Bolla, bolla.

- Kóræfing í Kópavogskirkju -

Oddur Smári valdi það að sleppa því að fara í sturtu eftir karateæfinguna í gær til að þurfa ekki að ganga heim líka. Ég var á stjórnarfundi v/Drengjakórsins milli fimm og rúmlega sex. Svo beið ég eftir að kóræfingin væri búin hjá Davíð Steini. Hann skaust svo fyrir mig inn í karateheimilið til að segja bróður sínum hvar bíllinn væri. Reyndar byrjaði hann á því að tilkynna Oddi Smára að þeir þyrftu að ganga heim. Sé alveg fyrir mér undrunarsvipinn sem hefur komið á karatestrákinn. Ég skutlaði tvíburunum heim og dreif mig svo í Kópavoginn. Þar tók kirkjukór Kópavogskirkju og stjórnandinn þeirra á móti okkur. Mæting var mjög góð og við byrjuðum á því að prófa að syngja þessa tvo kafla sem við erum búin að vera að æfa; Kyrie eleison og Agnus dei. Síðan skiptu kórstjórarnir okkur niður. Adda fór fram með alla strákana og við stelpurnar urðum eftir hjá Sigrúnu. Við æfðum raddirnar í köflunum sundur og saman og vorum svo áhugasamar að fylgdumst ekkert með tímanum. Allt í einu stóð Adda hjá okkur og spurði hvort við ætluðum ekki að taka okkur kaffipásu. Eftir pásuna æfðum við áfram aðskilin, sópran og alt saman og tenór og bassi saman, í c.a. 15 mín. Síðan sungum við kaflana saman aftur og þvílíkur munur. Við komum víst alveg ótrúlega miklu í verk í gærkvöldi. Næsta miðvikudag ætlar Kópavogskirkjukórinn að heimsækja okkur í óháðu kirkjuna.

- Góð hugmynd eða hvað? -

Það er nokkuð víst að þann 17. mars n.k. (á sjálfan afmælisdaginn minn) fer ég á árshátíð. Mér datt sí svona í hug að það væri alveg frábær hugmynd að halda upp á fertugs-afmælið mitt við það tækifæri. Það eru aðeins tveir gallar. Í fyrsta lagi þá verð ég bara þrjátíuogníu ára (en ég get haldið upp á það afmæli að ári í staðinn). Og í annan stað þá má ekki bjóða vinum og vandamönnum á árshátíðir (en það má bjóða maka og við Davíð getum alveg haldið upp á þetta tvö innan um slatta af vinnufélögum og þeirra mökum). Eða hvað? Kannski er þetta ekki svo góð hugmynd eftir allt saman.

Þegar ég hafði skutlað drengjunum í frjálsar í gær hitti ég norsku esperanto vinkonu mína. Við notðuðum klukkutímann mjög vel. Lásum þrjá kafla í Jen via mondo og gerðum öll verkefni sem tilheyrðu þeim köflum. Ég hugsa að það líði ekki á löngu áður en við getum farið saman á kaffihús og spjallað saman á esperanto. Það verður líklega bæði fróðlegt og skemmtilegt.

- Ég er bókaormur -

Þegar ég skilaði af mér bókum á safnið um mánaðamótin nóvember/desember sl. sá ég smá kompu auglýsta á 300 kr sem nota skyldi sem lestrardagbók. Ég var með klink á mér og keypti mér eitt stykki. Fyrsta færslan inn í bókina er skráð 8 desember. Það var bókin Týnd eftir Karin Alvtegen. Núna eru alls komnar 47 færslur. Ein af þeim bókum sem ég hef nýlokið er bókin Slepptu mér aldrei eftir Kazuo Ishiguro. Þetta er mjög grípandi og um leið sláandi bók. Skáldsagan er sögð í fyrstu persónu af liðlega þrítugri konu sem starfar sem hlynnir. Hlynnir að gjöfurum. Hún rekur sögu sína frá því hún man eftir sér. Hún ólst upp, ásamt fullt af öðrum börnum, á heimavistarskóla. Aldrei er talað um foreldra enda kemur í ljós að þessi börn eru klónuð með það í huga að nota líffærin úr þeim til ígærðslu. Ég mæli með þessari bók, hún er að mínu mati mjög góð.

- Saumaverkefni framundan -

Ég er að bíða eftir miða frá Margaretha. Mamma bað mig um að sauma fermingarmynd handa stúlkunni sem hún "passaði" nokkra vetur í röð. Ég átti reyndar munstrið til en datt í hug að það væri gaman að gefa munstrið með myndinni. En þetta var ekki það eina sem ég pantaði, ó, nei. Ég kolféll fyrir þessari, þessari og þessari. Þrátt fyrir að eiga líka fullt af myndum í jólakort ósaumuð þá freistaðist ég í tvær litlar páskamyndir líka. En fyrst á dagskránni er fermingamyndin og verð ég sennilega að sitja nokkuð mikið við þegar þetta kemur því stúlkan fermist á pálmasunnudag, 1. apríl næst komandi. Hugsanlega verð ég að finna mér jafa og nota afganginn af garninu frá myndinni sem ég saumaði í fyrra. Þetta kemur í allt í ljós mjög fljótlega.

- Helgarmál -

Davíð og Oddur Smári eru á karatemóti í Breiðablikshúsinu í Smáranum. Strákurinn er að keppa í kata og pabbinn að fylgjast með, styðja og hvetja. Við Davíð Steinn erum að sinna heimilisverkunum því þau urðu útundan í gær.

Hitti norsku esperanto-vinkonu mína um ellefu í gær. Þáði kaffi hjá henni og svo glugguðum við í nokkur blöð sem eru á esperanto og hún fær gefins. Tókum okkur góðan tíma og klukkan var að verða hálfeitt þegar ég kvaddi. Þá fór ég beint upp í Þórshamar og fylgdist með seinni helminginn af karatetímanum hjá Oddi Smára. Þegar við komum heim var félagi strákanna mættur á svæðið. Þeir fóru fljótlega, allir þrír, í Kringluleiðangur. Bræðurnir voru búnir að spara vasapeningana sína og lögðu í púkk til að kaupa sér nýjan tölvuleik.

Davíð fór á skrifstofuna og ég dreif mig í heimsókn til einnar vinkonu minnar. Við vorum ekki búnar að hittast síðan í október svo það var mál til komið. Ég hafði saumana mína með mér og stoppaði hjá henni í hátt í þrjá tíma. Það var mjög notaleg stund.

Framundan er messa. Mæting upp í kirkju um eitt, messað klukkan tvö, smá kaffisopi á eftir og komin heim upp úr þrjú. Svo er aldrei að vita nema ég skreppi á handboltaleik. Valsstrákarnir eru að fara í Framheimilið. Sjáum til, sjáum til.

- Vapaskapað upupp ápá ppmápálipi -

Eftir kvöldmat í gær fékk ég Odd Smára til að hjálpa mér við uppvaskið og þurrka. Ég veit ekki hvernig það byrjaði en allt í einu vorum við farin að tala saman og syngja á p-máli og við héldum það út allan þann hálftíma sem við vorum að verki. Strákurinn talar reiprennandi p-mál og var ekki í vandræðum með að syngja á því líka. Hann var mjög fljótur að læra þetta mál á sýnum tíma. Við Davíð ætluðum að nota þetta okkar á milli þegar við urðum vör við að strákarnir voru farnir að skilja enskuna en það virkaði ekki lengi, eiginlega bara mjög stutt.

- Skómál -

Ég er ekki að fara að skrifa um að skór tali sérstakt mál, he, he, hemm. Heldur hefur Davíð Steinn verið að kvarta undan þreytu í fótum og hælsæri og ekki treyst sér í frjálsar íþróttir síðustu tvö skipti. Ég er nýbúin að kaupa nýja inni-íþrótta-æfingaskó á strákana en ég hafði grun um að útiskór stráksa væru farnir að kreppa að. Þannig að þegar ég var búin að skutlast með Odd Smára og vininn á æfingu sótti ég hinn tvíburann. Við enduðum hjá Steinari Waage og fundum á hann mjög góða skó með innbyggðu innleggi (eða er það illegg?). Strákurinn er kominn í stærð 36. Á eftir skutlaði ég honum heim og dreif mig svo að sækja Odd Smára. Var komin um leyti sem æfingin var að klárast en þurti að bíða í tuttugu mínútur eftir stráknum. Samt fór hann ekki í sturtu. Hann hefur greinilega verið að spjalla mikið við vininn.

Það er alveg að koma helgi, aftur og nýliðin. Það verður nóg að gera og gerast m.a. er messa og svo er keppni í kata hjá Oddi Smára. Sú keppni er á sunnudagsmorguninn svo ég er hrædd um að ég komist ekki á hana. Veit ekkert hvað þetta tekur langan tíma en hann á að mæta klukkan tíu og ég á að mæta upp í kirkju um eitt. Kannski sleppur þetta en ég veit að Davíð getur alveg farið með strákinn. Það er samt skemmtilegra að fara bæði, eða öll.

