-Haldið upp á 2x10 -

Seinni partinn í gær buðu tvíburarnir bekkjabræðrum sínum með sér í keilu til að halda upp á það að þeir urðu tíu ára í sl. mánuði. Strákarnir fengu nokkra spilapeninga á meðan beðið var eftir að allir mættu. Davíð var með blað og skráði og skipti strákunum niður á brautir. Það var spiluð ein umferð á þremur brautum og notuðu drengirnir ýmsar aðferðir. Einhver uppgötvaði líka að það væri betra að vera í keiluskóm því strax eftir að hann var kominn í skó náði hann fellu. Í miðri keppni ákvað Davíð að þeir sem næðu fellu fengju 100 kr í verðlaun einnig verðlaunaði hann fyrir bestu taktana. Þetta hleypti ennþá meira fjöri í leikinn og það sem sumum datt í hug að prófa... Á eftir fengu allir gosglas (nema tveir sem vildu heldur vatn) og pizzusneiðar og nokkra spilapeninga í viðbót. Um hálfníu voru flestir farnir. Aðeins tvíburarnir, sem voru á hjólum, og tveir drengir, sem ætluðu að ganga heim og voru að spila "pool" voru eftir þegar við Davíð kvöddum.

Rétt fyrir níu komu strákarnir heim og var annar þeirra hágrátandi og allur í skrámum. Hann hafði látið sig vaða niður brekkuna frá Keiluhöllinni og kastaðist svo af hjólinu þegar hann reyndi að bremsa á of mikilli ferð í lausamöl. Grey strákurinn verður sennilega eitthvað stirður næstu daga.

- Fjölskylduferð í Viðey -

Í gærkvöldi fórum við út í Viðey með óháða söfnuðinum. Allir tóku með sér nesti, t.d. samlokur eða eitthvað á grillið og svo bauð séra Pétur upp á kúmen-svartbaunaseyði, mjög gott, mmmmmm! Krakkarnir léku sér í fjörunni og fundu ýmislegt þar, kuðunga, krabba og snigla. Í restina voru sungin nokkur lög saman og spilaði Pétur undir á gítar. Veðrið var ekki dónalegt og ferðafélagarnir frábærir. Viðeyjarferð er árviss atburður í óháða en þetta er í fyrsta sinn og ég er nokkuð viss um að við eigum eftir að fara aftur og aftur...

- Ferðasaga, annar kafli -

Að kvöldi annars dags ferðalagsins tjölduðum við rétt við Klaustur. Svo stutt var niður á klöpp að stinga varð hælunum lárétt niður. Á fimmtudagsmorguninn skelltum við okkur í sund á Klaustri áður en haldið var áfram. Gáfum okkur góðan tíma og skoðuðum nokkra fossa og fleiri fyrirbæri á leiðinni austur. Klukkan tíu um kvöldið vorum við komin á Egilsstaði. Eftir smá umhugsun ákváðum við að tjalda á Skipalæk við Fellabæ þar sem við höfðum bækistöðvar næstu dagana.

Morguninn eftir fórum við í kaffi til vinkonu minnar sem er nýflutt þangað austur. Hún sýndi okkur húsið og garðinn. Í einu grenitrjánna tók ég eftir allstóru geitungabúi sem vinkona mín hafði ekki vitað af. Gáfum okkur góðan tíma í kaffiþamb og spjall og áður en við kvöddum bauð hún okkur að koma aftur um kvöldið og grilla með þeim og fleiri gestum. Við keyrðum hring um Reyðarfjörð og Fáskrúðsfjörð. Ætlun Davíðs var að fara með okkur í göngutúr aðeins upp með Breiðdalsá og sýna okkur helli sem hann lék sér stundum í með einum frænda sínum heitnum þegar þeir voru pattar. Veðrið var hins vegar ekkert spes, þokusuddi, svo við frestuðum þessu. Enginn var inni við á bænum þar sem tengdapabbi ólst upp svo við ákváðum að þyggja grillboðið og drifum okkur í Bónus á Egilsstöðum. Kvöldið var mjög skemmtilegt.

Á laugardeginum gerðum við aðra tilraun inn á Reyðarfjörð. Nú var veðrið með besta móti. Það var tekið vel á móti okkur í Þernunesi. Dóttursonur bóndans og báðir hundarnir á bænum fóru með okkur í göngutúrinn upp með ánni. Ævintýralega skemmtileg ferð þar sem var frekar fyndið að fylgjast með tilburðum tvíburanna þegar þurfti að vaða yfir. Þeim fannst kalt og óþægilegt að vaða og þegar þeir misstu skóna sína út í sagði ég þeim að fara í þá aftur. Þá gekk þeim betur að vaða. Hellirinn fannst en heldur þótti Davíð hann hafa minnkað. Þegar við komum til baka fengu tvíburarnir að sjá þegar eina kýrin var mjólkuð. Reyndar fengu þeir að prófa að tutla hana líka. -"Hvernig fannst þér það"? spurði ég Davíð Stein og það stóð ekki á svarinu: - "Svolítið eins og að koma við typpið á sér!" Okkur var boðin gisting sem við þáðum og sunnudeginum fengu strákarnir lánaða veiðistöng til að prófa að renna í einn hylinn fyrir neðan neðsta fossinn í ánni. Dóttursonur bóndans fylgdi okkur aftur. Ég tók með mér tvær tómar hálfslítra gosflöskur og fyllti þær af krækiberjum. Þetta var yndislegur tími og þegar okkur var boðið að vera áfram langaði okkur helst til að þyggja það. En við kvöddum seinni partinn á sunnudeginum og fórum að huga að tjaldinu.

- Í garðinum hjá tengdó -

Fyrsta stopp ferðalagsins, eftir að höfuðborgin hafið verið kvödd, var hjá tengdó. Þau voru búin að bjóða okkur í grillveislu og var veðrið svo gott að það var hægt að borða úti. Við vorum mætt um fimm og vorum ekkert að flýta okkur. Rúmum þremur tímum seinna héldum við ferð okkar áfram. Gerðum orstutt stopp á Selfossi til að strákarnir gætu þakkað fyrir afmælisgjöfina. Því næst ætluðum við að fá lánaðan svefnpoka á Hellu. Við fengum pokann lánaðan en pabbi bauðst líka til að tjalda tjaldvagninum í heimkeyrslunni og það varð úr að við þáðum það. Afinn svaf svo þar með tvíburunum og eldri dótturdóttur sinni en við Davíð fengum að sofa inni. Við fórum reyndar mjög seint að sofa því við notuðum tækifærið og horfðum á Rock Star Super Nova ásamt Helgu systur. Davíð kaus líka Magna nokkrum sinnum. Daginn eftir komu gestir til foreldra minna, suma gestanna hafði ég ekki hitt lengi þannig að við vorum ekkert að flýta okkur af stað. Kvöddum ekki Hellu fyrr en um miðjan dag.

Stoppuðum að sálfsögðu við Seljalandsfoss og kíktum bak við hann. Við fórum líka út í Dyrhólaey og sáum "Lunda" og "Skunda" m.a.

Feðgarnir á bak við Seljalandsfoss

- Erfitt að komast í gírinn -

Það er svolítið skrýtið að vera komin heim aftur. Við lögðum af stað í hringferð með áherslu á austfirðina þann 1. ágúst sl. Vorum fyrstu nóttina á Hellu, næstu nótt tjölduðum við rétt við Klaustur og fimm næstu nætur var tjaldið á Skipalæk við Fellabæ. Svo vorum við eina nótt á Raufarhöfn og þá síðustu í Kelduhverfinu, (Garði II). Seinasti dagurinn á ferðalaginu varð nokkuð langur, kvöddum frændfólk feðganna um hádegisbil, stoppuðum nokkrum sinnum á leiðinni og skoðuðum ýmislegt eða fengum okkur hressingu svo klukkan var að verða tvö eftir miðnætti þegar við komum heim.

Föstudagurinn var bara letidagur. Ég tók dótið mitt úr bílnum en feðgarnir fóru á ættarmót á laugardeginum og voru fram á sunnudag. Ég fór ekki með því ég hafði verið beðin um nokkuð sem ekki var hægt að neita. Flaug austur á Egilstaði um miðjan dag á laugardag og var svaramaður æskuvinkonu minnar er hún gekk í það heilaga síðdegis sama dag. Fámenn, látlaus og notaleg athöfn og grillveisla í heimahúsi fyrir rétt rúmlega tuttugu manns á eftir. Ég og foreldrar brúðarinnar fengum svo að gista í sumarhúsi tengdamömmunnar. Þetta var bara yndislegt allt saman!

Aðeins aftur að ferðalaginu. Við tókum yfir tvöhundruð myndir, sumarhverjar nokkuð skemmtilegar og það er aldrei að vita nema ég birti eina og eina mynd og segi svolítið meira frá ferðalaginu í leiðinni.

Í gærkvöldi var svo fyrsta messa eftir sumarfrí. Það vantaði aðeins 6 (þar af eru líklega 2 að taka sér pásu fram yfir áramót) í kórinn (vorum 11) því við vorum öll svo spennt yfir að hitta afleysingaorganistann. Arngerður María, eða Adda eins og séra Pétur kallaði hana, var mjög ánægð með mætinguna. Hún er búin að leysa af í tveimur kirkjum í sumar og kallaði það bara gott ef það mættu 5 til að syngja í kórum þeirra kirkna. Messuhaldið gekk vel og það var gott að byrja aftur.

Ég er á leiðinni á fyrsta fund vetrarins með stjórn foreldrafélags DKR. Áður en ég veit af verður allt komið á fullt aftur...

Er á lífi, var á flakki um landið, meira fljótlega!

hugsað upphátt

orðin fjörleg fylla kollinn

finna sína leið

þankagangur tekur tollinn

tel ég vera sneið

óróleg eða róleg regla

ruglingslegt á köflum

Loksins búið náttborð að negla

núna dóti stöflum

Loksins tókst mér að setja eina af myndunum af "Sköpuninni", sem ég lauk við að sauma um daginn, hér á bloggið mitt (ég tók þrjár myndir til öryggis). Við hengdum hana upp inni í hjónaherbergi og það er stíll yfir henni. Gott að horfa stund á hana áður en svefninn sigrar á kvöldin og mjög gott að líta á hana þegar maður vaknar á morgnana! Reyndar þyrfti ég aðeins að laga innrömmunina hjá mér.

- Smá ferðalag -

Strákarnir sváfu mjög vel í nýju rúmunum sínum. Davíð Steinn var svo myndarlegur að búa um þegar hann fór á fætur. Um miðjan dag áváðum við að skella okkur í smá bíltúr. Tókum með okkur nesti og fórum hluta af Krýsuvíkurleið austur. Stoppuðum góða stund á Bakkanum og fengum sýnikennslu í hústjalds-tjöldun. Á heimleiðinni stoppuðum við í Þrastarlundi. Erfiðlega gekk að fá stæði er við komum heim. Alls staðar var fullt af bílum vegna tónleikanna á Klambratúninu. Það endaði með því að Davíð lagði upp á gangstétt.

