- Mánudagur á ný - ...og mánuðurinn að verða hálfnaður...

Sunnudagurinn var ekki lengi að líða. Ég dreif mig á fætur með strákunum. Eftir hin hefðbundnu morgunverk settist ég niður og skrifaði tvö jólabréf sem eru nú vonandi á leiðinni til Englands og Noregs. Einnig skrifaði ég eitt stykki afmælisbréf og sendi á netinu. Davíð hafði verið að vinna næstum fram á morgun svo ég sá til þess að hann fengi að sofa til hádegis. En eftir hádegi lá leið okkar fjölskyldunnar í Árbæjarsafn þangað sem foreldrafélag Ísaksskóla var búið að stefna öllum nemendum og þeirra fjölskyldum. Við mættum á staðinn um hálftvö. Næstu þrjú korterin voru strákarnir að nýta sér það að boðið var upp á smá hringferð á sleða sem dreginn var af hesti og stundum sátu m.a.s. þrjú börn í einu á baki hestsins. Iðunn Steinsdóttir las upp úr bókum sínum. Öll hús voru opin og þarna gaftst mér tími til að skoða sýninguna sem kúrsinn sem hún var í sl. vetur. Sem betur fer verður þetta til sýnis áfram næsta sumar því ég gaf mér ekki nægan tíma til að skoða þetta vandlega að þessu sinni. Það var kalt úti og við ákváðum að fá okkur eitthvað heitt í Dillonshúsi en það var eins og við værum ósýnileg og þegar að fólk sem kom nokkru á eftir okkur inn fékk afgreiðslu þá ákváðum við bara að fara eitthvað annað.

Leiðin lá í Perluna. Strákarnir höfðu hlakkað svo til að fá heitt kakó en þegar við komum í Perluna breyttu þeir ákvörðun sinni og báðu um ís. Brrr. Mér varð bara kalt af tilhugsuninni.

Þegar heim kom drifu drengirnir sig í að lesa heima. Ég var með matinn snemma eða um sex því um sjö hafði ég fataskipti, kvaddi "alla strákana" mína og dreif mig á upphitun og æfingu fyrir aðventutónleika í kirkju Óháða safnaðarins...

...og hún varð amma í morgun. Til hamingju Lorýa!!!

- Helgin rúmlega hálfnuð -

......nú er ég að stelast.... Um hádegið í gær tók ég strákana með mér í Kringluna og leyfði þeim að fara í Ævintýralandið á meðan ég fékk mér jólaklippinguna. Strákarnir hjálpuðu mér svo að kaupa smá nauðsynjar inn. Þeir þræddu allar kynningar og smökkuðu á hinu og þessu en þóttu líka mjög kurteisir. Það slettist aðeins upp á vinskap bræðranna við kassann en þeir voru ekki alveg sammála um hvað ætti að gera við kerruna. Er við komum heim gaf ég þeim hressingu og sendi þá út að viðra sig. Davíð var að vinna hér heima. Ég hellti upp á fyrir manninn en fékk mér sjálf tesopa. Svo dreif ég mig í að reyna að átta mig aðeins á herbergi strákanna. Þegar þeir bræður komu inn voru þeir fljótlega komnir í slíkan stríðnis og slagsmálaham að ég var alveg viss um að Stúfur myndi setja skemmta kartöflu í skóinn (jólasokkinn) hjá þeim. En viti menn, þetta átti eftir að breytast (að vísu þurfti ég hvessa mig aðeins á þá...) en allt í einu var Oddur Smári farinn að taka til í herberginu þeirra og ryksugaði það svo þegar sást í gólfið og Davíð Steinn ryksugaði inni á baði fyrir mig. Í morgun fengu þeir bréf frá Stúfi sem sagðist hafa hætt við að gefa þeim kartöflu þegar hann sá hvað þeir urðu duglegir. Í staðinn gaf hann þeim eina litabók sem hann bað þá um að vera duglega að líta í saman. Þeir bræður tóku þetta svo bókstaflega að þeir skiptust á að lita fyrstu myndina í bókinni, sem var líklega af Stúfi sjálfum. En það er víst fullbókaður dagur framundan og fram á kvöld. Meira um það seinna.

- Afmæli -

Bróðursonur hans pabba og uppeldisfrændi minn, Reynir Þorsteinsson er árinu eldri í dag. Til hamingju með það. Einnig á heimasætan á bænum þar sem ég var í sveit um fermingu afmæli og fagnar hún tveim tugum í dag!!!

- Útstáelsi og fleira -

Ég arkaði styðstu leið heim í gær til að vera nú á undan mömmu sem ætlaði að sjá um að koma tvíburunum heim af kóræfingu. Er ég var að koma að Hallgrímskirkju sá ég á eftir strákunum þremur á leið niður Frakkastíginn (þeir eru svo vanir að fara á Grettisgötuna eftir æingar að það hefur ekki síast inn hjá þeim þegar mamma sagði þeim að bíða eftir sér við kirkjuna...). Ég lét mömmu vita en hélt svo áfram beinustu leið heim. Heima beið m.a. bréf frá bókasafninu. Ég gleymdi víst að taka það fram þegar ég skilaði nokkrum bókum og fékk mér fleiri seinni part nóvembermánaðar að ég ætlaði að framlengja skilafrestinum á þeim bókum sem voru eftir heima.. Skilafresturinn rann út 24. nóv. sl. og sektin var komin á annað þúsundið. Æ, æ!

Strákarnir fóru með bekknum sínum og tveimur öðrum bekkjum í Skautahöllina í gær og höfðu frá mörgu að segja þegar þeir komu heim. En þeir voru líka að spá í að von var á Stekkjastaur og þeir þyrftu að finna jólasokkana sína og "gefa" jólasveininum eitthvað. Davíð Steinn teiknaði mynd af Stekkjastaur á skautum. Oddur setti glimmerprufur í sinn sokk.

Davíð kom heim um sex. Strákarnir voru búnir að borða og sestir fyrir framan skjáinn. Við Davíð borðuðum saman og fengum okkur svo kaffi á eftir. En svo dreif ég mig að leiðrétta bókasafnsmálin. Skilaði flestum bókunum sem ég var með (skildi þó fjórar eftir heima, þrjár sem ég er að lesa og eina sem við erum að lesa á kvöldin fyrir strákana) og fékk mér (og handa stákunum) slatta í tvo poka. Kom heim mátulega til að lesa fyrir strákana og fara með bænirnar með þeim.

Klukkan langt gengin í níu dreif ég mig í heimsókn til Biddu í Kópavoginn þar sem hún var og er að passa þrjá systursyni sína þessa dagana. Við höfðum smá saumaklúbb saman. Það varð uppi fótur og fit fljótlega eftir að ég kom þegar uppgötvaðist að Stekkjastaur var lagður af stað til byggða. Yngri bræðurnir hreinlega drógu Biddu með sér inn í herbergið sitt þar sem hún las fyrir þá þar til þeir duttu útaf.

- Dagarnir líða svooooo hratt! -

Helga systir var víst með kerruna í bílnum hjá sér, síðan við Hulda frænka notuðum hana síðast heim til mín, svo systir mín ákvað að vera fyrir utan leikskólann um fjögurleitið og skutla mér heim. Hulda fór með mömmu sinni þegar hún sótti strákana í boltann og skrapp líka með henni aðeins í vinnuna. Þegar þær mæðgur komu til baka var tilbúin þessi fínasta kjötsúpa...

Davíð kom heim fyrir sex alveg uppgefinn, enda búinn að vera á fótum síðan klukkan fjögur um morguninn. Krakkarnir horfðu á barnaefnið, hann lagði sig, ég hellti upp á og við systur áttum notalega stund í eldhúsinu.

Svo var kóræfing og röddin virkaði alveg hjá mér þótt ég sé búin að berjast við að halda hálsbólgu og kvefi í skefjum undan farna daga. Æfingin var nokkuð löng en við vorum m.a. að fara yfir aðventuprógrammið með undirleikurunum. Þegar ég kom heim klukkan að byrja að ganga tólf tókst mér að fá Davíð til að hætta í timafreka leiknum og hleypa mér að í tölvunni. Dreif mig í að ljúka við þýðingu á seinna bréfinu fyrir pabba en klukkan var samt farin að halla í eitt þegar ég komst í ró....

- Morgunhanar -

Davíð fór á fætur um fjögur í morgun til að vinna pínulítið. Oddur Smári vaknaði um sex svo mér fannst ég eiginlega vera að sofa yfir mig þegar ég drattaðist á fætur rétt fyrir sjö. Davíð Steinn vaknaði um svipað leyti en venjulega er þetta þannig að ég er fyrst fram úr en þá er yfirleitt ekki langt í að Oddur Smári komi fram. Oft þarf ég svo að vekja Davíð Stein svo hann hitti mig eitthvað áður en ég fer út úr húsi um hálfátta...

- Frábærir foreldrar -

Í fyrrakvöld hafði ég orð á því við pabba að það væri farinn að leka hjá okkur annar kraninn í þvottahúsinu og spurði í leiðinni hvort hann gæti aðstoðað okkur við að skipta um og koma með tæki til þess. Hann spurði hvort þetta mætti bíða fram að helgi og ég hélt það nú... Í gær pantaði ég loksins tíma í endurmat á göngugreiningunni (sem ég fór í í ágúst lok). Það var frekar lítið að gera og ég festi mér hádegistímann. Uppgötvaði svo að ég þyrfti auðvitað að koma við heima og taka með mér gögnin frá því síðast. Ég hringdi í mömmu og athugaði hvort hún gæti reddað mér. Það var sjálfsagt mál. Hún sótti mig, ók mér heim, í Kringluna, beið eftir mér og skutlaði mér svo til baka aftur. (Reyndar gat ég aðstoðað hana í leiðinni og var ég fegin því).

Snæfinnur snjókarl...
Helga var búin að bjóða í lax og ég sótti Huldu frænku á Efra-Kot. Í hólfinu var orðsending til foreldranna og neðst á blaðinu mynd af snjókarli. -"Ég kann að syngja um Snæfinn snjókarl, á ég að syngja fyrir þig?" sagði Hulda. Já, takk sagði ég! -"Snæfinnur snjókarl var með sjálfansigpípuhatt..."

...um fimm hringdi pabbi á Grettisgötuna ég svaraði og hann spurði hvænær ég yrði komin heim. Hann var þá komin á Selfoss á leiðinni í bæinn. Það varð úr að hann kom beint á Grettisgötna og áttum við feðginin (ÖLL ÞRJÚ) notalega klukkustund saman yfir kaffibolla og spjalli á meðan krakkarnir horfðu á barnaefnið og við biðum eftir að Davíð kæmi úr vinnu. Það tók svo auðvitað enga stund að skipta um þennan krana. En hvað pabbi er viljugur að bregða sér í bæinn í þessari líka þoku sem var. Ég vona bara að ég eigi þetta skilið og geti gert eitthvað fyrir foreldra mína í staðinn!!!

Að öðru leyti fór kvöldið í að undirbúa kjötsúpu, þýðingar, bréfa- og kortaskrif. Klukkan var allt í einu orðin hálftólf og engin kort voru skrifuð...

- Spor -

Það voru kattarspor í baðkarinu í morgun. Er næstum viss um að þau séu eftir gulbröndótta köttinn sem laumaði sér svo sniðuglega inn og faldi sig undir rúmi í haust. Kisi kemst inn um opinn baðgluggann ofan af skúrþaki. Ég er að velta því fyrir mér hvort hann komi stundum inn og gisti í baðinu...

- Helgin gerð upp - (...stiklað á stóru...)

Helgin var ekki lengi að líða enda var nóg að gerast. Á föstudaginn var jólamatur, í stofu Jóns Sigurðssonar í Þjóðmenningarhúsinu, fyrir starfsmenn og maka í boði Habilis. Það munaði nú engu að ég kæmist ekki með en barnapían okkar (sem við leitum oftast til) var að fara norður. Mamma bjargaði okkur á elleftu stundu og kom rétt fyrir níu. Maturinn var mjög góður og það viðurkennist hér með að ég svindlaði smá á mataræðinu, borðaði örugglega eitthvað sem var sykur í (datt í það sem sagt...) Ég kom heim rétt um miðnættið enda var að hellast í mig kvef og ég vildi vera vel fyrir kölluð morguninn eftir.

Á laugardagsmorguninn drifum við okkur á fætur um sjö. Gaf strákunum hafragraut í morgunmat og lét þá svo klæðast Valsbúningnum innan undir fötin. Um átta vorum við komin upp í Vals-heimili þar sem þjálfari 7. flokks skipti piltunum upp í fjögur lið sem voru merkt sem lið Argentínu, Írlands, Senegal og Portúgal í stað A, B, C og D. Svo var haldið áfram upp að Varmá í Mosfellsbæ þar sem svokallað Legómót fór fram. Oddur Smári og Davíð Steinn spiluðu með liði Írlands. Hin liðin í keppnini fengu líka svona landanöfn á sig en þau komu frá, Aftureldingu, Haukum, Þrótti og Skallagrími. Þarna hitti ég bekkjarsystur mína úr Kennó. Hún er kennari í Borgarnesi og spilaði sonur hennar með liði Svíþjóðar (frá Skallagrími). Reyndar var dóttir hennar að taka þátt í lokahátíð bráðgerðra barna á sama tíma svo það var í nógu að snúast hjá þeirri mömmu. Keppnin stóð til rúmlega tólf og spiluðu flest lið fjóra leiki. Þetta var mjög spennandi og skemmtilegt og reyndi maður eins og mögulegt var að fylgjast með hinum Valsliðunum, þegar Írland var ekki að spila. Davíð Steinn var markvörður í tveimur af leikjunum og stóð sig mjög vel. Fyrir síðasta leikinn var hann kominn með hælsæri. Eftir að hafa fengið plástur á nuddið spurði hann þjálfarann hvort hann fengi ekki að spila síðasta leikinn. -"Ég ætla að leyfa þér að vera tvær mínútur út af hælsærinu" Hver leikur var 10 mínútur -"Æ, viltu hafa það þrjár" sagði Davíð Steinn þá. Oddur Smári náði að "slasa" sig smá á hné. Hann var ekki einu sinni að spila heldur að leika sér og bíða eftir að síðasti leikur Írlands færi fram. Hann fór aðeins inn á í nokkrar sekúndur í þeim leik. Hann varð foxillur út í pabba sinn, taldi að hann hefði verið að ljúga að sér að hnéð myndi lagast ef hann labbaði um og skokkaði aðeins. Stráksi gafst upp á að reyna þetta eftir smá labb og örstutt hlaup. Þess skal getið að hann var ekki alvarlega meiddur (var bara eitthvað viðkvæmur í um hálftíma) og var hann búinn að gleyma verknum fljótlega eftir hádegi.