- Dagarnir þjóta -

Tíminn líður alltof hratt. Í gær hitti ég kennara drengjanna í foreldraviðtali í skólanum. Strákarnir voru viðstaddir viðtalið við sinn kennara. Annar kennarinn hafði aðeins eitt að segja, fylgjast betur með þegar skipt væri um efni eftir frjálsan lestrartíma (strákurinn hverfur alveg inn í sögurnar sem hann les og heyrir þar af leiðandi oft ekki þegar kennarinn segir bekknum að taka upp aðrar bækur). Ég lýsti yfir ánægju minni að kennd væru vinnubrögð í skólanum.

Davíð Steinn treysti sér ekki á frjálsíþróttaæfingu en hann tók vel í að vaska upp fyrir mig í staðinn. Ég skrapp og las smá esperanto með norsku vinkonu minni. Kom heim um sex rétt á undan Oddi og Davíð kom ekkert löngu seinna. Það var amk borðaður matur á slaginu sjö og þá voru allir heima. Eitthvað hafði Davíð Steinn verið utan við sig í uppvaskinu því hann vaskaði bara upp það sem var í stóra vaskinum. En ég lét það óátalið, gerði bara smá grín að stráknum.

Davíð fór aftur í vinnu um níu leytið og ætlaði að koma heim upp úr miðnætti. Klukkan var víst orðin fjögur þegar hann skilaði sér. Törnin virðist ætla að halda áfram og það er spurning hvort ég ætti ekki að panta helgarpláss í bústað mjög fljótlega...

- Bústaðarferð -

Um helgina skruppum við í sumarbústað í landi Efri Reykja, ekki langt frá Laugavatni. Við ætluðum að vera komin þangað milli fjögur og fimm en vorum að leggja af stað úr bænum um það leyti. Byrjuðum á því að kíkja við á Bakkanum hjá tengdó. Síðan lá leiðin í KFC og Krónuna á Selfossi. Klukkan var rétt nýorðin átta er við komum í bústaðinn. Eitt af því fyrsta sem gert var var að láta renna í heita pottinn. Ég komst í hann um miðnætti og slakaði vel á.

Helga systir og Bríet komu eftir hádegi á laugardag. Hulda var í "sveitinni" hjá afa og ömmu og "Ingvadóttir" (eins og Bríet segir að pabbi sinn heiti) var að vinna. Helga fékk Davíð til að hjálpa sér með smá skólaverkefni. Við hin fórum m.a. í pottinn. Helgin var eiginlega alltof fljót að líða en mikið sem þetta var afsalppandi og gott að kúpla sig svona út. Ég las amk þrjár bækur og tók aðeins í saumana mína. Var líka með nótur og esperanto bækurnar með mér en gaf mér ekki tíma fyrir þær.

Á föstudaginn var komu bræðurnir með vitnisburð úr prófunum. Þeim gekk vel í öllu og lítur þetta mjög vel út. Lægsta einkunn hjá báðum er 7,5 (í leikfimi hjá Oddi Smára og í stafsetningu hjá Davíð Steini en hann hefur bætt sig alveg ótrúlega í því fagi). Annars voru þetta áttur, áttakomma fimm, níur, níukomma fimm og Davíð Steinn fékk tíu fyrir verkefnabókina í náttúrufræði. Meðaleinkunnin er 8 (7,9667 hjá Oddi Smára og 8,1 hjá Davíð Steini) og ég er að springa úr stolti.

Eftir einn og hálfan tíma verða afhent verðlaun fyrir kertasölu í drengjakórnum. Söluhæsti drengurinn fær bikar, fimm efstu fara í óvissuverð fljótlega og þeir sem seldu meira en 80 pakka fá 2000 kr. Davíð Steinn er í þriðja sæti og kemst í óvissuferð þriðja árið í röð. Hann seldi samtals 125 kaffi- og kertapakka. Sá sem seldi mest seldi 74 en það munaði bara tveimur pökkum á fyrsta og öðru sætinu.

Dagur var risinn úr rekkju
rigning úti og grátt.
Veruleikinn varð að tímaskekkju
var ég þó sátt.

Ég dreif mig í leppana lúin
langaði aftur í rúmið.
En skylduverkin ei voru búin
enda langt í kvöldhúmið.

Í spegilinn leit, blikkaði´og brosti
burstaði tennurnar vel.
Samt var ég enn í draumalosti
og nýlega komin frá hel.

Martröðin var enn svo lifandi´ og ljót
langaði henni strax að gleyma.
Það myndi ei duga að hlaupa við fót
því minningin fylgir um alla geima.

- Mi legis esperanto -

Í gær fóru strákarnir að sjá "Vef Karlottu" í Kringlubíó. Þeir voru með frímiða fyrir tvo en vinurinn sem fór með þeim (einn bekkjarfélagi Davíðs Steins) fékk líka ókeypis inn. Mamma hans skutlaði þeim og náði í þá. Það voru ánægðir bræður sem komu heim um sex.

Ég var mætt hjá norsku esperantovinkonu minni um ellefu í morgun. Þegar ég ætlaði að taka fram bækurnar kom í ljós að ég hafði gripið með mér rangan poka, kórnóturnar mínar. -"Það er eins gott að ég taki ekki esperantobækurnar mínar með mér í messu á morgun" sagði ég hlægjandi við vinkonu mína. Þetta kom ekkert að sök. Hún var með "Jen via mondo" og við lásum tvo kafla í henni og æfðum okkur munnlega á nokkrum æfingum. Við erum búnar að ákveða að skreppa einhvern tímann saman á kaffihús og tala bara saman á esperanto, megum bara panta á þýsku sagði vinkonan í gríni. Um hádegi skruppum við saman í Bónus en svo sótti ég Odda Smára á karateæfingu. Hann hafði labbað sjálfur á æfinguna, eins og hann gerir oftast á virkum dögum.

Davíð var að fara út úr húsi til að vinna. Það er búið að vera törn hjá honum og sér ekki alveg fyrir endann á henni. Hann hætti þó vinnu um hálfsjö í gærkvöldi og við ákváðum að vera grand á því og skruppum á Pizza Hut. Ég borða að vísu ekki svoleiðis en það eru ekki bara pizzur á matseðlinum. Er við komum heim skruppu nafnarnir saman á leiguna. Þeir leigðu "Pirots of the Carabían, the dead mans chest". Þetta var ágætis fjölskyldumynd.

stríðnispúkar

þau haga sér undarlega

orðin

þeysast um víðan völl

vilja ekki láta

ná sér

nokkur orð raða sér

upp og vilja

láta nota sig

skipulega

hvað gerir maður ef maður hefur

meiri þörf fyrir stríðnispúkana?

- KVEF -

Allt í einu er ég komin með stíflað nef og viðkvæman háls. Þetta var ekki beint það sem ég þurfti. Ég skil varla hvernig mér tókst að næla mér í þetta kvef, man ekki til þess að hafa verið með hroll... hmm og þó en það er meira en vika síðan.

"Strákarnir okkar" halda áfram að standa sig vel. Mér leist reyndar ekkert á blikuna þegar þeir voru fimm mörkum undir rétt fyrir fimm í gær og um það bil tuttugu mínútur liðnar af leiknum. Gat ekki hlustað lengur, hvað þá horft því ég var að fara á stjórnarfund. Fundinum lauk um hálfsjö og stuttu síðar voru drengirnir búnir á söngæfingu. Davíð Steinn sagði mér það þá að Íslendingar hefðu unnið 36:30. Ég spurði hann hvernig hann vissi það og þá hafði kórstjórinn fengið SMS með úrslitunum. Nú er bara vona að þeir taki Pólverjana í nefið í kvöld og þá eru þeir búnir að tryggja sig inn í 8 liða úrslitin.

Skutlaði stráknum heim og sótti hinn af karateæfingu. Síðan fór ég beint á kóræfingu. Við æfðum fyrir næstu messu og héldum svo áfram með nýja verkefnið sem við ætlum að syngja með kirkjukór Kópavogs í Kópavogskirkju í apríl. Það gekk bara vel á æfingunni og kvefið mitt virtist ekkert vera neitt fyrir eða há mér mikið.

Áfram Ísland!

- Óle, óle, óle, óle... -

Leikurinn í gær var bara snilld. Strákarnir okkar komu einbeittir og mjög ákveðnir til leiks og það gat ekkert stöðvað þá. Frakkar áttu hreinlega ekkert svar, þótt að það hafi gengi þokkalega í fyrstu að taka Óla Stefáns úr umferð í byrjun seinni hálfleiks. En íslensku strákarnir fundu fljótlega aðra leið. Ef frá eru taldar upphafsmínútur seinni hálfleiks þá átti liðið alveg magnaðan leik og það er ekki hægt að segja að það hafi komið neinn vondur/slæmur kafli. Og það er skondið að hugsa til þess að ef þeir hefðu unnið leikinn með meira en ellefu marka mun hefðu Frakkar farið heim, en Úkraínumenn komist áfram með okkur og með tvö stig en við án stiga. Skyldu Frakkarnir hafa vanmetið okkur svona? Þeir hefðu mátt búast við því að við myndum amk ekki leika með hangandi hendi og "tapa" með stæl. Alfreð lagði upp með að reyna að vinna með einu eða tveimur mörkum og ég held að enginn hafi átt von á að sigurinn yrði svona stór.