- Strákarnir komnir heim -

Stefnt var að því að vera á Hellu upp úr hádeginu í gær. Nóttina áður höfðu tvíburarnir farið í smá útilegu með afa sínum og ömmu en þau voru komin til baka um tólf. Davíð var rétt ný vaknaður og ég vildi að seinna rúmið væri komið saman áður en við renndum austur. Klukkan var fjögur þegar við mættum, með gömlu hjólin og annan gamla hjálminn með okkur. Strákarnir tóku vel á móti okkur höfðu beðið í amk þrjá klukkutíma (við vorum samt búin að láta vita að við tefðumst). Eftir kaffihressingu skrapp ég yfir til Steina föðurbróður. Davíð Steinn kom stuttu seinna og spurði, frá ömmu sinni, hvort Steini vildi ekki koma yfir í kvöldmat. Steini kom gangandi. Það var lagt á borð fyrir sjö og borðað inni í stofu. Seinna um kvöldið lánaði mamma mér bílinn sinn til að skutla frænda mínum heim. Davíð Steinn var mjög þreyttur og við héldum helst að hann væri að verða lasinn. En drengurinn sofnaði í klukkutíma fyrir mat, sat örstutt til borðs með okkur, fór aftur að sofa og vaknaði hinn hressasti um hálftíu. Líklega var þetta bara spennufall hjá honum. Við komum heim rétt fyrir miðnætti. Þá átti bara eftir að búa um strákana og þeir að velja sér rúmstað, en það gekk fljótt og vel.

- Stutt í fríið -

Nú á ég bara eftir að vinna á mánudaginn og þá er ég komin í þriggja vikna frí. Davíð er formlega byrjaður í sínu fríi, það hófst um leið og hann hætti að vinna í gærkvöldi. Hann var svo heppinn að fyrirtækið sem hann var akkúrat að vinna hjá bauð starfsmönnum og aukamönnum upp á bjór og pizzur. Þar að auki þekkir hann nokkra sem vinna hjá þessu fyrirtæki. Davíð var eiginlega búinn að lofa mér því að skila bílnum heim en vinnan hans náði alveg að gleðinni svo minn maður drakk bara lítið og stoppaði lengi. Ég var pínu leið yfir að hann skyldi ekki láta mig vita þessa ákvörðun sína, var hálft í hvoru að bíða eftir að hann hringdi í mig alveg þar til klukkan varð níu í gærkvöldi. Á svona stundum ætti maður að virkja 6. eða 7. skilningarvitið sitt til að koma í veg fyrir allan misskilning og gleymsku.

Ég sagði örugglega frá því, fyrr á árinu, að ég fór í beinþéttnimælingu. Niðurstöðurnar voru m.a. sendar kvensjúkdómalækninum mínum. Sá ákvað að fylgja þessari mælingu aðeins eftir og hringdi hingað heim fyrr í vikunni. Ég var ekki heima (var á frænkuvaktinni) og fékk skilaboðin daginn eftir. Til að gera langa sögu stutta þá þarf ég að fara í smá blóðprufu og hitta lækninn til að fara yfir málin en það má bíða þar til eftir sumarfrí.

Davíð byrjaði á því að setja saman seinna rúmið um níuleytið á fimmtudagskvöldið. Klukkan hálftólf fór ég í háttinn eftir að hafa fullvissað mig um að maðurinn vildi ekki aðstoð. Það var komið vísir að rúmi. Um hálffjögur hrökk ég upp við hamarshögg og hnerra. -"Þetta var svo lítið!" sagði Davíð. Í ljós kom að hafði verið að klára einhver vinnumál í millitíðinni og ætlaði svo að halda áfram. Það er nú ekki alveg saman hvort nóttin heitir rétt um helgi eða næstum í miðri viku svo ég tók málin í mínar hendur og dró manninn í rúmið.

Tvíburarnir eru í smá útilegu með afa sínum og ömmu á Hellu. Þau skruppu rétt út fyrir þorpið og gistu á Heiðarlandinu í nótt.

Vona að helgin verði öllum góð og allir fari vel með sig!

- La unua esperanto letero -

Já, ég skrifaði fyrsta bréfið á esperanto í gærkvöldi. Það var ekkert langt, eitt A 4 blað í aðra hverja línu. Þetta var bráðskemmtilegt. Ég gat sagt frá að það styttist í seinna sumarfríið mitt og hvert við ætlum að fara. Ég er ekki frá því að ég gefi mér tíma til að skrifa annað bréf fljótlega því það er um að gera að æfa sig.

Sat líka góða stund við saumana. Var að velta því fyrir mér hvort ég ætti að vaka eftir beinni útsendingu frá Rock Star Supernova en skynsemin varð ofan á, sem betur fer. Hefði líklega verið frekar mygluð í morgun og það hefði verið heldur slæmt.

Annars er ég búin að vera á frænkuvaktinni milli hálffimm og hálfsjö undanfarna daga. Hulda er úti að hjóla með vinum en þessa stundina er Bríet að horfa á ávaxtakörfuna.

- Aðeins meira um gjafir -

Strákunum barst pakki frá "frændfólkinu" á Selfossi (foreldrum "tvíburahálfsystur" minnar). Hann hafði að geyma geisladisk með lögunum úr "Litlu hryllingsbúðinni", þessi diskur fór beint í bílinn og var hlustað á hann í bíltúrnum sl. sunnudag og á leiðinni austur í gærkvöldi og féll hann pottþétt í kramið. Takk fyrir strákana!!!

Við skutluðum semsagt strákunum austur aftur í gær. Amma á Hellu spurði strákana hvað hefði staðið inn í afmæliskortunum til þeirra frá sér og Davíð Steinn var fljótur að svara: -"Ja, ef þú manst það ekki þá þurfum við ekki að muna það heldur". Davíð tók sig til og setti gsm-númer tvíburanna í gemsann hennar mömmu. Hann notaði líka tækifærið og breytti um hringitón. Mamma var að tala í heimasímann. Þegar hún kom aftur byrjaði gemsinn hennar að kalla með málrómi tengdasonarins: -"Edda, það er síminn til þín"! Mömmu brá ekkert smá en gat alveg hlegið að þessu.

Í kvöld á svo að klára að setja saman hitt rúmið og koma drengjaherberginu í betra horf! Ég þarf líka að byrja á bréfi til Esperanto-vinkonu minnar og senda henni...

Farið vel með ykkur!

- Afmælishelgi að baki -

Ég fór austur og sótti strákana á föstudaginn. Var á ferðinni öfugu megin við slysið svo ég var tvo tíma á leiðinni. Davíð varð eftir heima, hann ætlaði að nota tímann til að taka niður kojurnar og setja saman rúm sem strákarnir voru að fá í afmælisgjöf. "Stopparðu ekki eitthvað fyrir austan?" spurði Davíð. Hann hélt að þetta myndi taka 2 til 3 tíma. Ég hvatti manninn til að fá einhvern með sér í þetta verk. Fyrir austan tóku strákarnir og Hulda frænka vel á móti mér. Sú síðast nefnda ætlaði að verða samferða okkur í bæinn og spurði hvort hún mætti ekki gista eina nótt hjá okkur.

Við komum í bæinn um hálftólf og þá var bara kominn vísir að einu rúmi og Davíð var að vinna einn í þessu. Svipurinn sem kom á strákana var óborganlegur (það stóð skrifað stórum stöfum á andlitin: "Hvar eigum við eiginlega að sofa?") og ég fékk hnút í magann þeirra vegna. Svefnmálinn leystust farsællega. Oddur Smári bjó um sig í stofunni og Hulda og Davíð Steinn sofnuðu í hjónarúminu. Við færðum þau svo yfir þegar annað rúmið var tilbúið milli þrjú og fjögur. Notuðum dýnuna úr hinu rúminu og krakkarnir hefðu þess vegna getað sofið öll saman.

Laugardagurinn var m.a. notaður í að kaupa ný hjól handa strákunum. Besti vinurinn fann á sér að þeir væru komnir heim og leit inn og þeir voru svo að leika úti með honum um kvöldið. Við vorum að spá í að fara í bíó en frestuðum því. Þess í stað hefði verið upplagt að nota tækifærið og setja upp hitt rúmið. En við notuðum tímann í annað.

Í gær rann svo upp 10 ára afmælisdagurinn, þá fengu strákarnir loksins afhenta 1. gemsana sína. Þeir fengu þá reyndar í jólagjöf en við vorum búin að ákveða að þeir fengju ekki gemsa fyrr en í fyrsta lagi þegar þeir yrðu 10 ára. Hvað þeir eru búnir að vera spenntir í marga, marga mánuði. Við fórum í sund, á pizza hut (ég fékk mér samt ekki pizzu), í bíltúr, í afmælisveislu (frændi þeirra verður 6 ára um næstu helgi og var að halda upp á það) og sáum svo nýju superman myndina í bíó. Ævintýralegur dagur! Frábær helgi og ég vona að strákarnir hafi skemmt sér vel, maður verður ekki 10 ára nema einu sinni. Þeir fá svo að halda veislu fyrir vinina í vikunni áður en skólinn byrjar.

- Brakandi blíða -

Það er loksins komið sumar og "bara heitt úti" eins og ein sem hafði skroppið út í hádeginu sagði. Yndislegt, en ég bráðna ef ég sit lengur en 10 mínútur á svölunum í einu og það væri skynsamlegast hjá mér að athuga hvort ég eigi ekki sólarvörn einhvers staðar í fórum mínum.

Ein esperantobókin sá til þess að við hittumst aftur í gærkvöld. Esperanto-norska vinkona mín er búin að vera með bók frá mér í láni síðan í haust. Þegar hún ætlaði að fara að glugga í hana í fyrradag, fannst bókin hvergi hjá henni. Vinkonan hafði samband við mig um kvöldið. Ég kannaðist ekki við að hafa tekið bókina því ég vissi að hún ætlaði með hana með sér til Noregs. Þegar ég svo athugaði málin fann ég auðvitað bókina í esperanto-möppunni minni. Ég rölti því yfir í Norðurmýrina í gærkvöldi, las tvo kafla með vinkonu minni og horfði svo á endursýningu á Rockstar supernova áður en ég fór heim aftur.

Við hjónin skruppum í IKEA seinni partinn í gær og keyptum m.a. náttborð. Mig langaði reyndar meira í hvítu útgáfuna af þessu borði en hún virtist uppseld og ég lagði ekki í að bíða eftir nýrri sendingu ef það myndi nú taka okkur önnur tvö ár að fara í náttborðaleiðangur aftur.

- Byrjuð á nýrri -

Kom heim rétt fyrir sex í gær eftir að hafa hitt esperanto-vinkonu mína og lesið með henni. Einhvernveginn var allur vindur úr mér og ég lagði mig um stund. Svo var klukkan allt í einu byrjuð að ganga átta og Davíð ekki búinn að láta vita af sér. Hann skilaði sér heim nokkru seinna. Fengum okkur í svanginn, vöskuðum upp og ég renndi á könnuna. Davíð varð svo að vinna og kom sér fyrir fyrir framan tölvuna. Um tíu kveikti ég á kvöldfréttunum og tók til við að undirbúa saumun á þessari mynd. Ég ílegndist svo fyrir framan skjáinn næstu tvo tímana eða svo og var þá búin að "kanta" jafann, taka miðju og byrjuð að sauma.

- Frábær helgi að baki -

Við Davíð vorum komin austur á Hellu um hálfeitt á laugardaginn var, á undan Helgu, Ingva og Bríeti sem komu reyndar bara stuttu seinna. Mamma var með mat handa öllu liðinu. Svilarnir voru svo sendir með eldri krakkana þrjú í sund en við systur og pabbi hjálpuðum mömmu við afþurrkun og þrif sem þarf að gera tvisvar á ári. Hulda fór með strákunum í karla-klefann. Hún er ekkert feimin við að segja það sem henni finnst. Og henni fannst Davíð vera með lítið typpi. Oddur Smári kom pabba sínum til bjargar og var fljótur að benda frænku sinni á að hann sjálfur væri líka með lítið typpi. Ja, þessi börn...