Í gær var svo árleg jólakonfekt gerð. Venjulega erum við mæðgurnar og ein frænka okkar. Helga var ekki með í fyrra og var búin að segja nei núna líka. Hún ætlaði samt að kíkja með Huldu seinnipartinn en stelpan var veik alla helgina svo systir mín var löglega afsökuð. Anna frænka var með í fyrra og einnig núna og þar að auki tók mamma Kolfinnu með sér, tíu ára stelpu sem er systir tvíburanna í Skaftahlíðinni. Stelpan stóð sig mjög vel. Við byrjuðum fjórar upp úr klukkan tólf. Anna kom svo um tvö og þá vorum nöfnur hennar byrjaðar að hjúpa. Vorum búnar að öllu um fjögur. Kolfinna var þá farin að stússast með manni frænku minnar sem var að setja upp jólaseríur og fleira...

- Ýmislegt -

Barnakórinn var að syngja aftur í gær. Að þessu sinni á einhverjum jólafundi sem haldinn var í safnaðarheimili Háteigskirkju. Mamma sá um að koma strákunum á staðinn og fékk að hlusta á. Ég var kominn upp á Laugaveg þegar hún hringdi í mig um fjögurleytið svo hún beið eftir mér við Barónsstíginn og skutlaði okkur mæðginunum heim.

Ég ákvað að hafa slátur í matinn og það var hrópað þrefalt húrra (Oddur Smári, Davíð Steinn og ég tók þátt í því líka) fyrir því. Á meðan maturinn mallaði í pottinum hlustaði ég á strákana lesa og tók hjá þeim tímann við aukalesturinn. Einnig sungum við hástöfum saman yfir nokkur jólalög en svo leyfði ég þeim að leika sér í heimilistölvunni og fleygði mér smá stund (ekki í ruslið samt). Ætlaði að lesa en höfuðið neitaði að meðtaka það sem augun reyndu að "taka upp"...

Við kvöldverðarborðið fóru fram ansi skemmtilegar umræður um slátur hollustu þess og ágæti. Strákarnir spurðu hvort það væri mikið kalk í slátrinu, voru örugglega að rugla saman við járnið. Báðir fengu sér tvisvar á diskinn en það er ekki oft sem Davíð Steinn biður um meira þótt ekki sé hann matvandur.
D.S. -"...og svo borða margir svona á jólunum!"

Ég. -"Ha! Hvernig veistu það?"
D.S. -"Ég veit það ekki, bara held það!!!"
Ég. -"Mundir þú vilja hafa slátur í matinn á aðfangadagkvöld?"
D.S. -"Já, já!"

Davíð var í tímafreka leiknum í gærkvöldi svo ég dundaði mér við að þýða bréf frá pabba til dönsku vinanna hans. Þetta er árlegur viðburður og ýtir einnig á eftir mér að fara að skrifa þau bréf sem ég sendi sjálf út en þau eru bæði á íslensku, ensku og dönsku....

- Tónleikar og LÖNG æfing -

Seinni partinn í gær söng barnakór Hallgrímskirku á 10 ára afmæli Vitatorgs. Ég var mætt á undan hópnum og beið eftir þeim. Reyndar var tvíburinn úr Skaftahlíðinni kominn því hann var svo illa klæddur að mamma skutlaði honum. Söngur barnanna gekk mjög vel og var þeim vel tekið.

Við Davíð vorum bæði upptekinn í gærkvöldi (það er fremur sjaldgæft ástand). Hann er búinn að taka að sér nýtt verkefni, kominn í foreldrafélag Ísaksskóla. Það átti að hittast og funda um átta. Mamma var laus og var til í að bjarga málunum. Tók mér far með manninum þótt ég ætti ekki að vera mætt fyrr en um hálfníu og notaði hálftímann til að sauma haustmyndina, næ víst samt ekki að ljúka henni á þessu ári en það er gott að eiga hana til að grípa í. Kóræfingin stóð yfir í tvo og hálfan tíma með smá kaffi pásu inn á milli. Var alveg uppgefin þegar ég kom heim en það var góð þreyta!

- Allt á fleygiferð -

Fúff! Hvað tíminn brunar áfram, er það furða þótt það hringsnúist allt í höfðinu á mér öðru hvoru?!?!?

Hulda frænka var í heimsókn á Efra Koti þegar ég sótti hana í leikskólann í gær. Hún verður flutt alveg yfir áður en vikan klárast. Við fórum heim til hennar og áttum smá stund tvær saman áður en strákarnir komu af langri kóræfingu. Mamma renndi við eftir Bjössa um leið og strákarnir hringdu bjöllunni. Mikið var að læra hjá drengjunum en að þessu sinni hrjáði þá engin þreyta. Það tók samt góðan tíma að komast yfir allt og Oddur Smári varð að geyma aukalesturinn þar til hann kom heim. Ég vandaði mig svo mikið að aðstoða þá að ég lét Odd Smára skrifa íslensku-verkefnið (y-orð) í bókina hans Davíð Steins. Í stað þess að þurrka allt út skrifaði ég bara skilaboð til kennarans í báðar bækurnar og lét Davíð Stein skrifa í bók bróður síns.

Davíð skrapp í ræktina eftir vinnu og skilaði sér á Grettisgötuna um sjö leytið. Hann var enga stund að skella snarli kvöldsins í sig og svo drifum við okkur heim. Hugur minn var auðvitað kominn hálfa leið í Mosfellsbæinn til "tvíburahálfsystur minnar". Ég dreif mig líka af stað fljótlega eftir að við vorum komin heim.

Við "Sonja" drifum okkur fyrst út í smá göngutúr, skautuðum (að hluta), um hverfið og skoðuðum jólaskreytingar. Komum til baka um níu. Að venju var kvöldið alltof fljótt að líða og að þessu sinni náði ég ekki að komast heim fyrir miðnætti, en ég vinn það bara upp seinna.

Í kvöld er svo löng kóræfing...

- Þreyttir drengir -

-"Afhverju er nóttin komin núna? spurði Hulda frænka þegar við löbbðum frá leikskólanum hennar um hálffimm í gær. Sóttum kerruna heim til hennar og vorum komnar á Hrefnugötuna á undan Helgu og strákunum. Allir (nema Davíð sem kom ekki heim fyrr en um hálftíu í gær) voru búnir að borða fyrir sex og mæðgurnar drifu sig sig heim fljótlega og strákarnir snéru sér að lestrarbókunum. Oddur Smári var alveg úrvinda og rétt náði að lesa skyldulesturinn. Hann ákvað að sjá aðeins til og fékk leyfi til að kíkja á barnaefnið. Þreytan bráði ekki af honum og hann ákvað aleinn og sjálfur að hátta sig, tanna og skríða upp í koju rétt um sjö. Davíð Steinn lauk skildulestrinum og las aukalega í tuttugu mínútur. Hann var orðinn svangur aftur svo ég gaf honum hressingu. Hann var svo háttaður og að skríða upp í koju upp úr klukkan hálfátta...

- Spenningur -

Það gekk vel að útbúa miðana á jóladagatalið (klukkustrenginn). Þetta varð hin notalegasta fjölskyldustund. Ég reif niður álpappírinn, klippti niður garn og batt á það hnút, strákarnir klemmdu miðana og festu spottana utanum og Davíð hengdi upp á klukkustrenginn.

Um átta báðu strákarnir mig um að koma með sér inn og fara með bænir með þeim. Reyndar er sjaldan nokkuð mál að koma þeim í háttinn en í gærkvöldi voru þeir báðir sammála um að fara að sofa sem fyrst. Davíð varð að vinna frameftir (en var þó heima) og um hálfeitt í nótt varð hann var við að Davíð Steinn var eitthvað að klóra sér. Stráksi var kominn með e-ð nuddsár og bar maðurinn minn á það. Við þetta rumskaði Oddur Smári og hélt örugglega að það væri kominn dagur.

Rétt fyrir klukkan sex í morgun heyrði ég í drengjunum aftur og svo stóð Oddur Smáriallt í einu við rúmstokkinn hjá mér. -"Mamma, klukkan mín er sjö fimmtíuogátta en klukkan hjá Davíð Steini er átta tuttuguogátta... Gat verið að það væri kominn dagur, nei ekki alveg strax og merkilegt nokk strákarnir náðu að festa svefn aftur.

- Fyrsti sunnudagur í aðventu -

Ég komst ekki yfir helminginn af því sem ég var búin að ætla mér að gera um helgina. Sennilega vegna þess að alltof mörg atriði voru á listanum og skipti þeim ekki jafnt yfir báða dagana. Eitthvað hef ég þó náð að gera því það seig svo mikill þreytubjúgur á mig að ég ákvað að forða giftingahringnum af fingrinum á meðan ég gæti og áður en hann sykki á kaf. En þótt ég sé með hringinn í keðju um hálsinn þessa stundina finnst mér ég vera hálfnakin.

Feðgarnir fóru í sund eftir að strákarnir voru búnir á fótboltaæfingu og komu þreyttir, svangir en mjög ánægðir heim um hálfsex. Sem betur fer hafði ég búið svo um hnútana að maturinn var til fyrir sex. Núna ætlum við mæðginin að drífa okkur í að fylla jólaklukkustrenginn, sem ég saumaði út þegar strákarnir voru á þriðja árinu, af glitrandi álpappírsmiðum.

- Klipping og stígvélakaup -

Um hálffimm í gær hittumst við fjölskyldan á Hárhorninu hjá tengdapabba systur minnar. Hann sér um að klippa alla strákana en í gær voru það bara kollarnir á tvíburunum. Þeir voru að verða nokkuð lubbalegir og því ágætt að ljúka þessu af. Davíð Steinn var á undan í stólinn en Oddur Smári sagði samt strax frá því að hann langaði til að safna svona skotti. Torfi spurði þá þann fyrr nefnda hvort hann vildi líka skott. - "Nei!" Það tók ekki ýkja langan tíma að klippa strákana og Oddur Smári er nú með þetta fína skott og spyr reglulega hvort það hafi ekki vaxið aðeins.

Eftir klippinguna lá leið okkar í Hagkaup í Skeifunni. Aðal tilgangurinn var að kaupa ný stígvél á Davíð Stein. Strákarnir eru vanir að hverfa inn í barnahornið og horfa á kvikmynd en í þetta sinn komu þeir báðir með okkur og fengu alls konar smakk á hringferðinni um búðina. Þarna hitti ég svo æskuvinkonu mína og þá fyrstu sem ég eignaðist á lífsleiðinni. Ég kynntist henni sumarið 1974 þegar við systur vorum í pössun í rúman mánuð hér í Reykjavík hjá vinafólki foreldra okkar.

Tvíburarnir fengu að horfa á Disneymyndina að venju. Davíð las textann fyrir þá en ég notaði tímann í ýmislegt. Eftir að strákarnir voru farnir að sofa kom Davíð tölvunni fyrir í tölvuskápnum og horfði svo á mynd tvö með mér. Tölvan var tengd í morgun og þriðji hlutinn af hillusamstæðunni sem amma átti var loksins sameinaður hinum tveimur. Það líður ekki á löngu þar til verður orðið stofulegt í stofunni hjá okkur.

- Tölvuskápurinn -

Pabbi var í bænum í gær að sinna ýmsum erindum. Hann beið fyrir utan er mamma setti okkur strákana út um hálffimm. Hann var hinn rólegasti og þegar við mæðginin vorum búin að skreppa í Fiskbúð Einars hitaði ég vatn í te. Þegar Davíð kom heim um sex-leytið og við vorum búin að borða sagði pabbi allt í einu við manninn minn: -"Er hægt að nota mig eitthvað?" Já, kannski sagði Davíð og áður en ég vissi af voru þeir farnir að setja saman tölvuskápinn sem við fengum í hús sl. laugardag. Það vildi líka svo vel til að pabbi var með fullt af nýtilegum verkfærum með sér.... Þessi skápasamsetning tók þá næstum fimm tíma!

- Eitt og annað -

Ingvi mágur kom í land í gær og lét mig vita rétt fyrir fjögur að hann gæti og myndi sækja dóttur sína. Helga systir sótti strákana fyrir mig úr fótboltanum svo ég labbaði eiginlega beint heim (með stutta viðkomu í Tiger á Laugaveginum). Tvíburarnir drifu sig fljótlega í að læra heima og Davíð Steinn tók sig til og las aukalestur í klukkutíma. Öflugur drengurinn! Hann las upphátt inni í eldhúsi hjá mér og kvöldmaturinn beið tilbúinn á eldavélinni tuttugu mínútum áður en hann var búinn með klukkutímann. Þetta varð til þess að Davíð náði að borða kvöldmat með okkur. Hann sá svo um að undirbúa bað fyrir strákana á meðan ég renndi á könnuna. Ég stalst til að drekka einn lítinn bolla af kaffi með manninum mínum. Ég var ekki að stelast vegna tímaleysis heldur vegna þess að ég vissi að ég myndi fá mér einn bolla í kóræfingarhléinu. Þessa dagana er ég með bjúg og stór þáttur í að halda honum í lágmarki er að passa sig á kaffinu, því miður...

