- Tvisvar í kirkju -

Ýtti við Oddi Smára um hálfníu í gærmorgun og spurði hvort hann ætlaði á æfingu eða sofa áfram. Stráksi ákvað að mæta á fyrstu knattspyrnuæfingu sína í 6. flokknum og dreif sig á fætur, fékk sér morgunmat, tók sig til og hjólaði svo af stað rétt fyrir níu. (Æfingarnar eru örugglega byrjaðar fyrir einhverju síðan). Sendi Davíð Stein í sturtu. Á meðan hann var að fá sér eitthvað borða fann ég til sparifötin hans, skyrtu, svartar buxur, svarta sokka og svarta skó. Það kom reyndar í ljós að skórnir voru orðnir helst til þröngir og litlir en við redduðum því í gær með því að lána honum spariskó bróður síns. Upp úr hálftíu skutlaði ég Davíð Steini upp að kirkjukjallara og skildi við hann þar í bili.

Oddur Smári hringdi heim um hálfellefu til að spyrja hvort hann mætti fara heim með einum fótboltafélaga sínum. Ég minnti hann á að hann hefði lofað bróður sínum að mæta í kirkju til að hlusta á hann. Við fórum öll í kirkju. Davíð bað um að setjast ekki mjög framarlega en ég settist hjá Helgu og Ingva á þriðja bekk og það hefur sjálfsagt verið of framanlega fyrir manninn minn (eða þá að hann hafi hreinlega ekki séð okkur). Það er skemmst frá því að segja að Drengjakór Reykjavíkur stóð sig með miklum sóma í messunni. Kórstjórinn hafði fengið níu eldri drengi með þeim og þetta kom mjög vel út. Eftir messu og smá kaffisopa var fólkið boðið inn í kirkju aftur að hlusta á alla kórana (drengjakórinn, unglingakórinn og módettukórinn). Við höfðum bara tíma til að hlusta á strákana aftur því ég átti að vera mætt um eitt til að hita upp fyrir messu í Óháðu kirkjunni.

Feðgarnir skutluðu mér, fengu sér að borða og svo fóru bræðrnir saman í heimsókn til fótboltafélaga síns. Séra Pétur bað mig um að lesa fyrri ritningalesturinn og varð ég við því. Ég var of hissa til að verða stressuð. Fékk að lesa yfir textann áður en messan byrjaði. Það voru ekki margir mættir í messu, innan við 30 manns, svo það tók því ekki að verða feimin. Lét bara vaða. Meðhjálparinn stóð við hliðina á mér og las síðari ritningalesturinn. Hann tók fyrir mig biblíuna þegar við vorum búin (erfitt að halda bæði á sálmabók og biblíu alla messuna). Þetta verk var semsagt búið áður en ég vissi af. Svo er ekki laust við að ég hafi orðið pínu montin þegar flestir kórfélanna hrósuðu mér fyrir lesturinn eftir messu.

- Fyrsti vetrardagur -

Í dag er föðurbróðir minn, Þorsteinn Oddsson, 84 ára. Hugurinn verður hjá honum í dag. Reyndar hugsa ég oft til þessa frænda míns. Slæ stundum á þráðinn til hans og heilsa alltaf upp á hann þegar ég skrepp austur (þ.e. ef hann er heima).

Við Oddur vorum að koma frá karateæfingu. Hann varð glaður við að ég skyldi ætla að skutla honum og horfa á. Svo var ég að lesa blöðin þegar þjálfarinn kom með piltinn fram. -"Mamma, ég beyglaði stóru tána". Hann fékk kælingu á tána og fór svo aftur inn.

- Rafmangsleysi og rómantík -

Davíð fór með Odd Smára á karateæfingu í gær. Áður en þeir komu heim sendi hann mér sms-skeyti sem fór alveg framhjá mér (gemsinn var í kápuvasa mínum inni í skáp). Þegar þeir feðgar komu heim tilkynnti Davíð mér að það væri keppni í tímafreka leiknum og að hann hefði skráð sig þar með til leiks. Ég vék því úr tölvunni og fór að huga að kvöldmatnum. Hellti upp á í leiðinni. Við strákarnir borðuðum saman upp úr sjö.

Eftir mat fóru strákarnir inn í herbergið sitt að leika sér en ég settist með kaffibolla inn í stofu og kveikti á sjónvarpinu. Var að hugsa um hvað ég ætti að gera við kvöldið. Ætti ég að sauma eða gera nokkur jólakort? Ákvað að horfa amk á Malcolm in the middle áður en ég tæki ákvörðun. Sá þáttur var nýbyrjaður þegar rafmagnið fór. Davíð og félagar voru í miðjum leik. Bóndi minn var þó sá eini sem var útilokaður frá leiknum vegna óviðráðanlegra orsaka. Mér fannst þetta nokkuð fyndið, að það skyldi vera tekið fram fyrir hendurnar á honum þó svo að ég væri búin sætta mig við ástandið. Fljótlega kom maðurinn uppi að biðja um eld. Strákarnir fundu vasaljósin sín og skruppu svo upp í heimsókn. Ég kveikti á amk 12 sprittkertum og dreifði um húsið. Við Davíð settumst svo inn í stofusófa, drukkum kaffi, spjölluðum og höfðum það kósí. Strákarnir komu niður stuttu seinna og háttuðu sig en fengu svo að fara upp aftur til klukkan að verða tíu. Þeir sögðu að Dagbjörtu uppi leiddist svo.

Davíð var að hugsa um hvort hann þyrfti að fara á skrifstofuna að ljúka smá vinnu en rafmagnið kom á aftur (eftir um klukkustundar fjarveru) áður en til þess kom. Við slökktum á loftljósinu inni í stofu og drukkum einn kaffibolla í viðbót við sprittkertaljós. Maðurinn minn var svo að vinna langt fram á nótt.

- Engar holur -

Ég fór í árlegt eftirlit til tannsa í morgun. Var mætt á slaginu en þurfti að bíða í um tíu mínútur því einn mágur minn var í stólnum. Þegar ég komst að þurfti tannlæknirinn rétt að fara yfir tennurna og hreinsa smá tannstein hér og þar. Svo sagði hann bara: -"Sjáumst að ári!" Skiptimiðinn minn rann út á meðan ég var að gera upp og festa næsta tíma, svo ég ákvað að labba bara til baka í þessu fína veðri (tannlæknirinn er með stofu í Sjálfstæðishúsinu við Háaleitisbraut 1). Þetta var bara fínasti aukagöngutúr. Var heldur ekkert svo lengi þar sem ég er þrælvön.

Annars var ég með rúsínuslátur í matinn í gærkvöldi. Strákarnir borðuðu mikið og þótti maturinn góður. Þetta smakkaðist líka mjög vel. Hafði það mikið að ég get steikt slátur í kvöldmatinn í kvöld.

Mér er hætt að standa á sama með þessa vinnutörn hjá Davíð. Hann kom heim í morgun rétt áður en ég arkaði af stað og meðalsvefn á sólarhring er kominn niður í tvo tíma hjá honum. Ef þetta heldur svona áfram er ég hrædd um að eitthvað fari að bila hjá honum.

- Föndurkvöld -

Pabbi var búinn að láta mig vita að hann ætlaði að sækja mig seinni partinn. Þegar ég kom út um fjögur var það hins vegar mamma sem renndi upp að mér. Ég hikaði í smástund en sagði henni svo að það væri verið að sækja mig. Pabbi kom rétt seinna og bauð mér að taka í nýja bílinn sinn. Ég afþakkaði í þetta sinnið. -"Afi, velkominn! Gaman að sjá þig"! sögðu strákarnir sem biðu ásamt Bjössa (öðrum tvíburanum "hennar mömmu") á tröppunum heima.

Heima setti pabbi upp ljósakrónu fyrir mig. Ég bauð honum að borða með okkur (lúxusplokkfisk) og þáði hann það. Var bara hinn rólegasti hjá mér. Hann kvaddi samt strax eftir matinn en ég á von á honum fljótlega aftur.

Ég náði samningum við Davíð um að koma heim um átta og vinna þar. Tvíburarnir voru að koma úr bað er hann kom heim. Ég stakk næstum strax af og dreif mig yfir til tvíburahálfsystur minnar. Tvær aðrar vinkonur hennar voru þegar komnar þegar ég kom upp úr hálfníu og svo var Kristbjörg fósturdóttir hennar stödd þarna. Á dagskrá var jólakortagerð. Fljótlega var ég alveg niðursokkin í föndrið og rétt skaut inn orði og orði í umræðurnar. Það munaði vel um það að vera búin að klippa niður karton og myndir. Tíminn flaug og allt í einu var klukkan orðin ellefu. Þá voru líka komin 18 jólakort hjá mér. Ég kom heim um hálftólf. Davíð sat við tölvuna og var að hamast við að vinna og vann víst langt fram á nótt eins og undanfarna daga. Ég vona að þessari vinnutörn fari að ljúka bráðum!

En það var allt annað að arka í morgun heldur en undanfarna tvo morgna. Það var stillt og gott og frábært að hugsa.

- Hann tók vel í í morgun -

Já, það var hálfstrembið á arkinu í morgun. Að vísu komst ég að því þegar ég kom út að hljóðin í veðrinu voru mun meiri heldur en kannski sjálfur vindurinn. En hann var sterkur sums staðar á leiðinni. Stundum komst ég varla úr sporunum. Þetta hafðist þó allt saman.

Davíð Steinn tilkynnti mér er hann kom heim af kóræfingu að drengjakórinn ætti að syngja við messu í kirkjunni n.k. sunnudagsmorgun. Ég hlakka til að heyra í strákunum. Spurði drenginn hvort hann kæmi í mína messu ef ég kæmi í hans? He he.....

- Afmælisbarn dagsins -

...er hann pabbi minn. Í dag fyllir hann sjö tugina og í tilefni þess ætlar hann að vera einn með sjálfum sér. Til hamingju með daginn pabbi! Á föstudaginn var, var síðasti vinnudagurinn hans hjá Landgræðslu Ríkisins. Ég er samt viss um að pabbi verður ekki í neinum vandræðum með að finna sér eitthvað til dundurs. T.d. er ýmislegt sem hann getur dytt að fyrir mig...

- Sláturgerð -

Mamma bauð tvíburunum með sér austur í gær. Hún beið hérna fyrir utan þegar ég kom arkandi heim um fimm. Ég tók til í tösku handa strákunum og fór með henni á skrifstofu habilis að sækja þá. Ætlaði svo að bjóðast til að labba heim þaðan (úr Ármúlanum), en Davíð Steinn bað um að fá að taka línuskautana sína og fylgihluti með austur svo við þurftum hvort sem er að fara eftir þeim hlutum. Ég kvaddi svo strákana og um fimm og sagðist sækja þá á sunnudag.

Davíð kom ekki heim fyrr en um ellefu um kvöldið. Það er smá vinnutörn í gangi hjá honum þessa dagana. Ég var sem betur fer með árskortið í Val og dreif mig handboltaleikinn VALUR - ÍBV 28:26. Satt best að segja hélt ég að strákarnir ætluðu ekki að hafa það. Eyjamenn skoruðu fyrsta markið en framan af fyrrihálfleik leiddu mínir menn. Þeir misstu þó forskotið niður og voru undir í hálfleik. Það var ekki fyrr en síga fór á seinni hluta síðari hálfleiks að Valsara náðu að rétta sinn hlut (leikurinn hefði reyndar getað farið á hvorn veginn sem var) og náðu undirtökunum. Pálmar stóð vel fyrir sínu í markinu og varði m.a. eitt vítaskot.

Í morgun dreif ég mig á fætur fyrir níu. Davíð hafði talað um að vera mættur í vinnu um tíu og hann ætlaði að skutla mér til tvíburahálfsystur minnar í leiðinni. Ég var mætt þangað rétt rúmlega. Hún og mamma hennar voru í þann veginn að byrja á sláturgerðinni. Mér var tjáð að ég ætti að skera mörinn en tvíburahálfsystir mín að sauma vampirnar. Þegar hún var búin að gera sig klára í að byrja saumaskapinn kom í ljós að allar vambirnar voru þegar saumaðar. Þar sem við mamma hennar vorum að snyrta og hakka lifrar var hún því beðin um að skera mörinn. Tvíburahálfsystir mín fann til bretti og hníf en þegar hún opnaði annan pokann með mörinni kom í ljós að það var þá þegar búið að skera allan mörinn. "-Ég hélt nú ekki að pabbi þinn hefði keyrt svo hart í bæinn í morgunn að mörinn myndi hristast í sundur..." sagði mamma hennar þá bara. En hún var semsagt búin að flýta fyrir sláturgerðinni eins og hægt var og þegar búin að gera sín þrjú slátur. Við vorum rétt um þrjá tíma að vinna tíu slátur. Ég fékk svo að geyma slátrið mitt í frystikistunni til morguns (tók bara fjóra keppi (tvo og tvo) með heim)

Davíð var að vinna til rúmlega sex svo þær mæðgur sátu uppi með mig. Ég var með saumadótið og hugsaði til þess að ég hefði átt að taka kortagerðardótið mitt líka með. Maðurinn minn sótti mig rétt um sjö. Hann skoðaði húsið tvíburahálfsystur minnar hátt og lágt enda að koma þangað í fyrsta sinn eftir flutningana. Hann skilaði mér heim í Drápuhlíð en þurfti svo að fara á skrifstofuna. Þar er hann enn og ekki vitað hvenær hann mun skila sér. Ég er samt að vona að hann þurfi ekkert að vinna á morgun og geti skroppið með mér austur.