Seinni part dagsins komu svo gestir sem mamma hafði boðið í mat með okkur öllum hinum. Ingvi grillaði, ég skar niður í sallat og mamma átti tilbúið kartöflusallat (bjó það til fyrr um daginn) í ísskápnum. Það tóku allir vel til matar síns. Helga sá svo um eftirréttinn, heilsuvöfflur úr spelti og hrásykri (engin mjólk né hvítt hveiti og hvítur sykur). Þetta voru mjög góðar vöfflur. Á eftir skruppum við systur aðeins yfir til Steina frænda. Helga var með smá verkefni handa honum og það vildi svo vel til að hann var akkúrat búinn með síðasta verkefnið sitt og það lá ekkert fyrir. Hann var að gera upp nær 200 ára gamalt skatthol sem brann í vetur. Helga færði honum borðstofuborð og 4 stóla þegar hann hafði samþykkt að taka að sér að lagfæra það. Klukkan var um eitt eftir miðnætti þegar við Davíð kvöddum og héldum heim á leið, strákalaus.

Í gær svaf ég frameftir morgni. Við Davíð horfðum á formúluna og ég kláraði myndina sem ég er búin að vera að sauma sl. ár. Ég pressaði hana á eftir og Davíð hjálpaði mér við að ramma hana inn og hengja hana upp (tók mynd af myndinni og mun setja inn hér máli mínu til sönnunar fljótlega). Reyndar hengdum við upp fullt af fleiri myndum í gær og nú er að koma mjög skemmtilegur svipur á íbúðina.

Rétt fyrir átta vorum við hjónin komin í Kaplakrikann til að fylgjast með leik FH og Vals í Landsbankadeildinni. Það var frítt inn á leikinn og ég taldi manninn minn á að koma með mér. Hann var á báðum áttum í fyrstu þar sem hann hélt að við myndum tapa enda hafa FH-ingar verið mjög sterki á heimavelli sl. ár. En leikurinn var jafn og skemmtilegur og endaði með glæstum sigri okkar manna.

Mamma og ég fyrir örfáum árum síðan eða svo! Myndin er tekin í eldhúsinu "heima á Heiði".

Til hamingju með daginn, mamma mín!

- La malgranda flava kokino -

Það var ekki liðinn hálfur mánuður frá því ég skilaði öllum bókum og þar til ég heimsótti safnið aftur. En ég tók mér eingöngu bækur um Esperanto. Tvær þeirra hef ég verið með áður en ég fann líka lestrar og málfræðibækur sem Þórbergur Þórðarson tók saman. Í bók I eru léttir textar og ævintýri, eins og; Litla gula hænan, sætabrauðsdrengurinn, um fjölskylduna, líkamann og fleira og fleira. Í bók II er málfræði og smá orðasafn aftast. Svo tók ég bók númer IV og sem er sögð framhald af fyrstu lestrarbókinni. En ég fann hvergi bók merkta númer III sem er svolítið dularfullt. Gæti reyndar leitað á GEGNI...

- Skeytasending -

Í dag sendi ég hugskeyti til "föðursystur" minnar; Til hamingju með daginn, Svala mín! ;)

- ...og dagarnir bruna... -

Loksins tókst mér að fá Davíð í að laga til og koma "tölvu-skrifstofu-herberginu" í stand. Það er bara búið að taka mig tæp tvö ár eða svo. "Góðir hlutir gerast svo sannarlega hægt!" Það var slökkt á tölvunni um hádegisbil á laugardag og ekki kveikt á henni aftur fyrr en í gær. Tiltektin og þrifin, bara í þessu eina herbergi, tók okkur rúma fimm tíma. Stoppuðum aðeins í korter á þessu tímabili til að fá okkur kaffi.

Skrapp til Esperanto-vinkonu minnar seinni partinn í dag. Námið er farið að skila árangri og mér finnst það alltaf jafn skemmtilegt og spennandi. Á meðan vinkonan var erlendis í fríi um daginn tók ég mig til og safnaði saman nokkrum orðum og bjó til vísir að orðabók í báðar áttir.

Annars gengur lífið sinn vanagang, alltof hratt á köflum auðvitað, en ég er að hamast við að nýta tímann og njóta lífsins í leiðinni. Það gengur bara ljómandi vel! Farið vel með ykkur!

- Fríið búið í bili -

Það voru úrvinda feðgar sem slöguðu upp úr Herjólfi klukkan rúmlega tvö aðfaranótt sl. mánudags. Á leiðinni yfir heiðina þurfti ég að stoppa einu sinni til að hleypa öðrum tvíburanum út að fá sér ferskt loft. Hann var hálfsjóveikur greyið en það lagaðist þegar hann hafði tæmt magann. Við vorum komin í ró fyrir fjögur. Ég fór á fætur aftur um þremur tímum seinna til að mæta aftur í vinnu eftir tveggja vikna frí. Um sjöleytið í gærkvöld fóru bræðurnir með móðurforeldrum sínum í "sveitina".

Pabbi og mamma áttu erindi í bæinn og ég fékk pabba til að hjálpa mér að koma þvottavélinni fyrir á sinn stað aftur. Það þurfti nefnilega að bora aftur í gólfið til að festa pallinn sem vélin stendur upp á.

Dóttir "föðursystur" minnar er fimm ára í dag. Vá, eru virkilega fimm ár síðan...? Til hamingju með stelpuna Svala mín!

Edda Geirdal, Kjartan, (á efri myndinni) Jenný Geirdal og Geirlaug í símanum! (á neðri myndinni) - Fyrri partinn í júní skruppum við Davíð á leik Grindavík og Vals. Eftir leikinn kíktum við í heimsókn til vinafólks okkar og áttum með þeim notalega kvöldstund. Ég var búin að "hóta" því að setja sönnunargögn á bloggið mitt og ákvað að standa við það þótt nokkrar vikur séu liðnar síðan þetta var. Takk fyrir kvöldstundina Kjartan og Geirlaug!

- Þeir eru á leiðinni -

Eftir ca. einn og hálfan tíma kemur Herjólfur til Þorlákshafnar. Það tekur því ekki fyrir mig að reyna að leggja mig í tæpan klukkutíma. Ég er hvort er eð orðin spennt yfir að fá feðgana heim bráðum. Ég var komin á fætur fyrir tíu í morgun. Tók því nokkuð rólega til að byrja með en náði samt að gera smávegis af því sem var á dagskránni hjá mér. Sótti þvottinn minn til Helgu systur og skrapp í smá upprifjunar-Esperanto milli þrjú og fjögur. Við ætlum að taka smá törn aftur (og ég sem varð að skila Esperanto-æfinga og orðabókunum í fyrradag). Við tókum eftir því að við eigum orðið miklu auðveldara með að lesa texta á tungumálinu, hnjótum ekki um annað til fimmta hvert orð eins og fyrst. Þetta er mjög jákvætt og ýtir vel á eftir manni. Ég verð sífellt heillaðri af þessu tilbúna tungumáli.

Eftir hálftíma get ég lagt í hann....!!!

- Það var strembið en tókst -

Já, mér tókst að skila öllum lánsbókum á safnið án þess að fá mér nýjar bækur í staðinn. Á föstudaginn fór ég með tvo poka í Kringlusafnið. Í ljós kom að það voru 4 bækur eftir heima sem komnar voru á tíma. Þær bækur tók ég til í gærmorgun. Las eina af þessum bókum Þriðja bónin saga móður hans eftir Ingibjörgu Hjartardóttur. Margslungin saga. Auðlesin og mjög spennandi.

Skrapp í sund um miðjan dag og synti 600 metrana. Slakaði svo á um stund í 40°C heitum potti. Það var svoooo notalegt. Eftir sundið skilaði ég fyrrnefndum bókum og flýtti mér út af safninu áður en ég freistaðist. Sennilega hefði ég ekki getað þetta nema af því að ég vissi að ég á þrjár ólesnar bækur hér heima sem eru í minni og Davíðs eigu. Meiningin er samt sú að slaka aðeins á lestrinum og nota auka tímann til annars.

Upp úr átta í gærkvöldi var ég mætt í Tangana í Mosfellsbæ til eins kórfélaga míns. Við vorum nokkur sem mættum á svæðið og skemmtum okkur alveg fram á nýjan dag. Kristinn las part úr pistlinum frá því í Stykkishólmi og var reyndar búinn að bæta smávegis við hann. Upplesturinn klikkaði ekki að vanda en Kristinn tók eftir því að hann skrifaði mikið um "vínmessurnar". Þótt mörg okkar hefðum heyrt mest af pistlinum áður þá eyðilagði það alls ekki fyrir okkur. Sumt er einfaldlega alltaf hlægilegt, sama hversu oft maður heyrir það.

- Á frænkuvaktinni -

Síðast liðna tvo daga brúaði ég bilið fyrir systur mína og passaði stelpurnar í tæpa tvo tíma á fimmtudag og í rúma þrjá tíma í gær. Fékk að nota þvottavélina þar í leiðinni en það er verið að ljúka við að mála þvottahúsið og lakka yfir gólfið hér í Drápuhlíðinni. Hafði minnst að segja af Huldu frænku hún var úti að leika á fimmtudaginn og í gær, síðasta daginn hennar í leikskólanum, fékk hún að fara heim með vini sínum. Við Bríet sóttum hana um sexleytið. Er við komum heim hitti Hulda annan vin fyrir utan. Ég fékk hana samt til að koma fyrst inn að borða áður en hún var rokin út aftur.

Verið er að venja Bríet af bleyju á daginn og það gengur mjög vel. Sú stutta virðist vera alveg tilbúin amk. nær hún að hætta við að pissa á sig og klára að pissa í koppinn. Bríet er annars mjög dugleg við að fá mann til að leika við sig. Í gær sló hún í mig dulunni sinni eftir að hafa fleygt sér í fangið á mér. Ég sagði: "Nei, Bríet hættu þessu!" Henni fannst þetta bara fyndið og hélt áfram að vingsa dulunni. "Þetta er vont, hættu Bríet!" Það endaði reyndar með því að ég hætti að leika við hana um stund og sagði henni að skammast sín. Þá hætti sú stutta og fór. Ekkert heyrðist frá henni í nokkra stund svo ég fór að athuga með hana. Þá stóð hún og hallaði sér yfir baðið og virtist ekki vera að gera neitt nema að handfjatla duluna sína. Hún var að skammast sín!

- Mótið er hafið -

Feðgarnir eru í "útlöndum" og búnir að vera þar síðan seint á þriðjudagskvöldið. Ég var tvístígandi lengi vel áður en ég ákvað að vera bara heima. Það eru bæði kostir og gallar við þetta en ég ætla ekki að pæla meira í þessu. Þetta er bara svona! Það er allt á hvolfi hér heima en ég er að vinna í að laga það og gengur bara þokkalega. Skrapp í sund í gær og synti 500 metra á uþb 15 mínútum og seinni partur gærdagsins og fram eftir kvöldi fór í lestur. Ég mæli með bókinni: Bátur með segli og allt eftir Gerði Kristný. Sagan hlaut bókmenntaverðlaun Halldórs Laxness árið 2004. Ég gat ekki lagt hana frá mér eftir að ég var byrjuð. Ætlaði bara rétt að líta í hana því skiladagurinn nálgast en það fór nú svo að ég hætti ekki fyrr en ég var búin. Gaf ég mér þó smá tíma til að næra mig og lagði frá mér bókina á meðan.

svo hljótt og skrýtið
ein með sjálfri mér
og verkefnum
sem bíða þolinmóð
eftir að ég takist
á við þau
og hafi betur

svo mjótt og lítið
bilið milli anna
og rólegheita
sumt er óháð
tíma og rúmi
sumt er mitt á milli
ég skal hafa betur

- Á leið út í Eyjar -

Þessi mynd er tekin á Víkingsvellinum í gær en 6. flokkur Vals og Víkings spiluðu æfingaleiki saman. Valshópurinn leggur af stað til Vestmannaeyja seinni partinn. Morgundagurinn fer í skoðunarferðir og fleira en mótið sjálft hefst á fimmtudaginn.