Já, það var kóræfing í gærkvöldi. Ég skemmti mér mjög vel og tveir tímar voru ekki lengi að líða í góðum félagsskap og syngjandi jólasálma og fleira.

Ömmubróðir minn er allur að hressast aftur og er ég fegin að fá að "eiga" hann aðeins lengur að...

- Jólakortagerð -

Ég var mætt til "tvíburahálfsystur" minnar fyrir klukkan átta í gærkvöldi. Við erum búnar að komast að því að okkur gengur mun betur í jólakortagerðinni ef við erum saman í henni. Þriðjudagskvöldið í síðustu viku féll niður af óviðráðanlegum orsökum en við bættum okkur það sannarlega upp í gær. Tíminn var bara alltof fljótur að líða. Sonja setti jóladiska í geislaspilarann, renndi kaffi á könnuna og einhvern tímann í miðju kafi gerðum við pásu og fengum okkur mandarínur. Semsagt mikil jólastemming, sungið, föndrað og spjallað.

Það sem hrekkur upp úr börnunum (eitt dæmi)
-"Ég svara engum spurningum á fastandi maga!", sagði Davíð Steinn er hann var nýsestur við kvöldmatarborðið hjá Helgu systur í gærkvöldi.

Og aðeins af Huldu frænku
Í fyrradag fór ég í smá leik við frænku mína, lét hana benda mér á hvar hitt og þetta væri á líkamanum hennar. Þegar ég svo spurði hvar olnbogarnir væru benti hún á hnén á sér. -"Nei, sagði ég þetta eru hnén. Sú stutta var ekki lengi að svara fyrir sig: -"Þú áttir að spyrja hvar hnén væru!". Ó, röng spurning, he he. Stuttu seinna benti hún svo á olnbogana á sér þegar ég spurði hana hvar hnén væru. (Aftur röng spurning....)

- Afmælisbörn dagsins -

Í dag eru tvíburarnir Ásta Bergrún og Snorri Örn 7 ára. Í dag er líka Björk Valdimarsdóttir (ein kórsystir mín úr kór FSu. á sínum tíma) árinu eldri.

- Stjarna vikunnar -

Hulda frænka er stjarna vikunnar á Kroppakoti. Þetta er jafnframt síðasta vikan hennar á deildinni. Í næstu viku byrjar hún á elstu deildinni Efra-koti. Þegar ég sótti skvísuna á leikskólann í gær var hún með stjörnu í barminum. Það var líka búið að líma myndir af henni og fjölskyldunni inn í stóra stjörnu, skrifa hennar eigin orð við hverja mynd og hengja stjörnuna upp á stjörnuvegginn við hlið fyrri stjarna.

- Tvöfaldur dómsdagur - (...eða tvær messur á einum degi...)

Í gær var síðasti sunnudagur í kirkjuárinu. Barnakór (af eldra og yngra stigi) sungu við messuna og skírn í Hallgrímskirkju. Ég var mætt með tvíburana upp í kirkju á æfingu um hálftíu og hjálpaði þeim að finna og klæða sig í kórkyrtlana sína. Skrapp svo heim aftur fljótlega og athugaði hvort ekki væri hægt að vekja Davíð. Það var nú frekar erfitt og svo kom í ljós að hann vildi frekar nota tímann til að vinna. Messan byrjaði klukkan ellefu og Krakkarnir stóðu sig mjög vel. Þau yngri fengu svo að fara fram í sunnudagaskólann rétt fyrir prédikun.

Eftir hádegishressingu setti ég strákamálin í hendurnar á Davíð. Hann tók að sér að fara með þá á fótboltaæfingu og skutla þeim svo í afmælisveislu til eins bekkjarbróður þeirra.

Ég fékk mér gönguferð upp í kirkju Óháða safnaðarins til að hlýða á Þjóðlagamessu, fylgjast með og læra af kórnum. Þetta var bara mjög notaleg stund og ég held að það verði bara ágætt þegar ég fer að syngja í messum sjálf.

Fljótlega eftir að ég kom heim var orðið ljóst að Davíð ætlaði að reyna að nota tímann og vinna heima. Ég tók því bílinn traustataki og skrapp í heimsókn til ömmubróður míns. Hann svaf þennan stutta tíma sem ég var hjá honum. Honum hrakaði aðeins þarna fyrir helgina en það kemur ekki í ljós fyrr en í vikulokin hvort hann á eftir að ná sér aftur.

- Strákapör -

Það sem þessum drengjum dettur í hug að gera. Eftirfarandi prakkarastrik er reyndar nokkuð skondið. Þegar ég kom heim úr verslunarleiðangri seinni partinn í dag voru strákarnir fyrir utan að leika sér. Ég tók eftir því að Oddur Smári var húfulaus og þegar ég innti hann eftir því hvarf Davíð Steinn...
- "Davíð Steinn var að kasta henni og hún festist hátt uppi á veggnum á húsinu hennar Birtu!"
Og viti menn, húfan var örugglega í svona 4 m hæð á veggnum og það tók Davíð a.m.k. 10 tilraunir að ná henni niður með því að kasta upp hluta af kústskafti og reyna að hitta í húfuna. Reyndar var Davíð Steinn ekki einn um að kasta húfunni því Oddur Smári sagði að húfan hans hefði ekki fests svona hátt uppi þegar hann kastaði henni. Undarlegir leikir sem krökkum dettur í hug! Sjálf er ég frekar svekkt yfir því að hafa fallið á foreldraprófinu (brást reið við með skammarræðu), ekki í fyrsta skipti svo sem en vonandi næ ég tökum á þessu fyrr en síðar!!!

- Tölvuskápur og Kardimommubærinn -

Davíð safnaði okkur fjölskyldunni saman upp úr fjögur í gær. Svo lá leiðin í TM-húsgöng þar sem við skoðuðum stórglæsilegan tölvuskáp (nú skal verða hægt að loka tölvuna inni þau fáu skipti sem hún er ekki notuð). Þessi skápur reyndist samt fremur óhentugur svo næst lá leiðin í Valhúsgöng. Þar var mun rýmri og hentugri skápur (samkvæmt mælingum Davíðs). Eftir smá umhugsun ákváðum við að skella okkur á þennan. Það skal tekið fram að þessi tölvuskápur er afmælis og jólagjöf frá foreldrum hans og fjölskyldu minni. Góð gjöf það! Að þessum viðskiptum lokum ákváðum við að halda upp á þetta með því að fá okkur að borða á NINGS.

Eftir matinn fórum við beint í Hlíðaskóla en þangað var okkur boðið til að sjá leikrit 5. SI sem Kolfinna, systir tvíburanna í Skaftahlíðinni, leikur í. Reyndar þekktum við einn bekkjarbróður hennar Tryggva Geir en hann er hálfbróðir Ingva mágs míns. Og heimurinn var enn minni því ég þekkti foreldra annars bekkjarbróður. Móðir hans söng með mér í kór FSu og faðir hans var bekkjarbróðir minn í KHÍ. En leikritið sem krakkarnir sýndu okkur var byggt að mestu á Kardimommubænum með smá innskoti úr Dýrunum úr Hálsaskógi (sunginn var söngur Hérastubbs bakara). Krakkarnir stóðu sig mjög vel og var þetta hin besta skemmtun.

- Af Oddi Smára -

Þegar Oddur Smári kom fram í gærmorgun kvartaði hann sáran yfir því að pabbi hans hafði sent hann í rúmið snemma og án þess að fá hressingu. Þegar ég innti drenginn eftir því hvort hann hefði verið eitthvað óþægur viðurkenndi hann að hafa logið að pabba sínum en þóttist samt ekki muna hverju hann hefði logið. (Reyndar skipti það heldur ekki máli.) Ég sagði við strákinn að pabbi hefði haft rétt fyrir sér, það er ljótt að ljúga. Davíð sagði mér svo frá viðskiptum þeirra feðga í gærkvöldi. Oddur Smári var eitthvað að tuskast í bróður sínum og hætti ekki þótt Davíð Steinn bæði hann um það. Þegar Davíð var búin að heyra hvað nafni hans hafði að segja kallaði hann Odd til sín. Hann vildi bara ekki kannast við að hafa verið að gera neitt og þegar pabbi hans spurði hann hvort Davíð Steinn hefði verið að ljúga kom hik á stráksa en sagði svo það ekki vera, þeir væru báðir að segja satt (Davíð tók eftir að Oddur var búinn að setja upp prakkara svipinn sinn og spurði hann í þaula). Oddur gafst upp og sagði: -" Ohhh, komst upp um mig." Fyrir þessa yfirsjón var hann sendur beina leið í rúmið. Davíð heyrði drenginn tauta við sjálfan sig: -"Þetta er alltof mikil refsing. Það á bara að setja mann í skammakrókinn..."

- Dagarnir styttast -

Það er dimmt þegar ég geng til vinnu og það er farið að skyggja aftur þegar ég stimla mig út...

Seinni partinn í gær fékk ég þær fréttir að ömmubróðir minn hefði hnigið niður á uppáhalds kaffihúsinu sínu. Hann var á gjörgæslu í nótt, meðvitundarlaus en í "jafnvægi". Rétt áðan var mamma að hringja og láta mig vita að hann væri vaknaður aftur, hefði ekki lamast en hafði mestar áhyggjur af því að hann hefði dottið í það af því hann vissi ekki hvar hann var og hvernig hann hafði komist þangað.

- Kjötsúpa og kóræfing -

Við frænkurnar komum við í BÓNUS á leiðinni heim til mín í gær. Mig vantaði hvítkál og steinselju (og reyndar örfáa aðra hluti) til að eiga allt til í kjötsúpugerð. Kvöldið áður hafði ég tekið út nokkra súpukjötbita því Helga systir talaði um að ég yrði að fitusnyrta kjötið. Við Hulda komum heim rétt á undan Helgu og strákunum. Ég var byrjuð að atast í eldhúsinu og byrjaði á því að skera mig í einn fingurinn. ("Nú, nú",hugsaði ég "þetta byrjar vel og verður líklega hin besta súpa...) Súpan var tilbúin rétt um sex. Mér fannst hún eitthvað bragðlítil og kryddaði með smá cayanne-pipar. En þetta hitti alla vega beint í mark. Hulda fékk sér tvisvar á diskinn og spurði svo "hvort hún mætti súpa vatnið úr skálinni..."

Þegar barnaefnið var búið í sjónvarpinu lét ég renna í bað fyrir strákana. Davíð kom heim mátulega til að aðstoða þá við að þvo sér. Ég slakaði á og bjó mig undir mæta á kóræfingu. Kvennaraddirnar æfðu einar fyrsta hálftímann. Í lok æfingarinnar fengum við nýliðarnir að fylgjast með hinum fara yfir n.k. messu, Þjóðlagamessu. Við vorum líka hvött til að mæta líka í messuna n.k. sunnudag svo það verður nóg að sýsla hjá mér þann daginn. Strákarnir eru nefnilega að syngja með barnakórnum í messu í Hallgrímskirkju á sunnudagsmorguninn..."

Og í morgun spurði Oddur Smári afhverju þeir bræður hefðu ekki fengið að gera krossgátur í gærkvöldi!

- Heimsókn á Barnaspítala Hringsins - og fleira

Fékk leyfi til að stinga snemma af og var komin upp í Hallgrímskirkju rúmlega þrjú. Þegar allir "söngfuglarnir" voru mættir var lagt af stað með kórstjórann í farabroddi og við vorum tvær mömmur aftast. Vorum enga stund að rölta þetta og það ver vel tekið á móti krökkunum á Barnaspítala Hringsins. Sungin voru nokkur lög, m.a. eitt sem þau eru nýbyrjuð að æfa og tókst þetta glimrandi vel hjá þeim. Eftir sönginn var boðið upp á djús og kex en elstu stelpurnar þurftu að drífa sig á leiklistaræfingu (nóg að gera hjá þessu unga fólki).

Við mæðginin vorum komin á Grettisgötuna á undan mæðgunum. Helga systir var í foreldraviðtali í leikskólanum. Hulda er að færast yfir á elstu deildina um mánaðamótin. Strákarnir voru búnir að lesa og læra fyrir hálfsex, voru m.a. að finna x-orð í íslensku-bókina. Davíð var á fundi og þar sem ég var ekki viss um að sá fundur yrði búinn fyrir sex talaði ég við strákana um að labba heim. Þeim fannst það mikið í lagi en ég náði þeim ekki af stað fyrr en allt barnaefni var búið í sjónvarpinu. Við systur notuðum tækifærið og spjölluðum saman í rólegheitunum yfir kaffibolla. Rétt fyrir sjö lögðum við strákarnir í hann og komumst alla leið niður á Snorrabraut en þá renndi Davíð upp að okkur og bauð okkur far síðasta spölinn...

Um síðustu helgi fann ég þrælsniðugt krossgátublað sem heitir Þrautakóngur. Ég leit í það og datt strax í hug að þetta gæti verið eitthvað fyrir strákana og keypti blaðið. Þegar guttarnir voru búnir að fá hressingu og háttaðir spurði ég hvort þeir vildu prófa að gera krossgátu. Jú, þeir vildu það og fannst þetta bara mjög gaman. Þeir voru aðeins áttavilltir í byrjun með í hvaða átt (niður eða til vinstri) átti að skrifa orðin en þeir voru samt ekki lengi að leysa gátuna, vildu helst fá að gera aðra krossgátu. Ég er ánægð með það!!!

- Morgunstund gefur gull í mund -

Rétt fyrir háttinn í gær spurði Davíð Steinn mig hvenær við myndum byrja að telja niður dagana til jóla. Tvíburarnir rífa sig alltaf á fætur um sjö til að geta borðað morgunmat með mér. Þar sem ég hafði útbúið skólanestið þeirra í gærkvöldi hafði ég góðan tíma til að setjast niður með þeim og spjalla. Vorum m.a. að spjalla um ár aldur og ártöl. Þegar ég sagði þeim að ég hefði verið sex ára árið 1974 spurði Davíð Steinn: - "Réði þá danski kóngurinn yfir þér?"