- Föstudagur enn á ný -

Tvíburarnir voru "ekki týndir" þegar ég kom heim um hálffimm í gær, heldur uppi í risíbúð að glamra á hljóðfæri og leika sér við kettina. Unga húsmóðirin uppi er ekkert að neita þeim um að vera þótt stelpan hennar (sex ára) sé ekki endilega heima. Ég fór þó fljótlega upp og sagði Oddi Smára að koma og búa sig undir karatetíma. Fór svo niður í þvottahús og sótti nýfundið flipperhandklæðið hans til að taka með sér. Stráksi er sá eini sem fer í sturtu eftir tímana. Hann hringdi svo í pabba sinn og sagðist vera að verða klár.

Ég undirbjó kvöldmatinn og hellti upp á. Stuttu áður en þeir feðgar komu hringdi Davíð og sagðist ætla að skutla stráknum heim en fara beint að vinna aftur. Og ég sem var búin að hella upp á fullan brúsa. Mér tókst að fá manninn minn til að koma aðeins inn, fá sér að borða (saltfisk) og einn kaffibolla. Hann var samt farinn um hálfátta. Ein vinkona mín leit aðeins inn í gærkvöld, færandi hendi (gaf mér heimabakað rúgbrauð). Hún stoppaði ekki lengi því hún var eiginlega á leið annað.

Þeir bræður fóru í háttinn um níu. Ég tók loksins fram föndurdótið og skærin og klippti og klippti. Gaf mér samt ekki tíma til að klippa niður arkir í "jólakortastærð". Hefði líklega þá verið að langt fram á nótt. Kassinn undan nýju skónum hentaði vel undir föndrið. Fór í háttinn um miðnætti, heldur seint en þó ekki eins seint og Davíð. Hann kom ekki heim fyrr en um hálfsex í morgun og var mættur til vinnu aftur um níu.

En nú er ég komin í ævisögurnar í bili. Er að lesa um leikarahjónin Erling Gíslason og Brynju Benediktsdóttur. Er ekki komin mjög langt en sé samt fram á skemmtilestur.

- Enn er lesið -

Í gær lauk ég við skáldsöguna Á færibandi örlaganna eftir Halldór Stefánsson. Höfundur var á 81. ári þegar hann sendi þessa sögu frá sér á fyrri hluta áttunda áratugsins. Þetta var smellin saga en á margan hátt sorgleg. Sagan hélt mér við efnið. Það var með ólíkindum í hvaða raunum söguhetjurnar lentu. Stundum virtist ekkert vera að gerast þó en samt fann ég að það kraumaði eitthvað undir niðri.

Og nú er ég byrjuð á og langt komin með Óskaslóðin eftir Kristjón Kormák Guðjónsson. Sú bók er líka um mannlegar raunir en þó mun nærri nútímanum.

Það var kóræfing í gærkvöldi og að þessu sinni vorum við að æfa jólasálma í röddum. Komust yfir 6 sálma og var tíminn alveg ótrúlega fljótur að líða. Það er mesta furða að ég skuli ekki vera að raula jólalög þessa stundina...

- Sunddót Odds komið í leitirnar -

Ég var hér um bil hálfnuð heim, seinnipartinn þegar gemsinn byrjaði að hringja. Davíð Steinn var á línunni. -"Hæ, mamma, ertu á leiðinni heim?" -"Já, elskan, en ég ætla að koma við í fiskbúðinni. Verður það ekki allt í lagi?" -"Jú, við erum komnir heim. Ég fékk símanúmerið þitt hjá pabba svo ég gæti hringt í þig til að vita hvort þú værir á leiðinni..."

Þeir bræður voru að leika sér í play station tölvunni þegar ég kom heim. Gaf þeim grænt ljós á að leika sér nokkra stund í henni áfram. Sjálf fleygði ég mér stund í rúmið og fór að lesa. Er að lesa "Sveindómur" eftir Egil Egilsson.

Þegar þeir bræður hættu að tölvast kom Davíð Steinn og sagði mér að hann hefði verið að leita að húfunni sinni í óskilamununum í skólanum og fundið sunddótið hans Odds sem er búið að vera týnt í nokkrar vikur. Mér léttir stórum. Að vísu var kominn tími til að kaupa stærri skýlur á strákana en mér var alls ekki sama um Flipper-handklæðið. En þetta er semsagt komið heim núna.

- Nýliðin helgi og fleira -

Eftir hádegi sl. laugardag skutluðum við mæðginin Davíð á skrifstofuna og sóttum svo tvíburahálfsystur mína. Við fórum fyrst í Föndru þar sem ég verslaði mér ýmislegt til kortagerðar. Síðan lá leiðin í Bónus.

Stoppuðum svo hjá tvíburahálf-systur minni til klukkan að verða fimm. Gerði tilraun til að heimsækja eina frænku mína og nöfnu sem ég er búin að vera á leiðinni til lengi, lengi. Hún var ekki heima svo ég skrapp í verslun áður en ég sótti svo Davíð

Í gær var messa og skírn í Óháða söfnuðinum. Að þessu sinni voru allir sálmar sungnir í röddum og eitt lag að auki þar sem einn tenórinn söng einsöng.

Ég hef nýlokið við að lesa bókina Hér leynist drengur sem er um einhverfan dreng og hvernig honum, með aðstoð foreldra og systur, tókst að vinna sig út úr einhverfunni. Mjög svo athyglisverð lesning sem náði sterkum tökum á mér.

Fór beint á ferðaskrifstofuna seinni partinn og borgaði upp Sikileyjarferðina sem við förum í 18. nóv. Nú er ég komin með farseðilinn í hendurnar og allt orðið einhvern veginn raunverulegra. Ég hlakka ekkert smá til, hef ekki farið út fyrir landsteinana síðan 1995, og finnst það alveg mál til komið. Ég er líka viss um að þessi ferð verður frábær.

- Skammdegi -

Birtan hverfur smátt og smátt
svart myrkrið tekur völdin.
Það má ekki að hafa hátt
í húminu á kvöldin.

- Bókasafnsferð og fleira -

Ég kom við á Grettisgötunni seinni partinn í gær og stoppaði í klukkutíma. Samt var ég á undan feðgunum heim. Þeir komu um sex og þá sá ég mér leik á borði og dreif mig á bókasafnið. Skilaði öllum bókum nema Harrý Potter og Fönixreglunni sem Oddur Smári er að lesa og annarri sem ég ætla strákunum líka að lesa. Framlengdi útláni þeirra um mánuð. Síðan tók ég mér körfu í hönd. Lagði leið mína m.a. á fimmtu hæðina og setti nokkrar ævisögur í körfuna, skrifa kannski um þær að lestri loknum, einnig kom ég við í barnadeildinni og tók nokkrar bækur fyrir strákana. Ég fyllti körfuna og þegar búið var að merkja bækurnar út fylltu þær tvo bókasafnspoka. Reyndar komst ég ekki langt með þær því það pípti á mig á útleið svo ég varð að fara aftur í afgreiðsluna, tína allar bækurnar úr pokunum. Þetta verður örugglega athyglisverð lesning. Tók eitthvað um sex bækur handa strákunum að lesa, en ég leigði 15 bækur handa mér og hlakka ég til að lesa þær. Það eru sirka tveir dagar á hverja bók en ég ætla nú ekkert að keppast við því það er ekkert auðveldara en að framlengja skilafrestinum.

Oddur Smári var vaknaður upp úr klukkan átta í morgun. Ég reif mig upp hálftíma síðar og ákvað að fara með drengnum í karate að horfa á í þetta skipti. (Davíð hefur séð um allar ferðir á æfingarnar hingað til). Ég hafði mjög gaman að því. Hann var mættur fyrstur. Áhugi hans er svo greinilegur því það var hann sem rak á eftir: -"Við verðum að drífa okkur mamma!" sagði hann áður en klukkan varð níu (æfingin byrjar kl. 9:20).

Ég er búin að lesa fyrstu bókina, Vatnsfólkið sem eru smásögur eftir Gyrði Elíasson. Sögurnar eru flesta mjög stuttar en þær toguðu í mig og drakk ég hverja söguna í mig á fætur annarri. Kannski las ég bókina heldur hratt og verið getur að ég lesi sumar sögurnar yfir aftur áður en ég skila bókinni. Hef skilafrest til 11. nóvember.

- Ný arkleið prófuð -

Ég tók óvænta stefnu á arkinu í morgun og prófaði alveg nýja leið. Góðan part af leiðinni heyrðist ekkert í neinu öðru en syngjandi fuglum. Veðrið var milt og alveg logn. Þetta var frábær göngutúr. Ég á örugglega eftir að ganga þessa leið aftur.

Það eru ellefu dagar þangað til ég á að skila af mér á bókasafninu en ég var að klára síðustu bókina í gærkvöldi. Samt var ég örugglega með hátt í 15 bækur. Þvílíkur bókaormur sem ég er. Sennilega verð ég á ferðinni á bókasafnið um helgina.

- Smeik í smá stund -

Fljótlega eftir að ég kom heim hringdi ég í Skaftahlíðina til að grennslast fyrir um tvíburana. Í ljós kom að þangað höfðu þeir ekki komið (kannski vegna þess að enginn var heima um það leyti sem þeir eru vanir að "banka" upp á. Mamma fór með krakkana til tannlæknis um þetta leyti.) Hvar voru þá tvíburarnir? Hringdi í Davíð og minnti hann á að það var karateæfing hjá Oddi. Sagði honum líka að ég vissi ekkert hvar drengirnir væru. Hringdi líka í Helgu systur en hún gat lítið hjálpað mér. Galopnu dyrnar inn í íbúðina hefðu átt að gefa mér vísbendingu þegar ég kom heim. Fór fram í gang til að athuga hvort skórnir þeirra væru þar og þá kom Oddur Smári ofan úr risíbúð. Þeir bræður höfðu komið við í Skaftahlíðinni um þrjú leytið en þar sem enginn var heima þar löbbuðu þeir heim. Það var einhver heima uppi og þeim var hleypt inn. Þeir fóru alla leið upp að heimsækja kettina.

Annars fóru þeir með sínum bekk og öðrum sjö ára bekknum með rútu upp í Háskóla til að synja við setningu ráðstefnunna Spider Web. Það ku hafa gengið alveg ágætlega og nú er ég spennt að vita hvort eitthvað kemur um þetta í fréttunum.

- Nýtt húsgang -

Um sex í gær kom sending frá Betra bak. Tveir piltar komu inn með svefnsófa í pörtum og skrúfuðu hann saman inni í strákaherbergi. Held samt að það endi með því að sófinn verði settur í tölvuherbergið. Tvíburarnir voru nýkomnir heim og snérust í kringum ungu mennina, allir fjórir höfðu gaman að. Það er mamma sem var að senda okkur þennan sófa svo hún eða pabbi geti lúllað hjá okkur öðru hvoru.

Davíð skilaði sér heim á áttunda tímanum. Ég var búin að renna í könnuna og við mæðginin vorum búin að gæða okkur á sveppasúpu. Aldrei þessu vant þurfti Davíð ekki að vinna og hann "fór heldur ekki" á æfingu í tímafreka leiknum. Svo við höfðum kvöldið að mestu fyrir okkur.

- Meðbyr -

Ég var svo heppin að Kári var á sömu leið og ég seinni partinn í gær. Hann ýtti vel á bakið á mér og var ég fimm mínútum fljótari fyrir vikið. Einu sinni var næstum farið illa fyrir mér. Ég stóð og beið eftir ljósunum yfir Miklubraut þegar Kári ákveður að ýta duglega í mig. Ég var næstum því fokin út á götuna. Sem betur fer tókst mér að stöðva mig og hallaði mér bara duglega á móti vindinum.

- Helgin liðin -

Ég greip hugmyndina frá Guðrúnu Völu fegins hendi og smurði stafla af flatkökum með hangiketi í gærmorgun. Takk fyrir þessa snilldarhugmynd Guðrún Vala! Svo sendi ég feðgana eina út í Valsheimili, Davíð Steinn hjólaði en Oddur Smári var samferða pabba sínum. Dreif í að ryksuga og taka til en svo freistaðist ég til að horfa á Chelsea - Liverpool 1:0. Mínir menn töpuðu, en fengu þó bara eitt mark á sig og ég hef það á tilfinningunni þetta fari alveg að smella hjá þeim. En þvílíkt mark sem Henry skoraði fyrir Arsenal með hælspyrnu. Þetta var með ólíkindum.

- Eitt og annað -

Það var montinn drengur sem kom heim af karateæfingu í morgun. -"Mamma, ég fékk hrós fyrir kötuna!", sagði Oddur Smári. Ég var svo stollt að ég táraðist.