Annars var seinni parturinn í gær nokkuð annasamur. Dreif mig heim um fjögur og sinnti þvottahúsmálum. Davíð Steinn var ekki kominn heim en hann skilaði sér á réttum tíma og var mættur á kóræfingu á slaginu fimm. Ég dreif mig í Bónus og verslaði kex handa drengjunum svo þeir hefðu eitthvað að maula í kórhléinu. Eftir að hafa gengið frá kexinu fór ég á bókasafnið. Ég taldi mig vera að skila öllum bókum nema einni, sem ég er að lesa fyrir strákana en í ljós kom að það er ein önnur heima, ein sem ég er ekki búin að lesa (hvað skyldi ég hafa gert af henni?). Kom út af safninu með fullan poka og annan minni. Sótti söngfuglinn af æfingu, setti bensín á jeppann, skilaði stráknum heim og lagði svo fyrir utan rétt við Þórshamar. Beið úti í bíl og hlustaði á upphaf þessa ótrúlega leiks sem verður lengi í minnum hafður.

Davíð sá um kvöldmatinn og borðuðum við í leikhléinu. Eftir að úrslit voru ljós og leikurinn flautaður af skrapp ég til "tvíburahálfsystur minnar" og byrjaði þar á nýju saumaverkefni. Kvöldið var auðvitað alltof fljótt að líða.

- Mánudagur -

Ný vika er hafin. Helgin var undrafljót að líða. Á föstudaginn skutlaði ég Oddi Smára á aukaæfingu í karate, þar sem sensei Poh Lim var að kenna. Þegar kennarinn mætti á svæðið þekkti hann snáðann og sagði: "I remeber you, the strongest boy in Reykjavík" Strákurinn var ánægður með það. Hann lærði líka nýja æfingu í þessum tíma. Morguninn eftir skruppum við tvö saman í hús í Hafnarfirði þar sem ég fékk eina vinkonu mína til að stytta nýjar buxur á strákinn. Úr Hafnarfirðinum fórum við beint á laugardags-karate-æfingu. Ég beið á staðnum og fylgdist með æfingunni. Þar af leiðandi missti ég af byrjuninni á Liverpool - Chelsea sem fór 2:0 fyrir mína menn. Í gær horfði ég svo á Arsenal - Man. Utd. og hafði gaman af. Flottur leikur!

- Vikan senn á enda -

Dagarnir bruna áfram, hratt og örugglega. Það er búin að vera smá vinnutörn hjá Davíð undanfarna daga. Á miðvikudagsmorguninn kom hann heim klukkan sjö og var þá búinn að vera að heiman í vinnu í næstum sólarhring. Hann lagði sig til hádegis en þurfti þá að skreppa á fund. Hann var kominn heim um fjögur aftur þennan dag og ég notaði tækifærið og skutlaði Davíð Steini á kóræfingu á jeppanum. Oddur Smári labbaði á karateæfingu. Ég skrapp til mömmu og hún fékk leyfi til að koma með mér og hlusta á seinni helming kóræfingarinnar hjá drengjakórnum. Þegar æfingin var búinn skutlaði ég henni til bara og svo þurftum við Davíð Steinn að bíða góða stund eftir að Oddur Smári væri búinn. Ég skutlaði bræðrunum heim og fór svo sjálf beint á kóræfingu.

Á æfingunni fengum við hluta af nýju verkefni í hendurnar sem við ætlum að flytja með kirkjukór Kópavogs í kringum sumardaginn fyrsta. Það verður spennandi.

Í gærkvöld sótti ég vinkonu mína út á flugvöll um tíu. Hún var búin að falast eftir gistingu og var það auðsótt mál. Við áttum notalegar tvær stundir í gærkvöldi. Að vísu flaskaði ég á því að slökkva á imbanum og festumst við að nokkru leyti í fyrrihluta spennandi sakamálaþætti.

Framundan er helgi, heimilisverk, innkaup, fótbolti, handbolti og messa í Hallgrímskirkju sem drengjakórinn syngur við.

- Lasleiki -

Tvíburarnir eru alveg einstaklega hraustir alla jafna. Í gær var kvartaði annar um slæma magaverki. Hann var lystarlaus og það var ekkert vit í að senda hann í skólann ef hann skyldi svo kasta upp þar. Ég var farin að heiman fyrir sex. Davíð hringdi í mig um tíu og sagði mér frá stráknumog að hann væri bara einn heima (í fyrsta skipti einn v/veikinda). Ekki kom til þess að hann kastaði upp og þegar leið á daginn kom matarlystin aftur. Honum fannst ekki verra að mega leika sér í tölvunni eins og hann vildi. Ég kom heim rúmlega tvö. Þá var hinn bróðirinn kominn heim með bekkjarfélaga með sér.

Um fimm skutlaði ég söngfuglinum á æfingu og heimsótti mömmu í leiðinni (hún er á sjúkrahúsi). Vinur bræðranna var kominn til Odds og var hjá honum þar til klukkan var örugglega orðin sjö.

Í nótt var það söngfuglinn sem vaknaði upp og leið eitthvað skringilega í maganum. Það endaði með því að hann kastaði upp (sem betur fer var hann kominn inn á bað og hitti í klósettið). Davíð var að vinna í heimatölvunni og hjálpaði nafna sínum að finna til fötu til að setja við rúmið. Nú er þessi piltur einn heima (í fyrsta sinn v/veikinda) og þar sem að hann er lasinn þá var horft fram hjá því að það væri "tölvulaus dagur" og ef ég þekki minn dreng rétt þá er hann búinn að sitja við tölvuna megnið af deginum. Ég hringdi í hann um hádegi og þá var honum aðeins farið að líða betur.

Nú heyrir maður að flensan sé búin að stinga sér niður. Vonandi fer hún framhjá sem flestum heimilium!!!

- Hvað varð af helginni? -

Davíð skrapp heim í tvo tíma á föstudagskvöldið en var farinn aftur um níu og kom ekki heim fyrr en sjö tímum seinna. Ég skutlaði honum til vinnu aftur um tíu á laugardagsmorguninn. Rétt fyrir tólf keyrði ég Odd á karateæfingu, beið eftir honum og fylgdist stundum með tímanum á meðan (annars var ég með bók með mér). Fljótlega eftir æfinguna tók ég strákana með mér í verslunarleiðangur og keypti handa þeim m.a. nýjar úlpur og æfingaskó. Davíð kom heim um níu leytið um kvöldið þannig að við áttum eitthvað af kvöldinu saman.

Á sunnudagsmorguninn skutlaði ég manninum aftur til vinnu um ellefu. Skrapp í Kópavoginn að sækja svolítið fyrir mömmu og er ég kom til baka var eiginlega tími kominn til að taka sig til og mæta í upphitun og messuundirbúning. Pétur prestur var í fríi en í staðinn messaði séra Guðný Hallgrímsdóttir og fórst henni það vel úr hendi. Ég drakk einn kaffibolla eftir messu en dreif mig svo heim því von var á heimsókn.

Um hálffjögur kom nafna mín og frænka, hálfdönsk, og áttum við notalegar stundir saman. Spjölluðum um margt og spáðum í að setja fljótlega saman áætlun fyrir sumarið. Þegar Anna var farinn hringdi ég í Davíð. Við mægðin sóttum hann svo um hálfátta og skruppum svo á Pítuna.

vetur

snjórinn sáldrast niður

eins og hveiti

bara kaldari

og blautari

- "Lestur er bestur!" -

Þetta eru einkunnarorð sem standa utan á smá kompu sem ég keypti þegar ég fór á bókasafnið í nóvemberlok. Í bókina skrái ég niður allar bækur sem ég les fyrir sjálfa mig. Ég skráði fystu bókina þann áttunda desember sl. og í dag skráði ég 24. bókina. Ég fékk þrjár bækur í jólagjöf. Reyndar gaf ég sjálfri mér tvær af þeim (he, he). Eina bókina fékk ég frá Tomma, Hugborgu, Tedda og Skottu; Fimm manneskjur sem maður hittir á himnum eftir Mitch Albon. Ég mæli hiklaust með þessari bók, hún er yndisleg! Tvíburarnir fengu líka þrjár bækur hvor og Davíð einnig. Hann fékk bækurnar; Konungsbók eftir Arnald, Gemsar eftir Stephen King og Hringur Tankados eftir Dan Brown. Davíð er búinn að lesa tvær síðast nefndu bækurnar og byrjaður á Konungsbók. Ég er auðvitað harðákveðin í að lesa þessar bækur líka.

Annars er ég komin með smá sauma-fráhvarfs einkenni. Það er orðið svo langt síðan ég greip í nál síðast að ég stend mig að því að hugsa um öll skemmtilegu verkefnin sem á eftir að sauma. Ég held að það líði ekki á löngu áður en ég verð komin á saumakaf (eða verð ég að skrifa komin í ...kaf?)

En nóg að sinni. Ég ætla nú að fara að lesa Bert og bræðurnir fyrir strákana.