- Þeytingur og fleira -

Skrapp aðeins út í hádeginu og fékk mér svona hálftíma göngu við aðra konu. Mamma hringdi svo í mig um hálftvö og spurði hvort ég væri ekki með lykla af Grettisgötunni. Hún var að koma frá Akureyri, skutlaðist með dót á Grettisgötuna og læsti svo alla lykla inni, þar með talið bíllyklana. Ég fékk að skreppa frá og bjarga málunum. Var ekki nema um átta mínútur að "skokka" þetta (er orðin svo létt á mér aftur). Um fjögur sótti ég Huldu frænku á leikskólann, saman röltum við heim til hennar að ná í kerruna og svo brunaði ég með hana næstum beint á Hrefnugötuna. (Kom aðeins við í hraðbanka.)

Það hefur áður komið fram að Hulda hreinlega elskar bleikan lit. Hún vill helst vera bleik-klædd frá toppi til táar og er það líka oftast. Nú er búinn að bætast við "dásamlega bleikur trefill" sem er prjónaður í sama stíl og dulan sem langamma hennar heitin í föðurætt prjónaði handa henni áður en hún fæddist. Þetta átti víst að vera dúkkuteppi en sú stutta var ekki gömul þegar hún tók ástfóstri við þessa bleiku dulu sem í dag er ekkert orðin nema samanvöðlaðir nokkrir garnspottar. Eftirfarandi samtal áttum við frænkur svo eftir að við komum á heim Hrefnugötuna:

H. -"Anna frænka, hver er uppáhalds liturinn þinn?"
Ég. -"Grænn!"
H. -"Líka bleikur?"
Ég. -"Nei, en kannski rauður líka."
H. -"En þú átt dásamlega bleikt handklæði!"
Ég. -"Já, þetta er uppáhalds handklæðið mitt."
H. -"Ég ætla að knúsa handklæðið þitt. Aaaaaa..."

- Samtal yfir borðhaldi -

Í hádeginu í gær hafði ég smálúðu. Davíð var að vinna svo við mæðginin vorum bara þrjú. Sem við erum að byrjuð á kræsingunum segi ég ég allt í einu:
-"Vitið þið strákar að lúða var uppáhalds maturinn hennar langömmu ykkar?!!!"
D.S.: -"Langamma var ótrúlega góð við okkur!"
Ég: -"Já, henni þótti líka mjög vænt um ykkur!"
D.S.: -"En svo breyttist lífið..."
Það eru tvö og hálft ár síðan amma dó en þeir muna mjög vel eftir henni og mörgu af því sem hún gerði fyrir þá.

- Fyrsta flautukennslustundin og fleira -

Stuttu fyrir fjögur í gær sá maðurinn minn fram á að hann kæmist ekki frá til að sækja strákana. Þar sem hann sjálfur er alltaf á bílnum varð hann einhvern veginn að redda málunum og ég treysti því. Það tók mig rétt tæpar tuttugu mínútur að arka beina leið heim og var ég rétt búin að hengja af mér þegar dyrabjallan hringdi. Strákarnir voru komnir heim og hafði Gummi "frændi" bjargað málunum.

Hafði lofað drengjunum að strax og við værum komin heim myndi blokkflautu-kennslan byrja. (Fékk þó leyfi til að skreppa út í Fiskbúð Einars fyrst). En svo rann upp hin langþráða stund (Oddur er nefnilega búinn að bíða alveg síðan það komst til tals að kaupa flautur). Þeir ákváðu að hafa þetta þannig að annar fengi að leika sér í tölvunni á meðan hinn væri að læra og æfa sig á flautuna. En endirinn varð samt sá að þeir voru báðir að spila í einu. Það kom mér svolítið á óvart að fingurnir voru meira að flækjast á Davíð Steini til að byrja með en hann náði samt hreinni tón ef eitthvað er. Strax klukkan átta í morgun spurði Oddur Smári mig hvort hann mætti æfa sig á flautuna.. Já, áhuginn er svo sannarlega fyrir hendi og nú verð athuga með fleiri nótur. Þessar sem við fengum lánaðar úr Skaftahlíðinni duga bara í fyrstu tvö til þrjú skiptin.

Sjálf var ég átta ára þegar ég byrjaði að læra á blokkflautu í Tónlistaskóla Rangæinga. Lærði í tvo vetur en hætti svo næstum í tónlistarskólanum (þrjóskan í mér, lenti aðeins upp á kant við kennarann vorið sem ég var að klára níu ára bekk. Ég hélt að ég væri að missa af sundrútunni en hún vildi æfa einu sinni enn og einu sinni enn....). Haustið eftir byrjaði ég að læra á orgel. (inn á milli og í gegnum tíðina hef ég þó stöku sinnum gripið í flautuna).

- Ég veit varla hvar ég á að byrja -

Helga systir sá um matinn í gær. Strákarnir komu tveir og einn af kóræfingu á Grettisgötuna. Það er hálgert stríð á milli bræðranna. Sl. þriðjudag biðu Oddur og Bjössi eftir Davíð Steini en svo hljóp sá síðast nefndi á undan þeim. Það féll ekki í kramið hjá Oddi og í gær beið hann ekki eftir bróður sínum. Þeir Bjössi voru sestir við að læra þegar Davíð Steinn kom loksins. Hann var frekar sár og beygði af, sagðist hafa þurft að snúa við og sækja töskuna sína og kvartaði í fótunum. Sennilega tók ég ekki rétt á þessu máli eða skrapp of fljótt frá (þurfti að ná í nokkrar nauðsynjar í BÓNUS) áður en allir voru búnir að jafna sig. Ég var ekki mikið meira en tíu mínútur en það var allt í háalofti á milli bræðranna og Bjössi vissi ekki alveg hvernig hann átti að vera...

En ég ætla frekar að segja aðeins frá tónleikunum sem ég fór á í gærkvöldi. Þar er af nógu að taka og mun varla fara að greina frá öllum smáatriðunum, (eða hvað, mér hættir oft til að vera of nákvæm). Þetta voru styrktartónleikar sem Lionsklúbburinn Fjörgyn sá um til styrktar BUGL. Allir þeir sem stóðu að þessu og allir listamennirnir sem komu fram gáfu vinnu sína. Ég tók eftir því að langflestir tónleikagestir voru óvanalega stundvísir. Þegar ég kom að kirkjunni (um hálfátta) voru öll möguleg og ómöguleg bílastæði í grenndinni upptekin. Fékk þó stæði við Foldaskóla og sæti aftarlega í kirkjunni.

Um átta hófust tónleikarnir með ávarpi séra Vigfús Þórs Árnasonar. Hann gaf svo boltann til Felix Bergssonar sem var kynnir kvöldsins og stóð sig mjög vel. Og það gerðu líka allir þeir listamenn sem komu fram. Eitt af því fáa sem var hægt að finna að (fyrir okkur sem sátum aftast) var að söngkonan Anna Sigríður Helgadóttir notaði ekki hljóðnema þegar hún söng sín tvö lög og svo hefði líka alveg verið óhætt að sleppa hléinu sem var gert á milli áttunda og níunda atriðis (af 13). Kirkjan var full af fólki, það kom fram að seldir voru nákvæmlega 1.125 miðar enda þurfti að bæta við sætum og notast við garðstóla. Þessir tveir og hálfi tími (með hléi) liðu undra fljótt enda leiddist manni ekki. Ég ætla alls ekki að gera upp á milli allra þeir sem komu fram en verð samt að minnast á Gospelkór Reykjavíkur. Ég væri alveg til í að prófa að syngja í svona kór. Helga Vilborg kórstjóri barnakórs Hallgrímskirkju syngur með honum og í einu laginu sá hún um einsönginn. Þvílík rödd sem stúlkan hefur!!! Til að ljúka loksins máli mínu vil ég endilega láta það koma fram að mér fannst ég fá heilmikið fyrir fimmtánhundruð krónurnar sem ég gaf fyrir miðann á tónleikana.

- Langar göngur og kórmátun -

Viðraði mig í hádeginu í gær enda var veðrið til þess. Náði að kíkja aðeins á Dagbjörtu og Magneu sem taka á móti aðstandendum ungra barna í opnu húsi einu sinni í viku í Hallgrímskirkju. Þar var ég reglulegur gestur í næstum sex ár og var mjög gott að eiga þarna athvarf.

Rétt um fjögur setti ég svo í fluggírinn og arkaði allaleið í Valsheimilið (var aðeins um tuttugu mínútur á leiðinni) þar sem strákarnir voru rétt að ljúka við æfingu. Mér skilst að Oddur hafi haldið ró sinni allan tímann. Hann var nú líka rólegur í tíðinni í fataklefanum og ég hélt reyndar á tímabili að við myndum aldrei komast heim. En þangað komum við upp úr klukkan fimm og voru báðir drengirnir búinir að hespa heimanáminu af fyrir sex.

Þótt ekki sé langt að fara á kóræfingar (í Kirkju Óháðasafnaðarins) þá var ég alveg búin að fá nóg af göngu um daginn og fór á bílnum. Ég fékk mjög góðar móttökur og virtist alveg smella inn í hópinn. Kvennaraddirnar áttu að byrja æfingu en einn kórfélagi minn úr Landsbankakórnum mætti samt um hálfníu til að taka á móti mér. Svei, mér þá, röddin mín er aftur búin að finna sér starfsvettvang og það er vel!

- Sitt lítið af hinu og þessu í góðum graut -

Jæja, það er loksins komið að mér að drífa mig út á kvöldin. Og þá munar ekki um útstáelsið. Í gærkvöldi heimsótti ég "tvíburahálfsystur" mína því við vorum búnar að ákveða jólakortagerð saman. Ég var mætt rétt fyrir klukkan átta og ætlaði að vera komin heim vel fyrir miðnætti (passa augað sem reyndar er á góðum batavegi...). Sonja setti m.a. jóladisk í græjurnar og við gleymdum gjörsamlega tímanum í föndrinu, léttu spjalli og kaffidrykkju (reyndi samt að passa þambið). Þegar við litum næst á klukkuna var hún að ganga ellefu og við vorum með það á hreinu að klukkan væri eitthvað snargalin. Við vorum fullvissar um að við vorum bara búnar að sitja og föndra í svona klukkutíma. Ég rétt náði að koma heim áður en klukkan sló tólf á miðnætti en það er ekki þar með sagt að ég hafi sofnað alveg strax...

Í kvöld ætla ég svo að máta nýjan kór og segi líklega betur frá því næst þegar ég blogga. Svo er ég búin að kaupa mér miða á styrktartónleika sem fara fram í Grafarvogskirkju n.k. fimmtudagskvöld. Semsagt þrjú kvöld í röð, ég ætti að verða sæmilega endurnærð og ná að jafna mig á nýliðinni vinnutörn Davíðs.

Davíð Steinn er mun samviskusamari með heimanámið heldur en bróðir hans. Ég vil alls ekki þrýsta á Odd Smára og hann kemur sér alltaf að verki á endanum því hann vill ekki skila ókláruðum verkefnum í skólann. Oddur hefur hins vegar brennandi áhuga á því að æfa sig einn fyrir hljómsveita-gjörninginn. Þá vill hann helst vera á flautunni (í takt við skemmtarann) og er farinn að ná þokkalegum tónum á hana. Ég þarf að drífa mig í að huga að nótum fyrir þá og kenna þeim að lesa þær og spila...

- Alltaf í boltanum -

Oddur Smári varð alveg brjálaður á æfingu sl. sunnudag. Þeir bræður voru að keppa hvor í sínu liðinu og þar sem það voru bara þrír í liðinu hans Davíðs Steins var Benni þjálfari með því liði. Svo gerist það í hita leiksins að markvörðurinn fer í fæturnar á Davíð Steini þegar sá síðarnefndi er að komast í færi og það er dæmt víti. Davíð Steinn skorar úr vítinu og urðu þetta úrslit þessa leiks. Um leið og flautað var af brjálaðist Oddur, "Þetta er ósanngjarnt! Það var ekkert víti hann hljóp bara á markvörðinn og lét sig detta..." Benni varð að setjast niður hjá honum og tala hann til en stráksi var enn að tuða um þetta eftir æfinguna og var þar af leiðandi langsíðastur að klæða sig. Hann er reyndar alltaf seinn því hann þarf yfirleitt að tala svo mikið....

- Smá svekkelsi -

Afleiðingar augnlokaaðgerðarinnar, vinnutörn Davíðs og smá misskilningur olli því að ég missti af kórpartýi Landsbankakórsins. Ég var búin að vita af þessu í rúmar þrjár vikur og ákveðin í að fara út að borða og í karaokí laugardagskvöldið 8. nóvember, taldi dagana á tímabili og svo þurrkaðist þetta út úr minninu á ögurstundu. Jæja, augað er enn að pirra mig en hárunum sem mér finnst vera í því fækkar óðum.

Annars var stofnuð hljómsveit hér seinni partinn í gær. Strákarnir höfðu boðið inn til sín Birtu og sex ára snáða, Jökli eftir að hafa verið úti með þeim síðar nefnda og rignt niður í tæpa tvo tíma í gær. Hugmyndin að hljómsveitinni kom reyndar ekki fyrr en Jökull var farinn því fram að því voru þau að leika sér í allt öðru.

Draugabandið DBO leikur á skemmtarann, blokkflautu og vasaljós og virkar best að æfingar og tónleikar fari fram í myrkri. En í þessum skrifuðum orðum eru þau engu að síður byrjuð æfingar á fullu og að prufa að skipta með sér hljóðfærunum. Vasaljósið sér um að lýsa upp draugana sem þau bjuggu til í gær.