- Fermingamynd lokið -

Þessa mynd kláraði ég loksins að sauma fyrir tveimur vikum. Ég byrjaði á henni um leið og ég fékk verkefnið í hendurnar í febrúar sl. Var handlama á tímabili og svo þegar ég sá að ég gat hvort sem er ekki lokið við myndina fyrir fermingardaginn (020304) þá hægðist aðeins á. Eitt af því síðasta sem ég saumaði var nafnið og dagsetningin. Ég var stödd hjá tvíburahálfsystur minni þegar ég var að því. Hróðug sýndi ég henni myndina, nafnið var komið og það vantaði bara dagsetninguna, eða hvað.... "Anna, viltu lesa það sem þú saumaðir!" Þar stóð; Franska Björk og ég mátti gjöra svo vel að rekja upp hálft nafnið til að laga þetta.

- Í afmælisveislu og útvarpsmessu -

Haldið var upp á afmæli Bríetar á laugardaginn. Ótrúlegt að liðin séu tvö ár síðan hún kom í heiminn. Það var gaman í veislunni og það fór svo að klukkan var farin að ganga átta þegar við kvöddum.

í gærmorgun var ég mætt upp í kirkju Óháða safnaðarins klukkutíma fyrir messu. Þá var þegar kominn bíll frá ríkisútvarpinu og verið var að stilla upp hljóðnemum á nokkrum stöðum. Upphitun gekk ágætlega og þegar messan hófst um ellefu var allur skrekkur horfinn úr manni þannig að messan var mjög afslöppuð þrátt fyrir að hljóðnemar og kaplar minntum mann á að verið væri að útvarpa beint. Davíð mætti í messuna og svei mér þá ef það er ekki í fyrsta skipti sem hann kemur í helgihald í þessari kirkju (hann hefur mætt á tónleika hjá kórnum en ég man ekki eftir því að hann hafi mætt í messur). Á eftir var borðuð ungversk gúllassúpa a la organistinn Pétur Máté sem er kominn í ársleyfi þó með því skilyrði að hann búi til gúllassúpu að ári.

- Sundferð og fleira -

Hvernig er hægt að halda aftur af barni sem er duglegt að bjarga sér? Annar tvíburinn er svo sjálfstæður (sem er oftast gott) að hann hikar ekki við hlutina. Þetta getur verið gott þegar t.d. er verið að leita að einhverju ákveðnu í verslun. Í stað þess að leita sjálfur nær hann strax í einhvern sem er í afgreiðslunni. En í fyrrakvöld ákvað ég að við mæðginin skyldum fara í sund morguninn eftir og bjóða vini þeirra með, ef hann vildi og mætti. Ég var varla búin að sleppa orðinu og hugsa þetta til enda þegar sá framtakssami var kominn með símann í hendurnar og búinn að velja númerið heima hjá vininum. Minn gleymdi að kynna sig og spurði bara mömmuna beint út. Í gærmorgun lagði ég þessum hvatvísa syni mínum lífsreglurnar; Í fyrsta lagi að spyrja okkur foreldrana hvort hann megi hringja, í öðru lagi að kynna sig og síðast en ekki síst að spyrja eftir vininum og spyrja hann (vinurinn getur svo spurt mömmu sína hvort hann geti eða megi fara með). Strákurinn fór nú eftir þessum reglum í gærmorgun, en svo er spurning hvort hann gleymi sér ekki næst? (Hvor bræðranna skyldi nú vera svona duglegur að bjarga sér?)

Við fórum fjögur í sundið. Ég synti 500 og sat svo góða stund í tröppunum á grunnu lauginni áður en ég fór í pottinn. Skilaði vininum heim rúmlega eitt. Tvíburarnir fengu sér hressingu heima og voru svo farnir út aftur. Ég var búin að nefna það við þá að ég ætlaði að skreppa frá milli fjögur og sex og það fór þannig að ég hitti strákana ekki aftur fyrr en ég kom heim úr þeirri skreppu.

- Afmæli -

Bríet er tveggja ára í dag. Það styttist í að hún byrji í leikskóla þessi skvísa. Hulda hættir í leikskólanum um næstu mánaðamót, því hún er að byrja í skóla í haust, og Bríet plássið hennar stóru systur og byrjar að nota það í ágúst.

- Nokkrar línur -

Það er að verða fínt fyrir utan. Í gær kom upp furðulegt mál. Þegar ég settist á klóið í gærmorgun var það volgt. Fyrir utan var verið að undirbúa þökulagningu. Við Davíð töluðum bæði við manninn og hann kom skilaboðunum áleiðis. Ég var svo beðin um að láta kalda vatnið renna í vaskinn og pumpa klósettið, þetta hlyti að lagast. En það lagaðist ekki neitt, vatnið kólnaði að vísu aðeins, varð volgt en um leið og ég skrúfaði fyrir aftur sótti í sama farið. Píparinn kom seinni partinn og lagaði þetta. Það höfðu víxlast tengingar í þvottahúsinu. Þvottavélin er enn úti á miðju þvottahúsgólfi en ég held að það verði gengið frá þessu öllu í dag, eða ég vona það því það bíður heilt fjall eftir mér...

Strákarnir eru úti í augnablikinu enda veðrið til þess (skil ekkert í hvað ég er að væflast inni). Um hálftvö eiga þeir að mæta út á nes og spila æfingaleik við Gróttu.

"Föðursystir" mín leit við áðan. Við settumst með kaffibollana út á svalir. Kannski eins gott að ég opnaði aðeins út því það þurfti að byrja á því að hreinsa niðurfallið til að hleypa niður vatni.

Þetta verður líklega svona úr einu í annað- dagur.

- Örlítið um gærdaginn -
- og smá um núið -

Við mæðginin drifum okkur í sund í gærmorgun. Klukkan var farin að ganga ellefu svo við höfðum ekki mjög langan tíma því knattspyrnuæfing drengjanna byrjar klukkan hálfeitt (mán-fimmt). Rétt áður en við fórum upp úr lauginni, eftir smá sundsprett og boltaleiki hittum við eina bekkjasystur þeirra úr Ísaksskóla, tvö systkyni hennar og mömmu. Krakkarnir voru pínu feimin hvort við annað. Við mömmurnar gáfum okkur tíma í smá spjall og höfðum mikið að segja. Því miður hafði ég bara stutta stund að þessu sinni en ég er viss um að við eigum eftir að hittast aftur.

Davíð var að vinna í alla fyrrinótt. Hann var samt kominn á fætur þegar við strákarnir komum heim en það endaði með því að maðurinn vann heima í gær. Það var líka vinnutörn í nótt sem leið en klukkan var byrjuð að ganga sex er hann skreið upp í. Hann var búinn að lofa sér á ákveðinn stað um níu í morgun og einhvern veginn tókst honum að hafa sig af stað eftir minna en þriggja tíma svefn.

Skrapp til tvíburahálfsystur minnar í gærkvöldi. Veðrið var svo hlýtt og gott að það hreinlega kallaði á okkur að koma út að ganga. Við vorum ekki með neina ákveðna leið í huga en vorum staddar í Setberginu þegar hringt var SOS heiman að frá henni. Við flýttum okkur til baka. Það tók samt drjúga stund og vorum við báðar rjóðar og másandi er við skiluðum okkur.

- Í miðri viku -

Heiti daganna skiptir minna máli þegar maður er í fríi. En í dag hugsa ég til nöfnu minnar, systurdóttur mömmu, sem á 24 ára afmæli í dag. Um daginn reit hún á sína bloggsíðu að hún ætlaði að halda upp á afmælið bæði í Köben og í Osló. Ég var fljót að spyrja hvort hún ætlaði ekki líka að halda upp á afmælið hér á Íslandi. Kannski gerir hún það á næsta ári þegar hún verður kvartaldargömul. Kannski förum við bara og hittum hana. Hver veit hvað verður?
Myndirnar eru af mér og föður- afa og ömmu og móðurömmu, nöfnu, teknar fyrir um það bil 38 árum eða svo.

- Sumarfrí -

Söngfuglinn minn er kominn heim aftur úr frægðarför. Við sóttum hann seinni partinn á sunnudaginn var og frá Keflavík brunuðum við beint austur á Hellu og sóttum Odd Smára en hann hafði beðið sérstaklega um að vera ekki sóttur á undan. Davíð Steinn færði okkur ýmislegt smálegt frá Paimpol og París og hafði hugsað meira um hvað hann gæti fært okkur heima heldur en hvað hann vildi sjálfur. Hann keypti þó m.a. mjög skemmtilega hárgreiðu handa sér, greiðu í "skafti" sem þarf að pressa á hnapp til að greiðan skjótist fram. Þetta er eins og hnífur og drengurinn lenti einu sinni í vandræðum út af þessu úti. Hann var sennilega nýbúinn að kaupa gripinn og var svo heillaður af að prófa takkann að hann hugsaði ekki út í að vegfarendur gætu litið á þetta sem ógnun. Einni franskri konu brá svo mikið þegar greiðan skaust úr skaftinu að hún helti sér bæði yfir drenginn og hópstjórann hans. Þau skildu reyndar ekki mjög mikið í því sem hún sagði en Davíð Steini brá svo mikið að hann fór að skæla. Við heimkomuna talaði hann um að hann hefði alltaf verið að fá heimþrá, stundum svo mikla að tárin læddust fram. Samt sagði hann að það hefði verið gaman allan tímann. Þegar kórinn var með tónleika í 16. hverfi Parísar á 17. júní sl var svo heitt, og þeir drengir í "fullum herklæðum" (hvítum langerma bol innan undir), að það var hér um bil liðið yfir Davíð Stein. Það slapp þó til.

Áður en drengjakórinn fór utan var Oddur Smári farinn austur á Hellu til afa síns og ömmu. Hluta af tímanum voru þeir bara tveir saman. Stráksi hjálpaði afa sínum við gróðursetningu og afinn hjálpaði dóttursyninum við að smíða fuglahús. Seinustu dagana fyrir austan var Oddur Smári mikið með vini þeirra tvíbura sem þeir eignuðust þarna fyrir sex eða sjö árum. Sá strákur er ári eldri og sonur bekkjarbróður míns úr grunnskóla. Þegar við komum austur um hálfsjö á sunnudaginn var, var Oddur einmitt staddur hjá vininum og kom ekki til baka fyrr er kvöldmaturinn var byrjaður. En það urðu fagnaðarfundir. Upp úr hálfníu kvöddum við og héldum heim á leið. Fyrir suma var þetta orðinn langur dagur. Klukkan var nálægt eitt að frönskum tíma þegar bræðurnir voru komnir í ró.

Ég hélt að þeir myndu sofa út fyrsta daginn, en það var öðru nær. Þeir voru báðir vaknaðir fyrir sjö í gærmorgun...

Það er verið að laga lagnirnar við og undir húsinu. Ég held að nú sé búið að grafa allan hringinn. Það var líka brotið upp gólfið bæði í þvottahúsinu og í skúrnum hjá okkur. Við erum svo "heppin" að þvottavélin okkar var akkúrat fyrir framkvæmdunum í þvottahúsinu. Já, það er ástand!

- Nýliðin helgi -

Eftir göngumessu á laugardagsmorguninn og smá hressingu var Davíð Steinn skilinn eftir hjá hópstjóranum sínum. Stór partur af kórnum mínum, mökum og örfáum fylgifiskum safnaðist svo saman í bíla og hélt af stað áleiðis í Stykkishólm. Fyrsta stopp var hjá Hildibrandi í Bjarnarhöfn. Þar er skemmtilegt safn og kirkja. Hægt var að smakka og kaupa hákarl og harðfisk. Við fengum mjög fróðlega leiðsögn um þetta allt saman. Þarna eigum við eftir að fara með strákana okkar.