- Undarlegt bankamál -

og fleira

Fyrir nokkru átti ég fund í bankanum mínum þar sem farið var yfir öll mín mál. Eitt af því sem var ákveðið var að nú skyldi ég fara að eyða í sparnað um hver mánaðamót. Skuldfæra skyldi ákveðna upphæð af sérreikningnum mínum og færð yfir í peningabréf. Fyrsta skuldfærsla var í byrjun desember sl. Ég passaði mig á að eiga nægjanlega upphæð á reikningnum. Svo varð ég vör við að það "hvarf" upphæð af kaffi-reikningi Óháða kórsins. Ég var ekki sein á mér að jafna muninn og hafa svo samband við bankann til að biðja um að framvegis yrði skuldfært af réttum reikningin, mínum prívat og persónulega vörðureikningi. Í upphafi nýs árs setti ég mig í samband við þjónustufulltrúa og spurði hvort það væri ekki öruggt að það væri rétt tengt. Jú, það átti að vera. En það hefur ekkert gerst enn, upphæðin sem á að fara í sparnað er enn á sínum stað. Þar sem ég átti erindi í bankann í morgun ákvað ég að láta kanna þetta betur og þá kippa málunum í rétta liðinn. Þetta "vesen" tók ótrúlegan tíma og niðurstaðan var mjög furðuleg: Það hafði allan tímann verið tengt á þann reikning sem ég bað um að skuldfært yrði á í upphafi en einhverra hluta vegna "sýndist" ekki nóg á honum. Nú er það svo að innistæða kórsreikningsins er lægri heldur en spariupphæðin er svo ég er viss um að ef innstæða þess reiknings væri næg, yrði skuldfært á hann aftur. ÉG vona svo sannarlega að þetta verði lagfært sem fyrst!

Annars er það að frétta að Oddur Smári er að færast upp í unglingaflokk í karate og þar með bætist við ein æfing á viku hjá honum. Tveir tímanna eru á sömu dögum en heldur seinna, kl. 18:10-19:00 í stað 17:20-18:10 og þriðji tíminn er klukkan tólf á laugardögum. Ég veit að hann hefur bara gott af þessu. Hann fékk annars gott hrós á fyrstu æfingu ársins í gær (þá var hann á sínum "gamla" æfingatíma, líklega í síðasta skipti), hann var víst sá eini sem mundi eftir að skipa um stöðu í ákveðinni æfingu. Það er líka verið að fjölga æfingunum í frjálsum en mér sýnist sem þeir bræður verði að sleppa einni æfingu úr á viku.

- Jólin búin í þetta sinn -

Við Davíð hjálpuðumst að við að taka niður jólin í gær. Svo fékk hann strákana til að hjálpa sér við að fara með kassana niður í geymslu. Þetta tók ekki langan tíma. Ég á reyndar eftir að taka jóladúkinn af matborðinu og þvo hann en það verður gert fljótlega.

Feðgarnir skruppu á brennu og flugeldasýningu í Grafarvoginum á þrettándanum. Þeir sá lítið af brennunni en voru ánægðir með flugeldana og sáu þar að auki smá af sýningu úr Grafarholtinu.

Annars var ég frekar róleg í tíðinni um helgina. Norska esperanto vinkona mín bauð mér yfir upp úr hádegi á laugardaginn. Ég fékk mér göngutúr til hennar og stoppaði hjá henni í tvo tíma eða svo. Hún bauð mér einstaklega kraftmikla og góða grænmetis-baunasúpu og nýja gerð af te á eftir. Og svo sýndi hún mér hluta af jólagjöfunum sínum, aðallega bækurnar sem hún fékk. Við ætlum svo að byrja af krafti að rifja upp og læra meira esperanto núna í vikunni.

árið er ungt
nýtt
notum það
skynsamlega
miðlum brosi
og
gæsku

látum ekki
hraðann hafa
áhrif á okkur
allt hefur sinn
tíma
og
takmörk

eyðum tíma
með þeim sem
standa okkur næst
bæði ástvinum
og
vinum

en umfram allt
Farið
vel
með
ykkur

- Gleðilegt ár ! -

Jæja, núna er árið 2007 gengið í garð og næstum liðnir þrír dagar af því. Tíminn lætur ekki hæða að sér og hleypur æ hraðar. Ég er löngu hætt að reyna að elta hann uppi. Við skruppum austur á nýjársdag. Hulda var hjá afa sínum og ömmu. Helga, Ingvi og Bríet voru tiltölulega nýfarin. Tvíburarnir fengu líka að verða eftir.

Pabbi og mamma komu í bæinn í dag með krakkana og þessa stundina er ég með systurnar í heimsókn. Það er reyndar stutt í að ég skutlist með þær, sæki pabba þeirra í vinnuna og skutli þeim öllum heim. En þangað til ætla ég að njóta samvistanna við frænkur mínar.

- Lokadagur 2006 -

Mér finnst alls ekki svo langt síðan þetta ár byrjaði. Og nú er það senn á enda. Við erum búin að hafa það gott yfir hátíðarnar. Ég skildi feðgana eftir heima um fimm á aðfangadag og fór í kirkju. Það var mjög notaleg stund og allt gekk vel. Ég kom heim rétt fyrir sjö og þá hafði eitthvað klikkað í sambandi við kartöflurnar þannig að klukkan var eitthvað um átta þegar við settumst niður. Seinna um kvöldið fréttum við að kartöflurnar hefðu klikkað á fleiri stöðum og valdið seinkun, bæði hjá foreldrum Davíðs og yngsta bróður hans. Ég var búin að segja strákunum að þeir mættu vaka eins lengi og þeir vildu og að það mætti ekki fara í tölvur daginn eftir fyrr en klukkan væri örugglega orðin tíu.

Um hálftíu á aðfangadagskvöld vorum við öll komin inn í stofu. Strákarnir sáu um að lesa á og dreifa pökkunum. Við urðum stundum að bremsa þá af svo þetta gengi ekki of fljótt fyrir sig. Tæpum tveimur tímum seinna var búið að opna alla pakka fyrir utan einn stóran sem Davíð átti. Um miðnætti varð Oddi Smára litið á klukkuna. Hann hnippti í bróður sinn og sagði: -"Davíð, klukkan er orðin tólf við verðum að fara að hátta og sofa!" Ekkert löngu seinna komum við hjónin okkur fyrir uppi í rúmi með öll jólakortin, opnuðum þau og lásum saman.

Á jóladag mætti ég upp í kirkju um eitt og var næst á eftir prestinum. Messan klukkutíma seinna fór vel fram. Petra formaður kvenfélagsins var ræðumaður og fórst henni það vel úr hendi. Tommi og Hugborg komu til okkar um kvöldið. Þau lögðu til kalda hlutann af hangiketinu á meðan við buðum upp á okkar heitt. Kvöldið varð notalegt, letilegt og skemmtilegt.

Á annan í jólum fórum við fjölskyldan í fjölskyldumessu í Hallgrímskirkju. Davíð Steinn söng með drengjakórnum við messuna, það var skírður hálf norskur og hálf íslenskur drengur (Tindur) og önnur dóttir kórstjórans söng einsöng hluta af messunni.

Davíð var í fríi á milli jóla og nýjars. Hann þurfti aðeins að fara með bílinn í skoðun og reyndar að mæta á einn fund. Annars fór vel um feðgana hér heima og var mikið spilað í tölvunni.

Í gær skruppum við til tengdó á Bakkann. Tommi, Hugborg, Teddi og Skotta komu líka. Við stoppuðum frameftir öllu.

Það er aftansöngur klukkan sex og svo ætlum við að hittast hjá Tomma og borða saman. Á morgun skreppum við svo á Hellu og þar fá strákarnir að vera fram á miðvikudag.

Takk fyrir allar heimsóknir og athugasemdir á árinu sem er að líða. Ég vona að framundan sé skemmtilegt og gefandi nýtt ár fyrir alla. Umfram allt; Farið vel með ykkur! "Sjáumst hress og kát á nýju ári!"

- Gleðileg jól -

Það eru um það bil átta tíma þar til klukkurnar syngja. Þá verð ég stödd í kirkju óháða safnaðarins. Mér hefur ekki tekist að sannfæra feðgana um að koma í kirkju þannig að þeir verða heima og leggja loka hönd á undirbúninginn. Kannski tekst mér að fá þá í kirkju á morgun. Ég mun amk mæta þegar Davíð Steinn syngur með drengjakórnum í Hallgrímskirkju á annan í jólum.

Á fimmtudagskvöldið var keyptum við Davíð síðustu jólagjafirnar og vorum að pakka inn langt fram eftir. Ég til þrjú og hann til hálffimm. Helga systir og Bríet komu um hálffimm á föstudag með pakkana til okkar og þegar þær fóru tóku þær pakkana til þeirra og pabba og mömmu. Seinna um kvöldið komu tengdó að skila af sér og eftir kaffibolla og skemmtilega stund tóku þau sína pakka með sér til baka.

Í gær átti eftir að keyra út örfáa pakka og nokkur jólakort. Við byrjuðum samt á því að taka til hér heima. Strákarnir skiptu um á rúmunum hjá sér, ég ætla að skipta um á okkar rúmi á eftir. Seint í gærkvöldi eldaði ég jólagrautinn. Festist nefnilega yfir "Sleepless in Seattle" og "Instinct".

Ég ætla ekki að hafa þetta lengra að þessu sinni. Óska lesendum mínum gleðilegra og friðsamra jóla. Hafið það sem allra best.