Davíð komst heim á áttunda tímanum í gærkvöldi og þurfti ekki að fara aftur fyrr en klukkan níu í morgun. Ég var með heimabakaða pizzu í matinn. Hafði byggmjöl og heilhveiti í botninum, ofan á smurði ég tomato paste að venju og var svo með afgang af bygggrjónum, rækjur, túnfisk, lauk, gulrætur, blóm- og spergilkál ofaná. Ofan á allt saman setti ég nokkrar sneiðar af Gotta osti. Ég hef sjaldan séð Davíð Stein borða eins mikið, hann bað tvisvar um ábót. Ein pizza var nóg fyrir okkur öll en hún kláraðist alveg upp til agna.

Til stóð að fara í messu í morgun en annar drengurinn setti sig á móti því. Þeir vöknuðu líka óvanalega seint eða um hálftíu og eins og fyrr segir er augað enn að pirra mig. Mig grunar reyndar líka að sá sem stakk upp á kirkjuferðinni hafi borið hag Tóta fyrir brjósti, en bangsinn fær kannski að fara á knattspyrnuæfingu í staðinn...

- Eineyg - ...í gær allavega...

Sl. fimmtudag hljóp ég upp í Hallgrímskirkju um fjögur. Hafði brýnt fyrir drengjunum að bíða eftir mér ef ég væri ekki komin áður en kóræfingunni lyki. Ég kom alveg mátulega því það tekur alltaf smá tíma að klæða sig, taka sig saman og koma sér út. Það fyrsta sem Oddur Smári tilkynnti mér var að Tóti væri með honum og yrði í heimsókn um helgina. Bjössi annar tvíburinn "hennar mömmu" er líka byrjaður í kórnum og kom hann með okkur heim. Heima fengu allir strákarnir vatnssopa og svo setti ég þeim fyrir. Davíð Steinn fékk að lesa fyrir Tóta, Oddur Smári vann í heima- og aukastærðfræðinni í eldhúsinu og Bjössi sat einnig við eldhúsborðið og lauk við öll skriflegu verkefnin sín. Þar á meðal átti ég að velja nokkur erfið orð fyrir hann til að skrifa niður. Þegar sá fyrst nefndi hafði lokið lestrinum vann hann heimastærðfræðina sína inni í stofu. Strákarnir fengu svo að leika sér milli fimm og sex en þá var Bjössi sóttur.

Á meðan tvíburarnir horfðu á barnaefnið gerði ég tilraunir í eldhúsinu og studdist við uppskrift sem ég fann á link á á heimasíðu nöfnu minnar: "Einfaldur...". Ég fór nú ekki alveg eftir leiðbeiningunum í þetta sinn en þótt ég væri ánægð með útkomuna ætla ég að fara nákvæmar eftir uppskriftinni næst...

Davíð rétt skrapp heim í mat um átta og stoppaði í tæpan hálftím. Hann kom heim aftur um fimm á föstudagsmorguninn. Hann svaf í innan við þrjá tíma og spurði mig þá hvort ég treysti mér ekki til að hafa bara bílinn, keyra mig sjálf úr aðgerðinni og sækja strákana svo í skólann seinna um daginn. "Ég, get það ef ég verð!"

Skutlaði strákunum í skólann og Davíð í vinnuna. Ég átti tíma hjá augnloka-sérfræðingnum klukkan 9:20 og var mætt rétt rúmlega níu. Komst því að næstum því strax því sá sem skráður var í þann tíma var ekki kominn. Aðgerðin gekk hratt fyrir sig. Fékk dropa í augað. Sérfræðingurinn deyfði augnlokið, brenndi burt þykkildið og að lokum var sett smyrsl í augað. Þetta tók innan við tíu mínútur því ég var komin fram aftur áður en klukkan var orðin tuttugu mínútur yfir. Ský (smyrslaský) var yfir auganu og varð ég að hafa það lokað. Um leið og ég greiddi fyrir aðgerðina afhenti sérfræðingurinn mér lyfseðil því ég þyrfti að setja þetta smyrsl í augað á mér þrisvar á dag næstu dagana. Einnig var mér bent á að ég skyldi reyna að kæla svæðið strax og ég kæmi heim "Úff", hugsaði ég með mér, "hvernig skyldi svo ganga að keyra, eineygð...?". Deyfingin virkaði ennþá og ég taldi að ég hefði nægan tíma til að leysa út lyfseðilinn og koma mér heim.

Upp úr klukkan hálftíu lagði ég inn lyfseðilinn í Lyfju í Lágmúla (og komst að því að stundum borgar sig ekki að vera of þolinmóður). "Þú verður kölluð upp!" Síðan tók við endalaus bið. Skoðaði í hillurnar. Fann ýmislegt sem ég sá þörf fyrir. Stóð og beið! Settist niður og beið! Rétt fyrir tíu spurðist ég fyrir um lyfseðilinn. "Engin afgreidd lyf á Önnu í hillunni." Settist aftur og beið meira. Var alveg að missa þolinmæðina og farin að finna óþægindi fyrir auganu og augnlokinu. Ég var líka farin að sjá að allt fólkið sem kom á eftir mér inn var að fá sína lyfseðla afgreidda. Hvað var eiginlega í gangi? Ég ákvað að spyrja aftur. Jamm, í ljós kom að það hafði aldrei verið lagður inn lyfseðill á mínu nafni. Lyfseðillinn sem ég var með í fórum mínum var stílaður á manninn sem átti að vera á undan mér í aðgerðaröðinni....

Kom heim rúmlega hálfellefu með kökkinn hálsinum (en með smyrslið í fórum mínum) og orðin viðþolslaus í auganum. Kældi augað með köldum rökum klút á meðan "kælipúðar" úr Lyfju voru að kólna í frystihólfinu. Ég lagðist fyrir en gat engan veginn verið. Fljótlega hringdi ég í pabba, gerði grín að ástandinu mínu og losnaði þannig við kökkinn að mestu leyti. Eftir að hafa talað við pabba fann ég það út að það dreifði huganum að tala. Hringdi því í "tvíburahálfsystur mína". Við vorum lengi í símanum.

Sótti strákana um hálftvö og sagði þeim að þeir yrðu að vera þolinmóðir við mömmu sína. Þeir byrjuðu á að læra, Oddur reiknaði í aukareiknisbókina og Steinn las heimalestur og skrifaði tíu sagnir. Síðan leyfði ég þeim að leika sér í heimilistölvunni, "pabba-tölvu" eins og hún er oftast kölluð. Ég dreifði huganum meira og hringdi m.a. í mömmu hennar. Allan tímann hafði ég enga sinnu á því að taka inn verkjalyf við augnpirringnum, (ein lengi að fatta...)

Hafði slátur í kvöldmatinn, leyfði strákunum að horfa á Disneymyndina en las ekki fyrir þá. Fór í rúmið um leið og þeir (um tíu). Þakkaði þeim fyrir hvað þeir hefðu verið þolinmóðir við mig og duglegir að bjarga sér. "Ég bjargaði mér með einn vatnssopa eða tvo", sagði Davíð Steinn. Davíð kom heim stuttu seinna til að ná í bilinn. Hann fékk að sjá bólgið og rautt augnlokið en var svo farinn fljótlega aftur. Hann kom heim þrjú í nótt og var farinn aftur um tíu í morgun.

- Fimmtudagur -

Einn besti vinur minn sl. næstum tvo áratugi er árinu eldri í dag. Til hamingju með daginn Kjartan!!! Þið þurfið endilega að fara að kíkja í heimsókn og við á ykkur...

Davíð kom heim á fjórða tímanum í nótt. Þetta er orðin dágóð törn og sér svo sem ekki alveg fyrir endan á henni. Það er vonandi ekki mikið eftir allra hluta vegna. Þetta tekur sinn toll.

- Strákarnir komnir heim -

Við Davíð fórum austur á Eyrarbakka um leið og hann var búinn að vinna í gær. Vorum boðin í mat og komum á staðinn rúmlega sjö. Í matinn var gómsætur, ofnbakaður fiskréttur og grjónagrautur í eftirrétt. Strákarnir voru lengi að borða fiskréttinn en kláruðu skammtana sína að mestu. Þeir þökkuðu fyrir sig og sögðust ekki hafa lyst á meiru. Fimm mínútum seinna kom Oddur Smári og sagði orðrétt: - "Það drepst nú enginn af því að smakka!" Hann borðaði sinn skammt með bestu lyst. Davíð Steinn ákvað líka að smakka og það fór á sömu leið. Eftir matinn fengum við okkur smá kaffisopa. Við ætluðum eiginlega bara að stoppa stutt því bæði var skóli hjá strákunum í dag og svo þurfti Davíð að vinna meira í gærkvöldi. Heimferðin dróst þó aðeins og var klukkan farin að ganga tíu er við kvöddum. Þrátt fyrir tímann þá sofnuðu strákarnir ekkert á leiðinni í bæinn en samt sagði Davíð Steinn: -"Ég get sofnað á augabragði!"

Þeir bræður voru svolítið myglaðir er ég vakti þá korter yfir sjö í morgun. Við mæðginin urðum sammála um að í kvöld yrði farið snemma að sofa. Helga og Ingvi buðu í mat og lánaði systir mín mér bílinn til að sækja strákana úr boltanum. (Svei, mér þá það er líklega fljótlegra að sækja þá gangandi, umferðin er frekar þung milli fjögur og fimm.) Hulda frænka var komin heim er við komum. Hún er komin með gleraugun loksins og þau eru það fyrsta sem hún spyr um á morgnana. Ég verð að segja það að virkar eitthvað stærri með þau. Sú stutta var annars að prófa skæri á sér og einni dúkkunni sinni um helgina og það er spurning hvort hún ætlar að feta í fótspor föðurafa síns og föðursystur og leggja hárgreiðsluna fyrir sig í framtíðinni.

Davíð kom um hálfsjö, fékk sér að borða, skutlaði okkur mæðinunum heim og fór svo í vinnuna aftur. Hann átti ekki von á því að koma heim fyrir miðnætti.

Annars verð ég að geta þess að einn ágætur frændi minn hafði samband við mig í dag og sagðist vera orðinn umboðsmaður minn. Þar lítur útfyrir fyrir að Landsbankakórinn verði ekki starfræktur á næstunni. Frændi minn hitti kórfélaga sem var kominn í annan kór og þar ku vera eftirspurn eftir alt-röddum. Þetta kitlar svo sannarlega og er ég að íhuga málið...

- Foreldradagar -

Við Davíð hittumst í Ísaksskóla stuttu fyrir ellefu í gærmorgun. Ég var komin inn og byrjuð að spjalla við kennarann. Hún er mjög ánægð með strákana og sérstaklega stolt af Oddi Smára því honum hefur farið svo mikið fram síðan í fyrravetur. Davíð Steinn brunar áfram í stærðfræðinni og er búinn að ná bróður sínum í lestrinum. Þeir lesa eitthvað á bilinu 122-125 atkvæði á mínútu og eru aðeins þrír (allt drengir) í bekknum hærri en þeir. Ég er ánægð með hvað þeim gengur vel. Ég vil ekki vera með þrýsting á þá að öðru leyti en því að ég vil helst kenna þeim að það borgar sig að ljúka heimavinnunni og lestrinum sem fyrst af heldur en að vera að læra of seint þegar maður er orðinn þreyttur. Stundum er þó ekki hægt að drífa hlutina af...

- Afmælisbörn dagsins - ...og kannski eitthvað fleira

Jóna María Eiríksdóttir (gift bróðursyni pabba míns) og Einar Pétursson (systursonur pabba) eru árinu eldri í dag. Hér með sendi ég þeim hlýjar hugsanir og hamingjuóskir.

Símtal við Huldu systurdóttur mína sl. laugardag
- "Hæ!"
- "Halló, Hulda frænka. Hvað segir þú gott?"
-"Ég er komin með gleraugun mín. Sjáðu hvað þau eru fín!"
-"Já, mikið eru þau fín. Ertu nú farin að sjá betur líka?"
-"Aha, viltu tala við mömmu mína?"
-"Já, takk!"
-"...mamma mín, það er kominn síminn til þín."

- Helga systir á afmæli í dag -
Til hamingju með daginn, "litla systir" og njóttu hans vel! Fyrir um tuttugu árum óx systir mín svo hratt á skömmum tíma (10 cm á innan við ári) að hún varð hærri en ég. Næstu árin kallaði hún mig litlu, stóru systur. Ég hélt í fyrstu að svona yrði þetta bara og sætti mig smám saman við að vera lægri. En ég tók minn vöxt út hægt og bítandi (hálfan til einn og hálfan cm á ári fram yfir tvítugt) og náði henni aftur sirka fimm-sex árum síðar og síðan höfum við verið jafnháar.

Davíð skrapp í vinnu milli hálfellefu og hálffimm í gær. Þegar hann kom heim var ég búin að taka strákana til fyrir heimsókn á Bakkann í nokkra daga og einnig hlusta á þá lesa heima- og aukalestur fyrir næsta skóladag (miðvikudag). Það eru foreldradagar í Ísaksskóla á morgun og hinn og föðuramman og afinn voru tilbúin að hafa strákana og vildu fá þá strax á laugardeginum. Við vorum komin austur með þá milli fimm og sex og stoppuðum frekar stutt.

Davíð átti eftir að vinna svolítið meira og svo datt okkur í hug að nýta tækifærið og skreppa í bíó. Sáum S.W.A.T. í Smárabíó. Mér fannst hún ágæt afþreyging en heldur finnst mér leiðigjarnt hléið og þar að auki komu auglýsingarnar inná í alla vega 3 mínútur eftir að byrjað var að sýna seinni hluta myndarinnar. Frekar pirrandi.