Klukkan þrjú innritaði hópurinn sig inn á hótelið. Þar var samt höfð stutt viðdvöl því ákveðið hafði verið að skoða norska húsið, gallerí og heimsækja sýningu systranna sem var í grunnskólanum. Klukkan átta var sest að snæðingi á hótelinu. Búið var að panta fyrir allan hópinn og flestir fengu það sama. Við vorum tvær sem tókum það fram að við mættum ekki fá, sykur, ger og hveiti. Svo voru aðrir tveir sem ekki gátu borðað skelfiskinn sem var í forrétt og fengu sveppasúpu í staðinn. Það gekk samt ýmislegt á við matarborðið. Við tvær sem erum að passa mataræðið fengum amk 3 forrétti og 2 aðalrétti og þurftum svo að bíða allra lengst eftir desertinum (reyndar var biðin vel þess virði). Við tókum þessu öllu með jafnaðargeði. Það vakti líka almenna kátínu þegar þjónar voru sífellt að færa okkur eitthvað og komu svo jafnharðan aftur; "Nei, nei, þú áttir ekki að fá þetta. Ertu nokkuð byrjuð að borða þetta?" Svo sáum við á eftir diskunum inn í eldhús.

Kristinn las yfir okkur pistilinn að vanda. Annál vetrarins frá áramótum. Hann hitti beint í mark eins og alltaf áður. Við hin veltumst um af hlátri því hann kemst svo skemmtilega að orði og hefur einstaklega góðan húmor, sér alveg ótrúlega spaugilegar hliðar á málunum. Hann var samt ítrekað að reyna að benda okkur á að þetta væri ekkert fyndið en það mátti vel sjá kímnisglampann í augunum á honum.

Eftir matinn fóru allir niður í þorp. Það var ball á Fimm fiskum en við fórum á Narfeyrarstofu. Það voru margir á staðnum og það var alltaf verið að spyrja hvort maður væri innfæddur af fólki sem var ekki sjálft úr hólminum. Kvöldið hélt áfram að vera skemmtilegt, svo skemmtilegt að ég var í hópnum sem fór síðastur heim á hótel.

Á sunnudagsmorguninn voru flestir að borða morgunmat um hálftíu. Við áttum pantað í siglingu um ellefu en okkur leist ekkert á veðrið. Það varð úr að við hættum við sjóferðina en fórum mörg í kirkju í staðinn, sjómannadagsmessu. Eftir að allir voru búnir að skrá sig út af hótelinu fórum við og fengum að skoða kapellu systranna. Þar tókum við eitt lag, Ave Maria í útsetningu Hans Nyberg. Það var ótrúlega hátíðlegt. Mörg okkar stoppuðum svo á Vegamótum og fengum okkur eitthvað að borða.

Við Davíð stoppuðum hjá tvíburahálfsystur minni á heimleiðinni en hún og fjölskyldan voru í bústað ekki langt frá Borgarnesi.

Þetta var semsagt alveg frábær helgi.

- Hópurinn er lagður af stað -

Ég má til með að benda á þessa síðu. Þarna verður hægt að fylgjast með ævintýrum Drengjakórs Reykjavíkur sem lagði af stað til Frakklands með rútu frá Hallgrímskirkju klukkan fimm í morgun.

Svo þarf ég að segja frá nýliðinni helgi en við í "Óþæga kórnum", eins og einhver misheyrði fórum í Stykkishólm eftir göngumessuna á laugardagsmorguninn var. En þetta verður samt að bíða betri tíma því ég á von á matargestum eftir c.a. tvo tíma og það er ýmislegt sem ég vil lagfæra og undirbúa áður.

Gerður frænka mín, og nokkurs konar litla systir líka, á afmæli í dag.

Þessi mynd er tekin í desember 1987. Ég var á leiðinni út á Selfoss að hitta krakkana í útskriftarhópnum mínum og við voru öll hálfgerðir sveitalarfar í dimmiteringunni.

- Dagarnir líða -

Tíminn smýgur frá manni eins og fínn sandur milli fingranna. Það er búið að vera frekar mikið að gera, hef ekki einu sinni getað gluggað í bók sl. tvo daga. Skólaslitin voru í gær. Tvíburarnir voru mættir upp í skóla um tíu. Davíð Steinn og hans bekkur voru að kveðja kennarann sinn og af því tilefni orti strákurinn mjög fallegt ljóð til kennara síns alveg aleinn:
Þú Helena besti kennarinn minn,
þú strýkur svo oft um vangann minn.
Þú í huganum geymist út og inn
og vonandi manst eftir mér um sinn.

Kennarinn hans Odds kennir bekknum áfram næsta vetur. Þeir komu báðir heim með mjög fínan vitnisburð, allt ýmist gott eða mjög gott. Þeir fengu þó eina einkunn í tölum, fyrir sundið. Oddur Smári fékk 7,0 og Davíð Steinn 7,5. Ég þarf ekki að taka það fram að ég er mjög stolt af þeim.

Oddur Smári fór aftur upp í skóla um fjögur til að syngja með skólakórnum við útskrift 10. bekkinga. Það gekk mjög vel. Hann kom heim um sex á svipuðum tíma og afi hans. Ég var búin að taka strákinn til og hann fór strax austur með afa sínum. Hann passaði vel upp á að taka smíðadótið sitt með.

Eldra árið í 6. flokknum átti að leiða fótboltastrákana í Landsbankadeildinni inn á völlinn í gær. Davíð Steinn var ekki stuði til að fara án bróður síns þannig að endirinn varð sá að við fórum ekki einu sinni á leikinn. Við misstum því af bráðskemmtilegum leik en ég fylgdist að nokkru með á fótboltarásinni (rétt fyrst) og á textavarpinu. Horfði á handboltalandsleikinn í staðinn.

Gekk frá nokkrum endum varðandi Frakklandsferð drengjakórsins í dag. Þetta er allt að smella saman enda fer hópurinn af stað eldsnemma á mánudagsmorguninn kemur. Davíð Steinn verður með hópstjóranum sínum um helgina, fer þangað strax í fyrramálið því eftir göngumessu í Óháða söfnuðinum stefnir stór hluti af kórnum og nokkrum mökum vestur í Stykkishólm. Meira um þetta seinna.

Æskuvinkona mín rak inn nefið örstutta stund í kvöld. Strákarnir hennar komu með henni.

Farið vel með ykkur og eigið góða helgi framundan!

- Sjálfbjarga strákar -

Það er nokkuð ljóst að tvíburarnir eru að verða sjálfbjarga með marga hluti. Í allan vetur hafa þeir bjargað sér eftir skóla milli klukkan tvö og rúmlega fjögur. Fengið sér hressingu, lært, leikið og stundum slegist reyndar. Megnið af vetrinum hefur vinur þeirra úr þriðja fjórða bekknum komið með þeim heim og fylgt reglunum sem hér gilda (læra fyrst og leika svo og engir tölvuleikir tvo daga í viku m.a.) Á mótinu um helgina fengu tvíburarnir frímiða í sund. Í gær skutlaði Davíð strákunum í Laugardalslaugina. Strákarnir fóru semsagt bara tveir saman í sund og með aura fyrir strætó heim. Þeim þótti þetta heilmikið sport. Allt gekk eins og í sögu og skiluðu bræður sér heim upp úr hálffimm. Já, ég á duglega drengi!

Svo fór fjölskyldan saman á leik Víkings og Vals 3:1. Hörkuleikur en hefði geta farið öðruvísi ef Valsstrákarnir hefðu nýtt öll færin sín. Þeir fengu amk þrjú dauðafæri og nokkur önnur. En svona er boltinn bara. Víkingum óx ásmeginn eftir því sem leið á leikinn, þeir höfðu meiri sigurvilja og uppskáru eftir því.

- Annar í hvítasunnu -

Í augnablikinu er allt með kyrrum kjörum. Tvíburarnir eru að horfa á morgunsjónvarpið, Davíð sefur og ég sit fyrir framan tölvuskjáinn og hugsa um hvað ég eigi á skrásetja. Það er búið að vera mikið að gera á öllum vígstöðvum. Stöku sinnum hef ég haft lausa stund til að skrifa um það sem er að gerast í kringum mig og mína. En þótt ég hafi lausa stund er ekki þar með sagt að tölvan sé á lausu eða þá ég í skrifstuði. Svo loksins þegar þetta tvennt fer saman er ég alls ekki með það á hreinu hvað standi upp úr.

Í gær voru tvíburarnir að spila á BÓNUS-móti Þróttar. 6. flokkur Vals sendi 4 lið. Yngra árið spilaði fyrir hádegi og þeim gekk glimrandi vel. Annað liðið vann alla sína leiki og var með markatöluna 35:1 í lokin og hitt liðið tapaði aðeins einum leik. Eldra árið spilaði eftir hádegi. Gengi þeirra var ekki alveg eins gott en þeir áttu sína spretti og ég sá miklar framfarir hjá strákunum mínum t.d. Það er helst að þeir þurfi að bæta úthaldið hjá sér og snerpuna.

Á laugardaginn var vorum við mæðginin í Laugardalnum milli klukkan tvö og hálfsjö. Það var fjölskylduhátíð fyrstu tvo tímana og svo mættust efstu liðin í Landsbankadeild kvenna. Valsstelpurnar tóku á mótu stelpunum úr Breiðabliki (4:1). Þetta var sætur sigur því Breiðablik var búið að vinna amk 3 síðustu viðureignir milli liðanna (ef ekki fleiri). Leikurinn var búinn um sex en þá týndist Davíð Steinn, hann fór aðeins á undan, stoppaði til að tala við e-n og var kominn að laugardalslauginni þegar hann áttaði sig á því að hann var að villast. En hann skilaði sér á endanum. Við Oddur Smári vorum búin að leita um keppnissvæðið og einn 6. flokks Valspabbinn (hann á reyndar líka dreng í 7. flokki) leitaði á Þróttarasvæðinu.

Föstudagurinn var var tekinn snemma. Ég var mætt fyrir utan Vífilsstaði klukkan korter yfir sjö, rétt á undan mömmu. Yngsti bróðir hennar kom um hálfátta og þá var Jónas ömmubróðir minn akkúrat tilbúinn í ferðalag. Við mamma fengum líka far með bróður hennar. Leiðin lá norður. Stoppuðum tvisvar á leiðinni og vorum komin á Akureyri um hálfeitt. Við fórum fyrst til einnar frænku minnar. Þar var okkur tekið opnum örmum og boðið upp á hressingu. Þeir sem þurftu að skipta um föt fengu aðstöðu til þess. Athöfnin hófst klukkan hálftvö í Akureyrarkirkju. Mjög falleg og látlaus. Á eftir var farið í kirkjugarðinn og þaðan aftur í safnaðarheimilið þar sem erfidrykkjan var. Veðrið var yndislegt. Ömmubróðir minn stóð sig eins og hetja alla ferðina. Áður en lagt var í hann suður aftur var keyrt um svæðið þar sem hann var ungur maður og einnig hægt framhjá, Moldhaugum þar sem hann ólst upp fyrstu árin. Gamli maðurinn hafði haft orð á því fyrr um daginn að hann hefði ekki haldið að hann ætti ekki eftir að sjá Eyjafjörðinn aftur. Við vorum komin í bæinn aftur upp úr hálftíu. Ég er glöð yfir að hafa komist norður, fylgt frænku minni síðasta spölinn og fengið tækifæri til að votta hennar nánustu aðstandendum samúð mína. Minningin um góða konu mun lifa!