- Hugskeyti? -

Ég stóð mig að því að hugsa til Blóðbankans í gær enda um fjórir mánuðir síðan ég gaf síðast. Nokkru eftir að ég var að hugsa þetta barst mér sms sem var akkúrat frá umræddum banka. Og ekki nóg með það heldur fékk ég líka tölvupóst frá blóðbankanum. Ég ákvað því að fara og leggja inn seinni partinn í gær. Ég notaði tækifærið og spurði hversu mikið mætti vanta upp á fulla fjóra mánuði og fékk svarið vika til tíu dagar. Þannig að ég er búin að reikna það út að ég get gefið 20. gjöfina mína á fertugsafmælisdaginn minn, þann 17. mars 2008 og ég ætla mér að stefna að því markmiði. Annars var mjög létt yfir mér í blóðgjöfinni. Bað um að það yrði frekar tekið úr vinstri handlegg þar sem ég ætlaði að skrifa jólakortin um kvöldið. Sú vinstri er reyndar mun betri en eitthvað var streymið letilegt í gær og var ég beðin um að pumpa og pumpa. Ég var orðin svo pumpuþreytt í restina að ég spurði hvort ég mætti ekki pumba með hinni... he, he!

- Laufabrauð -

Davíð skrapp á skrifstofuna milli klukkan tíu og eitt í gær. Þegar hann kom aftur fórum við öll fjögur til frænku minnar. Mamma hennar, bróðir og mágkona voru þegar mætt. Tvíburarnir og yngri sonur frænku minnar settust gallvaskir við skurðarbrettin og skáru út mismargar áður en þeir gáfust upp og fóru frekar í tölvuleiki. Við fullorðna fólkið skárum áfram af kappi. Þegar við vorum langt komin fóru tveir af mömmunum (minn og frænku minnar) til við að steikja og pressa. Þegar upp var staðið voru 100 stykki laufabrauð í þremur myndarlegum bunkum og á þeim hin margvíslegustu mynstur. Þetta var hin besta skemmtun.

- Árlegt jólaglögg "óþæga kórsins" -

Á föstudagskvöldið var, hittist óháði kórinn allur heima hjá einni úr kórnum. Einnig komu Pétur Máté (kórstjórinn sem er í leyfi), séra Pétur og örfáir makar. Núverandi kórstjóri fékk far með okkur Davíð. Þegar við vorum að koma á staðinn fékk ég símtal frá tvíburahálfsystur minni. "Hvað er hún að hringja í mig núna þegar ég er að fara í kórpartý...? hugsaði ég með mér en hló svo með sjálfri mér því hún var auðvitað að fara í sama teiti og var að leita að götunni.

Fljótlega eftir að allir voru mættir stóð Kristinn Þorsteins upp, setti upp gleraugun, tók upp nokkur blöð úr jakkavasanum og las okkur pistilinn. Hann klikkaði ekki frekar en venjulega og af og til komu einhverjir með smá innskot sem hittu alveg í mark. Hann byrjaði að lesa nokkra fimmaura brandara og ég bara verð að láta tvo af þeim flakka hér:

Kona nokkur hitti lækni og kvartaði undan því að hún ætti svo erfitt með svefn.
-"Hefurðu prófað að liggja á bakinu"?
-"Þá kemur Kalli".
-"En geturðu legið á hliðinni"?
-"Þá kemur Kalli líka".
-"Hmm, hvernig væri þá að sofa á maganum"?
-"Það er greinilegt að þú þekkir ekki hann Kalla minn..."

Gamall maður sem hafði búið alla sína ævi á eyju einni í Breiðafirði og lifað af því sem land og sjór gaf var kominn í land og á elliheimili. Honum fannst ekkert varið í matinn og kvartaði oft. Dag einn kemur ein vinnustúlkan til hans og segir að hann fái nú gott að borða í kvöld.
-"Hvað verður í matinn"?
-"Snitsel"!
-"Hann hef ég aldrei smakkað en ég hef borðað bæði landsel og útsel..."

Eftir pistilinn leið ekki á löngu uns Adda settist við píanóið og sagði: -"Þetta virkar svona; þið segið mér hvað þið ætlið að syngja og ég spila undir." Það var nánast sama hvaða lag var nefnt allt gat hún spilað. Kvöldið leið hratt enda held ég að allir hafi skemmt sér hið besta. A.m.k. skemmti ég mér afar vel.

- Lítið eftir af 2006 -

Það eru aðeins sextán dagar eftir af þessu ári. Og mér sem finnst það nýbyrjað. Ég er furðulega róleg yfir hlutunum, finnst enn eins og það sé nægur tími til alls sem mig langar til að ljúka fyrir jólin. Ég er aðeins byrjuð að kaupa jólagjafir og spá í hvað hægt sé að gefa hinum sem ég er ekki búin að finna jólagjöf fyrir. Ég á enn eftir að setjast niður við kortaskriftir en ef ég skrifa nú 15-20 kort á dag á næstunni tekur það mig bara 3-5 daga eða svo. Ég hefði reyndar átt að vera búin að skrifa á jólakortin sem ég sendi út fyrir landsteinana, en það verður bara að hafa það þótt þó berist kannski ekki fyrr en milli jóla og nýjárs.

Oddur Smári er næstum því þegjandi hás. Hann fór samt í skólann í dag en treysti sér ekki til að mæta í síðasta frjálsíþróttatímann fyrir jól. Ég skutlaðist hins vegar með Davíð Stein og Dag. Síðan skrapp ég í fiskbúð og Pennann að kaupa lax og umslög. Kannski byrja ég á kortaskrifum í kvöld en ekki fyrr en ég hef lokið við að þýða bréf fyrir pabba. Það er eitt af því sem ég lít á sem undirbúning fyrir jólin. Ég er búin að gera þetta í svo mörg ár að ég myndi sakna þess ef þetta væri ekki gert einhverra hluta vegna fyrir einhver jólin...

- Þeytingur -

Í gær var árlegt boð hjá kórstjóra drengjakórsins. Strákarnir mættu til hans um fimm. Ég fékk Odd Smára til að labba á karateæfingu en skutlaði Davíð Steini til kórstjórans. Síðan dreif ég mig í Þórshamar til að sjá hvernig karatestrákurinn tæki sig út með rauða beltið. Ég gat ekki stoppað lengi því ég hafði tekið að mér að sjá til þess að söngfuglarnir fengju pizzur og gos um sex. Ég stoppaði smá stund til að aðstoða við að hella í glös en svo varð ég að drífa mig að sækja Odd Smára. Síðan fórum við saman að sækja Davíð Stein. Seinni partur gærdagsins var semsagt svona jó-jó-dæmi.

Kom heim um tvö í dag og lagði mig (enda fór ég frekar snemma á fætur). Rúmlega fjögur skutlaði ég "þríburunum" (Oddi Smára, Davíð Steini og Degi) á frjálsíþróttaæfingu. Skrapp svo og hitti norsku esperanto vinkonu mína og sýndi henni það sem afi gaf mér. Það á eftir að koma að góðum notum. Hún vildi endilega gefa mér úr sem hún sagðist ekki geta notað, þetta væri svona esperanto gjöf. Vá, það er langt síðan ég hef gengið með úr. Ég þakkaði auðvitað fyrir mig er núna tíðlitið á vinstri úlnliðinn á mér. En þegar ég ætlaði að gá að tímanum nokkru seinna tók ég upp gemsann og athugaði hvað klukkan á honum sagði.

Mamma kom við áðan með myndirnar sem voru teknar af strákunum. Þetta voru þrjár myndir, hver annarri betri. Ég var samt nokkuð fljót að ákveða hvaða mynd skyldi fjölfölduð fyrir jólakortin. Já, ég er enn ekki byrjuð að skrifa jólakortin, bara tilbúin með tvö jólabréf sem fara hvort með sínu kortinu. Skrapp í gærkvöld til "tvíburahálfsystur" minnar bæði með nótur og saumana mína. Þetta varð hið notalegasta kvöld og við uppgötvuðum að við myndum hittast annað hvert kvöld í vikunni. Meira um það seinna.

- Hótel Rangá -

Tommi mágur sótti tvíburana til mín um sex í gær. Um svipað leyti lögðum við hjónin af stað austur. Leiðin lá alla leið austur að Hótel Rangá. Vinna mannsins míns bauð starfsmönnum og mökum þangað í jólahlaðborð og gistingu með morgunverði innifalinn. Við vorum komin austur um hálfátta. Klukkustund síðar voru allir komnir og hófst þá hin mesta veisla. Hlaðborðið var fullt af alls konar kræsingum, mörgum tegundum og vel útilátnum. Ég komst fimm ferðir (passaði mig að taka ekki of mikið í hvert sinn og síðasta ferðin var í eftirréttina) en þá var ég líka svo pakksödd að mig langaði helst til að fara inn á herbergi að sofa. Ég lét það samt ekki eftir mér fyrr en klukkan var farin að halla í miðnætti. Davíð skrallaði eitthvað áfram og ég náði að horfa á eina mynd á Stöð tvö áður en hann kom.

Í morgun fór ég í nudd-bombubað um níu og slakaði virkilega vel á. Við mættum í morgunverðinn um níu og vorum mjög ánægð með hve fjölbreyttur hann var. Komum í bæinn upp úr hádeginu og okkar fyrsta verk var að skutla Davíð Steini í afmælisboð til eins bekkjarbróður síns. Oddur Smári fékk að vera lengur hjá frænda sínum og kom ekki heim fyrr en um tvö.