Ég ætlaði mér stóra hluti í dag og var komin á fætur löngu fyrir klukkan níu. En svo fór mest allur dagurinn að leita að leikhúsmiðum, 2x2 gjafamiðum sem ég á í Borgarleikhúsið. Ég ætlaði að lána mömmu tvo af þessum miðum ef þeir kæmu í leitirnar. Ég man nákvæmlega hvar ég er búin að geyma þá undanfarin ár en mér er fyrirmunað að muna hvar ég stakk þeim í flutningunum. Sem betur fer gat mamma reddað sér öðruvísi úr málunum.

Sendi tvíburana út að leika sér um tvö. Tók út hjólin þeirra en stuttu seinna hringdi Davíð Steinn heiman að frá einum fótboltafélaganum. -"Mamma, við erum hjá Birgiri." -"Nú, nú, fóruð þið þá beint inn annars staðar?" -"Nei, nei, við hjóluðum." var svarið. Það kom reyndar í ljós þegar þeir komu heim þremur tímum seinna að þeir voru mest af tímanum úti í fótbolta.

Í kvöld á ég von á Önnu frænku í kaffi og spjall. Kannski fæ ég hana til að baka með mér en það er fótboltakuppgjörið í Valsheimilinu á morgun og þangað á maður helst að koma með eitthvað til að maula og leggja í púkk. Hvað ætti ég nú að baka? Hugs, hugs.

- Nýr mánuður hafinn -

Það er kominn föstudagur enn á ný. Reyndar er farið að kvölda þegar þetta er skrifaði en það er enn föstudagur.

Að þessu sinni ætla ég að skrifa stuttlega um "nýjustu" bækurnar sem ég hef lokið við að lesa. Önnur er Slóð fiðrildanna eftir Ólaf Jóhann Ólafsson. Bókin höfðaði til mín alveg frá fyrstu blaðsíðu og var erfitt að leggja hana frá sér. Allir kaflar stuttir í henni og þótt söguhetjan væri að hugsa aftur og fram í tímann og einnig að ferðast í núinu var mjög auðvelt að fylgja þræðinum. Það var spennandi að fylgjast með sögupersónunni rifja upp tímamótaatburði og gera þá upp að fullu. Hin bókin sem ég var að klára er Nornadómur eftir Vilborgu Davíðsdóttur. Því miður hef ég ekki lesið fyrri bókina, Við Urðarbrunn en ég á það örugglega eftir, ef ég þekki mig rétt. Þessi bók var allt öðruvísi en engu að síður mjög spennandi líka og sökk ég alveg á bólakaf í hana. Ég mæli hiklaust með þessum tveimur bókum.

- Hugsanir -

Það leita á mig mögnuð orð
mun ég nota þau?
Ætti ég að leggja á borð
eða strauja tau?

Mér finnst ég standa ein og sér
en það eru bönd.
Hver mun standa þétt hjá mér
og halda í mína hönd?

Ekkert bætir vol né víl
verð að hressa lund.
Geri með mér góðan "díl"
mögnuð er sú stund.

Stundum best að brosa er
bætir það oft geð.
Skugginn minn á brott nú fer
ég er bara peð.

- Síðasta dagur september -

Ég lét það eftir mér að taka strætó heim í gær. Er enn að nota "gömlu" skóna og þeir eru svo lélegir í bleytu. Röskum hálftíma eftir að ég kom heim komu Oddur Smári og annar "tvíburinn hennar mömmu". Davíð Steinn og hinn "tvíburinn hennar mömmu" voru að fara á kóræfingu (reyndar var ekkert sungið í gær, heldur horft á videó. En það verður að gera svoleiðis líka).

Það var svo kóræfing hjá mér um kvöldið. Davíð skrapp í ræktina en var kominn heim áður en ég þurfti að fara. Að venju var mjög gaman á æfingunni. Fengum nýtt lag og æfðum einnig fleiri sálma í röddum. En okkur var líka lofað að á næstu æfingu fengjum við að syngja eitthvað sem verður á aðventukvöldinu í desember. Það á semsagt að fara að syngja jólalögin. Frábært þá fer að gera minna til þótt ég gleymi mér. Ég er nefnilega stundum farin að raula jólalögin áður en ég veit af.

Á arkinu í morgun fékk ég það skyndilega á tilfinninguna að lengra væri liðið á morguninn heldur en í raun var. Það var miklu bjartara yfir heldur en undanfarið og skyndilega slokknaði á öllum ljósastaurum í kringum mig. Veðrið var líka yndislegt til að ganga í og naut ég þess í botn. Hafði lagt af stað í fyrra fallinu og var ekkert að arka of hratt. Tók með mér blaðapokann og kom við í gámnum og tæmdi pokann þar. Ef veðrið verður svona seinni partinn er ég strax farin að hlakka til að arka af stað.

-Eitthvað út í loftið -

Dagarnir styttast og senn koma jól
svona hratt líður tíminn.
Ég ætti því brátt að klæðast kjól
kallar þá ekki síminn.

Regnið úr loftinu streymir strítt
strætin eru blaut.
Varla er það nokkuð nýtt
núna heyrist flaut.

Brátt mun aftur birta til
bætir margra geð.
Ég veit alveg hvað ég vil
og leyfi ykkur með.

- Bara skemmtilegt -

Nú ætla ég að segja svolítið frá nýliðinni helgi. Í fyrra var ákveðið að ákveðinn hópur skyldi leigja sér bústaði yfir helgi á þessu hausti. Ég var semsagt búin að hlakka til þessarar helgar í ár. Þegar nær dró var helgin ákveðin og ein tók að sér að panta bústað. Staðsetningin, Vaðnes í Grímsnesi var frábær fyrir alla. Flestir ákváðu að mæta á laugardeginum og gista eina nótt. Ég ákvað hins vegar að við fjölskyldan myndum fara strax á föstudeginum. Davíð var reyndar að vinna fram að kvöldmat en við mæðginin tókum allt til ferðarinnar. Davíð Steinn var mjög duglegur að finna til föt og fleira fyrir sig og bróður sinn.

Við lögðum af stað rúmlega níu og vorum komin út úr bænum þegar ég mundi skyndilega að ég hafði ekki tekið með nein lök. Við urðum að snúa við og sækja nokkur lök. Davíð var þreyttur eftir vikuna og hræddur um að sofna á leiðinni svo hann kom líka við í Aktu-Taktu og bauð strákunum upp á ís og fékk sér pylsu-tilboð með gosi og prinspóló.

En þvílíkt vatnsveður var þarna um kvöldið. Stundum höfðu vinnukonurnar ekki við þótt þær væru á fullu. Við vorum samt komin í bústaðinn um ellefu. Römbuðum á þetta í fyrstu tilraun. Strákarnir völdu sér hvort sitt herbergið og voru sofnaðir fyrir miðnætti. Við hjónin fórum inn stuttu seinna.

Þegar Davíð fór á fætur rétt fyrir hádegi á laugardag lét hann renna í heita pottinn. Þeir feðgar prófuðu hann svo um leið og hann var tilbúinn. Upp úr tvö kvaddi ég strákana og Davíð skutlaðist með þá til bróður síns. Stuttu eftir að þeir feðgar voru farnir komu vinkona mín og hennar maður. Við drifum okkur fljótlega í pottinn. Davíð var kominn aftur áður en fleiri úr hópnum komu og settumst við þá að spilum, Scrabble og skemmtum okkur yfir því að búa til nýyrði og reyna að fá sem flest stigin. Bidda varð samferða föðursystur minni og hennar manni og þegar þau voru komin var kveikt upp í grillinu og byrjað að græja matinn. Tvíburahálfsystir mín og hennar maður komu langsíðust. Það vorum við orðin níu en þrjú úr hópnum komust ekki að þessu sinni. Þetta er mjög samstilltur hópur og enginn í honum reykir. Maturinn var borðaður á níunda tímanum. Svo fóru flestir í heita pottinn. Eftir góða pottferð var tekinn upp gítar og farið að syngja en fljótlega safnaðist meiri hlutinn af okkur saman við eldhúsborðið og fór að spila spil sem er sennilega í ætt við rommý. Upp úr klukkan hálftvö um nóttina fóru tvenn hjón yfir í bústaðinn við hliðina og fljótlega voru allir komnir í ró.

Sumir höfðu ákveðið að vera snemma á ferðinni í bæinn en ég held að klukkan hafi verið orðin tólf áður en þeir fyrstu fóru. Við Davíð tókum að okkur ryksuga yfir og ganga frá okkar bústað. Það var búið að þrífa grillið og heita pottinn. Við höfðum komið fyrst á staðinn og fórum síðast. Sóttum strákana um miðjan dag, stoppuðum smá stund í kaffi en svo lá leiðin í annan bústað. Mamma var í sumarbústað á landi Reykja svolítið fyrir ofan Laugarvatn. Hún bauð okkur í mat og það fyrsta sem Davíð gerði var að láta renna í heita pottinn þar. Eftir matinn fóru tvíburarnir í pottinn en við Davíð fórum yfir gólfið fyrir mömmu. Strákarnir fóru beint að sofa er við komum heim um kvöldið. Vel heppnuð og skemmtileg helgi í alla staði! A.m.k. er ég mjög ánægð og endurnærð.

- Föstudagur -

Tíminn stendur ekki í stað, svo mikið er víst. Ég á yfirleitt fullt í fangi að fanga augnablikið og njóta þess, finnst eins og ég sé að missa af öðru hverju augnabliki. Það er sennilega bara ekki hægt að hafa það öðruvísi.

Á miðvikudaginn fór ég og sótti um vegabréf. Fæ það svo sent til mín með póstinum eftir sirka tíu daga. Í gær kom ég við í bankanum og lagði inn á strákana peningana sem þeir fengu í afmælisgjöf. Steingleymdi að huga að ný-endurnýjuðu debetkortinum mínu. Það gamla mun nú virka fram að mánaðamótum.

Þriðja kvöldið í röð (var á kóræfingu á miðvikudagskvöldið) fór ég út úr húsi. Þar sem Davíð var að keppa í tímafreka leiknum frá klukkan hálfsjö spurði ég strákana hvort það væri ekki í lagi að ég færi út fyrir háttatíma þeirra. Þeir spurðu hvert ég væri fara og sögðu svo að það væri allt í lagi.

Leiðin lá beint til tvíburahálfsystur minnar og var ég að kíkja á hana í fyrsta skipti eftir flutningana. Meiningin var að byrja líka á jólakortagerð en það vannst ekki tími til þess í gærkvöldi. Byrjum bara á því í næstu viku!

Hann á afmæli í dag,
hann á afmæli í dag.
Hann á afmæli hann Tommi!
Hann á afmæli í dag.

Hann er 25 ára í dag,
hann er 25 ára í dag.
Hann er 25 ára hann Tommi!
Hann er 25 ára í dag.

- Í tískusýningarbransanum - (eða þannig)

Strax upp úr klukkan sjö í gærkvöldi sótti ég eina vinkonu mína og saman fórum við á heimakynningu á Friendtex-fötum. Ég er ekki að fara á svona kynningu í fyrsta sinn. Ó, nei! Ég er búin að fara reglulega á svona kynningar síðustu þrjú árin. Það er svo frábært að geta bara mátað og mátað öll "möguleg og ómöguleg" föt. Ég byrjaði samt rólega í gærkvöldi. Fékk mér kaffi og skoðaði nýjasta listann (er samt búin að skoða hann nokkrum sinnum síðustu tvær vikurnar). Fljótlega var ég komin í mátunargírinn. Af nógu var að taka og var ég ánægð með flest af því sem ég fór í. Mest hrifin, varð ég þó af eldrauðum leðurjakka, fóðruðum með góðu stroffi. Ég hefði helst viljað smella mér á hann. Endirinn varð samt sá að ég pantaði vasabuxur á manninn minn, til að máta og þá kaupa ef þær passa. Og á mig keypti ég gallabuxur, bol og pils (var eiginlega hógvær miðað við oft áður, he, he). Fötin sem ég keypti á mig kostuðu rúmlega tólf þúsund og fannst mér það ekki mjög mikið. (Leðurjakkinn kostar rétt tæpar fjórtán þúsund - mig dreymdi hann í nótt....)

- Öðruvísi dagar -

Það er skollið á kennaraverkfall. Þrír af kennurum tvíburanna eru í verkfalli, umsjónakennarinn þeirra, sundkennarinn og leikfimikennarinn. Þeir mættu í skólann í gærmorgun og voru í tölvum og tónmennt til tíu. Davíð gat verið heima (og var heima í allan gærdag) og sótti þá í skólann um tíu. Oddur Smári fór svo í tvöfaldan myndmenntatíma eftir hádegi. Þessa vikuna er ég farin að heiman upp úr hálfsex en ég er líka komin aftur í síðasta lagi hálftvö. Það var hálfskrýtin tilfinning að vera komin svona snemma og ég var svo sem ekkert að nota tímann mjög vel þannig. Bjó til kaffi (og drakk of mikið af því þótt ég væri ekki ein um brúsann), setti í nokkrar þvottavélar og svo las ég og las og slappaði af.