- Slen -

Kom við í Fiskbúð Hafliða, Föndurkofanum og í Tónabúðinni. Á síðast nefnda staðnum keypti ég blokkflautur handa tvíburunum. Ég var búin að lofa þeim þessu ef þeir væru duglegir að drífa heimalestur og lærdóm af og vönduðu sig við það. Þeir hafa fullan hug á því að læra á blokkflautur og nú get ég nýtt mér það að hafa lært á þetta hljóðfæri og kennt þeim sjálf til að byrja með og til að sjá hvort þetta er raunverulegur áhugi eða bara bóla.

Þótt þeir kunni ekkert á flauturnar ennþá eru þeir samt farnir að skipuleggja tónleikaferðalög framtíðarinnar. Og það er ekki bara verið að hugsa um föðurlandið heldur nefndu þeir Frakkland, Írland, Danmörk og Írak m.a. til sögunnar. Oddur ákvað reyndar að hann sjálfur myndi spila á flautuna en að Davíð Steinn ætti að læra á orgelið og spila á það. Það verður spennandi að sjá hvernig þessir hlutir þróast...

Annars lagði hálsbólgan mig í rúmið og svaf ég hreinlega af mér allan gærdaginn. Ég var ekki með hita en samkvæmt staðli föður míns lærði ég að maður er ekki veikur nema að maður hafi hita. Og ef maður var smeikur um að maður væri með hita þá mældi maður sig ekki.... En sem sagt þrátt fyrir hitaleysi tók líkaminn af mér ráðin og líklega er best að hlusta á hann.

- Ýmislegt -

Rak nokkur nauðsynleg efni í hádeginu í gær. M.a. fór ég í Hans Petersen til að láta fjölfalda ákveðna mynd. Einnig kom ég við í Lyfju og keypti glas af ólífulaufi. Ég reyni öll ráð til þess að "flensan" (eða hvað þetta nú er sem er að pirra mig í hálsinum) leggi mig ekki í rúmið.

Um fjögur var ég svo ljónheppin að fá skutl alla leið í Valsheimilið þar sem strákarnir voru að ljúka æfingu. Við mæðginin röltum heim og þar byrjuðu strákarnir á því að læra. Systir mín, mágur og systurdóttir voru öll lasin svo það var enginn svona sameiginleg stórmáltíð. Slapp létt frá kvöldverðinum og notaði einn skammt af fiskibollufjallinu.

Davíð kom heim rétt rúmlega átta, alveg tímanlega til að lesa fyrir strákana. Þeir voru orðnir vel þreyttir og það hefði alveg dugað að lesa 10-15 mínútur en við erum að lesa úr bók með köflum úr mörgum þekktum sögum e. Astrid Lindgren og kaflinn sem Davíð las í gærkvöldi var svo spennandi að hann gat ekki hætt að lesa fyrr en hann var búinn. Þá var hann búinn að lesa í góðan hálftíma og strákarnir eiginlega komnir yfir þreytustigið og sofnuðu ekki alveg strax. En svona er þetta nú bara stundum, hmm!

- Jóla-korta-merkimiða-gerð -

Þar sem kvöldfyrirætlanir Davíðs byggðust á tímafreka leiknum skammaðist ég mín ekkert þótt ég drifi mig út úr húsi fyrir átta og færi að framleiða jólakort og merkimiða með "tvíburahálfsystur" minni. Þetta var að sjálfsögðu hans afmælisdagur og hann mátti alveg leika sér fyrir mér. Ég er nefnilega dottin í kortagerðina. Ég náði að gera 14 merkimiða og 6 kort og þau eru farin að líta betur út hjá mér. (Get hætt að láta sem strákarnir hafi gert þau. Að vísu er ég viss um að þeirra kort verða/væru flottari en fyrstu kortin mín...). Kvöldið leið alltof hratt og vorum við vinkonur sammála um að við þyrftum að endurtaka þetta aftur fljótlega.

- Afmælisbörn -

Davíð er 35 ára í dag og nafna mín og tilvonandi svilkona á líka afmæli í dag. Til hamingju með daginn bæði tvö. Svo veit ég að Steinn Ármann, leikari, á líka afmæli þennan dag...

Sunnudagurinn var ansi ásetinn líka. Strákarnir vöknuðu fyrir átta, aðeins of snemma fyrir minn smekk. Ég var búin að ræða við þá um að sleppa því að kveikja á sjónvarpinu þannig að eftir morgunmat gafst Davíð Steini tími til að ljúka við aukalesturinn fyrir skólann. Rúmlega tíu skutlaði ég þeim upp í Hallgrímskirkju þar sem þeir fóru beint upp á orgelloft að hitta kórstjórann, Helgu Vilborgu, og hina krakkana og til að klæða sig í kórkirtlana. Við Davíð mættum svo til messu um ellefu. Mamma og Hulda frænka voru þegar mættar og sestar alveg fremst. Hulda hljóp á móti mér og sagði mér svo frá því að hún hefði gubbað svona öööh á sængina sína um nóttina. Svo hitti sú stutta bestu vinkonu sína úr leikskólanum og þegar módettukórinn var að syngja sálmana dönsuðu þær skvísur á ganginum. Rétt fyrir prédikun stillti barnakórinn sér upp í kirkjutröppunum við altarið og söng fyrir og með okkur kirkjugestum. Davíð Steinn var svolítið feiminn í byrjun en það var virkilega gaman að hlusta á og sjá þessa krakka sem eru frá 6 og upp í 11-12 ára, og mikið af nýliðum. Þau stóðu sig mjög vel

Strax eftir messu drifum við okkur heim og fengum okkur hádegishressingu áður en við skutluðum drengjunum á fótboltaæfingu. Á meðan þeir voru í boltanum gerðum við viku-innkaupin. Ég náði svo að ryksuga yfir flest gólfin á meðan Davíð náði í strákana. Um það leyti var síðdegis-hressing og svo drifum við okkur öll í Laugardalinn í sund. Þar steig ég á vigt en það hef ég ekki gert síðan við fórum síðast í sund fyrir allmörgum vikum síðan. Vigtin sagði mér að breytt mataræði (og aukin göngu-hreyfing) er að skila sér mjög vel. Mér finnst reyndar hlutirnir hafa gerst heldur hratt en það er ánægjulegt að komast í skvísu-fötin sín aftur...

Davíð sá um kvöldmatinn í gær. Ég aðstoðaði strákana við að klára heimnámið. Skrifa þurfti um skólabangsann Tóta en hann var í heimsókn hjá Davíð Steini síðan á fimmtudag og lenti hann í heilmiklum ævintýrum.
Strákarnir voru komnir í kojur um átta. Davíð las fyrir þá um skammarstrik Emils í Kattholti en ég fór á videoleiguna og leigði: Two Weeks Notice með Hugh Grant og Söndru Bullock

- Helgaruppgjör -

Það er alveg ótrúlega margt sem gerðist í kringum mig um helgina og ég þarf helst að segja frá því öllu. Það er bara spurning um tíma og hraðvirka fingur hjá mér, aðallega tíma þó!. Ég þarf að segja frá ráðstefnunni um einelti sem ég sótti á laugardaginn, opnunina á afmælissýningu; Meistari Jakob í Norræna húsinu sem norsk vinkona mín bauð mér með sér á, kirkjuferðina í gær en barnakórinn söng tvö lög fyrir prédikun úr þvi þeirra þáttur féll niður helginni áður og svo auðvitað líka frá skondnum uppákomum í kringum tvíburana og systurdóttur mína svo eitthvað sér nefnt. Skyldi ég komast yfir þetta allt?

En áður en ég byrja að tjá mig verð ég endilega að geta þess að Freyr frændi minn á afmæli í dag!

Eftir að strákarnir voru komnir í koju og sofnaðir á föstudagskvöldið (eftir Disneymyndina) dreif ég í að skúra tvö gólf því ég var óviss um hvenær og hversu mikinn tíma ég fengi í að hreingera hjá mér um helgina og taka til.

Rétt fyrir klukkan tíu á laugardagsmorguninn skutlaði Davíð mér upp að Lögbergi við Háskólann. Þar var ég næstu klukkutímana á Ráðstefnu um einelti sem stofnendur Eineltissamtakanna Margrét Birna Auðunsdóttir og Kristín Vilhjálmsdóttir stóðu fyrir. Þetta var lofsvert og þarft framtak því þarna var svo sannarlega mörgum hliðum velt upp á málinu! Þrettán mælendur voru á dagskrá (fimmtán tóku til máls, 16 reyndar með fundarstjóranum) og var Jón Gnarr fundarstjóri. Hver og einn fékk aðeins um 15 mínútur (það var heldur knappur tími en gekk samt þokkalega upp) til tjá sig en síðasta klukkutímann voru pallborðsumræður. Mér fannst margt athyglisvert koma fram og var og eitt af því langbesta þegar önnur af stúlkunum sem voru með Sr. Jónu Hrönn Bolladóttur endaði sína stuttu reynslusögu á því að segja: "- Guð, skapaði mig og ég veit að hann var að vanda sig!" Það væri alltof langt mál að telja upp allt það sem ég upplifði á þessari ráðstefnu vil bara óska stelpunum til hamingju með hana og lýsa yfir ánægju minni yfir að hafa drifið mig og verið allan tímann. Mér fannst þetta síður en svo nein tímasóun.

En ég var boðin með á opnunar- og afmælissýningu í Norræna húsinu strax klukkan fjögur (og rauk út áður en pallborðsumræðunum var formlega slitið). Hitti Inger fyrir utan og eftir að setning sýningarinnar var afstaðinn gáfum við okkur klukkutíma til að skoða verk 13 listamanna (flest eftir kvenfólk) eins og hægt var fyrir fólki. Ég er helst á því að ég verði að kíkja þangað aftur þegar færra verður áður en lokadagurinn 16. nóv. rennur upp. Eftir sýningu löbbuðum við Inger samferða í norðurmýrina. Ég hélt svo áfram heim til Helgu en þegar ég sá engann bílinn fyrir utan og komst að því að systir mín var lasin og Ingvi var með krakkana í bíó snéri ég við og var komin heim stuttu áður en Ingvi skilaði strákunum.

Tvíburarnir voru semsagt með systur minni og fjölskyldu frá því á þriðja tímanum á laugardag og til klukkan sex. Oddur Smári fékk að fara með Huldu og Ingva í ballet. Það var búið að segja Oddi að hann fengi kannski ekki að sjá mikið því hurðinn inn í salinn er oftast lokuð. Þegar þau mættu á staðinn spurði snáðinn Ingva hver kennarinn hennar Huldu væri og fór svo aleinn og sjálfur beint til kennarans og spurði hvort hann mætti vera inni í salnum og horfa á trítlurnar í balletinum. Hann fékk leyfið!

Þetta er orðin það löng romsa að ég er að hugsa um að bíða aðeins með að gera sunnudaginn upp! En bara aðeins...

- Vikan að líða undir lok -

Lífið streymir áfram eins og vatnsmikil á.

Við frænkurnar komum á Grettisgötuna rétt á undan tvíburunum í gær. Krakkarnir fengu að vera úti að leika sér. Mamma skutlaðist rétt seinna með Kolfinnu til að að lyfta henni aðeins upp. Hún var dugleg að vera úti með Huldu og sendist svo tvær ferðir út í búð eftir spes kokteilsósu hana Huldu.

Eftir að fegðgarnir komu heim dreif ég mig á bókasafnið. Já, það eru liðnir þessir þrjátíu dagar sem ég hafði til að lesa bókafjallið sem ég tók með mér síðast. Af þeim ellefu bókum skyldi ég fjórar eftir heima sem ég á enn eftir að lesa en það kom ekki í veg fyrir að ég kæmi með fleiri bækur heim af safninu, ó nei! Einnig tók ég slatta af bókum fyrir strákana, aðallega eftir Sigrúnu Eldjárn, þær eru í miklu uppáhaldi þessa dagana og nýtast vel í aukalesturinn fyrir skólann.

- Engar holur -

Átti tíma hjá tannlækninum klukkan ellefu í morgun. Var mætt á slaginu og komst beint í stólinn. Tannlæknirinn sagði eitthvað sem mér heyrðist vera: -"Þú ert svona ást-manneskja!" og ég kváði. "- Já, þú kemur bara einu sinni á ári..." Ég þreif örugglega eyrun í morgun he, he. Til að gera langa sögu stutta þá þurfti ekkert að gera nema að hreinsa smá tannstein og hann kvaddi með með þessum orðum: "- Sjáumst á sama tíma að ári"

Föðurbróðir minn er 83 í dag. Ég hringdi í hann í morgun og lét hann vel að sér. Ég sagðist mundu svo hugsa til hans n.k. laugardag, fyrsta vetrardag, en Steini frændi er fæddur fyrsta vetrardag árið 1920 og finnst auðvitað að hann eigi afmæli þann dag. Þannig að hann á oft afmæli tvisvar á ári...

- Saumaklúbbur -

"Tvíburahálfsystir" mín var búin að boða okkur í sauma-kortaklúbb í gærkvöldi. Þemað var jólakortagerð en að sjálfsögðu var okkur frjálst að koma með saumið, prjónið eða aðra handavinnu með okkur. Við erum það fáar í klúbbnum að það er allt reynt til þess að finna tíma sem hentar örugglega öllum. Bidda varð samferða mér og þegar við mættum á staðinn var orðið ljóst að það yrði bara 75% mæting, enda var rætt um það á fundinum hvort menn yrðu ekki að stunda klúbbinn til að fá að vera í honum. En aðallega var þó rætt um ráðstefnuna n.k. laugardag sem þær stöllur Bidda og Stína standa fyrir. Kvöldið var allavega mjög fljótt að líða. Ég prófaði bæði kortagerðina, (þrælskemmtilegt alveg) og saumaði aðeins í haust-myndinni enda vetur á næsta leyti og eins gott að fara að klára þetta stykki. Klukkan var orðin hálfeitt er ég kom heim til mín og þar fann ég manninn minn í tímafreka leiknum, nema hvað. Það er jú um að gera að nota tækifærið.