- Kjötbollur -

Ég leyfði Davíð Steini að sleppa við að mæta á frjálsíþróttaæfingu en skutlaðist með Odd og Dag. Skrapp heim í millitíðinni og velti vöngum yfir því hvað ég ætti að hafa í kvöldmatinn. Hafði tekið út hakkrúllu og var hreint ekki viss hvernig ég ætti að meðhöndla hana. Ákvað því bara að lesa þar til kominn væri tími til að sækja Odd. Við mæðgin komum heim um sex og þá ákvað ég að demba mér út í kjötbollugerð. Það er orðið frekar langt síðan ég gerði kjötbollur síðast og núna átti ég ekki alveg allt til alls. En ég átti nóg og þegar til kom urðu þetta hinar bestu bollur sem strákarnir átu með góðri lyst.

- Verkefni drengjakórsins v/Frostrósa lokið -

Það voru langir og strangir dagar hjá strákunum í drengjakór Reykjavíkur í gær og fyrradag. Davíð Steinn fékk frí úr skólanum á hádegi á mánudag. Hann bjargaði sér sjálfur og mætti á réttum tíma á æfingu í Ýmishúsinu. Eftir æfinguna fór hann beint í afmælisboð til eins bekkjarbróður síns. Ég tók mér frí úr vinnunni á þriðjudaginn og í gær. Um tíuleytið á þriðjudagsmorgun kíktum við í vinnuna hans afa. Hann hafði sett sig í samband við mig og bauð mér að sækja til sín esperanto-orðabækur sem ég þáði með þökkum. Við fengum leiðsögn um vinnustað afa og höfðum við mjög gaman að. Takk, enn og aftur afi!

Um hálftólf var ég mætt í Laugardalshöllina með drenginn. Staldraði við í næstum hálftíma en skrapp svo frá. Var komin aftur um hálftvö að sækja strákinn en æfingunni seinkaði aðeins og lauk ekki fyrr en rúmlega tvö. Skrapp með strákinn á Hárhornið í klippingu en svo fórum við heim og höfðum það rólegt. Þegar Oddur Smári kom úr skólanum sagði ég að frjálsíþróttirnar myndu örugglega falla niður þar sem búið var að stilla upp fyrir tónleikana í salnum þar sem æfingin fer fram. Oddur fór því yfir til vinar síns. Ég sá til þess að söngfuglinn mætti ekki svangur á alvöruna seinnipartinn. Skilaði honum af mér rúmlega fimm og var hann í höllinni næstu sex tímana. Það var þreyttur drengur sem sofnaði strax og hann lagðist útaf upp úr klukkan hálftólf þetta kvöld.

Í gærmorgun rumskaði Davíð Steinn um níu, opnaði pakkann við númer 6 á klukkustrengnum, skrapp á salernið og kom svo upp í til mín. Hann steinsofnaði aftur og vaknaði ekki fyrr en tveimur tímum seinna. Að þessu sinni átti hann að mæta um hálfeitt í Hallgrímskirkju. Ég var á svæðinu til að byrja með en skrapp svo í bankann og á bókasafnið (einni bókanna sem ég náði í síðast átti að skila fyrir 9. des.). Oddur og Dagur vinur hans komu saman heim úr skólanum um tvöleytið. Ég bauð Degi að leika sér í tölvunni og bíða eftir okkur og fékk Odd með mér í Hárlausnir. Strákurinn komst strax að. Þegar við komum til baka var pabbi kominn. Ég var búin að bjóða honum á sjónvarpstónleikana og biðja hann um að kippa mér með upp í kirkju. Við mættum þangað fyrir fjögur, og hittum eina vinkonu mína sem ég var líka búin að bjóða, en upptökutónleikarnir áttu að hefjast um hálffimm. Klukkan var reyndar farin að ganga sex þegar allt fór í gang. Rétt áður söng karlakórinn eitt lag því þeir voru búnir að bíða uppi á pöllunum í rúmar tuttugu mínútur. Það er ekki oft sem maður fær aukalagið á undan. Næstu tvo tímana fengum við magnaða tónleika. Tvö laganna þurfti að endurtaka aftur vegna mistaka hjá söngfólkinu en strákarnir klikkuðu aldrei.

Á meðan þessu fór fram tók Oddur Smári gráðu upp í hálft rautt belti og gerði það með glans. Eftir tónleikana fór ég næstum beint á kóræfingu (kom við heima til að skipta um föt og kippa með mér kórmöppunni (tók reyndar vitlausan poka með mér en það kom ekki að sök)). Um leið og ég var laus af kóræfingu fór ég upp í kirkju. Strákarnir voru samt ekki búnir fyrr en um hálfellefu. Minn var alveg búinn á því, hafði þurft að berjast við að hósta ekki síðustu mínúturnar og þegar allt var búið barst hann í grát. En strákarnir eiga hrós og rós í hnappagatið skilið fyrir frammistöðu sína undan farna daga.

- Desember kominn á skrið -

Fyrsta jólakortið er komið inn um lúguna og setti ég það beint í jólapóstpokann. Það borgaði sig að setja hann upp snemma. Sjálf er ég ekki farin að skrifa á nein kort. Er að velta fyrir mér hvernig mynd af strákunum ég eigi að senda með í ár.

Törnin er byrjuð hjá Davíð Steini. Ég keyrði hann í Langholtskirkju seinni partinn í gær þar sem hann tók þátt í útgáfu tónleikum Björgu Þórhallsdóttur, ásamt flestum strákunum úr kórnum og fleira fólki sem kemur að diskinum. Hann var mættur um hálffjögur og þegar ég sótti hann upp úr hálfsex voru strákarnir að syngja síðasta lagið fyrir hlé.

Á meðan strákurinn var í kirkjunni skrapp ég að heilsa upp á konu sem ég vann með í Árbæjarskóla fyrir 14-15 árum síðan. Hún var ekki heima við. Maðurinn hennar tjáði mér að hún væri á sjúkrahótelinu við Rauðarárstíg, tiltók herbergisnúmerið og bað mig fyrir kveðju til hennar. Það eru liðin ár og dagar (amk 2-3 ár) síðan ég heimsótti þessa konum en nú var eitthvað sem ýtti mér til hennar. Hún tók vel á móti mér, var þó steinhissa að sjá mig þar sem það er svona langt síðan. Við röbbuðum heilmikið saman og tíminn leið eins og örskot.

Þegar ég sótti Davíð Stein sagði ég honum frá heimsókninni. Og hann sagði: "Þú ert mjög góð mamma að heimsækja svona gamalt og veikt fólk!" Reyndar er hún Steinunn ekki beint veik heldur var verið að skipta um lið í öðru hnénu á henni.

Núna um tíu er Davíð Steinn svo að fara upp í Ýmishús á æfingu. Hann kemur ekki heim fyrr en upp úr hálftvö. Á morgun kemur hann heim úr skólanum á hádegi og mætir aftur á æfingu í Ýmishúsið milli hálftvö og fimm. Þaðan fer hann svo beint í afmælisboð.

Bóndinn sem ég var hjá í sveit fermingarsumarið mitt er sextugur í dag. Ég sendi honum svohljóðandi skeyti:

Til hamingju Óli með tugina sex
tókst að ná áfanga stórum.
Vonum þú náir næstu sex
nú allavega fjórum.

- Jólaklukkustrengurinn kominn upp -

Við strákarnir settum upp klukkustrenginn, þar sem þeir telja niður dagana til jóla, upp í gærkvöldi. Það eru tveir hringir við hverja tölu, alls 48 hringir og í hvern hring hengdum við upp "álpappírsfiðrildi" (band bundið um smá álpappír og svo fest í hringinn. Það verður bara gaman að hafa þetta fullt af "fiðrildum" til föstudags. Á fimmtudagskvöldið, eftir að strákarnir eru sofnaðir, mun ég svo taka niður "fiðrildin" úr hringjunum fyrir neðan 1 og setja smá pakka í staðinn. Hefðin hefur verið sú að þeir fái blöðrur í fyrsta pakkanum en ég veit ekki hvort ég bregð út af vananum í þetta sinn.

Ég setti líka upp jólapóstavasann í gærkvöldi. Það er kominn tími til að fara að skrifa á jólakortin í ár. Ég sendi kortin yfirleitt ekki fyrr en eftir 15, nema ég sé að senda þau út, en ég er oft búin að fá einhver jólakort eftir fyrstu vikuna í desember. Jamm, það eru jól handan við hornið.

- Þjóðlagamessa -

Í gær var þjóðlagamessa í Óháðu kirkjunni. Þá er mikið sungið og spilað undir á flygilinn en ekki orgelið. Messan tókst með ágætum en ég hef grun um að afleysingakórstjórinn hafi verið nett stressaður. Hún hafði aldrei spilað undir eða verið við svona messu áður. En hún var búin að æfa sig vel.

Seinni part dagsins skrapp ég til norsku esperanto vinkonu minnar og lásum við yfir þrjár æfingar og vorum ekki nema ca þrjú korter að því. Þetta er smám saman að koma hjá okkur. Sumt hefur festst ágætlega í minninu en það eru líka orð eða orðasambönd sem við erum alltaf að flétta upp. Tíminn er ekki mjög lengi að líða þegar maður er að grúska í þessu máli.