Rétt fyrir fimm skutlaði ég Davíð Steini á kóræfingu. (Hann fékk far með öðru foreldri heim.) Annars dauðlangaði mig til þess að hlusta á æfinguna og sjálfsagt hefði ég alveg mátt það.

Ég var ákveðin í að fara snemma í háttinn þar sem ég þarf að vakna um fimm þessa vikuna. En klukkan var samt farin að ganga ellefu þegar ég loks drattaðist í bælið. Davíð var að vinna frameftir og vel framyfir miðnætti annan daginn í röð. Helga systir tók við strákunum á tíunda tímanum í morgun og kom þeim í skólann um hádegisbil. Þeir bræður ættu nú að fara að birtast heima hvað úr hverju.

Á heimleiðinni framkvæmdi ég 1. skrefið í að verða mér úti um vegabréf; kom við á Hlemmi og lét taka af mér passamynd. Verið getur að ég drífi líka í því að sækja um endurnýjun á ökuskírteini, því gamla bleika skírteinið mitt er orðið verulega sjúskað. En það er kannski í lagi ef hægt er að þekkja mann af myndinni...

- Á rólegu nótunum -

Ég verð að viðurkenna að drifkrafturinn er enginn í augnablikinu. Fjölskyldan var samt komin í fætur um níu og Davíð dreif sig strax með Odd á karateæfingu. Davíð minntist á það að hann langaði til að byrja aftur sjálfur. Já, hversvegna ekki? Þetta er fín æfing og tímarnir gefa aðald, þ.e. ef hann mun þá ekki skrópa sem ég tel ólíklegt. Það er bara að koma sér af stað og byrja...

Strákarnir voru komnir heim á undan mér í gær, komnir inn og voru uppi að leika við Dagbjörtu. Ég var samt ekkert lengi á leiðinni, reyndi að arka sem hraðast en það gerðist samt það sama og sl. föstudag: Ég kom heim alveg rennvot. "Enginn er samt verri þótt hann vökni" sagði einhver, og það er mikið rétt.

Við mæðginin drifum okkur svo á völlinn, Valur - Fjölnir 1:0. Það verður að viðurkennast að gestirnir voru mun beittari og voru óheppnir að nýta ekki sín færi. Flestir úr 7. flokknum sátu uppi í stúku með þjálfaranum sínum og voru manna duglegastir við að hvetja liðið sitt. Á eftir leikinn fengu strákarnir að hitta stóru strákana sem gáfu eiginhandaráritanir þeim sem vildu.

Komum heim um átta leytið og vorum á undan Davíð sem hafði brugðið sér í ræktina. Ég var þá þegar byrjuð að vera löt. Gaf strákunum núðlusúpu og leyfði þeim svo að horfa á Disneymyndina. Þeir fóru í háttinn rétt fyrir tíu og þar sem ég var búin að vera á fótum síðan á sjötta tímanum um morguninn og farin að geyspa ógurlega, dreif ég mig í rúmið fljótlega á eftir tvíburunum.

Eftirfarandi innskot er ekki fyrir mjög viðkvæma en ég bara varð að láta það flakka. Rétt áður en við fórum á fætur í morgun vorum við hjónin að knúsast undir sæng. Svo urðum við vör að annar drengurinn er kominn á ról og stendur í gættinni og heyrum í hinum inni úr þeirra herbergi spyrja: -"Mamma voruð þið að búa til barn?" Ég svaraði neitandi en spurði um leið hvort þá langaði í systkyni. "-Nei, okkur sýndist þið bara að vera að búa til barn!"

Þessa stundina eru feðgar í sundi með þjálfurunum sínum og strákunum úr 7. flokki. Þeir eru svo boðnir í afmæli til eins bekkjarfélaga síns milli þrjú og sex í dag. Davíð á óunnið verkefni fyrir höndum og ég finn mér örugglega einhver verkefni, af nógu er að taka, skyldulega og áhugamálalega séð...

- Allt og ekkert -

Á kóræfingu sl. miðvikudagskvöld vorum við allar mættar í alt-röddinni og var það eina röddin sem var 100% mæting í. Æfingin gekk mjög vel og lagði Pétur kórstjóri fyrir okkur tvö "ný" lög, Sofðu unga ástin mín og Sofðu rótt. Ég komst að því að ég kann bæði röddina mína og textann, af fyrrnefnda laginu síðan ég söng þetta með kór FSu. Eins og venjulega var kvöldið alltof fljótt að líða.

Oddur Smári er búinn að tína sunddótinu sínu. Ég vona svo sannarlega að það komi í leitirnar því hann var með Flipper-handklæðið sitt sem afi hans og amma á Bakkanum færðu honum þegar þau komu frá Kúpu fyrir nokkrum árum.

Við systur finnum báðar fyrir því að samgangurinn hefur minnkað mjög mikið. Hann er kominn niður í næstum því ekki neitt. Ég hugsa stundum til hennar á arkinu heim seinni partinn en það er aldrei tími til að taka á sig krók. Í gær gerðist systir mín myndarleg og bakaði ekta súkkulaði-skúffuköku og bauð mömmu með alla krakkana. Helga lét mig vita og ég arkaði beint þangaði (ekki til að fá mér köku, heldur til að knúsa Bríeti og hitta systur mína). Bríet þykist ætla að verða mannafæla og Hulda var enn í leikskólanum. Mínir strákar komu einir með mömmu, hinir krakkarnir nenntu ekki. Við stoppuðum ekki lengi því Davíð Steinn var á leið á síðustu fótboltaæfinguna klukkan fimm og Oddur Smári í karate. Áður en ég kvaddi sagði ég við Helgu systur að við yrðum að ákveða að hittast ekki sjaldnar en einu sinni í mánuði. Frá því Hulda kom til mín 6 mánaða og þar til seinni partinn sl. vetur (núna í vor) hittumst við lámark fjóra daga í viku. Svo það er mikill munur á núna...

- Hvernig bremsar maður? -

Það er næstum óhugnanlegt hvað tíminn flýgur hratt. Vikan er hálfnuð svo og mánuðurinn. Ég hamast við að reyna að njóta augnabliksins en finnst það líða heldur fljótt.

Ég kom heim langt á undan tvíburunum í gær. Þar sem engar æfingar voru á döfinni og veðrið svona gott sendi mamma "fjórburana" út að leika og var ekkert að reka á eftir mínum heim. Ég notaði tækifæri og lagðist í smá lestur. Er að lesa Davinci lykilinn, loksins. Það er saga sem fangar mann strax á fyrstu blaðsíðu.

Tvíburarnir komu heim upp úr klukkan sex og Davíð Steinn byrjaði á því að tilkynna mér að hann hefði ekki haft tíma til að læra neitt í heimanáminu og ætti eftir að gera allt; skriftina, heimalestur og verkefni úr bókinni og aukalestu. Drengurinn var bæði þreyttur, svangur og latur svo ég sá að það þýddi ekkert að þrýsta strax á hann heldur dreif í að finna til kvöldmatinn. Þegar Davíð kom heim bað ég hann um að sjá um að strákarnir lærðu. Oddur átti reyndar ekki mikið eftir, smá skrift og svo aukalesturinn. Þeir bræður voru samt að þar til kominn var tími til að hátta, tanna, pissa og sofa eitthvað um hálfníu.

- Skírnarmessa og jarðarför -

Það var messa í óháða söfnuðinum sl. sunnudag. Þegar við kórfélagarnir mættum til að hita upp fengum við að vita að það yrði líka skírn. Aðeins átti að syngja fjóra sálma, þar af helminginn í röddum (ákveðið var að syngja skírnarsálminn einradda). Stuttu fyrir messu var orðið ljóst að af fimm alt-röddum var ég sú eina sem var mætt (vitað var um 3 forföll af fjórum nokkrum dögum fyrr). Hvað um það sálmarnir eftir barnaleikritið (Hans Klaufi var sýndur) og smá tölu frá prestinum, voru sungnir í röddum. Það reddaðist allt saman en ósköp var ég einmana.

Þegar ég kom heim var Davíð búinn að ryksuga yfir öll gólf, eftir afmælisveisluna og ég var ákveðin í að hafa það fremur rólegt. Við þurftum reyndar að skreppa í smá verslunarleiðangur og rétt eftir kvöldmat skutumst við öll í heimsókn til Önnu frænku, en hún gleymdi nokkrum bókum hjá okkur sl. föstudagskvöld.

Í gær sótti mamma mig um hálfeitt. Við Grafarvogskirkju hittum við "föðursystur" mína. Dagbjört mín, sú sem tók á móti okkur mæðginum á mömmumorgnum í Hallgrímskirkju frá því tvíburarnir voru 7 vikna og þar til þeir fóru í skólann, var að missa manninn sinn um daginn. Athöfnin var mjög falleg. Hugurinn hefur verið og verður hjá Dagbjörtu og fjölskyldu.

Eftir útförina lauk ég við skylduna áður en ég rölti heim. Oddur Smári og annar "tvíburinn hennar mömmu" voru komnir á undan mér. Fljótlega sendi ég þá á æfingu. Gesturinn fór með Oddi og horfði bara á. Á meðan dreif ég í að skúra yfir gólfin. Mamma kom rétt eftir að því verki var lokið með töskuna hans Davíðs Steins. Hún stoppaði þar til strákarnir komu úr fótboltanum en "tvíburinn hennar" vilda vera lengur svo hún fór tómhent til baka. Hann labbaði svo heim um sjö.

Að loknum kvöldverði fylgdist ég með heimalestri strákanna og aðstoðaði þá við smá heimaverkefni sem þeim tókst ekki að ljúka við í heimanáminu í skólanum. Eftir að þeir voru farnir að sofa sátum við hjónin í stofusófanum, drukkum kaffi og ræddum um hvar og hvenær við ættum að hengja upp myndirnar okkar. Hvorki var kveikt á tölvu né sjónvarpi

Morgunstund og rólegheit

rjúkandi nýtt kaffi
fingurnir á lyklaborðinu
hugurinn á fleygiferð

hugsa um það sem er búið
og það sem er framundan
staldra við núið

að vera til og njóta þess
ekki kasta sér í hringiðuna
eða vera síhugsandi til baka

fanga augnablikið
brosa og segja:
"Þetta verður góður dagur!"

- Vel heppnuð veisla -

Það er allt að róast núna, búið að vera mikið að gera í dag. Mikið fjör og mikið gaman! Við vorum öll komin á fætur fyrir níu í morgun. Fljótlega fór Davíð með Odd á karateæfingu. Davíð Steinn hjálpaði mér í smá sópyfirferð um gólfin, ég sópaði og hann sópaði upp og henti. Föðursystir mín kom með fullt af poppi á ellefta tímanum. Maðurinn hennar á poppvél og ég var búin að blikka hann fyrr í vikunni. Strákarnir áttu að vera mættir upp í Egilshöll um hálftólf svo ég hafði engan tíma til að skreppa neitt á bílnum. En ég var svo heppin að geta samið við föðursystur mína um að gerast bílstjóri og pokadýr fyrir mig því ýmislegt vantaði upp á til að geta haldið afmælið. Takk fyrir það Svala mín!

Feðgarnir komu heim um tvö. Þá var ég búin að undirbúa pakka í pakkaleiki og nokkra verðlaunapakka í lakkrískeppni (og kannski e-r fleiri keppnir). Ég var búin að dúka borð og var að snúa mér að því að skreyta afmælistertuna. Við Davíð vorum næstum búin að undirbúa allt þegar fyrstu gestirnir mættu. Af sautján bekkjarsystkynum mættu 14 plús tvíburabróðir einnar en hann er í hinum átta ára bekknum. Upp úr hálffjögur var boðið upp á afmælistertu en síðan var farið í nokkra pakkaleiki. Því næst fengu strákarnir að opna gjafirnar sínar sem voru allar ótrúlega veglegar. Eftir að hafa opnað allt og þakkað fyrir sig var blásið til lakkrískeppni. Það tóku ekki allir þátt en þó ríflega helmingur. Ekki mátti nota hendur og sá sem var fyrstur að ná lengjunni upp í munninn, tyggja og kyngja fékk öll verðlaunin (fimm litla pakka). Eftir þetta máttu krakkarnir leika sér frjálst og skiptust þau niður á þrjá staði; strákaherbergi, tölvuherbergi og stofa. Um hálfsex var svo boðið upp á pylsur og popp á eftir. Sum börnin voru svo niðursokkin í leikina sína að þau ætluðu varla að vilja fara þegar þau voru sótt.

- Annasöm helgi framundan -

Oddur Smári kom mjög ánægður heim úr fyrsta karatetímanum og er staðráðin í að halda áfram. Næsta æfing er tuttugu mínútum yfir níu í fyrramálið. Klukkan hálftólf eiga þeir bræður að vera mættir upp í Egilshöll og klárir í fyrsta leikinn á haustmótinu um tólf. Og upp úr þrjú er von á öllum bekkjarsystkynunum í síðbúna afmælisveislu.