Annars var ég með matinn fyrr um kvöldið. Ingvi sá um að sækja dóttur sína og komu þau stuttu á eftir mér. Tvíburarnir voru á fótboltaæfingu og sá Helga um að sækja þá fyrir mig. Þegar ég kom heim sá ég mér leik á borði að nýta nú veðrið og dreif í að taka utan af sængum strákanna og viðra. Var svo að hugsa að næst þegar ég hefði tíma til að henda okkar sængum út væri örugglega ekkert veður til þess....

- Hjá augnlækni - (...en fyrst þetta...)

Hulda var svo þreytt þegar ég sótti hana í gær að það var bara allt ómögulegt. Oddur Smári og Davíð Steinn voru komnir af kóræfingu á undan okkur frænkum og hleypti Ingvi þeim inn. Sú stutta ákvað að hátta sig og þegar Helga kom heim um fimm var dóttir hennar einmitt að labba niður stigann á náttkjólnum með duluna sína í annarri hendi.

Í morgun átti ég tíma hjá augnlækni, aðallega til að athuga með þykkildið á augnlokinu, en þar sem ég hef ekki farið til augnlæknis í meira ein tíu ár lét ég nú athuga sjónina og gleraugun í leiðinni. Sjónin hefur eiginlega staðið í stað en ég er kominn með smá sjónskekkju á því auga sem þykkildið er hvort sem það er vegna þess að það er þarna og er að stækka eða útaf einhverju öðru veit ég ekki. Augnlæknirinn sagði að þau hefðu augnlokasérfræðing á sínum snærum og sagðist vísa mínu máli til hans. Klukkutíma síðar var haft samband við mig og mér úthlutaður tími hjá þessum sérfræðingi. Þetta kallar maður skjót viðbrögð og góða þjónustu

- Húfubjörgunarleiðangur, kjötbollugerð og fleira -

Þegar við Hulda vorum að fara úr leikskólanum hennar í gær mundi hún eftir því að húfunni hennar hafði verið hent útfyrir. Húfan hafði lent á grindverki sem var þvert á grindverkið utan um garðinn og Það var ekki nóg að klifra upp á grindverkið innanfrá og teygja sig. Ég þurfti að fara útfyrir, inní næsta garð og þaðan inn í annan bakgarð og klifra yfir allskonar dótarí áður en ég náði taki á húfunni og gat kippt henni til mín. Sú stutta var mjög glöð og var ég greinilega mikil hetja í hennar augum.

Við frænkurnar komum svo við heima hjá henni og sóttum kerruna hennar. Ingvi er í fríi og hann labbaði með okkur yfir til mín. Við vorum komin rétt á undan Helgu og tvíburunum. Ég átti um 800 gr. af blönduðu svínahakki inni í ísskáp og var ákveðin í að nota það í kjötbollur og dreif mig strax í að undirbúa það.

Davíð hafði sagt við mig um morguninn að hann ætti tíma í ræktinni um hálfsjö og kæmi örugglega ekki heim fyrr en eftir ræktina. Svo birtist maðurinn minn heima rétt um fimm, óvænt ánægja það! Þeir svilar sátu í eldhúsinu, röbbuðu og drukku kaffi á meðan ég var að steikja bollurnar, krakkarnir voru að leika sér (strákarnir voru búnir að lesa fyrir mig heimalesturinn á meðan ég var að útbúa kjötbolluefnið) og Helga fékk frið til að kíkja á netið.

Kjötbollurnar voru borðaðar vel. Náði að búa til 27 stykki bollur og það voru fimm í afgang þegar við vorum öll sjö búin að borða. Davíð borðaði ekki fyrr en hann var búinn að fara í ræktina.

Seint um kvöldið var ég að snúast í þvottahúsinu þegar er mjálmað mjög ámátlega fyrir utan gluggann. Þarna var komin gula kisan sem nokkrum sinnum hefur náð að lauma sér inn um baðherbergisgluggann hjá okkur og eitt sinn komst hún óséð inn um útidyrnar og var búin að vera góða stund í felum undir hjónarúmi áður en við vissum af henni. Mjálmið skar í eyrun, en þessi kisa á heima í næsta húsi held ég og hefur ekki gott af því að koma sér upp tveimur heimilum...

- Mánudagur -

Helgin leið alltof fljótt. Davíð þurfti að vinna á laugardaginn og fékk ég hann til að nota heima-tölvuna. Veðrið var frábært í alla staði og sendi ég strákana út að hjóla og/eða leika sér eftir hádegi. Ég skrapp í Bónus og reyndi svo að trufla manninn sem minnst þegar innkaupunum var lokið.

Fékk þá flugu í höfuðið að hengja myndina af Sigurði Fáfnisbana upp en hún kom úr innrömmun fyrir nokkru síðan. Ég var ákveðin í að bjarga þessu alveg sjálf en Davíð leist ekki meira en svo á aðfarirnar hjá mér að hann ákvað að gera þetta sjálfur.

Strákarnir komu inn um hálffimm og Birta vinkona þeirra með þeim. Klukkutíma seinna sótti Davíð barnapíurnar okkar (tveir duglegir tólf ára strákar, notar maður kannski eitthvað annað orð en barnapíur?) og tvær pizzur fyrir alla strákana að borða (það er ekki oft sem pöntuð er aðkeypt pizza á mínu heimili...).

Upp úr hálfsjö vorum við komin til "tvíburahálfsystur" minnar og frænda míns mannsins hennar. Þau voru búin að bjóða okkur í mat og keilu í tilefni af því að við Davíð erum 70 á árinu og þau 75. Fyrr á árinu vorum við búin að bjóða þeim með okkur á Með fullri reisn" í Þjóðleikhúsinu. (Bloggaði um það 24 febrúar. sl.). Sonja var með nautalund, sallat, kartöflur og sveppasósu. Með þessu var boðið upp á rauðvín, vatn og hvítvín spes handa mér.

Klukkan níu vorum við komin langleiðina upp í Mjódd. Davíð villtist aðeins á leiðinni og tók nokkrar aukabeyjur. En við vorum ekkert svo sein og þar að auki áttum við pantaða braut. Spiluðum tvær umferðir og það er nokkuð ljóst að það er langt síðan sumir, flest okkar, spiluðu síðast. En við höfðum mjög gaman af þessu og ég er að hugsa um að leggja til að rífa upp reglulegu keiluferðirnar okkar aftur og fara a.m.k. einu sinni í mánuði! Eftir keiluna fórum við aftur heim til Sonju og Óskars. Hellt var upp á kaffi og boðið upp á líkjör, fyrir þá sem ekki voru á bíl, og svo sátum við í góðu yfirlæti og röbbuðum saman fram á nótt. Mjög notalegt!

- Eitthvað -
Ég var komin heim löngu á undan feðgunum í gær. Þeir voru að spila fótbolta fyrir utan skólann enda fínt að nota tækifærið og veðrið var heldur ekki ónýtt.

Skrapp í Fiskbúð Einars og freistaðist til að fá mér lúðu í soðið. Davíð fór reyndar í ræktina um hálfsjö og varð því að borða einn og sér (hefði kannski átt að bíða eftir honum, hmm). Strákarnir voru í baði þegar hann kom heim og ég var búin að semja við þá að ekki yrði kveikt neitt á sjónvarpinu þetta kvöldið.

Við ætluðum að spila lúdó öll saman en hvernig sem við leituðum þá fundum við ekki spilið. Hvað varð eiginlega af því? Ég hef svo sem áður sagt frá því að margt af dótinu okkar virðist bara hvergi eiga sér sérstakan stað og þessa dagana er ég þar að auki með smá dót frá mömmu líka. Það breytir því samt ekki að maður veit svona oftast hvar hlutirnir eru.

En í stað þess að spila þá las Davíð úr Saltkráku fyrir strákana. Bókin er alveg að verða búinn og við eigum örugglega eftir að leigja spólurnar fljótlega.

- Pabbi 69 ára í dag -

- Það seig á mig svefn -

Við frænkurnar komum heim til hennar á fimmta tímanum í gær. Ekkert löngu seinna kom mamma með tvíburana mína. Strákarnir áttu að gera smá umferðarrannsókn í stærðfræðibókina heima og kom Hulda með okkur að skoða umferðina á Hverfisgötunni. Rannsóknin tók tæpar tíu mínútur en Oddur Smári hætti að telja bílana eftir tæpar þrjár mínútur (misskildi verkefnið eitthvað) og meira að segja á leiðinni til baka þegar ég var búin að setja stopp á tímann hélt hann áfram að telja gangandi fólk...

Komum heim um hálfátta. Það tók svo klukkutíma að hjálpa strákunum við heimanámið þótt þeir væru búnir að gera eitthvað, bæði í skólanum og hjá Helgu systur. Vorum m.a. að mæla þá hátt og lágt (höfðumál, hæð, lengd handar, handleggs, fótleggs, skreflengd, hársídd) og vantaði bara að vigta þá....

Tímafreki leikurinn var á dagskrá hjá Davíð í gærkvöldi og ég hugsaði mér að nota tímann til að lesa. Hafði bara úthald til hálftíu, dottaði nokkra stund og hrökk upp um tíu. Fann það út að skynsamlegast væri bara að koma sér alveg í bælið.

- Ég sprakk ekki -

Oddur Smári (morgunhaninn minn) reif sig upp um leið og ég í gærmorgun: - "Þú ert snemma á fótum mamma!" "Já, góðan daginn Oddur minn, ég er að fara í sturtu". Yfirleitt hefur þessi klukkutími nægt mér en ég get svarið það klukkutíminn var örugglega ekki nema 40 mín. Því þegar ég þurfti að arka af stað um hálfátta var ég bara búin að taka inn lýsið mitt og vítamín en ekki gafst tími til að fá sér morgunmat.

Ingvi mágur kom í land í gær og þar sem Helga hafði gleymt að taka kerruna úr skottinu þá leiddum við Huldu á milli okkar heim til mín. Sú stutta hoppaði og skoppaði mestan hluta leiðarinnar en þegar við vorum komin langleiðina heim kvartaði hún undan þreytu. Við snarhægðum á ferðinni en það leið nú ekki á löngu áður en hún var farin að hoppa og skoppa aftur.

Í fyrrakvöld leit hún inn til mín. Þessi heimsókn stytti mér stundirnar því Davíð var kominn í tímafreka tölvuleikinn sinn og ég var að velta því fyrir mér hvernig ég ætti að eyða kvöldinu. Ég verð að hrósa Biddu fyrir hvað hún er búin að vera dugleg í ræktinni og að taka til í mataræðinu sl. tvo mánuði. Hún er farin að sjá verulegan árangur af þessu. Þetta ætti að hvetja mig til þess að drífa mig nú að finna mér fjölbreyttari hreyfingu. Ég er samt ekki á því að fara í einhverja rækt, sund væri örugglega hentugast fyrir mig...

Enginn kóræfing er hjá strákunum þessa vikuna, vegna óviðráðanlegra orsaka og hefur því messu-þátttöku kórsins verið frestað um viku, til 26 okt.. Í gær byrjuðu þeir aftur í boltanum eftir stutt haustfrí. Þeir voru bara mjög ánægðir með æfinguna, þekkja nýja þjálfarann úr skólastarfinu í Ísaksskóla...

- Nú er ég að stelast - (...bara varð...)

Fiskibollurnar voru smakkaðar í kvöld. Gufusauð einn fimmta af fjallinu ásamt rækjum, setti upp kartöflur, útbjó sallat og mixaði sósu. Það voru allir á því að þetta væri rosalega gott! Ég er auðvitað að springa úr monti...

- Það er ekki hægt að bremsa -

Ég verð víst að sætta mig við það að ekki er hægt að hægja aðeins á tímanum. Ætla samt að reyna áfram að vinna gegn þessu stressi allt í kringum mig, það gengur oft ekkert alltof vel. Maður hreinlega sogast inn í hringiðuna oft á tíðum.

- Tengdapabbi er 61 árs í dag -

- Þriðjudagur -
(Og ég sem var ekki búin að segja alveg frá ævintýrum helgarinnar eða gera upp Formúluna)

Það verður að koma í ljós hvað ég kemst yfir að tjá mig um. Það vantar ekki að hugurinn er allur á fleygiferð og ég held hreinlega að hann starfi of hratt fyrir fingurnar á mér. Kannski ágætt bara að ritskoða líka með sjálfri sér allar þær hugsanir sem eru að brjótast með mér. Ég er þar að auki að skrá niður mun persónulegri dagbók til að fylgjast með hvað er að gerast í líkamanum mínum. Þetta er ótrúlega flókið og erfitt og minnir mig á unglingsárin þegar ég hélt dagbók og ætlaði að gera eitthvað svipað. En það var sama hvort ég skrifaði "Kæra dagbók!" eða "Elsku Dagbók!" Ég notaði píanóið til að fá tilfinningalega-útrás (Það væri annars gaman að grafa upp þessar dagbækur...)

Teddi bróðursonur hans Davíðs stóð sig vel hjá okkur um helgina. Hann hefur aldrei gist hjá okkur áður en þetta var lítið mál. Ég stríddi Davíð á því að þetta væri auðvitað hans frændi og hann ætti að sjá um hann. Auðvitað hjálpuðumst við að. Teddi fékk að sofa í neðri kojunni og Oddur Smári svaf á annarri vindsænginni sem var keypt fyrir Lottómótið sl. vor. Davíð Steinn varð svo að fá að sofa á vindsænginni aðfaranótt mánudags, þótt enginn væri næturgesturinn.

Á sunnudagsmorguninn vaknaði Teddi um hálfátta. Þegar hann var búinn að pissa fór hann aftur upp í koju og kúrði svona í sirka 15 mín. Allir strákarnir voru vaknaðir rúmlega átta, meira að segja maðurinn minn.

Meira um þetta seinna kannski...