- Minning -

Ömmusystir mín, María, eða Mæja eins og hún var kölluð, er dáin. Þegar ég fékk fréttirnar fannst mér tíminn stöðvast. Óteljandi minningar flugu um kollinn á mér. Það var mjög sterkt og gott bandið á milli mömmu og Mæju og samgangurinn alltaf mjög góður. Ég veit að frænka mín var búin að vera mikið veik síðustu misseri svo það er ósköp gott að hún er búin að fá hvíldina. En innst inni býr óskin um að maður mætti alltaf hafa ástvini sína í kringum sig.

- 500 -

ÉG var komin ofan í laugina rétt fyrir sjö í morgun og synti 500 á rúmum 15 mín. Slakaði svo á í pottinum í fimm mínútur. Það er akkúrat vika síðan ég fór síðast í sund en markmiðið er að fara 2-3 í viku og synda 300-500 í hvert skipti. Í síðustu viku keypti ég mér sundgleraugu og það voru góð kaup því nú verð ég lítið sem ekkert rauð og þreytt í augunum.

Hátíðin sl. laugardag var mjög vel heppnuð og skemmtileg. Sigurrós frænka er kennari við skólann. Við hittumst í "mötuneytinu" og við það tækifæri fékk hún Jóa sinn til að taka ein mynd af okkur frænkunum.

Eftir hádegi þennan laugardag skrapp ég aðeins yfir til norsku-esperanto vinkonu minnar. Við erum sammála um að það gangi mun betur og hraðar hjá okkur að hittast oftar en einu sinni í viku. Áður tók það okkur stundum hálftíma að komast í gang en núna dembum við okkur oftast í bækurnar. Svo er eins og það sé innbyggt í okkur að eftir ca. klukkutíma törn sé komið nóg í bili.

Þegar tvíburarnir komu heim af fótboltaæfingu um hádegisbil á sunnudaginn komu þeir með þær fréttir að þeir ættu að mæta á völlinn hálftíma fyrir leik um kvöldið til að leiða liðin (Val og FH 0:2) inná rétt fyrir leik. Þetta voru spennandi fréttir og þeirra vegna drifum við í að kaupa nýjar stuttbuxur á Odd Smára. Strákurinn er vaxinn upp úr öllum gömlu stuttbuxunum.

Í gærkvöldi dreif ég mig á safnið og skilaði inn sex bókum sem voru komnar á tíma (dagsetningin var 21.05) það var ég lagi þótt ég væri degi of sein. Tvær bækur urðu á vegi mínum sem freistuðu mín svo ég ákvað að gefa mér tíma í að kíkja í málvísindadeildina. Nældi mér aftur í Esperanto orðabókina og nokkrar bækur til um málið. Hafði orð á því við safnvörðinn að ég væri nýlega búin að skila orðabókinni eftir að hafa komist upp með það að vera með hana í láni megnið af vetrinum. Hún sagði að það væri í góðu lagi þótt ég væri að taka hana svona fljótt aftur, það væri enginn að spyrja um þetta efni. -"Ég er semsagt ein af síðustu geirfuglunum...?!"

- Hátíð í Hlíðaskóla -

Við erum á leiðinni í skólann. Oddur Smári er farinn á undan en hann á að syngja með skólakórnum klukkan ellefu og aftur klukkan eitt. Þetta verður frábært. Síðasta setning minnir mig á tilsvörin hans Odds þegar hann er spurður hvernig hafi verið í skólanum, á æfingum eða afmælisveislum: -"Alveg frábært!" segir hann og svo er málið oftast útrætt.

Oft var ég mjög alvarleg eða hugsi.
Ég er heldur brosmildari í dag, svona oftast alla vega.

- Jibbí föstudagur -

Vikan hefur verið geigvænlega fljót að líða. Mér finnst eins og það hafi verið mánudagur í gær eða allavega ekki lengra en síðan í fyrradag. En svo þegar ég fer að hugsa um allt það sem ég er búin að vera að gera hlýt ég að sjá að ég hef þurft meira en tvo daga til að anna því öllu. Samt verður alltaf eitthvað útundan og það liggur við að ég sé farin að fá samviskubit yfir þeim hlutum sem ég kemst ekki yfir að gera.

Ég komst yfir: tvo fundi, eina sundferð, tvær heimsóknir, gönguferð, smá útsaum, 3 bækur, esperanto-stund heima hjá norsku-esperanto vinkonu minni og einhver heimilisstörf. Þetta er alveg heill hellingur!

Ég fékk pabba til að senda mér nokkrar gamlar myndir af mér. Svoleiðis er að bekkjarkennarar tvíburanna báðu um myndir af foreldrum barnanna, myndir sem eru teknar á tímabilinu 1970-1975. Pabbi sendi mér slatta af myndum sem ég valdi úr. Á þessum árum sem þessi mynd er tekin var ekki óalgengt að ennið á mér væri mjög skrautlegt.

Ég hvet alla til að fylgjast með göngugarpinum. Hann er að styðja gott málefni með göngunni og að láta gamlan draum rætast.

- Knötturinn í íslenska fótboltanum farinn að rúlla-

Já, við fjölskyldan skelltum okkur á leikinn í gærkvöldi; Breiðablik - Valur 2:1. "Okkar menn" skoruðu tvö af mörkunum, semsagt eitt sjálfsmark. Vonandi er "fall fararheill" því ef þeir ætla að spila svona í sumar verða þeir í bullandi baráttum um að halda sér í deildinni. Næsti leikur verður líka örugglega erfiður þótt á heimavelli sé því FH-ingar vilja örugglega gera betur en í síðustu viðureign þessara liða.

Annars er alveg jafn mikið að gera hjá mér og vanalega, og líklega heldur meira því ég kemst því miður ekki í það að skrásetja dagana daglega. Kannski vantar bara örlítið upp á skipulagið hjá mér?

Á sunnudaginn var var messa í Óháðu kirkjunni. Kórinn söng þrjá sálma (þar af einn í röddum) og þrjú lög (tvö í röddum og eitt sem var bæði einraddað og tvíraddað). Notaleg stund og var séra Pétur með mjög góða ræðu. Á eftir var boðið upp á veglegar hnallþórur með kaffinu. Ég lét mér nægja að fá mér smá kaffi.

Sem betur fer voru til ryksugupokar í ryksuguna mína í ELKO í Smáranum. Davíð tók að sér að ryksuga þegar ég var búin að nálgast pokana.

Dreif mig í sund um hálfsjö í morgun. Keypti mér sundgleraugu og synti 300 metra áður en ég fór aftur heim þar sem ég mallaði góðan hafragraut (úr tvenns konar mjög grófum grjónum sem ég lagði í bleyti í gærkvöldi) handa okkur öllum. Samdi við tvíburana um að ég gæti skroppið í smá esperanto-stund strax eftir klukkan fjögur. Var mætt í Norðurmýrina rétt rúmlega en það virtist enginn vera heima. Málið var það að við misskildum hvor aðra. Esperanto-norska-vinkona mín var að bíða eftir mér í gær en þá var ég á stjórnarfundi í foreldrafélagi DKR og ég hafði bara minnst lauslega á það síðast að líklega gæti ég komið á þriðjudeginum. Gleymdi svo að hringja í gær og athuga hvort hún yrði við. En svona er þetta bara stundum.

Valsstelpurnar eiga leik í Landsbankadeild kvenna í kvöld og það er landsleikur í handbolta kvenna, bæði í kvöld og annað kvöld. Því miður kemst ekki ekki á neinn af þessum leikjum (eða kannski sem betur fer því ég gæti bara ekki valið á milli...)

Hulda, Oddur Smári og Bríet. Þessi mynd er tekin helgina sem við vorum fyrir austan og Davíð Steinn (og mamma) voru í æfingabúðunum. Krakkarnir eru að horfa á sjónvarpið en stuttu seinna voru þau farin að ærslast.

- Tímaleysi -
eða einbeitingaskortur

Ég er ekki alveg á því að játa mig sigraða það læðist þó að mér sú hugsun að að ég sé með of mörg járn í eldinum. N.k. sunnudag þarf ég að skila af mér 6 bókum af þeim 14 safnsbókum sem eru á "náttborðinu" mínu. Ég veit að ég hef og get ekki gefið mér nægilegan tíma til að lesa þær allar svo nú þarf ég að velja úr hvaða bækur ég verð að lesa áður en skilafresturinn rennur út. Ég gæti reyndar útbúið lista yfir bækur sem mig langar til að lesa einhvern tímann og sett ólesnu bækurnar á þann lista. Ætli ég sé kannski of fljót á mér? Kannski er best að sjá til hver staðan verður um næstu helgi, það eru alveg fimm dagar þangað til!

Á föstudagsmorguninn dreif ég mig í sund um hálfsjö og að þessu sinni tapaði ég ekki niður talningunni. Synti 10 ferðir (500m) og var kominn í heita pottinn áður en klukkan sló sjö. Er ég kom heim rúmlega fjögur fann ég tvíburana aðeins tvo heima. Besti vinurinn var í afmæli en þeir áttu von á honum um fimmleytið. Ég spurði þá hvort þeir vildu ganga með mér á bókasafnið í Kringlunni en þeir voru ekki til í það. Ég dreif mig samt ein því ég þurfti að skila af mér amk einni bók sem ég var með í skammtímaláni. Passaði mig á því að vera aðeins með bækurnar sem ég var að skila (6 samtals). Ef ég hefði tekið bókasafnsskírteinið með mér er hætt við því að ég hefði látið freistast...

Tvíburarnir eru á fótboltaæfingu þessa stundina. Þeir vöknuðu alveg sjálfir um átta þrátt fyrir að þeim hafi ekki tekist að sofna fyrr en klukkan var farin að ganga tólf í gærkvöldi. Það er eins gott að koma þeim niður í fyrra fallinu í kvöld svo þeir verði ekki geyspandi þreyttir í skólanum á morgun.

Messa klukkan tvö og "viðamikill viðurgjörningur" á eftir eins og stendur í dagskránni. Og svo verð ég að gera lokaatlögu að ryksugupokaleit. Ef ég finn ekki pokana í ELKO í Smáranum þá er hætt við því að ég verði einfaldlega að fjárfesta í nýrri ryksugu.

- Morgunsund -

Loksins lét ég verða af því að byrja daginn á því að fá mér sundsprett. Var mætt í Laugardalslaugina rétt rúmlega hálfsjö í morgun og byrjaði á því að kaupa mér tíu miða kort. Ég er í engri sérstakri sundþjálfun og tapaði niður tölunni á ferðunum sem ég synti. Ég er samt nokkuð viss um að ég synti amk 300 metra (gæli við þá hugsun að þeir hafi kannski verið 400 en það er líklega bara óskhyggja). Sat svo góða stund í heita pottinum. Í sjálfu sér hefði ég alveg haft tíma til að koma við heima og skila af mér sunddótinu en ég tók allt aðra ákvörðun. Einhverra hluta vegna hringdi ég samt heim um hálfátta til að taka stöðuna þar, og viti menn þar voru allir sofandi enn. Davíð sá um að bjarga því og þeir feðgar sinntu morgunverkunum á mettíma því strákarnir voru komnir á réttum tíma í skólann.

Annars er alveg nóg að gera hjá mér þessa dagana. Það er góður skriður á málum í sambandi við drengjakórinn og tilvonandi utanferð í vor. Ég vil endilega nota tækifærið og auglýsa vortónleikana þeirra sem verða: Fimmtudaginn 25. maí, uppstigningadag kl 17:00 í
Hallgrímskirkju. Miðaverð er aðeins 1.000 krónur.