Anna frænka er komin til landsins og byrjuð á þriðja ári í íslensku fyrir erlenda stútenta í Háskólanum. Hún heimsótti mig í kvöld og lenti á kafi í bakstri með mér. Það var gott að hittast aftur og stefnum við að því að láta ekki líða of langt á milli þess sem við sjáumst. Framundan er samt mjög annasamur tími hjá okkur báðum næstu 2-3 vikurnar. "Hvenær er svo sem ekki mikið að gera hjá mér?"

Það er messa á sunnudaginn og af okkur fimm alt-röddunum verða 3 forfallaðar, aðeins ég og sú nýjasta ætlum að mæta en það á að syngja amk. tvo sálma í röddum. Það hlýtur að fara allt saman vel.

Góða helgi! Ég mun alveg örugglega segja eitthvað frá öllum þessum viðburðum að þeim loknum...

- Mikið að gera á öllum vígstöðvum -

Ég má eiginlega ekkert vera að því að setjast niður og skrifa um það sem er að gerast þessa dagana. En ég bara varð, bara smá, pínupons...

Davíð Steinn er búinn að mæta á tvær kóræfingar og líkar bara vel. Hann kom reyndar svolítið þreyttur rétt fyrir sjö í gær. Samt las hann aukalesturinn upphátt í 40 mín. rétt áður en hann fór að sofa. (Kennarinn talaði um 10-20 mín. upphátt á dag, þetta var bara svo spennandi bók).

Oddur Smári er svo að fara að prófa karate seinni partinn í dag.

Sl. þriðjudagskvöld gerðist ég mjög ráðrík og ákvað að hvorki yrði kveikt á sjónvarpinu né neinum tölvum. Eftir lærdóm og kvöldmat spiluðum við lúdó, öll fjögur. Ég vann! Reyndar var svo kveikt á pc-tölvunni til þess að hanna afmælisboðskort fyrir strákana, en það á loksins að halda upp á afmælið þeirra um næstu helgi.

- Að koma sér í gírinn -

Morgunhaninn minn var vaknaður rétt upp úr átta. Ég varð vör við að hann læddist inn í stofu og lokaði á eftir sér. Hálftíma seinna vaknaði hinn og þá dreif ég mig loksins upp. Það er margt á "gerulistanum" í dag en ég er varla byrjuð.

Getur annars einhver botnað eftirfarandi fyrri part betur?

Tímaþjófur tölvan er
tíminn hverfur fljótt.
Ekki veit ég hvernig fer
er það ekki ljótt?

- Mörg járn -

Davíð var eitthvað þreyttur í morgun og samdi við mig. Bað mig um að sjá um skólanesti handa strákunum og hann skyldi skutla mér í vinnuna. -"Þá missi ég af göngutúrnum mínum!, sagði ég meira svona í stríðni. Hann hélt nú að ég gæti bara arkað heim seinni partinn (það geri ég nú yfirleitt á hverjum virkum degi). En okkur samdist og svo lentum við í smá "sultu" rétt fyrir átta. Það bjargaðist nú allt saman.

Oddur Smári var kominn aðeins á undan mér seinni partinn. Hann hafði rétt tíma til að fá sér smá eplabita en svo klæddi hann sig í fótboltaskóna sína og hjálminn og fór hjólandi á fótboltaæfingu.

Davíð Steinn kom heim um hálfsex með skemmtilegar fréttir. Mamma hafði keyrt hann og annan "sinn tvíbura" í raddpróf hjá drengjakórnum sem nú er fluttur úr Laugarneskirkju í Hallgrímskirkju. -"Mamma, ég kemst örugglega í kórinn, hann sagði að ég syngi mjög vel!" Mér skylst að það sé miðað við 9 ár svo hann er ári fyrr drengurinn. Ég hef góða tilfinningu fyrir þessu og það verður spennandi að sjá hvernig honum mun ganga.

- Skómál -

Ecco skórnir sem ég keypti í fyrra eru langt komnir enda held ég að kílómetrarnir sem ég hef gengið í/á þeim skipti hundruðum. Þar fyrir utan er ég skóböðull. Í hádeginu í gær fékk ég mér smá göngu við aðra manneskju. Við röltum Laugaveginn og er við komum að Eccobúðinni sá ég að það var útsala í gangi. Við fórum inn, ég mátaði skó og lét taka þá frá fyrir mig. Rúmlega fjögur var ég mætt aftur í búðina, borgaði skóna og hraðaði mér svo heim. Hraðinn á mér var svo mikill að ég var komin alveg um hálffimm.

"Fjórburarnir" voru komnir rétt á undan mér. "- Loksins fæ ég að sjá nýja húsið ykkar!" sagði annar "tvíburinn hennar mömmu". Ég stoppaði ekki lengi heima. Davíð var á leiðinni heim og ég fór upp í skóla á námsefniskynningu. Feðgarnir fóru í "tölvuheimsókn" þ.e. Davíð kíkti á tölvuna en strákarnir léku sér við heimasætuna. Ég var komin heim á undan þeim en eftir að þeir komu var ég rokin af stað í hjálparstörf í annað bæjarfélag vopnuð inniskónum mínum. Á staðnum fékk ég tusku og fötu í hendurnar og var næstu tímana að "koma inn og úr eldhússkápum". Skemmtilegt hjálparstarf í skemmtilegum félagsskap.

- Lítið um pásur -

Um miðjan dag í gær tók ég við bílnum. Skutlaði Davíð á skrifstofuna, lauk minni skyldu og sótti því næst tvíburana til mömmu. Fyrst fórum við heim með skólatöskurnar og til að skipta um föt því um fimm áttu þeir að vera mætti í Veröldina Okkar í afmælisveislu til vinar þeirra, bekkjarbróður og fótboltafélaga. Þjálfarinn var einmitt nýbúinn að færa æfingatímann til klukkan fimm þannig að það var bara "skrópað" á æfingu þar sem ekki var hægt að vera á tveimur stöðum í einu.

Á meðan þeir voru í afmælinu fór ég heim að sinna eitthvað af heimilisstörfunum sem fyrir láu. En ég stal mér líka smá tíma til að lesa. Fyrir sex vikum náði ég mér í fyrstu þrjár Harrý Potter bækurnar og í síðustu viku í nr. 4 og 5. Ég er semsagt hálfnuð með Fönixregluna. Magnaðar bækur og ég er ákveðin í að lesa þær e-n tímann á móðurmálinu sínu, ensku.

Sótti tvíburana rétt fyrir sjö. Þeir voru ekki tilbúnir til að koma. En við vorum búin að lofa Helgu Vilborgu, sem stjórnaði barnakórnum í fyrravetur, að hitta hana og flesta þá sem hún hafði unnið með og sungið með í KFUMogK húsinu við Holtaveg. Strákarnir misstu af upphituninni en það gerði ekkert til. Um átta byrjuðu svo tónleikar þar sem kenndi ýmissa grasa, m.a. sálmavinafélagið, gospelkór Reykjavíkur, barna og unglingakórar Hallgrimskirkju og fleiri og fleiri. Það var ekki að heyra á barnakórnum að þau væru búin að vera í sumarfríi síðan í maí og þegar gospelkórinn setti allt í fullan gír hríslaðist um mann góð tilfinning. Helga Vilborg var potturinn og pannan í þessu prógrammi enda hugsaði hún þetta sem kveðjutónleika áður en hún, maðurinn hennar og tvö börn fara til Norgegs í trúboðsundirbúning.

Það voru þreyttir bræður sem skriðu upp í kojur rétt rúmlega tíu.

- Skroppið út úr bænum -

Ég fékk skyndihugdettu í gærmorgun og hringdi í pabba fyrir klukkan tíu. Eftir að hafa talað við hann varð ég ákveðnari í að skella mér austur. Skutlaði Davíð og
bróður hans í Kópavoginn og svo brunuðum við mæðginin beinustu leið austur. Pabbi heilsaði tvíburunum kumpánlega og sagði: "-...langt síðan við höfum sést!" Oddur Smári svaraði um hæl: "-Æ, láttu ekki svona afi!".

Þeir bræður fóru beint inn í og hlömmuðu sér fyrir framan sjónvarpið. Ég lét þá eiga sig til að byrja með en eftir að hafa fundið til handa þeim hádegishressingu sagði ég þeim að fara út og nota góða veðrið. Það tók smá stund en þeir voru farnir fyrir hálftvö, til vinar síns upp í hæð og komu ekki aftur fyrr en um hálfátta, léku sér víst úti allan þennan tíma - enda var veðrið til þess. Við vorum boðin í mat og drifum okkur strax í bæinn eftir snæðinginn. Samt var klukkan að slá tíu er þeir komust í rúmið og það sem er svo mikið að gera í dag og fram á kvöld....

- Burtflognir dagar -

Tíminn er ekkert að láta bíða eftir sér þessa dagana frekar en endranær. Skólinn fór hægt af stað og var ekkert heimanám í vikunni. Mamma bauð strákunum að koma í Skaftahlíðina eftir skóla og skutlaði þeim á æfingar fyrstu tvo dagana og sendi þá heim á góðum tíma á föstudag. Við mæðginin hittumst fyrir utan hliðið og sýndi Davíð Steinn mér hróðugur sjöttu barnatönnina sem hann hafði rifið úr sér fyrr um daginn.

Það var ljúft að hitta aftur velflesta kórfélagana sína sl. miðvikudagskvöl og tvö (alt, og tenór) mættu til prufu (og verða mjög líklega með í vetur). Á fimmtudagskvöld-ið var mikilvæg keppni í tímafrekaleiknum svo ég notaði tækifærið og skrapp í heimsókn í annað bæjarfélag.

Fljótlega eftir að við mæðgin komum heim á föstudaginn kom vinkona mín frá London. Eftir að hafa fengið okkur hressingu og spjallað drifum við okkur á Valur - Breiðablik 6:1, strákarnir hjólandi og við tvær gangandi. Það var allt annað að sjá til Vals í þessum leik nema kannski að einn af nýliðunum, Garðar Gunnlaugsson var óheppin að nýta ekki færin sem hann fékk í leiknum. Held að piltinn vanti bara smá sjálfstraust. En sæti í efstu deild að ári er svo gott sem tryggt og eins og staðan er eftir 16 umferðir af 18 lítur út fyrir að Þróttarar fylgi þeim aftur upp en HK á góða möguleika og jafnvel önnur þrjú önnur lið þótt það sé mun fjarlægara hjá þeim. Allt getur gerst!

Er við komum aftur heim var Davíð búinn að sækja tölvuna og farinn á Skjálftamót nr. 2 á og þriðju helgarkeppnina á árinu. Vinkona mín stoppaði aðeins lengur. Strákarnir fengu að horfa á fyrri bíómynd kvöldsins, Rauðu skóna, og fóru því heldur seint að sofa.

Um tíu í gærmorgun ýtti Davíð við mér því ég hafði eitthvað minnst á það að ég vildi hafa bílinn. Oddur Smári vaknaði um svipað leiti en fór bara inn í stofu að lesa Harry Potter og eldbikarinn á meðan ég skutlaði elsta unglingnum upp í Digranes. Davíð Steinn var að rumska er ég kom til baka. Á leiknum kvöldið áður höfðu heyrst raddir um að hafa hátíð á Valssvæðinu frá hádegi. Ég sendi strákana gallaða og hjólandi þangað og tók svo fram ryksuguna. Ég var rétt búin að ryksuga inni í hjónaherbergi þegar þeir bræður komu til baka. Ég bað því Odd um að ryksuga inn í þeirra herbergi og þá spurði Davíð Steinn hvað hann ætti að ryksuga. Það varð úr að þeir skiptu á milli sín þeim gólfsvæðum sem eftir voru í íbúðinni, nema stofunni og frammi á gangi.

Um hálftvö tókum við okkur til og fórum á bílnum áleiðis á Valssvæðið. Afsökunin var sú að strax eftir Valur - Breiðablik 3:0 ætluðum við að verlsa inn. Það var frábært að sjá hversu margir komu á leikinn og fylgdust með stelpunum tryggja sér Deildar-titilinn. Þær spiluðu líka oft á tíðum eins og sannir meistarar þótt þær hafi kannski ekki nýtt öll sín þrjátíuogeitthvað færi í leiknum.

- Grunnskólinn og kirkjukórinn -

Tvíburarnir hófu sinn síðasta vetur í skólanum í morgun. Þeir áttu að mæta í nýja stofu og bekkurinn þeirra heitir 8 ára Þ. Þeir voru orðnir nokkuð spenntir, með nýjar skólatöskur og kveðjur til kennarans frá mér. Ég er ekki í nokkrum vafa að framundan er skemmtilegur og spennandi vetur.

Og í kvöld byrja aftur kóræfingar.

- Sameiginlegur afmælisfagnaður -

Mamma lagði mikið upp úr því að við værum komin austur í síðasta lagi um hádegi í gær. Það tókst svona hérumbil. Gerðum stutt stopp á Selfossi. Sótti rabbarbara til mömmu tvíburahálfsystur og þáðum kaffi og með því í leiðinni.

Það var Hulda frænka sem tók fyrst á móti okkur á Hellu. Hún hljóp beint upp í fangið á mér og gaf mér gott frænkuknús svo hjálpaði hún okkur að afferma og ferma (strákadót) bílinn.