- Tíminn æðir áfram -

Feðgarnir voru komnir heim stuttu á undan mér á föstudaginn. Davíð fór svo í ræktina með Gumma "frænda" en við mæðginin skruppum í verslunarleiðangur. (Ætlaði mér að ljúka helgar-, og jafnvel viku-innkaupunum af...)

Á laugardagsmorguninn, stuttu eftir að ég var búin að gefa strákunum morgunmat, hringdi síminn. Mamma var á hinum endanum, stödd fyrir austan að flétta Morgunblaðinu. Virðisaukaskatt-lausir dagar í Hagkaup um helgina. "Viltu gera það fyrir mig að skreppa og athuga með hvort þú finnur ekki eitthvað sem þig vantar á strákana....?". Ég færðist undan í fyrstu en sá svo að ég gat vel fengið mér göngutúr upp í Kringlu, á meðan feðgarnir skryppu á aukaverðlaunaafhendingu, og verið komin tímanlega heim áður en leikurinn Þýskaland-Ísland byrjaði...

Sorglegt hvernig sá leikur fór. Jú, jú, auðvitað sá maður að Þjóðverjarnir voru betri en samt... "Okkar strákar" stóðu sig að mínu mati mjög vel en uppskáru ekki laun erfiði síns. Þeim gengur bara betur næst og læra af þessu. Ég ætla ekkert að tjá mig um dómara leiksins...

Strákarnir voru úti að hjóla allan seinni partinn. Tommi mágur, kærasta hans og Teddi sonur hans komu um sexleytið. Við vorum búin að taka að okkur að vera með drenginn yfir nóttina og eitthvað frameftir sunnudagsmorgni.

- Notalegt fimmtudagskvöld -

Það var Helgu dagur í matargerðinni í gær. Ég sótti Huldu á leikskólann og skottuðumst við saman heim til hennar. Tvíburarnir komu rúmlega hálffimm, það var löng kóræfing hjá þeim. Ég aðstoðaði þá við heimanámið á meðan systir mín sýslaði í eldhúsinu. Oddur Smári las aukalesturinn fyrir Huldu en þegar Davíð Steinn bað hana um að setjast með sér þegar hann fór að lesa hafði hún ekki þolinmæði lengur og fór að hjálpa mömmu sinni í eldhúsinu. Davíð Steinn hætti samt ekkert við að lesa og las upphátt í 25 mínútur úr þremur léttum bókum.

Við fjölskyldan komum heim upp úr klukkan sjö. Nafnarnir spiluðu veiðimann en Oddur bað mig um að tefla við sig. Í miðju tafli truflaði síminn okkur svo taflið fór eiginlega úr skorðum. Strákarnir voru komnir í kojur fyrir hálfníu og í þetta sinn las Davíð fyrir þá, sömu bók og undanfarin kvöld.

Ég var sjálf að lesa bókina: Ég vildi ganga í buxum, á meðan ég beið eftir því að "tvíburahálfsystir" mín liti inn. Það var ekki löng bið. En tíminn eftir að hún kom var skuggalega fljótur að líða. Við skoðuðum myndir, spjölluðum, drukkum kaffi (nema hvað) og höfðum líka smá prjóna-sauma klúbb. Á meðan var maðurinn minn að leika sér við tölvuleikfélaga sína í Battlefield 1942 (mjög tímafrekur leikur).

- Fiskibollufjall -

Hulda var með svo mikinn hósta í gær að mamma sleppti henni við að fara í leikskólann og var með hana með sér. Mér fannst hálf skrýtið að labba barnslaus heimleiðis í miðri viku. Á leiðinni kom ég við í Fiskbúð Hafliða, keypti smá rauðsprettu í soðið, nokkra lauka, 2 kg af ýsu og 1 kg af þorski. Hugsaði um það afganginn af leiðinni að nú hefði verið gott að hafa kerruna hennar Huldu.

Mæðgurnar fóru heim til sín fljótlega eftir matinn. Strákarnir luku við að lesa og læra og um sjö vorum við farin að spila (veiðimann, þjóf og ólsen-ólsen) Síðan lét ég renna í bað fyrir piltana. Eftir baðið höfðu þeir smá stund til að hafa það huggulegt í heitum sloppum sínum en áður en klukkan náði að slá hálfníu voru þeir komnir í koju. Las fyrir þá í góða stund úr bókinni: Saltkráka II.

Davíð var í ræktinni og skvassi með einum félaga sínum og kom ekki heim fyrr en um hálftíu. Þá var ég að hakka niður fiskinn og laukinn og búa til Hulduvænt-fiskibolludeig (með engri mjólk í). Var líka nýbúin að renna smá í könnuna og þegar stærsta skálin mín var orðin full og allt hráefni búið settist ég niður og fékk mér sopa með manninum mínum. Það tók mig svo rúman hálftíma í að hafa mig í að byrja að móta og steikja en það tókst þó og rétt fyrir miðnætti voru tilbúnar 101,ein pínu lítil fiskibollur...

- Hvert æða dagarnir? -

Það er næstum því kominn nýr dagur um leið og maður snýr sér við og blikkar augunum. Hvernig er þetta hratt?

Hulda frænka var hjá augnlækni í gær og eftir sirka tíu daga verður hún komin með gleraugu eins og Anna frænka. Stelpan er með fulla sjón á öðru auganu en næstum enga á hinu. Mér skilst að þetta sé fæðingagalli.

- Ýmislegt -

Kannski drakk ég heldur mikið kaffi um helgina. Ég er alltof mikil kaffimanneskja. Hef samt verið að passa mig í seinni tíð en stundum dett ég í það, kaffið!!!

Þegar strákarnir voru sofnaðir á laugardagskvöldið og tengdaforeldrarnir farnir fékk ég Davíð til að aðstoða mig við Brúnköku-bakstur. Notaði uppskrift úr bók sem Amma heitin, nafna mín, gaf mér. Bókin, Hollt og handtækt var gefin út af Ríkisspítölum 1990. Þægileg gormabók með margs konar uppskriftum. Ég var bara búin að gleyma hvað allt var stórt í eldhúsinu á Kleppi og athugaði ekki að setja uppskriftina í tvö jóla-brauð-köku-form í stað eins. Fékk því eina risa brúnköku, en hún var reyndar ekkert verri fyrir það.

Risa-kökuna tókum við með okkur í Valsheimilið í gær þar sem var uppskeruhátið í knattspyrnudeildunum. Margt var um manninn og gaman að fylgjast með (en sumir af yngstu kynslóðinni höfðu ekki mikla þolinmæði í svona bið) þegar árið var gert upp. Þjálfari strákanna er að hætta með flokkinn en hann hélt skemmtilegan ræðustúf þar sem fram kom hvað strákarnir í þessum flokki eru miklu innilegri en þeir sem eldri eru.

Svo var ég svo heppin að maðurinn tók að sér eldamennskuna í gærkvöldi. Það var í alla staði ágætt...

- Gestir -

Birta heimsótti strákana í gærmorgun. Eftir hádegi léku þau sér stutta stund úti eða þar til hún fór í afmælisveislu og við fjölskyldan að versla. Það eru nammidagar hjá Davíð, sem þýðir að slakað er á kröfunum. Hann bað mig um að hafa pizzu í kvöldmatinn og fannst mér það hið besta mál. Eftir verslunarferðina skiluðu feðgar mér heim, hjálpuðu mér með pokana og fóru svo í ísleiðangur. Ég setti í tvo pizzabotna á meðan: 2 dl. volgt vatn, 1 tsk. salt, 4 dl. mjöl (setti heilhveiti í annan botninn og í hinn blandaði ég saman byggmjöli, grófu speltmjöli og hirsi), 4 tsk. lyftiduft og oreganokrydd.

Strákarnir fóru út að hjóla eftir ísferðina og um það leyti komu Tommi mágur og Hugborg Anna kærastan hans. Þau færðu strákunum afmælisgjöf, Harry Potter og leyniklefinn, þegar strákarnir komu inn og það sem þeir bræður urðu glaðir og þakklátir. - "Tommi, hvernig vissir þú að okkur langaði einmitt í þessa spólu?", sagði Oddur Smári og þau fengu stórt knús fyrir. Um hálfsjö kvöddu gestirnir. Þau voru víst á leið í matarboð og misstu af gómsætum pizzum hjá okkur.

Við borðuðum í seinna lagi. Pizzurnar (önnur með túnfisk, rækjum, gulum baunum og sveppum og hin með pepperóni, lauk, papriku og sveppum (báðar voru auðvitað með osti ofan á)) heppnuðust mjög vel.

Næstu gestir sem komu voru afi og amma á Bakkanum. Þau færðu strákunum þessa fínu sloppa og inniskó og voru þeir fljótir að hátta sig og láta fara vel um sig í sloppnum yfir náttfötin með inniskóna á táslunum...

- Latur laugardagsmorgunn - ...og eitthvað um gærdaginn...

Það styttist í hádegið. Morgunhaninn minn vaknaði upp úr klukkan hálfátta. Ég hélt að ég hefði samið við drengina í gærkvöldi um að sofa til hálfníu (líklega misskilningur). Þeir fengu að horfa á Disney-myndina, þrjóskuðust við þrátt fyrir þreytu. Ég ætlaði mér að vera dugleg í morgun og reif mig upp á níunda tímanum. Ég held að mestur tíminn hafi farið í blaðalestur og núna er ég sest fyrir framan tölvuskjáinn.

Bíllinn okkar var á verkstæði allan daginn í gær. Mamma er alltaf tilbúin að hjálpa til og þegar "hennar tvíburar" voru búnir að læra fengu þeir að sækja mína í skólann. Þeir léku sér þar til kominn var tími á fimleikaæfingu. Þá fengu mínir að fara með og horfa á. Eftir æfinguna neituðu strákarnir að koma heim og fengu að fara með hinum tveimur í heimsókn til þriðju tvíburanna (þeir eru með Bjössa og Víði í bekk). Klukkan var farin að ganga átta þegar mamma kom með strákana.

- "Valsarahopp" -

Um daginn sýndi Davíð Steinn mér nýtt hopp sem hann kallaði Valsarahopp. Ég spurði hvort fótbolta-þjálfari þeirra, Ragnar Helgi, hefði kennt honum þetta tiltekna hopp. Nei, það gerði hún Birta vinkona strákanna og jafnaldra. Hoppið sem um ræðir er svokallað valhopp. Mér finnst samt Valsarahopp alveg ágætt nafn. Hulda frænka kallar þetta hoppoghí eða hoppsasa. Hún ræður reyndar ekki alveg við að hoppa valhoppið en við frænkur hoppum stundum og skoppum úr leikskólanum hennar áleiðis heim til hennar...

- Notalegt kvöld -

Við frænkurnar vorum á undan Helgu og tvíburunum heim til mín í gær. Hulda lék sér úti í garði þar til frændurnir komu heim. Strákarnir náðu næstum að klára að lesa og læra fyrir mat (Oddur kláraði en Steinn átti eftir að lesa heimalesturinn), samt var maturinn borðaður fyrir sex. Davíð kom heim á sjöunda tímanum. Við systur sátum inni í eldhúsi og spjölluðum og krakkarnir voru að horfa á barnaefnið.

Mæðgurnar kvöddu eftir að barnaefnið var búið og þá var slökkt á sjónvarpinu. Ég sá til þess að Oddur Smári færi að tefla við pabba sinn og þegar ég var búin að hlusta á Davíð Stein lesa heimalesturinn fór hann einn í bað. Svo skiptu þeir bræður um hlutverk. Þeir voru komnir upp í rúm um hálfníu og ég las fyrir þá í tíu mínútur.

Það leit allt út fyrir að ekki yrði kveikt á tölvunni, þá hringdi síminn. Upp var komið vandamál sem Davíð lofaði að lagfæra strax. Maðurinn minn er svo magnaður að það er nóg að hringja í hann og þá reddast hlutirnir. A.m.k. var hringt mjög fljótlega aftur og sagt að það væri búið að redda málunum yfir nóttina...

Mér datt svo í hug að það gæti verið notalegt að fara í bað svona einu sinni (ekki vera neitt að flýta mér og nota sturtuna eins og oftast). Þetta var ekki svo slæm hugmynd og fann maðurinn upp á því að færa mér hvítvínsglas í baðið. Það hef ég bara aldrei prófað áður og maður verður jú að prófa sem flest í lífinu, ekki satt?

- Ýmislegt -

Það síðasta sem ég sagði við tvíburana, áður en ég fór út úr húsi í gærmorgun, var: -"Þið bíðið eftir mér eftir kóræfingu því við ætlum að koma hingað heim." Ég var svolítið sein fyrir og klukkan orðin rúmlega fjögur. Þeir bræður voru þá farnir úr kirkjunni. Ég sá ekkert til þeirra og vonaði að þeir biðu eftir mér við Barónsstíginn. Nei, nei, ekki voru þeir þar, og þá hefði ég strax átt að leggja saman tvo og tvo. Gemsinn minn var tómur svo ég gat ekki hringt í Davíð. Auðvitað höfðu strákarnir labbað til Helgu systur það er búið að kenna þeim það (sem er reyndar gott). Þeir feðgar voru því örlítið of seinir upp í keiluhöll en þar hófst lokahófið hjá 7. flokki Vals.

Ég tók skólatöskurnar heim og fékk mér svo göngutúr í Bónus við Laugaveginn. (Ágæt leið til að spara!) Nýtti tímann nokkuð vel en komst samt ekki í að lesa neitt eða sauma.

Það var víst hörkufjör hjá feðgunum. Eftir keiluna fóru þeir niður í Valsheimili þar sem Guðni Bergsson stjórnaði Bingói. Boðið var upp á pylsur og svala og ýmislegt fleira. Strákarnir voru mjög ánægðir þegar þeir komu heim upp úr hálfníu en áttu eftir að lesa heima. Það var gert á mettíma. Ákváðum samt að þeir myndu sleppa aukalestrinum í þetta sinn. Ótrúlegt en satt þá var Davíð Steinn sofnaður á slaginu níu.