Í gær var óvenjulegur mánudagur að því leyti að Oddur Smári þurfti ekki að mæta á karateæfingu þar sem hann er kominn í sumarfrí og ég skrapp yfir í Norðurmýrina í Esperanto tíma á meðan Davíð Steinn var á kóræfingu. Oddur var úti að leika sér með einum vini sínum á meðan. Tvíburarnir fóru svo aftur út eftir kvöldhressingu og fengu að vera til níu. Þar sem Davíð var ekki kominn heim og ég náði ekki í hann í síma (gemsinn hans var hérna heima) ákvað ég að hann væri örugglega fastur í vinnunni fram á kvöldið og skrapp á fund í foreldraráði 6. flokki drengja í knattspyrnu. Það styttist í Eyjamótið sem verður dagana 27. júní - 2. júlí.

Þessi er tekin í morgun stuttu áður en Oddur fór í ferðina.

Hann var alveg sáttur við einkunnina sína!

Allir þrír dómararnir voru sammála. Núna er drengurinn í óvissuferð með félaginu og kemur ekki heim fyrr en seinni partinn. Oddur getur því miður ekki verið á tveimur stöðum í einu en eldra árið í 6. flokk knattspyrnu er að keppa í Egilshöll eftir hádegi. Davíð Steinn verður fulltrúi tvíburanna þar.

- Einbeittur -

Um síðustu helgi var Oddur Smári að keppa í karate (kötu) í Seljaskóla í Breiðholti. Stráknum gekk þokkalega. Hann er áhugasamur um íþróttina og hefur mætt á allar æfingar á þessu vormisseri. Það eina sem væri hægt að benda honum á (reyndar höfum við bæði minnst á það við hann) er að það er ekki verra að æfa sig heima líka!

- Læstur inni -

Stjórn DKR hélt fund í gær á sama tíma og strákarnir voru á æfingu. Ég bað Davíð Stein um að bíða eftir mér inni við ef æfingin yrði búin fyrr heldur en fundurinn. Strákarnir æfðu inni í kirkjuskipi og þar sem ekki fannst lykillinn af herberginu þar sem við erum vön að vera funduðum við í herberginu (norðursalnum) þar sem strákarnir eru vanir að vera. Fundi lauk rétt eftir að söngæfingin var búin. Þegar ég kom fram sá ég að úlpa Davíð Steins var farin en ég sá strákinn hvergi. Fann hann hvorki úti né inni. Flestir voru farnir og það var búið að skella í lás þegar ég fékk þær upplýsingar að strákurinn hefði farið upp á loft að bíða eftir mér þar. Sem betur fer var ég með símanúmer kórstjórans. Hann var hálfnaður heim til sín en snéri við, opnaði og fylgdi mér upp á loft. Þar fundum við þann týnda sofandi.

Sjálf fór ég á kóræfingu um kvöldið. Aldrei þessu vant hitaði Pétur ekki upp raddirnar heldur útbýtti nýju lagi: Contraponto bestiale alla mente. Állatok rögtönzött ellenpontja eftir Adriano BANCHIERI (1568-1634). Fyrsti sópran breyttist í gauk, annarsópran söng fyrir ugluna (þar sem það var aðeins ein mætt fékk hún eina úr altinum í lið með sér), altinn breyttist í ketti, fjórir af fimm tenórum (þeir lánuðu bassanum einn) breyttust í hunda og bassarnir sungu laglínuna. Útkoman var mjög skrautleg í fyrstu og það var mikið hlegið. En þetta er skemmtilegt tónverk þar sem tímasetningarnar skipta öllu máli.

Að lokum langar mig að mæla með bókinni: Smakkarinn. Og fleiri ÓVÆNT ENDALOK eftir Roald Dahl. Bókin hefur að geyma níu smásögur sem mér fannst flesta mjög góðar. Byggð var upp spenna í sögunum og var maður búinn að sjá ýmislegt fyrir sér áður en flétturnar enduðu allt, allt öðru vísi heldur en nokkuð það sem maður hafði ímyndað sér.

- Síðasti apríldagurinn þetta árið -

Davíð Steinn var með 38,1°C í gærkvöldi en hitalaus í morgun. Vonandi verður hann hitalaus líka í kvöld. Oddur Smári og Davíð eru þessa stundina í Seljaskóla þar sem sá fyrrnefndi er að keppa í karate (kötu). Davíð Steinn ætti að vera að undirbúa sig undir að syngja með Drengjakórnum í messu í Hallgrímskirkju eftir uþb stundarfjórðung.

Við vorum öll komin á fætur um átta í morgun. Ég lagði gróf hafragrjón í bleyti í gærkvöldi og var tilbúin með góðan hafragraut á tuttugu mínútum. Karatefeðgarnir fóru í fyrra fallinu til hjálpa til við að "millifæra" dýnur fyrir keppnina. Reyndar gætu tvíburarnir einnig verið á fótboltaæfingu en það er auðvitað ómögulegt að vera á mörgum stöðum í einu fyrir utan það að ég ætla að halda sjúklingnum inni í dag svo honum slái ekki niður.

Í gær fylgdist ég með Chelsea og Man. Utd 3:0. Góður leikur en þeir síðarnefndu höfðu ekkert í Englandsmeistarana. Leiðinlegt að Rooney skyldi slasast! Ég horfði líka á Liverpool og Aston Villa 3:1. Notaði tímann í leiðinni og saumaði nokkur spor.

Eftir leikina rölti ég yfir í Norðurmýrina með Esperanto námsefnið. Við vorum nokkra stund að komast í gang en þegar upp var staðið höfðum við lesið yfir tvær æfingar, þýtt lauslega og svarað spurningum úr textunum. Er ég kom heim úbjó ég plokkfisk í kvöldmatinn.

Hef lokið við að lesa bókina sem ég er með í skammtímaláni (tvær vikur) af safninu. Krosstré eftir Jón Hall Stefánsson. Góð afþreying og kom framvinda sögunnar/málsins mér nokkrum sinnum á óvart. Þannig á það líka að vera.

- Veikindi -

Davíð Steinn var kominn með 39,4°C hita í gærkvöldi. Hann sagðist reynar vera hættur að finna til í hálsinum en var þreyttur og fór að sofa um átta. Allt kvöldið var hann að vakna af og til og kvartaði undan martröðum og furðulegri líðan. Ég fór inn í rúm um miðnætti en vaknaði við það að Davíð var að tala við læknavaktina. Nafni hans sat hjá honum með hálfgerðu óráði. Ég mældi strákinn. Hitinn hafði lækkað um heila gráðu en sum einkennin sem strákurinn lýsti voru þannig að Davíð taldi rétt að hafa samband við læknavaktina. Það varð úr að það var sendur til okkar læknir til að skoða strákinn. Þetta er víst svona heiftarleg flensa að það hálfa væri nóg. Við máttum gefa honum hálfa íbúfen töflu og eftir það sofnaði hann og svaf til hálfátta.
Já, það er betra að kalla til lækni ef maður er ekki viss! Strákurinn er þokkalega brattur núna en hóstar mikið, hnerrar og þarf að snýta sér reglulega. Ætla svo að mæla hann áður en hann fer í rúmið í kvöld. Reikna með því að hann verði nokkra daga að jafna sig. Svo er bara spurning hvort hinn drengurinn taki við...

Skilaði af mér 11 bókum á bókasafnið áðan og kom heim með jafnmargar. Hér heima voru fyrir 9 bækur sem ég á eftir að lesa (er reyndar að lesa tvær af þeim). Skilafrestur þeirra bóka er til 21. maí, af þeim 11 sem ég kom með af safninu þarf ég að skila einni þann 12. maí en hinum 1o. þann 28. Hvað skyldi ég komast yfir að lesa? Veit það vel að þótt ég gefi mér einhvern tíma í lestur á næstunni þá klára ég ekki að lesa allar þessar 20 bækur. Hvers vegna er ég þá að fá lánaðar svona margar bækur í einu? Oft er það af því að ég get ekki valið á milli, hætt að setja í körfuna (eins gott að það er bara lítil karfa sem maður setur á handlegginn) og svo líður mér vel innan um bækur. Ég er stórskrítin skrúfa en það er bara hið besta mál!

Farið vel með ykkur um helgina.

- Gráðun -

Davíð Steinn kvartaði um í hálsinum er hann kom heim úr skólasundi í gær. Hann var auk þess farinn að hósta svo ég sendi kórstjóranum hans boð um forföll. En við Oddur Smári löbbuðum endilanga Lönguhlíðina í Þórshamarsheimilið. Stráksi var á leið í gráðun eins og allir krakkarnir sem æfa með honum í hóp. Það tók rúmlega klukkutíma að prófa allt liðið en allir stóðust prófið og staðfestu litinn á beltunum eða tóku hálfan næsta lit. Oddur var að staðfesta appelsínugula beltið. N.k. sunnudag mun hann taka þátt í karatekeppni og það er líka bara ein æfing eftir fyrir sumarfrí. Næsta haust byrjar hann svo að æfa og undirbúa sig fyrir rauða beltið.

Í morgun kom í ljós að Davíð Steinn var með nokkrar kommur. Ákvað að best væri að hann yrði heima. Davíð tók að sér að vera með honum fram að hádegi og um það leyti ákvað hann að vera allan daginn með stráknum.

- Margt gert, fátt skrifað -

ÉG er að hamast við að lesa bók sem ég þarf að skila fyrir mánaðamót. Sólveigasaga - Örlög þriggja kvenna úr Laxárdal eftir Elínu Ólafsdóttur. Þetta eru í raun þrjár sögur í einni bók og um 3 mæðgur sem allar hétu Sólveig. Sú elsta var fædd árið 1770 og varð hún ekkja frá fimm börnum árið 1800. Heimilið var leyst upp og hún fór í vinnumennsku á næsta bæ. Þar eignaðist hún dóttur, Sólveigu, með bóndanum ári seinna. Kona bóndans ól upp stúlkuna sem sína eigin en blóðmóðirin varð að fara annað í vinnumennsku. Ég er einmitt að lesa núna um ævi þeirrar dóttur. Mæli með þessari bók hún gefur góða innsýn inn í hvernig samfélagið var fyrir tvöhundruð árum, endalaust púl og strit fyrir þá sem ekkert áttu undir sér og þeir sem voru "höfðingja" eða prestsbörn máttu yfirleitt ekki "taka niður fyrir sig"!

- Ævintýri -

Að kvöldi sumardagsins fyrsta fékk ég Davíð Stein til að finna til í tösku handa sér fyrir æfingabúðirnar. Hann gerði það allt sjálfur og þurfti bara að biðja mig um að fara yfir það með honum hvort hann væri örugglega að muna eftir öllu. Klukkan sex síðdegis á föstudag fór full rúta af strákum (með nokkra fullorðna innanborðs líka) frá Hallgrímskirkju áleiðis í kóræfingabúðir.

Eldsnemma í gærmorgun, eða rétt fyrir klukkan hálfsex, var ég komin yfir til Helgu og Ingva. Hann fermdi bílinn "minn" með dóti frá systrunum; Tvíhjól í framsætið, stóll og pallur í aftusætin og kerra og nokkrar töskur í skottið. Þau hlóðu svo sinn bíl og kvöddu en ég læddist upp og lagði mig. Um sjö heyrði ég í Bríeti; -"Dula!" Ég fór inn, rétti henni snuðið og duluna sem höfðu dottið á gólfið. Sú stutta lagðist fyrir aftur og það gerði ég líka. Tíu mínútum seinna heyrðist: -"Hæ!" Við frænkur fórum á fætur um hálfátta og Hulda vaknaði stuttu seinna.

Sóttum Odd Smára um tíu. Hann átti eftir að klæða sig og taka sig saman (reyndar átti ég líka eftir að taka mig saman) þannig að klukkan var orðin ellefu þegar við lögðum af stað austur. Pabbi tók á móti okkur upp úr hádeginu og við byrjuðum á því að fá okkur einhverja hressingu. Nokkru seinna drifum við okkur út í smá göngutúr. Hulda var reyndar hjólandi en við hin á tveimur jafnfljótum. Það er ótrúlegt hvað stuttir fætur eru duglegir.