Rétt fyrir tvö var Helga nýbúin að sleppa orðunum: -"Það koma engir gestir fyrr en eftir þrjú!", þegar fyrstu gestirnir renndu í hlað. Ég stakk af í smá stund og kíkti yfir til föðurbróður míns sem var að gera upp gamalt skrifborð í skúrnum hjá sér. En síðan dembdi ég mér í að búa til kaffi. Ég var í sömu fötunum og ég mætti í í skírnarveislu Bríetar og út í bíl var ég með "kaffilituðu fötin" með mér til öryggis. Sem betur fer þurfti ekkert á þeim að halda. Helga systir sá um að tína fram allt sem mamma var búin að baka síðustu daga og það var ekki smá. Næstu gestir komu ekki fyrr en tveimur tímum seinna. Alls komu 20 gestir en tilefnið var 60 ár mömmu (15. júlí sl.) og það að pabbi fyllir 70 árin í október. Það var búinn til pottréttur í súrsætri sósu, grillað naut, skorið niður í sallat, búin til piparsósa og fyrirfram var mamma búin að búa til tvenns konar kartöflusallöt. Yngstu krakkarnir fengu líka grillaðar pylsur ef þau vildu það frekar. Þetta var hin fínasta veisla og gaman að hitta allt þetta fólk, fjölskyldu og vini. Veðrið var líka alveg ágætt og hægt að vera úti að verönd. Þegar kvöldaði og kulaði var gashitarinn settur í gang.

Um ellefu þökkuðu strákarnir afa, ömmu, Helgu, Ingva, Huldu og Bríeti fyrir vikuna og komu með okkur heim. Þeir eru svo sannarlega búnir að hafa það gott undanfarnar tvær vikur.

- Aftur í bíó -

Fékk Davíð til að sækja mig seinni partinn í gær þar sem ég var með fangið fullt af ómótstæðilegum kössum. Jú, jú, ég er flutt og að pakka upp í rólegheitunum en þessir kassar henta svo vel undir strákadót eða föndurdót. Þegar ég opnaði farangursrýmið á bílnum uppgötvaði ég að þar var enn dót sem var á leiðinni í Sorpu fyrir meira en viku. Skruppum þangað en svo varð Davíð að fara aftur í vinnuna. Ég tók bílinn traustataki og sinnti nokkrum erindum.

Fyrst lá leiðin í Rúmfatalagerinn til að kaupa dúkaklemmur fyrir mömmu. Á meðan ég var að svipast um eftir þeim fann ég ýmislegt annað; litla krúttlega saumavél, blandaða tvinna og sokka á tvíburana og Huldu. Næst fór ég heim að sækja bækur til að skila á bókasafnið. Endurnýjaði bókasafnsskírteinið og fann mér svo fulla körfu af bókum (sumar af þeim reyndar hugsaðar fyrir strákana). Skilaði dvd-myndinni frá kvöldinu áður og fór loks heim. Gat staðist mátið að byrja að lesa en festist við tölvuna þar til kominn var tími til að sækja Davíð.

Við prentuðum út afmæliskort (handa mömmu) áður en við fórum af skrifstofunni. Freistuðumst til að fá okkur kjúklingasallat á American Style og fórum svo að sjá réttu myndina, The village í bíó og að þessu sinni var hún sýnd í Kringlubíó. Mynd sem kom á óvart en þarf ekki endilega að sjá á stóru tjaldi.

Menningarnóttin er í allan dag og fram á nótt. Ég upplifði hana í fyrsta skipti í fyrra (því hún hittist alltaf á sömu helgina og Töðugjöldin á Hellu) og ætlaði mér svo sannarlega að vera með núna. En fyrr í sumar varð ljóst að ég yrði bara að hlakka til næsta árs...

Þangað til næst: FARIÐ VEL MEÐ YKKUR ÖLL!

- Hvert ruku dagarnir? -

Það er kominn föstudagur enn á ný. Þegar ég arkaði af stað seinni partinn í gær var ég með áætlanir um að sækja nokkra kassa úr skúrnum, setja í þvottavél og fleira og fleira. En svo gerði ég lykkju á leið mína og stoppaði í klukkutíma í bankanum en þangað hef ég ekki komið í tvö ár. Þetta var 12. innlögnin mín á 16 árum.

Eftir blóðgjöf er betra að reyna ekki um of á handlegginn næstu tímana svo þar fór áætlunin um kassana út um gluggann í bili. Settist bara við tölvuna og fór að spjalla á msn-inu.

Davíð kom heim á sjöundatímanum. Vorum búin að ákveða að fara ekki á Þróttur - Valur 2:1 og hann ákvað líka að sleppa æfingu í tímafreka leiknum. Í staðinn fórum við bæði í bíó (á "vitlausa mynd", ætluðum að sjá "The village" en hún var bara ekki sýnd í Kringlubíó eins og ég þóttist hafa lesið á kvikmyndavefnum) og leigðum okkur svo dvd-disk strax á eftir. Myndin sem við sáum var The Chronicles of Riddick en hin The whole ten yards. Báðar ágætar en ég hafði samt ekki úthald í að horfa á alla seinni myndina.

Í morgun sá ég svo megnið af tapleik Íslendinganna gegn Kóreumönnum. Ég hafði það svo á tilfinningunni mestan partinn af leiknum að þetta væri alveg að smella og ekki þyrfti að hafa neinar áhyggjur. En það fór sem fór. Nú er bara að vona að strákarnir okkar láti þetta ekki of mikið á sig fá og leggi Rússana á sunnudaginn.

- Uppselt -
- ÍSLAND - ÍTALÍA 2:0 -

Við vinkona mín, sú sem er nýkomin frá London, urðum frá að hverfa hálftíma fyrir leik. Mig grunaði þetta reyndar og var ekkert svo svekkt þar sem ég var alltof lengi að taka ákvörðun. Í staðinn fórum við heim til mín og vorum í ágætu stúkusæti fyrir framan skjáinn. Davíð sá um matinn, kjúkling frá Kentucky, og horfði svo á leikinn með okkur. Hann var sestur fyrir framan skjáinn áður en mörkin komu. Þvílíkur leikur. Það var unun að fylgjast með strákunum okkar, sérstaklega í fyrri hálfleiknum. Reykjavík fékk góða afmæligjöf og Ítalirnir vissu aldrei hvaðan á þá stóð veðrið. Mér fannst strákarnir detta alltof aftarlega í seinni hálfleik en þetta bjargaðist allt. Líklega fór eiginlega allt púðrið í fyrri hálfleik. Og mér fannst ekki leiðinlegt að lesa það sem Buffon lét hafa eftir sér að jafnvel í sínu allra besta formi hefðu þeir átt í erfiðleikum með Íslendingana!

- Kassavinna -

Seinni partinn í gær kom ég við hjá norsku vinkonu minni. Stoppaði góða stund hjá henni en svo kom hún með mér yfir til mín og hjálpaði mér í smá kassa málum. Við fluttum nokkra kassa úr bílskúrnum yfir í geymsluna, aðallega jóladót, og fórum svo upp í íbúð með bókakassa, geisladiskakassa og spólukassa og tæmdum þá á hugsanlega framtíðarstaði. Þetta gekk alveg ágætlega og eftir tæplega klukkutíma törn sögðum við þetta gott. Það er svolítið þreytandi að fara margar ferðir með þunga kassa alla þessa stiga. Engu að síður fannst mér við hafa verið mjög duglegar. Það er gott að eiga góða að. Ég er búin að fá góða aðstoð við ýmislegt úr ýmsum áttum og er ég mjög þakklát fyrir.

- Skrautleg og skemmtileg helgi -

Ég var ákveðin í að fara á fætur í fyrra fallinu en leyfa Davíð að sofa út sl. laugardagsmorgun. Framundan var innflutningspartý. Endirinn varrð samt sá að við sváfum bæði til klukkan að ganga ellefu og fljótlega eftir að ég fór á fætur kveikti ég á SkjáEinum til að fylgjast með upphitun fyrir fyrsta leikinn í ensku deildinni (Everton - Liverpool 1:1).

Eftir hádegi fór Davíð í verslunarleiðangur en ég í tiltektina (hann hjálpaði svo til er hann kom til baka). Fyrstu gestir komu um miðjan dag, vinkona mín og maðurinn hennar. Um sama leyti kom norska vinkona mín en ég hafði þáð tilboði hennar um aðstoð við þrif og tiltekt. Hún sagði mér bara að sinna gestunum róleg og var svo eins og stormsveipur um alla íbúð næstu tvo tímana. Þá kvaddi hún í bili. Hinir gestirnir stoppuðu eitthvað lengur en þau ætluðu að fara á kvöldvökuna á Töðugjöldunum á Hellu og voru farin vel áður en fyrstu gestir mættu.

Vinkona mín sem er nýkomin frá London kom langfyrst en hún var líka búin að bjóða fram aðstoð við veisluundirbúning og skar niður grænmeti með mér í snakk og pastarétt (buðum líka upp á pizzur, bjór, gos og snakk). Fyrstu gestir komu á áttunda tímanum og það voru að tínast inn og út gestir allt kvöldið. Sumir voru að koma úr öðru boði, aðrir að fara í annað boð og einstaka gestur kom og fór og kom aftur. (Margir voru líka búnir að borða þannig að það var heilmikill afgangur af öllu). Þegar sem flestir voru komnir skiptist samkoman eiginlega upp í tvö partý, svalapartý þar sem var geðveikt "hávaða" stuð og stofupartý þar sem var heldur rólegra, meira talað og mússíkinni stillt í hóf. Davíð gerði reyndar nokkrar heiðarlegar tilraunir til að fá upp stuðið í stofunni, hækkaði í græjunum og tók jafnvel sporið fyrir okkur við mikinn fögnuð sumra. Samt var alltaf lækkaði í mússíkinni þegar hann fór aftur yfir í svalapartýið. Síðustu gestir fóru um hálfþrjú nema næturgesturinn
mágur minn.

Í gær vorum við komin á ról fyrir hádegi. Týndum saman það mesta og ég renndi yfir gólfin með rakri tusku. Seinni partinn sóttum við tvíburana Bakkann og fórum með þá á Hellu þar sem þeir verða fram að næstu helgi. Skringilega tómlegt en tíminn nýttur vel.

Á arkinu seinni partinn hringdi ég í vinkonu mína (sem er nýkomin frá London) og spurði hvort ég mætti sækja hana og bjóða með mér á Valur - Fjölnir (6:0) í kvöld. Það var auðsótt mál. Davíð var kominn heim þegar ég kom um hálffimm. Hann var á leiðinni á fund um sex svo ég sótti vinkonu mína strax. Við löbbuðum á völlinn vel fyrir sjö og skemmtum okkur stórvel á leiknum. Nú eru bara tvær umferðir eftir í Landsbankadeild kvenna. Í næstu viku taka Valsstelpurnar á móti Breiðablik og ef þær vinna þann leik er alveg sama hvernig úrslitin verða í lokaumferðinni þegar þær fara til Eyja. En í millitíðinni (eftir næsta deildarleik en fyrir lokaleikinn í deildinni) spila þær líka undanúrslitaleik í Bikarkeppninni og taka á móti KR.

- Ég fór á ról í dag -

Arkaði af stað rétt fyrir hálfátta í morgun. Veðrið yndislegt, leiðin skemmtileg, en mikið hugsað og pælt á leiðinni. Alveg frá átta til fjögur var enginn tími til að hugleiða og spá. Er ég var lögð af stað heimleiðis seinni partinn datt mér í hug að kíkja á Súfistann þar sem tvær frænkur mínar vinna. Þær voru nýbúnar að opna staðinn aftur eftir nokkra tíma "siestu". Kom líka við í apótekinu til að fá mér eitthvað mýkjandi í hálsinn, hann er enn aumur og þarf ég að fara extra vel með hann. Eins gott að það eru ekki byrjaðar kóræfingar. Nú þarf ég að láta hendur standa fram úr ermum. Það hefur safnast upp þvottur og ég hef lítið gert í að koma hlutunum fyrir síðustu daga. En mig langar svo á leikinn FH - DUNFERMILINE, ætti ég að fara.....?

- Hugleiðingar um mistök og fyrirgefningu -

Stundum verður okkur á í mannlegum samskiptum eða daglegu amstri. Er ekki sagt að "mistökin séu til að læra af þeim?". Við erum öll mannleg geri ég ráð fyrir og það er mannlegt að gera mistök. Stundum er verið að tala tæpitungulaust og þá falla kannski óheppileg og vanhugsuð orð. Sem betur fer sér fólk að sér fyrr eða síðar og þá er langbest að ræða út um hlutina og biðjast fyrirgefningar. Gott mál það. Yfirleitt sættast aðilar á eitt, málið er afgreitt og lagt til hliðar - aldrei þarf að tala neikvætt um málin og rifja þau upp eftir sættir. Eða það finnst mér. Mér líður amk eins og ég fái spark í magann sé velt upp gömlum málum sem ég hef gert hreint fyrir mínum dyrum en skammast mín samt fyrir. Líður eins og ég hafi ekki fengið fyrirgefningu og þurfi því að upplifa leiðindin aftur og aftur. Og þá spyr maður tilhvers að biðjast fyrirgefningar og fyrirgefa ef maður getur ekki sleppt taki á hlutunum og hætt að velta þeim upp?