- Ferð á bókasafnið -

Davíð var farinn fyrir hádegi í gær, fyrst í ræktina og svo á skrifstofu Habilis. Þar var hann langt fram á kvöld. Ég leyfði tvíburunum að leika sér í tölvuleikjum næstum fram að hádegi. Þá fengum við okkur eitthvað og svo hjálpuðumst við að skipta um á öllum rúmum. Þeir tóku svo næstum allt dót af gólfinu inni hjá sér.

Um eitt skrapp ég á aðalsafnið með 18 bækur af 20 með mér. Ég var búin að lesa, eða glugga í allar þessar bækur. Eina af þeim, esperanto orðabókina, fékk ég lánaða strax aftur og skilafresturinn á þeim tveim bókum sem voru eftir hér heima var framlengdur um mánuð. Aðeins eina af öllum þessum bókum náði ég ekki takti við og lauk aldrei við að lesa hana; Baróninn eftir Þórarinn Eldjárn. Kannski reyni ég að gera annað áhlaup seinna. Ég kom heim um tvö með 16 bækur fyrir utan orðabókina (svo nú er ég með samtals 19 bækur í láni næsta mánuðinn). Tvær af bókunum eru ætlaðar strákunum; Dagbók Berts og Frank og Jói finna fjársjóð. Ég byrjaði einmitt að lesa þá fyrrnefndu fyrir strákana í gærkvöldi.

Eina bókina, Heljarslóðarhatturinn eftir Richard Brautigan hef ég bara í hálfan mánuð og mér fannst við hæfi að byrja á henni þrátt fyrir að vera að lesa aðra af bókunum sem var hér heima (ég les nú stundum 2-3 bækur í einu). Það var eitthvað við þessa bók sem hélt mér fanginni alveg til enda. Hún er ekki nema 137 bls. og kaflarnir allir stuttir, sumir ekki nema hálf blaðsíða. Í raun voru þetta þrjár sögur í einni, mis fyrirferðamiklar. Gamanrithöfundur með enga kímnigáfu byrjar að skrifa sögu um hatt sem féll ofan af himnum. Hann er ekki ánægður með það sem hann skrifar, rífur blaðsíðuna og hendir henni í ruslið. Þar heldur saga hattsins áfram án vitundar rithöfundarins sem er í ástarsorg og veltir sér upp úr henni. Stöku sinnum víkur sögunni að japönsku konunni, sem bjó með honum í tvö ár, þar sem hún liggur sofandi heima hjá sér og dreymir drauma í takt við malið á kettinum sínum. Ég mæli með þessari bók, hún er fyndin og öðruvísi og hún hélt mér við efnið allan tímann.

- Kardimommubærinn II -

Við Oddur Smári mættum upp í skóla fyrir hálfsex til að ná borði. Hittum tengdó fyrir utan og þegar við komum inn í sal voru pabbi, mamma og Bríet þegar komin (Hulda var í afmælisboði) og sest við eitt borðið. Við settumst öll hjá þeim. Davíð kom rétt seinna með pizzur á hlaðborðið. Sýningin hófst korter fyrir sex. Davíð Steinn lék Tóbías í turninum og þegar hann söng veðurvísurnar hríslaðist léttur hrollur niður eftir bakinu á mér. Það skilar sér svo sannarlega kórþjálfunin. Annars stóðu krakkarnir sig öll mjög vel og var ég sérlega hrifin af frammistöðu bæjarstjórans í ljósi þess að drengurinn sem lék hann var sárlasinn. Sá sem lék Sörensen rakara söng líka mjög skýrt og fallega. Ósjálfrátt bar maður sýningarnar saman í huganum. Sumt var betra í þessari en sumt var líka betra í sýningu Odds bekkjar. En það er reyndar alveg eðlilegt. Aðalatriðið var að ég skemmti mér vel á þeim báðum og dáðist að hvernig krakkarnir leystu hlutverk sín.

ég sit alveg kyrr
og hugsa eitthvað
skemmtilegt

bleikur himinn yfir mér
svo flottur
en svo annarlegur

um hugann vafra
góðar minningar
og ég brosi út í annað

veröldin er á yfirsnúning
en ég held mig vel
fyrir utan

það er ekki við hæfi
að vera stressaður
á svona bleikum degi

- Kardimommubærinn I -

Ég varð að kíkja á stjórnarfund um leið og ég skutlaði Davíð Steini á kóræfingu. Ég var búin að semja um að fá að vera stutt og tala við eina kórmömmuna um að skutla stráknum heim eftir æfingu. Var komin upp í Hlíðaskóla um hálfsex og stuttu seinna hófst sýningin. Oddur Smári var sögu maður í fyrri hluta og að hluta til í seinni hluta, auk þess sem hann lék hund Tóbíasar í turninum. Hlutverkum sínum skilaði hann með sóma. Mamma eins bekkjarfélaga hans kom sérstaklega að máli við mig á eftir til að tala um hversu skemmtilega drengurinn hefði leiklesið. Tengdó, pabbi, mamma, Hulda og Bríet voru á svæðinu og skemmtu sér mjög vel. Þetta var mjög vel gert hjá krökkunum. Einu sinni ruglaðist ein stúlkan er hún var að byrja að syngja, hún lét það ekki slá sig út af laginu heldur byrjaði bara upp á nýtt. Það verður svo fróðlegt að sjá útgáfu Davíðs Steins bekkjar af þessu verki.

Strax eftir leikritið og smá kaffisopa dreif ég mig á kóræfingu. Við vorum að æfa fyrir þjólagamessuna n.k. sunnudag og aðventukvöldið 3. des. Það gekk alveg ágætlega. Í kaffinu deildi ég nokkrum bröndurum með kórfélögum mínum. M.a. þessum:

Nonni: Við fáum afa og ömmu í kvöldmat.
Siggi: Þið eruð heppin við fáum bara saltfisk.

- Þrjátíu og tveir dagar til jóla -

Það eru bara átta dagar eftir af þessum mánuði. Mér finnst ekkert svo langt síðan árið byrjaði og bráðum verður komið 2007. Í kvöld (seinni partinn 17:30) er ég að fara á bekkjarkvöld með bekknum hans Odds Smára. Krakkarnir ætla að sýna okkur Kardimommubæinn. Oddur Smári er sögumaður og leikur líka hundinn hans Tobíasar í turninum. Ég hlakka til. Bekkurinn hans Davíðs Steins er með sína skemmtun á föstudaginn. Davíð Steinn leikur Tobías í turninum.

- Bilerí -

Ég var heppin að sofa ekki yfir mig í morgun. Ég missti gemsann minn fyrir utan Þórshamar í gær og hann fór í nokkra parta. Setti hann snarlega saman og stillti hann upp á nýtt, hélt ég. Áður en ég fór að sofa seint í gærkvöld stillti ég vekjarann á gemsanum á hálfsjö. Næsta sem ég vissi var að gemsinn hans Davíðs hringdi. "Afhverju hringir hans gemsi á undan mínum, hans er oftast stilltur á hálfátta?" hugsaði ég með mér. Þegar ég skoðaði gemsann minn sá ég hvers kyns var, Þar sýndi klukkan 23:53 og þegar ég athugaði dagsetninguna var hún enn á 20. nóvember. Það var eins gott að ég var ekki á sexvakt!

- Tíminn hleypur frá mér -

Á föstudaginn var hitti ég mömmu í Bónus í Holtagörðum rúmlega tvö. Hún var þegar búin að fylla fyrstu körfuna. Stuttu á eftir mér kom hjálparkokkurinn með aðstoðarmann með sér. Saman fylltum við þrjár körfur í viðbót. Ég borgaði svo fyrir vörurnar sem gjaldkeri foreldrafélags drengjakórsins. Á heimleiðinni setti ég nokkur keðjubréf fyrir Odd Smára í póst. Mamma kom til mín og var hjá mér til hálffimm. Ég hjálpaði Davíð Steini að taka sig til fyrir æfingabúðirnar. Við mættum við Hallgrímskirkju korter fyrir fimm. Rútan var komin og þeir sem voru mættir hjálpuðu mömmu að millifæra matvörurnar úr hennar bíl yfir í rútuna.

Á laugardagsmorguninn fórum við Davíð með Oddi Smára í Laugardalshöllina á silfurleika ÍR í frjálsum. Drengurinn tók þátt í langstökki, kúluvarpi og 60 m en sleppti 600 m. Vorum fjóra tíma á staðnum. Skruppum á Pítuna og fengum okkur að borða áður en við fórum heim. Fljótlega eftir að við komum heim fórum við Oddur Smári í kertasöluherferð. Vorum að í tvo tíma og seldum 15 pakka. Það á enn eftir að fara í eina götu, við eigum aðeins um 15 pakka eftir og þá verðum við búin að selja allt í allt hátt í 130 pakka. Ég tel því að drengurinn eigi góða möguleika á að verða einn af 5 söluhæstu drengjunum og fara í enn eina óvissuferðina.

Ég trúði varla mínum eigin augum er ég leit út í gærmorgunn. Þvílíkur snjór. Ég varð að ryðja af jeppanum áður en ég komst af stað í kirkju. Drengjakórinn söng við messu ásamt barna og unglinakór Austubæjarskóla og Hallgrímskirkju. Það var verið að skíra eitt barn, svartan dreng sem fékk nafnið Jonh Junior. Á meðan messan stóð yfir reyndi foreldri eins piltanna að hafa samband við mig. Ég hringdi til baka eftir messuna og var þá beðin að kippa drengnum með þar sem fjölskyldubíllinn var fastur í skafli. Það var ekkert mál.