- Gleðilegt sumar -

Síðasti vetrardagur var aðeins öðruvísi heldur en ég átti von á. Davíð Steinn byrjaði morguninn á því að kasta upp (hann hafði reyndar losað sig bæði upp og niður um kvöldmatarleyti kvöldið áður en svaf svo alla nóttina án einkenna). Davíð átti að vera mættur á fund upp úr átta svo ég boðaði forföll. Sjúklingurinn sofnaði aftur og svaf í hjónarúminu langt fram á morguninn. Á meðan lét ég fara vel um mig inni í stofusófa og las. Eftir að stráksi var vaknaður notaði ég tækifærið og sinnti heimilinu með aðstoð hans. Hann virtist alveg vera að ná sér svo ég skrapp upp úr klukkan hálftvö að láta setja sumardekkin undir Fíatinn. Það var nokkuð löng röðin en afgreiðslan á bílunum gekk yfirleitt fljótt fyrir sig. Oddur Smári og Dagur voru komnir heim úr skólanum þegar ég kom til baka. Þeir tveir fóru fljótlega út.

Æskuvinkona mín var stödd í bænum og hringdi í mig á fjórða tímanum. Þar sem ég var heima kíkti hún í heimsókn í smá kaffi. Til að nýta tímann með henni fékk ég Davíð Stein til að hella upp á handa okkur. Helga systir hringdi og spurði hvort hún mætti biðja mig fyrir stelpurnar stutta stund. Það var velkomið og í leiðinni ákváðum við að borða kvöldmat saman hjá mér (við skiptum þessu alveg jafnt, Helga keypti Rauðsprettu í soðið og ég útbjó matinn): Rauðpretta steikt upp úr krydduðu byggmjöli, sætar kartöflur, laukur og smá hvítkál steikt saman í ólífuolíu, búlgur og blandað sallat með. Þetta var verulega gott.

Í gær fórum við fjögur í nokkuð langan bíltúr. Ókum Hvalfjörðinn inn að Ferstiklu, keyrðum yfir Dragann og sáum yfir í Skorradal. Rúntuðum um Borgarnes og skoðuðum líka hluta af svæðinu þar sem sinueldarnir loguðu um daginn. Keyrðum Hvalfjörðinn aftur til baka með smá kaffistoppi í Ferstiklu.

Að lokum langar mig aðeins að segja frá nokkrum af bókunum sem ég hef verið að lesa undanfarið. Tvær bækur Litróf lífsins sem Anna Kristine Magnúsdóttir tók saman, Á lífsins leið V, VI og VII þar sem margir kunnir Íslendingar segja frá eftirminnilegum atburðum eða fólki, Ásta málari skrifuð eftir dagbókum Ástu Árnadóttur sem var fædd 1883 og fyrst kvenna í heiminum (amk á Íslandi og í Evrópu) til að læra húsamálun. Hún lærði í Danmörku en tók svo meistarapróf í þessari iðn í Hamborg. Ég er að lesa; Vindur vindur vinur minn eftir Gauðlaug Arason og Djúpar rætur hugverk þingeyskra kvenna. Mæli með öllum þessum ólíku bókum.

- Nýleg úr safninu -

Hulda frænka er sú með gleraugun lengst til vinstri. Einbeitingin skín úr hverju andliti og allar eru þær að fylgja fremstu dömunni sem leiddi ballettdansinn.

- Tíu -

Það eru tíu dagar síðan ég setti inn færslu hér. Styttri útgáfa undanfarinna daga er eitthvað á þessa leið; kóræfing sl. miðvikudagskvöld, kórsöngur í kirkju að kvöldi föstudagsins langa, gönguferð um kirkjugarð og Öskjuhlíð seinni partinn á laugardag, sungið við páskamessu klukkan átta á páskadagsmorgni, sundferð með fjölskyldunni upp úr hádegi á annan í páskum, vinkonu hittingur seinnipartinn þann dag (þar sem ein vinkonan var að kynna fyrir okkur mannsefnið sitt) og saman við þetta allt blandast útsaumur, lestur, enski boltinn, Triangle og örfáar dvd myndir (sumar fjölskylduvænar).

- Sálumessa Mózarts -
sungin af fjórum kórum (Landsvirkjunarkórinn, kirkjukór Breiðholtskirkju, Samkór Reykjavíkur og Samkór Selfoss), og nokkrum einsöngvurum (Þuríður Sigurðardóttir (söng reyndar bara á Selfossi), Ólöf Inger Kjartansdóttir, Jóhanna Ósk Valsdóttir, Bjartmar Sigurðsson og Keith Reed) við undirleik hluta úr Sinfóníuhljómsveit Íslands.
Til gamans má geta þess að Keith Reed stjórnar þremur kóranna og er raddþjálfari fjórða kórsins (Samkór Reykjavíkur).

Ég var svo heppin að vera boðin miði til sölu nokkru fyrir tónleikana. Ég gat valið um að bruna austur á Selfoss sl. föstudagskvöld eða mæta í Breiðholtskirkju um fimm í gær. Ég valdi síðari kostinn og var mætt stuttu fyrir fimm. Þá var allt orðið fullt en á endanum fékk ég sæti í anddyrinu (ásamt nokkrum fleirum). Rétt áður en tónleikar hófust voru tónleikagestir beðnir um að klappa ekki og þeir sem sátu næst hljómsveit og kórum urðu að passa að vera sérlega hljóðir þar sem taka átti tónleikana upp. Tónleikarnir voru keyrðir í gegn (ekkert hlé) en mér fannst það bara betra. Fylgdist heilluð með allan tímann og naut þess í botn. Þetta er heljar mikið verk en mér fannst flutningurinn takast mjög vel. Það var helst að tenór-einsöngvarinn væri ekki alveg nógu "hátt stilltur" þ.e. mér fannst heyrast of lítið í honum á köflum. Kannski átti það bara að vera svoleiðis. Þetta var hreint út sagt yndislegur klukkutími.

- Árið 2081 -
...eða hvað?

How Will I Die Quiz You will die at the age of 113 You will die when your chair explodes very unexpectedly Find out how you will die at Quizopolis.com

- Helgi framundan -

Tvíburarnir eru komnir í páskafrí. Davíð Steinn fær meira að segja frí í kórnum þá daga sem er frí í skólanum. En kórinn fer heldur ekki í sumarfrí fyrr en eftir Frakklandsferðina í júní. Þessu er öðruvísi farið með karate-tímana. Þar er bara frí ef dagarnir eru rauðir. Reyndar er bara rétt um mánuður (3. maí er síðasti tíminn) þar til yngri flokkarnir fara í sumarfrí alveg fram í september. Sl. miðvikudag lét ég verða af því að efna loforð mitt við Odd Smára um að koma og fylgjast með æfingunni hjá honum. Strákurinn var svo glaður og ánægður að mér fannst ég frekar vera að trufla drenginn heldur en hitt. Samt eru foreldrar ekki inni í salnum heldur horfa inn um stærðar glugga. Oddur Smári þurfti oft að athuga hvort ég væri ekki örugglega að fylgjast með honum. Ég var að því og sá "minn mann" hagræða svolítið hlutunum í upphituninni. T.d. dró hann á eftir sér rassinn er hann átti að hlaupa köngulóarhlaup. Það eru 4 æfingar fram að næstu gráðun. Þann 26. apríl n.k. klára kappinn gráðun fyrir appelsínugula beltið. Næsta haust fer hann svo að æfa fyrir rauða beltið.

- Ballettsýningin -

Ég var svo heppin að mér var boðið á nemendasýningu úr balletskóla Eddu Scheving sem var haldin á stóra sviðinu í Borgarleikhúsin á þriðjudagskvöldið var. Hulda frænka er búin að æfa ballett í þrjú ár. Þegar ég spurði hana hvað hún ætti að sýna sagði hún: "Ég er grænn"! Hún átti líka að syngja "Dansi, dansi dúkkan mín!" með hópnum þegar minnstu stúlkurnar voru að sýna. Davíð og tvíburarnir tóku að sér að passa Bríeti. Það var nú minnsta málið, við fréttum það þegar við komum til baka að hún hefði sjálf beðið um að fara að sofa klukkan átta.

Við Helga, Ingvi og Hulda (og ég) vorum mætt í Borgarleikhúsið um hálfátta. Ballerínan var skilin eftir baka til ásamt fullt af öðrum ballerínum af öllum stærðum og gerðum. Sýningin hófst klukkan átta. Það er skemmst frá því að segja að þetta gekk allt mjög vel fyrir sig. Atriðin voru mátulega löng og það kenndi ýmissa grasa. Fyrir utan regnbogann var t.d. dans brúðanna, trúðanna, grísla, vatns, elds, jarðar, lofts og þarna dansaði líka "Lína Langsokku" 14 föld svo eitthvað sé nefnt. Þáttakendur í sýningunni voru á aldrinum 31/2-18 ára. Þetta var frábær skemmtun!

- Í belg og biðu -

Þeir láta ekki bíða eftir sér dagarnir, það er nokkuð ljóst. Síðast liðin helgi fór að hluta til í afslöppun. Sú slökun fór að nokkur leyti að angra samviskuna en ég var uppgefin og ákvað að láta mest af rútínuverkunum bíða. Amk þau verk sem hægt var að láta bíða.

Eftir hádegi á sunnudag vorum við Davíð boðin í fermingaveislu. Við ræddum það við strákana og ákváðum að þeir væru bara heima á meðan. Aðal vinurinn var kominn í heimsókn til þeirra og var með þeim allan daginn líkt og flesta aðra helgidaga og eftir skóla. Ég er farin að kalla þá þrjá þríburana. Þetta gekk alveg upp og voru þeir ekkert farnir að sakna okkar þegar við komum heim tæpum þremur tímum seinna.

Annars er ég að lesa Saltstorkin bros eftir Hafliða Magnússon. Bókin inniheldur 19 smellnar smásögur sem tengjast og gerast flestar í erlendum höfnum. Flestar sögurnar eru frekar stuttar og halda mér alveg við efnið, skelli jafnvel upp úr oftar en ekki. Þetta ku vera sjálfstætt framhald Togarasögu að nokkru leyti en þá sögu hef ég ekki lesið. Kannski seinna....

Ég er líka búin að fara í fyrstu beinþéttnimælinguna mína. Hún gekk vel fyrir sig en niðurstöðurnar eru bæði í mínus og plús í grófum dráttum. Hryggjarsúlan og beinin eru í smá mínus en lærleggurinn í þokkalegu ástandi miðað við aldur og fyrri störf eða þannig. Mér skilst að ég eigi svo að mæta í svona mælingu á fimm ára fresti eftirleiðis.

Reyni sem mest að nýta aukatíma í að sauma út þessa mynd. Stúlkan sem hana á að fá fermdist reyndar sl. sunnudag en ég fékk þessa mynd í hendurnar e-n tímann í febrúar og rétt eftir að ég var byrjuð á henni varð ég handlama og missti úr "töluverðan" tíma. Reyndar þarf ég enn að passa mig að sitja ekki of lengi við saumana, þannig að það eru ekki bara tuskuvindingar sem ég þarf að vara varlega í.

Ég verð líka í lokin að segja frá eftirfarandi: Fyrir áramót var Oddur Smári í textíltímum og prjónaði stærðar bolta. Nú er Davíð Steinn byrjaður í þessum tímum og kom með prjónana sína heim fyrir síðustu helgi. Hann átti helst að klára 12 garða. Þetta gekk bara ágætlega hjá honum. Oddi fannst frekar gaman að prjóna og fékk að "hjálpa" bróður sínum og prjóna eina umferð. Þetta framkvæmdu þeir í mesta bróðerni og fékk ég ekki að vita af þessu fyrr en eftir á.