- Veikindi og innivera í veðurblíðu -

Ég er að hjarna við eftir að hafa farið beint að sofa er ég kom heim seinni partinn á mánudaginn og sofið af mér allan gærdaginn. Hálsinn er enn nokkuð aumur en höfuðverkurinn horfinn. Ég er að vona að ég komist á beinu brautina á morgun. Davíð sótti mig í vinnuna og við renndum við í Píluna og pöntuðum okkur myrkratjöld fyrir gluggana í hjónaherberginu. Við getum líklega sótt þau á föstudaginn.

En þessi veikindi höfðu þó eitt gott með sér. Ég gat passað Bríeti í um klukkustund á meðan Helga systir sinnti brýnum erindum í bænum. Ingvi og Hulda biðu fyrir austan. Hulda hringdi þó í mig og spurði hvort hún mætti koma líka en svo ákvað hún að passa frekar pabba sinn svo honum leiddist ekki aleinum þar sem afi og amma eru á smá ferðalagi. Passið gekk þokkalega og hún gerði allt hjá mér, svaf, spjallaði, orgaði og prumpaði. Við eigum eftir að ná enn betur saman í framtíðinni. Það er ég viss um!

- Skírnarveisla, lestur, söngur og fleira -

Strákarnir fóru á kvennaleikinn Valur - Stjarnan 7:0 í gær. Við Davíð vorum heima að tína upp úr kössum og koma dótinu fyrir. Sóttum samt enga kassa inn úr skúrnum. Það er alltaf að koma meiri og meiri mynd á heimilið og það fer loks að líða að því að við mátum myndir á veggina. Allt tekur þó sinn tíma.

Í dag vorum við svo boðin í skírnar veislu í Drápuhlíð 11. Stúlkan fékk nafnið Guðbjörg Lísa Guðmundsdóttir Johnsen og var svo eftir sig eftir skírnina að hún svaf næstum alla veisluna sína af sér.

Mitt í öllum flutningunum og látunum sem þeim fylgdi og fylgir hef ég alltaf gefið mér tíma til að lesa öðru hvoru. Ég hef nýlokið við bók sem Sigfús Daðason setti saman: MAÐURINN OG SKÁLDIÐ STEINN STEINARR. Þessi bók var gefin út 1987 en þá voru tæp þrjátíu ár frá því Aðalsteinn Kristmundsson lést. Ég mæli með þessari bók hún er vel saman sett og í henni er líka að finna margar perlur eftir Stein Steinarr.

Feðgarnir skutluðu mér í kirkjuna rétt fyrir átta í kvöld en brunuðu svo austur á Bakka þar sem þeir bræður verða næstu vikuna. Ég tók hins vega þátt í fyrstu messu eftir sumarfrí og var mjög gaman að hitta þá kórfélaga sem mættu. N.k fimmtudagskvöld verða píanótónleikar í kirkjunni og svo verður einn kórfélagi minn, Ari og bræðrabandið með tónleika á laugardaginn klukkan þrjú.

- Morgunstund -

Ég hef nýlokið við að skrifa enskri vinkonu minni, Janis, emil en hún sendi mér tilkynningu um breytt netfang og ég skrifaði henni um hæl.

Tvíburarnir vöknuðu löngu fyrir níu en þar sem ég fór að sofa fyrir miðnætti þá var ég eiginlega útsofin. Ákvað að leyfa Davíð að sofa aðeins lengur (ekki mikið lengur samt...), útbjó hafragraut handa strákunum og þegar ég uppgötvaði að kveikt var á tölvunni ákvað ég að setjast stund við hana.

Sá einhver "Út að grilla með Kára og Villa" sl. fimmtudagskvöld? Þeir fengu Ólaf Ragnar og Davíð Oddsson í þáttinn til sín, boðuðu þá upp að Perlu. Þátturinn var tekinn upp daginn sem Bríet var skírð (25. júlí). Þetta voru semsagt kokkurinn Ólafur Ragnar og tölvunarfræðingurinn og maðurinn minn Davíð Oddsson. Sá smá brot úr þættinum og fannst frekar fyndið að þeir bræður tóku á móti kumpánum í jakkafötum með bindi á meðan gestirnir mættu frjálslega klæddir. Davíð hafði reyndar spurt hvort klæðnaður skipti máli og hafði fengið neikvætt svar.

En stundin sem ég ætlaði mér í tölvuna er nokkurnvegin liðinn. Mín bíða ótal verk en sennilega byrja á að renna í könnuna. Það er ekkert eins gott og að skipuleggja verkefnin yfir fyrsta kaffibolla dagsins.

- Fjölgun og fleira -

Í gær frétti ég að dótturdóttir ömmusystur minnar væri búin að eignast eineggja tvíburasyni. Þeir voru teknir með keisara í gær og vógu 9 merkur og voru 46 og 47 cm langir. Það verður gaman að fylgjast með þeim vaxa og dafna. Ég veit núna hvað ég á að gera við sum ungbarnafötin sem ég "fann" í flutningunum.

Hulda frænka svaraði í símann er ég hringdi austur í dag.
Ég: -"Halló Hulda frænka! Hvað segirðu gott?"
Hún: -"Gott og vel. En Anna frænka ég get ekki komið til þín afþví ég er í sveitinni. Pabbi minn er að fara í afmæli og ég er að fara að gráta. Vilt þú koma til mín?"
Ég sagðist vera í vinnunni en sú stutta sagði að ég gæti komið strax eftir vinnu. Stuttu seinna heyrði ég í Helgu systur. Hulda ku vera búin að suða stanslaust um að fara og heimsækja Önnu Siggu (hún er nýbyjuð að kalla mig þetta, oftast er ég Anna frænka). Annars er sú stutta búin að hitta flest afasystkyni sín og spáir mikið í ellina. Hún fann það út að ein systir hans pabba væri gömul afþví hún var með krumpaðar hendur. Aftur á móti var maður hennar ekki með krumpaðar hendur og gat því ekki verið gamall. Þegar hann sagðist samt vera gamall spurði hún: -"Og, hvar er þá stafurinn þinn?"

- Gleymska -

Í gær gleymdu feðgarnir fótboltaæfingu og rúmlega tíu í morgun hringdi tannlæknir tvíburanna í mig og spurði hvar Davíð Steinn væri. Ég hringdi heim og kannaði málið. Í ljós kom að þeir voru allir steinsofandi...

- Meira labb og fleira -

Veðrið var svo gott í gærkvöldi að ég dró alla strákana mína með mér í smá göngutúr upp í Öskjuhlíð. Leiðin lá að vísu nokkuð beint upp í Perlu þar sem sumir fengu ís (mér bauðst nú líka en afþakkaði).

Í morgun tók ég blaðapokann með mér og kom við hjá nýuppgötvuðum blaðagám á arkinu. Ég var ekkert lengur á leiðinni samt. Seinni partinn tók ég svo á mig smá krók og kom við í tveimur fiskbúðum. Keypti lax í Fiskbúð Hafliða við Hlemm og fiskibollur í Fiskbúð Einars.

Davíð var búinn að hella upp á er ég kom heim. Ákváðum að hafa bollurnar í matinn og drifum okkur svo á bikarleik.

HK - Valur 1:0 - jamm, Valsararnir eru dottnir út úr bikarnum (það eru KR-ingarnir nú líka eftir tap gegn FH JIBBÍ fyrir FH) og lítið við því að gera svo sem. Vona bara að þeir haldi haus og haldi 1. sætinu fyrstu í deildinni svo þeir spili í Landsbankadeildinni að ári. Það eru sex umferðir eftir og HK, Fjölnir og fleiri lið eiga möguleika á að vinna og eða ná 2. sætinu.

- Í mörg horn að líta - (...og bæði aftur og fram á við...)

Arkaði af stað tuttugu mínútum yfir sjö í morgun þar eð ég vissi ekki hvað ég yrði lengi á milli staða héðan. Ég var ekkert svo lengi, tæpan hálftíma (og annan hálftíma á leiðinni heim seinni partinn) en nógu lengi samt til þess að hugsanir mínar komust nokkra hringi. Það er bara ágætt.

Davíð og strákarnir voru heima í dag, hann að reyna að ljúka e-u verkefni til að komast í nokkurra daga frí og þeir að lesa Harry Potter (II, leyniklefinn og III, fanginn frá Azkaban). Þegar ég kom heim vakti ég athygli þeirra á því að það væri fínasta veður úti. Þeir létu ekki segja sér það tvisvar (að vísu var pabbi þeirra búinn að spyrja þá í dag hvort þeir vildu ekki fara út...)

Þann 25. júlí sl. var systurdóttir mín skírð. Presturinn sem gaf systur mína og mág saman fyrir sex árum síðan, séra Pálmi Matthíasson, kom á Grettisgötuna rúmlega eitt þennan sunnudag. Allir boðsgestir voru komnir. Ég tók að mér að vera meðhjálpari og dreifði litlum ritum svo allir gætu tekið þátt í athöfninni. Fyrst var sunginn skírnarsálmurinn, Ó blíði Jésú... eftir ritningalestur, ræðu, trúarjátningu og faðir vorið var stúlkan ausin og þá fengum við loksins að vita nafnið Bríet. Hulda skammaði prestinn fyrir að koma við litlu systur sína svona blautur um hendurnar. Að lokum sungum við mæðgin tvö fyrstu erindin af Snert hörpu mína... Þetta var látlaus og falleg athöfn. Ég tók að mér að sjá um kaffimálin. Það varð hálf slysalegt. Systir mín á hvorki kaffikönnu né hraðsuðukönnu. Ég hafði komið með trekt, kaffipoka og nokkra brúsa með mér en gleymdi hraðsuðukönnunni minni svo ég setti upp vatn í stóran pott. Undirbjó trektina og ákvað að flýta fyrir með því að nota pressukönnu systur minnar. Þegar vatnið sauð hellti ég í trektina og svo pressukönnuna fulla. Var rétt byrjuð að pressa þegar kannan sprakk og þótt ég væri með svuntu sluppu ljósu fötin, sem ég var í, ekki. Að öðru leyti slapp ég mjög vel, brenndist aðeins undir annarri hendinni en það er til aloavera planta á Grettisgötunni og mamma braut strax af henni og bar á mig. Ég varð semsagt að fara heim og skipta um föt og hafði orð á því þegar ég kom aftur í brúnu gallapilsi og brúnni skyrtu að ég hefði auðvitað átt að hafa vit á því að mæta til veislunnar í kaffilituðu fötunum.

Eins og fyrr segir er Davíð ekki alveg kominn í frí. Hann vann samt ekkert um helgina eins og hann hafði hugsað sér heldur notuðum við part úr laugardeginum til að halda áfram að koma okkur fyrir. Á sunnudaginn skruppum við á Bakkann og í gær lá leiðin á Hellu. Það eru annars margir að spyrja hvernig okkur gangi að koma okkur fyrir og sumir sjálfsagt hneykslaðir á því hversu hægt það gengur. En okkur finnst betra að rasa ekki um ráð fram, gefa okkur góðan tíma en passa samt að gera eitthvað á hverjum degi (amk ekki láta líða of marga daga á milli svo ástandið venjist ekki og verði viðvarandi). Eitt af því sem við eigum eftir að gera er að panta okkur gluggatjöld fyrir hjónaherbergisgluggann, svalahurðina og baðherbergisgluggann. Á baðinu límdi Davíð láréttar og lóðréttar rendur með málningateypi en í herberginu okkar límdi hann jólagjafapappír og smá maskínupappír. Er það nokkuð furða þótt við vöknum "alltaf" í jólaskapi?

- Smá lífsmark -

Tölvan var tengd í fyrrakvöld. Hef hvort sem er ekki verið í neinu skrifstuði, þarf að koma mér betur fyrir fyrst áður en núverandi ástand íbúðar festir sig í sessi. Flutningarnir gengur mjög vel. Fengum nokkra fílhrausta drengi í lið með okkur og veðrið var það gott að hægt var að bera alla stóru hlutina út áður en bíllinn kom og svo var hann affermdur í heimkeyrsluna hérna. Tvíburahálfsystir mín kom og sá um kaffi og vöfflur, en einnig fengu flutningsdrengirnir pizzu og bjór. Ekki veitti af öllum þessum kræsingum því það tók á að flytja þessa hluti. Á sunnudeginum kom
tvíburahálfsystir mín aftur og hjálpaði mér að finna eldhúsið. Það gekk mjög vel hjá okkur!

Tvíburarnir komu heim á mánudagsmorguninn og þegar fór að líða á vikuna spurði Davíð Steinn afhverju allt dótið væri inni í þeirra herbergi. Ég dreif loks í að mála geymsluna. Ein góð vinkona mín kom til landsins aðfaranótt fimmtudags (22. júlí) og hún og önnur komu þann dag og hjálpuðu mér helling.