Seinni part dags skruppum við Davíð að versla inn og ákváðum að hafa læri í matinn um kvöldið. Þegar við komum úr búðinni var strax kominn tími til að undirbúa kvöldmatinn. Það var borðað vel af steikinni.

Snjórinn setti mig svo út af laginu að ég steingleymdi að hafa samband við norsku esperantovinkonu mína.

óljóst efni

óljós hugmynd
að bæra á sér
í kollinum

djúpt í hugsununum
leynist ein
vandlega falin

og ég hugsa
var það eitthvað
sem ég ætlaði
að muna
eða gera?

- Stórt verkefni framundan hjá DKR -

Eins og kom fram í síðustu færslu varð Drengjakór Reykjavíkur að hætta við að taka þátt í aðventutónleikum með kirkjukór óháða safnaðarins. Þeir urðu reyndar líka að hætta við að halda sína eigin jólatónleika en þetta er vegna þess að þeim bauðst einstakt tækifæri eins og lesa má hér að neðan. Fékk eftirfarandi texta að láni úr bréfi frá formanni foreldrafélagsins:

"Drengjakór Reykjavíkur (DKR) hefur verið boðið að taka þátt í jólatónleikum Frostrósa ásamt evrópskum söngdívum. Haldnir verða þrennir tónleikar dagana 5. og 6. desember í Laugardalshöll og Hallgrímskirkju. Tónleikarnir verða teknir upp fyrir sjónvarp og stefnt er að því að þetta verði ein stærsta sjónvarútsending sem framkvæmd hefur verið hér á landi. Gert er ráð fyrir að sýna tónleikana í tólf löndum í Evrópu um jólin. Þá verða tónleikarnir gefnir út á geisla- og mynddisk fyrir jólin 2007."

Það er annasamur tími framundan. Næstu helgi fer drengjakórinn í æfingabúðir og syngur við messu í Hallgrímskirkju n.k. sunnudag um leið og þeir koma heim úr æfingabúðunum. En það á allt að vera búið í kringum 11. desember og þá fá drengirnir frí til annan dags jóla er þeir syngja við messu klukkan tvö.

- Og þá tók daglegt líf U-beygju -

Kannski varð mér svona mikið um þegar ég frétti á foreldrafundi DKR að drengjakórinn væri hættur við að syngja á aðventukvöldi með okkur í óháða kórnum. En þótt það væri áfall í sjálfu sér þá er líklegra að ég hafi bara smitast af slæmri gubbupest. Aðfaranótt fimmtudagsins var lá ég hríðskjálfandi undir sænginni og botnaði ekkert í því afhverju mér hitnaði ekki. Á fjórða tímanum um nóttina skrapp ég fram á salerni og þá hvolfdist maginn á mér við. Ég sofnaði ekki fyrr en um það leyti sem feðgarnir voru að fara í vinnu og skóla og ég svaf meira og minna allan daginn. Maginn var aumur, tómur en ég gat ekki borðað neitt fyrr en á tíunda tímanum um kvöldið. Þá var verkurinn farinn en ég var enn með hita.

Davíð vann fram eftir næstu nóttu þannig að ég græjaði strákana í skólann á föstudagsmorguninn. Var enn með nokkrar kommur svo ég fór beint upp í rúm aftur og svaf fram að hádegi. Hélt mig í rúminu þann daginn en eftir hádegi las ég Þriðja táknið eftir Yrsu Sigurðardóttur spjaldanna á milli. Spennan hélt mér alveg við efnið og var ég nokkuð ánægð með þessa bók.

Ég hélt mér innandyra á laugardeginum en klæddi mig og tók til við að sýsla við þvott og fleira. En ég byrjaði líka að sauma út jólakort. Myndin er af bangsa með jólahúfu sem situr með fullan poka af jólagjöfum. Mjög svo krúttaralegt.

Tvíburarnir byrjuðu að ganga í hús um helgina að selja kaffi og kerti. 6 ára frændi þeirra var með þeim á laugardaginn og gekk salan mjög vel, það seldust alls 20 pakkningar í tveimur götum. Á sunnudeginum var bekkjarbróðir Davíðs Steins með þeim. Þeir fóru í tvær götur og seldu hátt í 10 pakkningar. Enn er nóg eftir af götum og húsum og markmiðið er að selja amk 120 einingar en það er þegar búið að seljast yfir 80.

- Erill -

Skutlaði tvíburunum á frálsíþróttaæfingu seinni partinn í gær. Vini þeirra var boðið í afmæli svo ég sagði þeim að ég myndi sækja þá líka. Fór beint til norsku-Esperanto vinkonu minnar. Hún var reyndar ekki heima akkúrat þá en hringdi í mig nokkru eftir að ég kom heim. Ákvað að drífa mig þótt við hefðum aðeins rúman hálftíma. Lásum saman um föt sem karlmenn klæðast á norðurslóðum. Greinilegt var að það er langt síðan þessi kafli var skrifaður því það var talað um sokkabönd. Bókin er líka skrifuð 1939.

Seinni partinn er almennur foreldrafundur í foreldrafélagi DKR og svo er kóræfing í kvöld. Vikan verður búin áður en ég veit af...

- Söluferð fyrir austan -

Davíð fór á pílumót í Keflavík með tveimur vinum og vinnufélögum um hádegisbil á laugardag. Ég sinnti smá heimilisstörfum en tók svo þá ákvörðun, í samráði við tvíburana, að renna austur á Hellu m.a. með það í huga að selja eitthvað af kertum. Klukkan var orðin hálffjögur þegar við komum á áfangastað og þrátt fyrir rigningu vorum við mæðgin byrjuð að ganga á milli húsa í Nestúninu upp úr fjögur. Það seldist ágætlega. Á einum stað vorum við svo drifin inn í kaffi og spjall. Söluherferðin varði samt samtals í svona tvo mjög blauta tíma.

Um kvöldið bauð ég mömmu með í heimsókn til frænda míns og konu hans en þau eru áskrifendur af kertum. Þau keyptu af okkur eina kaffi einingu, sex poka af kertum og sex kerti aukalega á samtals 5000 kr. Ég gat þess að við þyrftum líklega ekki að spyrja þau að ári, en jú, jú það eigum við einmitt að gera.

Á sunnudagsmorguninn skrapp ég yfir til til föðurbróður míns í smá spjall. En um eitt lögðum við mæðginin af stað í aðra söluherferð. Að þessu sinni upp í hæð. Gengum í öll hús í Heiðvanginum og nokkur hús í tveimur öðrum götum. Alls seldum við rúmlega 30 kertapakka þessa helgi. Við eigum svo eftir að ganga í hús okkar megin í Hlíðunum (vestan megin við Lönguhlíð) svo ég taldi vissara að ná mér í fleiri kerti þegar ég skutlaði Davíð Steini á æfingu í dag. Við vorum líka næstum því búin með einn litinn en við erum bara með þrjá liti í ár: rauð, vínrauð og fílabeinshvít.

Annars var ég að koma úr kortagerð núna áðan. Var ekki alveg viss í hvernig stuði ég var þegar ég lagði í hann og tók með mér bæði föndur og útsaum. Þegar til kom föndraði ég 14 kort á tveimur tímum og á nú 69 föndruð kort tilbúin plús eitt saumað og er næstum búin að sauma annað til. Ég held reyndar að það séu bara um 65 á jólakortalistanum okkar Davíðs þannig að ég er eiginlega farin að vinna upp í næsta ár og get nú farið að byrja að skrifa á jólakortin, þegar vel liggur á mér.

Ég er líka búin að lesa nokkrar bækur undanfarna daga. Sú sem ég er að lesa núna er eftir Árna Þórarinsson og heitir Tími nornarinnar. En bókin sem ég lauk við á undan henni heitir Leyndarmál og er eftir Gunnhildi Hrólfsdóttur. Sú bók fjallar um fjölskyldu sem býr í Grjótaþorpinu og það má segja að ekki er alveg allt með felldu í því fjölskyldulífi. Bókin greip mig heljartökum og ég gat varla lagt hana frá mér. Það ætlar reyndar að vera sama sagan með bókina sem ég er að lesa núna. Að lokum langar mig að segja frá einni sannri sögu: Þeir tóku allt - meira að segja nafnið mitt; frá heljarslóð í Tyrklandi til nýrra heimkynna. Ég mæli með þeirri bók en hún er mjög átakanleg á köflum og virkar enn sterkar á mann þar sem hún er sönn.

- Mýrin og kóræfing -

Við Davíð fórum í bíó á þriðjudagskvöldið var og sáum Mýrina. Ég var stórhrifin og mæli eindregið með myndinni. Við fórum um það leyti sem strákarnir voru að fara í ró. Það eina sem fór í taugarnar á mér voru allar auglýsingarnar á undan og í hléinu. Raunar væri mér alveg sama þótt aldrei væri hlé á sýningum.

Á kóræfingu í gærkvöldi vorum við að æfa jólalög fyrir aðventukvöldið sem sett er 3. desember n.k. Drengjakór Reykjavíkur mun einnig koma og syngja bæði einir og með okkur og ég á von á því að kvöldið verði mjög hátíðlegt.