Föstudaginn 23. júlí sl. urðu synirnir átta ára. Þann dag ákvað ég að gera ekkert hér í íbúðinni heldur setja upp ævintýralegan dag fyrir bræðurnar. Veðrið var svolítið blautt en við létum það ekkert á okkur fá. Þar sem Davíð þurfti að vinna bauð ég nýheimkominni vinkonu minni að vera með okkur mæðginunum. Við fórum í húsdýragarðinn þar sem strákarnir fengu fimm miða hvor í lest, hringekju og fleira. Bauð þeim svo upp á kakó og vöfflur áður en við fórum í sund. Eftir sundið sóttum við Davíð og fórum öll á nýjustu Pottermyndina. Oddur Smári ætlaði ekki að þora inn í salinn (það tengist lífsreynslu sem hann lenti í fyrir fjórum árum er við fórum á fjölskyldusýningu á Shrek 1 og sýnt var úr Júragarðinum 3 með tilheyrandi hávaða á undan myndinni). Ein starfsstúlkan í bíóinu tók málin að sér, bauð drengnum um að hjálpa honum að finna sæti í salnum og fara svo og biðja sýningastjórann um að lækka í myndinni. Þetta virkaði og er ég mjög þakklát þessari stúlku fyrir. Eftir myndina skiluðum við vinkonu minni og strákarnir völdu að fara út að borða á Nings. Áður en þeir sofnuðu um kvöldið sögðu þeir að þetta hefði verið skemmtilegasti dagur ævi sinnar...

- Tækifærið gripið -
 
Þessi dagur er að líða frá mér.  Ég nýtti hann reyndar mjög vel.  Pabbi kom í morgun og var í Drápuhlíðinni í allan dag og fram eftir kvöldi.  Skutlaði Davíð í vinnuna um hálftíu.  Tvíburarnir fóru út að leika sér og ég fór eina ferð með fullan bíl yfir fyrir hádegi.  Fór ferð nr. 2 stuttu eftir hádegi (þær urðu alls 6 ferðirnar...) og strákarnir komu röltandi á eftir (skyldu ekkert í því afhverju það var ekkert pláss fyrir þá í bílnum). Þeir bræður voru svo í Drápuhlíðinni fram eftir degi, bæði inni og úti.  Þetta var langur dagur fyrir þá því ég var á ferðinni á milli og þeir að bíða eftir því að vera sóttir (svo ég pakkaði þeim ekki niður í næsta kassa eða poka).  Tengdapabbi sótti þá á sjöunda tímanum og þá ráku þeir upp heróp.
 
Þetta er síðasta nóttin sem við sofum hér á Hrefnugötunni.  Undarleg tilhugsun.  Það eru alveg að verða níu ár síðan við fluttum hingað og hér hefur okkur liðið mjög vel.  En ég efast ekki um að okkur á eftir að líða vel í Drápuhlíðinni líka.  Ég hlakka til að vera þar.  Þetta var semsagt síðasta tækifærið mitt að skrifa eitthvað héðan og svo verður að koma í ljós hvenær tengin kemst á hinum megin og hvenær ég gef mér tíma til að skrifa næst.
 
Á meðan: Farið vel með ykkur öll!

- Stórt afmæli -

Mamma er sextug í dag. Undanfarnar vikur hefur hún verið stödd fyrir norðan hjá Mæju móðursystur sinni (þeirri sömu og við fjölsk. og Anna frænka heimsóttum sl. haust). Það fer vel á því að mamma haldi upp á eiginlega daginn hjá og með þessari frænku sinni en ég veit þó að til stendur að halda smá fagnað í ágúst og slá þá líklega saman í 130 ára afmæli. Meira um það seinna. Hugurinn verður hjá mömmu í dag en vonandi nýti ég samt daginn vel í flutningsundirbúning.

Eins og þeir vita sem kíkja á síðuna mína reglulega hef ég ekkert bloggað í nokkra daga. Allur tíminn fer í þúsund aðra hluti og stundum finnst mér vera svo mikið að gera að ég hreinlega sest niður, loka augunum og reyni að henda reiður á öllu.

Sl. sunnudagsmorgun var ég komin upp á Akranes um hálftíu. Fylgdist með tvíburunum og þeirra liði spila síðasta leikinn og var með öllum hópnum þar til yfir lauk. Valsstrákarnir unnu eftirsóttasta bikarinn sem prúðasta liðið (innan vallar sem utan) og voru allir mjög glaðir með það. Það var svolítið skondið að þegar tilkynningin kom voru fararstjórarnir að aga drengina og fá þá til að vera í beinni röð. Enginn heyrði að verið var að kalla þá upp og einn af mótshöldurunum varð að sækja liðið til að hægt væri að afhenda þeim verðlaunin.

Strákarnir hafa verið mjög duglegir að hjálpa mér hér og í Drápuhlíðinni en inn á milli leyfi ég þeim líka að tölvast inni og leika lausum hala úti...

Veit ekkert hvenær ég skrifa næst og hvar ég verð þá. Líklega þýðir ekkert að kíkja neitt á mig næstu dagana...

- Rífandi gangur - en ég vildi vera á tveimur stöðum...

Það er að hafast að mála og lakka íbúðina. Í gær vorum við Davíð vöknuð fyrir sex. Strákarnir vöknuðu sjálfir á sjöunda tímanum og það tókst að næra sig og taka sig saman og koma sér að Hlíðarenda á tilsettum tíma. Rútan lagði af stað upp á Skaga fyrir klukkan níu.

Ég fór mjög fljótlega og skar fyrir seinni umferð á stofuna. Renndi við í slippinn að kaupa aðeins meira lakk. Bidda var búin að bjóða fram aðstoð og ég stefndi henni til mín í Drápuhlíðina um eitt. Byrjuðum á því að sækja Ingva mág og kíktum á litlu frænku í leiðinni. Það var reyndar hálf klikkað að vera inni í þessu góða veðri enda tókum við pásurnar úti á svölum.

Þegar við Bidda hættum um tíu (Ingvi kvaddi um hálfsjö) var ég búin að lakka fyrri umferð á bað- eldhús- og stofugluggann og hún að mála inn í herbergisskápana og sópa yfir gólfin.

Davíð hringdi. Það gekk bara þokkalega í gær. Strákarnir spiluðu þrjá leiki, sigur, jaftefli og tap (mjög jafnt skipt). Þeir eru svo líklega byrjaðir að spila núna og ég er með hugann hjá þeim:
Strákarnir eru á Skaganum
skemmta sér með knött.
Hnúturinn í maganum
hann er út í hött...?
Ég fer á Skagann strax í fyrramálið og næ að sjá síðasta leikinn.

Ingvi og pabbi eru komnir upp í íbúð og tengdapabbi á leiðinni. Það á að parketleggja um helgina. Ég er að ganga frá smá málum (að vísu venjuleg hússtörf s.s. þvottur og þrif en það þarf líka). Kannski flyt ég nokkra kassa yfir í dag svo hægt sé að fylla fleiri...

- Ágiskarnir mínar og stig -

Ég endaði í ca. 54.-61. sæti með 74 stig.

Allur tími þessa dagana fer í undirbúning. Með Ingva mági ganga hlutirnir mjög vel fyrir sig því ég er viss um að væri ég ein snérist ég í tóma hringi. Er að fara að drífa mig yfir til að skera loftið og grunna hillurnar sem smíðaðar voru í gatið milli stofanna. Hvíta lakkmálningin sem ég keypti til að setja inn í eldhús og fataskápa kláraðist í gær og til að vera alveg viss um að fá nóg á restina ætla ég að kaupa tvo lítra í viðbót. Ingvi lakkaði svalahurðina að innan og þrjá glugga í gær. Tilvonandi vinnuherbergi og holið eru tilbúin (á samt eftir að skúra gólfin), stærsta herbergið, hjónaherbergið og eldhúsið eru langt komin og það er búin ein umferð í loftinu á stofunni. Eftir hádegi næ ég svo í gólfefnið sem var valið og pantað hjá Ofnasmiðjunni.

Í fyrramálið leggja 39 strákar auk þjálfara og nokkurra farastjóra af stað upp á Skaga til að taka þátt í Skagamótinu. Ég komst ekki með í fyrra en ég er amk. búin að sjá til þess að ég komist á sunnudaginn því ég sendi alla strákana mína uppeftir með rútunni (það er bara rútuferð aðra leiðina ;))

- Vinnusemi -

Morgunhaninn minn var vaknaður vel fyrir sjö bæði í morgun og gærmorgun. Hann hreyfði sig hljóðlega um og ég steinsofnaði aftur. Þegar ég fór loks á fætur á níunda tímanum var Davíð Steinn líka vaknaður.

Var komin upp í Drápuhlíð rétt rúmlega tíu og á tveimur tímum náði ég að skera tilvonandi hjónaherbergi og inni á baði. Formúlan var byrjuð þegar ég kom heim. Feðgarnir sátu fyrir framan skjáinn og borðuðu skyr. Ég náði mér í dós og settist hjá þeim.

Eftir formúlu og níunda sigur Schumachers náði ég í mág minn. Hann málaði þar sem ég var búin að skera og ég byrjaði að skera inni í eldhúsi. Málningin á eldhúsið kláraðist áður en búið var að mála alveg aðra umferð (einn veggur eftir). Í staðinn skárum við og máluðum veggina í vinnuherberginu en það er með öðrum lit en hin herbergin, með smá bláum tón. Við lukum við þetta verkefni á innan við þremur tímum.

Ég náði að hafa til mat og klára að borða áður en úrslitaleikurinn á EM byrjaði Portúgal - Grikkland 0:1. Fyrirfram hélt ég að í þetta sinn myndu Portúgalir sigra. Grikkir voru eina liðið sem heimamenn töpuðu fyrir í keppninni og það verður að segjast eins og er á þótt Grikkir töpuðu fyrir Rússum í riðlakeppninni þá fannst mér þeir alveg eiga skilið að vinna evrópumeistaratitilinn.

- Allt í góðum gír -

Í gær fékk ég mág minn í lið með mér í Drápuhlíðina og það munar ekkert smá um hann enda er hann vanur svona vinnu. Ég sótti hann upp úr hádegi. Hann varð eiginlega hálfspældur yfir þvi hversu stutt ég var komin því hann hélt að ég væri byrjuð að skera. Hann dembdi sér í að verkstýra mér og meðan ég skar loftið í stærsta herberginu tók hann allar skápahurðirnar af hjörum. Á tveimur tímum skárum við og máluðum loftin í holinu, litla herberginu og stærsta herberginu (þar var Davíð búinn með eina umferð í vikunni). Skilaði Ingva um þrjú og kom við í Fiskbúð Einars á heimleiðinni. Hafði smá tíma fyrir sjálfa mig áður en kominn var tími til að sækja strákana úr sumarbúðunum. Var með matinn snemma og sótti svo mág minn aftur um sjö. Kláruðum aðra umferð á fyrrnefnd loft sem það þurftu og byrjuðum á veggjunum í stærsta herberginu. Vorum að til klukkan langt gengin í ellefu.

Í morgun var ég komin upp í íbúð fyrir hálfellefu. Á tveimur tímum skar ég aðra umferð í stærsta herberginu og byrjaði að skera í holinu. Maginn lét mig vita að komið væri hádegi. Um tvö leytið sótti ég mág minn. Við vorum að til hálffjögur og var ég byrjuð að skera loft og horn í eldhúsi þegar við gerðum smá pásu og skruppum á Pítuna m.a. til að fá okkur kaffi. Héldum svo áfram vinnu í rúma þrjá tíma. Kláruðum eina umferð á veggi í hjónaherberginu, eldhúsinu og á baðinu og seinni umferðina á holinu. Ég er amk sátt við dagsverkið!

- Árið hálfnað -

Nú er mín byrjuð í sumarfríi. Fyrsti dagurinn var í gær og hann fór að mestu í loft og veggjastrokur. Ég var svo heppin að föðursystir mín hafði samband eftir hádegið, skrapp í heimsókn til mín í Drápuhlíðina og þessa stund sem hún stoppaði strauk hún úr öllum eldhússkápum. Eflaust finnst mörgum við stutt á veg komin með allt saman, bráðum þrjár vikur síðan við fengum afhent en tími og tími er ekki alveg það sama, eða hvað? Margt er þó komið vel á veg. Það munar um að vera búinn að pakka niður helling og það munar líka um að það skuli vera búið að tæma bílskúrinn hér. Við höfum ákveðið að mæta ekki á ættarmót í móðurfjölskyldu Davíðs sem haldið verður í Árnessýslu um helgina því næsta helgi fer öll í Skagamótið og helgina þar á eftir verðum við að flytja.

Strákarnir eru að klára námskeið númer tvö í sumarbúðum í borg í dag. Þeir eru hættir að biðja um að fara á námskeið númer 3 og 4 en samt hafa þeir nú verið að skemmta sér mjög vel.

Framundan eru mjög spennandi dagar, "hálfbrjálað" að gera í flutningum og boltanum. Talandi um boltann. Hálfskondið að leikurinn um evrópumeistaratitilinn skuli vera milli þeirra liða sem opnuðu keppnina 12. júní sl. Skyldu Grikkir vinna aftur?